Μετάφραση - Επεξεργασία: Supernova Για το Trellas
Γεια σας. Έχει περάσει καιρός.
Επιτέλους, είναι Χριστούγεννα εδώ στην Κόμπλερ Στριτ.
Με μελομακάρονα στα παράθυρα και φαναράκια αναμμένα.
Λοιπόν...
Χρειαζόμουν μια απαλή σπρωξιά για να γίνει.
Και η Στίνε μου έδωσε εκείνη την ώθηση.
Όχι. Τα μπερδεύω όλα.
Επιτρέψτε μου να σας πω πώς ξεκίνησαν όλα.
Όλοι ανυπομονούσαν τα πρώτα Χριστούγεννα μετά τον πόλεμο.
Ας πούμε, σχεδόν όλοι.
Γιατί ήταν κάποια που το έσκασε!
Δεκέμβριος 1945
Εισιτήρια, παρακαλώ.
Ορίστε.
Σας ευχαριστώ.
Εισιτήριο, παρακαλώ.
Ορίστε. Ναι.
Γεια σου.
Συγγνώμη;
Έχεις εισιτήριο; Που πας!
Εσύ!
Στάσου!
Σταμάτα!
Εσυ!
Φλάγκ!
- Φλάγκ! - Ναι;
- Είχαμε μια λαθρεπιβάτισσα στο τρένο. - Λαθρεπιβάτισσα;
Ναι! Παραλίγο να την πιάσουμε, αλλά μας ξέφυγε.
- Πώς έμοιαζε; - Ένα κοριτσάκι με κοντά ξανθά μαλλιά.
- Πόσο χρονών ήταν; - Δεν ξέρω. Πρέπει να κατέβηκε εδώ.
Ένα τόσο μικρό Χριστουγεννιάτικο μυστήριο κρυβόταν στο σπίτι μου.
Από πού ήρθε και ποια ήταν στην πραγματικότητα, με προβλημάτιζε.
Για ένα πράγμα θα ήταν μόνο σίγουρο, ότι θα άλλαζε τα πάντα.
20 Δεκεμβρίου
Γεια σας!
Η πρώτη μας συνάντηση θα μπορούσε να ήταν λίγο καλύτερη.
Με λένε Στίνε. Καλημέρα.
Πώς μπήκες μέσα;
Έψαχνα ένα μέρος για να κοιμηθώ και η πορτούλα ήταν ανοιχτή, οπότε...
Πολύ καλά.
Έξω.
Πρέπει να σου πω, ότι δεν ήμουν συνηθισμένος στους επισκέπτες.
Έξω, έξω, έξω!
Ναι...
- Έχετε ένα ωραίο εργαστήριο. - Έξω, έξω, έξω!
- Είσαι τσαγκάρης; - Έξω!
Άκου. Είχαμε έναν λαθρεπιβάτης στο τρένο. Ένα κοριτσάκι.
Κάποιος από την σιδηροδρομική εταιρεία προσεγγίστηκε αυτούς που την έψαχναν.
- Ποιος; - Ο γραμματέας υποθέτω.
Όχι, όχι ποιος από τη σιδηροδρομική εταιρεία.
- Ποιος ψάχνει την λαθρεπιβάτισσα; - Δεν έχω ιδέα.
- Πώς μοιάζει; - Την έχω δει μόνο μια φορά.
Σκούρα μαλλιά, νομίζω. Μεγάλα κόκκινα γυαλιά.
- Ηλικία; - Περίπου 70 χρόνον υποθέτω.
Όχι την γραμματέα της σιδηροδρομική εταιρεία, Φλάγκε.
- Το κοριτσάκι. - Τα μαλλιά της είναι κοντά και ξανθά.
- Φοράει ένα πράσινο μπουφάν. - Πράσινο μπουφάν.
Ναι, ένα πράσινο μπουφάν. Με κουκούλα.
Άρα, ένα κοριτσάκι. Ξανθά μαλλιά, πράσινο σακάκι με κουκούλα.
Ναι, σωστά.
- Οκέι. Έχουμε όνομα; - Ναι. Στίνε Μπεργκ.
- Στίνε Μπεργκ. - Ναι, σωστά.
Έχε τα μάτια σου ανοιχτά, Φλάγκε Έχε το νου σου! Μείνε σε εγρήγορση!
Ήταν ένα θέμα.
Την Στίνε την κυνηγούσαν και πίστευε ότι η καλύτερη κρυψώνα ήταν...
το εργαστήριό μου.
Συγγνώμη. Τα παπούτσια μου είναι χαλασμένα. Μπορείτε να τα φτιάξετε;
Τέλεια. Σας ευχαριστώ!
Δεν επιτρέπω στους πελάτες να μπαίνουν μέσα. Χρησιμοποιούν την πορτούλα.
Περίμενε έξω.
Θα το έκανα, αλλά... δεν έχω παπούτσια.
Όταν τελειώσω, θα φύγεις.
Να σου φτιάξω πρωινό; Σε αντάλλαγμα να μου φτιάξεις τα παπούτσια.
Δεν έχεις ψωμί;
Δεν υπάρχει σχεδόν τίποτα.
Δεν πας ποτέ για ψώνια;
Εσύ... να πας.
Πανε στο αρτοποιείο και αγόρασέ μου ένα καρβέλι ψωμί.
Ναι, αλλά δεν έχω χρήματα, οπότε...
Ορίστε.
Η πόρτα χάλασε. Βγες από το πορτάκι.
Για δες αυτά...
Ναι, τι θα πάρετε;
- Θέλω αυτό. - Αυτό, παρακαλώ.
Έχω μόνο ένα. Μπορώ το κόψω στη μέση.
- Όχι, δεν θέλω. - Ούτε κι εγώ.
- Δεν χρειάζεται. - Δεν θέλω.
Μην ανησυχείς για αυτό.
Λοιπόν, πρέπει να φύγω. Τα λουλούδια δεν μεγαλώνουν μόνα τους.
Στην πραγματικότητα το κάνουν.
Καλή σας μέρα. Αντίο.
Ο επόμενος, παρακαλώ.
- Τι μπορώ να κάνω για σένα; - Ένα καρβέλι ψωμί, παρακαλώ.
Ένα καρβέλι. Σίγκβαλντ!
Δεν σε έχω ξαναδεί. Ήρθες να δεις κάποιον για τα Χριστούγεννα;
Ψωνίζω για τον τσαγκάρη.
Για τον Άντερσεν;
Γενς Πέτρους Άντερσεν;
Είναι ωραίο που κάποιος...
κάνει τα ψώνια του αν δεν ήταν...
Αν δεν ήταν...
- Ναι, αν δεν ήταν για... - Για πιο πράγμα;
- Μιλάει μόνο με τον ταχυδρόμο. - Τον ταχυδρόμος;
Ναι, είναι ο μόνος που του κάνει τα θελήματά του.
- Είναι ο μόνος που κάνει τα θελήματα; - Ναι.
Λοιπόν... έλα κατέβασέ το.
Είχαμε ένα θέμα όταν ο ταχυδρόμος γλίστρησε στον πάγο και έσπασε το πόδι του.
- Ο Άντερσεν δεν βγαίνει από το σπίτι του; - Όχι, πότε.
Δεν βγαίνει έξω εδώ και χρόνια.
- Ευχαριστώ, αλλά έχω μόνο μια δεκάρα. - Δικά σου.
Είναι τυχερός που σε έχει.
Πολύ τυχερή. Αντίο!
Γεια σου! Ήρθα!
- Τελείωσα με τα παπούτσια σου. - Τέλεια!
Σύντομα θα είναι έτοιμο και το πρωινό.
- Πώς τα πήρες όλα αυτά; -Τα πήρα με ένα χαμόγελο.
Σου έχω μια πρόταση.
Μπορώ να μείνω εδώ;
Ο πατέρας μου θα ερχόταν με το τρένο, αλλά έχει καθυστερήσει.
Και πρέπει να βρω ένα μέρος για να μείνω. Μόνο για λίγες μέρες.
Ένα μέρος για να μείνω και εσύ θες κάποιον να κάνει τις δουλειές σου.
Μέχρι ο ταχυδρόμος να γίνει καλά.
Ταχυδρόμος...; Πού είναι ο ταχυδρόμος; Τι έπαθε ο ταχυδρόμος;
Λοιπόν, αυτός απλά...
έσπασε το πόδι του.
Δεν θα μπορέσει να κάνει τα θελήματά σου για πάρα πολύ καιρό.
Ο φούρναρης πιστεύει ότι θα πάρει μήνες.
Μπορώ να τα κάνω μόνος μου. Μπορώ να κάνω μόνος μου τα ψώνια.
Α ναι, μπορείς; Τότε δεν είμαι χρήσιμη. Αντίο! Και Καλά Χριστούγεννα!
Όχι, περίμενε, περίμενε.
- Πότε θα έρθει ο πατέρας σου; - Σύντομα.
Εντάξει! Μπορείς να μείνεις εδώ κάτω. Και μην τολμήσεις να πας στον επάνω όροφο.
Έγινε.
Ωραία.
Αντίο.
- Να έχεις ένα καλό ταξίδι! - Ναι.
Ξαφνικά είχα μια μικρή δραπέτισσα στο μαγαζί μου,
που περιμένει τον μπαμπά της.
Δεν ρώτησα, ποιος ήταν και γιατί έπρεπε να συναντηθούν εδώ.
21 Δεκεμβρίου
- The Norwegian Weekly; - Ναι.
Ναι, σωστά, από δω η Τίλα Χιούλ.
Τίλα. Τίλα Χιούλ.
Είχε μια χριστουγεννιάτικη επιτυχία πριν από πολύ καιρό.
"Οι καμπάνες Ηχούν στο σπίτι Σου Για τα Χριστούγεννα". Ήταν παντού!
Σε όλες τις εφημερίδες και στα περιοδικά.
Τώρα δημοσιογράφοι από το The Norwegian Weekly ήρθαν εδώ
για να γράψουν ένα διαφορετικό θέμα, οπότε η Τίλα το είδε σαν μια επιστροφή.
Γράφετε για την ανοικοδόμηση της χώρας μας;
Ναι. Τα πρώτα Χριστούγεννα στη Νορβηγία μετά τον πόλεμο.
Οπότε σκέφτηκα... "Τίλα, πρέπει να τους δείξεις την εκκλησία σου".
Η εκκλησία μας βομβαρδίστηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Να τη!
Δεν είναι φανταστική;
Το κίνητρο, όχι ο βομβαρδισμός.
- Εντάξει. - Να πάμε παρακάτω;
Ναι... Δεν με αναγνωρίζεις;
Το Νορβηγικό Εβδομαδιαίο Περιοδικό. Αυτή είμαι εγώ. Στην πραγματικότητα...
είναι ίδια εκκλησία πριν βομβαρδιστεί.
Ήμουν αυτή... "Χτυπούν οι καμπάνες, για να πας σπίτι για τα Χριστούγεννα".
Οι καμπάνες σε καλούν για να πας σπίτι για τα Χριστούγεννα...
- Ναι! Αυτή η χριστουγεννιάτικη επιτυχία. - Αυτή είμαι εγώ!
Μεγάλη επιτυχία. Η μαμά το λατρεύει. Και η γιαγιά επίσης.
- Να βγάλουμε μερικές φωτογραφίες; - Ναι!
- Να ανέβω εδώ; Έτσι... - Ναι!
- Νομίζω ότι ήμουν... σε αυτό... - Ναι, σωστά. Μια χαρά.
- Σταμάτα! - Φλάγκι!
- Νόμιζες ότι θα με ξεγελάσεις; -Τι κάνεις;
- Είναι ο λαθρεπιβάτης! Σταμάτα! - Φλάγκι! Είναι ο Όντβαρ, ο γείτονάς σου!
Έλα, Όντβαρ. Πάμε σπίτι.
Συγγνώμη. Τι τρέχει με τον λαθρεπιβάτη;
Ένα κοριτσάκι ήρθε εδώ. Είναι ολομόναχη.
Ο αστυνομικός Κλίνκε είπε να είμαστε σε επιφυλακή. Να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά.
Φλάγκεν, έλα λίγο εδώ καλέ μου να με βοηθήσεις;
Αυτό έχει ζουμί.
Σταμάτα να μιλάς για αυτό το κορίτσι!
Σας ευχαριστώ. Φύγε γρήγορα!
Πρέπει να γράψουμε για αυτό!
- Ναι. Πού ήμασταν; Ακολουθήστε με. - Έχουμε κάποιες ερωτήσεις.
Καλημέρα. Καφέ;
Σκέφτηκα ότι μπορεί να πεινάς.
Πάλι.
Εξάλλου, βρήκα αυτό. Κάνει καλό στην υγεία σου.
Όχι!
Μην το αγγίζεις.
Μην αγγίζεις τα πράγματά μου.
Γεια; Άντερσεν; Έχω ένα ζευγάρι παπούτσια.
- Ανήκουν στον Ράντι. - Εντάξει.
Να τα έχεις έτοιμοι όσο πιο σύντομα μπορείς... σε ευχαριστώ.
Έτσι δουλεύεις;
Καλά Χριστούγεννα!
Δεν τους μιλάς; Πόσο καιρό το κάνεις αυτό;
Πότε έρχεται ο πατέρας σου;
Ανά πάσα στιγμή. Όταν έρθει θα πάμε σπίτι για τα Χριστούγεννα.
Θα έχω ένα δώρο για κάθε Χριστούγεννα που δεν ήμασταν μαζί λόγω του πολέμου.
Μου το υποσχέθηκε.
Θα είναι τα καλύτερα Χριστούγεννα από την αρχή των Χριστουγέννων.
- Και η μητέρα σου; - Έχω μόνο τον πατέρα μου.
Σπούδασα σε οικοτροφείο θηλέων όσο ήταν στον πόλεμο.
Εσύ; Υπάρχει κυρία Τσαγκάρισσα;
Ή κάποιοι μικροσκοπικοί κατασκευαστές παντόφλες;
Δεν ήμουν από αυτούς που φλυαρούσαν.
- Πού πας; - Για έναν πρωινό υπνάκο.
Αλλά η καημένη η Στίνε δεν το ήξερε αυτό. Έκανε ότι μπορούσε.
Έκανε το μέρος πεντακάθαρο. Κάθε καρφί μπήκε τη θέση του.
Κάθε σκαρπίνι, σόλα, κατσαβίδι, τσιμπίδα, τσιμπιδάκι, ενισχύσεις φτέρνας και ψαλίδι.
Σμίλη, μεζούρα, ράψιμο παλάμης, βελόνα, κερί και κλωστή.
Θεέ μου! Δεν ήταν τόσο καθαρό από τότε που είχα πελάτες.
Μια χαρά.
- Τι έχεις κάνει; - Το κάρφωσα και του έβαλα γαρίφαλα.
- Το έχεις καταστρέψει! - Δεν πειράζει.
Όχι!
- Είναι ένα πορτοκάλι. - Όχι, δεν είναι μόνο ένα πορτοκάλι.
- Θα πάμε στο μπακάλικο να αγοράστε άλλο. - Όχι.
Φτιάνει πια! Θέλω να φύγεις από εδώ!
Όπως η Στίνε είχε τα δικά της μυστικά έτσι και εγώ τα δικά μου.
Είναι αστείο. Αγαπητέ μου ο προπάππου Γουίλι ζούσε εδώ.
Η Τίλα ήταν απασχολημένη δείχνοντας στους δημοσιογράφους το χωριό.
Έπαιξε το comb. Και το a Jew's harp. Πολύ μουσικόφιλος.
Ανήκω σε μια καλλιτεχνική οικογένεια. Έπαιξε πολλά...
Ίσως αυτά τα παιδιά ξέρουν για το κορίτσι λαθρεπιβάτισσα;
- Ναι. - Θα τους ρωτήσουμε μετά.
Είχε ένα υπέροχο, διασκεδαστικό...
Και...
Όταν η Στίνε βγήκε από το πορτάκι, Η Τίλα κατάλαβε ποια ήταν η λαθρεπιβάτισσα.
Και η μουσική είναι το αλάτι της ζωής... για μένα.
Και κατά τη διάρκεια του πολέμου...
αποκτάς... πολύ έντονο αίσθημα αλληλεγγύης.
Ο Νίσε στον αχυρώνα έχει το δικό του Χριστουγεννιάτικο κέρασμα,
τόσο καλό και γλυκό!
Γνέφει καταφατικά, χαμογελά τόσο ευτυχισμένος. Χριστουγεννιάτικο χυλό που του αρέσει!
Γύρω του, οι αρουραίοι περιμένουν να φάνε. Και κοιτάζουν και κοιτάζουν επίμονα.
Όλοι τους αγαπούν το χριστουγεννιάτικο χυλό και χορεύουν, χορεύουν σε έναν κύκλο!
Αλλά ο Νίσε κουνάει το κουτάλι του τόσο θυμωμένα. "Φύγετε όλοι σας," τους λέει.
Ο χριστουγεννιάτικος χυλός είναι δικός μου. Κανείς δεν θα έχει ένα επιπλέον κέρασμα.
Οι αρουραίοι συνεχίζουν να χοροπηδούν και να χορεύουν τρελά.
Ένα πορτοκάλι, παρακαλώ.
- Κάρτα σίτισης; - Ψωνίζω για τον Άντερσεν, τον τσαγκάρη.
Δεν νομίζω. Τα πορτοκάλια είναι μετρημένα.
Ο Άντερσεν είχε τα δικά του.
Μπορεί να έχει ένα ακόμα; Το χρειάζομαι.
Όπως και όλοι μας. Μήλα, μπανάνες, αχλάδια και φρουτοσαλάτα στο κρεβάτι.
Δεν είναι έτσι η ζωή, σωστά; Κάτι άλλο;
- Ποιος είναι αυτός; - Ο ανθοπώλης.
- Παίζει συχνά μουσική εδώ; - Ναι. Συχνά.
Ίσως να παίζει για κάποιον.
Για σένα.
- Τι εννοείς; - Νομίζω ότι του αρέσεις.
- Αυτά είναι παιδιαρίσματα. - Κοιτά από το παράθυρο. Θα δεις.
Οπότε μπορώ να πάρω μόνο αυτό το πορτοκάλι.
Και ο Άντερσον δεν θα διεκδίκηση το μερίδιο του για τον επόμενο μήνα.
Τι κάνεις; Πρέπει να τηρούμε τους κανόνες!
- Είπε ότι μπορώ να το πάρω! - Δεν άκουσε!
- Δεν ήξερε σε τι συμφώνησε! - Δεν μπορείς να κάνεις τα στραβά μάτια;
Όχι, δεν μπορώ.
Εντάξει, πάρτο.
Γιόργκεν Ρόνινγκεν! Είχες σκοπό να πάρεις το πορτοκάλι;
- Όχι! - Όχι; Τι είναι όλα αυτά;
Άκουσε ότι ήθελα ένα πορτοκάλι και ήθελε να βοηθήσει.
- Μα είπα όχι. Τηρούμε τους κανόνες. - Λες ψέματα!
Ησυχία! Έξω!
Περίμενε! Είσαι ο Γιόργκεν, σωστά;
Περίμενε!
Μου χρωστάς. Σε έσωσα από το να σε πιάσουν για κλοπή.
- Δεν έγινε έτσι! - Περίμενε. Συγγνώμη.
Ξέρω ήταν ανόητο. Μπορείς να με συγχωρήσεις;
Πήγαινε στη κυρία Φράντζεν και πες της τι πραγματικά συνέβη.
Καλά. Θα το κάνω.
Μπορείς να μου πεις κάποιον που δεν θέλει τα πορτοκάλια του;
Ο Ρόζενγκρεν, ίσως;
Δεν λέει τίποτα στην κυρία Φράντζεν.
Σε ευχαριστώ!
Που πας;
Δεν θα πάμε στην κυρία Φράντζεν;
Απλώς χρειάζομαι τα πορτοκάλια του. Θα πάμε μετά.
- Γιατί νομίζεις ότι θα σου τα δώσει; - Αχ, Γιόργκεν.
- Τόσο νέος και αφελής. - Είσαι λίγο μεγαλύτερη από μένα.
- Με συγχωρείτε, κύριε Ρόζενγκρεν. - Όχι. Το κατάστημα είναι κλειστό.
Πρέπει να κάνω πρόβα στο The Wind Trio.
Πρόβα;
Σας άκουσα να παίζετε, είστε καταπληκτικός! Δεν χρειάζεται να κάνετε πρόβες.
Όλη η πόλη είναι μαγεμένη από τις μουσικές μελωδίες.
Ναι το ξέρω.
Αλλά το The Wind Trio θελει πρόβα. Δεν είναι όλα εναρμονισμένα.
Γιατί το λες αυτό. Και ποιος φταίει;
Εννοώ εμάς ως συλλογική ομάδα, όχι κάποιον μεμονωμένο, Σνιπ.
Νομίζω ότι είμαστε αρκετά εναρμονισμένοι. Σε άλλους αρέσει να ξεχωρίζουν.
- Προσπαθώ να το κάνω λίγο πικάντικο! - Ευτυχώς για εμάς.
- Ναι, ευτυχώς. -Τι θα κάνω χωρίς εσένα;
Πήγε καλά.
- Ακουγόμαστε λίγο αδύναμοι. - Σε αυτό φταίω εγώ;
- Είναι μια επαγγελματική αξιολόγηση. - Επαγγελματική αξιολόγηση;
- Τι θα γίνει με την κυρία Φράντζεν; - Με ακολουθείς;
Δεν σε ακολουθώ.
Το φλάουτο πρέπει να ακούγεται
εύθραυστο και ταπεινό σε έναν κόσμο όπου όλοι επιδεικνύονται!
Δεν χρειάζεται να παίρνεις τα πάντα τόσο προσωπικά!
- Μη... - Να φόραγες πιο ωραία παπούτσια!
Δεν πρέπει να γελάς με κάποιον που έπεσε!
Ποιο είναι το σχέδιό σου;
- Μπορώ να σου πω κάτι; - Καλύτερα όχι.
Αναρωτιέμαι αν θέλεις να εντυπωσιάσεις την κυρία Φράντζεν.
- Για φαντάσου. - Πολύ αστείο!
Θα ήσουν αρκετά καλός αν έσωσες τα Χριστούγεννα ενός μικρού παιδιού.
- Αρκετά καλός... - Θα το σταματήσεις;
- Το πήρες προσωπικά; - Δεν το παίρνω προσωπικά!
Μιλάς εσύ που παίρνεις οτιδήποτε προσωπικά!
Χρειάζομαι την μερίδα σου με τα πορτοκάλια...
Αρκετά με σένα! Έχουμε παράσταση σε λίγο.
Έχουμε μεγάλη γκάμα, αν και λίγο αργά, για πρόβα. Αντίο!
Συγγνώμη, αλλά δεν νομίζω να άκουσες αυτά που είπα.
Δεν θέλω να διακόψω την σημαντική σας πρόβα.
- Μα χρειάζομαι ένα πορτοκάλι... - Έχετε φέρει και κοινό;
Ποια είσαι εσύ;
Με λένε Σ... Άννα. Είμαι η καλύτερη φίλη του Γιούργκεν.
Γιατί είσαι εδώ;
Θέλω πορτοκάλια για τον κύριο Άντερσεν.
Θέλω να δανειστώ ένα από τον κύριο Ρόζενγκρεν.
Το πρόβλημα είναι ότι δεν τολμάει να μιλήσει στην κυρία Φράντζεν.
- Φυσικά και μπορώ. - Όχι, δεν μπορείς.
- Ναι! - Όχι, δεν μπορείς.
Και είναι λυπηρό γιατί ο κύριος Ρόζενγκρεν είναι τόσο ερωτευμένος.
- Ερωτευμένος; Δεν είμαι ερωτευμένος! - Και είναι ερωτευμένη μαζί σου.
Είναι ερωτευμένη μαζί σου. Πρέπει να της μιλήσω πριν να είναι πολύ αργά.
Έχεις το θάρρος τώρα;
Και να πως έγιναν όλα.
Χάρη στην Στίνε, τα πιτσουνάκια τα βρήκαν.
Ήθελαν απλώς ένα απλό σπρώξιμο.
- Άννα; - Ναι;
- Πού μένεις; -Εκεί. Σε εκείνο το πράσινο σπίτι.
Στον Άντερσεν;
Όχι για πάντα... Μόνο για λίγες μέρες. Μέχρι να έρθει ο μπαμπάς μου να με πάρει.
Άννα;
Θέλεις να βρεθούμε αύριο;
Τελικά είμαστε φίλοι.
Εντάξει.
Σας ευχαριστώ.
Γεια σου. Είσαι χαριτωμένη.
Δεν είσαι το κοριτσάκι που ήσουν στον Τσαγκάρη;
- Ναι... - Ναι.
Τι ωραίο που είναι να έχεις έναν επισκέπτη για τα Χριστούγεννα.
Για κάποιον που δεν του αρέσουν οι επισκέπτες. Ποιος μισεί τους επισκέπτες.
Δεν σε έχω ξαναδεί.
Από πού είσαι;
- Πραγματικά βιάζομαι λίγο. - Ή...
Δεν ξέρω, ίσως... να μην ήρθες για επίσκεψη;
Λοιπόν;
Ίσως απλά παίζεις κρυφτό;
Ή είσαι απασχολημένη με άλλα... διασκεδαστικά πράγματα;
Σε αυτή την περίπτωση, αν ήμουν στη θέση σου...
Αν ήμουν στη θέση σου...
θα ήμουν πιο προσεκτική.
Μείνει στο να παίζεις κρυφτό.
Μείνε κρυμμένη. Μην περιφέρεσαι στους δρόμους και μην λες πολλά.
Όχι όταν μας επισκέπτονται από το περιοδικό The Norwegian Weekly. Το κατάλαβες;
Γεια σου, Άννα!
- Γεια σου! - Γεια σου.
- Γεια σου, Άννα! - Γεια σου.
Συγγνώμη αλλά δεν κατάλαβα τίποτα από αυτά που είπες.
Στίνε 1, Άντερσεν 0.
Γιατί θα σε πάρει από εδώ; Και όχι από το σχολείο θηλέων;
Τι εννοείς;
Αν σε είχε πάρει από το σχολείο θηλέων,
θα το είχε κάνει όποτε ήθελε.
Άρα δεν θα σε πάρει από εδώ. Ούτε πάτε να μείνετε αλλού.
- Μην λέμε τα ίδια. - Μα δεν είπαμε.
- Σου είπα όπως έχουν τα πράγματα. - Δεν είπες.
Δεν είπες. Δεν είναι λογικό να έρθει να σε πάρει από εδώ.
Εντάξει. Θα σου πω την αλήθεια.
Ξέρεις το σχολείο για τα κορίτσια; Ήταν ένα απαίσιο μέρος.
Έτσι το έσκασα.
Και ο πατέρας μου... είναι επίσης φυγάς.
Από την αστυνομία.
Γι' αυτό συμφωνήσαμε να συναντηθούμε εδώ.
Για να πάμε κάπου να περάσουν μαζί τα Χριστούγεννα.
Αν μας βρουν, πρέπει να επιστρέψει στη φυλακή.
Τότε ίσως να μην τον ξαναδώ.
Ικανοποιημένος;
Δεσποινίς Χιουλ!
Τι ευχάριστο.
- Έχεις φωτογραφίες για το περιοδικό; - Αναρωτιόμουν αν άκουσες τίποτα.
- Να ακούσω τι…; - Όχι.
Αυτό το μυστηριώδες κοριτσάκι που παραμονεύει στην πόλη.
Υπάρχει μόνο ένα κορίτσι για μένα, ξέρεις.
Ήρθε εδώ ως λαθρεπιβάτισσα μόνη της. Αυτό είναι...
Αυτό το κορίτσι δεν ανήκει εδώ. Αν αγνοείτε, θα το είχες ακούσει, σωστά;
Ρέινταρ!
Πολύ ωραία το είπες. Έχω λάβει ένα φυλλάδιο.
Περνάω πάρα πολλά τώρα τελευταία μια με το πόδι μου μια με τα Χριστούγεννα...
- Ρέινταρ! Δώστο μου. - Ναι. Ναι, αμέ.
Ένταλμα Έρευνας
Ναι. Το έσκασε.
Το έσκασε από το οικοτροφείο Gradraget για κορίτσια.
Έχει και έναν αριθμό τηλεφώνου για να καλέσω.
Λέει ότι το όνομά της είναι Στίνε Μπεργκ. Ο Κλίνκε την αποκαλεί Άννα.
Για αυτήν μιλούν;
Θα μπορούσε να είναι μια αστεία ιστορία για το περιοδικό.
Ή όχι. Ή καθόλου.
Σε βλέπω στο εξώφυλλο του περιοδικού.
Στο πρωτοσέλιδο. Και μετά αυτό στην τελευταία σελίδα.
Στο οπισθόφυλλο.
Αλλά και πάλι, δεν υπάρχει λόγος να το βάλεις.
Ενώ λαχταράει το χαμένο της παρελθόν, Η Τίλα είχε την ιδέα
να χρησιμοποιήσει τους δημοσιογράφους για την Στίνε, προς όφελός της.
- Θα τους τηλεφωνήσεις; - Δεν είσαι τόσο ανόητος όσο δείχνεις.
Μπορείς να φανταστείς τον τίτλο;
"Τίλα Χιούλ, η διάσημη τραγουδίστρια,"... πολύ διάσημη.
"Επανένωσε το χαμένο παιδί με το σχολείο της".
- Και την έφερα σπίτι για τα Χριστούγεννα! - Σπίτι της για τα Χριστούγεννα.
Πρώτα πρέπει να βεβαιωθώ ότι είναι η Στίνε Μπεργκ.
22 Δεκεμβρίου
Την επόμενη μέρα η Στίνε ανυπομονούσε να δει αν ο πατέρας της ήταν στο τρένο.
Το έκανε κάθε φορά που άκουγε θόρυβος από τον σιδηροδρομικό σταθμό.
Πάω για τον πρωινό μου υπνάκο.
Επιβιβαστείτε!
Αγαπητέ μπαμπά. Έτσι...
"Ήρθε η ώρα να περάσουμε τα Χριστούγεννα εδώ στην πρεσβεία στην Αυστραλία."
"Αν και δεν υπάρχει πολύ χριστουγεννιάτικο πνεύμα κατάφερα να πάρω ένα πορτοκάλι."
"Θα μετράω αντίστροφα τα γαρίφαλα μέχρι την παραμονή των Χριστουγέννων"
"όπως κάναμε πάντα, σε σκέφτομαι."
"Ξέρω ότι δεν θέλεις, αλλά αν αλλάξει γνώμη," -
"μπορείς να μου στείλεις γράμμα στην ίδια διεύθυνση."
"Ελπίζω να ξαναγίνουμε φίλοι."
"Μου λείπεις."
Τζένι.
Άννα;
-Τι κάνεις εδώ; - Ήρθε ο Γιόργκεν.
Αναρωτιέται αν με αφήνεις να πάω να παίξω. Μπορώ;
Σε ευχαριστώ.
- Γεια. - Γεια.
Τι είναι αυτά;
Είναι προσκλήσεις.
- Για τι πράμα; - Για μια χριστουγεννιάτικη παράδοση μας.
Στο χειμερινό ηλιοστάσιο, η συντομότερη ημέρα του χρόνου, φτιάχνουμε κεριά.
- Με προσκαλείς; - Ναι, αμέ.
Άντε πάμε.
- Τι φάση με τα κεριά; - Το φτιάξιμο των κεριών είναι...
Η Τίλα Χιούλ ήθελε να βεβαιωθεί ότι η Στίνε ήταν πραγματικά η Στίνε Μπεργκ.
Ένα φτωχό κοριτσάκι που το είχε σκάσει από το οικοτροφείο Gradraget.
Φαντάστηκε πόσο συνταρακτικοί θα ήταν οι τίτλοι.
Σχετικά ότι η τραγουδίστρια έφερε το κοριτσάκι σπίτι για τα Χριστούγεννα.
Το έθνος την ευχαριστεί!
Και το νέο συμβόλαιο ηχογράφησης!
Το κοινό που την αγάπησε ξανά! Πόσο την αγάπησαν πάλι!
Ντινγκ, ντινγκ μπελς!
Οι καμπάνες σε καλούν στο σπίτι για τα Χριστούγεννα.
Το χεις!
Αλλά δεν ήταν παράφωνη.
- Η καημένη, είναι απελπισμένη. - Ναι, φαντάσου...
- Γεια σου! Καλώς την. - Γεια σου, Τίλα.
Σε ψάχναμε παντού.
- Μας άκουσες; - Τι;
Σχετικά με το κορίτσι που κατέληξε εδώ.
Μιλήσαμε με τον εκδότη μας, πιστεύει ότι θα έχει ενδιαφέρον.
Θα έχει;
Λοιπόν, αυτό που θέλω να πω...
είναι ότι αυτή η υπόθεση έχει γίνει όλο και πιο ενδιαφέρουσα.
Τι γίνεται αν κάνω κάποιες ερωτήσεις;
Ίσως μπορέσω να βρω ένα μικρό χριστουγεννιάτικο δωράκι για σας.
Ανυπομονώ πολύ!
Σε προειδοποιώ, ότι οι γονείς μου είναι λίγο περίεργοι.
Δεν μου μοιάζουν, καθόλου.
- Φαίνεσαι καταπληκτικός με αυτό. - Ευχαριστώ πολύ.
Γιόργκεν, ο μικρός μου σκαντζόχοιρος, Εσύ είσαι;
Μικροσκοπικός σκαντζόχοιρος.
Δεν είμαι σκαντζόχοιρος!
Γεια σου!
Λοιπόν... πρέπει να είσαι η Άννα.
Ο Γιόργκεν μας είπε πολλά για σένα!
- Γεια σας. - Σε αυτή την οικογένεια, αγκαλιαζόμαστε!
Κορνίλιους, μάντεψε ποια ήρθε!
Προσέξτε! Το...!
Ναι, λίγο...
Μπαμπά!
Είναι η καλύτερη φίλη του Γιόργκεν...
- Άννα! Πλάκα μου κάνεις! - Ναι, ήμασταν...
απασχολημένοι με τη ζωγραφική. Έλα, θα σου δείξω!
Λοιπόν, αυτό είναι το σπίτι μας. Καλώς ήρθες!
Κοίτα.
- Πιστεύεις ότι υπάρχει ομοιότητα; - Σε τι...;
Με μένα.
Το άκουσα!
Ένα πορτρέτο από τον Μεσαίωνα γιατί σύντομα γίνεται μεσήλικας.
Ναι, καλά!
Πού είναι τα πράγματα;
- Γιατί δεν είναι έτοιμα; - Έτοιμα;
Για το φτιάξιμο των κεριών.
- Δεν το κάνατε; - Σήμερα είναι…!
Το έχετε ξεχάσει:
- Όχι! Πώς είναι δυνατόν; - Συγγνώμη, Γιούργκεν. Το ξεχάσαμε τελείως.
Πώς το ξεχάσατε; Έχω μοιράσει προσκλήσεις!
Ήμασταν τόσο αφοσιωμένοι με τη ζωγραφική και το ξεχάσαμε.
- Αλλά θα το κάνουμε. - Ναι, θα τα ετοιμάσουμε.
- Απλώς θα αυτοσχεδιάσουμε. - Ναι.
Όχι! Δεν έχουμε στολίσει. Τίποτα δεν είναι όπως συνήθως!
Πώς θα το κάνουμε αυτό; Ο κόσμος θα έρθει ανά πάσα στιγμή!
- Θα πάνε όλα καλά. Θα το κάνουμε μαζί. - Όχι! Αυτό δεν γίνετε!
Όλα θα πάνε στραβά!
- Όχι, όχι, όχι! - Συγγνώμη.
- Σήκω. Πήγαινε στην κουζίνα. - Εντάξει.
Πόση ώρα θα πάρει η ετοιμασία;
Παίρνεις το βραστήρα, Εγώ θα στολίσω.
Μισή ώρα.
Γιούργκεν, θα τα καταφέρουμε. Έλα!
Θα το πάρεις αυτό; Πάρε και αυτό το μεγάλο κουτί.
Συγγνώμη!
- Μια χαρά! - Να το αδειάσω αυτό;
Πόσο χρόνο έχουμε;
Πρόσεχε!
- Κουνήσου! - Για να δούμε.
- Αυτό είναι πολύ καλό. - Όχι, από κάτω.
Κορνίλιους, μπορείς να μετακινήσεις αυτό το τραπέζι...
- Πού πάει αυτό; - Απλώς... βάλτο κάτω.
- Άννα! Να έρχεσαι πιο συχνά. - Αμέ.
- Μπαμπά, δεν θα αλλάξεις; - Να αλλάξω;
Νομίζω ότι δείχνω ωραίος.
- Μαμά! - Ναι. Πρέπει να αλλάξεις.
Είσαι σίγουρος;
- Είναι λίγο... κουραστικοί. - Μου αρέσουν.
Αλήθεια; Πώς είναι οι δίκη σου γονείς;
Ο μπαμπάς είναι επίσης λίγο περίεργος.
Κάποτε έγινε Άγιος Βασίλης. Έχασε την αίσθηση του χρόνου και είχε άγχος.
Έτσι πήρε ένα κόκκινο φόρεμα αντί για τη στολή του Άι Βασίλη.
Φόρεσε τη μάσκα του ανάποδα. Έμοιαζε σαν να είχε μακριά λευκά μαλλιά
Όταν βγήκε έξω, τα παιδιά τρόμαξαν όταν άρχισε να μιλά με μια τρομαχτική φωνή:
"Έχουμε παιδιά με καλή συμπεριφορά;" Έμοιαζε με μάγισσα.
Αααα για δες κανένα παιδί με καλή συμπεριφορά;
Μαμά, νομίζω ότι θα συμπαθήσεις τον πατέρα της Άννας.
Δεν αμφιβάλλω. Πότε θα τον δούμε;
Θα έρθει να με πάρει σύντομα.
Μένει στον Άντερσεν τον Τσαγκάρη τώρα.
Α, με τον τσαγκάρη;
Ναι... Πώς...; Πώς τον ξέρεις… Ή...
- Ήρθανε! - Ναι! Θα ανοίξω την πόρτα!
- Γεια. Τι κάνετε; - Καλά είμαστε.
Η βύθιση των κεριών, γίνετε όταν έχουν έρθει όλοι, όλα είναι τέλεια.
Οι κουβέντες, το ζεστό σπίτι του Γιόργκεν και οι χαμογελαστοί άνθρωποι.
- Ωραίο κερί. - Ευχαριστώ.
- Τα πας μια χαρά. - Σε ευχαριστώ.
Ωστόσο, η Στίνε ένιωθε άβολα αφού η μητέρα του Γιόργκεν έμαθε ότι έμενε μαζί μου.
Συγγνωμη λιγο.
Απλώς τοποθέτησε το φιτίλι γύρω...
- Πού να το βάλω; - Άφησέ το να κρέμεται.
Πόσες στροφές;
- Γεια. - Γεια.
- Σας ευχαριστώ που με φιλοξενήσατε. - Μη φύγεις.
- Η οικογένειά μας διαλύεται! - Είναι ώρα για φαγητό. Πρέπει να...
Τι ωραία! Και τα δυο που έκανες.
Ένα για τον μπαμπά σου και ένα για τον Άντερσεν.
Ναι, είναι ωραία.
Πώς γίνεται ο πατέρας σου και ο Άντερσεν να γνωρίζονται;
Δεν μπήκες απλά από την πόρτα ενός τυχαίου τσαγκάρη;
- Όχι, όχι από την πόρτα. - Σωστά.
Πώς τον ξέρεις;
Είναι ο παππούς μου.
Δεν το ξέρατε;
- Ο Άντερσεν είναι παππούς σου; - Ναι, φυσικά.
Δηλαδή είσαι η κόρη της Τζένης;
- Ναι. Η Τζένη είναι η μητέρα μου. - Εντάξει.
- Για δες. - Οκέι.
- Πρέπει να φύγω. - Ναι, αλλά...
Φεύγεις Άννα;
- Μην φύγεις τώρα, είναι ωραία εδώ. - Δεσποινίς Χιουλ, τι ωραία.
- Έχει πολλά κεριά... - Άννα, Άννα. Άννα, σωστά;
Σε βλέπω παντού! Η τελευταία φορά που σε είδα ήταν στο Άντερσεν.
Ναι. Κι αν δεν αφήσει ποτέ κανέναν να μπει.
Δεν ισχύ. Ο Άντερσεν είναι άλλωστε ο παππούς της.
Είναι...;
Ναι. Είναι η κόρη της Τζένης.
- Γι' αυτό του κάνεις τα ψώνια. - Ναι, φυσικά.
Η Τζένη είναι εδώ;
Όχι. Η μαμά και ο μπαμπάς θα έρθουν σύντομα.
Η Τζένη όμως δεν μένει στο εξωτερικό;
Σε ποια χώρα, Άννα;
Αυστραλία. Ο μπαμπάς είναι διπλωμάτης στην πρεσβεία.
Για δες. Αλλά ήρθες εδώ μόνη σου;
Καημενούλα, πολλές ερωτήσεις! Κορνήλιους, το χριστουγεννιάτικο νέγκους...
Η Τζένη λοιπόν έστειλε...
την κόρη της εδώ στον Άντερσεν για πρώτη φορά
κάνοντας όλη αυτή την διαδρομή σαν μια μικρή χριστουγεννιάτικη κάρτα;
Ακούγεται λίγο περίεργο.
Η Τζένη έγραφε στον Άντερσεν κάθε χρόνο από τότε που έφυγε.
Αλλά ο Άντερσεν δεν απάντησε ποτέ. Επειδή τσακώθηκαν.
Οπότε πιστεύω ότι εξακολουθούν να μην είναι καλά αναμεταξύ τους.
Αλλά τι συζητάμε;
Είμαι σίγουρη ότι υπάρχει εξήγηση. Γρήγορα πάνε στον Άντερσεν.
- Ελπίζω να ξέρει ότι ήρθες εδώ. - Ναι.
- Βιάσου. - Αντίο!
- Στίνε; - Ναι;
Δεν σε λένε "Άννα";
Όταν η Στίνε επέστρεψε εκείνο το βράδυ φερόταν περίεργα.
- Έχεις φτιάξει βραδινό; - Ναι.
Τέλεια! Πεινάω σαν λύκος!
Πιο παράξενα από το συνηθισμένο, εννοώ. Δεν μπορούσα να το προσδιορίσω ακριβώς.
Είσαι καλά;
Ναι, είμαι καλά!
Μόνο ένα πράγμα μένει! Δεν έχεις στολίσει για τα Χριστούγεννα;
Πρέπει να στολίσεις!
Χαίρομαι που ο συντάκτης πιστεύει ότι αυτή θα ήταν μια καλή ιστορία.
- Απολύτως. - Ναι. Τα έχεις όλα;
Το τηλέφωνο, εγώ, οι φωτογραφίες μου.
Δεν είναι μόνο οι καμπάνες που σε φέρνουν σπίτι για τα Χριστούγεννα.
Καλησπέρα. Οικοτροφείο Grådraget για κορίτσια;
Ποτέ δεν ήταν τόσο ζεστά εδώ.
Έχεις και άλλα Θέλουμε και άλλα στολίδια.
- Ίσως σε αυτό το χαρτόκουτο. - Ίσως αυτό το κουτί πάνω από τον πάγκο;
Έχεις κάνα σκαλάκι; Μια ψηλή καρεκλά;
- Θα δω αν... - Δεν πειράζει. Μην ανησυχείς.
Περίμενε ένα λεπτό.
Στίνε!
Τι είναι αυτό;
Είναι σκισμένο;
Το χέρι σκίστηκε.
Μπορώ να το δω.
Μπορώ να ράψω το χέρι του αν με αφήσεις.
Να το δω. Ναι, να το πρόβλημα.
Θα είναι μια χαρά. Απλώς θα το ράψω.
Έλα.
Πώς τον λένε;
Χάκον. Όπως ο βασιλιάς μας.
Όπως ο βασιλιάς μας, κατάλαβα.
Για δες.
Θα πρέπει να μείνετε ακίνητος, Μεγαλειότατε.
Για να ράψω το τελευταίο μέρος του χεριού σου.
Θα χρειαστείς ένα καλό χέρι για να με χαιρετίσεις, Μεγαλειότατε.
Αλλιώς,
θα πρέπει να με χαιρετίσεις με το αριστερό σου χέρι. Το άλλο δεν θα κάνει.
Ορίστε. Νομίζω ότι ο Μεγαλειότατος είναι καλά στην υγεία του.
Έτοιμος για εξιτήριο από τον θάλαμο.
Από πού τον πήρες;
- Μου τον έδωσε ο μπαμπάς. - Δεν θα αργήσει να έρθει.
Πρέπει να σου λείπει.
Δεν σου λείπει η κόρη σου;
Τζένη.
Πώς ξέρεις για αυτήν;
Γιατί δεν απαντάς στις καρτ ποστάλ της;
Όχι.
Δεν σε αφορά.
- Γιατί μαλώσατε; - Να μην σε νοιάζει!
Ακόμα κι αν έχεις λάθος, φαίνεται ότι θέλει να τα βρείτε.
Σου λείπει. Κράτησες τις καρτ ποστάλ.
Σταμάτα! Είσαι απλά ένα παιδί, και δεν σε αφορά!
- Δεν ξέρεις τίποτα! - Προσπαθώ να βοηθήσω. Είναι η κόρη σου.
- Εντάξει, θα φύγω τότε. - Ωραία. να φύγεις!
Επιτελούς!
- Αντίο! - Ναι. Αντίο!
Για δες, πατεράδες που δεν είναι εκεί για τα παιδιά τους!
Ναι, σαν τον πατέρας σου που δεν είναι εδώ για σένα.
Μην μιλάς έτσι για τον μπαμπά μου!
Γεια σας! Καλώς ήρθατε
Είμαι τόσο χαρούμενη που βρήκα την Στίνε.
Αχ, την καημενούλα.
Τίλα. Τίλα Χιούλ. Χαίρομαι που σας γνωρίζω.
Γεια σου Άννα.
Είσαι καλά;
Μπορώ να μπω;
Ναι, φυσικά. Έλα.
Έλα μέσα.
Τι έγινε;
Τίποτα.
Είμαι απλά...
Ο Άντερσεν δεν είναι ο παππούς μου. Μένω μαζί του για τα Χριστούγεννα, γιατί...
Γιατί περιμένω τον πατέρα μου.
Έχω φύγει από κι και αναρωτιέμαι...
αν θα μπορούσα να μείνω μαζί σας.
- Αχ, καλή μου, φυσικά. - Άννα, Καλή μου. Τι... τι έπαθες;
Μια στιγμή.
Καλησπέρα, Άλμα. Αυτή είναι η δεσποινίς Ολίνε Περσντάτερ.
Από το οικοτροφείο Gradraget για κορίτσια. Ψάχνω για την Στίνε Μπεργκ.
Δεν ξέρω καμιά Στίνε.
- Ποια είναι αυτή; - Άκουσα ότι ήταν εδώ.
- Εσύ είσαι; - Δεν υπάρχει καμιά Στίνε εδώ.
Ψάχνουμε την Άννα.
- Ή να πω "Στίνε"; - Δεν καταλαβαίνω...
Έλεγες ψέματα όλη την ώρα;
Δεν ξέρω καμιά Στίνε. Η Άννα είναι στην κουζίνα.
- Στη κουζίνα! - Με συγχωρείτε!
Τι τρέχει;
Γύρνα πίσω!
Στίνε!
Στίνε, σταμάτα σε παρακαλώ!
Στίνε!
Σταμάτα!
Στίνε!
Δεν είναι ασφαλές!
Στίνε!
Στίνε, έλα κάτω!
Σταμάτα! Θα καταρρεύσει ανά πάσα στιγμή!
Σε παρακαλώ! Είναι πολύ επικίνδυνο!
Στίνε!
- Στίνε! - Στίνε, κατέβα!
- Άκουσέ με! - Μην ανεβαίνεις πιο ψηλά!
Πρόσεχε
- Μπορεί να πέσεις! - Στίνε!
Σε παρακαλώ κατέβα!
- Τι; -Εκεί ψηλά!
Στίνε! Στίνε, κατέβα αμέσως!
Στίνε, έλα κάτω!
"Σχολείο θηλέων Γκράντραγκετ".
Προς τη διευθύντρια του σχολείου Θηλέων Γκράντραγκετ".
"Λυπούμαστε
που σας ενημερώνουμε ότι ο Αλεξάντερ Μπεργκ, πατέρας της Στίνε Μπεργκ"...
"σκοτώθηκε στο πόλεμο".
Είναι νεκρός.
Μην ανεβαίνεις άλλο!
Σταμάτα! Μείνε εκεί που είσαι!
Όχι!
Θα πας σπίτι!
Το Γκράντραγκετ δεν είναι σπίτι! Δεν έχω σπίτι!
Δεν μας ακούσει. Κανέναν δεν ακούει.
Άντερσεν.
κε Άντερσεν!
Άντερσεν. Πρέπει να βγείτε έξω! Πρέπει να μας βοηθήσετε.
Η Στίνα! Ανέβηκε στο καμπαναριό και μπορεί να πέσει ανά πάσα στιγμή!
Δεν ακούει κανέναν από εμάς.
Ναι; Είστε ξύπνιος;
Άντερσεν!
Σας παρακαλώ! Σας χρειάζεται!
Σας χρειαζόμαστε.
Σας παρακαλώ, Άντερσεν. Πρέπει να προσπαθήσετε!
Πρέπει να βγείτε έξω! Πρέπει να μας βοηθήσετε!
Πρέπει να έρθετε! Τώρα!
Ανοίξτε!
Ελάτε! Σας παρακαλώ!
Ανοίξτε την πόρτα!
Γρήγορα!
Είναι ο Άντερσεν.
Αυτός είναι ο Άντερσεν;
Αδύνατον...
Άντερσεν. Άντερσεν! Δεν είναι ασφαλές.
Δεν πρέπει να είναι μόνη της.
Όχι τώρα.
- Πρέπει να καταγράψουμε την είδηση. - Την είδηση;
Πρέπει να τους σώσουμε!
- Κλίνκε! Αστυνόμε Κλίνκε! - Ναι;
Πρέπει να τους σώσουμε...
Πρόσεχε!
Ελάτε! Θα τα κατάφερε!
Λίγο πιο πέρα! Πιο πέρα!
Γεια.
Βρήκα το γράμμα που άφορα για τον πατέρα σου.
Λυπήθηκα όταν το διάβασα.
Μου υποσχέθηκε ότι θα ερχόταν να με πάρει μετά τον πόλεμο.
Θα περνούσαμε μαζί τα Χριστούγεννα.
Γι' αυτό έφυγες από το σχολείο;
Δεν άντεξα άλλο.
Όταν ήρθαν τα Χριστούγεννα, σχεδίαζα να το σκάσω.
Να βρω μια οικογένεια για να περάσω μαζί τα Χριστούγεννα.
Ναι...
Δεν νομίζω ότι θα την βρεις εδώ πάνω.
Εκτός αν θέλεις να περάσεις τα Χριστούγεννα με την μικρή οικογένεια από νυχτερίδες.
Γιατί δεν απαντάς στην κόρη σου;
Είναι λίγο περίπλοκο, Στίνε.
Η μαμά της Τζένη πέθανε όταν γεννήθηκε η Τζένη.
Ίσως να φοβήθηκα λίγο πολύ ότι θα χάσω και την Τζένη.
Δεν την άφηνα να συμμετέχει σε πράγματα.
Θύμωσε τόσο μαζί μου, οπότε όταν έγινε 15...
έφυγε.
Και μετά είπα...
κάποια άσχημα πράγματα, οπότε δεν έχουμε μιλήσει από τότε.
- Όπως; - Όπως...
αν έφευγε, δεν θα ήταν πια κόρη μου.
Ήταν πολύ χαζό! Πώς θα μπορούσες να πεις κάτι τέτοιο;
Ναι, ήταν ανόητο.
Παρόλο που μου γράφει, δεν απαντώ γιατί...
υποθέτω ότι ντρέπομαι ακόμα.
Δεν έχω μάθει να συγχωρήσω τον εαυτό μου για αυτό που έκανα.
Πρέπει να τον συγχωρέσεις.
Ναι.
Ναι, ίσως θα έπρεπε.
Έτσι μάλλον θα βγαίνω πιο συχνά.
Τι λες, Στίνε; Να προσπαθήσουμε να κατέβουμε;
Καταφέραμε να ανέβουμε.
Στίνε! Στίνε!
Κοίτα!
- Κρατήστε! - Κράτα το!
- Είστε έτοιμοι; Τεντώστε το! - Μια χαρά!
Πηδήξτε!
- Απλά πηδήξτε! - Θα πάνε όλα καλά!
Μπορείτε να πηδήξετε!
- Πηδήξτε! - Πηδήξτε!
23 Δεκεμβρίου
- Πώς νιώθεις; - Καλά, νομίζω.
Είσαι στο αναρρωτήριο. Ο γιατρός είπε ότι δεν έχεις τίποτα.
Ήσουν πολύ τυχερή.
Ο Άντερσεν είναι καλά. Είναι στο σπίτι.
- Το τρένο φεύγει σε λίγο. - Το τρένο;
Επιστρέφουμε στο Γκράντραγκετ. Φεύγουμε με το πρώτο τρένο.
Σας ευχαριστώ, κε Επίτροπε. Πρέπει να υποβάλετε αναφορά στη διοίκηση.
- Θα μας βοηθήσετε, ε; - Ναι, αμέ.
Εντάξει. Είναι σημαντικό να είσαι σχολαστικός.
Έχουμε χρόνο να περάσουμε από τον Άντερσεν ή απο τον Γιόργκεν αν θέλεις...
- Δεν πειράζει. - Να πεις αντίο;
- Μπορώ να τους χαιρετήσω για σένα. - Έλα, Στίνα.
Καλό ταξίδι, Στίνα.
Και καλά Χριστούγεννα.
Δεν θα έρθει κανείς, Στίνα.
Θα σου κάνει καλό που γυρνάς σπίτι για τα Χριστούγεννα.
- Σταμάτα! - Σταμάτα το τρένο!
- Σταματήστε! - Σταμάτα το τρένο!
Περιμένετε! Σταματήστε το τρένο!
- Παρατρίχα. - Ακομα λίγο και θα έφευγες!
Αλλά ο Άντερσεν κατάφερε να βρει αυτό το έλκηθρο και το άλογο...
Τι γίνετε εδώ;
- Εμείς... - Δεν μπορείς να φύγεις τώρα.
Μόλις γίναμε φίλοι.
Σε θέλουμε στην Κόμπλερ Στριτ. Ανήκεις εδώ.
- Δεν το βλέπεις; - Είναι αλήθεια.
Η μαμά και ο μπαμπάς δεν ήταν ποτέ τόσο κοντά στο να φτάσουν στο τρένο!
Τι λες λοιπόν;
Θέλεις να ζήσεις μαζί μας;
24 Δεκεμβρίου
Όπως όλοι ξέρετε, οι καμπάνες δεν χτυπούν πια για την έναρξη των Χριστουγέννων.
Αλλά η Στίνε είχε μια καταπληκτική ιδέα.
Μπορούμε να παίξουμε για να σηματοδοτήσουμε την έναρξη των Χριστουγέννων!
Δεν ήταν η μόνη ιδέα που είχε.
Αφού μας άκουσε να κάνουμε πρόβες και ακουγόμασταν λίγο αδύναμοι...
βρήκε μια λύση. Γι' αυτό είναι μεγάλη μας τιμή
να σας παρουσιάσουμε για πρώτη φορά:
Την disharmonic Wind Quartet της Κόμπλερ Στριτ!
Ζήτω, ο Άντερσεν!
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα.
Το χιόνι έπεφτε τόσο όμορφα στολίζοντας τα περβάζια των παραθύρων μου
Το πρωί ξύπνησα σε μια χειμωνιάτικη χώρα.
Βάζουμε τα κασκόλ και τα γάντια μας, βιαστικά, μην ξεχνώντας κάτι.
Οι πατημασιές των ποδιών μας, ήταν πάνω από χίλια.
Και έτσι ήρθαν τα Χριστούγεννα στην οδό Κόμπλερ.
Τα πρώτα Χριστούγεννα μετά τον πόλεμο.
Χριστούγεννα τόσο διαφορετικά από κάθε άποψη.
Κάποιοι γνωρίστηκαν καλύτερα.
Τη χαρά και την ανακούφιση των καλών φίλων.
Κάποιοι πήραν αυτό που επιθυμούσαν.
Ίσως η Στίνε κάτι παραπάνω από οποιονδήποτε άλλον.
Μια οικογένεια.
- Τι φτιάχνεις; - Ένας χαρακτήρα που ονομάζεται Σοκολούς.
Θα φτιάξω ένα που λέγεται Τόφλους.
Η ζωή είναι λίγο σαν να πηδάς από το καμπαναριό.
Μερικές φορές πρέπει να εμπιστευτείς τους ανθρώπους όταν πέφτεις.
Πρέπει να γράψεις "Μπαμπά" εκεί.
Γι' αυτό σου γράφω επιτέλους, αγαπημένη μου Τζένη.
- Είσαι ο πατέρας της. - Ναι. Σκέφτηκα να γράψω "μπαμπά".
- Μπαμπά! - Θα γράψω "Μπαμπά".
Με όλη μου την αγάπη, ο μπαμπάς.
Καλά Χριστούγεννα!
Χριστούγεννα στην Κόμπλερ Στριτ Έχει και συνέχεια...
Όταν ήμουν πολύ μικρός, ο πατέρας μου μου είπε:
Νομίζω ότι θα γίνεις τσαγκάρης όπως ο πατέρας σου στο οποίο βρίσκομαι.
Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορείς να γίνεις σε αυτόν τον κόσμο.
Λοιπόν, επισκευάζω παπούτσια για ώρες.
Ναι, υπήρξα τσαγκάρης και πιστός μέχρι και τις τελευταίες ημέρες της ζωής μου.
Ποτέ δεν το μετάνιωσα. Όχι, ήταν υπέροχα.
Ναι.
Καλά Χριστούγεννα.
Καλά Χριστούγεννα σε όλους σας.
Μετάφραση - Επεξεργασία: Supernova Για το Trellas
Ο Trellas σας εύχεται καλά Χριστούγεννα και ευτυχισμένο το νέο Έτος 2025
«Μπαμπά μου. Ήσουν πάντα η κολώνα μου. Ήσουν πάντα δίπλα μου. Με καθοδηγούσες με τη σοφία σου. Με προστάτευες με τη δύναμη σου. Σ’ αγαπώ για πάντα.»