Λίβερπουλ 1760
Λένε, ότι το αίμα νερό δεν γίνεται.
Αυτό μας καθορίζει.
Μας δένει. Είναι η κατάρα μας.
Έλα, αγάπη μου, πάμε. Έλα, Μπάρναμπας.
Για κάποιους, το αίμα σημαίνει μια ζωή πλούτου και προνομίων.
Για άλλους, μια ζωή δουλείας.
Ανζελίκ, πόσες φορές θα σου πω να μην τον κοιτάς επίμονα;
Θυμήσου τη θέση σου.
Όταν ήμουν παιδί ακόμα...
ο πατέρας μου μάς πήγε στον Νέο Κόσμο...
για να επεκτείνει την αυτοκρατορία της οικογένειας Κόλινς.
Φέραμε την αγγλική βιομηχανία στην ερημιά τού Μέιν...
και φτιάξαμε μια επιχείρηση αλιείας...
που η Αμερική δεν είχε ξαναδεί ποτέ.
Έναν Χρόνο Αργότερα Ένας άνδρας, πρέπει να είναι περήφανος για ό,τι φτιάχνει.
Να θυμάσαι όμως, Μπάρναμπας, η οικογένεια είναι ο αληθινός πλούτος.
Καθώς η επιχείρησή μας αναπτυσσόταν...
μαζί της αναπτυσσόταν και η πόλη Κόλινσπορτ...
και αποφασίσαμε να ριζώσουμε μόνιμα εκεί.
Περάσαμε τα επόμενα 15 χρόνια, χτίζοντας το αγαπημένο μας σπίτι...
το Κόλινγουντ.
Όμως, δεν μοιράζονταν όλοι την οικογενειακή μας επιτυχία.
Σ' αγαπώ.
Θέλω να σ' ακούσω να λες, “Σ' αγαπώ, Ανζελίκ. Σε θέλω.”
Ανζελίκ...
λυπάμαι, καλή μου, αλλά θ' άκουγες ένα ψέμα.
Μεγάλοι και τρανοί θα σωριαστείτε.
Υπεροπτικά πλάσματα, θα καταποντιστείτε.
Πεπεισμένος ότι ο θάνατος των γονιών μου δεν ήταν ατύχημα...
απέκτησα εμμονή με τη μαύρη μαγεία και τις αρχαίες κατάρες.
“Ιδού! Πάνω από την πύλη της κόλασης...”
“βρήκε ένα μόνο γράμμα.”
“Ένα γράμμα, που δήλωνε το πραγματικό όνομα του Σατανά.”
“Μεφιστοφελής.”
Όμως, ακόμα και τότε, πνιγμένος στη θλίψη μου, δεν ήταν όλα σκοτεινά.
Είχα βρει την πραγματική αγάπη.
Υποσχέσου ότι θα είμαστε μαζί για πάντα.
Μάρτυς μου ο Θεός, Τζοζέτ...
τ' ορκίζομαι.
Απ' όλες τις υπηρέτριες που θα μπορούσα να έχω απορρίψει...
όλες τις καρδιές που θα μπορούσα να έχω ραγίσει...
πέτυχα τη μοναδική, με ένα μυστικό.
Πέτυχα τη μάγισσα.
Αν ποτέ τολμήσει σ' άλλη να δώσει την καρδιά του...
τότε η μαγεία θα φροντίσει ό,τι εκείνος αγαπήσει ποτέ...
να πεθάνει κοντά του.
Μαγεμένη από την Ανζελίκ, η αγαπημένη μου Τζοζέτ...
περιπλανήθηκε ανήμπορη προς τον Γκρεμό της Χήρας...
όπου πολλές απελπισμένες ψυχές, είχαν βρει τον θάνατο.
Τζοζέτ!
Τζοζέτ.
Βοήθησέ με.
Τζοζέτ!
Τι έκανες;!
Η Ανζελίκ, με καταράστηκε να γίνω βρικόλακας...
για να μην τελειώσει ποτέ το μαρτύριό μου.
Να το τέρας.
Αποφασισμένη ότι δεν θα της ανήκα ποτέ...
η Ανζελίκ, έστρεψε τους κατοίκους της πόλης εναντίον μου...
και με καταδίκασε να υποφέρω μόνος στο σκοτάδι...
Βγάλτε με!
...για πάντα.
Βγάλτε με, είπα!
Ελευθερώστε με!
1972
~~GC Vamp Team-Movies~~
“ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΓΚΟΥΒΕΡΝΑΝΤΑ ΓΙΑ ΕΥΚΑΤΑΣΤΑΤΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΠΑΥΛΗ ΚΟΛΙΝΓΟΥΝΤ ΚΟΛΙΝΣΠΟΡΤ, ΜΕΪΝ”
Γεια σας. Ονομάζομαι Μάγκι Έβ...
Γεια σας. Ονομάζομαι Βικτόρια Ουίντερς.
Παρακαλώ, λέγετε με Βίκι.
Από πού κατάγεσαι, Βερόνικα;
Από τη Νέα Υόρκη. Και με λένε Βικτόρια.
“Και με λένε Βικτόρια.” Τη λατρεύω αυτή τη γκόμενα.
Τζάμι η Νέα Υόρκη, έτσι;
Υποθέτω.
ΚΟΛΙΝΣΠΟΡΤ
Κι εσύ; Τι φέρνει μια κοπέλα απ' τη Νέα Υόρκη εδώ στην ερημιά;
Ένας παλιός φίλος.
Καλή σου μέρα.
-Τα λέμε. -Να προσέχεις, Βερόνικα.
Γεια σας. Είμαι η Βικτόρια Ουίντερς.
Συγχαρητήρια.
Ήρθα για να δω την κυρία Στόνταρντ για τη θέση της γκουβερνάντας.
Ναι. Σε περιμέναμε.
Έλα.
Συγγνώμη που δεν σε παρέλαβα απ' τον σταθμό.
Το παλιοάμαξο τα 'χει παίξει.
Η κυρία Ελίζαμπεθ, λυπάται να λεφτά για να το φτιάξει.
Είναι πανέμορφο.
Η χαρά της σκόνης είναι.
Αυτό το σπίτι, σχεδιάστηκε για προσωπικό εκατό ατόμων.
Τώρα, μόνο εγώ είμαι το προσωπικό.
Εγώ και η κυρία Τζόνσον.
Είναι τόσο χρήσιμη όσο ένας κουβάς χωρίς πάτο.
Και πάλι, δεν έχουν όλες οι οικογένειες τέτοιο σπίτι.
Ή μια ολόκληρη πόλη με τ' όνομά τους.
Μπαρντόν;
Κόλινς. Κόλινσπορτ.
Δεν το 'χα καταλάβει αυτό.
Ποιος είναι αυτός;
Μάλλον ο Μπάρναμπι.
Κάτι που αρχίζει με “μπαρν”.
Ένας πολύ σημαντικός από παλιά.
Παλιά, όταν ήταν πολύ πλούσιοι.
Ο Μπάρναμπας.
Ονομαζόταν Μπάρναμπας Κόλινς.
Και ήταν ο καλύτερος άνθρωπος που γνώρισε ποτέ αυτή η οικογένεια.
Καλώς ήρθες στο Κόλινγουντ.
Θα πρέπει να μας φανταστείς σε καλύτερη μέρα.
Αυτό το σπίτι, έχει περίπου 200 δωμάτια...
τα περισσότερα κλειστά, για να κάνουμε οικονομία στη θέρμανση.
Δεν πάμε καν στην παλιά πτέρυγα πλέον.
Κάθισε.
Άλλωστε, είμαστε μόνο επτά άτομα.
Η κόρη μου, η Κάρολιν κι εγώ...
ο αδερφός μου ο Ρότζερ και ο γιος του, ο Ντέιβιντ...
ο Ουίλι, που μόλις γνώρισες...
η κυρία Τζόνσον και η δρ Χόφμαν...
η οποία υποπτεύομαι ότι κοιμάται για να συνέλθει...
από ένα από τα θρυλικά της μεθύσια.
Και πού βρίσκεται η μητέρα τού Ντέιβιντ, αν δεν γίνομαι αδιάκριτη;
Η Λόρα, χάθηκε στη θάλασσα...
όταν ο Ντέιβιντ ήταν 5 ετών.
Δυσκολεύτηκε πολύ ν' αποδεχθεί τον χαμό της.
Έφερα τη δρ Χόφμαν εδώ για να δουλέψει μαζί του για έναν μήνα.
Αυτό έγινε πριν τρία χρόνια.
Έχω μερικές ερωτήσεις, αν δεν σε πειράζει...
που δεν περιλαμβάνονταν στην αίτηση.
Φυσικά.
-Τι γνώμη έχεις για τον Πρόεδρο; -Δεν τον έχω γνωρίσει.
-Για τον πόλεμο; -Δεν βλέπω τηλεόραση.
Πιστεύεις ότι τα δυο φύλα πρέπει να έχουν ισότητα;
Όχι, βέβαια.
Οι άνδρες, θα γίνονταν ανεξέλεγκτοι.
Νομίζω πως θα τα πάμε μια χαρά οι δυο μας, δεσποινίς Ουίντερς.
Βίκι. Παρακαλώ, λέγετε με Βίκι.
Κάρολιν.
Κάρολιν, αυτή είναι η δεσποινίς Ουίντερς.
Είσαι από τη Νέα Υόρκη;
Ναι.
Πώς είναι το Μανχάταν;
Θα πάω να ζήσω εκεί όταν γίνω 16.
Η Κάρολιν, φαντασιώνεται ότι θα επιτρέψω κάτι τέτοιο.
Και η μητέρα, φαντασιώνεται ότι δεν θα το σκάσω αν δεν το κάνει.
Ώστε, ήρθες για να νταντέψεις το παλαβό.
Δεν σου είπα να μη λες αυτή τη λέξη;
Ήρθα για να διδάξω τον Ντέιβιντ.
Καλή τύχη.
Καμιά απ' τις προηγούμενες δεν άντεξε πάνω από μια βδομάδα.
Δεσποινίς Ουίντερς.
Παρακαλώ, λέγε με Βίκι.
Σβέλτα, Ουίλι, πεθαίνω της πείνας.
Μακάρι να μην είναι πάλι κάνα ξεραμένο ψητό.
Ποια είν' αυτή;
Δεσποινίς Ουίντερς, από 'δώ ο αδερφός μου, ο Ρότζερ.
Ρότζερ, η δεσποινίς Ουίντερς, θα είναι η νέα γκουβερνάντα τού Ντέιβιντ.
Παρακαλώ, λέγετε με Βίκι.
Χαίρομαι που σας γνωρίζω.
Ναι. Κι εγώ.
Είσαι ψεύτρα.
Το καταλαβαίνω, ξέρεις. Από το πρόσωπο κάποιου.
Το δικό σου λέει...
“Μπορεί να δείχνω γλυκιά κι αθώα, αλλά έχω μυστικά...”
“που θα σας σηκώσουν την τρίχα.”
Άφησέ την ήσυχη, Τζούλια.
Είστε η γιατρός.
Ναι. Κι εσύ είσαι “η νταντά" κι αυτή “η σκύλα”.
Πώς θα προκόψουμε εμείς τα κορίτσια...
αν βάζουμε η μια στην άλλη ετικέτες;
Λοιπόν, Βίκι, πού... Κάρολιν! Θα το χαμηλώσεις επιτέλους;
Ντέιβιντ, αυτή είναι η Βίκι.
Θα είναι η νέα σου γκουβερνάντα.
Μου το χάλασες!
Θα την τρόμαζα.
Να πάρει, δεν σου έχω πει να μην κάνεις τρύπες στα σεντόνια;
Αυτά ήταν από αιγυπτιακό βαμβάκι.
Θα σε τρόμαζα.
-Τρόμαξες; -Τρομοκρατήθηκα!
Δεν χρειάζεται να του φέρεσαι καλά επειδή είναι τρελός, ξέρεις.
Κάρολιν...
Η Κάρολιν αγγίζεται. Κάνει κάτι ήχους σαν γατί.
-Ντέιβιντ! -Σκατουλάκι.
Κάρολιν! Σταματήστε και οι δυο.
Αν επιτρέπετε, ποια είναι η οικογενειακή επιχείρηση;
Θαλασσινά, δεσποινίς Ουίντερς.
Έχουμε ένα μεγάλο κονσερβοποιείο στην πόλη.
Επίσης, μας ανήκουν μερικά αλιευτικά.
Σκουριασμένα σαπιοκάραβα που δεν μισθώνει κανείς.
Και η μάνα τού Ντέιβιντ, είναι στον πάτο ενός απ' αυτά.
Κάρολιν, πήγαινε στο δωμάτιό σου.
Όλοι σ' αυτό το σπίτι, αυτόν τον έχουν στα πούπουλα...
αλλά κανείς δεν ενδιαφέρεται πώς νιώθω εγώ!
Δεν πέθανε.
-Δεν μπορεί. -Αρκετά, Ντέιβιντ.
Ναι, ο Ντέιβιντ πιστεύει ότι η μητέρα του έχει κάποια...
κυκλική αθανασία. Πραγματικά συναρπαστικό.
Την αισθάνομαι.
Μου μιλάει. Συνέχεια.
Λοιπόν...
πιστεύω ότι τα φαντάσματα, είναι απλώς άνθρωποι...
που έχουν πάει σε μια διαφορετική διάσταση από τη δική μας.
Και πιστεύω ότι κάποιοι, έχουν κεραίες αρκετά δυνατές...
για να τους αντιλαμβάνονται.
Υπάρχουν και επιστημονικές αποδείξεις που αποδεικνύουν...
Ευχαριστώ, δεσποινίς Ουίντερς.
Ντέιβιντ, με ξάφνιασες.
Ετοιμάζεσαι για το Χάλογουιν;
Έρχεται εκείνος.
-Κάτι χτυπήσαμε. -Ας το ξεθάψουμε.
Τι διάολο είν' αυτό;
Λες να είναι κεντρική μονάδα γκαζιού;
Υποτίθεται ότι δεν υπάρχει καμία εδώ έξω.
Πλάκα κάνεις. Πιάσε έναν κόφτη.
Χριστέ μου!
Τρέξτε!
Λυπάμαι πολύ.
Δεν φαντάζεστε πόσο πολύ διψάω.
Ο Μεφιστοφελής.
Εμφανίσου, Σατανά!
Μη με χλευάζεις με τον παράξενο φωτισμό σου!
Παράξενο έδαφος.
Τι είναι αυτό;
Πλησιάζει κάποιο πνεύμα.
Είναι τα μάτια του ίδιου του σατανά, που ήρθε να με σύρει στην κρίση μου.
Πάρε με, λοιπόν, Εωσφόρε! Η ψυχή μου είναι έτοιμη!
Μαλάκα!
Πολυαγαπημένο μου Κόλινγουντ.
Τι σου έκαναν;
Γεια σου, κολοκυθάκι.
Μη με φοβάσαι, μέθυσε.
Δεν θα σου κάνω κακό...
αρκεί να μου πεις όλα όσα θέλω να ξέρω.
Να τι πρέπει να ξέρεις.
Κοίταξέ με, απόκληρε.
Κοίταξέ με στα μάτια...
και δώσε μου τις ενδόμυχες σκέψεις σου.
Ξύπνα!
Μπράβο.
Πες μου, η οικογένεια Κόλινς...
εξακολουθεί να υπάρχει;
Αμέ. Υπάρχουν τέσσερις.
Δόξα τω Θεώ.
Σε παρακαλώ, τι μήνα έχουμε;
Οκτώβριο. Γι' αυτό έχει κολοκύθες.
-Ποια χρονιά; -Το '72.
Στάσου. Το '71.
Μπα, 1972.
Το 1972;
Άκουσέ με, άνθρωπε από το μέλλον.
Θα γίνεις ο πιστός μου υπηρέτης...
έως ότου να σ' ελευθερώσω.
Τι να κάνω πρώτα, αφέντη;
Θα με καθαρίσεις, αχρείε.
Και θα με πας στους ζωντανούς Κόλινς, που μου ανέφερες.
Εντάξει.
Έχεις ξαναντικρίσει ποτέ τέτοιο μεγαλείο;
Καθημερινά.
Το τέλειο πάντρεμα Ευρωπαϊκής κομψότητας...
και Αμερικανικής τόλμης.
Εννέα από τους καλύτερους τεχνίτες που γνώρισε ποτέ ο κόσμος...
έχασαν δάχτυλα, άκρα και ζωή...
σκαλίζοντας αυτές τις υπέροχες κολώνες.
Και όλοι τους θεώρησαν ότι άξιζε η θυσία, σε διαβεβαιώ.
Η χλιδή και η περιπλοκότητα, αυτού του μεγαλειώδους πολυέλαιου...
συναντάται μόνο σε βασιλικά παλάτια.
Το τζάκι...
σκαλισμένο εξ' ολοκλήρου από το καλύτερο μάρμαρο Καράρα...
από τον Φιλίνζι Ντι Τάβια...
κάθε αρμός του, περιέχει ένα μοναδικό μαργαριτάρι.
Τι πετριά έχεις φάει εσύ;
Προσπάθησαν να με λιθοβολήσουν, αγαπητή μου.
Δεν είχε αποτέλεσμα.
Από πότε επιτρέπεται στην έπαυλη η είσοδος σε γυναίκες της νύχτας;
Κάρολιν.
-Κοίτα. -Ναι.
Απόκοσμο, δεν βρίσκεις;
Άξιζαν οι τόσες ώρες που σπατάλησα ποζάροντας.
Με συγχωρείτε. Ονομάζομαι Μπάρναμπας Κόλινς.
Είμαι ο Ντέιβιντ Κόλινς.
-Είμαστε...; -Συγγενείς;
Μακρινοί, θα μπορούσες να πεις.
Χάρηκα πολύ για τη γνωριμία, αφέντη Ντέιβιντ.
Παιδιά!
Απομακρυνθείτε απ' αυτό τον άνδρα.
Λέει ότι ονομάζεται Μπάρναμπας Κόλινς.
Και είμαι σίγουρη ότι με είπε πουτάνα.
Αρκετά, Κάρολιν.
Να σας μιλήσω, παρακαλώ.
Αν αυτή είναι φάρσα, θεωρήστε ότι τη χάψαμε.
Όμως, αν αποσκοπείτε σε χρήματα, πολύ φοβάμαι ότι σας παραπλάνησαν.
Όμως, όποιος κι αν είστε, δεν θα ξανα- δείτε αυτά τα παιδιά. Συνεννοηθήκαμε;
Η αφοσίωσή σας στην οικογένεια...
είναι αξιοθαύμαστη, αγαπητή μου.
Και η καχυποψία σας...
κατανοητή.
Καταφθάνει ένας ξένος...
που ισχυρίζεται ότι είναι μακρινός συγγενής.
Η αναρώτηση ως προς το κίνητρο, είναι αναμενόμενη.
Ως μια Κόλινς...
σίγουρα γνωρίζετε το σκότος...
που βασανίζει εδώ και καιρό την οικογένειά μας.
Εννοείτε, την κατάρα μας.
Μάγισσες, φαντάσματα και βρικόλακες.
Μύθοι.
Και όπως πολλοί πριν από εσάς...
υποθέτω πως βρίσκεστε εδώ για να μας απαλλάξετε από αυτά.
Με κάποιο αντίτιμο, φυσικά.
Μπορώ να αποδείξω, ότι διαφέρω.
Πρώτον, δεν ήρθα αναζητώντας χρήματα.
Μάλλον ήρθα για να τα παρέχω.
Δεύτερον...
γνωρίζω αυτή την έπαυλη σαν το ίδιο μου το κορμί.
Κάθε κόχη...
κάθε γωνιά...
κάθε μυστικό!
Εδώ φυλάω τις χειροτεχνίες μου.
Επαίσχυντη κατάχρηση.
Εντυπωσιακό.
Όμως, πολλά παλιά σπίτια έχουν κρυφές πόρτες.
Ελπίζω να έχετε και “τρίτον”.
Όντως.
Πείτε μου...
τι γνωρίζετε για τον Μπάρναμπας Κόλινς;
Μόνο θρύλους.
Είχε αυτοπεποίθηση και δύναμη.
Όλοι τον θαύμαζαν.
Όμως, πίστευε ότι η οικογένειά μας ήταν καταραμένη...
και όταν οι γονείς του σκοτώθηκαν, έχασε τα λογικά του.
Επέμενε, ότι μια μάγισσα τον είχε κάνει βρικόλακα.
Και τι γνωρίζετε για τον θάνατό του;
Τίποτα.
Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι.
Αυτό, κυρία μου...
συμβαίνει, επειδή δεν πέθανε ποτέ.
Εγώ είμαι ο Μπάρναμπας Κόλινς.
-Αυτό σημαίνει ότι είστε... -Βρικόλακας, κυρία μου, ναι.
Δυστυχώς.
Αλλά κυρίως, είμαι ένας Κόλινς.
Και σας δίνω τον λόγο της τιμής μου.
Ούτε εσείς, ούτε κανείς άλλος κάτω από αυτή τη στέγη...
δεν χρειάζεται να φοβάστε την καταραμένη μου φύση.
Στον πατέρα μου, άρεσαν πολύ τα κρυφά περάσματα και δωμάτια.
Όταν ήμουν παιδί, αποφάσισα να τα ανακαλύψω όλα.
Όμως αυτό εδώ...
Αυτό, ήταν πάντα το αγαπημένο μου.
“Η οικογένεια είναι ο μοναδικός πραγματικός πλούτος”, έλεγε συχνά.
Αν και προφανώς...
δεν ήταν αντίθετος και σε άλλες μορφές πλούτου.
Θεέ μου.
Καθόμασταν πάνω από μια περιουσία τόσα χρόνια.
Να ξέρετε...
σκοπεύω να μείνω.
Σκοπεύω να γίνω ξανά μέλος αυτής της οικογένειας.
Υπό έναν όρο.
Ναι.
Υποσχεθείτε μου, ότι αυτά...
όλα αυτά, θα είναι το μυστικό μας.
Ας είναι.
Συνέταιροι.
Καλώς ήρθες στο σπίτι σου, Μπάρναμπας Κόλινς.
Με ξύπνησε...
ένας κίτρινος δράκος με σιδερένια δόντια.
Αντίκρισα ένα γιγάντιο Μ, με τη φωτεινότητα χιλίων φαναριών.
Δεν θα μείνει μαζί μας για πάντα, έτσι;
Εμένα μου αρέσει.
Ναι, είμαι σίγουρη ότι τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά στην Αγγλία.
Λοιπόν, Μπάρναμπας, με τι ασχολείσαι στην πατρίδα;
Η οικογένεια Κόλινς, πάντα ασχολιόταν με την αλιεία.
Όμως, μετά από δυο αιώνες σκέψης...
αποφάσισα να αφιερώσω όλη μου την ενέργεια...
στην οικογένεια.
Εννοεί, ότι του φάνηκε σαν να πέρασαν δυο αιώνες.
'Μέρα.
Ποιος διάολος είν' αυτός;
Δρ Χόφμαν, από 'δώ ο μακρινός μας συγγενής, ο Μπάρναμπας Κόλινς.
Ο Τρίτος.
Ο Μπάρναμπας Κόλινς ο Τρίτος, θα μείνει μαζί μας από την Αγγλία.
Μπάρναμπας, η δρ Τζούλια Χόφμαν.
Θεέ μου...
μια γυναίκα ιατρός.
Τι εποχή είναι αυτή.
Είναι σοβαρός αυτός;
Νομίζω πως είναι κουρασμένος από το μακρινό του ταξίδι.
Βλέπω πως φτάσατε σε τέτοιπ σημείο απόγνωσης...
ώστε πουλήσατε τα ασημικά της οικογένειας.
Πώς το κατάλαβες; Αυτά είναι ακριβή αντίγραφα.
Αν αυτό το πιρούνι ήταν από αληθινό ασήμι...
το χέρι μου θα είχε αρπάξει φωτιά στο παραμικρό άγγιγμα.
Ναι, το είπες ότι έχεις φοβερή αλλεργία στα μέταλλα.
Τέλος πάντων, η επιχείρηση αλιείας υπάρχει ακόμα.
Η έπαυλη είναι σχεδόν ερείπιο.
Επέστρεψα.
Και σύντομα, το ίδιο και η περιουσία μας.
Καλή τύχη.
Η Άντζι, έχει κλείσει συμφωνία με τα περισσότερα σκάφη τού Μέιν.
-”Η Άντζι”; -Έιντζελμπεϊ.
Έχουν πάρει σχεδόν όλα τα λιμάνια της ανατολικής ακτής.
Τότε, εκεί αρχίζει η δουλειά μου. Και με τις ευλογίες σας...
θα επαναφέρω την οικογενειακή επιχείρηση, στην πρότερη δόξα της.
Τζοζέτ.
Βίκι τη λένε.
Πιστεύει στα φαντάσματα, όπως κι εγώ.
Γεια.
Γοητευμένος.
Σίγουρα, δεν τους επιτρέπετε να σας αποκαλούν Βίκι.
Ένα όνομα σαν το Βικτόρια, είναι τόσο όμορφο...
που δεν θ' άντεχα να αποχωριστώ ούτε μια συλλαβή του.
Ναι...
ίσως τα λεφτά να φυτρώνουν στα δέντρα στα μέρη σου...
αλλά η ζωή είναι λίγο πιο δύσκολη εδώ.
Μην προβληματίζεστε με τις μεθόδους μου.
Θα ήθελα να δω το εργοστάσιο άμεσα.
Πόσο σύντομα μπορούν να είναι έτοιμα τα άλογα;
Δεν έχουμε άλογα.
Έχουμε μια Σεβρολέτ.
Άντζι, καλή σου μέρα!
-Καλημέρα, Άντζι! -Γεια σου, Άντζι!
Καλημέρα!
Σ' ένα σφραγιστικό μηχάνημα, χάλασε ο συμπλέκτης.
Θα φτιαχτεί σε περίπου δυο ώρες.
Να είναι έτοιμο σε μια ώρα. Και βάλε καμιά φωνή.
Όλοι τους δείχνουν να σέρνονται σήμερα.
Να σου πω την αλήθεια...
είναι λίγο σκιαγμένοι απ' αυτό που έγινε χθες βράδυ.
-Τι εννοείς; -Δεν τα 'μαθες;
Βρήκαν 11 εργάτες νεκρούς στο δάσος...
έξω από τη λεωφόρο 9, σήμερα το πρωί.
Συμβαίνουν ατυχήματα.
Δεν ήταν ατύχημα. Κάποιος μανιακός, τους ξέσκισε τον λαιμό.
Πού έξω από τη λεωφόρο 9;
Ναι, Έλεν, εγώ είμαι.
Ναι, καλά άκουσες. Έγινε σφαγή εδώ.
Καλά ντε! Σ' άκουσα τις είκοσι πρώτες φορές!
-Μη σχίσεις κάνα καλσόν. -Θα προσπαθήσω.
Θέλω να μιλήσω στον Μπάρναμπας Κόλινς, παρακαλώ.
Είναι... Ποιον;
Νομίζω, ξέρεις ποιον.
Μαύρα μαλλιά, όμορφα χαρακτηριστικά.
Παράξενα ρούχα, καλυμμένα με φρέσκο αίμα.
Άπαπα, αφήσαμε το σπίτι να πάει κατά διόλου, έτσι;
Εκεί ακριβώς που ανήκει.
Εσύ πρέπει να είσαι η Κάρολιν.
Γινόμαστε πολύ ομορφούλα όσο μεγαλώνουμε.
Ανζελίκ.
Ελίζαμπεθ.
Μια χαρά σε βλέπω.
Σε τι οφείλουμε τη χαρά;
Ήρθα εκ μέρους του Δημοτικού Συμβουλίου...
για να καλωσορίσω τον νέο μας επισκέπτη στο Κόλινσπορτ.
Δυστυχώς, κοιμάται.
Μέρα μεσημέρι; Παράξενο.
Τι ήταν αυτό το δαιμονισμένο χτύπημα;
Μπάρναμπας, έχουμε επισκέπτη.
Με συγχωρείτε, κυρία μου. Μόλις ξύπνησα.
Θα με θεωρείτε αγροίκο, δεσποινίς...;
Γεια σου, Μπάρναμπας.
Ονομάζομαι Άντζι Μπουσάρντ.
Πράγματι.
Ξέρεις τι θα ήθελα πολύ να κάνω μαζί σου;
Φαντάζομαι.
Θα ήθελα πολύ, να σου μιλήσω στο δωμάτιο ζωγραφικής.
Με την άδειά σου, Ελίζαμπεθ. Μας συγχωρείς;
Πώς τολμάς να μολύνεις την έπαυλή μου, με τη βλαβερή σου...
Είσαι στ' αλήθεια εσύ.
Πώς τολμάς να με ακουμπάς με τα αμαρτωλά σου χείλη;
Θυμάμαι αυτό το σπίτι λιγότερο καταθλιπτικό.
Επίσης θυμάμαι, εμάς τους δυο να διασκεδάζουμε πολύ.
Εδώ...
και...
εδώ.
Έχεις ιδέα τι πέρασα εξαιτίας σου;
Σκότωσες τη γυναίκα που αγαπούσα...
και με καταράστηκες να γίνω αυτό το φρικτό πλάσμα.
Μπάρναμπας, ξεκόλλα.
Έμεινα κλειδωμένος μέσα σ' ένα κουτί για 200 χρόνια!
Μην υπερβάλλεις, ήταν μόνο 196.
Ήταν μια αιωνιότητα.
Θα φροντίσω να δικαστείς για μαγεία και να καείς στην πυρά.
Φτωχέ, γλυκέ μου Μπάρναμπας.
Τα πράγματα έχουν αλλάξει όσο εσύ έπαιρνες τον υπνάκο σου.
Το Έιντζελμπεϊ μου, είναι πλέον το Κόλινσπορτ.
Ώστε, εσύ καταβαράθρωσες την οικογενειακή επιχείρηση των Κόλινς.
Με λατρεύουν εδώ.
Είμαι το μοναδικό μεγάλο ψάρι που έχει απομείνει στη μικρή τους λίμνη.
Αλήθεια;
Και οι καλοί άνθρωποι τού Κόλινσπορτ ξέρουν ότι η αγαπημένη τους Άντζι...
είναι μια πόρνη τού Βελζεβούλ;
Αλήθεια νομίζεις ότι θα πιστέψει κανείς λέξη απ' όσα λες;
Είμαι εξέχον μέλος αυτής της κοινότητας για 200 χρόνια...
αλλάζοντας μορφή πότε πότε.
Μπορεί να άλλαξε το όνομά σου, αλλά παραμένεις δαίμονας του Σατανά.
Πόρνη του διαβόλου. Χυδαία!
Οι κάτοικοι τού Κόλινσπορτ λατρεύουν εμένα τώρα.
Και για εκείνους...
είσαι μόνο ένας ξένος που φοβάται τον ήλιο.
Καλώς ήρθες και πάλι στις σκιές, Μπάρναμπας Κόλινς.
Μου έλειψες.
Έιντζελμπεϊ;
Και μόνο η αναίδεια του ονόματος...
προκαλεί εμετό στις εσοχές του στόματός μου.
Πάντα ήξερα πως κάτι δεν πήγαινε καλά με την Άντζι, αλλά μάγισσα;
Πράγματι.
Όμως, μια μάγισσα με άσβεστο μίσος για μένα.
Μίσος;
Όχι, αν απλώς σε μισούσε, θα σε είχε σκοτώσει.
Μια κατάρα, χρειάζεται αφοσίωση.
Γιατί μόνο εγώ...
πρέπει να είμαι ο σάπιος καρπός τού καταραμένου γενεαλογικού μας δέντρου;
Έχασα τους γονείς μου.
Έχασα την πραγματική μου αγάπη.
Και τι έκανες;
Αποπειράθηκα να πέσω από έναν γκρεμό.
Τραγικά, χωρίς αποτέλεσμα.
Και μετά...
έγινα βρικόλακας...
και άρχισα να σκοτώνω αθώους κατοίκους της πόλης.
Ναι...
αλλά επίσης, κράτησες την οικογε- νειακή επιχείρηση στην επιφάνεια...
και προσπάθησες να εμποδίσεις την έπαυλη να καταστραφεί.
Ναι.
Ναι, τα έκανα αυτά, έτσι;
Συνέχισες να παλεύεις, Μπάρναμπας.
Με τον δικό σου τρελό και θλιβερό τρόπο, συνέχισες να παλεύεις...
ώσπου αναγκάστηκαν να σε σύρουν μακρυά...
και να σε κλείσουν σ' ένα σιδερένιο κουτί...
-για να σ' εμποδίσουν να παλέψεις. -Θεέ μου, έχεις δίκιο.
Συνέχισες να παλεύεις, επειδή το 'χεις στο αίμα σου.
Στο αίμα μας, κυρία μου.
Και τώρα, έχεις την ευκαιρία να παλέψεις ξανά.
Και όντως θα παλέψω!
Τι μάγια είναι αυτά;
Αποκαλύψου, μικροσκοπική αοιδέ!
Αν θες ψαράδες, πρέπει πρώτα να πάρεις τον Σίλας Κλάρνι.
Έχει στην τσέπη του όλους τους καπετάνιους...
απ' το Μπαρ Χάρμπορ ως τη Βοστόνη.
Τον λένε, “Νονό των Μεγάλων Υφάλων”.
Με συγχωρείτε. Ο καπετάν Κλάρνι;
Καπετάν Κλάρνι, να σας συστήσω τον Μπάρναμπας Κόλινς.
Κόλινς;
Και γιατί ένας Κόλινς θέλει να μου μιλήσει;
Για να σας προσφέρω ένα συμβόλαιο.
Έχω συμβόλαιο...
με το Έιντζελμπεϊ.
Και αν σας έλεγα, ότι μπορώ να σας προσφέρω ένα καλύτερο;
Τότε, κύριε Κόλινς, θα σας έλεγα να πάτε να φουντάρετε.
Υπάρχει αφοσίωση στη δουλειά μας.
Κατάλαβα.
Κύριε Κλάρνι...
Η συνεργασία σας με το Έιντζελμπεϊ έχει αρχίσει να σας κουράζει.
Μάλιστα, θα προτιμούσατε να που- λήσετε την ψυχή σας στον Σατανά...
παρά να πουλήσετε άλλο ψάρι στην Ανζελίκ Μπουσάρντ.
Καταλάβατε;
Κατάλαβα.
Πολύ καλά.
Τώρα...
θα είχατε την καλοσύνη να με συστήσετε...
σε μερικούς συναδέλφους σας καπετάνιους;
Μπάρναμπας; Γιατί κοιτάζεις επίμονα το δωμάτιο τής Κάρολιν;
Τι είναι αυτό το πράγμα;
Λάμπα.
Μοιάζει με παλλόμενη λάρνακα με αίμα.
Νομίζω πως είναι ώρα να σου δείξω το γραφείο μου, Μπάρναμπας.
Ξέρεις τι είναι ο ψυχίατρος;
Δυστυχώς, η λέξη μού είναι άγνωστη.
Να υποθέσω πως είναι κάποιο είδος Αμερικανικής λιχουδιάς;
Είναι ο γιατρός που ειδικεύεται στις νοητικές διαταραχές.
Εγώ είμαι ψυχίατρος.
Λοιπόν, πού γεννήθηκες;
-Στο Λίβερπουλ. -Μπορείς να μου το περιγράψεις;
Βρομερό.
Ο αέρας είναι πνιγηρός από τον καπνό και οι δρόμοι ζέχνουν...
από τα δοχεία νυκτός που αδειάζουν.
Η οσμή των ούρων διαποτίζει τον αέρα.
Έχεις εμπειρία από υπνωτισμό, Μπάρναμπας;
Τον βρίσκω πολύ χρήσιμο, ναι.
Ναι, συμφωνώ.
Βλέπεις...
κάποιες φορές, επινοούμε έναν φανταστικό κόσμο...
που μας βοηθάει να σβήσουμε...
τις φρικτές αναμνήσεις του παρελθόντος μας.
Θεωρώ, ότι με τον υπνωτισμό γλιτώνουμε ώρα απ' όλα αυτά.
Εγώ τον χρησιμοποιώ για άλλους σκοπούς.
Μπορώ να σε υπνωτίσω, Μπάρναμπας;
Κυρία μου...
δεν πιστεύω πως κάτι τέτοιο είναι δυνατ...
Ωραία.
Τώρα...
θα ήθελα να μου πεις μερικά πράγματα.
Ένας βρικόλακας;
Μη φωνάζεις.
Τι είν' αυτά που λες;
Κάνε μου τη χάρη, μωρέ. Τον είχα υπνωτισμένο για ώρες.
Τον Μπάρναμπας;
Όλες οι ψευδαισθήσεις έχουν όριο, αλλά η δικές του ήταν ντούρες.
Μου είπε τα πάντα...
όπως και το ότι εσύ γνωρίζεις το μυστικό του απ' όταν ήρθε!
-Γιατί δεν είπες κάτι, γαμώτο; -Προστάτευα τα παιδιά.
Αφήνοντας έναν βρικόλακα να χρησιμοποιεί τον ξενώνα;
Παραδέχτηκε ότι σκότωσε εκείνους τους άνδρες στην οικοδομή.
Είναι δολοφόνος.
Είναι ένας Κόλινς και καλός άνθρωπος...
και στην εποχή μας, αυτός είναι εξαιρετικά σπάνιος συνδυασμός.
Ναι, παραλίγο να το ξεχάσω, η οικογένεια που έχει το αλάθητο.
Ξέρεις, Τζούλια, με εκπλήσσεις.
Πίστευα πως μια γιατρός σαν εσένα, θα τον έβρισκε συναρπαστικό.
Βέβαια.
Ιατρικά, ψυχολογικά και σωματικά, είναι συναρπαστικός.
Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο ήρθα σε εσένα και δεν πήγα στην αστυνομία.
Τότε, συναρπάσου, Τζούλια.
Και αν τρέφεις έστω και λίγη αγάπη ή σεβασμό γι' αυτή την οικογένεια...
κράτα το στόμα σου κλειστό.
Δεν αισθάνομαι άνετα να το συζητήσω αυτό μαζί σου.
Μη φοβού, παιδί μου.
Απλώς, ζητάω συμβουλές για την τέχνη του φλερτ...
μιας γυναίκας αυτής της... εποχής.
Χώρας.
Και ποιος καλύτερος να με διδάξει, από μια γυναίκα της ηλικίας σου.
Τι ηλικία έχεις, αν μου επιτρέπεις;
-Δεκαπέντε. -Δεκαπέντε και χωρίς σύζυγο!
Πρέπει να αξιοποιήσεις άμεσα δεόντως αυτούς τους γοφούς για γέννα...
εάν δεν θέλεις η μήτρα σου να μαραθεί και να πεθάνει.
Είσαι αλλόκοτος.
Με θεωρείς όμως υπερβολικά αλλόκοτο για μια γυναίκα αυτής...
της χώρας;
Προφανώς, εννοείς τη Βίκι.
Έχει τους πιο γόνιμους γοφούς για γέννα, που έχω αντικρίσει ποτέ.
Παραείσαι αλλόκοτος.
Αλήθεια το πιστεύεις αυτό;
Είσαι ψυχρός, καθωσπρέπει και παλιομοδίτης.
Και η Βικτόρια...
δεν είναι καθωσπρέπει;
Της αρέσει να προσποιείται ότι είναι ροκού.
Σίγουρα είναι γκόμενα που γουστάρει τους Carpenters.
Εννοείς ότι προτιμάει τους ξυλουργούς;
Οι Carpenters είναι μουσικοί, βλάκα.
Μουσική.
Ναι, μου αρέσει αρκετά η σημερινή μουσική.
Είμαι εκλεκτικός
Είμαι χαμογελαστός
Είμαι ερωτιάρης
Και είμαι αμαρτωλός
Παίζω τη μουσική μου
Στον ήλιο
Μακάρι και ο Σέξπιρ να ήταν τόσο εύγλωττος.
Μάλιστα.
Αν θες να της την πέσεις, πρέπει ν' αλλάξεις τρόπο προσέγγισης.
Άσε το παράξενο Λονδρέζικο χίπικο στιλ...
και κάνε παρέα με φυσιολογικούς ανθρώπους.
Ξέρετε τι καλό έχει αυτός ο πόλεμος, ρε φίλε;
-Τι; -Αποκλείεται, ρε φίλε.
Όχι, όχι, ακούστε.
Το καλό σ' αυτό τον πόλεμο...
είναι ότι είναι τόσο άσχημος...
που θα είναι ο τελευταίος.
-Ναι. -Ο τελευταίος.
Και σε αυτό τον τελευταίο πόλεμο που γίνεται τώρα...
ποιος θα νικήσει;
-Η ειρήνη θα νικήσει, ρε φίλε. -Ναι.
Η ειρήνη νικάει σ' όλους τους πολέμους.
-Σε όλους τους πολέμους. -Ναι.
-Μιλάτε για ειρήνη. -Ναι.
Πέρασα τους τελευταίους δυο αιώνες κλειδωμένος μέσα σ' ένα κουτί...
ατενίζοντας το αδηφάγο κενό.
Τις σκοτεινές σκιές της ψυχής.
Πολύ βαρύ αυτό, ρε φίλε.
Ρε φίλε, την είχες ακούσει για δυο αιώνες;
Πράγματι.
Αλλά με ανώτερο σκοπό, νομίζω.
Διότι πιστεύω, ότι βρήκα τη μοναδική πραγματική μου αγάπη.
Αλλοίμονο, δεν γνωρίζω πώς να κερ- δίσω τα τρυφερά της αισθήματα...
διότι φοβάμαι πως στα μάτια της φαντάζω ως κειμήλιο.
-Αυτό λένε και για μας. -Ναι.
Στα μέρη μου...
η αγάπη μιας γυναίκας κερδίζεται προ- σφέροντας χρήματα στον πατέρα της.
Ή πρόβατα.
Και εάν η αγάπη είναι αρκετά ειλικρινής...
τότε, ίσως έναν συνδυασμό αμφότερων.
Τις γυναίκες, δεν τις ενδιαφέρουν τα χρήματα...
ούτε τα πρόβατα.
Ναι.
Είστε απολύτως σίγουρη;
Αγάπη.
Οι γκόμενες, γουστάρουν αγάπη, ρε φίλε.
Ναι.
Θυμήθηκα μια φράση...
από το υπέροχο μυθιστόρημα τού Έρικ Σίγκαλ “Ιστορία Αγάπης”.
“Αγάπη σημαίνει, να μη χρειάζεται ποτέ να πεις...”
“ότι λυπάσαι.”
Πολύ όμορφο.
Ωστόσο, παρακαλώ, να ξέρετε ότι λυπούμαι ειλικρινά...
που πρέπει τώρα να σας σκοτώσω όλους.
Ναι.
Όχι, είναι πολύ έξυπνο. Θεωρητικά, τουλάχιστον.
Μια σειρά μεταγγίσεων, για να προσπα- θήσουμε να καθαρίσουμε το αίμα σου.
Μαζί και την ψυχή μου.
Σε προειδοποιώ, Μπάρναμπας, υπάρχει πιθανότητα να μην πετύχει.
Δεν είναι κάτι που διδάσκεται στην Ιατρική.
Πρέπει να έχετε πίστη, γιατρέ...
διότι, αν ένας άνθρωπος γίνεται τέρας...
τότε ένα τέρας, μπορεί να γίνει άνθρωπος.
Γιατί να γίνει άνθρωπος, Μπάρναμπας;
Γιατί να εγκαταλείψει το δώρο της αιώνιας νιότης;
Δες εμένα. Κάθε χρόνο, είμαι λιγότερο όμορφη και περισσότερο μεθυσμένη.
Εάν αυτό αληθεύει, κυρία μου...
θα πρέπει να ξεκινήσατε ως το ομορφότερο πλάσμα που έζησε ποτέ.
Μπάρναμπας...
γνωρίζεις την έννοια εμπιστευτικό- τητας ανάμεσα σε γιατρό και ασθενή;
Όχι.
Ίσως θα είχατε την καλοσύνη να με διαφωτίσετε.
Εντάξει.
Μπάρναμπας!
Βικτόρια.
Σε πειράζει να έρθω κι εγώ;
Τίποτα δεν θα μου έδινε περισσότερη χαρά.
Κατέβηκες για περίπατο;
Κατέβηκα, επειδή έψαχνα τον Ντέιβιντ.
Ένας Θεός ξέρει πού πήγε πάλι.
Θα είμαστε τυχεροί αν τον δούμε πριν τα Χριστούγεννα.
Είναι υπέροχο παιδί.
Περίεργος και θορυβώδης όπως ήμουν κι εγώ.
Σε θαυμάζει.
Εκτός από σένα και τη μητέρα του...
με το ζόρι τον πείθω να μιλήσει για οτιδήποτε άλλο.
Τον πιστεύεις, ότι τη βλέπει και της μιλάει.
Ένα κομμάτι μου πιστεύει...
ότι είναι ένα μοναχικό αγόρι που αναζητάει παρηγοριά.
Ένα κομμάτι μου πιστεύει...
ότι υπάρχουν πράγματα σ' αυτό τον κόσμο, που δεν καταλαβαίνουμε.
Όμως η μαγεία, ο θάνατος, το πεπρωμένο.
Υποθέτω, εφόσον τον κάνει ευτυχισμένο...
τι σημασία έχει τι πιστεύει ο καθένας;
Εύγλωττα το θέτεις.
Ίσως ανησυχούμε υπερβολικά, Άντζι.
Συγύρισαν το κονσερβοποιείο και ανακαίνισαν το σπίτι τους. Και λοιπόν;
Εξακολουθεί να μας ανήκει το 95% των διχτυών των Μεγάλων Ύφαλων.
Έχει δίκιο.
Δεν σημαίνει τίποτα για μας.
“Δεν σημαίνει τίποτα”;
Η προ προ προγιαγιά μου, ξεκίνησε το Έιντζελμπεϊ...
για να δείξει στους Κόλινς ότι δεν τους ανήκει το νερό.
Ότι δεν μπορούσαν να μας φέρονται ακατάδεχτα.
Οι γυναίκες Μπουσάρντ, σκλαβώ- θηκαν για πάνω από δυο αιώνες...
θυσιάζοντας τη ζωή τους για να φτιάξουν αυτή την επιχείρηση.
Αυτό λοιπόν, σημαίνει κάτι, κύριοι.
Και δεν πρόκειται να δω να το καταστρέφουν αυτοί οι μπάσταρδοι.
Τηλεφωνήστε και κανονίστε συνάντηση.
Να πουλήσω σε εσένα; Ποτέ.
Δεν αποτιμάται η αποκατάσταση της υπόληψης μιας οικογένειας.
Θα προσπαθήσω.
Δεν ήξερα ότι το εμπορικό μου δαιμόνιο...
σού προκαλούσε τέτοιους σπασμούς.
Το να υπνωτίζεις ψαράδες, δεν είναι εμπορικό δαιμόνιο, Μπάρναμπας.
Αυτοί είναι οι όροι μου.
Άκου τους δικούς μου όρους.
Πήγαινε στον διάβολο και σύντομα, παρακαλώ...
όπου είθε ο ίδιος ο Ασμόδεος να ρου- φήξει το αρρωστημένο σου στήθος.
Κανείς δεν τα λέει πια όπως εσύ, Μπάρναμπας.
Ναι, πράγματι.
Παραδέχομαι ότι αυτή η εποχή παραμένει μυστήριο για μένα.
Πες μου έναν καλό λόγο γιατί να μη σε σκοτώσω αυτή τη στιγμή.
Επειδή θα σε σκότωνα αν προσπαθούσες.
Αδύνατον.
Αυτό προϋποθέτει οίκτο.
Άντ' αυτού, εσύ με μετέτρεψες σε τέρας.
Και οι δυο είμαστε τέρατα, Μπάρναμπας.
Δυο μεγάλα ψάρια σε μια τοσοδούλα λίμνη.
Μπορούμε να παλεύουμε ώσπου να πεθάνει ο ένας απ' τους δυο μας...
ή μπορούμε να κάνουμε...
μικρά ψαράκια μαζί.
Θα είμαι ειλικρινής.
Ήμουν πολύ θυμωμένη μαζί σου για τον πρώτο αιώνα περίπου.
Σίγουρα είχε πλάκα...
να βλέπω την οικογένειά σου να κουλουριάζεται και να καίγεται...
σαν μυρμήγκια κάτω από μεγεθυντικό φακό.
Και ναι, είχε πλάκα να με λατρεύουν...
καθώς το όνομα των Κόλινς γκρεμιζόταν...
και πλούτιζα από την απελπισία τους.
Όμως, τελευταία...
Τελευταία, ήταν...
μοναχικά.
Είμαστε διαφορετικοί απ' αυτούς τους ανθρώπους, Μπάρναμπας.
Είμαστε καλύτεροι απ' αυτούς.
Γι' αυτό μου έλειψες.
Είσαι το μοναδικό μυρμήγκι που δεν μπορούσα...
να κάψω.
Τι θέλεις, Ανζελίκ;
Την αγάπη σου.
Μ' αγαπάς ακόμα, έτσι;
Κάπου βαθιά στην παγωμένη, ακίνητη καρδιά σου.
Αγαπητή μου, ούτε η ίδια η Αφροδίτη...
δεν θα μπορούσε να δημιουργήσει πιο φρικτή ένωση.
-Αν σ' έφτιαχνα; -Με ένα ξόρκι;
Μια κούκλα γεμάτη καρφίτσες; Αυτή δεν είναι αγάπη.
Με αυτό.
Το σώμα που κάποτε με ικέτευες να έχεις.
Πρέπει να παραδεχτώ, δεν γέρασαν ούτε κατά μια ημέρα.
Είμαι πρόθυμη να κάνουμε καινούρια αρχή, Μπάρναμπας.
Είμαι πρόθυμη να κάνουμε ανακωχή, αν με πάρεις.
Δεν είμαι όπως ήμουν κάποτε.
Μπορώ να το αλλάξω αυτό.
Και αν αρνηθώ;
Θα πάρω ό,τι αγαπάς...
αρχίζοντας μ' εκείνο το πλασματάκι που καλοβλέπεις.
Εκείνη που μοιάζει τής Τζοζέτ.
Τότε...
υποθέτω, αυστηρά στο όνομα της τιμής...
πρέπει τώρα να βεβηλώσω...
τα πιο απόκρυφα και γυναικεία τμήματά σου.
Αυτή ήταν μια θλιβερή τροπή των γεγονότων.
Δεν δείχνεις να το μετανιώνεις.
Ναι.
Προφανώς, ακόμη και στον θάνατο...
έχω αδυναμία στη ζωντανή σάρκα.
Κυρίως τη δική σου.
Τι κρύος τρόπος να περιγράφεις κάτι τόσο καυτό.
Ίσως.
Όμως, δεν μπορώ να υποκύψω στα θέλγητρά σου ποτέ ξανά.
Σε παρακαλώ, συγχώρεσέ με.
Αν δεν μπορώ να σ' έχω, αγάπη μου...
θα σε καταστρέψω.
Πέντε λεπτά ακόμα.
Πολύ ανόητο έργο.
Είναι το μοναδικό κανάλι που πιάνουμε εδώ.
Πώς πάμε;
Δεν νιώθω ακόμα να γίνομαι περισσότερο άνθρωπος.
Δώσε του λίγο χρόνο.
Έχω ατυχές πλεόνασμα χρόνου, γιατρέ.
Είναι η αγαπημένη μου κούκλα, η Λούσι.
Και αυτό που μου αρέσει στη Λούσι, είναι τα τρελά, κόκκινα μαλλιά της.
Κοίτα τα κόκκινα μαλλιά της.
Και το άλλο που μου αρέσει σ' αυτήν...
είναι ο ωραίος, γυαλιστερός, ροζ φιόγκος και...
Όχι! Σας παρακαλώ! Σας παρακαλώ!
Σας παρακαλώ, σας ικετεύω! Μη, σας παρακαλώ!
Είναι αλήθεια! Μανούλα, μπαμπάκα, σας παρακαλώ!
Μανούλα! Μπαμπάκα!
Μανούλα!
Σε παρακαλώ, μπαμπάκα!
Βοήθησέ με.
Πώς να σε βοηθήσω;
Έναν τι;
Έναν χορό.
Έναν μεγαλειώδη χορό.
Χορό για ποιον;
Για όλη την πόλη, φυσικά.
Δεν ξέρεις πως όλη η πόλη μάλλον μας μισεί;
Οι χοροί, είναι επίδειξη ισχύος.
Οι χοροί δείχνουν ότι η άρχουσα τάξη, παραμένει άρχουσα τάξη.
Αυτό ακριβώς έλεγα.
Αυτή η οικογένεια πρέπει να χορέψει μερικούς.
Πράγματι. Και η οικογένεια Κόλινς πάντα κατείχε το προνόμιο...
των μεγαλύτερων και καλύτερων χορών.
Θα κλείσει κάποιος τις κουρτίνες;
Ξέρεις, ο Μπάρναμπας έχει δίκιο.
Είναι ώρα να ρίξουμε λίγο παραδάκι τριγύρω.
Να δείξουμε στους χωριάτες, ότι ήρθαμε ξανά στα πράγματα.
Ο κόσμος δεν κάνει πλέον χορούς, χαζέ.
Δεν κάνει;
Κάνουν καλλιτεχνικά δρώμενα.
Και πώς, παρακαλώ, γίνεται το καλλιτεχνικό δρώμενο;
Να...
πρώτα απ' όλα, χρειάζεσαι μια ντισκόμπαλα.
Ό,τι κι αν είναι αυτό, θα το έχουμε.
-Και πιοτό. Πολύ πιοτό. -Κάρολιν.
Θα φέρουμε αρκετό οινόπνευμα, για να γεμίσει μια σκούνα.
Και...
τον Άλις Κούπερ.
Θυμάμαι μια Άλις Κούπερ από τα νιάτα μου.
-Κατοικεί στο Κόλινσπορτ; -Όχι ακριβώς.
Θα είναι καλεσμένη μας, το δίχως άλλο.
Πώς είστε;
-Ευχαριστούμε που μας καλέσατε. -'Σπέρα.
Καλησπέρα. Καλώς ήρθατε στο Κόλινγουντ.
Σε παραδέχομαι. Αυτό είναι καλλιτεχνικό δρώμενο.
Μάλλον το μόνο που λείπει είναι ο Άλις Κούπερ.
Πρέπει να πας να γνωρίσεις αυτούς που θα μας ψυχαγωγήσουν απόψε.
Δεν έχω ξαναντικρίσει ασχημότερη γυναίκα.
Αφέντη Ντέιβιντ.
Πού είναι η υπεύθυνη για τα πανωφόρια;
Ο μπαμπάς μου της μιλάει μέσα.
Αλλά μου είπε να μην αφήσω κανέναν να μπει.
Είμαι σίγουρος, Ντέιβιντ. Και κάνεις υπέροχη δουλειά.
Όμως τώρα...
θα ήθελα να πας να δεις την Άλις Κούπερ, μαζί με τους υπόλοιπους.
Μα ο μπαμπάς μου είπε...
Πήγαινε να δεις αυτή την Κούπερ.
Είχες δίκιο γι' αυτό το πράμα.
Μόνο το καλύτερο για σένα, γατούλα μου.
Ποιος ήταν ο μικρός;
Ιδέα δεν έχω. Δεν τον έχω ξαναδεί.
Τώρα...
έλα 'δώ.
Μανούλα, πού είναι ο μπαμπάκας;
Λείπει πολύ καιρό.
Δεν θα ξαναγυρίσει ποτέ στο σπίτι;
Τι κάνεις έξω, αγαπητή μου; Θ' αρπάξεις κανένα κρύωμα.
Άρπαξα το μόνο πράγμα που έχει σημασία, Μπάρναμπας.
Την προσοχή σου.
Καταπίεζα τα τρυφερά μου συναισθήματα...
φοβούμενος ότι δεν θα έβρισκαν ανταπόδοση.
Δεν έχω μιλήσει σε κανέναν για τα συναισθήματά μου.
Σωστά. Έχεις μιλήσει μόνο για τους γοφούς μου που είναι καλοί για γέννα.
Ναι...
Δεν ξέρω γιατί, αλλά νιώθω ότι μπορώ να σου πω τα πάντα.
Είναι σαν να σε ξέρω από πάντα.
Ναι.
Είναι σχεδόν υπνωτικό.
Ναι.
Περίμενε, όχι.
Δεν χρησιμοποίησα τέτοια τεχνάσματα για να έχω το πάθος σου, σε βεβαιώ.
Δεν ξέρω τι είναι. Ξέρω μόνο, ότι πάντα κάτι με τραβούσε εδώ.
Με τραβούσε στο Κόλινσπορτ.
Σ' εσένα.
Αγαπημένη μου Βικτόρια.
-Μήπως η οσμή μου σε προσέβαλλε; -Όχι, όχι.
Με συγχωρείς. Απλώς...
Οι άνθρωποι που έχω αγαπήσει, δεν ανταπέδιδαν πάντα την αγάπη μου.
Η ίδια μου η οικογένεια με έδιωξε. Με έκρυψαν...
επειδή ήταν ευκολότερο απ' το να έχουν μια κόρη διαφορετική.
Καταραμένη.
Καταραμένη, επειδή έβλεπα πράγματα που δεν έβλεπαν τα άλλα κοριτσάκια.
Ήταν τα πιο μοναχικά, επίπονα χρόνια...
που μπορεί να βιώσει ένα παιδί.
Μείνε ακίνητη, Μάγκι.
Θα πονέσει μόνο για μια στιγμή.
Όμως, όσο σκληροί κι αν ήταν, ποτέ δεν έχασα τη θέλησή μου.
Την ανάγκη, να νιώσω ξανά τον ήλιο στο πρόσωπό μου.
Άρχισα λοιπόν ν' αναζητώ ένα καινούριο σπίτι.
Μια καινούρια ζωή, μακριά από εκείνο τον πόνο.
“ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΓΚΟΥΒΕΡΝΑΝΤΑ ΓΙΑ ΕΥΚΑΤΑΣΤΑΤΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΠΑΥΛΗ ΚΟΛΙΝΓΟΥΝΤ ΚΟΛΙΝΣΠΟΡΤ, ΜΕΪΝ”
Όμως, ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα δεν είχα φανταστεί...
ότι θα ήμουν τόσο ευτυχισμένη, όσο είμαι τώρα.
Να προδίδει κανείς τη συγγενή του, επειδή κατέχει ένα χάρισμα;
Όχι, Βικτόρια. Είναι ασυγχώρητο.
Και στους γονείς σου αξίζει να βράσουν στα καζάνια της κόλασης.
Εσύ δεν είσαι καλεσμένη.
Μα...
Όλη μου τη ζωή, ήθελα ένα μέρος για ν' ανήκω.
Ένα μέρος, όπου θα ένιωθα ξανά σαν στο σπίτι μου.
Όπου θα ένιωθα ξανά ότι μ' αγαπούν.
Και βρήκα αυτό το μέρος, εδώ, στο Κόλινγουντ.
Και εδώ.
Πρέπει να εντείνουμε τις προσπάθειές μας.
Χρειάζομαι επειγόντως να γίνω ξανά θνητός.
Μπορώ να εξηγήσω.
Θεέ μου.
Δεν χρησιμοποιείς το δικό σου αίμα για να με κάνεις θνητό.
Χρησιμοποιείς το δικό μου αίμα για να γίνεις αθάνατη.
Ναι, όμως, Μπάρναμπας, εσύ έχεις ένα χάρισμα.
Δεν είναι δίκαιο να το κρατάς για τον εαυτό σου.
Η οικογένεια Κόλινς, σε δέχτηκε...
εναποθέτοντας την ιερή της εμπιστοσύνη σ' εσένα...
και πρόδωσες αυτή την εμπιστοσύνη αναίσχυντα.
Συγγνώμη, αλλά δεν θέλω να γεράσω.
Θέλω να γίνω ξανά όμορφη. Θέλω να ζήσω για πάντα, όπως εσύ.
Πολύ φοβάμαι, ότι αυτό αποκλείεται.
Ένας γεροδεμένος άνδρας, περιέχει πέντε λίτρα αίμα...
τα οποία, με συγχωρείς για τον κομπασμό...
μπορώ να καταναλώσω σχεδόν σε επτάμισι δευτερόλεπτα.
Όμως, εσένα, καλή μου...
τολμώ να πω, ότι θα σε πιω μέσα σε λιγότερα από πέντε.
Σε παρακαλώ, μη με σκοτώσεις. Είσαι καλός άνθρωπος. Είσαι κύριος.
-Σε παρακαλώ, συγχώρεσέ με. -Κυρία μου.
Δεν είμαι ούτε καλός, ούτε κύριος και δεν συγχωρώ.
Πρέπει να σου πω, Ουίλι...
αν μιλήσεις ποτέ γι' αυτό σε κανέναν...
θα αναγκαστώ να σε σκοτώσω με πολύ δυσάρεστο τρόπο.
Μην ανησυχείτε, κύριε Μπ. Ποτέ δεν τη χώνεψα τη σκρόφα.
Έλα λοιπόν. Ξέρω ότι είσαι εδώ.
Υπέροχη κατασκευή, δεν βρίσκεις;
Έψαχνα το...
Αυτό;
Δεν περιέχει τίποτα που ν' αξίζει να κλέψεις, πολύ φοβάμαι.
Δυστυχώς, η Ελίζαμπεθ το χρησιμοποι- εί για τον εξοπλισμό τού μπάντμιντον.
Αυτό έψαχνα.
Τι είσαι;
Σκοπεύω να κάνω κάτι τόσο αποκρουστικό...
που πραγματικά αηδιάζω.
Θα σου δώσω μια επιλογή.
Τι επιλογή;
Ή θα παραμείνεις στο Κόλινγουντ...
και θ' αφιερωθείς ολόψυχα στο να γίνεις υποδειγματικός πατέρας...
ο πατέρας, που ο Ντέιβιντ απεγνωσμένα θέλει και αξίζει...
Ή;
Ή θα φύγεις...
με αρκετά χρήματα...
για να ζήσεις την εγωιστική ζωή σου σαν κλέφτης, αλλού.
Πού στη ευχή είναι η δρ Χόφμαν όταν τη χρειαζόμαστε;
Πράγματι.
Μπάρναμπας, καίγεσαι.
Απαιτώ να με ελευθερώσεις από την κατάρα.
Άργησες.
Τι είναι αυτό;
Το μόνο πράγμα που πίνεις τελευταία.
-Από πού προέρχεται; -Από κανέναν γνωστό σου.
Το υπόσχομαι.
Το 'ξερα ότι δεν θ' αργούσες να εισβάλλεις...
ικετεύοντας με να σε ξανακάνω θνητό.
Τώρα που η δρ Χόφμαν, δεν είναι εδώ για να σου κάνει μετάγγιση.
Ναι.
Ναι, ήταν κρίμα...
που την κάλεσαν να φύγει για δουλειά, τόσο αναπάντεχα.
Ενδιαφέρον. Δεν ξέρω πολλούς που κάνουν επαγγελματικές συναντήσεις...
στον πάτο του ωκεανού.
Ήταν ψεύτρα.
Έκλεβε το αίμα μου.
Δεν είμαστε λιγάκι υποκριτές;
Το να λες ψέματα και να κλέβεις αίμα, σου είναι εξαιρετικά οικεία.
Ναι, σκότωσα τη δρ Χόφμαν και τους εργάτες...
και εκείνους τους πολύ καλούς, αξύριστους, νέους ανθρώπους.
Όμως να ξέρεις.
Με κάθε ζωή που παίρνω...
ένα κομμάτι τής άθλιας ψυχής μου, πεθαίνει.
Διότι, σκοτώνω, μόνο επειδή είμαι αναγκασμένος.
Με εξανάγκασαν τα μάγια σου. Η κατάρα σου.
Γιατί μου το έκανες αυτό;
Είναι κρίμα.
Ξέρεις, αν ήσουν αρκετά έξυπνος για να μ' αγαπήσεις...
θα την άφηνα να φύγει.
Μίλα ξεκάθαρα, φίδι.
Έχω στείλει τη φιλεναδίτσα σου στον γκρεμό, στο παρελθόν.
Τι σε κάνει να νομίζεις ότι δεν θα το κάνω ξανά;
Θα σου κάνω μια επαγγελματική πρόταση, Μπάρναμπας.
Την τελική μου προσφορά.
Ή θα δεχτείς να κυβερνήσουμε τη λιμνούλα μου μαζί...
σαν συνέταιροι και εραστές...
ή θα σε ξαναβάλω στο κουτί.
Έχω ήδη ετοιμάσει την αντιπροσφορά μου.
Είναι η κάτωθι.
Τοποθέτησε στρατηγικά τα υπέροχα χείλη σου στα οπίσθιά μου...
και φίλα τα επανειλημμένως!
Κοιμισμένη φλόγα, σε καλώ...
πάρε ξανά τη μορφή σου...
τη νύχτα φωτεινή ξανά σαν μέρα να δω...
και κάψε τους, μωρό μου, να σε χαρώ!
Συνειδητοποίησα, ότι το να σε κλείσω στο κουτί για όλη την αιωνιότητα...
ίσως να ήταν λίγο σκληρό. Να λοιπόν τι θα γίνει.
Θα καταστρέψω ό,τι αγαπάς...
και θα έχεις λίγο χρόνο ακόμα για να σκεφτείς για μας.
Τα λέμε σε κάνα δυο αιώνες, εραστή.
Μην απελπίζεσαι, Μπάρναμπας.
Θα ξεφύγουμε ξανά από αυτό τον εφιάλτη.
Ίσως, μόνο σε μερικές σύντομες δεκαετίες, αυτή τη φορά.
Είναι κανείς;!
Σ' ακούω!
Δόξα Σοι. Όποιος κι αν είσαι, μη φοβάσαι. Δεν θα σε βλάψω.
Ποια χρονιά είναι; Πόσους αιώνες ήμουν...
Πόσος καιρός πέρασε;
Είκοσι λεπτά.
Νεαρέ αφέντη Ντέιβιντ. Πώς γνώριζες ότι ήμουν φυλακισμένος;
Μου το είπε η μαμά μου. Θα νομίζεις ότι είμαι τρελός.
Νεαρέ, δεν νομίζω τίποτα τέτοιο.
Θείε Μπάρναμπας...
γιατί έχεις ένα γυναικείο εσώρουχο στο πρόσωπό σου;
Μη δίνεις σημασία.
Πού είναι η οικογένειά σου; Πού είναι η Βικτόρια;
Δεν έχω δει τη Βίκι, αλλά όλοι οι άλλοι είναι στην πόλη...
και βλέπουν το κονσερβοποιείο μας που καίγεται.
Πρέπει να τους σώσουμε! Γρήγορα!
Αφέντη Ντέιβιντ!
Μήπως να μου έβγαζες τις αλυσίδες πρώτα;
Χανκ, χρειαζόμαστε κι άλλη ομάδα από το Πόρτλαντ...
όσο πιο γρήγορα μπορείς! Απομακρύνετε τον κόσμο!
Κάντε όλοι πίσω! Σας παρακαλώ, κάντε πίσω!
Αμάν, η κυρία Ελίζαμπεθ θα κλάσει πατάτες.
Σερίφη, πρέπει να μιλήσουμε.
Χριστέ μου, Άντζι, δεν έχω ώρα για κουβέντα.
-Καίγεται η ρημάδα η πόλη! -Δεν έχεις χρόνο γι' αποδείξεις...
ότι η οικογένεια Κόλινς περιθάλπει έναν δολοφόνο;
Ναι, σκότωσα τη δρ Χόφμαν και τους εργάτες...
και εκείνους τους πολύ καλούς, αξύριστους, νέους ανθρώπους.
Πανάθεμα με.
Και σκέψου ότι η πόλη έχει πάρει το όνομά της από δαύτους.
Πάω στοίχημα, ότι ο Μπάρναμπας το 'χει σκάσει ήδη από την πόλη.
Και πάω στοίχημα...
ότι θα βρεις τα πτώματα κι άλλων αθώων θυμάτων του εκεί μέσα!
Η οικογένεια Κόλινς, ξανάστησε την επιχείρησή της με φόνους!
Δεν θα το ανεχτώ στη δική μου πόλη!
Να ένας απ' αυτούς!
Μάλλον αυτός θα έβαλε τη φωτιά, για να καλύψει τα ίχνη του αφεντικού του.
-Ώρα να φεύγω. -Πού πας εσύ;
Ουίλι. Τι στην ευχή έγινε;
Φωτιά. Φόνοι. Αγριεμένος όχλος. Τρέξτε!
Ντέιβιντ, πήγαινε μέσα.
Λιζ...
λυπάμαι.
Πρέπει να σας συλλάβω. Όλους.
Μπιλ...
η οικογένεια Κόλινς έχτισε αυτή την πόλη.
Τη χτίσαμε με τις δικές μας βάρκες και δίχτυα.
Με τις θυσίες και το αίμα μας. Και έτσι μας το ξεπληρώνετε;
Περιθάλπετε έναν δολοφόνο.
Συλλάβετε τους.
Θα έρθω εκούσια...
σε όποια τιμωρία με περιμένει...
με την προϋπόθεση...
να μην πάθει κανένα κακό η οικογένειά μου.
Μείνε εκεί που είσαι.
Και με την προϋπόθεση...
η δεσποινίς Μπουσάρντ να έρθει μαζί μου...
μιας και είναι τέρας όσο κι εγώ.
Ίσως είναι καλύτερα...
να καταστραφούμε αμφότεροι.
Κύριε Κόλινς, κάντε πίσω! Σας προειδοποιώ!
Εμπρός, λοιπόν, σφάξε με. Δείξε τους τι είσαι.
Όχι.
Θα τους δείξω τι είμαστε.
Τι έκανε αυτός στην Άντζι;
Δεν είναι αυτός, αυτή είναι. Είναι μάγισσα!
Με συγχωρείτε.
Πρέπει να περάσεις πρώτα από μένα, κυρά μου.
Πηγαίνετε όλοι στα σπίτια σας. Δεν υπάρχει τίποτα να δείτε.
Έπρεπε να μ' έχεις αγαπήσει, Μπάρναμπας.
Τίποτε απ' όλα αυτά δεν θα είχε συμβεί, αν με είχες αγαπήσει.
Έπρεπε να σ' έχω καταστρέψει. Μου προκάλεσες μόνο δυστυχία.
Σου έδωσα την καρδιά μου!
Δεν έχεις καρδιά.
Εσύ είσαι η κατάρα!
Οι γυναίκες που σ' αγαπούν καταστρέφονται.
Η Τζοζέτ, η δρ Χόφμαν και η πολυαγαπημένη σου Βίκι.
Σε διατάζω να την ελευθερώσεις από την κατάρα σου.
Διατάζεις; Μ' αηδιάζεις.
Δεν με πέτυχες.
Χυδαίο, ειδεχθές ερπετό, θα σε στείλω στο κατώφλι της κόλασης.
Έξω απ' το δωμάτιό μου!
Ανζελίκ!
Έξω απ' το σπίτι μου.
Το σπίτι σου;
Αρκετά με τα τεχνάσματα.
-Σε είχα σαν Θεό μου. -Με μόλυνες.
Σε λάτρεψα!
Σε περιφρονούσα!
Ωραία λοιπόν.
Εφόσον οι Κόλινς έχτισαν αυτό το σπίτι με το αίμα τους...
τότε ας πνιγούμε σ' αυτό.
Άφησέ μας ήσυχους.
Κάρολιν;
Κάρολιν, Θεέ μου.
Είμαι λυκάνθρωπος, εντάξει; Ας μην το κάνουμε θέμα.
Γαβ.
Τι έκανες στην κόρη μου;
Να, Λιζ...
η τέλεια ράτσα σας των Κόλινς, στερούνταν ουσίας...
οπότε, έστειλα τον λυκάνθρωπο που δάγκωσε την Κάρολιν στην κούνια της.
Όπως ακριβώς έκανα τον Ντέιβιντ όχι καλύτερο από μπάσταρδο...
όταν έστειλα τη μαμάκα του στον πάτο της θάλασσας...
να πίνει τσάι με τα ψάρια.
Κι όσο για σένα, αγάπη μου...
εγώ σκότωσα τους γονείς σου.
Καταράστηκα την οικογένειά σου, Μπάρναμπας μου.
Μας κρατούσαν χώρια. Ποτέ δεν κατάλαβαν ότι είμαστε ίδιοι.
Ότι είμαστε πλασμένοι ο ένας για τον άλλο.
Άφησέ τον ήσυχο.
Μάλλον, εσένα θα σκοτώσω πρώτα, ορφανό.
Ντέιβιντ, βγες έξω!
-Με μένα έχεις διαμάχη. -Με όλους σας έχω διαμάχη.
Σε προειδοποιώ. Είναι η τελευταία σου ευκαιρία.
Άσε μας να φύγουμε.
Και τι θα κάνεις αν δεν σας αφήσω, μπασταρδάκι;
Δεν θα κάνω εγώ.
Η μαμά μου.
Φύγετε!
Ντέιβιντ, έλα.
Ουίλι, έλα.
Ώστε, έτσι τελειώνει.
Τόσο ήσυχα...
σαν ν' αποκοιμιέσαι.
Ξέρεις, κάποια στιγμή θα μπορούσα να σ' έχω αγαπήσει.
Θα μπορούσαμε να περάσουμε μαζί την αιωνιότητα.
Ακόμα...
μπορούμε.
Ποτέ δεν ήθελες την αγάπη μου.
Ήθελες να με ελέγχεις.
Όχι.
Σ' αγαπώ, Μπάρναμπας.
Δεν μπορείς ν' αγαπήσεις, Ανζελίκ.
Αυτή είναι η κατάρα σου.
Πάρ' την.
Βικτόρια!
Λέει, στον Γκρεμό της Χήρας.
Τι θα κάνουμε τώρα;
Αυτό που κάναμε πάντα.
Θ' αντέξουμε.
Νόμιζα πως σ' έχασα.
Με έχασες.
Εγώ ζω στο φως, Μπάρναμπας. Εσύ ζεις στις σκιές.
Εγώ θα γεράσω και θα πεθάνω κι εσύ θα ζεις για πάντα.
Θα βρούμε έναν τρόπο, αγάπη μου.
Μόνο ένας τρόπος υπάρχει.
Όχι. Δεν θα σε δω να υποφέρεις όπως εγώ. Ποτέ.
Όχι!
Βικτόρια.
Γλυκιά μου Βικτόρια.
Βικτόρια...
Τζοζέτ.
Λένε, ότι το αίμα νερό δεν γίνεται.
Αυτό μας καθορίζει.
Μας δένει. Είναι η κατάρα μας.
Ονομάζομαι Μπάρναμπας Κόλινς...
και η κατάρα μου, επιτέλους λύθηκε.
~~GC Vamp Team-Movies~~