Αγαπημένε μου μπαμπά, ξέρεις κάτι? Μετακομίζουμε πάλι.
Η μαμά λέει πως ήρθε ο καιρός.
Λέει πως οριστικά είναι η τελευταία φορά.
Αλλά το ίδιο λέει κάθε φορά.
Η Νάνα λέει, πως αν ξαναγίνει,
θα πρέπει να τη μεταφέρουν με κάσα.
Και η μαμά λέει, να μη την τσιγκλίζω.
Ξέρεις και κάτι άλλο,μπαμπά?
Αυτή τη φορά θα μένουμε, ακριβώς στην άκρη της θάλασσας.
Ακριβώς στην άκρη του κόσμου.
Λίζυ, ακόμη δεν το κατάφερα. Θα χάσω τη σειρά μου.
Πρέπει να κάνεις κάτι. Θα πρέπει να φέρεις ειδικό.
Πάνε στο μαγαζάκι και φέρε μας κανά δυό μερίδες ψάρι.
Θά'πρεπε να ενθαρρύνεις το μικρό να μιλάει περισσότερο.
Δεν έχει τίποτα η φωνή του. Είναι ωραία, παιδική. Πρέπει να τον ενθαρρύνεις περισσότερο.
Μ'αυτό και με το άλλο θέμα...
- Αυτά είναι? - Ναι.
Μαριορί! Έλα τώρα. Κάνε μας τη χάρη!
Μη τρελαίνεστε! Ένα αστείο είναι. Δρόμο εσείς οι δυο.
Και μη μ'ενοχλήσετε μέχρι το τέλος της βδομάδας! Εντάξει?
Ποιός έχει σειρά?
Η επιθυμία σου είναι διαταγή.
Μόνο στο ένα? Καλά, δεν πειράζει.
Αυτά? Πόσο χρονών είσαι?
Έλα ξανά σε 61/2 χρόνια.
Ξαναπάνε και πες στην κυρία Μακ ότι θες ένα πακέτο Embassy Regal.
Κι αν σου φέρει αντίρρηση,
πες της πως θα πάω και θα την ρίξω στο λάδι σαν τα ψάρια της.
Τόσο απελπισμένη είσαι?
Κι αυτό ήταν. Καταλάβατε?
- Συγνώμη. 20 Embassy Regal. - Έχει ουρά.
Ο γιός μου ήταν ήδη στην ουρά. Και για να σε προλάβω είμαι 16, οπότε...
Να τα υπόλοιπα. Περίμενε. Θα σ'εξυπηρετήσω αμέσως μετά.
- Υπάρχει σειρά! - Παντοδύναμε Θεέ!
Ένα πακέτο τσιγάρα θέλει μόνο!
Ποιό ήταν το πρόβλημα? Δεν τον καταλάβαινες?
Τον καταλάβαινα τέλεια. Είναι πανέξυπνο.
- Για κουφό παιδί? - Για την ηλικία του.
Αγαπημένε μου μπαμπά, ευχαριστώ για τα γραμματόσημα.
Ο μεγάλος λευκός καρχαρίας είναι το καλύτερο. Ίσως το καλύτερο που μού'στειλες.
Η μαμά λέει πως θα μου αγοράσει καινούριο άλμπουμ, μόλις γεμίσει αυτό.
Έφυγες την ώρα που κοιμόμουν! Σε πήραν απ'την στοργική αγκαλιά μου,
Και τώρα παραμένω εδώ να θρηνώ, σαν μια σπασμένη κούκλα.
Δεν κάνει ρίμα. Θά'πρεπε!
Φρόντισε να κάνει το δικό μου.
Άστο, θα το γράψω μόνη μου.
Ευσεβής πόθος. Δε θα βρείς τ'όνομά του εκεί.
Θα πεθάνει κάποτε.
Ξέρεις κάτι μπαμπά?
Ξέρεις ότι ο μεγάλος λευκός μπορεί να βγεί έξω απ'το νερό
και ν'αναποδογυρίσει ένα πλοίο?
Όχι το δικό σου όμως. Το δικό σου είναι γιγαντοτεράστιο.
Μάντεψε και κάτι άλλο μπαμπά!
Απ'το παράθυρό μου βλέπω τη θάλασσα.
Πρέπει να το φορέσεις.
Πλύθηκες?
Θά'ναι κουραστική η αυριανή μέρα. Πρέπει να κοιμηθείς τώρα.
Κυρία? Πώς είναι νά'σαι κουφός?
Υπέροχα. Δεν θά'κουγες τη μαμά σου να σου λέει να κάνεις διάφορα όλη την ώρα.
Είναι όπως όταν βουλώνουν τ'αυτιά μας και όλα ακούγονται σαν νά'ναι χιλιόμετρα μακριά?
Είναι κι αυτός ένας τρόπος να το εξηγήσεις.
Να θυμάστε όμως, δεν χρειάζεται να του φωνάζετε συνέχεια.
- Ακούς, Ρίκι? - Συγνώμη κυρία, είπατε κάτι?
Δε θέλω να τον αντιμετωπίζεται διαφορετικά.
Θα δούμε πως θα πάει μερικές βδομάδες. Αν δυσκολεύεται, θα σας ενημερώσουμε.
Δε θα δυσκολευτεί. Δεν έχει τίποτα ο εγκέφαλός του.
Έτσι δεν είναι Φράνκι? Μια συμβουλή.
Προσέξτε τι λέτε μπροστά του. Είναι πρωταθλητής στο να διαβάζει χείλη.
- Γειά σου. - Πως το ξέρεις αυτό?
Βάλε το δάχτυλό σου εδώ μέσα και κούνα το. Έλα χώσ'το!
Έτσι νιώθει το κορίτσι σου?
Κάνουμε γεωγραφία στο σχολείο, μπαμπά. Το αγαπημένο μου μάθημα.
Ξέρω όλες τις χώρες του κόσμου.
Η κυρία Μακένζυ μού'δωσε 2 χρυσά αστέρια για τις εργασίες μου!
Μπράβο!
Έκανα ένα φίλο. Τον λένε Ρίκι Μονρό.
Και είναι σκράπας στη γεωγραφία.
- Μόρρισον 2642. - Καθήστε.
Αναρωτιόμουν πότε θά'ρχόσουν. Σου φύλαξα κάτι.
Δεν είναι πανέμορφο?
Αγαπητέ Φράνκι, ακόμη ένα γραμματόσημο για τη συλλογή σου.
Αυτό είναι πραγματικά πανέμορφο. Το πλοίο "Βασίλισσα Μαίρη".
Δεν τα κατασκευάζουν έτσι πια!
Στην ηλικία σου, έμενα τόσο κοντά στη θάλασσα που την ένιωθα.
Την αψύ, αλμυρή γεύση της μέσα στο στόμα μου.
Και την νιώθω και τώρα. Την ίδια αψύ αλμύρα.
Εδώ, ψηλά στο κατάστρωμα.
Ταξιδεύουμε προς το Ακρωτήρι τώρα.
Δεν ξανά'δα τόσο όμορφη απόχρωση του μπλε στον ουρανό.
Είναι σαν το πετράδι που έχει το δαχτυλίδι των αρραβώνων της μαμάς.
Πες της να στο δείξει, θα καταλάβεις τι ακριβώς εννοώ.
Την πήρες?
Πάντα την παίρνω όταν πάω. Το ξέρεις αυτό.
Δεν ήξερα πως θα ξαναπήγαινες. Τώρα που είμαστε εδώ.
Νόμιζα πως θα τα σταματούσες όλ'αυτά.
Δε σκοπεύω να σταματήσω τίποτα.
Μπορώ να σε βοηθήσω?
Σου μιλάω.
Έρχεσαι εδώ σε παρακαλώ? Συγνώμη, σου μιλώ!
Αναιδέστατε διαολάκο!
Άκου να σου πω. Δεν γεννήθηκα χτες!
Ξέρω πολύ καλά ότι ένα παιδάκι της ηλικίας σου,
θά'πρεπε νά'ναι σχολείο τέτοια ώρα, να κάνει μάθημα.
Τά'χω τετρακόσια. Έλα λοιπόν!
Να δούμε το σημείωμα της δασκάλας σου?
Δεν το αντιλήφθηκα.
Λυπάμαι. Δεν ήξερα πως είσαι...
...κουφός.
Μη χολοσκάς. Διάλεξε ένα βιβλίο. Ένα οποιοδήποτε.
Κι αν δεν τό'χουμε εδώ,
μέχρι και βουνά θα μετακινήσω να στο φέρω.
Έχει καμμιά αγγελία για κλειδαρά?
Θα ξεχνούσα και το κεφάλι μου, αν δεν ήταν κολλημένο.
Τα βρήκα.
Το σπίτι του Φράνκι Μόρρισον?
Παράξενος είσαι.
A- Κ-Ρ-A. Τι σημαίνει αυτό?
Είναι το όνομα του πλοίου του μπαμπά του.
Είναι και η πρωτεύουσα της Γκάνα.
Μη μου πεις! Πρέπει νά'σαι ο Ρίκι Μονρόε.
Κατέβα απ'το κρεβάτι.
Ευχαριστώ, αλλά όχι.
Η αγγελία θα μπεί στην εφημερίδα την Παρασκευή.
Σας είμαι υπόχρεη για την προσφορά, αλλά μπορεί να μη μείνουμε εδώ για πολύ.
Αυτό είπα κι εγώ όταν πρωτοήρθα.
Είναι μερικής απασχόλησης. Δεν σου ζητώ να υπογράψεις για μια ζωή.
Σκέψου το.
Δε χρειάζεται να το σκεφτεί. Θα το κάνει. Πες της απλά τι ώρα ξεκινάει.
Περάσαμε τον Ισημερινό πριν μια βδομάδα, Φράνκι.
Θα δέσουμε στο Ακρωτήρι σύντομα. Κάνει πολύ ζέστη στο καράβι τώρα.
Κάνει τόση ζέστη στο κατάστρωμα, που καίγονται τα χέρια μας στην κουπαστή.
Να πηγαίνω τώρα, Φράνκι. Είναι η σειρά μου για βάρδια.
Να προσέχεις στο σχολείο και μη στεναχωράς τη μαμά.
Με αγάπη απ'τον μπαμπά σου.
Πάω στοίχημα ότι χαίρεσαι που θα δείς τον μπαμπά σου, Φράνκι.
Γιατί δεν ψοφάς? Αγνόησέ τον Φράνκι!
Πάω στοίχημα πως δεν ήξερε καν ότι το πλοίο του έρχεται.
Φυσικά και τό'ξερε, χαζέ!
Και δεν χρειάζεται να φωνάζεις. Βλέπει τι λες... δυστυχώς.
Στοιχηματίζω όλες μου τις καλές κάρτες πως δεν θά'ρθει.
Αν έρθει θα στις δώσω όλες.
Αν δεν έρθει, θα μου δώσεις όλα σου τα γραμματόσημα
- ... και τον σουγιά σου, για πάντα. - Όχι Φράνκι, μη το δέχεσαι.
Αγαπημένε μου μπαμπά, συγνώμη που δεν σού'γραψα αυτές τις μέρες.
Γίνονται πολλά εδώ.
Κι εσύ θά'σαι απασχολημένος, τώρα που αλλάξατε ρότα και κατευθύνεστε πάλι βόρεια.
Ο Ρίκι Μονρό μου τό'πε. Τι να περιμένει κανείς απ'αυτόν. Όλο γκάφες κάνει!
Του τό'πα εκατοντάδες φορές πως μπορεί να μην πάρεις άδεια εξόδου απ'το πλοίο.
Δεν ξέρει όμως απ'αυτά. Δεν είναι πολύ έξυπνος. Είναι και ψεύτης.
Λέει πως δεν θα'ρχόσουν να μας δείς, ακόμη και να μπορούσες.
Μάντεψε λοιπόν μπαμπά! Έβαλα στοίχημα.
Έβαλα στοίχημα με τον Ρίκι Μονρό ότι θά'ρθεις.
Τού'πα πως θα σε πάω στα δοκιμαστικά του ποδοσφαίρου για να το αποδείξω.
- Περιμένω τις τηγανητές πατάτες. - Κάνε υπομονή! Τις φτιάχνω.
- Όλα καλά? - Ναι. Απόλυτα.
Χρειάζομαι τα λεφτά για το γάλα. Χρωστάμε 3 βδομάδες και θά'ρθει πρωί-πρωί.
Το πορτοφόλι μου είναι στο τραπέζι και μη το ξανακάνεις αυτό.
- Τι να μη ξανακάνω? - Να μπαίνεις χωρίς να χτυπάς.
- Νόμιζα ήταν ο Φράνκι. - Και?
Δεν θά'πρεπε νά'χεις κάτι να κρύψεις.
Κλείσε την πόρτα. Υπάρχει κάτι που πρέπει να δείς.
Τό'ξερα πως κάτι τέτοιο θα συνέβαινε. Δεν στά'λεγα?
- Τι θα κάνουμε? - Να μετακομίσουμε?
Λίζι, χρυσό μου, άκου, δεν μπορείς να συνεχίσεις να τρέχεις.
Πρέπει να το αντιμετωπίσεις κάποια στιγμή. Πες του την αλήθεια. Πρέπει να ξέρει.
Πρέπει να ξέρει τι ήταν ο πατέρας του. Ίσως τότε σταματήσει να τον ζητάει.
Ξέχασες πως ήταν?
Δεν ξέχασα. Αλλά, πάει πια. Περασμένα ξεχασμένα. Ο Ντέιβι είναι νεκρός.
Δεν είναι. Κοιτάω στην εφημερίδα κάθε βδομάδα. Ξέρω πως δεν πέθανε.
Θα μπορούσε να μπει απ'την πόρτα ανά πάσα στιγμή και να πάρει ότι του ανήκει.
- Όχι, δεν θα μπει. - Πως το ξέρεις?
Απλά το ξέρω.
Είσαι κόρη μου και σ'αγαπώ, αλλά κάνεις λάθος.
Σταμάτησες να ζείς. Εσύ είσαι η πεθαμένη.
Δεν είν'αυτό που χρειάζεται ο Φράνκι. Δεν χρειάζεται κάποια ψέμματα σε γράμματα.
Χρειάζεται κάτι χειροπιαστό.
- Πού πας? - Για τσιγάρα.
Ναι? Ποιος είναι?
Φύγε. Φύγε και άσε μας ήσυχους.
Για το Θεό, άσε μας ήσυχους.
Πιστεύεις στις γοργόνες?
Εγώ ναι. Νομίζω πως η θάλασσα είναι γεμάτη απ'αυτές.
Κάποτε είδα μια, πέρα στο Μίγκλ Πόιντ.
Ορίστε. Τι πιστεύεις? Μοιάζω με γοργόνα?
Γιατί δεν ρωτάς τη μαμά σου? Ρώτα την αν θά'ρθει ο μπαμπάς σου.
Ξέρω. Θέλεις να ξέρεις αλλά και δεν θέλεις να ξέρεις. Είναι περίπλοκο!
Ξέρεις τι θά'κανα αν ήμουν στη θέση σου?
Θα κοίταζα στη ντουλάπα της μαμά σου.
Όποτε η μαμά μου δε θέλει να δω κάτι το κρύβει πίσω στη ντουλάπα της.
Βρήκα πολλά πράματα εκεί. Προφυλακτικά...
πορνοταινίες, φτηνά τσιγάρα.
Στοιχηματίζω πως ο μπαμπάς σου της έγραψε και της είπε πως έρχεται.
Να μη στο πεί όμως, επειδή θά'ναι έκπληξη.
Στα κορίτσια αρέσουν τα μυστικά, Φράνκι.
Θά'ναι σίγουρα στο πίσω μέρος της ντουλάπας. Έχε μου εμπιστοσύνη. Ξέρω απ'αυτά.
Ντουλάπα.
Κάπου εδώ θά'ναι το κλειδί.
Τέλεια.
Κοίτα Φράνκι, ένα νυφικό.
Τί θες μ'αυτό? Αυτό είναι δικό μου. Άστο κάτω.
Τί άλλο άγγιξες? Τί άλλο?
Τί άλλο άγγιξες?
Μη ξαναπλησιάσεις στα πράγματά μου, μ'ακούς? Είναι δικά μου.
Δεν έχουν καμμιά σχέση με σένα. Καμμιά. Δικαιούμαι κάποια προσωπική ζωή.
Μου επιτρέπεται νά'χω ένα πράγμα δικό μου. Μόνο ένα. Ένα, που νά'ναι δικό μου.
Εδώ είμαι Φράνκι. Εγώ είμαι εκείνη που είναι εδώ.
Εγώ είμαι εκείνη που είναι ακόμα εδώ!
Είσαι ακόμη οργισμένος μαζί μου?
Μη κάθεσαι εκεί. Θα κρυολογήσεις.
Όπως θες.
Πρέπει να σου πω κάτι σημαντικό.
Ξέρω.
Ξέρω για το πλοίο του μπαμπά.
Δε θέλει να με δεί.
Φυσικά και θέλει να σε δεί.
Ίσως να μη θέλει να δεί εμένα, αλλά πάντα θέλει να δεί εσένα.
Είσαι ο γιός του.
Ίσως απλά να μη μπορεί Φράνκι.
Πέρασε καιρός.
Σε ποιόν μοιάζω?
Τον εαυτό σου, μοιάζεις με τον εαυτό σου!
Είχες νέα απ'τον μπαμπά σου Φράνκι?
Περίμενε! Δεν τελείωσα ακόμη.
Κάνε γρήγορα. Δεν έχω χρόνο για χάσιμο.
Άντε, Φράνκι, κι εσύ. Τρώγε.
- Γιατί τόση βιασύνη? - Θα βγω, αυτό είν'όλο.
Αν αλλάξει κατεύθυνση ο άνεμος, τα πρόσωπά σας θα παραμείνουν έτσι.
Μπακάρντι-κόλα, παρακαλώ.
Εύχομαι να μην είσαι της δουλειάς. Δεν ψωνιζόμαστε εδώ.
Σοφία και Άκης!
Φαντάζομαι θά'σαι περίεργη να μάθεις τι έκανα.
Θά'μουν ψεύτρα αν έλεγα όχι, αλλά...
...αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να μου πείς.
Έψαχνα άντρα. Έναν άγνωστο.
Χωρίς παρόν, παρελθόν... και μέλλον.
Έψαχνα έναν άντρα για νά'ναι μπαμπάς του Φράνκι.
Για μια μέρα μόνο, μια και μοναδική, και θα τον πλήρωνα να το κάνει.
Που στο καλό ήσουν? Τρελάθηκα από αγωνία.
Ήμουν στην Μαρί.
Όλα είναι εντάξει τώρα.
Κάνε μου πάσα!
Αγαπημένε μου πατέρα, σε περίπτωση που ενδιαφέρεσαι,
τα δοκιμαστικά του ποδοσφαίρου είναι το Σάββατο στο πάρκο Μπούνταρυ, στις 10:30.
Ο κύριος Φρέιζερ είπε πως μπορώ να μπω στους αναπληρωματικούς άμα θέλω.
Δεν θέλω όμως. Δεν έχω ιδέα από ποδόσφαιρο.
Ποιός νοιάζεται άλλωστε για ένα ηλίθιο στοίχημα?
Ακόμη ένα γκολ απτον μάστορα!
Ξέρω πως μένουν μόλις 3 μέρες,
οπότε μπορεί και να μην το πάρεις το γράμμα.
Αν δεν μπορέσεις νά'ρθεις να με δείς, δεν πειράζει, καταλαβαίνω.
Η μαμά λέει πως πέρασε πολύς καιρός και ότι μάλλον έχεις αλλάξει.
Εγώ σίγουρα έχω αλλάξει.
Έχω τώρα 1,40 ύψος, έχω καστανά μαλλιά, σαν της μαμάς.
Να σου πω κάτι περίεργο μπαμπά?
Νομίζω πως η μαμά ήξερε πως θα'ρχόσουν γι'αυτό μας έφερε εδώ.
Νομίζω πως ήθελε να μας βρεις.
Ένα αμερικάνο. Δυνατό.
- Μόνο νερό. - Ανθρακούχο ή μη?
Βρύσης.
Δεν έχει τέτοια εξυπηρέτηση στο μαγαζί της Μαρί!
Δεν μού'πε πολλά η Μαρί για σένα.
Χωρίς παρελθόν, παρόν και μέλλον. Αυτό δεν είπες πως θες?
Τα γράμματα του Φράνκι στον μπαμπά του.
Τα γράφει εδώ και λίγα χρόνια.
Γράφει υπέροχα. Θα το δεις άλλωστε και μόνος σου.
Τα στέλνει σε μια ταχυδρομική θυρίδα εδώ στη Γλασκώβη,
τα μαζεύω δυό φορές το μήνα και μετά απαντώ.
Αυτό είναι ένα απ'τα δικά μου.
Αυτή είναι Σκωτσέζικη ταχυδρομική σφραγίδα.
Τού'πα πως υπάρχει μια κεντρική ταχυδρομική αποθήκη,
και ότι όλα τα γράμματα απ'το πλοίο πάνε εκεί. Δεν το αμφισβητεί.
Τα σκαρφίστηκα όλα. Τα σκαρφίζομαι εδώ και χρόνια.
Σκαρφίστηκα το πλοίο. Είδα τ'όνομα σ'ένα γραμματόσημο.
Πως νά'ξερα πως υπήρχε πραγματικά το πλοίο?
Αυτός είν' ο Φράνκι, μερικούς μήνες πριν φύγει ο μπαμπάς του.
Και τώρα είναι έτσι.
Είναι κουφός, αλλά πρωταθλητής στο να διαβάζει χείλη.
- Πόσο χρονών είναι? -19... και μισό.
Θυμάται πως είναι ο μπαμπάς του?
Εγώ δεν θυμάμαι καλά καλά. Πάει καιρός.
- Έχει φωτογραφίες του? - Όχι.
- Είσαι σίγουρη? - Ναι.
Η Μαρί λέει πως θά'σαι μόνο μια βδομάδα εδώ.
- Σαλπάρω την άλλη Δευτέρα. - Ωραία. Μια χαρά ταιριάζει.
Πρέπει νά'ναι συναρπαστική ζωή, να βλέπεις όλα αυτά τα διαφορετικά μέρη.
Κάτι θα ξέρεις κι εσύ. Αφού γράφεις απ'αυτά τα μέρη εδώ και χρόνια.
Θα με περνάς για τρελλή, που ζητώ από έναν ξένο κάτι τέτοιο.
Δεν ξέρω ποιός στο καλό είσαι...
Σε ρωτώ αν θα το κάνεις.
Δεν έχω πολλά, αλλά θα σε πληρώσω ότι μπορέσω.
Τι ώρα θες νά'μαι εκεί?
Μια μέρα έμεινε Φράνκι.
- Έλα, πες εσύ ένα τώρα. - Δεν ξέρω να τραγουδάω.
Έλα, πες.
Το ξέρεις καλύτερα από μένα.
Για το Θεό Λίζι, σταμάτα μια στιγμή κι άκου.
Δεν μπορώ, πρέπει να τον βρω. Ένας Θεός ξέρει που μπορεί νά'ναι.
Πάω εγώ, θα τον βρω. Στις 10 δεν είναι νά'ρθει? Ο τύπος.
- Καλύτερα να μείνεις εδώ για παν ενδεχόμενο. - Για ποιό ενδεχόμενο?
Απλά για κάθε ενδεχόμενο. Θα τον βρω, το υπόσχομαι.
Σε κοιτώ μερικές φορές και ορκίζομαι δεν ξέρω τι έχεις στο μυαλό σου.
Κι αυτός ο τύπος?
- Ποιός είν' αυτός που έρχεται? - Σου είπα, είναι φίλος της Μαρί.
Τι ανακούφιση!
Δεν ξέρουμε τίποτε γι'αυτόν.
Θα μπορούσε νά'ναι... Δεν ξέρουμε τίποτε γι'αυτόν.
Δεν χρειάζεται να ξέρουμε τίποτα.
- Αυτό είναι το τελευταίο. - Το υπόσχεσαι?
Ήρθε.
Η μαμά σου ανησυχεί.
Ωραία είν'εδώ, ε?
Είναι το πιό αγαπημένο μου μέρος του κόσμου.
Όταν στρίβεις απ'τη γωνία και οι γερανοί εμφανίζονται απ'το πουθενά...
Με τους λόφους από πίσω και το νερό να χορεύει γύρω τους.
Μου κόβεται η ανάσα.
Κάθε φορά.
Αν δεν επιστρέψει σε 5 λεπτά θα πάω η ίδια στην αποβάθρα.
- Πως ξέρεις ότι είναι εκεί? - Εσύ που θα πήγαινες?
Δε θα πάει στο πλοίο.
Πως ξέρεις εσύ τι θα κάνει? Ακόμη δεν τον γνώρισες!
Δεν θέλει να χαλάσει την έκπληξη.
Αν ήμουν τζογαδόρος... που δεν είμαι,
...θα ποντάριζα σ'αυτό.
Μητέρα, κάνε κάτι χρήσιμο και βάλε το τσαγερό στη φωτιά.
Θέλεις τσάι?
- Συγνώμη, δεν ξέρω τ'όνομά σου. - Θεέ και Κύριε!
- Πως φωνάζουν τον μπαμπά του Φράνκι? - Εξαρτάται ποιός τον φωνάζει.
- Ντέιβι. - Λέγε με Ντaλάρα τότε.
Μη του το χαλάς σε παρακαλώ. Άστον να χαρεί αυτή τη μέρα.
Τα λεφτά που λέγαμε?
Τα μισά τώρα, τα μισά αργότερα.
Κοίτα, δεν έγινε και τίποτα. Ξέρει ότι δεν έπρεπε να το κάνει.
Οπότε... Όλα καλά?
Ωραία. Καλύτερα να πηγαίνω.
Έλα να τσιμπίσουμε κάτι μετά το ποδόσφαιρο, εντάξει?
Ευχαριστώ που τον έφερες.
Άστο αυτό Φράνκι, κά'ντο αργότερα. Θέλω νά'ρθεις μέσα ένα λεπτό.
Έχεις επισκέπτη Φράνκι.
Αυτός είν' ο μπαμπάς σου.
Μεγάλωσες.
Δεν σού'πα πως θά'ρθω επειδή δεν ήμουν σίγουρος ότι θα προλάβαινα.
Το ήλπιζα αλλά δεν ήμουν σίγουρος.
Έχω κάτι για σένα.
Ο Φράνκι δεν περίμενε τίποτα. Δεν ήταν ανάγκη.
Το ξέρω.
Αυτό είναι για σένα.
- Θέλει να μάθει πώς ήξερες. - Το διάβασα.
Πρέπει να τον κοιτάς.
Το διάβασα στα γράμματά σου.
Πρέπει να βιαστείς, θ'αργήσεις.
Άντε αργοκίνητε. Μάζεψε τα πράματά σου. Ορίστε.
Θα θέλεις να θυμάσαι την έκφραση του Ρίκι Μονρό.
Άντε παιδιά, ωραία. Μη σταματάτε. Μπράβο!
- Τι κάνεις ηλίθιε? - Τί?
- Μού'δωσες χάλια πάσα. - Δεν τό'θελα, γλύστρισα.
Το στοίχημα είναι στοίχημα. Το κέρδισες δίκαια.
Θες νά'ρθει για κολατσιό? Όχι? Μια άλλη φορά ίσως?
Άντε Φράνκι. Μιλάμε για μισή ώρα χαμένη απ'τη ζωή μου!
Πάρε αυτό που παίρνεις πάντα. Πατάτες τηγανητές.
Κι εγώ το ίδιο. Φέρνετε και ψάρι με τις δικές μου?
Ο Φράνκι είναι χορτοφάγος.
Ένας χορτοφάγος που δεν τρώει τα λαχανικά του.
Ψωμάκι με βούτυρο?
- Μπορώ ν'αλλάξω γνώμη? - Φυσικά.
- Μη φέρνεις ψάρι για μένα. - Καλά. Αυτά?
Αυτός είναι ο μπαμπάς μου.
Το ξέρω, Φράνκι.
Καλό, ε?
- Καλά πάει. - Έτσι λες?
- Τί συμβαίνει? - Τίποτα.
- Νόμιζα πως αυτό ήθελες. - Ναι, πράγματι.
Δεν θα σου τον πάρει Λίζι.
Κανείς δεν μπορεί.
Πού πάνε τώρα? Δεν πιστεύω να τον πάει στο πλοίο!
Λίζι, περίμενε.
Μεγάλο, ε?
Παραπάνω από άξιος αντίπαλος για οποιονδήποτε καρχαρία.
Θες ν'ανέβεις?
Από σένα εξαρτάται.
Βγάλε μια φωτογραφία τότε. Γι'αργότερα.
Πολύ ανώμαλη. Επίπεδη, για ν'αναπηδήσει.
Αυτή είναι καλή, Φράνκι.
Να μια πρωταθλήτρια στην αναπήδηση.
Παραβγαίνουμε?
Καλά είσαι?
Μού'ρθε μια ιδέα.
- Δεν έχεις ρολόι? - Συγνώμη. Πέρασε γρήγορα η ώρα.
Τώρα, Φράνκι, πες αντίο.
Είναι κουρασμένος. Η μέρα ήταν γεμάτη.
Αυτό ξαναπές το. Πάει κι αυτό.
Αντίο λοιπόν κι ευχαριστούμε πολύ.
Άντε Φράνκι, πες αντίο. Έλα. Είναι αργά.
Νομίζω πως θέλει να σε ρωτήσει κάτι.
Τί νομίζεις να θέλει να με ρωτήσει?
- Επιστρέφω στο πλοίο μου τη Δευτέρα. - Και?
Σκέφτηκα θά'ταν ωραίο να... περάσω κι άλλο χρόνο με τον Φράνκι.
Έτσι ε?
Δηλαδή με τον Φράνκι και με σένα. Οι τρεις μας.
Δες τί έκανες!
Μητέρα, πάνε τον Φράνκι μέσα τώρα.
Είχαμε μια συμφωνία. Την αθέτησες.
Μια μέρα ακόμη. Αυτό μόνο.
Όχι, θέλω να φύγεις. Τελείωσε. Μ'ακούς? Τελείωσε.
Το πλοίο μου σαλπάρει τη Δευτέρα. Μόνο μια μέρα απομένει.
Ποιός νομίζεις πως είσαι?
Ποιός σού'δωσε το δικαίωμα να έρθεις εδώ και να φέρεσαι έτσι?
Εσύ.
Περίμενε τόσο καιρό. Εσύ περίμενες τόσο καιρό.
- Στις 1, εδώ. - Στις 1 στο μώλο.
- Αρκετά! Πάμε. - Έχω δουλειές στο μώλο!
Θά'ταν πιο εύκολο να με συναντήσετε εκεί. Έχε μου εμπιστοσύνη.
Πρέπει να εμπιστευτείς κάποιον κάποτε.
Στις 1 στο μόλο.
Έλα μικρέ. Θα τον ξαναδείς αύριο.
Αυτό σου τό'δωσε ο μπαμπάς σου?
Είναι υπέροχο. Θα πετάει.
Κοιμάται ο Φράνκι?
Πολύ αμφιβάλω. Έχει υπερένταση.
- Θέλεις ουίσκι μαμά? - Γιατί? Τί γιορτάζουμε?
Δεν γιορτάζουμε τίποτα. Απλά τό'χω ανάγκη.
Στην υγειά μας.
Έλα. Δώσ'το μου.
Η Μπέτι Ντέιβις είχε κατακόκκινα νύχια.
Αλήθεια?
Έτσι σε αποκαλούσε ο μπαμπάς σου.
Ντυνόσουνα με το καλύτερό μου φόρεμα και τακούνια.
Μιλούσες στον εαυτό σου. Χαμένη στο δικό σου κόσμο.
Κι έλεγε,
"Για το Θεό Νελ! Ποια νομίζει πως είναι? Η Μπέτι Ντέιβις?"
Ποτέ δεν μ'άρεσε η Μπέτι Ντέιβις.
Προτιμούσα την Μπάρμπαρα Στάνγουικ.
Ήξερες τι να περιμένεις απ'την Μπάρμπαρα Στάνγουικ.
- Μαμά... - Τι είναι?
- Είδες τη βούρτσα μου? - Στη τσάντα σου.
Ξέχασα να στο δώσω αυτό. Τό'χω στη τσάντα μου εδώ και καιρό.
Ξέρεις κάτι? Δεν θα ξαναπάρω αυτήν την εφημερίδα.
- Ποτέ δεν έχει τίποτα. - Για να τη δω.
ΑΓΝΟΕΙΤΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΤΗ ΒΡΟΥΜΕ
Η Τζάνετ θέλει να με συναντήσει.
- Πέθανε? - Προφανώς είναι πολύ άρρωστος.
- Είναι παγίδα. - Θέλει να δει τον Φράνκι.
Μπορούμε να φύγουμε. Απόψε. Δεν του οφείλεις τίποτα.
Ξέρω πως δεν πρέπει να στο ζητήσω, αλλά είναι αδερφός μου Λίζι. Είναι ο αδερφός μου.
Είναι χάλια. Δεν είναι αυτός που ήταν. Αυτό είναι σίγουρο.
Να τον έβλεπες μόνο.
Σε παρακαλώ. Σε ικετεύω, ξέχασε το παρελθόν για χατήρι του Φράνκι.
- Άσε τον Φράνκι έξω απ'αυτά. - Είναι ετοιμοθάνατος Λίζι.
Πόσος καιρός του μένει?
Δεν ξέρουν. Εξαρτάται πόσο δύναμη έχει μέσα του.
- Πάντα είχε αρκετή! - Γιατί να τα σκαλίζουμε τώρα?
Δεν χρειάζεται να δικαιολογηθώ σε σένα. Ούτε σ'αυτόν.
Ποτέ δεν σε κατηγόρησα. Είναι αδερφός μου και ξέρω ακριβώς τι είναι.
- Ξέρεις όμως τι λένε. - Όχι Τζάνετ, τι λένε?
Λένε ότι το αίμα νερό δε γίνεται
και είτε σ'αρέσει είτε όχι, είναι "αίμα" του Φράνκι.
- Θα τον δω μόνη. - Θέλει να δεί τον Φράνκι.
Για όνομα του Θεού, μπορεί να μην αντέξει. Σε παρακαλώ. Σε ικετεύω. Δείξε λίγο οίκτο!
Θα τον δω μόνη μου και μετά θ'αποφασίσω αν τον αφήσω να πλησιάσει το γιο μου.
Έτσι έχουν τα πράματα Τζάνετ. Ή το δέχεσαι ή όχι.
Έτοιμος?
Ευχαριστώ φίλε. Ορίστε.
Εσύ επιλέγεις. Που θες να πας?
Αυτό είναι μάλλον για σας κύριε.
Τι χαζή που είμαι. Για σένα είναι, ε?
Ο μπαμπάς σου νομίζει πως ήρθαν όλα του τα γενέθλια μαζεμένα.
Φέρνετε ακόμη ένα κουτάλι, μήπως και δεν μπορέσει να το φάει όλο?
Κράτα την επίπεδη Φράνκι!
Δε μπορεί να σ'ακούσει.
Συγνώμη. Ξέχασα.
- Είσαι καλά? - Όχι, ευχαριστώ.
- Μια χαρά φαίνεσαι. - Κι εσύ.
Ο Άλι, ο συνέταιρός μου... Στο έγκλημα!
- Νόμιζα πως είχες μόνο μια μέρα. - Τόσο είχα.
- Τώρα είναι το δεύτερο ημίχρονο. - Ο Φράνκι πρέπει νά'ναι κατευχαριστημένος!
- Τι θα κάνετε τώρα? - Θα πάμε σπίτι. Έχει σχολείο το πρωϊ.
Γιατί δεν μένετε?
- Για λίγο εννοώ. - Δε θά'λεγε όχι.
Παίζει ο ντι-τζέι τώρα, αλλά μετά έχει σειρά ένα πολύ καλό συγκρότημα.
Όχι καρδιά μου, ήταν κουραστική η μέρα και είναι ώρα να πηγαίνουμε.
- Πάμε παιδί μου! - Μόνο γι'αυτή τη φορά.
- Τι σκέφτεσαι? - Δεν σκέφτομαι τίποτα. Γιατί?
Τίποτα. Αναρωτιόμουν απλά, αυτό είναι όλο.
Δεν υπάρχει τίποτα ν'αναρωτηθείς. Επαγγελματική διευθέτηση είναι και τίποτε άλλο.
Και όπως είπε, το καράβι του σαλπάρει αύριο.
Όπως είπε...
- Δεν μπορώ να το πιώ όλο αυτό. - Ξέρω κάποιον που μπορεί.
Από πότε άρχισες να τα καπνίζεις αυτά? Τι έγιναν τα στριφτά?
Χριστέ μου. Το επόμενο νά'ναι διπλό.
Το τραγούδι μου!
Στοιχηματίζω όλες τις καλές σου κάρτες, ότι δεν θα ζητήσεις την Κατριόνα Μάρεϊ σε χορό.
Αν το κάνεις αυτό, θα σηκώσω τη μαμά σου για χορό. Πάει?
- Χορεύουμε? - Δε χορεύω ποτέ.
Πρέπει να χορέψεις αυτή τη φορά. Ο Φράνκι έβαλε κι άλλο στοίχημα.
Καλύτερα να τον προσέξεις. Θα του γίνει συνήθειο.
Πέρασα καλά απόψε.
Μην ακούγεσαι τόσο έκπληκτη!
- Είσαι και ο πρώτος! - Έχει τα μάτια σου.
Σε τραβάνε προς το μέρος τους.
Δε ξέρω τι ν'απαντήσω σ'αυτό.
Δεν είναι ανάγκη να πεις τίποτα.
Δεν χρειάζεται να μου λες ωραία λόγια. Δεν σε πληρώνω γι'αυτό.
Γιατί δε θες να τ'ακούς?
Τι φοβάσαι?
Που σε βρήκε η Μαρί?
Νόμιζα πως συμφωνήσαμε: Χωρίς παρελθόν.
Άλλαξαν τα πράγματα.
Λες?
Αυτό που πραγματικά μου είναι δύσκολο...
να καταλάβω... είναι το γιατί.
Σου εξήγησα. Ο Φράνκι έβαλε στοίχημα.
Γιατί σας εγκατέλειψε?
Εγώ τον άφησα, δεν μας εγκατέλειψε αυτός.
Ένα βράδι, πήρα απλά τον Φράνκι κι έφυγα.
Η μητέρα μου ήρθε μαζί μου, για νά'ναι σίγουρη πως δεν θα ξαναγύριζα.
Κι από τότε όλο φεύγουμε. Πάντα έτοιμοι σε περίπτωση που εμφανιστεί.
Ο Φράνκι δεν γεννήθηκε κουφός. Ήταν δώρο του πατέρα του.
Ο Φράνκι είναι πολύ, πολύ τυχερός.
Πως έβγαλες αυτό το συμπέρασμα?
Είμαι η μητέρα του και τού'λεγα ψέμματα καθημερινά.
Τον προστάτευες καθημερινά.
Τό'κανα όμως?
Κάθε φορά που έγραφα γράμμα, υποσχόμουν στον εαυτό μου πως θά'ναι το τελευταίο.
Πίστευα πως με τον καιρό θά'χανε το ενδιαφέρον του, θα σταματούσε.
Αλλά, αν δεν έγραφε μερικές βδομάδες,
εγώ ήμουν αυτή που τον παρακινούσε, λέγοντάς του να βιαστεί να γράψει.
Είναι ο μόνος τρόπος για ν'ακούω τη φωνή του.
Καλύτερα να πηγαίνω. Φεύγω χαράματα.
- Μπορώ να τον αποχαιρετήσω? - Αν καταφέρεις και τον ξυπνήσεις!
Θα ξαναγυρίσεις?
Δεν ξέρω Φράνκι.
Εσύ τό'φτιαξες αυτό?
Φράνκι δεν μπορώ να το δεχτώ. Είναι δικό σου.
Θά'ταν τιμή μου να το δεχτώ.
Είναι όμορφο.
Να θυμάσαι Φράνκι. Είμαστε ενωμένοι.
Αφαιρέθηκα λίγο. Συγνώμη.
Πάει καιρός.
- Είσαι όμορφη ακόμη. - Όχι, δεν είμαι.
Σώπα Ντέβεϊ.
Είναι εντάξει τώρα. Μη κλαίς.
- Που είναι ο Φράνκι? - Στο σχολείο.
- Είναι 9 τώρα, πάει στα 10. - Ξέρω.
- Είναι αστέρι στη γεωγραφία. - Πάντα ήξερα πως ήταν έξυπνος.
Απο σένα θα το πήρε.
Δε νομίζω. Εσύ ήσουν αυτός που θα μπορούσε νά'χε πάει κολλέγιο.
Θέλω να τον δω Λίζι. Έχω δικαίωμα να τον δω.
- Τι μου λες τώρα. - Δεν είναι ώρα για φασαρίες.
Άσε με να τον δω. Θέλω να ξέρει πόσο λυπάμαι.
- Είναι γιος μου. - Δεν είναι γιος σου. Δικός μου είναι.
Δεν του αξίζεις. Δεν αξίζεις τη συγχώρεσή του.
Ένα λάθος έκανα.
Ένα ηλίθιο λάθος και μ'έκανες να το πληρώσω.
Είσαι σκύλα. Δεν είσαι τίποτα παρά μια σκύλα.
Θέλω να δω το γιο μου! Έχω το δικαίωμα!
Είμαι ο πατέρας του! Έχω δικαιώματα!
Είμαι ο πατέρας του!
Δεν είσαι ο πατέρας του!
Έχει διαφορετικό πατέρα τώρα, έναν πραγματικό πατέρα.
Έναν ευγενικό, τρυφερό άντρα που του μαθαίνει να ρίχνει πέτρες στο νερό.
- Δεν θα μπορούσες ποτέ νά'σαι πατέρας του. - Θέλω να δω το γιο μου!
- Σε παρακαλώ Ντέιβι, έλα τώρα. - Εγώ είμαι ο πατέρας του!
Σταμάτα. Αδελφή!
Θέλω να δω το γιο μου!
Λίζι, περίμενε λίγο.
- Παραλίγο να μας σκότωνε Τζάνετ! - Το ξέρω.
Λίγες μόνο μέρες τού'μειναν. Δεν μπορεί να σε πειράξει τώρα.
Άστον να πεθάνει ήσυχα. Για δικό σου καλό.
Θέλω να σου μιλήσω. Είναι πολύ σημαντικό.
Είχα μήνυμα σήμερα απ'τον μπαμπά σου.
Δεν είναι καλά Φράνκι. Είναι πάρα πολύ άρρωστος.
Αλλά λέει πως θέλει να ξέρεις ότι σ'αγαπάει. Πάρα πολύ.
Αγαπημένε μου μπαμπά. Σκέφτηκα πως θα σ'άρεσε αυτή η ζωγραφιά.
Την αντέγραψα απ'το βιβλίο μου. Η μαμά λέει πως δεν είσαι και τόσο καλά.
Εύχομαι να γίνεις γρήγορα καλά. Με αγάπη, ο γιος σου Φράνκι.
Φωνάξτε τους γιατρούς.
- Σας παρακαλώ! Τι έπαθε? - Να κατεβάσουμε τα κάγκελα. Άντε!
Θά'ταν καλύτερα να πηγαίνατε να πιείτε ένα τσάι τώρα.
Θα στείλω κάποιον να σας βρεί, μόλις έχουμε νέα.
Αυτό είναι για το σύζυγό μου. Είναι απ'το γιο μας.
Αδελφή...
- Θα κανονίσετε να την δεί? - Ναι.
Ο Ντέιβι Μόρρισον έφυγε ήσυχα μετά από μακροχρόνια ασθένεια.
Πατέρας του Φράνκι.
Ξέρω πως ακούγεται απαίσια, τελικά όμως ο Ντέιβι σού'κανε χάρη.
Τελείωσε τώρα.
- Τι? - Ποιός ήταν?
Ο αδερφός μου.
Πρέπει να πηγαίνω.
- Που πας? - Τα λέμε αργότερα.
- Να ελέγξω τη θυρίδα? - Δεν θά'χει τίποτα.
Θα πληρώσεις για να σου σταλεί η αλληλογραφία σου.
Θα το ελέγξω, για καλό και για κακό.
Ευχαριστώ για το βιβλίο. Το διάβασα όλο... δυό φορές.
Το πήρα στο σχολείο. Ξέρω ότι δεν θα σε πείραζε.
Η δασκάλα μου τό'βαλε στο τραπέζι της γεωγραφίας.
Η κυρία Μακένζυ μού'δωσε ένα χρυσό αστέρι.
Έχω 8 τώρα. Η Κατριόνα έχει 20.
Ο Ρίκι έχει μόνο ένα, και δεν είναι καν χρυσό.
Μάντεψε! Μπήκα στην ομάδα ποδοσφαίρου!
Στους αναπληρωματικούς. Θα παίξω το Σάββατο.
Μάντεψε και κάτι άλλο! Έκανα ένα λάθος στη γεωγραφία αυτή τη βδομάδα.
Η μαμά κι εγώ σοκαριστήκαμε λίγο τη περασμένη βδομάδα.
Ο μπαμπάς μου, ο πραγματικός, ήταν άρρωστος.
Νομίζω ήταν άρρωστος εδώ και καιρό. Η μαμά ποτέ δεν είπε τίποτα.
Τό'ξερα όμως. Και την περασμένη βδομάδα πέθανε.
Νομίζω πως η μαμά μέσα της είναι πολύ πικραμένη.
Η Μαρί όμως λέει πως ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός.
Και να μην στεναχωριέται άλλο η μαμά επειδή έχει ακόμη εμένα.
Τέλος πάντων, πρέπει να φύγω τώρα. Είναι έτοιμο το κολατσό μου.
Ελπίζω να μην έχει τηγανητές πατάτες. Έφαγα ήδη 3 φορές αυτή τη βδομάδα.
Ίσως νά'ρθεις να μας δείς ακόμη μια φορά.
Ίσως την επόμενη φορά που θα πιάσει λιμάνι το πλοίο σου.
Ο φίλος σου ο Φράνκι.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΕΞ ΑΚΟΗΣ SOFIA & AKIS401