Στη Γαλλία, μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα ήσυχο χωριό.
Κι οι κάτοικοί του πίστευαν στην TRANQUILITE.
Στην ηρεμία, δηλαδή.
Αν ζούσες σ' αυτό το χωριό...
...ήξερες τι περίμεναν οι άλλοι από σένα.
Ήξερες τη θέση σου στην τάξη των πραγμάτων.
Κι αν τύχαινε να το ξεχάσεις...
...κάποιος θα σου το θύμιζε.
Μας έρχεται η Σαρακοστή.
Και φυσικά, είναι η εποχή της εγκράτειας.
Και ελπίζω, να είναι και εποχή περισυλλογής.
Πάνω απ' όλα, ας είναι για μας...
εποχή ειλικρινούς μεταμέλειας.
Είναι εποχή να σηκωθούμε και να μετρηθούμε.
Σ' αυτό το χωριό, αν έβλεπες κάτι που δεν έπρεπε...
...μάθαινες να κοιτάς αλλού.
Εποχή του Χριστού.
Σ' Αυτόν στρέφεται η σκέψη μας.
Κι αν τύχαινε οι ελπίδες σου να διαψευστούν...
...μάθαινες να μη ζητάς ποτέ το παραπάνω.
Εκείνος ξέρει αν και ποτέ πρέπει να συγχωρηθείς.
Κι έτσι, αυτό το έτος Κυρίου, το 1959...
Έτσι, στις καλές και τις κακές εποχές...
...οι χωρικοί τηρούσαν πιστά τις παραδόσεις τους.
Ώσπου μια μέρα του χειμώνα...
...ένας πονηρός άνεμος φύσηξε απ' τα βόρεια.
Πού θα βρούμε την αλήθεια; Πού θ' αρχίσουμε να ψάχνουμε;
Πού θα βρούμε την αλήθεια;
Ίσως ψάξουμε μακριά...
Ποιοι διάολο είστε;
Για το ζαχαροπλαστείο ήρθαμε. θα θέλαμε να το νοικιάσουμε.
Και το διαμέρισμα από πάνω.
Από πού είστε;
Ζήσαμε στην Ανδαλουσία για ένα διάστημα.
Και... για να δω... Πριν απ' αυτό, στη Βιέννη.
- Και πριν απ' αυτό... - Πριν απ' αυτό, στην Πάνβια.
- Ο Παντόφλ μαράζωνε εκεί. - Ο Παντόφλ είναι καγκουρό.
- Αλλά δε χοροπηδάει. - Είναι κουτσός.
Ανάπηρος πολέμου.
Περιμένω να το κρατήσετε σε καλή κατάσταση.
Τι ωραία μικρή πόλη! Δε συμφωνείς, μαμά;
Είναι ωραία πόλη.
Ο Παντόφλ θέλει να ξέρει πόσο θα μείνουμε.
Πες του να μην ανησυχεί.
Είναι ώρα για ύπνο... Ποιο παραμύθι απόψε;
Ο Παντόφλ θέλει ν' ακούσει για τον παππού και τη γιαγιά.
- Όχι απόψε, Ανούκ. - Πάντα έτσι λες.
Πες για τον παππού και τη γιαγιά.
Όχι απόψε... Να πούμε για την Πριγκιπέσα και τους Πειρατές;
Ετοιμαστείτε για βολές! Όλοι στο κατάστρωμα!
Έτοιμοι! Σκοπεύστε! Πυρ!
Συγνώμη για την ενόχληση.
Είναι χαρά μου.
Συγνώμη, Μεσιέ. Επίθεση πειρατών.
Φυσικά. Πώς σε λένε;
Ανούκ. Εσάς;
Κόμης Ρενώ, στη διάθεσή σου.
Αληθινός κόμης; Σαν τον Κόμη Μοντεκρίστο;
Αυτός δεν ήταν αληθινός.
Σε τι οφείλουμε την τιμή;
Σαν Δήμαρχος του Λανσκενέ, σας καλωσορίζω στην πόλη...
και σας καλώ την Κυριακή στην εκκλησία μας.
Καλοσύνη σας, αλλά δεν είμαστε φιλακόλουθες.
Αλλά είναι κοντά η εκκλησία...
και μας αρέσει να τραγουδάμε μαζί με τις καμπάνες.
Οι καμπάνες είναι κλήση για λατρεία, όχι ψυχαγωγία...
- Δεσποινίς. - Παρακαλώ;
Δεν παντρεύτηκα ποτέ, αλλά μπορείτε να με λέτε Βιάν.
Ελπίζω να περάσετε όταν ανοίξουμε σε μια βδομάδα.
Ανοίγετε ζαχαροπλαστείο κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής.
- Εγώ θα το άνοιγα άλλη εποχή. - Μα δε θα 'ναι ζαχαροπλαστείο.
- Μα τότε τι σκοπεύετε να; ... - Είναι έκπληξη.
Καλοσύνη σας που περάσατε.
Ο Κόμης μελετούσε Ιστορία. Ήταν υπομονετικός άνθρωπος.
Εμπιστευόταν τη σοφία των περασμένων γενεών.
Όπως οι πρόγονοί του, έδινε το καλό παράδειγμα στο χωριό.
Σκληρή δουλειά, μετριοφροσύνη, αυτοπειθαρχία.
Συμπλήρωσα τον 18ο αιώνα.
Το γράμμα σας προς τον εκδότη, κ. Κόμη.
Η παράγραφος για την οικογένεια και την παράδοση...
Είναι υπέροχο.
Εκτιμώ τη γνώμη σας.
Πείτε μου, ήρθατε σ' επαφή με τη μητέρα σας προσφάτως;
Βλέπω ότι νοίκιασε το ζαχαροπλαστείο...
Έχω πολύ καιρό να μιλήσω με τη μητέρα μου.
Δεν ήθελα να φανώ περίεργος.
Ελάτε τώρα! Δεν έχω μυστικά από σας.
Η Κόμισσα περνάει καλά στη Βενετία;
Ναι, σας ευχαριστώ... Της αρέσει πολύ η Βενετία.
- Είναι άθεη, άκουσα. - Τι θα πει αυτό;
Δεν ξέρω.
Να προσέχεις πιο πολύ!
- Είστε καλά; - Μια χαρά είμαι.
- Ελάτε μέσα να καθίσετε. - Μη μπαίνετε στον κόπο.
Κανένας κόπος. Είμαι η Βιβιάν Ροσέ.
Καρολίν Κλερμόν, κόρη της ιδιοκτήτριας. Κι ο γιος μου.
Η κόρη μου Ανούκ... Περάστε μέσα που είναι ζεστά.
Είναι καυτή σοκολάτα που έγινε με συνταγή 20 αιώνων.
- Τι είναι αυτό; - Τι βλέπετε, Μαντάμ;
Με τι μοιάζει;
Πέστε το πρώτο πράγμα που θα σας έρθει στο μυαλό.
Μια γυναίκα πάνω σ' ένα άγριο άλογο... Χαζή απάντηση.
Δεν υπάρχουν χαζές απαντήσεις.
Τρίγωνο πιπεράτο. Έχει λίγο πιπέρι για να κόβει τη γλύκα.
Δυνατό, περιπετειώδες...
Εσύ τι βλέπεις;
Βλέπω δόντια... Βλέπω αίμα...
Κι ένα κρανίο...
Πολύ σκούρα... Πικρή σοκολάτα.
θα σας αρέσει πολύ.
Σε πέντε βδομάδες. Έχουμε Σαρακοστή. Ευχαριστώ.
Πρέπει να πηγαίνουμε. Χάρηκα που σας γνώρισα.
Δική μου η χαρά.
Έλα, Παντόφλ! Επίθεση πειρατών!
Πόσο κάνουν αυτά τα πιπεράτα;
- Τεσσεράμιση το κουτί. - θα του βάλετε μια κορδέλα;
Για να πω ότι είναι δήθεν απ' τον άντρα μου.
Η Ζοζεφίν Μισκά.
Αυτή χορεύει στον δικό της ρυθμό.
Κι αυτά για τον άντρα σας.
Ακατέργαστο κακάο από Γουατεμάλα.
Για να ξυπνήσουν τα πάθη του.
Προφανώς δεν είδατε ποτέ τον άντρα μου.
Κι εσείς προφανώς δεν τα δοκιμάσατε ποτέ αυτά.
Μην είσαι τόσο κακομοίρα!
Λικ, έχεις ένα μικρό λάθος στο πρόβλημα 6-0.
Δεν είναι τίποτα.
Σταμάτησε κιόλας.
Η νέα δασκάλα θέλει να διορθώνουμε εμείς τα λάθη μας.
Δε σου διόρθωσα το λάθος. Σου είπα μόνο ότι το έκανες.
- Πεινάτε πολύ, κ. Κόμη; - Νηστεία Σαρακοστής, Μαντάμ.
Μα δεν πρέπει να φάτε κάτι;
Εντάξει. Άφησέ το.
Μπορώ να σας εξυπηρετήσω;
Ακριβό. Δε σπαταλάω τα χρήματά μου.
Έχω το χάρισμα να μαντεύω τις προτιμήσεις των άλλων.
Αυτά είναι τα αγαπημένα σας.
Κερνάει το κατάστημα.
- Σίγουρα είναι διαφορετικό. - Πολύ διαφορετικό.
Όχι από κει, Σαρλί!
Έλα, νεαρέ. Έχω κάτι για σένα.
- Πώς σε λένε; - Σαρλί.
Είναι 14 χρονών. Είναι 98 ανθρώπινα χρόνια.
- Εσένα ρώτησα πώς σε λένε. - Γκιγιόμ Μπλερό.
Είστε πολύ καλή.
Του έχουν μείνει τόσες λίγες χαρές!
Θες ν' αγοράσεις κάτι ξεχωριστό για τη φιλενάδα σου;
Για την ωραία γυναίκα που τόσο συμπάθησε ο σκύλος σου.
Μαντεύω ότι της αρέσουν οι σοκολατένιες αχηβάδες.
Δεν πρέπει. Η Μαντάμ Οντέλ πενθεί για τον σύζυγό της.
Πολύ λυπάμαι. Πότε απεβίωσε ο σύζυγός της;
Στον πόλεμο. Γερμανική χειροβομβίδα.
Μα πέρασαν 15 χρόνια απ' τον πόλεμο...
Όχι σ' αυτόν τον πόλεμο. Ο κ. Οντέλ σκοτώθηκε το 1917.
Ήταν μεγάλο πλήγμα για τη Μαντάμ Οντέλ.
Προφανώς.
- Καλημέρα, κυρίες μου. - Καλημέρα, κ. Κόμη.
Μακάρι όλοι οι ενοικιαστές να ήταν αξιόπιστοι όσο εσείς.
Η κ. Κόμισσα περνάει καλά στην Ιταλία;
Ίσως παρατείνει το ταξίδι της.
Πολύ ωραία.
Είδατε το νέο κατάστημα απέναντι απ' την πλατεία;
- Τη σοκολατερία, ναι. - Ντροπή, δεν είναι;
Μεγάλο το θράσος αυτής της γυναίκας!
Ν' ανοίξει σοκολατερία μέσα στη Σαρακοστή!
Ξεδιάντροπη γυναίκα!
Η καρδιά μου λυπάται αυτό το δύστυχο νόθο παιδί της.
Νέα προσθήκη στη λειτουργία!
Έχω αδυναμία στην αμερικανική μουσική, κ. Κόμη.
Πόσο καιρό είστε μαζί μας, Πάτερ Ανρί;
Κλείνω πέντε βδομάδες.
Ο προκάτοχός σας Πατήρ Μισέλ είχε κλείσει πέντε δεκαετίες.
Προσεύχομαι ν' ακολουθήσω το παράδειγμα του Πατέρα Μισέλ.
Το ίδιο κι εγώ. Κοίταξα το κήρυγμά σας όπως ζητήσατε.
Έκανα ένα ή δυο παρατηρήσεις.
Είστε πολύ καλός.
Παρακαλώ... Και κάτι άλλο ακόμα.
Δεν ξέρω αν είδατε τη νέα σοκολατερία.
Να τη δείτε. Πρέπει κανείς να γνωρίζει τον εχθρό του.
Δε συμφωνείτε;
Πού είναι το φιλί μου;
Πρόσεχε πού πας.
Τι ντεκόρ είναι αυτό; Παλιό μεξικανικό πορνείο;
Αν χρειαστώ βοήθεια, θα τη ζητήσω.
Τι βλέπετε μέσα σ' αυτό;
Τίποτα απολύτως!
Ελάτε, παιχνίδι είναι! Τι βλέπετε;
Μια γριά, πολύ κουρασμένη για να παίζει παιχνίδια.
Έχω το κατάλληλο για σας.
Αυτή η κορούλα σας... δεν ενοχλείται;
Που μετακινείστε συνεχώς.
Μια χαρά τα πάει. Νομίζω ότι της κάνει καλό.
Βλέπει νέους τόπους, γνωρίζει ανθρώπους.
Η κανέλα σας φαίνεται ταγκισμένη.
Δεν είναι κανέλα. Είναι ειδικό πιπέρι.
- Πιπέρι σε καυτή σοκολάτα; - Σας ανεβάζει.
Έχει γεύση σαν... Δεν ξέρω...
Είμαι το καγκουρό σου τώρα!
Είμαστε πολιτισμένο σχολείο. Δε χτυπάμε ο ένας τον άλλο.
- Μα πρόσβαλαν τον Παντόφλ! - Δε με νοιάζει.
Να είστε ήσυχοι!
Πού είναι ο Παντόφλ;
Η μαμά μου λέει ότι δεν έχεις πατέρα.
Και βέβαια έχω, μόνο που δεν ξέρω ποιος είναι.
Ήμουν όλη νύχτα μαζί του. Κολυμπήσαμε γυμνοί στη λίμνη.
Το ξημέρωμα γύρισα σπίτι κι έπεσα να κοιμηθώ.
Η μητέρα μου μπήκε και είπε, "Ξύπνα, υπναρού!"
Δεν είχε ιδέα ότι έλειπα.
- Σίγουρα δεν έχει αλκοόλ; - Κάτι καλύτερο.
Η κόρη μου να το πιει. Ίσως πάψει να είναι τόσο ψυχρή.
Έχετε πρόβλημα με την Καρολίν;
Έχουμε πρόβλημα.
Δε μ' αφήνει να δω τον εγγονό μου. Μ' έχει αποκόψει.
Γιατί, Αρμάντ;
Είμαι κακή επίδραση. Δε θέλω να του φέρεται τόσο αυστηρά.
Ούτε να κατουρήσει δεν μπορεί χωρίς την άδειά της.
Από τότε πού πέθανε ο άντρας της, είναι τόσο...
Ο τρόπος που καταπιέζει αυτόν τον μικρό...
Δεν τον αφήνει να τρέξει, ν' ανασάνει, να ζήσει.
Ανησυχεί και φοβάται μήπως εξαντληθεί.
Δεν τον αφήνει ούτε να κάνει μια βόλτα με το ποδήλατο.
Νομίζεις ότι εκείνος θα ήθελε να σε δει;
Έχετε κι άλλα απ' αυτά τα τρίγωνα;
- Πόσα θέλετε; - Πόσα έχετε;
Ο βαλές κούπα είναι ο πιο καλός κυνηγός. Χτυπάει καλά.
- Είστε ο Σετζ Μισκά; - Ο ένας και μοναδικός.
- Η γυναίκα σας είναι εδώ; - Η Ζοζεφίν;
- Εξαρτάται απ' το τι θέλετε... - Άφησε αυτό στο μαγαζί μου.
Δώστε το σε μένα. Θα της το δώσω.
Θα της το δώσω εγώ.
Φεύγω, έχω αργήσει.
Μα δεν τέλειωσε ακόμα το παιχνίδι.
θες να παίξουμε; Ξέρεις "δηλωτή";
Τι θέλεις;
Ξέχασες αυτό.
Τι θέλεις;
Να γίνω φίλη σου.
Δεν έχω φίλες... Ο Σερζ ξέρει ότι είσαι εδώ;
Έχει σημασία;
Κάνε μου μια χάρη... Δοκίμασε ένα απ' αυτά.
Πες μου μήπως έχουν λίγο παραπάνω κουαντρό.
Έρχομαι!
Μιλάει για σένα.
Λέει ότι είσαι ανήθικη. Λέει ότι είσαι κακή επίδραση.
Δεν ακούω τίποτα απ' αυτά που λέει ο άντρας σου.
Όχι ο Σερζ. Όχι αυτός.
Ο Ρενώ, ο Δήμαρχος. Μιλάει για σένα.
- Ώρα να πηγαίνουμε. - Κοίτα τι κέρδισα!
Πολύ ωραία. Πάμε.
Μπορώ να ρίξω μια ματιά;
- Δεν είναι και πολύ... - Δείξε μου.
Είναι κάπως υπερβολικό στο κεφάλι ίσως.
Σχεδιάζεις υπέροχα. Πόσο χρεώνεις;
Κάνεις ένα πορτρέτο. Πόσα θα ζητούσες;
Δε θα ζητούσα τίποτα... Δεν είμαι στ' αλήθεια...
Πενήντα φράγκα; Σου φαίνεται λογικό;
Απίθανο.
Θέλω να περάσεις απ' το μαγαζί μου.
Λυπάμαι πολύ, αλλά ο Κόμης το απαγορεύει.
Μίλησε στη μαμά το πρωί, και σε πολλές άλλες.
- Όπως νομίζεις. - Μακάρι να μπορούσα να έρθω.
Ευχαριστώ που μου έδειξες το σχέδιό σου.
Περιμένετε.
Παραβαίνω κανέναν νόμο;
Πέστε μου. Βλάπτω κανέναν;
Ζητάτε τη γνώμη μου;
Τι ακριβώς λέτε στον κόσμο για μένα;
Μόνο την αλήθεια, δεσποινίς.
Λοιπόν, αν περιμένετε να φοβηθώ και να φύγω από δω...
θα απογοητευτείτε πολύ.
Θα προσπαθήσω να σας δώσω μια πλήρη εικόνα.
Ο πρώτος Κόμης Ρενώ.
Έδιωξε όλους τους άπιστους Ουγενότους απ' αυτό το χωριό.
Εσείς κι οι τρούφες σας είστε μικρότερη πρόκληση.
θα έχετε κλείσει μέχρι το Πάσχα.
Σας το υπόσχομαι.
Πόση ώρα είσαι εδώ;
Ξέχασα να σε πληρώσω για κάτι τις προάλλες.
- Ζητώ συγνώμη. - Όχι, ήταν δώρο.
Όχι, οι άνθρωποι μιλάνε.
Λένε ψέματα. Δεν κλέβω. Όχι επίτηδες.
Ναι, ξέρω.
Χαίρομαι που σε βλέπω. Έλα μέσα για σοκολάτες.
- Αυτό είναι για σένα. - Πολύ ευγενικό εκ μέρους σου.
Είναι θαυμάσιο.
Άκουσα ότι δεν πας στην εκκλησία.
Δε θ' αντέξεις πολύ εδώ.
Οι άνθρωποι μιλάνε.
Συγνώμη... Περνάω μια άσχημη φάση... έτσι δεν είναι;
Δεν παρεκτρέπεται κανείς εδώ. Δε γίνεται. Δεν το ήξερες;
Αν δεν εξομολογείσαι, αν δε σκάβεις τα παρτέρια σου...
αν δεν υποκρίνεσαι ότι δε θες τίποτα άλλο απ' τη ζωή...
παρά να υπηρετείς τον άντρα σου και τα παιδιά σου...
τότε είσαι τρελή.
Θα με θεωρείς χαζή που μένω μαζί του.
Όχι, δε σε θεωρώ χαζή.
Κι όμως είμαι... Είμαι αδύναμη...
Και δεν αγαπώ τον άντρα μου... Και λέω ψέματα.
Ίσως αλλάξουν τα πράγματα. Ο Σερζ δεν κυβερνά τον κόσμο.
- θα μπορούσε να τον κυβερνά. - Το πιστεύεις αυτό;
Το ξέρω.
Τότε πρέπει να είναι αλήθεια... Λάθος μου.
Φτιάχνεις την πιο θαυμάσια σοκολάτα.
Ο Παντόφλ θέλει ν' ακούσει για τον παππού και τη γιαγιά.
Μην πεις "όχι απόψε". Πάντα "όχι απόψε" λες.
Ο παππούς σου, ο Ζορζ Ροσέ...
ήταν ο νεαρός φαρμακοποιός της πόλης Ολίς Λεμπέν.
Ήταν η αγαπημένη ιστορία της Ανούκ. Πάντα η ίδια.
Ο Ζορζ ήταν έντιμος, και πετυχημένος.
Οι πελάτες του τον σέβονταν. Αλλά δεν ήταν ευχαριστημένος.
Ήθελε πιο πολλά στη ζωή από το να πουλάει μουρουνόλαδο.
Την άνοιξη του 1927, η Φαρμακευτική Εταιρεία...
οργάνωσε μια εκστρατεία στην Κεντρική Αμερική...
να εξετάσει τις θεραπευτικές ιδιότητες κάποιων στοιχείων.
Ο Ζορζ ήταν ο πιο πρόθυμος εθελοντής της αποστολής.
Αλλά η περιπέτειά του πήρε μια αναπάντεχη τροπή.
Ένα βράδυ τον κάλεσαν να πιει κακάο με λίγο πιπέρι.
Αυτό έπιναν οι αρχαίοι Μάγια στις ιερές τελετές τους.
Πίστευαν ότι το κακάο μπορεί να βγάλει κρυφές επιθυμίες...
και να αποκαλύψει πεπρωμένα.
Και τότε ήταν που ο Ζορζ πρωτοείδε την Τσίτζα.
Ο Ζορζ ήταν ένας καλός καθολικός.
Αλλά χάρη της Τσίτζα ήταν έτοιμος ν' αλλάξει λίγο.
Οι ντόπιοι του είπαν για την Τσίτζα. Ήταν περιπλανώμενη.
Οι δικοί της γύριζαν παντού πουλώντας αρχαία γιατρικά.
Δε στέριωναν πουθενά. Όχι καλή επιλογή για νύφη.
Ο Ζορζ δεν τους άκουσε, και για ένα διάστημα φάνηκε...
ότι θα ζούσαν ευτυχισμένοι με την Τσίτζα στη Γαλλία.
Δυστυχώς, η μοίρα είχε διαφορετικά σχέδια.
Ένα πρωί, ο Ζορζ ξύπνησε και είδε ότι...
η Τσίτζα και η Βιάν, η κορούλα τους, είχαν φύγει.
Η μοίρα μάνας και κόρης ήταν...
να περιπλανιούνται πουλώντας αρχαία γιατρικά με κακάο...
και να ταξιδεύουν με τον άνεμο...
όπως για αιώνες έκαναν στην οικογένεια της Τσίτζα.
Κι αυτό θα γίνεται πάντα;
Ευχαριστώ που ήρθες, Αρμάντ.
Τι είναι τόσο σοβαρό που έπρεπε να χάσω τον ύπνο μου;
Έχω τούρτα σοκολάτα.
Γιαγιά, καλημέρα.
Θα ήθελες ένα φλιτζάνι; ...
Όχι, ευχαριστώ. Ήρθα για να φτιάξω ένα πορτρέτο.
Το δικό σου.
Το φως είναι εντάξει; Πού να καθίσει;
Έχω κάτι για σένα. Απ' τα γενέθλιά σου το κουβαλάω.
Βιβλίο με ποιήματα.
- Δε σου αρέσει η ποίηση; - Όχι... Φυσικά, μ' αρέσει.
Ούτε εμένα μ' αρέσει. Δεν είναι τέτοια ποίηση.
...σε μια στιγμή αδυναμίας προσευχήθηκα στην Παναγία...
να ευλογήσει την ψυχή του Σαρλί.
Ξέρεις, ένα ζώο δεν έχει αθάνατη ψυχή.
Καταλαβαίνω, Πάτερ.
- Χλευάζεις τον νόμο του θεού. - Είμαι αμαρτωλός κι αδύναμος.
Τι άλλο;
Ακάθαρτες σκέψεις.
Η γυναίκα που έχει τη σοκολατερία.
Πρότεινε ν' αγοράσω αχηβάδες σοκολάτες για τη χήρα Οντέλ.
Και μάλλον μ' έκανε να σκέφτομαι τη χήρα Οντέλ.
Στην ηλικία της; Στην ηλικία σου;
Μα τι έκανες στη σοκολατερία μέσα στη Σαρακοστή;
Ήταν... για τον Σαρλί.
Πάλι χλεύασες τον νόμο του θεού.
Ναι, μα αν ο Σαρλί δεν έχει ψυχή...
Δεν παθαίνει τίποτα αν σπάσει τη νηστεία.
Δεν είναι έτσι, Πάτερ;
Δέκα "Χαίρε Μαρία" και είκοσι "Πάτερ ημών".
Ποτέ δε θα έκανε αυτή τη φριχτή βασίλισσα των νεκρών.
Βλέπω πάλι τον εαυτό μου να σαπίζει μέσα στη λάσπη...
με σκουλήκια στα μαλλιά και τις μασχάλες μου.
- Τέλεια εξαθλίωση, ε; - Τέλεια.
Θέλεις λίγη τούρτα;
Μα δεν πρέπει.
Μην ανησυχείς πολύ για το τι δεν πρέπει.
Ζήσε λίγο.
Τέλειωσε το ραντεβού της στο κομμωτήριο. Φεύγω τώρα.
- Και το πορτρέτο μου; - Την άλλη φορά.
Ευχαριστώ για την τούρτα.
Μη δείχνεις τόσο πολλή ικανοποίηση.
Μείνε εδώ.
Τα κατάφερα.
Ήταν πολύ μεθυσμένος. Ξύπνησε.
Με είδε να φεύγω, αλλά έδεσα τα πόδια του με τη ζώνη του.
Εκεί, μπροστά στη μούρη του. Στη μεγάλη κόκκινη μούρη του.
Είναι πολύ χαζό, δεν είναι; Ποτέ δεν τον κατηγορώ.
Μερικές φορές μέχρι που ξεχνάω τι έγινε στ' αλήθεια.
Την έσωσα! Ο πατέρας της ήταν συνεργάτης των Γερμανών.
Κανείς δεν την ήθελε, μόνον εγώ. Και να το ευχαριστώ!
- Δικαιολογημένη η οργή σου. - Όλοι θα γελάσουν μαζί μου.
Το μυστήριο του γάμου να σε απασχολεί μόνο.
Ναι, φυσικά, το μυστήριο.
Βούτηξε το "γκάνσμπι" στη λευκή σοκολάτα.
Ωραία. Κούνησέ το λίγο.
Στο φύλλο τώρα. Μια χαρά τα πας.
Επιστρέφω αμέσως.
Μπορώ να σας περιποιηθώ με λίγες ρώγες Αφροδίτης;
Ακούγεται ότι στεγάζετε την κ. Μισκά. Αληθεύει αυτό;
Το λέτε σαν να είναι φυγάς.
Είναι φυγάς απ' τον γάμο της που ευλογήθηκε απ' τον θεό.
Ζοζεφίν, έλα έξω μια στιγμή.
Θέλει να σε δει ο εξοχότατος.
Ευλογημένο κι αυτό για σας; Και δεν είναι πρώτη φορά.
Λυπάμαι ειλικρινά.
Έπρεπε να έρθετε σε μένα.
Ο σύζυγός σας θα μετανιώσει γι' αυτό.
Πέστε του να μετανιώσει στο κεφάλι κάποιας άλλης.
Θα σε κάνω παράδειγμα!
Έτοιμος είναι.
Η εξομολόγηση πρέπει να γίνεσαι σε πνεύμα μετάνοιας.
Ήρθες εδώ με το πνεύμα της μετάνοιας;
Είναι έτοιμος.
Ακολασία, ειδωλολατρία, μαγεία, λαιμαργία και μέθη.
Ποιοι είναι οι τρεις όροι για ένα θανάσιμο αμάρτημα;
Θανάσιμο είναι το αμάρτημα που στόχο έχει το...
...που διαπράττεται ηθελημένα και με συνέπεια να...
Λάθος.
Είναι το σοβαρό αμάρτημα το οποίο διαπράττεται...
ηθελημένα και με πλήρη γνώση των συνεπειών.
Σωστά.
Πώς ξέρεις ότι η κουβερτούρα είναι σωστά ετοιμασμένη;
Πρώτα ελέγχουμε αν έχει τη σωστή θερμοκρασία.
Μετά βάζουμε το μαχαίρι να δούμε αν έχει σκληρύνει.
Σωστά.
Πιο κοντά.
Στο χωριό, περνούσε ο καιρός.
Και η σοκολατερία δε χρεοκόπησε.
Ο Κόμης σαν να παρασυρόταν σε μια παράξενη σταυροφορία.
Ήταν η πάλη του να μεταμορ- φώσει τον Σερζ σε τζέντλεμαν.
Ήταν κάτι παραπάνω από πράξη καλής θέλησης.
Ήταν μια δοκιμασία, ένας ιερός πόλεμος...
ανάμεσα στο μέγαρο και τη σοκολατερία.
Κάθε φορά λέω ότι είναι η τελευταία...
αλλά όταν μου μυρίσει η καυτή σοκολάτα...
ή αυτά με τη μόκα ή οι αχηβάδες σοκολάτας...
Τόσο μικρά και αθώα. Μια μπουκιά δε βλάπτει, σκέφτηκα.
Αλλά ήταν γεμάτα απ' αυτήν την πλούσια και αμαρτωλή κρέμα...
Κι ας με συγχωρήσει ο θεός.
Λιώνουν αργά στη γλώσσα σου και σε βασανίζουν ηδονικά.
Έχω αμαρτήσει απέναντί σας. Έχω διαπράξει το κακό.
Όντως γεννήθηκα αμαρτωλός. Μόλις βγήκα στον κόσμο.
Επιθυμείτε την αλήθεια και την εσωστρέφεια...
και διδάσκετε τη σοφία μέσα στην καρδιά μου.
Ο Κόμης δεν ήταν χαζός.
Έλπιζε ότι θα λύτρωνε τον Σερζ...
μα ήξερε ότι αυτό δεν έφτανε για να ελέγξει το χωριό.
Ήξερε ότι έπρεπε να δοθεί ένα πιο σημαντικό μάθημα.
Κάποιο άλλο πρόβλημα έπρεπε να εντοπιστεί και να λυθεί.
Δε φανταζόταν ότι το μεγάλο πρόβλημα θα ερχόταν αργότερα.
Στα ήσυχα νερά του ποταμού Ταν.
Ποτέ δε μου είπες ποιο είναι το πρόβλημα με την Καρολίν.
Να μη σε νοιάζει.
Ντρέπεται για μένα.
Βλαστημάω. Διαβάζω βρόμικα βιβλία.
Τρώω και πίνω ό, τι μ' αρέσει.
Και το μεγάλο μου αμάρτημα. Αρνούμαι να πάω στο "Μιμόζα".
Όταν ήμουν μικρή, το λέγαμε "Νεκροτομείο".
Είναι ένα γηροκομείο.
Είναι στην Τουλούζη.
Η Καρολίν με ήθελε εκεί για να είμαι υπό πλήρη έλεγχο.
Μαμά, έλα γρήγορα!
- Είναι εδώ! Ήρθαν! - Ηρέμησε, Ανούκ. Ποιοι ήρθαν;
Οι πειρατές!
Δεν μπορούμε να μείνουμε λίγο;
Γεια σας, πώς είστε;
Σε ποιον αρέσουν τα γλυκά;
Σίγουρα είναι ο καπετάνιος.
Ανούκ, μην το κάνεις αυτό. Μην το κάνεις, σε παρακαλώ.
Πώς είστε;
Θέλω να ζητήσω συγνώμη. Για όλους μας. Ειλικρινά.
Συγνώμη γι' αυτό που ήρθατε να μας κατηγορήσετε.
Γιατί εμείς οι ποντικοί του ποταμού είμαστε κατακάθια.
Με τρομερές ασθένειες και εγκληματικές τάσεις.
Τρομερό μου φαίνεται αυτό. Είναι αλήθεια;
Έτσι σκέφτεστε εσείς οι άνθρωποι της πόλης.
- Δεν είναι η πόλη μου αυτή. - Τότε λοιπόν, τι θέλεις;
Ήρθες εδώ να μας σώσεις; Είσαι της Καθολικής Πρόνοιας;
Της Γαλλικής Εθνικής Ένωσης, του Κ.Κ. ; Ποια ιδέα πουλάς;
- Σοκολάτα πουλάω. - Συγνώμη... Σοκολάτα;
Τι είναι ο ποντικός του ποταμού Κάτι σαν πειρατής;
Ίσως είναι. θες να δεις το σεντούκι μου με τον θησαυρό;
Κατάλαβα. Είναι για πούλημα.
Πραγματικά πουλιούνται, μόνο τριάντα φράγκα το κομμάτι.
- Στο Παρίσι πιάνουν πενήντα. - Τότε να πας στο Παρίσι.
Θα πάρουμε δύο, παρακαλώ.
Ναι, παρακαλώ. Σίγουρα.
Δεν ξέρω αν έχω ψιλά.
- Είναι πανέμορφα. - Τα καλύτερα της Ιρλανδίας.
Άκου... Πρέπει να σε προειδοποιήσω.
Αν κάνεις εμάς φίλους σου, άλλοι θα γίνουν εχθροί σου.
Το υπόσχεσαι;
Εγγυημένα πράγματα.
- Τι ετοιμάζει; - Ίσως πάει στο τσίρκο.
Λυπάμαι, κλείσαμε.
Ζοζεφίν, δείχνεις αλλιώτικη.
Κι εσύ το ίδιο.
Θέλω μόνο να σου πω ότι λυπάμαι πολύ.
Για τα πάντα... Αλλά έχω αλλάξει.
Βλέπεις, ο Θεός μ' έκανε καινούριο άνθρωπο.
Σε παρακαλώ πολύ... θέλω να με συγχωρήσεις...
Σε συγχωρώ.
Υπόσχομαι ότι στο εξής όλα θα είναι διαφορετικά.
Ήδη όλα είναι διαφορετικά, Σερζ.
Θέλω να πω, όταν γυρίσεις στο σπίτι.
Ευχαριστώ που ζήτησες συγνώμη. Ωραία τα λουλούδια.
Σε παρακαλώ. Είμαστε ακόμα αντρόγυνο στα μάτια του θεού.
Τότε ο θεός πρέπει να είναι τυφλός.
Το συμβούλιο δεν έχει νόμιμο δικαίωμα να τους εκδιώξει.
Η όχθη του ποταμού είναι δημόσιος χώρος.
Ο Δήμαρχος θέλει να πει δυο λόγια.
Παρακαλώ, κυρίες και κύριοι σύμβουλοι.
Αυτοί οι άνθρωποι είναι άθεοι περιπλανώμενοι.
Ζουν μια ζωή ανεύθυνη κι ανέμελη.
Μπορούν να μολύνουν το πνεύμα της ήσυχης πόλης μας.
Και την αθωότητα των παιδιών μας.
Πολύ σωστά ειπώθηκε ότι δεν μπορούμε να τους εκδιώξουμε.
Αλλά πρέπει να καταλάβουν καλά ότι είναι ανεπιθύμητοι.
Νομίζεις ότι μπορείς να με παρατήσεις; Είσαι χαζή!
Δεν είσαι τίποτα χωρίς εμένα! Ούτε κατσαρόλα δεν πιάνεις!
Ούτε ένα πιάτο στο τραπέζι δεν είσαι άξια να βάλεις!
Είναι μέσα!
Σε παρακαλώ, άνοιξε την πόρτα!
Έλα να με βοηθήσεις.
Άνοιξέ μου! θέλω μόνο να σου μιλήσω!
- Άντε να κοιμηθείς, Σερζ. - Βούλωσέ το εσύ, σκρόφα!
Αρκετή αναστάτωση μας έχεις φέρει!
Άνοιξε την πόρτα!
Πώς τολμάς;
Έλα δω αμέσως!
Ανακατώστρα σκρόφα!
Ποιος λέει ότι δεν ξέρω από κατσαρόλες!
Θαυμάσια.
Δεν μπορεί να είναι τόσο χοντροκέφαλος.
Ήταν σαν να σκότωνες μια μύγα.
Το χειρότερο πέρασε. Κατάλαβε τι αξίζεις.
Κι εγώ το ίδιο.
Πόσο χρόνο έχουμε;
Είναι μια ώρα στο κομμωτήριο.
Λυπάμαι, αλλά πρέπει ν' ακυρώσω το ραντεβού μας.
Έχω να μοιράσω αυτά. Πρέπει να τους διώξουμε.
Συμφωνώ. Δεν περιμένω να γίνουν πελάτες μου.
Δεν πρέπει να τους έχουμε εμπιστοσύνη, λέει ο Κόμης.
θα κάνουν παλιοδουλειές, θα ζητιανεύουν στις πόρτες μας.
Όχι σ' αυτή την πόρτα!
Τρίψε πιο δυνατά.
Αν θες να κατηγορήσεις, κατηγόρησε εμένα.
- Τον διαφθείρω με κακάο. - Πώς τολμάς, μητέρα;
Είναι ευτυχισμένος, για κοίταξέ τον!
Κι εσύ, μητέρα; Είσαι καλά;
Είμαι σίγουρη ότι ξέχασε να σας το πει.
Γιατί δεν τους δείχνεις, μητέρα; Φοβάσαι;
Ενέσεις ινσουλίνης... Είναι διαβητική...
Ίσως τυφλωθεί σ' ένα χρόνο.
Γιατί δε με λες ναρκομανή; Είναι πιο εντυπωσιακό.
Κι εσείς την ταϊζετε γλυκά!
Υπάρχουν χειρότεροι θάνατοι!
- Ας της δίνατε μια φόλα! - Της αρέσει το μελόδραμα!
Πρέπει να πάει κάπου όπου θα την προσέχουν.
Στο νεκροτομείο; Καλύτερα στην κόλαση!
Ίσως εκεί θα πας!
- Λικ, έλα μαζί μου. - Δε θέλω.
Είναι ευτυχισμένος εδώ.
Εγώ αποφασίζω τι είναι καλό για τον γιο μου, κ. Μισκά!
Δική μου η ζωή! Άσε με να χαρώ ότι έμεινε απ' αυτήν!
Αρμάντ, γιατί δε μου το είπες;
Σοκολατερία είναι εδώ, όχι εξομολογητήριο.
Μην τολμήσεις να νιώσεις οίκτο!
Λυπάμαι, κλείσαμε.
Μια σόδα θέλει μόνο.
Δε σερβίρω ζώα.
Έφτιαξα φρέσκα "μοντιόν". Ενδιαφέρεται κανείς;
Πονάει η κοιλιά μου.
Έχω αυτό που χρειάζεται.
Δεν μποϊκοτάρεις την ανηθικότητα;
Ένα παλιό γιατρικό.
Απ' το κακαόδεντρο.
- Παράξενη γεύση έχει. - Θα δοκιμάσει κι ο μπαμπάς;
Δεν είναι μπαμπάς μου, αλογάκι μου είναι.
Είναι πολύ καλύτερο απ' αυτά τα φύλλα.
Ωραίο είναι.
Ο Παντόφλ θέλει να σε γνωρίσει.
Είναι το καγκουρό μου.
Εμπρός, είναι το αγαπημένο σου.
- Πώς είσαι τόσο σίγουρη; - Εμπρός, δοκίμασέ το.
- Είναι καταπληκτικό. - Ξέρω να μαντεύω.
Είναι καλό, αλλά όχι το αγαπημένο μου.
Μπορώ να το φτιάξω αυτό, αν θέλεις.
Όχι με γυαλί. θα κάνω ένα πολύ γερό από ξύλο.
Καλοσύνη σου. Αλλά επιμένω να σε πληρώσω.
Συμφωνούμε σ' αυτό.
Γελάει με μας.
Τώρα έχει έναν απ' τους περι- πλανώμενους στο μαγαζί της.
Είναι πρόβλημα αυτό; Τι μας διδάσκει ο Χριστός;
Βοηθάει αυτούς που κάνουν τις Γιορτές Γονιμότητας.
Ανήμερα το Πάσχα! Μας κοροϊ- δεύει! Πότε θα κάνετε κάτι;
- Αυστραλός είναι ο Παντόφλ; - Έξω απ' το Σίντνεη.
- Τι τρώει; - Φύλλα, ζωύφια.
- Και σκουλήκια, φυσικά. - Και σοκολάτα;
Τα καγκουρό δεν τρώνε σοκολάτα.
Δοκίμασε ποτέ;
Έχεις δοκιμάσει ποτέ σοκολάτα;
Δεν ενδιαφέρεται.
Με ξαφνιάζεις, κ. Παντόφλ. Είσαι ταξιδευτής.
Πρέπει να ενδιαφέρεσαι για νέες γεύσεις! Ντροπή σου!
Έχω μια ωραία τρούφα, αν θέλει να δοκιμάσει.
Χάνετε την ώρα σας.
Ξέρεις ότι δε σ' αρέσει; Τη δοκίμασες ποτέ;
Εσένα σ' αρέσουν τα σκουλήκια;
Πώς το ξέρεις αν δεν τα δοκίμασες ποτέ;
Φίνα γεύση.
Σιχαμένο.
Εμπρός, μικρέ μου φίλε. Είσαι ελεύθερος.
Με κορόιδεψες!
Ο Σατανάς έχει πολλά πρόσωπα.
Είναι αυτός που λέει άσεμνα τραγούδια στο ραδιόφωνο.
Είναι ο συγγραφέας ασεβών βιβλίων.
Είναι αυτός που πλησιάζει τα παιδιά...
και ζητάει να παίξει μαζί τους.
Και συχνά είναι αυτός που φτιάχνει γλυκά.
Κι είναι πονηρός, γιατί τι μπορεί να είναι...
πιο αθώο και πιο ακίνδυνο απ' τη σοκολάτα;
Τρίζει λίγο.
Έχω κάτι καινούριο που θ' αρέσει πολύ στον Σαρλί!
Εγώ είμαι. Πρέπει να φύγω.
Όχι, δεν είσαι εσύ.
Πού ήσουν; Ανησύχησα.
- Σου μιλάω! - Σαν τις άλλες πόλεις είναι.
- Πες μου τι έγινε; - Είσαι βοηθός του Σατανά;
Δεν είναι εύκολο να είναι κανείς διαφορετικός.
Γιατί δεν μπορούμε να πάμε στην εκκλησία;
Μπορούμε, αλλά αυτό δε θα κάνει τα πράγματα πιο εύκολα.
Γιατί δε φοράς μαύρα παπού- τσια όπως οι άλλες μητέρες;
Καλό τομάρι είναι ο μικρός ευγενής μας.
Φυσικό είναι να γλεντοκοπάει στην Ιταλία η γυναίκα του!
Αρμάντ, όλη η πόλη είναι εναντίον μου.
- Τι μπορώ να κάνω; ... - Κάνε ένα πάρτι για μένα.
Την Τετάρτη έχω γενέθλια. Ας τους δείξουμε πώς χορεύουμε!
Μα πάρτι... Δεν είσαι καλά. Πρέπει να το πάρεις απόφαση.
Αν μου το κάνεις αυτό, σου υπόσχομαι...
ότι αύριο το πρωί θα μπω στο Νεκροτομείο να ησυχάσω.
Αν κάνω πάρτι σ' αυτή την πόλη, κανείς δε θα έρθει.
Δεν είναι ανάγκη να ξέρουν ποιος το κάνει.
Αρμάντ, άκουσέ με...
Εσύ άκουσέ με. Το χρειάζομαι αυτό.
Όταν χρειάζομαι βοήθεια, τη ζητάω.
Η μητέρα έλεγε αυτό το τραγούδι, όταν δεν είχα ύπνο.
Και σε βοηθούσε αυτό;
Πάλι δε μου ερχόταν ύπνος, αλλά ναι, με βοηθούσε.
- Πώς είναι η πόρτα; - Τρίζει.
Πώς είναι η Ανούκ; Είναι καλά;
Είναι καλύτερα.
Ωραία. Εσύ πώς είσαι;
Κάνω ένα πάρτι, αν τελικά έρθει κανείς.
- Ποιοι είναι καλεσμένοι; - Διάφοροι απ' την πόλη.
Μα τι σε νοιάζει η γνώμη που έχουν οι στενόμυαλοι χωρικοί;
Δεν τους φοβάσαι, έτσι;
θα έρθεις στο πάρτι ή όχι;
Δεν μπορώ.
Υπάρχει μποϊκοτάζ κατά της ανηθικότητας. θα το σεβαστώ.
Πρόβλημα. Σ' αφήνω μ' αυτή τη δοκιμασία των "πιστεύω" σου.
- Τι είναι αυτό; - Το αγαπημένο σου.
Το αγαπημένο μου; Αλήθεια;
Μου αρέσει, αλλά δεν είναι το αγαπημένο μου.
θα έρθω καμιά μέρα να σου φτιάξω την πόρτα.
Πολύ για σένα...
Καλή όρεξη σε όλους!
- Αν το μάθει ο Κόμης. - Δεν καλέσαμε τον Κόμη.
Ο Λικ θα έρθει;
Είμαι σίγουρη ότι έχουν άλλα σχέδια.
Γιατί κοιμάσαι;
Δε νιώθεις καλά;
Χρόνια πολλά, γιαγιά.
- Η πρόσκληση έλεγε στις 5. - Δεν τη διάβασα προσεκτικά.
Αν τη διάβαζες θα ήξερε ότι δεν έπρεπε να φέρεις δώρο.
Μην ανησυχείς πολύ για τα "πρέπει".
Σου αρέσει;
Μ' έκανες πιο νέα. Πολύ διπλωματικό.
Έχω ν' αναγγείλω δυο πράγματα. Το πρώτο είναι...
Την Κυριακή θα τρελαθείτε με το φεστιβάλ μου σοκολάτας.
Άσε τη διαφήμιση. Τι γλυκό θα φάμε;
Αυτό με φέρνει στο δεύτερο που πρέπει ν' αναγγείλω.
Δεν έχει γλυκό εδώ απόψε.
Θα έχει στο σκάφος του Ρου.
Τα παράπονα σε μένα.
- Κύριε Κόμη; - Ποιος είναι;
Πρέπει να σας μιλήσω.
Βλέπετε, κ. Κόμη...
Η Ζοζεφίν, αυτή η χαζή αγελάδα.
Κάτι πρέπει να γίνει, Σερζ. Κάτι πρέπει να γίνει.
- Ακόμα δεν τέλειωσες. - Κοντεύω.
Κοντεύεις... Έλα, άφησε το, έχεις κουραστεί.
Σοκολάτα... Σοκολάτα παντού...
Νομίζεις ότι πέρασαν καλά όλοι;
Κουράστηκα.
Ευχαριστώ... Ήταν...
- θα σε πάω σπίτι σου. - Προς θεού, όχι.
Μη χαλάσεις μια τέλεια αμαρτωλή βραδιά.
Και δε μ' αρέσουν τα άτσαλα αντίο.
θα φροντίσω για τα πιάτα.
Νομίζω ότι θα κοιμηθώ στην καρέκλα μου απόψε.
Σ' αρέσει αυτό;
Να παίρνεις μαζί το σπίτι σου όπου κι αν πας;
Βέβαια. Ο δικός σου τρόπος πρέπει να είναι πιο δύσκολος.
Κάθε φορά έχεις να φτιάχνεις σπιτικό απ' την αρχή.
Ίσως αυτή τη φορά να το κάνω σωστά.
- Τι θες να πεις; - Ίσως μείνω.
Εσύ δε σκέφτηκες ποτέ να ριζώσεις κάπου;
Ακριβό το τίμημα. Στο τέλος κάνεις ότι θέλουν οι άλλοι.
Είναι τρομερό αυτό; Οι άλλοι να περιμένουν κάτι από σένα;
Η Ανούκ τι λέει γι' αυτό;
Για όλες αυτές τις μετακινήσεις;
Μια χαρά είναι. Το δέχεται πάρα πολύ όμορφα.
Κάνει εύκολα φίλους... Είναι το ασυνήθιστο...
Το μισεί... Το σιχαίνεται.
Γύρνα πίσω!
Γύρνα πίσω, Βιάν!
Σταμάτα! Γύρνα πίσω!
- Γιατί με σταμάτησες; - Ήταν πολύ αργά.
θεέ μου! Εδώ είναι!
Ανούκ! Έρχομαι!
Με πονάς.
Ήθελα να σιγουρευτώ ότι...
Ναι, καλά είμαστε... Εσύ;
Κι ήρθα να πω...
Να πεις "αντίο", το ξέρω.
Το σκάφος σου... Έχασες το σπίτι σου.
Απλώς, ένας τρόπος να πηγαίνω εδώ κι εκεί.
- Και τώρα πώς θα; ... - θα τα βολέψω.
Βιάν, άκου...
Ξέρω... Λυπάμαι...
Ο μπαμπάς πήγαινε μ' αυτό το ποδήλατο κάθε πρωί.
Θα ήθελα να το πάρεις. Μόνο ορκίσου πως δε θα ξαναφύγεις.
Τι συμβαίνει, Λικ;
Δε γνωρίζουμε τις τελευταίες σκέψεις της Αρμάντ...
αλλά ελπίζουμε να ήταν σκέψεις μετάνοιας.
Ελπίζουμε να ζήτησε απ' τον θεό να τη συγχωρήσει...
για τη συμπεριφορά που προκάλεσε τον θάνατό της.
Κι ας επανεξετάσουμε τις δικές μας ζωές.
Ας αντισταθούμε σ' αυτούς που μας οδηγούν στον πειρασμό.
Ευλογημένος αυτός που περιφρονεί τον πειρασμό.
Μπορούμε να πάμε σπίτι τώρα;
Φυσικά, φυσικά...
Όπως θέλεις, μαμά.
Βιάν, ν' αρχίσω να δουλεύω το "κνις" για το φεστιβάλ;
Μα τι κάνεις;
Φεύγω, πρωί-πρωί αύριο.
Εξαιτίας της Αρμάντ; Δεν ήταν δικό σου φταίξιμο.
Ήρθε η ώρα, είναι απλό.
Αυτή είμαι.
Πίστευες όλα όσα μου είπες;
Πίστευες ότι μπορούσα να γίνω καλύτερη;
Ήταν όλα ένα αστείο;
Πρέπει να ετοιμαστώ τώρα.
Αν φύγεις, όλα θα επανέλθουν στη θέση που ήταν πάντα.
Είναι στη θέση που ήταν πάντα.
Όχι για μένα.
Ξέρω πώς νιώθεις.
Συγνώμη;
Δεν πρέπει να είναι εύκολο, που την άφησες να φύγει.
Δεν μπορώ να το συνηθίσω, όσος καιρός κι αν περάσει.
Αλλά, ελπίζω πολύ ότι θα επιστρέψει.
Δεν πιστεύω ότι θα έπαυαν να σε εκτιμούν...
αν έλεγες ότι δεν πρόκειται να γυρίσει ποτέ.
Πρέπει να σου μιλήσω.
Εντάξει.
Συγνώμη που σας ενοχλώ, κ. Κόμη.
Έκανα αυτό που έπρεπε, έτσι δεν είναι;
Φυσικά, είμαι σίγουρος.
Είναι όλα αυτά με τη Ζοζεφίν...
Σερζ, για τι πράγμα μιλάς;
Η φωτιά, κ. Κόμη... Ξέρω ότι έπρεπε να συμβεί, αλλά...
Δεν μπορώ να ξεχάσω τα πρόσωπα και τα ουρλιαχτά.
Η φωτιά... Η φωτιά ήταν έργο του θεού.
Εγώ ήμουν, κ. Κόμη...
Εσείς μου το είπατε.
Δε θυμάστε; Μου είπατε ότι έπρεπε να γίνει κάτι.
Δε μου το είπατε;
Άνθρωποι θα μπορούσαν να είχαν πεθάνει.
θέλεις το αίμα τους στα χέρια σου;
Στα χέρια μου;
Να πάω στον Πατέρα Ανρί να ζητήσω συγχώρεση;
Άκουσέ με, Σερζ... Άκουσέ με προσεκτικά...
Πρέπει να φύγεις αμέσως απ' αυτό το χωριό.
Και να μη γυρίσεις ποτέ.
Γιατί ν' αφήσω το σπίτι μου, το καφενείο μου;
Γιατί σε διώχνω εγώ! Γι' αυτό!
Ούτε εγώ ούτε κανείς άλλος θα ανεχθεί αυτό που έκανες!
Τώρα φύγε! Εκτός αν θες να σε καταγγείλω στην αστυνομία.
Ώρα να πηγαίνουμε.
Όχι, δε φεύγω.
- Είναι δύσκολο και για μένα. - Ο Παντόφλ δεν μπορεί πια!
Σε μισώ.
Με το δίκιο σου. Φόρεσέ το αυτό.
- Κάν' το μόνη σου. - Δεν μπορώ.
- Σήκω πάνω! - Είμαι κουτσή όπως ο Παντόφλ!
Ο Παντόφλ δεν μπορεί να περπατήσει! Ούτε κι εγώ!
Με πονάς.
Άφησέ με! Δεν είναι δίκαιο!
Δε φεύγω!
Συγνώμη, μαμά.
Μην ανησυχείς, μαμά.
Την άλλη φορά θα είναι καλύτερα. Έτσι, μαμά;
θα είναι θαυμάσια.
Είμαι έτοιμη να φύγω τώρα.
- Σωστά το κάνω; - Όχι, το κόβεις έτσι. .
Πώς είναι τα αμύγδαλα;
Είναι αρκετά ψιλοκομμένα;
Είναι εντάξει, Βιάν;
Χριστός ανέστη!
Φίλοι μου, ας είναι το Πάσχα αναγέννηση και για μας...
θάβετε τη λέξη "αναγέννηση". Αφήστε τη ν' ακουστεί καλά.
Η μέρα αυτή ας είναι αναγέννηση και για μας.
Επιδιώκουμε την αναγέννηση της ηθικής μας εγρήγορσης.
Ωραία. Προσπαθήστε ξανά.
Φτάνει πια. Ας σταματήσουμε τώρα. Έχω κουραστεί πολύ.
Εντάξει, αφήστε το σε μένα. Ίσως έχω μια-δυο προτάσεις.
Λίγα πράγματα. θέλουμε να είμαστε τέλειοι αύριο, έτσι;
Ας αντισταθούμε στους ρηχούς επίγειους πειρασμούς...
Ας αποτάξουμε τους επίγειους πειρασμούς της σάρκας μας.
Μάταιες όλες οι προσπάθειές μου.
Υπέφερα με τη θέλησή μου.
Νήστεψα, βδομάδες τώρα δεν έφαγα σχεδόν τίποτα.
Δε με πειράζει ο πόνος, αλλά το ότι νιώθω τόσο χαμένος.
Δεν ξέρω τι να κάνω... Πες μου τι να κάνω...
Πιες αυτό.
Πιες αυτό, θα σου κάνει καλό. Σου το υπόσχομαι.
Εμπρός, πιες το.
Λυπάμαι πολύ.
Δε θα το πω σε κανέναν.
Να πλυθείς τώρα. Κυριακή του Πάσχα.
Το κήρυγμα...
Δεν το τελείωσα.
Κάτι θα σκεφτώ.
Δεν ξέρω τι θέμα να έχει το σημερινό κήρυγμά μου.
Θέλω να μιλήσω για το θαύμα της μεταμόρφωσης του Κυρίου;
Όχι, ειλικρινά όχι.
Δε θέλω να μιλήσω για τη θεϊκότητά Του.
Προτιμώ να μιλήσω για την ανθρώπινη πλευρά Του.
Ξέρετε, για το πώς έζησε τη ζωή Του εδώ στη Γη.
Για την καλοσύνη του, για την ανεκτικότητά του.
Ακούστε. θα σας πω τι σκέφτομαι.
Ας μη μετράμε την καλοσύνη μας με το τι δεν κάνουμε...
αλλά με το τι αρνούμαστε και με το τι αποκλείουμε.
Ας μετράμε την καλοσύνη μας μ' αυτά που αγκαλιάζουμε.
Μ' αυτά που δημιουργούμε και μ' αυτούς που περιλαμβάνουμε.
Σίγουρα δεν ήταν το πιο δυνατό κήρυγμα του Ανρί...
ούτε και το πιο εύγλωττο.
Αλλά οι ενορίτες ένιωσαν κάτι καινούριο τότε.
Μια επιφοίτηση του πνεύματος.
Μια ελευθερία απ' την παλιά "ηρεμία".
Ακόμα κι ο Κόμης Ρενώ ένιωσε παράδοξα... ελευθερωμένος.
Αν και χρειάστηκε έξι μήνες για να βρει το θάρρος...
να καλέσει σε δείπνο την Καρολίν.
Όσο για τη Ζοζεφίν, πήρε την άδεια για το καφενείο.
Και του έδωσε καινούριο όνομα.
Όμως ο βόρειος άνεμος δεν είχε ικανοποιηθεί.
Οι άνεμοι έλεγαν στη Βιάν για πόλεις που δεν είχε πάει.
Για άγνωστους ακόμα φίλους που είχαν ανάγκη βοήθειας.
Για μάχες που έπρεπε να δοθούν.
Για κάποιον άλλον, την επόμενη φορά.
Ώσπου ο βόρειος άνεμος εξασθένησε... κι έφυγε.
Όταν το καλοκαίρι ήρθε ξανά στο μικρό χωριό...
μια ζεστή αύρα απ' τον Νότο φύσηξε απαλά και ζεστά.
Λίγη ρύθμιση θέλει μόνο. Ελπίζω να είναι καλύτερα.
Η μητέρα ήξερε ότι δεν ήταν τυχαίος ο γυρισμός του Ρου.
Το ήξερα κι εγώ.
Δεν περίμενα να μαντέψεις την αγαπημένη μου σοκολάτα.
Το ήξερα.
Και ο Παντόφλ;
Το χτυπημένο πόδι του, σαν από θαύμα, θεραπεύτηκε.
Κι έφυγε χοροπηδώντας, σε αναζήτηση νέων περιπετειών.
Δε μου έλειψε.