Subrip-Διορθώσεις-Συγχρονισμός ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΥΠΟΤΙΤΛΩΝ
1941. Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΗ ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΟΜΑΔΕΣ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΩΝ SS ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΕΒΡΑΙΟΥΣ.
ΜΕΣΑ ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ 50.000 ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝΤΑΙ...
1.000.000 ΑΚΟΜΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΝ ΑΠΕΛΑΣΗ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟ.
Η ΕΝΑΝΤΙΩΣΗ
ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
- Τι κάνουμε; - Σιωπή!
Πρέπει να γυρίσουμε σπίτι!
Θεέ μου!
Μπαμπά...
Έλα. Έφυγαν.
Πάμε.
Σταμάτα!
Άσαελ, σταμάτα!
Σταμάτα! Θες να κλάψεις; Σταμάτα! Σταμάτα!
Πάμε. Αρόν, πάμε!
ΔΑΣΟΣ ΛΙΠΙΖΑΝΣΚΑ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1941
Ο Τούβια!
Αν ήμουν Γερμανός, θα ήσασταν νεκροί.
- Σκότωσαν τους γονείς μας. - Το ξέρω.
Η επιστροφή του μεγάλου αδερφού.
Τους είδες;
- Η γυναίκα και το παιδί σου; - Στο Χοροντίσε. Κρύβονται.
Θα τους φέρω όταν θα είμαστε ασφαλείς.
- Και η Ρίφκα; - Στο Νοβογκρόντουκ, δεν έφευγε.
- Είστε ακόμα... - Είναι ακόμα η γυναίκα μου.
Η πλούσια γυναίκα σου.
Πες μου κάτι. Γιατί γύρισες;
- Έχεις κάποιο σχέδιο; - Όχι.
Εσύ;
- Θα μας κυνηγήσει η αστυνομία. - Μια ζωή της ξεφεύγουμε.
- Τώρα θα σταματήσουμε; - Εδώ δεν θα μας βρουν ποτέ.
Του είπα να μείνει εδώ.
Μου λείπει ο μπαμπάς.
Δεν το πιστεύω ότι πέθανε.
- Ο Μπερνίτσκι. - Δεν ξέρουμε αν ήταν αυτός.
- Ο αρχηγός της αστυνομίας; - Πάντα τον είχε στο μάτι.
- Δεν ξέρουμε αν το 'κανε αυτός. - Να πάμε να τον ρωτήσουμε.
Ο Κόστσικ είχε ένα περίστροφο. Μου το είχε δείξει κάποτε.
Δεν αρκεί. Χρειαζόμαστε καραμπίνες, αυτόματα.
Αυτόματα; Θα τα βάλεις με όλο τον γερμανικό στρατό;
Επειδή...
- Το παιδί έχει τραυματιστεί. - Βάλτε τη να ξαπλώσει εδώ.
Δεν έχουμε αρκετό φαγητό.
- Θα ζητήσω από τον Κόστσικ. - Ζήτα και το περίστροφο.
Και το περίστροφο...
Τι θες; Να μη βοηθήσω;
Έχω μόνο τέσσερις σφαίρες.
Σε ευχαριστώ.
Ο πατέρας σου ήταν καλός άνθρωπος.
Κι εκείνος την ίδια γνώμη είχε για σένα.
Αγνόησέ τη... Στους νεκρούς.
Να αναπαυτεί η ψυχή τους.
Σκύλα! Θες βότκα;
Φαντάσου ότι εγώ ζω μαζί της.
Στον αχυρώνα.
- Δουλεύεις ως αργά Μπερνίτσκι. - Κυνηγάω Εβραίους.
Τα νέα αφεντικά μας είναι πολύ οργανωμένα.
Και όταν κυνηγάς, διψάς.
Δεκαπέντε σε μια μέρα.
Για καθέναν που πηγαίνουμε παίρνουμε 500 ρούβλια.
Τόσα για έναν Εβραίο;
Αν είναι χοντρός πιάνει περισσότερα;
Βρήκαμε πέντε σ' ένα χαντάκι.
Βρομούσαν τόσο που είπα ότι οι Γερμανοί δε θα τους ήθελαν.
Ίσως τους πάρουν κοψοχρονιά.
Ξέρεις τους Μπιέλσκι; Δεν τα πετύχαμε τα παιδιά.
Η γυναίκα μου εκνευρίζεται όταν δουλεύω μέχρι αργά.
Κράτα το.
Δωροδοκείς όργανο του Νόμου;
Έχεις κι άλλη "μαύρη" βότκα κρυμμένη στον αχυρώνα;
Αν θες, μπορείς να δεις.
Και μιας και θα πας, καθάρισε και τις κοπριές.
Να 'χεις ανοιχτά τα μάτια σου!
Καλό κυνήγι.
- Πρέπει να έρθουν μαζί σου. - Τι να τους κάνω εγώ;
Αυτοί οι αστυνομικοί...
είναι αυτοί που σκότωσαν τους γονείς μου;
Γιατί είναι τόσο δύσκολο να είσαι φίλος με Εβραίο;
Και πού να ήσουν Εβραίος.
- Ποιος είναι αυτός; - Πού πάμε;
Ευχαριστώ. Ελάτε.
Καθόσουν πίσω στο σχολείο. Είμαι ο Σιμόν Χάρετζ.
- Νόμιζα ότι είχες πεθάνει. - Μισοπεθαμένος είμαι.
Σε άκουσα να μιλάς για τους γονείς σου. Λυπάμαι.
Τα άλλα αδέρφια σου; Πώς τον έλεγαν εκείνον τον ατίθασο;
- Ζους. Είναι με τους άλλους. - Και κρύβεστε στο δάσος;
Προβλήματα με την αστυνομία; Και πήγατε στο δάσος...
- Σοφή κίνηση. - Για έναν χαζό μαθητή.
Μια ζωή υπέθετα ότι μάθαινα τους άλλους πώς να ζουν σωστά.
Ήμουν σίγουρος. Αυτός είναι ο δρόμος του Θεού. Αυτός όχι.
Συγχώρα με αν τα γεγονότα με έχουν κάνει να λυγίσω.
Όπως και στο σχολείο, δεν καταλαβαίνω τι λες.
Σας παρακαλώ, πάμε.
Δεν πεινάς; Ο μικρός δεν μιλάει;
Είδε πολλά.
Σε έστειλα για φαγητό κι έφερες περισσότερους.
Με έστειλες;
Ο Μπερνίτσκι σκότωσε τον μπαμπά.
Το περίστροφο τουλάχιστον το έφερες;
- Έχουμε μόνο 4 σφαίρες. - Τότε, να πιάσουν τόπο.
Δούλευες μέχρι αργά.
- Αύριο, Κυριακή, δουλεύεις; - Τα SS δεν κοιμούνται ποτέ...
Ξέρεις ποιος είμαι; Κάθισε!
- Ξέρεις γιατί είμαι εδώ. - Δεν σε καταλαβαίνω.
Δεν με καταλαβαίνεις;
Αν μου πουν "βρες αυτόν", τον βρίσκω. Είναι η δουλειά μου.
- Να σκοτώνεις Εβραίους. - Θα χάσω τη δουλειά μου.
- Και σ' αρέσει η δουλειά σου; - Ήμουν δίκαιος μαζί σας.
Όλοι ήξεραν ότι κάνατε λαθρεμπόριο.
Εγώ έκανα τα στραβά μάτια. Ρώτα τον πατέρα σου.
Τον πατέρα μου; Ρώτα τον εσύ!
Γονάτισε!
- Γονάτισε! - Σε παρακαλώ. Σε ικετεύω.
Για τους γονείς μου, Ντέιβιντ και Μπέλα Μπιέλσκι...
για τα αδέρφια μου και όλους τους άλλους...
Σκότωσε κι εμένα!
- Μόνο μία έμεινε. - Σκότωσα τους γιους του.
Πώς ήταν;
- Πώς ήταν τι; - Να τους σκοτώνεις.
- Ήταν ωραίο, έτσι; - Σκάσε.
- Τι θα τους κάνουμε αυτούς; - Δεν ξέρω.
Οι γυναίκες θα μας καθυστερούν κι ο παλιός σου δάσκαλος...
Φοβάσαι μη στις βρέξει επειδή δεν διάβασες;
Πρέπει να είμαστε ευκίνητοι. Και γρήγοροι.
Συμφωνώ, αλλά είναι εδώ.
Εμείς θα κοιμηθούμε πιο πάνω.
Αν έρθει κανείς, θα πέσει πρώτα πάνω σ' αυτούς...
κι εμείς θα ξεφύγουμε.
Δεν θα έρθουν όμως άλλοι.
Δεν θα έρθουν.
Ξέρω, ξέρω...
Ταμάρα, θυμάσαι τον ξάδερφο Ζους. Κάτσε κοντά στη φωτιά.
Ο Λαζάρ είναι της Ίζαμπελ κι αυτός είναι ο Ισαάκ Μάλμπιν.
Είναι από το Μινσκ. Άσαελ, βρες τους κάτι να φάνε.
- Τους λυπάμαι, αλλά... - Είναι οικογένειά μας.
- Και πώς θα τους θρέψουμε; - Θα νερώσουμε τη σούπα.
Κι αυτή; Συγγενής κι αυτή;
ΚΑΤΑΥΛΙΣΜΟΣ ΠΕΡΕΛΑΖ ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1941
Τι στην ευχή; Δεν έχεις ξαναχρησιμοποιήσει σφυρί;
- Τι δουλειά κάνεις; - Θα έλεγα ότι ήμουν...
είμαι διανοούμενος.
- Και είναι δουλειά αυτό; - Εξέδιδα ένα περιοδικό.
Για την ακρίβεια εφημερίδα.
Ή μάλλον πολιτικό φυλλάδιο.
Αυτή είναι η Λάιλα. Η γυναίκα μου εδώ στο δάσος.
Κατάλαβα...
Συγχαρητήρια.
Ενδιαφέρουσα προοπτική.
Αρκεί η κανονική γυναίκα του να συνεχίσει να κρύβεται.
Ακίνητοι όλοι! Ακίνητοι!
- Τι να κάνουμε για εσάς; - Θέλουμε φαγητό.
Μας ληστεύουν. Έχεις τα κότσια να μου ρίξεις;
Θα μοιραστούμε ό,τι φαγητό έχουμε.
Όχι! Θέλω να δω αν έχει τα κότσια να μου ρίξει!
Σ' αρέσει να σκοτώνεις Εβραίους;
- Εβραίοι είστε; - Όχι, της Γκεστάπο.
- Άσε κάτω το όπλο. - Για να μη στο δώσω να το φας!
- Κοίταξέ με. Από πού είσαι; - Απ' το Χοροντίσε.
Δυο μέρες έχουμε να φάμε.
Εμένα με λένε Περέτζ κι αυτόν Γιάκοβ.
Πριν δυο μέρες, υπήρχαν 3.000 Εβραίοι στο Χοροντίσε.
Τώρα έχουν μείνει μόνο 50. Εμείς οι δύο κρυφτήκαμε.
Ξέρεις κάποια Σόνια Μπιέλσκι;
Την ξέραμε...
Υπήρχε κι ένα παιδί.
Έπρεπε να τους είχα προστατέψει.
Τη Σόνια...
Τη μαμά...
Τον μπαμπά...
Έχουν πεθάνει τόσοι...
- Γιατί όχι κι εμείς; - Δεν ξέρω.
Και κρυβόμαστε στα δάση...
Σαν τα κουνέλια...
Κυνηγημένοι...
Ψάχνουμε παρτιζάνους. Πώς λέγεται η οτριάντ σας;
- Τι είναι οτριάντ; - Κάτι σαν μεραρχία.
Μάθαμε ότι οι Ρώσοι άρχισαν να οργανώνονται.
- Εδώ; - Και στη Λιπκάνσκα.
Τότε εμείς είμαστε η οτριάντ Μπιέλσκι. Θα έρθετε μαζί μας;
- Οι Ρώσοι είναι πολεμιστές. - Θα χρειαστείτε όπλα.
Σαμποτάρουν σιδηρόδρομους και σκοτώνουν Γερμανούς.
Θέλετε να σκοτώσετε Γερμανούς;
Ελάτε μαζί μου.
Εκτός κι αν φοβάσαι ακόμα να χρησιμοποιήσεις το τουφέκι.
Μείνετε εκεί!
Πρέπει να πάρουμε αυτό που θέλουμε χωρίς να σκοτώσουμε.
Δεν θα φέρεις πίσω την οικογένειά σου έτσι.
Θα ξεπλύνω το αίμα με αίμα. Εσύ πήρες την εκδίκησή σου.
Βλέπω ακόμα τα πρόσωπά τους.
"Εις εμέ ανήκει η εκδίκηση." Ποιος το είπε αυτό;
Κάνεις θείο έργο δηλαδή;
Όχι, μόνο εσύ το κάνεις αυτό. Σκοτώνεις, σώνεις...
- Δεν θα γίνουμε σαν αυτούς! - Ας σκοτώσουμε σαν αυτούς.
Θα έρθεις μαζί μας ή όχι;
Δοσίλογος, δοσίλογος!
Προδότη!
Είμαστε οι Μπιέλσκι! Θα επιστρέψουμε.
Το φορτηγό μου!
Ποιος το έκανε αυτό; Ποιοι είστε εσείς;
Αυτό το φορτηγό μετέφερε Εβραίους.
Με ανάγκασαν οι Γερμανοί.
Κάποιος έρχεται!
Αυτοκίνητο!
Δες τι είναι αυτό.
Δικό μας είναι, αλλά δεν βλέπω κανέναν.
- Μήπως είναι μεθυσμένος; - Αναζητήστε τον και γρήγορα!
Έχουμε να πάμε στο πάρτι.
Πέτυχα έναν.
Βότκα.
Τώρα είμαστε πραγματικοί αντάρτες.
- Στην υγειά των Μπιέλσκι! - Τσιγάρα!
Πάρτε το τουφέκι του!
Ακολουθεί λάθος κατεύθυνση!
- Δε μπορούμε να τον αφήσουμε! - Δεν έχουμε άλλη επιλογή!
Νόμιζαν ότι θα φέρνατε φαγητό. Σας εμπόδισαν οι αγρότες;
Είχαν όπλα; Σκυλιά;
Δεν καταλαβαίνω.
Το Ταλμούδ λέει πως όταν σώζεις μια ζωή...
- είσαι υπεύθυνος γι' αυτή. - Και πάλι, δε σε καταλαβαίνω.
Καταλαβαίνεις. Και ο μικρός σου αδερφός εξαφανίστηκε.
Πώς πέρασες από τον Λαζάρ;
Ποιον;
Κάθαρμα! Αλήτη!
Αρκεί!
Από δίπλα σου πέρασε! Μπορεί να σκοτωνόταν κανένας!
Είπα αρκεί! Σήκω πάνω!
Αν ήμασταν αληθινοί αντάρτες, θα έπρεπε να πεθάνει! Τ' ακούς;
Ένα λάθος έκανε!
Ένα λάθος; Δεν μπορούμε να κάνουμε λάθη!
Σαν το χθεσινό; Πρώτα θα βασανίσουν τον Άσαελ...
και μετά θα τον κρεμάσουν.
Είσαι ο Τούβια Μπιέλσκι;
- Με γνωρίζεις; - Είσαι γνωστός στη Βίλνα.
Στη Βίλνα; Η αδερφή μου ζει εκεί...
Η Γκεστάπο ήρθε χωρίς προειδοποίηση.
- Καλύτερα ήμασταν στο γκέτο! - Εδώ είμαστε ασφαλείς!
- Εκεί όμως, είχαμε μια ελπίδα. - Όχι, ελπίδα έχουμε εδώ.
- Έχουμε; - Δεν έχουμε φαγητό!
- Αύριο θα φύγει αποστολή. - Δες τι έγινε στην τελευταία!
Αυτό που έγινε ήταν ένα λάθος που δεν θα επαναληφθεί.
Πώς το ξέρεις;
Ίσως μείνουμε καιρό εδώ. Πρέπει να προετοιμαστούμε.
- Πώς; - Θα αυξήσουμε την ασφάλεια.
- Θα βρούμε φαγητό. - Δεν έχουμε όπλα!
Ο κόσμος αρρωσταίνει!
Πρέπει να είμαστε ενωμένοι! Όχι να τρωγόμαστε μεταξύ μας!
Δεν έχουμε τα περιθώρια για εκδίκηση. Όχι τώρα.
Δεν μπορούμε να χάνουμε φίλους σαν τον Γιάκοβ και τον Περέτζ.
Ή τον Άσαελ.
Δεν μπορούμε να χάσουμε κανέναν.
Θα σημειώσουμε πού έχουμε πάει...
για να μην πηγαίνουμε συνέχεια στις ίδιες φάρμες.
Θα παίρνουμε μόνο όσους έχουν. Τους άλλους δεν τους ενοχλούμε.
Η εκδίκησή μας...
είναι να ζήσουμε.
Κι ο φτωχότερος αγρότης έχει περισσότερα.
Εμείς όμως, δεν είμαστε ούτε ληστές ούτε δολοφόνοι.
Μπορεί να μας κυνηγάνε σαν ζώα, μα δεν θα γίνουμε ζώα.
Είναι επιλογή όλων μας. Να ζήσουμε σαν άνθρωποι...
για όσο περισσότερο μπορούμε.
Κάθε μέρα ελευθερίας είναι μια πράξη πίστης.
Κι αν πεθάνουμε στην προσπάθειά μας να ζήσουμε...
τουλάχιστον θα πεθάνουμε σαν άνθρωποι.
- Πού είναι; - Στον αχυρώνα.
ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΗΣ ΕΒΡΑΙΩΝ
- Λυπάμαι. - Ελάτε.
Δόξα τω Θεώ! Έλα 'δώ!
Δεν μπορώ να πάρω ανάσα! Κοιτάξτε τι βρήκαμε.
Πού τα βρήκες αυτά;
Είναι εντάξει. Ελάτε, σας παρακαλώ.
- Μην ανησυχείτε. - Δώσ' το μου αυτό.
- Βλέπω ότι ήσουν απασχολημένος. - Σταμάτα.
- Γεια, εγώ είμαι ο Ζους. - Η Μπέλα και η Χάγια.
Ελάτε, πρέπει να πεινάτε.
- Ευχαριστούμε. - Φύγε.
Και τότε πέσαμε σε έναν βάλτο και μ' έσωσε η Χάγια.
- Δεν ξέρω καθόλου κολύμπι. - Να σε μάθουμε τότε.
Είχαμε χαθεί καμιά δωδεκαριά φορές. Αφού ήθελα να πεθάνω.
Πες του, δεν ήταν δράμα; Και εκείνος ο αγρότης, ο κύριος...
Όλο χυδαία αστεία μού έκανε.
Δηλαδή μου λες ότι η πολιτική είναι άνευ ουσίας.
Το τέρας της Δύσης έχει μικρό μουστάκι, της Ανατολής μεγάλο.
Αυτό μου αρκεί.
Κι ο δικός σου μεσσίας θα έχει μουστάκι όμως. Και μούσι.
Οι μεσσίες είναι στην πολιτική και μας σκοτώνουν.
Εμένα αυτό που με σκοτώνει είναι η πολυλογία σας!
Και ο Ρούσβελτ; Αυτός δεν έχει μουστάκι.
Πρέπει να μάθουμε τι γίνεται στα χωριά, πού περιπολούν...
ποιοι είναι οι πληροφοριοδότες. Με ακούς;
Πώς τη λένε;
- Τι κάνεις; - Πήγαινε να της μιλήσεις.
- Ίσα που την ξέρω. - Τρεις μέρες μαζί ήσασταν.
Η σιταποθήκη του Πιζνάρσκι είναι γεμάτη, λέει ο Μάλμπιν.
- Χρειαζόμαστε όμως, δύο. - Τίνος είναι η σειρά;
Πήγαινε μαζί του και φρόντισε να κάνει ό,τι έχω πει.
Πήγαινε! Μίλα της.
- Πώς είσαι; - Καλά.
Καλημέρα. Πρωί-πρωί πας στην αγορά.
Περισσεύει λίγο και για μας;
Τόσο πρέπει να πάω στους Γερμανούς.
Αν δεν πάω την ποσότητα που πρέπει...
θα σκοτώσουν και εμένα και την οικογένειά μου.
Άσ' του το μισό.
Δεν μπορεί να πάει με άδεια χέρια. Εντολές του Τούβια.
Σύντροφε, σου είμαστε ευγνώμονες για τη βοήθεια.
Πολύ ωραίο παλτό. Ο γιακάς είναι από γούνα;
- Τις ει; - Ξέρεις! Εμείς είμαστε.
Αυτό το ρωτάς μόνο όταν δεν ξέρεις ποιος είναι.
Γάλα κι αβγά! Οι γενναίοι μας μάς έφεραν πλούσιο φαγητό.
Μπορείς να μου φτιάξεις μπλιντζ.
Δεν έχουμε συστηθεί. Αρκάντι Λουμπζάνσκι. Είσαι η Χάγια.
Είσαι εντάξει; Χρειάζεσαι κάτι; Καμιά κουβέρτα...
Όχι, ευχαριστώ. Είμαι καλά.
- Κάτι ωραίο και απαλό... - Όχι, δεν χρειάζεται.
Πρόσεξα ότι δεν έχεις ακόμα σύζυγο.
- Ακόμα; - Εδώ στο δάσος.
Τις υπόλοιπες γυναίκες τις έχουν διαλέξει. Δεν στο είπαν;
Όχι και σε ευχαριστώ που μου το εξήγησες.
Ο Καρτέσιος μίλησε για την υποκειμενικότητα του βιώματος.
Ναι, με ενοχλείς άρα υπάρχω.
Μόλις ήρθαν οι καινούργιοι. Είναι από το Νοβογκρόντουκ.
Η γυναίκα σου, λένε, σκοτώθηκε την περασμένη εβδομάδα.
Λυπάμαι.
Σε ευχαριστώ που μ' ενημέρωσες.
- Μπορώ να καθίσω; - Φυσικά.
- Εγώ, ποτέ... - Ποτέ τι;
Νιώθεις μοναξιά εδώ;
Μου αρέσει το δάσος.
Εγώ καμιά φορά φοβάμαι.
Πες μου κάτι.
Γιατί απαγορεύετε στις γυναίκες να έχουν όπλα;
- Εδώ δεν φτάνουν για εμάς. - Χρειάζονται κι οι γυναίκες.
Για ποιο λόγο;
Για προστασία.
Οι γυναίκες έχουν τους άντρες για προστασία.
Θέλω προστασία.
Ένοπλοι! Ένοπλοι!
Πάρτε μόνο τρόφιμα και πυρομαχικά!
Πάμε, Άσαελ! Φεύγουμε! Μη σταματάτε! Συνεχίστε!
Ελάτε! Γρήγορα!
Μη σταματήσετε αν δεν φτάσετε στο λιβάδι!
Ισαάκ, συνεχίστε!
Ζους, Άσαελ, Μπεν Ζίον... Εκεί!
Φύγετε τώρα και δεν θα σας σκοτώσουμε όλους!
Μην είσαι ανόητος! Είμαστε εκατοντάδες!
Κι εμείς το ίδιο! Τώρα ποιος είναι ο ανόητος;
Αν μας δώσετε τον Μπιέλσκι οι υπόλοιποι είστε ελεύθεροι!
Απ' τη Λευκορωσία είσαι, αλήτη! Γιατί πρόδωσες πατριώτες σου;
Για τον ίδιο λόγο που κι εσύ κλέβεις από τους φτωχούς!
Για να επιβιώσω!
Η επόμενη θα είναι στο κεφάλι.
Σύντομα θα νυχτώσει. Πώς θα βρεις το δρόμο της επιστροφής;
Πάμε!
Θα ξανάρθουν. Πρέπει να φτιάξουμε νέο καταυλισμό.
- Την άλλη φορά δώσ' τους χάρτη. - Τι σημαίνει αυτό;
Ότι τον γαλατά έπρεπε να τον σκοτώσουμε.
Η διπλωματική σου πολιτική είναι για κλάματα.
Έρχεται ο χειμώνας κι εμείς δεν έχουμε καταφύγιο. Γιατί;
Επειδή δεν αντέχεις να κάνεις αυτό που πρέπει να γίνει.
Πού μας πηγαίνει; Τα πόδια μου δε με κρατούν.
Χρειάζομαι εθελοντές για αναγνώριση.
Ποιοι είστε εσείς;
Μια ταξιαρχία ανεξάρτητων πολεμιστών.
- Ποια ταξιαρχία; - Η ομάδα Μπιέλσκι.
Σας ξέρω. Εβραίοι συμμορίτες.
Αν μιλούσαμε με τον αρχηγό σας θα λυνόταν η παρεξήγηση.
Βίκτορ Πατσένκο, αρχηγός της οτριάντ Οκτόμπερ.
Μια συμμορία Εβραίων λέει, κλέβει χωριά...
που μας έχουν προσφέρει την υποστήριξή τους.
Τι έχεις να απαντήσεις σε αυτές τις κατηγορίες;
Όταν παίρνεις εσύ φαγητό είναι υποστήριξη.
Όταν παίρνουμε εμείς, είναι κλεψιά.
Εμείς είμαστε στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού.
Και αντιστεκόμαστε σε έναν κοινό εχθρό.
Η Πατρίδα δεν κάνει διακρίσεις μεταξύ Εβραίων και μη.
- Μα οι Εβραίοι δεν πολεμούν. - Αυτοί οι Εβραίοι πολεμούν.
Θα το δούμε. Στείλε τους καλύτερούς σου.
Τιμή μας να υπηρετήσουμε.
- Πλέον είμαστε παρτιζάνοι. - Θα δούμε.
Ευχαριστώ. Πού να μ' έβλεπαν στη Λέσχη των Νεοσοσιαλιστών.
- Μήνες έχω να πιάσω βιβλίο. - Εγώ δεν διαβάζω ιδιαίτερα.
- Ρώτα τον Σιμόν. - Τον ρώτησα.
Και παρ' όλα αυτά, δέχεσαι εμένα ως διοικητή;
Ποιον άλλο;
- Να κάνω μια παρατήρηση; - Πες το.
Ναι, πρέπει να είμαστε δυνατοί, όμως...
Όμως;
Υπάρχουν κι άλλα πράγματα που έχουν αξία.
Όπως;
Η κοινότητα.
Κι έχεις εσύ καμιά ιδέα γι' αυτή την κοινότητα;
Αρκετές...
Κι άλλα στόματα και νεανικά σώματα να μας ζεστάνουν.
Ποιος είναι ο Τούβια Μπιέλσκι;
Εγώ είμαι ο Τούβια.
Κανείς μας δεν ήξερε αν υπάρχεις πραγματικά.
Με συγχωρείς, ονομάζομαι Γίτζακ Σούλμαν.
- Καλώς ήλθες. - Είμαι από το Μπαρανοβίτσε.
Το γκέτο διαλύεται.
Οι Γερμανοί προειδοποίησαν ότι αν λείπει έστω ένας...
θα εκτελεστούν όλοι.
Το Συμβούλιο μας απαγορεύει να φύγουμε.
Κάθε μέρα όμως, σκοτώνονται όλο και περισσότεροι.
Οι γονείς μου...
- Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε. - Σας ευχαριστούμε...
- Ευχαριστούμε. - Παρακαλώ.
Θα βοηθήσεις τους γονείς μου;
Σ' έχω δει να με κοιτάς. Σώσ' τους και θα κάνω ό,τι θες.
Ό,τι θες. Σε παρακαλώ...
Τι σημαίνει "θα κάνουμε ό,τι μπορούμε";
Θα φέρουμε όσους έχουν απομείνει ζωντανοί.
- Κι αν είναι εκατοντάδες; - Θα δούμε τι θα κάνουμε.
Και όταν θα τους ακολουθήσουν οι Γερμανοί; Τι θα κάνουμε;
- Φρόντισε να μη συμβεί αυτό. - Δηλαδή θα τους φέρω εγώ...
Από το γκέτο... Το παίζεις Μωυσής τώρα;
Γύρνα στη δουλειά σου. Σπαταλάς χρόνο.
Δεν σπαταλάω εγώ χρόνο.
Δεν μπορείς να μου μιλάς έτσι μπροστά στους άλλους.
Οικογένεια είμαστε. Πρέπει να μείνουμε ενωμένοι.
Γιατί; Για να πεθάνουμε δίπλα στους γραμματιζούμενους;
Μην τους αποκαλείς έτσι. Κι αυτοί Εβραίοι είναι.
Ξιπασμένοι Εβραίοι, που μας κοιτούν αφ' υψηλού!
Που θ' αμπάρωναν τις κόρες τους μακριά απ' τα βρομόχερά μας.
Γι' αυτούς είσαι ένα τίποτα.
Σε ακολουθούν επειδή είναι αδύναμοι και φοβισμένοι.
Κι η Μπέλα; Θα 'ταν μαζί σου αν ήταν αλλιώς τα πράγματα;
- Μη... - Την αγαπάς;
Λόβα... Μπεν Ζιόν...
και όποιος άλλος προτιμά να πολεμήσει...
παρά να περιμένει να πεθάνει.
Φεύγουμε. Πάμε στο πλευρό αυτών που πολεμούν.
Θα έρθεις;
Όχι.
Δεν είμαστε αφελείς, ξέρουμε ότι θα σκοτώσουν κάποιους...
αλλά όλους; Είναι παράλογο.
Μας χρειάζονται για εργάτες στα εργοστάσια...
- στα στρατόπεδα εργασίας. - Στρατόπεδα θανάτου είναι.
Τα έχουμε κι εμείς ακουστά. Εσύ τα έχεις δει;
Μπορείς να μου πεις με απόλυτη βεβαιότητα...
ότι δεν θα πεθάνουμε στο δάσος μέσα στο κρύο;
Λες να μην έχουμε σκεφτεί όλοι μας να το σκάσουμε;
Για κάθε έναν που φεύγει, σκοτώνουν είκοσι.
Πώς να θυσιάσω χιλιάδες για το καλό μιας χούφτας ανθρώπων;
Κι αν σας πάρουμε όλους;
Γέρους, άρρωστους; Πώς θα ζήσουμε;
Θα σας προστατέψουμε.
Έχουμε συμμαχήσει με τη Ρωσική Αντίσταση.
Είναι ίδιοι με τους Γερμανούς.
Είσαι πολύ νέος για να ξέρεις τα πογκρόμ.
Το μόνο όπλο μας είναι ο χρόνος.
Αν κερδίσουμε χρόνο, θα νικήσουμε.
Θες χρόνο; Πολύ ωραία.
Στον δίνω. Μια μέρα, ένα μήνα, ίσως και έναν χρόνο. Ζωής.
Η κόρη σου, η Χάγια, είναι μαζί μας.
Ο σύζυγός σου σε περιμένει.
- Ραβίνε, σε παρακαλώ... - Περιμένουμε τον Θεό.
Εγώ θα πάω.
Κι εγώ θα πάω.
Κι εγώ.
Ελάτε!
Ελάτε, προχωρήστε! Έχετε τα τιμαλφή σας έτοιμα!
Ελάτε, δεν δαγκώνουμε.
- Μαμά! Μπαμπά! - Κόρη μου...
- Εσύ, θείε; - Εγώ είμαι ωρολογοποιός.
Ξέρεις να επισκευάζεις όπλα;
- Η σκανδάλη... - Ίσως.
Ελάτε. Παρακαλώ να έχετε έτοιμα τα πράγματά σας.
- Μα ήταν της γιαγιάς μου. - Πλέον ανήκουν στην ομάδα.
Όλοι θυσιάζουν κάτι για το καλό του συνόλου.
Θα τα ανταλλάξουμε για φαγητό και όπλα. Ο επόμενος.
Υπάρχουν ξυλουργοί; Τσαγκάρηδες; Ράφτες;
- Εγώ είμαι λογιστής. - Πολύ χρήσιμο.
Άλλαξες επάγγελμα. Συγχαρητήρια.
Ο επόμενος!
- Παρακαλώ. - Είμαι νοσοκόμα.
Ωραία, καλώς ήλθες.
Φίλοι μου, ζω την πιο ευτυχή μέρα της ζωής μου...
καθώς σας βλέπω εδώ, ασφαλείς ανάμεσά μας.
Πρέπει όμως, να μάθετε κάποια πράγματα για τη ζωή εδώ.
Αφού ξεκουραστείτε, θα σας ανατεθούν κάποια καθήκοντα.
Εδώ δουλεύουν όλοι, δεν υπάρχουν εξαιρέσεις.
Θα βοηθήσουμε τον ανεφοδιασμό των παρτιζάνων συντρόφων.
Θα μπαλώνουμε ρούχα, θα επισκευάζουμε όπλα...
Οι γυναίκες θα μάθουν να πυροβολούν...
και θα πολεμούν δίπλα στους άντρες.
Οι εγκυμοσύνες απαγορεύονται.
Δεν μπορούμε να ικανοποιήσουμε τις ανάγκες ενός βρέφους εδώ.
Σήμερα...
θα ξαναχτίσουμε τις ζωές που όλοι σας χάσατε.
Είναι το μοναδικό μέρος σε όλη τη Λευκορωσία...
που ένας Εβραίος μπορεί να είναι ελεύθερος.
Σας καλωσορίζουμε στην κοινότητά μας.
Εβραίος είναι;
Γεμίστε!
Αυτό δεν είναι όπλο. Για εσάς είναι το δόρυ του Μπαρ Κόκμπα.
Το όπλο του Σαμψών, το ξίφος του Εχούντ.
Είναι η σφεντόνα με την οποία ο Δαυίδ νίκησε τον Γολιάθ.
Θα γίνουμε πολεμιστές σαν τους Μακκαβαίους, τους Σικάριους.
Γενναίοι άνθρωποι που πολεμούν για την ελευθερία...
όπως κι εκείνοι.
Πυρ!
Ωραία.
Θαμμένη κάτω από τη γη...
με τον πυροκροτητή...
σχεδόν να αγγίζει τις ράγες.
Το τρένο πιέζει τον πυροκροτητή...
και τότε...
Αυτός είναι ο Ίππος.
Κινείται δύο τετράγωνα μπροστά κι ένα στο πλάι.
Χθες πατάτες με γογγύλια, σήμερα γογγύλια με πατάτες.
Αύριο, έχουμε ειδικό πιάτο. Σούπα με πατάτα.
Σταματήστε τη γκρίνια και συνεχίστε το μαγείρεμα.
Εμείς τρελαινόμαστε για πατάτες, έτσι παιδιά;
Μας αρέσουν οι τηγανίτες, τα μπλιντζ.
Τώρα θα γίνεις άντρας!
Αν θες να γίνεις στρατιώτης, θα πιεις!
Τι κάνεις; Τι κάνετε;
Είπε να πιει κάτι.
Ένα πουλάκι μού είπε ότι κάποια...
περιμένει από κάποιον να της κάνει μια ερώτηση.
Ωραία...
- Δώσ' το μου εμένα. - Είμαι εντάξει, ευχαριστώ.
Θέλεις κάτι;
Να αναρωτιόμουν...
Έλεγα μήπως... Εσύ κι εγώ, μήπως...
Δέχομαι.
- Αλήθεια; - Ναι.
Ευλογητός ο Θεός, βασιλεύς του σύμπαντος...
που έπλασε τον άνθρωπο κατ' εικόνα του...
και μας χάρισε ζωή στο βασίλειό Του.
Ευλογητός ο Θεός, βασιλεύς του σύμπαντος...
που τα πάντα εν σοφία εποίησε.
Ευλόγησον τα δύο αυτά τέκνα...
όπως ευλόγησε τα πλάσματά Του στην Εδέμ.
Ευλογητός ο Θεός...
που ευφραίνει τον γαμπρό και τη νύφη.
Με αυτό το δαχτυλίδι, σε παντρεύομαι...
σύμφωνα με τον Νόμο του Μωυσή και του Ισραήλ.
Συγχαρητήρια!
- Ξέρεις τον Μπιέλσκι; - Εγώ είμαι ο Μπιέλσκι.
ΚΑΤΑΥΛΙΣΜΟΣ ΝΑΛΙΜΠΟΚΑ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1941
Μόνο αυτές έχουμε.
Κάλυψέ τες.
Κάποιοι συζητάνε να επιστρέψουν στο γκέτο.
Μέρες τώρα υποσιτιζόμαστε.
- Τι ώρα είναι; - Γιατί; Έχεις να πας κάπου;
- Υπάρχει φαγητό; - Σήμερα όχι.
Ο Τούβια θα στείλει κι άλλες αποστολές για φαγητό.
- Τον ακολουθείς σαν πρόβατο. - Καλύτερα πρόβατο παρά φίδι.
Ό,τι μπορεί κάνει.
- Έπρεπε να πάμε με τον Ζους. - Ποιος σε εμποδίζει;
Μη σπρώχνετε!
- Λίγο ακόμα. - Φτάνει τόσο.
Κι άλλο!
Έχουμε πιο πολλούς νεκρούς απ' ό,τι άδεια μπουκάλια.
Πολύ ρωσικό αυτό.
Τουλάχιστον πίνεις σαν Ρώσος.
Ο Εβραίος δεν μπορεί να πιει, δεν μπορεί να πολεμήσει.
Είμαστε σε τίποτα καλοί;
Στο να πεθαίνουμε. Σε αυτό είμαστε καλοί.
Μίλα μου για τον αδερφό σου.
Ο σπουδαίος Τούβια Μπιέλσκι, ο σωτήρας των Εβραίων...
και μεγάλο κάθαρμα.
- Τον ανταγωνίζεσαι. - Εκείνος ανταγωνίζεται εμένα.
Τέτοια σχέση έχω κι εγώ με τον αδερφό μου.
Είναι κι αυτός κάθαρμα;
Στρατιώτης.
Σκοτώθηκε την πρώτη ώρα της γερμανικής εισβολής.
Κάποια στιγμή θα συνηθίσεις.
Τι θα κάνεις σήμερα;
Θα πάω στην πρώτη αποστολή μου για φαγητό.
- Θα πω να στείλουν άλλο. - Όχι, θέλω να πάω.
Πρέπει να πάω.
Να, πρέπει... Πρέπει να πάρεις αυτό.
Φρόντισε να μείνεις ζεστή.
Σε παρακαλώ, πάρ' το.
Σ' ευχαριστώ, Τούβια.
Νοστιμούλα είναι η αριστοκράτισσά σου.
Μας είπαν "κοντά τα χέρια, είναι του αρχηγού."
Εμφανίστηκε νέα αρρώστια. Πέθαναν δύο ηλικιωμένοι.
- Τι έγινε; - Περίπολος λέει.
Φρουρούν τους δρόμους. Οι Γερμανοί είναι παντού.
Γύρνα πίσω και να είσαι σε ετοιμότητα!
Θα είναι εντάξει.
Πήγαινε το φαγητό. Και μείνε σ' αυτή την όχθη του ποταμού.
Πρόσεχε τις περιπόλους. Εγώ θα περιμένω εδώ τους άλλους.
Καλή τύχη.
Αλτ! Τις ει;
Από τον καταυλισμό έρχομαι. Ο κίνδυνος είναι εκεί έξω.
- Η αποστολή φάνηκε ή ακόμα; - Όχι ακόμα.
Φύγε!
- Μάλλον τύφος είναι. - Αν είναι, έχουμε πρόβλημα.
Μεταδίδεται με τις ψείρες.
Οι παρτιζάνοι έχουν αμπικιλίνη...
αλλά λένε ότι τη θέλουν για τους εαυτούς τους.
Σε άκουσα. Φάρμακα... Θα πάω να μιλήσω στον Βίκτορ.
- Τι συνέβη; Είσαι καλά; - Ναι, ευχαριστώ.
Κάθε φορά που προσπαθούμε να κινηθούμε...
ο ασύρματος ενημερώνει τα κεντρικά της Αστυνομίας.
- Να επιτεθούμε σ' αυτόν. - Ναι, Εβραίε πολεμιστή μου.
Μόνο που τον φυλάει καλά η αστυνομία.
Τι βλέπω; Δύο Μπιέλσκι;
- Σε τι οφείλω την τιμή; - Χρειαζόμαστε αμπικιλίνη.
- Είναι μόνο για στρατιώτες. - Αν έχουμε τύφο...
μπορεί να εξαπλωθεί στο στρατόπεδό σου.
- Θα το ρισκάρω. - Πρέπει να επιμείνω, σύντροφε.
Καλύτερα να μην το κάνεις.
Υπάρχουν φάρμακα στο Τμήμα του Στανκιέβι, σωστά;
Ο Τούβια κι εγώ εκεί μεγαλώσαμε.
Η ομάδα Μπιέλσκι μπορεί να καταστρέψει τον ασύρματο.
Είσαι πολύ άρρωστος.
Μείνε εδώ. Περίμενέ μας με αναμμένη τη μηχανή.
- Θα έρθω μαζί σου. - Απόψε εντολές δίνω εγώ.
Δεν χρειάζεται να το κάνεις αυτό.
- Όχι; Και ο τύφος; - Απλά θα πεθάνουν κι άλλοι.
Έτσι κι αλλιώς θα πεθάνουν.
Για τύχη. Πάρ' το.
Ξεκίνα!
- Και οι υπόλοιποι; - Ξεκίνα σου λέω!
Οι άλλοι;
Οι στρατιώτες πεθαίνουν για να ζήσουν οι ευγενείς, δε λες;
Έγινες κομμουνιστής τώρα;
Κομμουνιστής, σιωνιστής, φασίστας...
Έχει σημασία; Δεν πήρες τα φάρμακα;
Γύρνα κοντά μας.
Είσαι αδερφός μου.
Το θυμάσαι λοιπόν...
Ελεήμονα Θεέ, σου παραδίδουμε τους φίλους μας.
Δεν έχουμε άλλες προσευχές ούτε άλλα δάκρυα.
Στέρεψε το αίμα μας. Επίλεξε έναν άλλο λαό.
Πληρώσαμε για καθεμία από τις Εντολές Σου.
Καλύψαμε κάθε βράχο και αγρό με τις στάχτες των νεκρών μας.
Καθαγίασε μια άλλη περιοχή, διάλεξε έναν άλλο λαό.
Δίδαξέ τους τις Πράξεις και τις Προφητείες.
Ελέησέ μας μια τελευταία φορά.
Πάρε πίσω το δώρο της αγιοσύνης μας. Αμήν.
Αυτό δεν είναι τίποτα! Βάλε το χέρι βαθιά στην κατσαρόλα.
Κάτω τα χέρια σου! Τι νομίζεις ότι κάνεις;
Ποιος νομίζεις ότι είσαι;
Επικεφαλής τώρα είμαι εγώ. Μπες στη γραμμή.
Φύγε από 'δώ, ανθρωπάκι.
Θα σου γδάρω τα μούτρα! Θα σου κόψω το λαρύγγι!
Εμπρός λοιπόν! Θα σε σκοτώσω! Έλα!
Σταματήστε! Μάζεψέ το αυτό. Είπα, μάζεψέ το!
Τι συμβαίνει;
Όσοι ρισκάρουν τη ζωή τους για να φέρουν τροφή...
αξίζουν μεγαλύτερη μερίδα από τους υπόλοιπους.
- Όλοι παίρνουν ίσες μερίδες. - Από τη σκύλα σου; Όχι!
- Γυναίκα μου είναι! - Σιωπή!
Οι μερίδες είναι ίσες.
Όποιος κλέψει θα αντιμετωπίσει τις συνέπειες.
- Ποιες συνέπειες; - Μισή μερίδα.
Μια εβδομάδα. Και οι δύο. Με αμφισβητείς;
Το θέμα έκλεισε. Μπες στη γραμμή. Στη γραμμή είπα!
- Εγώ ποτέ δεν... - Το ξέρω.
Τότε, γιατί με τιμωρείς; Στις αποστολές τρώνε πρώτα αυτοί...
και φέρνουν πίσω ό,τι περισσέψει.
Λένε ότι διψάς για εξουσία, ότι είσαι διεφθαρμένος...
ότι παίρνεις όποια γυναίκα θες, ότι κλέβουμε χρυσό και...
Τι άλλο λένε;
Ότι δεν είσαι πλέον σε θέση να είσαι αρχηγός μας.
Μπορεί να έχουν δίκιο.
Ο Ζους θα τον είχε ρίξει αναίσθητο.
- Μου λείπει. - Έκανε την επιλογή του.
Τι συνέβη;
Ποιος σου το έκανε αυτό;
Ο Γκράμοφ με δύο άλλους.
Πήγα στην τουαλέτα των αξιωματικών.
Δεν πηγαίνουν στην ίδια τρύπα με Εβραίους, λένε.
- Με συγχωρείς, σύντροφε. - Ζους! Έλα, κάθισε.
Θέλω να αναφέρω την κακοποίηση ενός συντρόφου.
Αυτός ο άνδρας χτύπησε τον σύντροφο Λόβα άνευ λόγου.
Είχα πολύ καλό λόγο. Είναι Εβραίος.
Κι εσύ είσαι κτήνος. Αγνόησέ τον. Έλα να πιούμε.
Ο αντισημιτισμός...
είναι ενάντια στις πεποιθήσεις του Κόμματος.
Έχει δίκιο.
Ζήτα συγγνώμη από τον σύντροφο.
Σου ζητώ συγγνώμη, Εβραίε σύντροφε.
Έλα να πιούμε. Πιες!
Αρκάντι! Εμείς πότε θα φάμε; Πού είναι το φαγητό μας;
Θα φας μαζί με τις υπόλοιπες γυναίκες και τους "κυρίους".
- Πρέπει να έρθεις. - Έρχομαι αμέσως.
Ο ανόητος του χωριού.
Κι όμως, τον είδα να γλιστράει και να πέφτει στο χαντάκι.
Στις ομορφιές σου, είσαι.
Ευχαριστώ. Δείχνει υπέροχο. Κι εσύ το ίδιο.
Τι έγινε;
- Τι είναι αυτό; - Νέα πολιτική.
Οι πολεμιστές τρώνε καλύτερα.
Είναι ενάντια στις εντολές μου.
Δεν είσαι πια ο αρχηγός μας.
Όσο είμαι αρχηγός αυτής της ομάδας...
θα υπακούτε στις εντολές μου.
Δεν θα ανεχτώ παράπονα, ούτε απραξία, ούτε τίποτα!
Όποιος θέλει να φύγει, να φύγει τώρα!
Πηγαίνετέ τον στο δάσος κι αφήστε τον βορά στους λύκους.
Τώρα.
Ο πυρετός έπεσε το βράδυ.
Βοήθησε το φάρμακο.
- Πόση ώρα κοιμάμαι; - Δύο μέρες.
Εσύ με φρόντισες;
Πρέπει να σηκωθώ.
- Σπούδασες νοσηλευτική; - Ήμουν στο πανεπιστήμιο.
Εσύ τι έκανες πριν τον πόλεμο;
Η γυναίκα μου...
Ο πατέρας της είχε επιχείρηση. Πριν τον Φυλετικό Νόμο.
Η γυναίκα σου πέθανε;
Λυπάμαι.
Τι σπούδαζες;
Μουσική.
Πρέπει να ξεκουραστείς.
Έλα...
- Σ' ευχαριστώ, Λίλκα. - Ευχαρίστησή μου.
ΚΑΤΑΥΛΙΣΜΟΣ ΝΑΛΙΜΠΟΚΑ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1942
Ποια πήρε το σαπούνι; Ξέρω ότι έχει μείνει λίγο.
Χρησιμοποίησε άμμο, Χάγια. Κάνει καλό στο δέρμα.
Και τι δέρμα! Κι είναι ήδη παντρεμένη.
Κοιτάξτε με! Σκελετός έγινα.
Όταν φύγουμε από 'δώ, θα τρώω τούρτες να γίνω τόση!
Ταμάρα, έλα κι εσύ! Είναι ζεστός ο ήλιος.
- Δεν μπορώ, Λίλκα. - Γιατί;
- Είμαι έγκυος. - Δεν το ήξερα...
Μήνες το κρύβω, αλλά τώρα πια φαίνεται.
- Γεννάω από μέρα σε μέρα. - Ο πατέρας ποιος είναι;
Έγινε όταν το έσκασα.
Με σταμάτησε ένας άντρας. Κρατούσε όπλο.
Τι θα γίνει όταν το μάθει ο Τούβια;
- Θα καταλάβει. - Δεν πρέπει να του το πεις.
Δεν θα του το πω.
Νιώθω αυτή τη νέα ζωή μέσα μου...
Μόνο αυτό μου δίνει κουράγιο.
Και δεν θα το εγκαταλείψω.
Ο Λαζάρ εντόπισε κι άλλη περίπολο. Πλησιάζουν.
Το ακούς αυτό;
- Δε θέλει περισσότερο φαγητό. - Το είχα απαγορεύσει!
Θα τη σκοτώσεις κι αυτή;
Σε παρακαλώ. Μόνο γι' αυτό το μωρό ζει.
- Δεν μπορώ να το επιτρέψω. - Άφησέ το να ζήσει.
Εδώ δεν μπορώ να ζήσω τους ζωντανούς!
Η Ταμάρα κι ο πατέρας είναι υπεύθυνοι για το παιδί.
- Πρέπει να φύγουν. - Τη βίασαν οι Γερμανοί.
Λες να κρατήσουμε την ανθρωπιά μας, να μη γίνουμε ζώα.
Ο καλύτερος τρόπος είναι να φέρεις μια νέα ζωή...
σ' αυτόν τον κόσμο πόνου και θανάτου.
Είναι η μόνη μας ελπίδα.
- Εντάξει. - Σ' ευχαριστώ, Τούβια.
Ξέρω τι πρέπει να κάνουν οι γυναίκες εδώ...
κι όμως δε μ' έχεις αγγίξει.
Δεν φοβάμαι τίποτα. Ούτε καν εσένα.
Τώρα αυτό το θεωρείς κίνηση;
Το θεωρώ την αναπόφευκτη κατακλείδα...
ενός άμεμπτου συλλογισμού.
Το θέμα, ευφυή φίλε μου, είναι τι θα κάνεις εσύ.
- Το σκέφτομαι. - Του την έφερα.
Αυτόν και δύο ακόμα, τους βρήκαμε στη δεύτερη γέφυρα.
Τους σκοτώσαμε τους άλλους. Το λέει η ψυχή του Αρόν.
Κοιτάξτε τι έχουμε εδώ!
Αυτό το βρήκαμε στον σάκο του.
Διάβασέ το.
Εβραίους ψάχνεις; Κοίτα! Όλοι εμείς, Εβραίοι είμαστε.
Τι θα κάνεις τώρα;
Δεν είσαι τόσο γενναίος πια.
Δεν μπορείς να βγάλεις τον σκασμό, έτσι;
Μια ολόκληρη μεραρχία θα περικυκλώσει το δάσος.
- Δεν έχουν τον πόλεμο; - Σε δυο μέρες θα επιτεθούν.
Την ημέρα του Πάσχα. Βολικό.
Λέει ότι έχει γυναίκα και δυο μικρά παιδιά.
Κι εγώ είχα!
Αν τον αφήσετε να φύγει, θα τους οδηγήσει σε μας!
Ρώτα τον αν υπόσχεται να μην αποκαλύψει πού βρισκόμαστε.
Θα υποσχεθεί τα πάντα.
Τι κάνεις;
- Θέλουμε δικαιοσύνη! - Δικαιοσύνη! Δικαιοσύνη!
Τον γιο μου τον έλεγαν Δαυίδ. Είχε μπλε μάτια.
Ήταν μόλις 15 ετών.
Τον αδερφό μου, τον έλεγαν Χανς!
Δεν ξέρω τι θα απογίνουμε.
Δεν έχει σημασία.
Αν είχα μείνει στο γκέτο, θα ήμουν νεκρή.
Μου έσωσες τη ζωή.
Όχι...
Εσύ έσωσες τη δική μου.
Θα επιτεθούν. Πρέπει να φύγουμε από το δάσος.
Να φύγουμε; Και η ομάδα Μπιέλσκι;
- Η ομάδα Μπιέλσκι τι; - Θα τους σφάξουν!
Προτεραιότητα για μένα έχουν οι ζωές των Ρώσων στρατιωτών.
Θα θυσιάσουμε τους Μπιέλσκι για να ξεφύγουμε εμείς;
Όλοι πρέπει να κάνουν θυσίες για να πολεμάμε εμείς.
Είναι τα αδέρφια μου.
Όλοι αδέρφια είμαστε.
Σύντροφε, η εβραϊκή ευαισθησία σου είναι συγκινητική...
αλλά εντελώς αντιεπαναστατική!
Εσύ κι οι σύντροφοί σου θα ακολουθήσετε τον Γκράμοφ...
και θα οπισθοχωρήσετε όπως σε διέταξα!
- Κι αν αρνηθώ; - Θα σε πυροβολήσω.
Σύντροφε Μπιέλσκι...
είσαι στρατιώτης της Μητέρας-Πατρίδας.
Σε ευχαριστώ για την τιμή, σύντροφε.
- Τι κάνουμε; - Οπισθοχωρούμε.
- Γιατί; - Δεν ξέρω.
Και πού θα πάμε;
Τα τέκνα του Ισραήλ όμως...
Τα τέκνα του Ισραήλ φοβούνταν να φύγουν απ' την Αίγυπτο...
μέχρι που ο Μωυσής είπε "μην πιστεύετε εμένα."
"Πιστέψτε στον Θεό. Θα σας φροντίσει Αυτός."
Γι' αυτό και αύριο θα γιορτάσουμε το Πάσχα...
καθήμενοι και συζητώντας...
όπως κάνουμε εδώ και τόσους αιώνες.
- Μας είδε; - Δεν ξέρω.
Αύριο είναι Πάσχα, σωστά;
Ο Μωυσής, η Έξοδος. Έφυγε πριν τον σταματήσει ο Φαραώ.
Να φύγουμε όλοι; Και οι γέροι κι οι άρρωστοι; Δε θ' αντέξουν.
Θα φύγουμε τώρα. Ειδοποίησε τους.
Αυτό ήταν. Φεύγουμε. Παιδιά! Πάμε στο καταφύγιο.
Πείτε στους γονείς σας ότι φεύγουμε. Τώρα!
Μετρήστε όλα τα παιδιά. Αν χρειαστεί θα τα κουβαλήσουμε.
Βιαστείτε! Σας παρακαλώ.
Καλυφθείτε! Καλυφθείτε!
Μπείτε μέσα!
Είσαι καλά;
Καλά είμαι. Το αφτί μου...
Βγάλ' τους απ' τα μπούνκερ! Μείνε κάτω!
Τελείωσε! Έρχονται! Έρχεται το πεζικό.
Πρέπει να τους καθυστερήσουμε μέχρι να είναι ασφαλείς όλοι.
- Πολυβόλα. - Ο Λεβίν και η Μίριαμ εκεί.
Ο Λαζάρ, η Ρόζα κι ο Σμούελ εκεί κι εκεί. Κι εγώ μαζί.
Άντε, θείε! Κουνήσου!
Πάρ' τους μαζί σου! Φύγε!
- Θέλω να μείνω μαζί σου. - Είναι πολύ επικίνδυνο.
Ρόζα! Εκεί! Πήγαινε μαζί τους, εδώ είναι πολύ επικίνδυνα.
Μην τους πολεμήσεις, απλά καθυστέρησέ τους κι έλα.
Σε παρακαλώ. Φύγε, είναι επικίνδυνα εδώ.
Πάρ' την!
Πήγαινε μαζί του!
Γρήγορα! Κάτσε να σε βοηθήσω.
Κινούνται προς τα δεξιά.
Φύγε!
Θεέ μου!
- Πρέπει να συνεχίσουμε! - Οι Γερμανοί πλησιάζουν.
Γύρισαν οι άλλοι; Ο Άσαελ;
Τούβια, μένουμε ή φεύγουμε;
Να περιμένουμε τους άλλους. Δε μπορούμε να τους αφήσουμε.
- Μπορούμε να κρυφτούμε. - Να τους πολεμήσουμε εδώ.
Αυτό είναι σκέτη τρέλα!
- Ο πατέρας μου δεν θ' αντέξει. - Έχει φίδια!
- Τα παιδιά; - Θα τα πάρουμε στους ώμους.
- Τούβια, τι θα κάνουμε; - Δεν φεύγουμε χωρίς αυτούς.
Είναι νεκροί!
- Τι θα κάνουμε; - Τι του συμβαίνει;
Έλα.
Έχεις όπλο; Δώσ' το μου. Δώσ' το μου!
Να το χρησιμοποιήσεις πριν σε πιάσουν.
Γιατί σταματήσαμε;
Πάρτε τον, είναι ζωντανός. Έρχονται.
Γιατί δεν προχωράμε; Πρέπει να συνεχίσουμε.
- Εκεί μέσα; - Είναι αδύνατο!
Τίποτα δεν είναι αδύνατο.
Αυτό που κάναμε όλοι μας ήταν αδύνατο.
Ο στρατός πλησιάζει...
κι ο Θεός δεν θα ανοίξει τα νερά να περάσουμε.
- Θα το κάνουμε μόνοι μας. - Πώς;
Όχι με θαύματα.
Θα το κάνουμε μαζί, με τη δύναμή μας.
Εσύ, δώσε μου το σχοινί. Κι εσύ τη ζώνη σου. Γρήγορα!
- Το σχοινί δεν θα φτάσει. - Θα πιαστούμε χέρι-χέρι.
- Κι αν γλιστρήσει κάποιος; - Θα βοηθήσουμε τους αδύναμους.
- Τις ζώνες σας. - Δώσ' του τη ζώνη σου. Κι εσύ.
Ήσυχα.
Πόσο ακόμα;
Συνέχισε.
Δεν μπορείς να κοιμηθείς. Δεν είναι ώρα για ύπνο.
Τα βιβλία μου...
Κοίτα! Τα καταφέραμε!
- Θέλω να σου πω κάτι... - Ξεκουράσου, μη μιλάς.
Παραλίγο να χάσω την πίστη μου.
Εσένα όμως, σε έστειλε ο Θεός για να μας σώσεις.
- Ανοησίες... - Ξέρω.
Για παν ενδεχόμενο όμως...
ευχαριστώ και Εκείνον...
και εσένα.
Τανκ! Καλυφθείτε!
Πέστε κάτω!
Καλυφθείτε! Καλυφθείτε!
Τι κάνουμε τώρα;
- Θα διασχίσουμε το ποτάμι; - Όχι. Θα πολεμήσουμε!
Πηγαίνετέ τους πυρομαχικά!
Ισαάκ! Πάρε αυτό!
Σφαίρες.
Παίρνουμε μόνο όπλα και σφαίρες. Πάρε αυτό.
Κάτι άλλο;
Λίλκα, πρέπει να μεταφέρουμε τους τραυματίες στο δάσος.
- Και οι νεκροί; - Πρέπει να συνεχίσουμε.
Μαζέψτε τα πράγματά σας! Πρέπει να φύγουμε από 'δώ!
Πες σε όλους ότι παίρνουμε μόνο όπλα, τίποτε άλλο.
Μόλις πήρες προαγωγή. Συγχαρητήρια.
Μόνο όπλα!
- Η υπόλοιπη μονάδα σου; - Καλή ερώτηση.
- Θα ξαναπάς σ' αυτούς; - Όχι.
Πρέπει να φτιάξουμε καινούργιο καταυλισμό.
Ίσως έχετε χώρο για ακόμα έναν...
Ελάτε, πάμε.
- Το βλέπεις αυτό; - Ποιο;
Το δάσος. Όμορφο δεν είναι;
Ναι, είναι.
ΕΖΗΣΑΝ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΑΚΟΜΑ.
ΣΤΟΝ ΝΕΟ ΚΑΤΑΥΛΙΣΜΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΑΝ ΣΧΟΛΕΙΟ...
ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ.
ΠΑΡΟΛΟ ΠΟΥ ΔΙΩΚΟΝΤΑΝ, Ο ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ ΤΟΥΣ ΑΥΞΗΘΗΚΕ.
ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΕΙΧΑΝ ΕΠΙΒΙΩΣΕΙ 1.200 ΑΤΟΜΑ.
Ο ΑΖΑΕΛ ΜΠΙΕΛΣΚΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ ΣΤΟΝ ΡΩΣΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ...
ΚΙ ΕΞΙ ΜΗΝΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ ΣΤΗ ΜΑΧΗ.
ΔΕΝ ΕΖΗΣΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΕΦΕΡΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ Η ΧΑΓΙΑ.
Ο ΖΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΕ ΣΤΗ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ...
ΚΑΙ ΑΝΟΙΞΕ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΜΕ ΦΟΡΤΗΓΑ.
ΛΙΓΟ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΤΟΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ Ο ΤΟΥΒΙΑ.
ΕΠΙ ΤΡΙΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΟΙ ΔΥΟ ΤΟΥΣ ΔΟΥΛΕΥΑΝ ΜΑΖΙ.
Ο ΤΟΥΒΙΑ ΚΑΙ Η ΛΙΛΚΑ...
ΕΜΕΙΝΑΝ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ.
Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΩΝ ΜΠΙΕΛΣΚΙ ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΗΚΕ ΠΟΤΕ.
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΓΓΟΝΙΑ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΕΚΕΙΝΟΙ ΕΣΩΣΑΝ...
ΑΡΙΘΜΟΥΝ ΠΛΕΟΝ ΔΕΚΑΔΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ.
Απόδοση: Ειρήνη Κοπέλου
Subrip-Διορθώσεις-Συγχρονισμός ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΥΠΟΤΙΤΛΩΝ