Μεταξύ της εποχής που οι ωκεανοί κατάπιαν την Ατλαντίδα...
...και της αρχής της βασιλείας των υιών του Aρείου...
...υπήρξε μια εποχή που δεν μπορούσε κανείς να φανταστεί.
Μια εποχή, που φανταχτερά βασίλεια εξαπλώνονταν σε ολόκληρο τον κόσμο.
Έπειτα, ήρθε η σκοτεινή αυτοκρατορία του Άσερον...
...όπου μοχθηροί νεκρομάντεις αναζητούσαν τα μυστικά της νεκρανάστασης.
Δημιούργησαν μια μάσκα από τα οστά των βασιλέων...
...και ξυπνούσαν την οργή της με το αγνό αίμα των θυγατέρων τους.
Η μάσκα καλούσε πνεύματα ανείπωτου κακού...
...δίνοντάς τους τέτοια δύναμη, που κανένα θνητό ον δεν θα΄πρεπε να κατέχει.
Ο Άσερον υποδούλωσε τον πολιτισμένο κόσμο.
Μόνον οι βάρβαρες φυλές απέμειναν για να εξεγερθούν εναντίον του.
Η μάσκα διαλύθηκε και ο Άσερον έκπεσε.
Η κάθε φυλή κράτησε από ένα κομμάτι της μάσκας...
...έτσι ώστε κανένας άνθρωπος να μην επεδίωκε να τα ενώσει ποτέ...
...και να οδηγήσει για άλλη μια φορά τον κόσμο, στο χάος και τη λήθη.
Τα κομμάτια σκορπίστηκαν παντού...
...και παρέμειναν κρυμμένα για αιώνες.
Οι προφητείες, όμως, έκαναν λόγο για κάποιον άνδρα...
...που κάποτε θα προσπαθούσε να επανασυναρμολογήσει τη μάσκα...
...και να κυβερνήσει τον κόσμο.
Έτσι, λοιπόν, ήρθε η αυγή της εποχής της Χαϊμπόρια....
Μια εποχή σκοτεινή και βίαιη.
Και τότε, ήρθε ένα παιδί....
Γεννημένο στη μάχη.
Φιάλα!
Φιάλα....
Μη μιλάς, αγαπημένη μου, μη μιλάς.
Πρέπει να δω το παιδί μου πριν πεθάνω.
Ονόμασε τον γιο σου.
Το όνομά του...
...είναι Κόναν.
Κ Ο Ν Α Ν, Ο ΒΑΡΒΑΡΟΣ
ΚΙΜΜΕΡΙΑ
Πήγαινε τώρα, Κόναν!
Τρέχα, Κόναν!
Όταν ένας Κιμμέριος νιώθει δίψα...
...είναι η δίψα για αίμα.
Όταν νιώθει κρύο...
...είναι η παγερή λεπίδα απ΄το ατσάλι.
Αλλά το θάρρος του Κιμμέριου πολεμιστή, είναι ότι δεν φοβάται το θάνατο...
...ούτε βιάζεται βλακωδώς να τον αντικρύσει.
Για να γίνετε Κιμμέριοι πολεμιστές...
...πρέπει να έχετε εξυπνάδα και ισορροπία...
...καθώς επίσης ταχύτητα και δύναμη.
Κόναν!
- Σου ανέθεσα κάποιες δουλειές, μικρέ. - Tις έκανα, πατέρα.
Ο πρώτος που θα κάνει το γύρο των λόφων και θα επιστρέψει το αυγό του άθικτο...
...αποκτά το δικαίωμα να πολεμήσει με τους πολεμιστές.
Μα τον Κρομ, μικρέ, τι περιμένεις;
Πάμε πίσω!
Κόναν!
Κάντε στην άκρη, στην άκρη!
Έλα, ήρθε η ώρα να σου σφυρηλατήσω ένα σπαθί.
Αυτό το σπαθί που φτιάχνουμε θα γίνει μια μέρα δικό σου.
Πριν, όμως, το υποτάξεις...
...θα πρέπει πρώτα να το κατανοήσεις.
Το σπαθί πρέπει να λυγίζει, αλλιώς θα σπάσει.
Πρέπει να το μετριάζεις.
Τι είναι πιο σημαντικό όταν φτιάχνεις ένα σπαθί...
...η φωτιά ή ο πάγος; - Η φωτιά.
- Ο πάγος; - Είσαι σίγουρος;
Η φωτιά και ο πάγος.
Μαζί....
Αυτό είναι το μυστήριο του ατσαλιού.
Είσαι ακόμη στη φωτιά, αγόρι.
Όχι!
Πιο σιγά.
Βρες τα πατήματά σου.
Αρκετά!
Δεν είσαι έτοιμος γι΄αυτό το σπαθί.
Πυρ!
- Πατέρα! - Κόναν!
Πατέρα!
Κόναν!
Πατέρα!
Βάρβαρε....
Δεν είναι ντροπή να γονατίζεις ενώπιόν μου.
Κάθε ένας από αυτούς, τους γενναίους πολεμιστές...
...έχει παραδώσει τη γη του και έχει ορκιστεί υποταγή σ΄εμένα.
Το κάνουν αυτό επειδή γνωρίζουν ότι κάποια μέρα θα γίνω θεός.
Κάποια μέρα....
...οι υπόλοιπες φυλές των Κιμμερίων θα συγκεντρωθούν για εκδίκηση...
...και μετά, θεός ή όχι...
...θα εκπέσεις.
Ξέρεις γιατί βρίσκομαι εδώ.
Λείπει ένα κομμάτι απ΄τη μάσκα.
Γνωρίζεις τη δύναμή της.
Δώσε μου το τώρα....
...ή πέθανε...
...και θα το βρω μόνος μου.
Προτιμώ το θάνατο.
Αχ, η μύτη μου!
Αυτός είναι ο γιος σου.
Τον συμπάθησα.
Έλα εδώ, κόρη μου.
Πατέρα...
...αισθάνομαι ότι το οστέϊνο κομμάτι είναι κοντά.
Θα μου το βρεις, Μαρίκ;
Βάρβαρε, ο γιος σου έχει ανδρεία.
Αλλά κι η κόρη μου έχει ταλέντα επίσης.
Βρες το, Μαρίκ.
Οι Κιμμέριοι δεν προσεύχονται.
Αυτή είναι η εκκλησία τους.
Αυτό είναι το αντικείμενο λατρείας τους.
Εδώ θα είναι!
Το φυλαχτό....
Βρήκε το οστέϊνο φυλαχτό!
Η μητέρα σου θα ήταν υπερήφανη.
Ρίμο! Συγκέντρωσε τους άνδρες.
Κάψτε τα πάντα!
- Θα τον σκοτώσω! - Όχι το αγόρι.
- Όχι ακόμη. - Όχι ακόμη....
Κοίτα τι έκανε στο πρόσωπό μου!
Λοιπόν.... πώς να σε τιμωρήσω, ε;
Έχεις δει αρκετό πόνο; Ή θάνατο;
Πατέρα!
Όχι!
Πατέρα!
Χειρότερο κι απ΄το θάνατο, έτσι δεν είναι, Κιμμέριε;
Να βλέπεις το γιο σου να πεθαίνει....
...επειδή σ΄αγαπάει.
Ολοκληρώθηκε.
Μαρίκ... είμαστε στα μισά της αποστολής μας.
Όταν βρούμε εκείνη με το αγνό αίμα...
...η μητέρα σου...
...η πολυαγαπημένη μου...
...θα επιστρέψει.
Η μάσκα ολοκληρώθηκε!
Κόναν....
...δε μπορείς να με σώσεις.
Άσε την αλυσίδα, μικρέ.
- Δεν φοβάμαι να πεθάνω! - Ούτε κι εγώ.
Σ΄αγαπάω, γιε μου.
Όχι! Όχι!
Ο Κόναν έφυγε από τη Κιμμερία...
...και περιπλανήθηκε έως την άκρη του κόσμου.
Σφάζοντας, τρώγοντας, επιβιώνοντας....
Περνώντας τα υψηλά τείχη του Μπανάριουμ...
...και ταξιδεύοντας στις σκοτεινές θάλασσες ανάμεσα σε πειρατές.
Αλλά ο άνθρωπος δίχως όνομα, που σφαγίασε το χωριό του...
...και σκότωσε τον πατέρα του, παρέμενε στη σκιά.
Αυτοί είναι κοινοί δουλέμποροι, Κόναν.
Δεν είναι αυτοί που ψάχνεις. Γιατί να επιτεθούμε;
Κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να ζει κάτω από δεσμά.
ΑΠΟΙΚΙΑ ΣΚΛΑΒΩΝ ΤΟΥ ΖΙΝΓΚΑΡΑΝ
Κουνήσου!
Πολεμήστε!
Μείνετε και πολεμήστε, παλιοτεμπέληδες κοιλαράδες!
Φύγετε. Είστε ελεύθερες.
Φύγετε!
Οι αφέντες σας είναι νεκροί.
Δεν είστε πλέον σκλάβοι.
Μα, έχετε πάρει όλο το φαγητό μας. Όλα μας τα όπλα.
Πού θέλετε να πάμε;
Σαλπάρουμε για την Μεσσάντια.
ΜΕΣΣΑΝΤΙΑ
Έλα, γέρο!
Κέρδισα!
Παραμένω νικητής.
Όταν τον πρωτογνώρισα...
...δεν ήταν μεγαλύτερος από σένα.
Σαν ένας μικρός αρουραίος.
Ξαφρίζοντας τσέπες στη Ζαμόρα.
Παρ΄ όλα αυτά...
...εκείνος ήταν...
...αυτός που έκλεψε την καρδιά του ελέφαντα...
...και σκότωσε τον μάγο Γιαρά!
Ποιος είναι ο επόμενος;
Φρουροί, εκεί....
Ψάξτε κι εκεί.
Γιατί σε ψάχνουν;
Όχι, όχι. Περίμενε! Δεν καταλαβαίνεις.
Θα χαρούν να μας βάλουν και τους δύο φυλακή αν δε μ΄αφήσεις.
Ίσως και να θέλω να πάω φυλακή....
- Εσύ πάρε εκείνον στη μέση. - Εγώ;
- Εσύ! - Εγώ θα πάρω αυτόν.
Είμαι αιχμάλωτός σου.
Είσαι ήρεμος για ετοιμοθάνατος.
Πού είναι ο αρχηγός σου;
Ο βόρειος μπορεί να μιλήσει.
Ο αρχηγός είναι απασχολημένος αυτή τη στιγμή.
Μην ανησυχείς, όλοι θα έχουν την ευκαιρία τους.
Πού είναι ο αρχηγός της φρουράς;
Είναι πίσω από ΄κείνη την πόρτα. Ανοίγει μόνο για μένα.
Φρουρέ!
Την πόρτα!
Με θυμάσαι;
Ποιος είσαι;
Είμαι αυτός που σε έκανε όμορφο.
Δε μπορείς να το κάνεις αυτό! Ξέρεις ποιος είμαι εγώ;
Πού είναι ο άνδρας που σκότωσε τον πατέρα μου;
Είναι ο βασιλιάς Καλάρ Ζιμ.
Όχι.
Οι άνθρωποί μου σφαγιάστηκαν από ένα κοινό ληστή...
...όχι από βασιλιά. - Ληστής ήταν τότε.
Τώρα είναι ένας θρύλος, ένας άρχοντας των σκιών.
Άρχοντας των σκιών, ε;
Μίλα...
...δεν θα σε σκοτώσω.
Ξέρεις το απαγορευμένο δάσος;
Εκεί δεν έχει τίποτε άλλο από πτώματα και ζώα που τρέφονται από αυτά.
Ακόμα και τώρα που μιλάμε, ο Καλάρ οδηγεί τις λεγεώνες του μέσα απ΄την ομίχλη.
- Πες κι άλλα. - Δεν είναι αρκετά.
Περίμενε, μη!
Το δάσος είναι μεγάλο, το ξέρω.
Αλλά θα γυρίσει στο οχυρό του, στη Γιορνκάβα.
Θα γυρίσει απ΄το μονοπάτι του παρεκκλησιού της Ρουβίνα.
Αυτό είναι τέλειο μέρος για ενέδρα.
Τι θέλει ο Καλάρ εκεί;
Είναι με τη μάγισσα κόρη του.
Ψάχνουν για ένα νεαρό κορίτσι. Με αγνό αίμα.
- Με οδηγείς σε παγίδα; - Όχι.
Δεν θα σου έλεγα ψέματα.
Είναι τρελός.
Έχει πάθει ψύχωση με την Ασερονιακή μαγεία.
Δεν του χρωστάω καμία υποταγή.
Λοιπόν....
Βόρειε, κράτησα το μέρος της συμφωνίας μου.
- Όχι! - Ναι....
Τι κάνεις;
Σε κερνάω για τη συμφωνία μας!
Έι, βόρειε, περίμενέ με.
Φυλακισμένοι της Μεσσάντια!
Το κλειδί για την ελευθερία σας...
...βρίσκεται μέσα στο στομάχι του αρχηγού σας.
Μου έδωσες το λόγο σου!
- Ορκίστηκες να μ΄αφήσεις να ζήσω! - Είπα ότι δεν θα σε σκοτώσω εγώ....
Ελευθερωθείτε.
Βόρειε!
Το όνομά μου είναι Ίλα Σαν.
Ίσως να΄χεις ακούσει τ΄όνομά μου.
Αν κάνεις ποτέ τη βλακεία ν΄ακολουθήσεις αυτούς τους άνδρες στην Κολκάπα...
...έλα να με βρεις, θα μπορώ να σε φυγαδεύσω.
Ρώτα οποιονδήποτε βρεις εκεί για τον Ίλα Σαν.
ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΣΑΪΠΟΥΡ
Τι βλέπεις στο δικό μου μέλλον γι΄αυτό το χρόνο, αφέντη;
Δεν είναι ξεκάθαρο.
Βλέπω ένα ταξίδι.
Έναν άνδρα.
Έναν ιππότη;
Έναν πολεμιστή.
Τα μονοπάτια σας θα σμίξουν.
Θα σε πάει πίσω, στη γενέτειρά σου.
Μόνον αυτό βλέπεις, αφέντη;
Η γυναίκα με το αγνό αίμα είναι κοντά.
Μπορώ να τη γευθώ στον αέρα.
Θα εξεγείρονται στη Μεσσάντια για μέρες, χάριν σ΄εσένα.
- Καλάρ Ζιμ. - Τι;
Αυτό είναι το όνομα του άνδρα, που σκότωσε τον πατέρα μου.
Ο Ζιμ; Ξέρεις ποιος είναι αυτός;
Μου έχουν πει ότι είναι ο άγγελος του θανάτου.
Θα ξεκινήσω απόψε, έτσι ώστε να τον βρω στην Σαϊπούρ.
Μπορώ να πάω μέχρι τον κόλπο, κοντά στο προφυλάκιο της Σαϊπούρ.
- Θα με περιμένεις εκεί; - Να σε περιμένω;
Δεν είμαι η υπηρέτριά σου. Θα έρθω κι εγώ μαζί σου.
Όχι αυτή τη φορά, Άρτους.
Αυτό είναι κάτι που πρέπει να κάνω μόνος μου.
Η πύλη!
Πηγαίνετε στο ναό! Πηγαίνετε!
Ταμάρα, έλα μαζί μου!
- Πήγαινε να κρυφτείς. - Όχι, θα μείνω να υπερασπιστώ το σπίτι μας.
Αν σε νοιάζουν οι άνθρωποί σου, φύγε από ΄δώ και πήγαινε στο μοναστήρι.
Είναι το καθήκον σου. Μη διστάσεις και μη δυσανασχετήσεις.
- Δεν θέλω να σ΄αφήσω. - Με εμπιστεύεσαι, Ταμάρα;
Ναι, όλη μου τη ζωή. Με όλα όσα έχω.
Μην κάνεις άλλες ερωτήσεις και κάνε ό,τι σου λέω.
Φύγε!
Η μοναχή το σκάει!
Ο Ζιμ....
Ποια είσαι εσύ;
Πού είναι ο Καλάρ;
Ποιος είναι ο Καλάρ;
Είσαι αρκετά πεισματάρης, βόρειε.
Αυτή η γυναίκα, είναι ιδιοκτησία του Καλάρ Ζιμ.
Είναι δική μου ιδιοκτησία τώρα.
Δεν έχεις το δικαίωμα διεκδίκησής της.
Όχι, αλλά θα διεκδικήσω εσένα.
Και τι ακριβώς θα διεκδικήσεις;
Το θάνατο!
Ποιος είσαι;
Όταν πολεμάς έναν Κιμμέριο...
...ακόμα κι αν είναι παιδί...
...καλύτερα να τον σκοτώνεις.
Έχω σκοτώσει εκατοντάδες Κιμμέριους!
Ναι.... ένα ολόκληρο χωριό.
Αλλά, δεν κάηκα εγώ στο σπίτι του πατέρα μου.
Βάλ΄το στα πόδια...
...και θα σχίσω τα βουνά για να σε βρω.
Θα σε ακολουθήσω μέχρι την κόλαση!
Γυναίκα!
Έλα εδώ!
Είπα, έλα εδώ!
Ποια από εσάς...
...είναι εκείνη με το αγνό αίμα;
Όποια την αποκαλύψει...
...θα ζήσει.
Και μυρίζεις....
Μήπως είσαι εσύ;
Εκείνη που ψάχνω;
Θα μπορούσες να είσαι εσύ;
Καμία από αυτές δεν είναι αγνή!
Γνωρίζεις για ποια έχω έρθει.
Γιατί να υποφέρεις για ΄κείνη;
Δεν έχει απομείνει καμία από την αρχαία γραμμή αίματος.
Αν αυτό είναι αλήθεια...
...πες μου γιατί εσύ κι αυτοί οι.... μοναχοί...
...επιλέξατε να κρύβεστε εδώ σαν τα τρωκτικά, εδώ και χίλια χρόνια;
Ζούμε εδώ, ειρηνικά.
Δεν έχουμε πλούτη.
Δεν πολεμάμε.
- Εκτιμούμε τη ζωή. - Εκτιμάτε τη ζωή;
Ξέχασες τι έγινε στα δάση του Οφί;
Όταν όλα τα έθνη της Χαϊμπόρια...
...κυνήγησαν μια γυναίκα σαν να ήταν ζώο;
Όταν ανάγκασαν την κόρη μου να δει...
...τη Μαλίβα, την αθώα γυναίκα μου...
...να παραδίνεται στις φλόγες;
Όχι....
Αυτό που εκτιμάτε είναι ο θάνατος.
Οι μοναχοί εδώ...
...δεν είχαν καμία σχέση με το θάνατό της.
Πού είναι εκείνη με το αγνό αίμα;
Μη φοβάσαι, πατέρα.
Θα μου πει τα μυστικά του....
Όλοι μου λένε τα μυστικά τους.
Η μάταιη αναζήτησή σου για τα μυστικά του Άσερον...
...είναι δίψα για δύναμη. Όχι αγάπη για ζωή.
Η.... αθώα γυναίκα σου...
...ήθελε να υποδουλώσει ολόκληρη την Χαϊμπόρια...
...με τη μαγεία της.
Της άξιζε να καεί.
Δεν πρόκειται να κυβερνήσεις ποτέ!
Και η Μαλίβα...
...δεν θα αναστηθεί ποτέ ξανά!
Άρχοντά μου!
Ο Ρίμο έψαχνε για εκείνη που ξέφυγε.
Εκείνη είναι αυτή με το αγνό αίμα.
Ο Ρίμο θα την αιχμαλωτίσει για μένα.
Κατέβα.
Ο αφέντης μου είπε ότι θα σε γνώριζα.
Είπε ότι τα μονοπάτια μας θα έσμιγαν.
- Είσαι εκείνη που αναζητά ο Καλάρ Ζιμ. - Δεν ξέρω τίποτα γι΄αυτό.
Αυτοί που σε κυνηγούσαν ήταν δικοί του άνδρες.
Επιτέθηκαν στο μοναστήρι μας.
Λοιπόν....
...θα με συνοδεύσεις στην Χαρικένια;
- Εμείς θα περιμένουμε τον Καλάρ. - "Εμείς";
Δεν υπάρχει "εμείς".
Θα πάω στην Χαρικένια όπως με συμβούλευσε ο αφέντης μου.
Είπα...
...θα περιμένουμε.
Κι εγώ είπα ότι θα πάω στην Χαρικένια.
Γιατί μ΄έχεις δεμένη;
Μείνε ήσυχη και να κάνεις αυτό που σου λέω.
Τι θα κάνεις μ΄αυτόν;
Θα περιμένω να ξυπνήσει.
Θέλω να τον κοιτάξω στα μάτια όταν θα τον σκοτώσω.
Έχεις όνομα;
Το όνομά μου είναι Ταμάρα Αμάλια Τζορβίκο Σαν.
Και το δικό σου;
Κόναν.
Κόναν;
- Αυτό μόνο; - Πόσα ονόματα χρειάζομαι;
Γιατί με έσωσες; Για να μ΄έχεις δεμένη;
Ο Καλάρ δεν βρίσκεται εύκολα.
Αν κατέχω εσένα...
...θα πρέπει να έρθει εκείνος σ΄εμένα. - "Κατέχεις";
- Δεν είμαι ιδιοκτησία σου. - Πέσε για ύπνο.
Δεν παίρνω διαταγές από κανέναν.
Είμαι μοναχή. Του Τάγματος της Σαϊπούρ.
Οι άνθρωποί μου δεν θα είχαν αιχμαλωτιστεί από κανέναν αν δεν....
Ήσυχα.
Ακόμα δεν έχουμε νέα από τον Ρίμο και τους ιχνηλάτες του.
Μέχρι την αυγή, ο Ρίμο θα την έχει φέρει εδώ.
Δε μ΄έχει απογοητεύσει ποτέ.
Πλησιάζει η ώρα της ανάστασης, πατέρα.
Σύντομα θα έχεις, όχι μόνο τη μάσκα...
...αλλά και το αίμα για να τη γεμίσεις.
Μαρίκ, η μητέρα σου λαχταρούσε...
...τη μαγεία του Άσερον.
Φαντάσου τα μυστικά που θα φέρει από το βασίλειο των νεκρών.
Φαντάσου...
...πόσο ακατανίκητος θα είμαι και πάλι όταν θα βρεθεί ξανά στο πλευρό μου.
Πατέρα....
Αν το κορίτσι χαθεί...
...και το τελετουργικό αποτύχει....
Δεν θα αποτύχει.
Αν αποτύχει....
Δεν πρόκειται!
Η μητέρα σου θα επιστρέψει σ΄εμένα.
Οι δυνάμεις μου...
...μεγαλώνουν μέσα μου.
Το αίμα της μητέρας μου ρέει μέσα μου.
Εγώ μπορώ να σε βοηθήσω να αποκαλύψεις...
...τα μυστικά του Άσερον. Όπως έκανε κι εκείνη.
Μπορώ να τους έχω όλους γονατιστούς, ενώπιόν σου.
Όπως γονατίζω κι εγώ ενώπιόν σου αυτή τη στιγμή.
Μαρίκ μου...
...μοιάζεις στη μητέρα σου...
...από τόσες πολλές πλευρές.
Αλλά, δεν είσαι εκείνη.
Ορίστε, πιες.
Πες μου την αλήθεια αυτή τη φορά.
- Γιατί σε θέλει ο Καλάρ; - Είμαι μια απλή μοναχή.
Δεν έχω καμία αξία για ένα πολέμαρχο.
Λέει ψέματα!
Αφορά το αίμα της. Το αίμα της είναι ξεχωριστό.
Είναι η τελευταία απ΄τη γραμμή αίματος του Άσερον.
Περίμενε!
Μη τον σκοτώσεις ακόμα.
Κάνεις μεγάλο λάθος.
Αυτή η γραμμή αίματος, σταμάτησε πριν 1.000 χρόνια.
Λες ψέματα, πόρνη!
Μπορείς να τον σκοτώσεις τώρα.
Μη, σε παρακαλώ!
Για εκείνη, μπορώ να σε πάω στο βασιλιά.
Είναι αλήθεια.
Ο Καλάρ ψάχνει για απόγονο με αγνό αίμα, εδώ και 20 χρόνια.
Τότε, θα περιμένουμε όλοι μας τον Καλάρ.
Δεν πρόκειται να έρθει εδώ.
Θα είναι στην Σαϊπούρ και θα με περιμένει.
- Σε διαβεβαιώνω. - Σοβαρά;
Βλέπεις; Την αλήθεια σου είπα.
Αν το θελήσεις...
...θα σου δώσει το βάρος σου σε χρυσό, γι΄αυτή τη γυναίκα.
Θα τα κανονίσω εγώ όλα.
Θα παραδώσω το μήνυμα.
Και βέβαια θα το κάνεις....
Ο Ρίμο επέστρεψε....
Τι γράφει;
"Στο προφυλάκιο της Σαϊπούρ".
"Το μεσημέρι".
"Έλα μόνος σου".
Είναι δικό της.
ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΟ ΚΟΛΠΟΥ ΣΑΪΠΟΥΡ
Είσαι πολύ θαρραλέος, βόρειε.
Θαυμάζω το θάρρος, ακόμα κι όταν είναι χαζό.
Η ανταμοιβή σου.
- Δεν θέλω το χρυσάφι σου. - Δεν το θες;
Τότε τι θες;
Θέλω το κεφάλι σου!
Και βέβαια το θες.
Σκότωσέ τον.
Κι ύστερα φέρε μου εκείνη με το αγνό αίμα.
Κόναν!
Ποιος είσαι;
Με έβαλες να δω τον πατέρα μου να πεθαίνει.
Ο Κιμμέριος....
Τώρα είναι η ευκαιρία σου, αγόρι.
Δεν θα σου δοθεί άλλη.
Μη ντροπιάσεις τον πατέρα σου!
Άντε!
Αγόρι!
Τρέξε!
Όχι!
Πήδα!
Τον είχα.
Άρτους, τον είχα.
- Οι Θεοί είναι σκληροί. - Και ποιος ρώτησε τους Θεούς;
Αυτοί δεν έχουν καμία σχέση μ΄αυτό.
Απέτυχα....
Είναι αληθινές οι ιστορίες που λένε; Ότι έχει μάτια κόκκινα σαν τη φωτιά;
Και τρομερό ύψος;
Είναι απλά ένας άνδρας.
Τότε, εκείνος είναι που απέτυχε.
Στην πραγματικότητα, πρέπει να είσαι ο μόνος άνθρωπος
...στη Χαϊμπόρια, που πάλεψε με τον Καλάρ Ζιμ, και έζησε.
Πρέπει να βγω στην ακτή και να τον βρω.
Όταν θα φύγω, πρέπει να την πας κάπου ασφαλές.
Μου έσωσε τη ζωή.
Γι΄αυτό έχει την αφοσίωσή μου.
Τότε, έχει και τη δική μου.
Γοητευτικός άνδρας ο φίλος σου.
Οι περισσότεροι άνθρωποι μεγαλώνουν με το γάλα της μάνας τους.
Το πρώτο πράγμα που γεύθηκε ήταν το αίμα της μάνας του.
Γεννήθηκε κατά τη διάρκεια μάχης.
Άρα το μόνο που να κάνει, είναι να σκοτώνει;
Όχι, βέβαια....
Έχει την καρδιά ενός βασιλέα.
Την αφοσίωση ενός κυνηγόσκυλου.
Οι βάρβαροι μπορεί να είναι πολεμιστές...
...αλλά δεν θυσιάζουν τα παιδιά τους...
...και δεν αιχμαλωτίζουν τους συμμάχους τους...
...σαν τους ιερείς και τους πρίγκιπες του πολιτισμένου κόσμου.
Όσον αφορά τους τρόπους του....
- Μοιάζεις με πόρνη. - Ναι....
...και, προφανώς, είμαι η μοναδική γυναίκα που έχεις γνωρίσει που δεν είναι πόρνη.
Οι γυναίκες των Κιμμερίων, ντύνονται σαν πολεμιστές.
Δώσε της ρούχα και οπλισμό.
Νομίζω ότι του αρέσεις.
Ξυπνήστε!
Όλοι στο κατάστρωμα!
Μη!
Πόσοι Κιμμέριοι πέθαναν, απ΄τη λεπίδα αυτού του σπαθιού;
Καθόλου άσχημα.
Εις το επανιδείν, καλέ μου φίλε.
Εύχομαι να βρεις αυτό που ψάχνεις, Κόναν.
Φαίνεται ότι ο φίλος μας, ξέχασε το χάρτη της ακτής.
Καλύτερα να του τον πας.
Να του πεις και αντίο....
Σαλπάρουμε την αυγή.
Μην αργήσεις.
Καλύτερα να επιστρέψεις στο πλοίο.
Αναρωτήθηκες ποτέ αν οι πράξεις μας εξυπηρετούν κάποιο σχέδιο;
Κάποιο.... σκοπό των Θεών;
Ή είμαστε όλοι καταδικασμένοι στο χάος και τον χαμό;
Δεν γνωρίζω και δε με νοιάζει.
Ζω....
Αγαπάω....
Σφάζω...
...και είμαι ικανοποιημένος.
Αντίο.
Κόναν!
ΚΧΩΡ ΚΑΛΜΠΑ
Η απατηλή....
- Καλώς όρισες. - Έχεις κάνει λάθος.
Δεν είμαι αυτή που ψάχνεις.
Αυτή είναι.
Η απόγονος με το αγνό αίμα από τους νεκρομάντεις του Άσερον.
ΑΡΓΚΑΛΟΝ - ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΚΛΕΦΤΩΝ
Ψάχνω ένα κλέφτη.
Το Άργκαλον είναι η πόλη των κλεφτών.
Ψάχνω ένα κλέφτη με το όνομα Ίλα Σαν.
Και ποιος είσαι εσύ που ρωτάς, βάρβαρε;
Σταματήστε, ανόητοι!
Αν του επιτεθείς, θα σε ξεκοιλιάσει σαν ψάρι.
Σ΄αυτό τον άνδρα χρωστάω τη ζωή μου.
Λοιπόν, Ίλα Σαν... θα έχεις την ευκαιρία να μου το ξεπληρώσεις.
Έλα.
Αυτό είναι τρέλα. Εισβάλλοντας στο φρούριο του Καλάρ Ζιμ...
...είναι σαν να μπαίνεις στη φωλιά δράκου, για να του κλέψεις τα αυγά.
Γιατί να μπούμε μέσα;
Είναι μια γυναίκα μέσα.
Πρέπει να είναι πολύ όμορφη.
Η μητέρα μου φορούσε αυτό το φόρεμα, την ημέρα του γάμου της.
Σε κολακεύει πολύ.
Εγώ δεν είμαι η μητέρα σου.
Όχι, αλλά θα γίνεις.
Φαντάσου ότι το σώμα σου είναι ένα δοχείο.
Και η ψυχή σου, το νερό που το γεμίζει.
Όταν το αίμα σου ποτίσει τη μάσκα...
...ο πατέρας μου θα σε αδειάσει.
Τότε, καλωσορίζω το θάνατο.
Ο θάνατός σου θα σημάνει μια νέα εποχή για τον Άσερον.
Τα πνεύματα που θα αναστήσω ...
...θα αποκτήσουν σάρκα από τα οστά των βασιλέων.
Και τότε η γυναίκα μου, θα με κάνει θεό.
Και θα ρίξουμε όλους τους αντιπάλους μας μέσα σε ωκεανούς αίματος.
Σε παρακαλώ. Σε ικετεύω μία τελευταία φορά.
Μην το κάνεις. Ας γυρίσουμε πίσω.
Προχώρα!
Το ήξερες ότι γνώρισα τον βάρβαρό σου, όταν ήταν παιδί;
Ότι πήρα αυτό το σπαθί από εκείνον;
Μου έχουν πει, ότι το ατσάλι των Κιμμερίων...
...είναι πιο κοφτερό από κάθε άλλο.
Ότι όταν κόβει...
...ο πόνος αγγίζει τα όρια της ευχαρίστησης.
Και τώρα θα σε κάνω να ευχαριστηθείς....
Αυτή ήταν η τελευταία πύλη.
Σου το είπα, είδες;
Στο είπα ότι θα τα καταφέρναμε!
Εσείς!
Πανδαισία για το σπαθί μου....
Πανδαισία για τον αφέντη των μπουντρουμιών!
- Πρόσεξε! - Όχι!
Κόναν! Κόναν, πρόσεξε!
Γαμώτο!
Βγάλε με από ΄δώ μέσα!
- Χρησιμοποίησε το κλειδί! - Μου έπεσε!
- Τότε, παραβίασε την κλειδαριά! - Με τι;
Βοήθησέ με!
Πρόσεξε! Πρόσεξε!
Κάνε γρήγορα! Βιάσου!
Βοήθησέ με!
Βγάλε με από ΄δώ! Θα πεθάνω!
Ουρλιάζεις σαν γυναικούλα.
Νομίζω ότι είναι από ΄δώ. Ε, περίμενέ με!
Την πηγαίνουν στη Σπηλιά του Κρανίου.
Δε βλέπω να΄χει και πολύ τύχη εκεί κάτω....
Το χρέος σου αποπληρώθηκε.
Αντίο, φίλε μου.
Αν με ξαναχρειαστείς, ξέρεις πού θα με βρεις.
Όπως ένα σπαθί βαρβάρου νικητή, ήταν αυτό που διέλυσε τη μάσκα...
...έτσι κι ένα σπαθί ηττημένου βαρβάρου θα την αναβιώσει.
Αγνό αίμα....
Αντικρίστε...
...με απόγνωση...
...τον νέο σας αφέντη!
Μαλίβα....
...βασίλισσά μου!
Άκου το κάλεσμά μου.
Βάρβαρε...
...δε μου είσαι πλέον συμπαθής.
Πήδα απέναντι!
Σήκω πάνω!
Κρύψου!
Ορίστε η ευκαιρία σου, Καλάρ....
Δεν θα σου δοθεί άλλη....
Σε οσμίζομαι....
Κόναν!
Βάρβαρε!
Άργησες πολύ!
Ανήκει σ΄εμένα!
Πέθανε!
Βγες έξω! Πάμε, τρέξε!
Θα σε σκοτώσω με το σπαθί, του ίδιου σου του πατέρα.
Δεν είσαι άξιος για το σπαθί του πατέρα μου!
Έλα.
Για έλα....
Σήκω πάνω....
Πάμε! Τρέχα!
Βάρβαρε!
Έρχομαι να σε τελειώσω!
Μαλίβα!
Σε καλώ εδώ.
Είμαι υπό την κατοχή της μαγείας του.
Δεν μπορώ να της αντισταθώ.
Άφησέ με, Κόναν, σε παρακαλώ.
Για ακόμα μία φορά...
...ο μικρός Κιμμέριος βρίσκεται να κρατάει την αλυσίδα.
Άφησέ με!
Αγόρι...
...δεν είναι ντροπή να γονατίζεις ενώπιόν μου.
Κόναν, σε παρακαλώ!
Εκείνη θα ζήσει παντοτινά.
Παράτα την αλυσίδα.
Άσε την αλυσίδα, Κόναν.
Θ΄αφήσεις κι άλλον να πεθάνει στη θέση σου;
Όπως ο πατέρας σου.
Άφησέ με!
Τον προειδοποίησα...
...ότι κάποια μέρα...
...θα γινόμουν θεός.
Και ο πατέρας μου σε προειδοποίησε...
...είτε θεός είτε όχι...
- Άφησέ με! - ...θα εκπέσεις!
Μαλίβα!
Σ΄ευχαριστώ που μ΄έφερες σπίτι.
Το ξέρω ότι πρέπει να φύγεις.
Ζήσε με ευημερία, Ταμάρα.
Θα ανταμώσουμε ξανά.
Το σπαθί που φτιάχνουμε, θα γίνει δικό σου μια μέρα.
Πριν, όμως, το υποτάξεις... .θα πρέπει πρώτα να το κατανοήσεις.