Μεταξύ των χρόνων που οι ωκεανοί κατάπιαν την Ατλαντίδα
και πριν την εποχή της δόξας των Αρείων...
υπήρχε μια ονειρεμένη εποχή...
όπου λαμπρά βασίλεια εξαπλώνονταν σε όλο το κόσμο.
Από δω ξεκίνησε ο Κόναν, ο Κιμμέριος με το σπαθί στο χέρι.
Και εγώ, ο χρονικογράφος του ξέρω καλά τα κατορθώματά του.
Τώρα θα σας πω για τις μεγάλες περιπέτειές του.
-Νευριάσαμε τον έμπορο. -Ξαφνιάζεσαι γι'αυτό;
-Δεν τα κλέψαμε όλα ακόμα. -Δεν είχαμε χρόνο.
Γιατί θέλουν να μας σκοτώσουν;
Ίσως θέλουν να μας αιχμαλω- τίσουν και να μας βασανίσουν.
Κόναν! Βοήθεια!
-Ξέρεις ποια είμαι; -Η Τάραμις.
-Η βασίλισσα Τάραμις. -Όχι δική μου βασίλισσα.
Έχεις βασίλισσα; Είσαι Κιμμέριος.
Οι Κιμμέριοι δεν έχουν κυβερνήτες. Είσαι βάρβαρος.
Ζεις ελεύθερα στον κόσμο. Δεν είναι αλήθεια;
Είναι και πάντα έτσι θα είναι. Τι θέλεις;
-Θέλω τη βοήθειά σου. -Όχι.
Δε ξέρεις τι θα σου δώσω αν με βοηθήσεις.
Δεν έχεις τίποτα που να θέλω.
Προσευχόσουν, Κόναν. Γιατί προσευχόσουν;
Κοίτα το βωμό. Κοίτα γιατί προσευχόσουν.
Τι έχει εκεί, Κόναν; Σκέψου.
Δείξε μου τι επιθυμεί η καρδιά σου.
-Βαλέρια; -Πού είναι η Βαλέρια;
-Με τον Κραμ. -Το Θεό σου;
Κάθεται δίπλα στο Θεό μου.
Αυτό που θέλω, δε μπορείς να μου το δώσεις.
-Μπορώ. -Φέρνεις πίσω τους νεκρούς;
Κάνε ό,τι σου ζητήσω και θα το κάνω.
Ξύπνα.
-Και να θυμάσαι... -Πες μου τι πρέπει να κάνω.
Σύντομα.
Γνωστό δεν είναι αυτό το ζώο;
Ναι. Συγνώμη γι'αυτό που έγινε την τελευταία φορά.
Μας αγαπάνε!
Θα πιούμε για τον Ντάγκοθ. Το Θεό των Ονείρων.
Τι θέλεις να κάνω για σένα;
Για να πάρεις πίσω τη γυναίκα που αγαπάς;
Είναι γραμμένο στα Χειρόγραφα της Σκέλα ότι μια κοπέλα...
που έχει ένα σημάδι, πρέπει να κάνει ένα επικίνδυνο ταξίδι.
Είναι το πεπρωμένο της.
Η ανιψιά μου, η Τζένα έχει ένα τέτοιο σημάδι.
Θέλω να την πάρεις σ'αυτό το ταξίδι.
-Πού; -Εκείνη θα σου δείξει.
Απ'όταν γεννήθηκε ετοιμάζεται γι'αυτό.
Πρέπει να βρει ένα κλειδί, που μπορεί να αγγίξει μόνο αυτή.
Αυτά είναι γραμμένα στα Χειρόγραφα της Σκέλου.
-Πού βρίσκεται; -Σ'ένα κάστρο.
-Το φυλάει κανείς; -Ένας μάγος, ο Τοθ Αμών.
Μάγος;
Σε φοβίζει η μαγεία; Θα πρέπει να το αντιμετωπίσεις.
Τι μπορεί να κάνει ένα σπαθί μπροστά στη μαγεία;
-Δηλαδή φοβάσαι να πας; -Όχι, θα βρω ένα τρόπο.
-Τι ξεκλειδώνει αυτό το κλειδί; -Ένα θησαυρό.
Ένα κέρατο με πετράδια. Μόνο εκείνη μπορεί να το πάρει.
Και μόνο εκείνη μπορεί να σε οδηγήσει σ'αυτό.
Και όταν το πάρει θα μου τη φέρεις πίσω.
Μετά θα πάρεις την ανταμοιβή σου.
Θα έχουμε και οι δύο αυτά που θέλουμε.
Χάρη στη μαγεία.
Ηρέμησε, μη φοβάσαι. Ένα όνειρο ήταν.
Σε παρακαλώ, όνειρο ήταν. Ξάπλωσε.
Το είδα! Το ξαναείδα.
Δεν είδες τίποτα. Εφιάλ της ήταν. Της φαντασίας σου.
-Κοιμήσου. -Το ξαναείδα!
Αύριο θα πας ταξίδι. Χρειάζεσαι τη δύναμή σου.
Το πεπρωμένο σου σε πλησιάζει.
Κοιμήσου.
Όλων τα πεπρωμένα πλησιάζουν.
Ακόμα και του Κόναν, που δεν το ξέρει ακόμα.
Δεν τον χρειαζ όμαστε, βασίλισσά μου.
Δε θα βάλω τον Αρχηγό των Φρουρών να κλέψει το κλειδί.
Είναι δουλειά για κλέφτη. Αλλά σε χρειάζομαι...
για να γυρίσεις με ασφάλεια την ανιψιά μου στο παλάτι.
Με το θησαυρό και την παρθενιά της ανέπαφη.
Θα τα προστατέψω και τα δύο.
Το καλό που σου θέλω.
Πρέπει να είναι παρθένα όταν επιστρέψει.
Για να θυσιαστεί κατάλληλα.
Κάτι άλλο. Να μην πλησιάσει τον θησαυρό ο αρχηγός των κλεφτών.
Όταν η ανιψιά μου πάρει το κλειδί...
θέλω να σκοτώσεις με το σπαθί σου τον Κόναν.
Να σε ακολουθήσουν οι άντρες σου για να σε βοηθήσουν.
Ο Κόναν πρέπει να πεθάνει.
Δεν είναι όμορφος;
Πολύ άσχημο.
Όχι αυτός, ο Κόναν.
Δεν μπορείς να κρίνεις μόνη σου;
Πώς; Πόσες φορές έχω δει άντρα;
Πραγματικό άντρα. Μόνο εσένα έχω δει.
Δεν ήθελα να σε προσβάλω.
Αλλά, ναι, είναι όμορφος.
Περίμενε, Κόναν. Πρέπει να πάμε από δω.
-Όχι ακόμα. -Πρέπει να με υπακούς.
Δε σου το είπαν; Κάθε παιχνίδι έχει τους κανόνες του.
Εδώ έχουμε μαγεία. Και παλεύεται μόνο με μαγεία.
Ο Ακίρο!
-Τι πάνε να κάνουν; -Να φάνε μεσημεριανό.
Θα 'πρεπε να μ'ευχαριστήσουν. Τους γλίτωσα από στομαχόπονο.
Γιατί να φάνε κάποιον ξινό γέρο σαν εσένα;
Λένε ότι αν μ'έτρωγαν, θα είχαν τη μαγεία μου στο αίμα τους.
Τουλάχιστον μπορούσαν να σε πλύνουν πρώτα.
-Σε χρειάζομαι. -Είμαι δικός σου.
-Πες μου κι άλλα για το κλειδί. -Δεν είναι κανονικό κλειδί.
-Είναι πετράδι. -Πετράδι;
-Ναι, η καρδιά του Άραμαν. -Και μπορεί να φορεθεί;
Μόνο από μένα. Κανένας άλλος δεν τολμάει να το αγγίξει.
Αν κάτι σ'αρέσει εδώ, προσπάθησε να μην το πάρεις.
Ξέρω πότε να κλέβω και πότε όχι.
Τι έκανε;
Ήρθε με τους ληστές να κλέψει το χωριό μας.
Οι άλλοι πέθαναν. Τώρα είναι η σειρά της.
Αφού τη γλεντήσουμε πρώτα.
Μην τη σκοτώσετε ακόμα!
Σώσ'την!
Κλέφτες! Θέλουν κρέμασμα!
Είναι έξι εναντίον της.
Νομίζω πως έχεις δίκιο.
Και είναι δεμένη στον πάσσαλο. Κάνε κάτι.
Σταματήστε!
-Νομίζω ότι αποκτήσαμε φιλίες. -Περιμένετε εδώ.
-Τι θέλεις; -Να έρθω μαζί σας.
Πάρε δρόμο!
-Άσε με να μιλήσω στον Κόναν. -Είπα πάρε δρόμο.
Σταμάτα!
Φύγε.
Ορκίζομαι ότι αν ο Κόναν μ'αφήσει να πάω μαζί του...
θα δώσω και τη ζωή μου γι'αυτόν.
Θα δούμε.
Το Κάστρο του Τοθ Αμών. Εκεί βρίσκεται το κλειδί.
Φέρ'την, Κόναν.
-Θα φύγουμε τώρα. -Το πρωί.
-Εγώ διατάζω εδώ. -Διέταξε το πρωί.
Θα είναι καλύτερα. Πρέπει να ξεκουραστούμε.
Ακριβώς αυτό σκεφτόμουν.
Κοιμήσου.
Το πρωί θα αγγίξεις τη καρδιά του Άραμαν.
Θα είσαι η πρώτη μετά από χίλια χρόνια.
Κοίτα!
Τζένα!
Ακίρο, πού βρίσκεται;
Εκεί μέσα.
Ποιος την πήρε;
Ένα γιγάντιο πουλί από καπνό.
Όλοι στη βάρκα!
Δεν πρέπει να μείνει κάποιος να προσέχει τα άλογα;
Δεν εννοούσα εμένα.
Εγώ τραβάω κουπί.
Είναι πολύ αργά, φίλοι μου, αλλά ελάτε.
Σας περιμένω.
Πώς θα μπούμε μέσα; Δεν υπάρχει άλλη είσοδος;
Κάτω από δω υπάρχει μια είσοδος.
-Κάτω απ'το νερό; -Μπορείς να μείνεις αν θες.
Μόνος;
Με χρειάζονται!
Πρόσεχε!
Άνοιξέ το με τα μαγικά σου.
Σπουδαίος μάγος είσαι! Πήγαινε να παίξεις με μήλα!
Κι εγώ αυτό ακριβώς θα έκανα!
Μόνο δύο έμειναν, μάγε.
Και είσαι πίσω απ'τον ένα.
Ποιος απ'τους δύο;
Όχι εδώ! Όχι αυτόν!
Όχι εδώ!
Μπομπάτα!
Σε χρειάζομαι!
Εντάξει, όλα είναι καλά.
Έξω!
Γρήγορα!
Ήταν όλα μια ψευδαίσθηση.
Βοήθεια! Μπομπάτα, πού είσαι;
Άσε με κάτω! Μ'ακούς;
Μπομπάτα, σταμάτα!
Γιατί;
Νόμιζα ότι θα χτύπαγες την κοπέλα.
Αυτός είναι φρουρός της Βασίλισσας.
Γιατί μας επιτέθηκαν;
Όχι με δική της διαταγή.
Περίμενε. Αυτό είναι καλύτερο.
Μαγική αλοιφή του Ακίρο. Άσε με να σε βοηθήσω.
-Τι νομίζεις ότι κάνεις; -Αλοίφω τη πληγή.
-Η πληγή είναι πιο χαμηλά. -Δε πρέπει ν'απλωθεί η μόλυνση.
Θα σου ανοίξω το κεφάλι!
Κοίτα που κατάντησε ο κόσμος.
Πας να βοηθήσεις κάποιον και αντί για ευχαριστώ...
σε απειλεί.
Φώναξε αν πονέσεις.
-Δεν πονάς με τίποτα; -Μόνο με τον πόνο.
Τι θα κάνεις όταν γυρίσουμε στο Σάντιζαρ;
Θα βρω το βασίλειό μου και μια βασίλισσα να κάτσει δίπλα μου.
Ποιο βασίλειο;
Μου βασίλεψαν μια υπόσχεση...
Όχι, μου υποσχέθηκαν ένα βασίλειο.
-Ποια βασίλισσα; -Η Βαλέρια.
Πώς είναι αυτή η Βαλέρια;
-Βλέπεις αυτή τη γυναίκα; -Τη Ζούλα;
Η Βαλέρια είναι σαν αυτήν. Δεν της μοιάζει...
αλλά έχει το ίδιο πνεύμα.
-Την ίδια... -Δύναμη;
-Ναι, δύναμη. -Και είναι πολεμίστρια;
Σπουδαία πολεμίστρια. Σπουδαία γυναίκα.
Υπάρχει περίπτωση να υπάρξει άλλη εκτός απΆυτήν;
Άλλη βασίλισσα;
Ούτε σ'όλο σου το σπαθί. Ούτε σ'όλη σου τη ζωή.
Με συγχωρείς. Πρέπει να σηκωθώ τώρα.
Πώς νιώθεις;
-Καλωσόρισες. -Εσύ καλωσόρισες.
Δεν ήξερα ότι υπάρχουν πολεμίστριες.
Στη φυλή μου είμαστε όλες πολεμίστριες.
Οι άντρες συμπαθούν τις πολεμίστριες.
Μερικοί.
Μπορώ να γίνω κι εγώ;
Μπορώ να σε μάθω να το χρησιμοποιείς.
Ναι! Σε παρακαλώ!
Η δύναμη είναι στους καρπούς.
-Κατάλαβα. Έτσι; -Ακριβώς.
Πρέπει να είναι χαλαροί.
Θέλει εξάσκηση και δύναμη.
Περιμένετε!
Αν θέλεις να μάθεις να πολεμάς μάθε με πραγματικό όπλο.
Όχι με οδοντογλυφίδα.
Θα σου δείξω. Κάτσε έτσι.
Δοκίμασε. Γύρνα το πάνω απ'το κεφάλι σου.
Θα σε βοηθήσω. Γύρνα το πάνω απ'το κεφάλι σου.
Τώρα είσαι έτοιμη να νικήσεις οποιονδήποτε.
Πώς προσελκύεις έναν άντρα;
Πες ότι χαρίζεις την καρδιά σου σε κάποιον.
-Τι θα κανες για να τον πάρεις; -Τον αρπάζεις.
Και τον παίρνεις.
-Τον αρπάζεις και τον παίρνεις; -Ναι. Έτσι απλά.
-Τι εννοούσε; -Τι είπε;
Είπε ότι αν θέλει έναν άντρα τον αρπάζει και τον παίρνει.
Καλή ιδέα.
Και όταν τον πάρεις, τι κάνεις;
Είναι εύκολο. Απλά...
Για να γνωρίσει στ'αλήθεια ένας άντρας μια γυναίκα...
και για να γνωρίσει εκείνη αυτόν πρέπει...
...πρέπει να ενωθούν.
Να βρεθούν μαζί.
Αυτός παίρνει το...
το απίστευτο...
και έτσι ενώνονται.
Πώς λες να γίνονται τα λουλούδια;
-Από δω θα περάσουμε; -Ναι.
-Είναι ο μόνος δρόμος; -Ναι.
-Δεν κάνουμε τον κύκλο; -Από δω θέλω να πάμε.
Το κατάλαβα.
Από κει.
Δεν πρέπει να γυρίσει κάποιος για να φυλάξει σκοπός;
Μπομπάτα!
Μαζί.
Αφήστε με να βοηθήσω.
Μπες μέσα να δεις αν υπάρχει μοχλός.
-Εννοείς εκεί μέσα; -Πήγαινε.
Κάτι βρήκα. Αφήστε το. Με το μαλακό.
'Έίναι γραμμένο στα Χειρόγραφα της Σκέλα...
ότι το κέρατο θα βρεθεί από μια κοπέλα...
μια παρθένα που θα έχει ένα σημάδι πάνω της.''
''Όταν το κέρατο τοποθετηθεί στο μέτωπο του Θεού των Ονείρων
ο Ντάγκοθ θα ξυπνήσει και οι άνθρωποι θα φοβηθούν...''
''Θάνατος στον κόσμο.''
'Ή κοπέλα θα θυσιαστεί.''
-Σταμάτα την! -Μη μιλάς!
Ο Κραμ!
-Θάνατος στον κόσμο. -Ζωή για τη Βαλέρια.
Το πεπρωμένο της δεν είναι μόνο να παραδώσει το κέρατο.
Απλά γράψανε κάτι στο τοίχο.
Πρέπει να θυσιαστεί. Θα τη σκοτώσουν.
Θα δούμε τι πεπρωμένο είναι αυτό.
Βγείτε όλοι έξω!
Γρήγορα!
Περίμενε! Κάνει μια περιουσία!
Ερχόμαστε εν ειρήνη.
Τότε αφήστε μας να φύγουμε εν ειρήνη.
Να πλησιάσει η κοπέλα. Την περιμέναμε μια ζωή.
Εμείς φυλάμε το κέρατο. Μας ανήκει.
-Όχι πια. -Ποιος είσαι εσύ;
-Ο Κόναν. -Έχω ακούσει για σένα.
Γνωρίζεις το θρύλο που έχει γραφτεί στο τοίχο της κρύπτης;
-Απ'τη μέρα που γεννήθηκα. -Τότε ξέρεις τι θα συμβεί...
αν το κέρατο τοποθετηθεί στο μέτωπο του Ντάγκοθ.
Ο Θεός θα ζωντανέψει. Εμείς θα τους δώσουμε ζωή.
Θα σταθούμε δίπλα του και θα κυβερνήσουμε τον κόσμο.
Θα πεθάνετε! Απ'την αναγέννησή του θα ξυπνήσει το Κακό!
-Θα τον ελέγξουμε. -Κανένας δε μπορεί!
Έχει πολύ μεγάλη δύναμη και Κακό.
Δώσε μας τη κοπέλα αλλιώς θα την πάρουμε με το ζ όρι!
Αρκετά είπες!
Γυρίστε στην κρύπτη!
Μπομπάτα! Βγες έξω!
Πάμε να φύγουμε από δω!
Πίσω απ'το δράκο έχει τούνελ. Ίσως είναι η μόνη έξοδος.
Πάρε το πετράδι!
Γρήγορα!
Από δω!
Μάλικ! Έλα!
Είναι ο Αρχηγός. Είναι ο Μάγος.
Ανοίγει το στόμα του δράκου.
Σταμάτα τον. Σκότωσέ τον.
Έχασα το μαχαίρι μου. Σκότωσέ τον εσύ!
Όχι εγώ. Είναι γρουσουζιά να σκοτώνεις μάγο.
Περιμένετε. Υπάρχει καλύτερος τρόπος να σκοτώνεις μάγο.
Μπράβο, Ακίρο!
Γρήγορα στο τούνελ!
Μη σταματάς! Γρήγορα!
Τρέχα!
-Πού είναι οι άλλοι; -Έρχονται. Μην ανησυχείς.
Φύγε!
-Έφυγαν! -Με τα άλογά τους!
Ή τους αιχμαλώτισαν. Πάμε να φύγουμε.
Περιμένετε. Την πήρε ο Μπομπάτα.
Η Τάραμις το είχε σχεδιάσει απ'την αρχή.
Παίρνουμε το κέρατο, οι φρουροί της μας σκοτώνουν...
και ο Μπομπάτα της πάει την κοπέλα και το κέρατο.
-Και η υπόσχεσή της σε σένα; -Ψέμα.
-Πού πάμε; -Στο Σάντιζαρ.
Γιατί;
Για να σταματήσουμε τη θυσία της Τζένα.
Είναι το πεπρωμένο της. Δε μπορούμε να το σταματήσουμε.
-Δε χρειάζεται να έρθεις. -Εγώ θα έρθω.
-Κι εγώ. -Εγώ δεν έρχομαι.
Τι έχουμε να κερδίσουμε;
Φιλανθρωπικό ίδρυμα είμαστε; Κλέφτες είμαστε!
Πηγαίνετε. Δε θα βοηθήσω!
Περιμένετέ με! Ξέρετε ότι δεν μπορείτε χωρίς εμένα!
Περίμενε, Κόναν!
Έχεις το θησαυρό;
Φέρε μου τον.
-Το παλάτι έχει φρουρούς. -Πρέπει να είναι εκατοντάδες.
Δε μπορούμε να μπούμε. Προσπαθήσαμε πάντως.
Η κύρια πύλη δεν πρέπει να είναι η μόνη είσοδος.
Δεν είναι...
Πίσω απ'τον καταρράκτη έχει μια παλιά είσοδο.
Ήταν έξοδος. Ο αδελφός του ξαδέλφου μου το 'σκασε...
όταν ήταν φυλακή στο Σάντιζαρ.
Σήμερα είναι τα γενέθλιά σου. Γιορτάζει όλο το Σάντιζαρ.
Πιες.
Για τη ζωή. Για τον Ντάγκοθ.
Ντάγκοθ, Θεέ των Θεών.
Ο αδελφός του ξαδέλφου μου δε μου 'χε πει για κάγκελα.
Πώς θα μπούμε;
Θα τα έβαλαν αφού το 'σκασε ο αδελφός της ξαδέλφης σου.
Αδελφός του ξαδέλφου μου. Πόσες φορές πρέπει να σ'το πω;
Τι σημασία έχει ποιανου αδελφός ή ξάδελφος είναι;
Στο πρώτο σημείο ζωής του Θεού, η κοπέλα θα θυσιαστεί.
Αλλιώς σύμφωνα με τα Χειρόγραφα της Σκέλου, η καταστροφή...
θα πέσει πάνω μας.
Ντάγκοθ, Θεέ των Θεών, Παντοδύναμε...
Σκότωσέ την!
Σώστε την κοπέλα!
Σκοτώστε την! Πρέπει να θυσιαστεί!
Πίσω!
Κατέβα τα σκαλιά!
Από το κέρατο παίρνει ζωή! Βγάλ'του το!
Ζούλα...
Χρειάζομαι έναν Αρχηγό των Φρουρών.
Και ξέρω ότι μια γυναίκα τα καταφέρνει όσο ένας άντρας.
-Εσύ. -Εγώ;
Έλα εδώ.
Κάθε βασιλιάς ή βασίλισσα θέλουν έναν γελοτωποιό.
-Έχω τα προσόντα; -Και με το παραπάνω.
Να πλησιάσει ο μεγαλύτερος μάγος του κόσμου, παρακαλώ.
Στις υπηρεσίες σας.
Κανένας δε μπορεί να κυβερνήσει χωρίς σοφία.
-Θα σας μάθω τα μυστικά... -Αργότερα.
Κυβέρνησε το Σάντιζαρ μαζί μου.
Θα βρω δικό μου βασίλειο και δική μου βασίλισσα.
Ετσι ο Κόναν θρήνησε τη χαμένη του Βαλέρια.
Αναζήτησε μακρινούς τόπους και νέες περιπέτειες...
για να καταλήξει τελικά στο δικό του βασίλειο...
όπου συνοφρυωμένος φόρεσε το στέμμα του.
...ΑΛΛΑ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΙΣΤΟΡΙΑ.