Το έφερες μέχρι εδώ;
Ωραία. Γύρνα το.
Έτσι.
Βγάλ' το.
Τέλεια. Πρέπει να πάω στην αγορά.
- Τι ώρα είναι; - 10 περίπου.
10; Πρέπει να πάω να πάρω τον γιο μου.
- Πού είναι ο Τόνι; - Γυρίσαμε αργά χθες.
Μην ανησυχείς, θα έρθει στην ώρα του.
- Μπορείς; - Ναι. Μη φοβάσαι, δεν θα σε κρεμάσω.
- Έι! - Ναι, σεφ.
Ξύπνα! Έρχεται ο κριτικός σήμερα.
Και γιατί νόμισες πως κοιμήθηκα εδώ;
Πρέπει να βάλουμε σούπα, αβγά και μπριζόλες.
- Ακόμη σκατά είναι η φάτσα σου; - Όχι, καλά είμαι.
Πήγαινε βοήθα με το γουρούνι.
Γουρουνόπουλο!
Γεια, φιλαράκο.
Γεια.
Βάλε ζώνη. Συγγνώμη που άργησα.
Το έχω συνηθίσει.
Δεν νομίζω να προλάβουμε να πάμε σινεμά σήμερα.
Επειδή έρχεται κριτικός;
- Πού το ξέρεις; - Μου το 'πε η μαμά.
Τι είπε;
Είπε πως μπορεί να είσαι λίγο αγχωμένος.
- Είπε θα είμαι αγχωμένος; - Ναι.
Η μαμά δεν με ξέρει και τόσο καλά.
Εντάξει;
Όπως και να 'χει, ξέρει αρκετά για σένα.
- Ναι; Ξέρεις τι λέει πως πρέπει να κάνω; - Τι;
Να πάρω κινητή καντίνα.
- Μ' αρέσουν οι καντίνες. - Σε ποιον δεν αρέσουν;
Αλλά με φαντάζεσαι να οδηγώ καντίνα; Σεφ είμαι.
Εντάξει.
Πρέπει να πάω στη λαχαναγορά να ψωνίσω.
Μπορώ να έρθω;
Έλεγα να σ' αφήσω στο εστιατόριο, στη Μόλι.
Θέλω να 'ρθω.
- Θα ρωτάς συνέχεια; - Όχι.
Δεν πάμε για να φας, πάμε για ψώνια.
- Ξέρω. - Ωραία.
- Έχεις μοβ και άσπρα; - Μόνο πορτοκαλί.
Βάλε 6 μάτσα από αυτά και 8 από τα μικρά.
Μια στιγμή, φιλαράκο.
Κι από τα ραπάνια, χρησιμοποιώ μόνο το πράσινο.
- Μπαμπά. - Κατάλαβες;
6 από αυτά και...
- Μπαμπά! - Τι θες, Πέρσι;
- Θα μου πάρεις Κέλο-κορν; - Ο μπαμπάς δουλεύει.
- Όχι. γιατί δεν τρως ένα φρούτο; - Δεν θέλω.
Τι το θες το Κέλο-κορν; Ξέρεις τι είναι;
Υδατάνθρακες με ζάχαρη.
Δες τι όμορφο που είναι αυτό το φρούτο.
Πώς γίνεται να προτιμάς το Κέλο-κορν απ' αυτό το φρούτο;
Φάε ένα φρούτο.
Στέλνουν έναν κριτικό που έχει ένα τεράστιο μπλογκ φαγητού.
Ξέρεις τι είναι αυτό;
- Ναι. - Γράφει για φαγητά στο ίντερνετ.
Ξέρω τι είναι το μπλογκ φαγητού.
Είναι από τους πολύ γνωστούς.
Αυτοί οι "μεγάλοι" δεν με γουστάρουν...
γιατί έχω πάρει πολλές καλές κριτικές.
- Είναι "μισιάρηδες". - Ακριβώς.
Εμείς στην ηλικία σου δεν χρησιμοποιούσαμε τέτοια λέξη.
Το πολύ-πολύ να λέγαμε ζηλιάρηδες.
Αλλά το "μισιάρης" είναι πετυχημένο.
Εκεί έχει λουκάνικα Anduille. Έχεις δοκιμάσει;
Όχι.
- Είναι καυτερά. Σ' αρέσουν; - Όχι.
Δεν είναι και τόσο καυτερά. Έλα.
Είναι από τη Νέα Ορλεάνη.
- Την ξέρεις; - Ναι.
Ναι;
Είναι στις ΗΠΑ απ' την αγορά της Λουζιάνας από τον Ναπολέοντα.
Ναι, δηλαδή... εννοούσα, αν την ξέρεις τώρα.
- Αυτό έγινε πολύ παλιά. - Το 1803.
Σωστά, μάλλον.
Εγώ έλεγα για το φαγητό, για την κουλτούρα...
Σαν αυτά τα λουκάνικα. Ή σαν τα beignets... Τα ξέρεις;
- Έχει κι εδώ. - Δεν είναι το ίδιο.
Αν φας εδώ, είναι γιατί σου έρχεται στη μνήμη εκείνος ο κόσμος...
Γιατί, σου λέω, είναι ένας άλλος κόσμος.
- Πρέπει να πάμε μια μέρα. - Σίγουρα.
- Αλήθεια; - Ναι. Δηλαδή, όχι τώρα.
- Πότε; - Δεν ξέρω. Τώρα έχω πολλή δουλειά.
Έχω αυτό τον κριτικό...
- Μετά; - Ναι, μετά. Ωραία θα 'ναι.
- Τον άλλο μήνα δεν έχω σχολείο. - Καλά θα ήταν.
Ή όποτε... δηλαδή... θα ρωτήσω τη μαμά.
- Αν δεν γίνεται, πάμε άλλη φορά. - Γίνεται. Τη ρώτησα.
Τη ρώτησες;
Έχεις κιόλας κινητό;
Τα παιδιά στην ηλικία σου έχουν κινητό;
Ποιανού είναι αυτό το μπέικον;
Πρέπει να το προσέχω κι αυτό;
Άμα μάθω ποιος είναι, ας σκύψει να ετοιμάζεται.
Πώς πάμε, παιδιά;
Αρχίστε τσιγάρισμα. Το χοιρινό κόπηκε, το μπέικον εντάξει.
- Τα έκοψα. - Ωραία.
Παιδιά, ξέρετε πως απόψε είναι σημαντική βραδιά.
Ναι; Ειδοποιήστε με μόλις φτάσει.
Θέλω χαρούμενες φάτσες γύρω του. Φέρτε φίλους. Κερνάω εγώ.
Τα ποτήρια είναι στραβά. Εγώ πρέπει να σας τα λέω;
- Ω, σεφ! - Έχω τα ωραία. Τα βλέπεις;
Κοίτα τι πράμα είναι αυτό!
- Φοβερά καροτάκια. - Είδες;
- Καρλ. - Όχι τώρα, σε παρακαλώ.
Πού στο διάολο τα βρήκες;
Ήρθε ο Ρίβα.
- Τι ήρθε να κάνει; - Δεν ξέρω.
Ερχόταν για δω. Τον καθυστέρησα για 5' με ένα εσπρέσο.
Πρέπει να του μιλήσεις.
Κράτα τον 5'. Πρέπει να οργανωθούμε.
Εντάξει. Περίμενέ τον να σου έρθει εδώ.
Ευχαριστώ.
Πώς θα τον κρατήσεις αυτόν τον ψυχάκια έξω από δω;
Πρέπει να σκεφτείς ένα σχέδιο.
- Θες να τα κάνω ξιδάτα; - Ναι.
- Εδώ είναι ο Καρλ; - Ναι.
Ε, Καρλ!
Θα αλλάξεις το μενού;
Ναι, δεν μπορώ αυτή τη στιγμή.
Παίζονται πολλά απόψε.
Γι' αυτό το μενού πρέπει να 'ναι τέλειο.
Ναι, αλλά μπορώ να σε βοηθήσω.
Δεν μπορώ αυτή τη στιγμή.
Δώσε μου 5' να οργανωθούμε και μετά κοιτάμε το μενού.
Το έχω ξανακάνει. Μπορώ να βοηθήσω.
Δεν χρειάζομαι βοήθεια, χρειάζομαι χώρο.
Εντάξει; Ευχαριστώ.
Μας αφήνετε λίγο μόνους, παιδιά;
Σας ζητάω να φύγετε κι εσείς κοτάτε τον Καρλ;
Ωραία, κάντε διάλειμμα 5'.
- Εντάξει είσαι; - Το ελέγχω.
Πιες έναν καφέ.
- Να ξεκαθαρίσουμε κάτι. - Ναι.
Δεν θα μιλάς έτσι στους βοηθούς μου.
Μόνο εγώ τους μιλάω έτσι.
Έτσι συμφωνήσαμε όταν με προσέλαβες.
Ωραία. Θα μ' ακούσεις τώρα;
Έχω ιδέες. Μερικές φορές πιάνουν.
Δεν με νοιάζει αν το περιοδικό γράψει ότι είσαι "μεγάλος".
Το γεγονός είναι ότι δουλεύεις στο εστιατόριό μου.
Είχα σεφ και πριν έρθεις εσύ.
- Θα έχω σεφ κι όταν φύγεις. - Ωραία. Τώρα άσε με να δουλέψω.
Ξέρεις ποιος έρχεται απόψε.
Ο πιο σπουδαίος κριτικός της πόλης.
Ξέρεις ότι το AOL αγόρασε το μπλογκ του...
Ναι, για 10 εκ. $.
- Σωστά. Το ήξερες, ε; - Ναι.
Γι' αυτό θα του φτιάξω πολύ καλό μενού.
- Πολύ καλό μενού; - Πολύ καλό φαγητό.
Τότε, λοιπόν...
Και στην κουζίνα μας επικρατεί δημιουργικό χάος.
- Χάος; - Δημιουργικό χάος.
Έχουμε τη μεγαλύτερη πελατεία, ξέρεις.
Δεν μιλάω για πόσα βγάζουμε. Μιλάω για ποιότητα φαγητού.
Το ίδιο φαγητό εδώ και 5 χρόνια.
Θυμάσαι τι έγινε όταν έβαλες εντόσθια στο μενού;
- Μιλάς για τα γλυκάδια μου; - Ναι.
Πήγες να αυτοσχεδιάσεις και κανένας δεν έφαγε τα γλυκάδιια σου.
Άκουσέ με, σε παρακαλώ.
Μου κόστισε μια περιουσία να σου φτιάξω τη γαλλική... πώς τη λένε...
- Γαλλικό εξοπλισμό κουζίνας. - Ποιος άλλος έχει;
- Ξέρεις γιατί έχεις εσύ; - Το εκτιμ...
Γιατί το αξίζεις.
Εγώ το ξέρω ότι το αξίζεις.
Φέρσου λοιπόν έξυπνα. Έστω για απόψε.
Αν πήγαινες στους Στόουνς κι ο Τζάγκερ δεν έπαιζε το Satisfaction...
πώς θα ένιωθες;
Θα χαιρόσουν;
- Όχι. - Όχι! Θα τα έκανες λίμπα!
Το μενού αρέσει στον κόσμο.
Καρλ, εσύ είσαι ο σεφ. Ξέρεις τι λέω εγώ;
Παίξε τις επιτυχίες σου.
Ωραία, ετοιμαζόμαστε, παιδιά.
Μεγάλη βραδιά, απόψε. Να τι θα κάνουμε...
Θα σερβίρουμε τα σουξέ μας. Αρχίζουμε με αυγό χαβιάρι.
Εσκαλόπ.
Γαλλική κρεμμυδόσουπα.
Σαλάτα φριζέ.
Αστακό ριζότο.
Φιλέτο.
Και τελειώνουμε δυνατά με κέικ σοκο-λάβα.
Μιλήστε με τη Μόλι για τι κρασιά ταιριάζουν.
Ειδοποιήστε με όταν έρθει. Βάλτε την ψυχή σας!
Διασκεδάστε το! Ωραία!
Έχω κουραστεί να είμαι τόσο μόνος...
Βοήθα, κορίτσι μου, να περάσει ο πόνος.
Λένε πως επίτηδες μελαγχολώ...
για να μου πεις το Σ' αγαπώ.
Αλλά μην πιστεύεις, μωρό μου, τον κόσμο.
Θέλω κοντά σου να γυρίσω. Δείξε μου εσύ τον δρόμο...
Μπαμπά!
Πάμε.
Στην υγειά της κριτικής!
Στην ομάδα!
"Γκολουάζ: Τα πάντα για να μ' ευχαριστήσουν.
"10 χρόνια πριν είχα την τύχη να δειπνήσω...
"... στου σεφ Κάσπερ στο Μαϊάμι."
Ζήτω το Μαϊάμι, μωρό μου!
"Η τόλμη και μόνο της συγκεκριμένης μαγειρικής αντίληψης...
"... μου θύμισε γιατί διάλεξα αυτό το επάγγελμα."
Χαρά μου!
"Δεν μπορούσα να ξεχάσω την έμπνευση που μου είχε χαρίσει...
"... όπως καθόμουν στην πρόσφατα ανανεωμένη σάλα του εστιατορίου.
"Αλλά οι καιροί άλλαξαν. Ο Κάσπερ έχει μεταμορφωθεί...
"... από πρωτοπόρος σεφ, σε κακομοίρα θεία που σου δίνει 5 $...
"... κάθε φορά που τη βλέπεις, για να εξαγοράσει την αγάπη σου...
"... ενώ εσύ προσπαθείς να ξεφύγεις απ' τη γλυκερή αγκαλιά της.
"Το σπεσιαλιτέ ορεκτικό ήταν αυγό χαβιάρι.
"Ένα αυγό με ολίγο χαβιάρι, ως δικαιολογία για την τιμή...
"... με την οποία χρέωσε την έλλειψη φαντασίας του.
"Ο Κάσπερ μπορεί να συνοψιστεί με την πρώτη μπουκιά...
"... της αδικαιολόγητης σοκο-λάβας του.
"Δεν είχε καν την τόλμη να μην την πολυψήσει.
"Οπότε περιέργως καμιά λάβα δεν έβγαινε από μέσα.
"Το θλιβερό κέικ ήταν το αποκορύφωμα της απογοήτευσής μου.
"Η μόνη πιθανή εξήγηση για την κατάντια είναι ότι ίσως τρώει...
"... ό, τι φαγητό επιστρέφεται στην κουζίνα.
"2 αστέρια."
Δεν το καταλαβαίνω.
Σε όλους άρεσε. Ακόμη και σ' αυτόν.
Τότε γιατί έγραψε όλες αυτές τις μαλακίες;
Ποιος δίνει σημασία;
Εγώ!
Γιατί έπρεπε να είχα μαγειρέψει αυτά που σκόπευα.
Αγνοείς το γεγονός ότι όλοι ευχαριστήθηκαν.
Δημιουργείς πρόβλημα εκεί που δεν υπάρχει.
Δεν είναι δύσκολο να ευχαριστήσεις. Βάζεις στο μενού...
αυτά που αρέσουν σ' όλους. Αν βάλεις τόννο, είναι εγγύηση.
Αλλά αν βάλεις βοδινά μάγουλα...
- ... κανένας δεν θα δοκιμάσει. - Όλα ήταν ωραία.
- Ναι, για οικογενειακό γεύμα. - Ε, γι' αυτούς μαγειρεύεις.
Αυτό λέω! Γιατί να διαλέγω;
Γιατί να μην υπάρχουν για όλα τα γούστα;
Υπάρχουν σεφ που μαγειρεύουν αυτό που πιστεύουν.
Κι ο κόσμος δοκιμάζει γιατί είναι ανοιχτός σε νέες εμπειρίες.
- Και στο τέλος τούς αρέσει. - Τι θες να σου πω;
Ότι δεν έχω δουλέψει με καλύτερο σεφ;
Είναι αλήθεια. Γιατί είσαι.
Είσαι ο καλύτερος, Καρλ.
- Σοβαρά μιλάω. - Ευχαριστώ.
Παρακαλώ.
- Συμφωνήσαμε να μην το κάνουμε αυτό. - Το ξέρω.
- Να μη σου μαγειρέψω κάτι; - Εντάξει, πάμε.
Θέλει να σου μιλήσει η μαμά.
Ινές;
Εισαι καλά;
Πήρα 2 αστέρια. Καλά είναι;
Κανονικά δεν διαβάζω τέτοιες βλακείες...
αλλά άμα γράφει τέτοια... Πόσοι δουλεύουν εδώ; 50 άνθρωποι;
Ο Πέρσι είναι 10 χρονών. Τι τη θέλει τη νταντά;
Το παιδί είναι σχολείο. Τι την έχεις εδώ;
- Γεια, Φλόρα. - Γεια, κ. Καρλ.
Τι τη χρειάζεσαι;
Το ξέρεις πως τον πείραξε, ε;
Που άργησα; Του ζήτησα ήδη συγγνώμη.
Άργησες; Μια ώρα σε περίμενε. Μόνος του, έξω.
Δεν κατάλαβα πως ήταν τόσο αργά. Ήταν η μέρα που...
Έχεις δίκιο.
Δεν του άρεσαν αυτά που γράψανε για σένα.
Ούτε εμένα.
Τα 'μαθες, ε;
Είσαι καλά;
Καλά είμαι.
Ωραία.
Θα επανορθώσω.
- Ωραία περάσαμε, ε; - Ναι. Πού πας τώρα;
Έχω να φτιάξω το μενού.
- Μπορώ να έρθω να κοιτάω; - Συγγνώμη, είναι δουλειά.
Δεν θα ενοχλήσω.
- Πρέπει να δουλέψω. - Καλά, γεια.
- Θα ξαναδιασκεδάσουμε την άλλη βδομάδα. - Εντάξει.
Τι στο διάολο κάνεις;
Αυτό είναι τρελό! Δεν πήγες σπίτι σου;
Όχι. Έλα εδώ.
Πήγαινε να κοιμηθείς, δικέ μου. Δεν έφυγες όλη νύχτα!
Γάμα το το Τουίτερ. Φύγε.
Ποιο Τουίτερ; Τι λες;
Εννοώ, γάμα τους. Ποιος τους δίνει σημασία;
Δεν ξέρω για τι πράμα μιλάς.
Τίποτα. Οι συνηθισμένες μαλακίες.
- Τι είναι αυτό; - Κρέας μαριναρισμένο. Δοκίμασε.
- Καλό; - Απίστευτο, δικέ μου!
- Ναι; - Γαμώ το μου!
- Σοβαρά τώρα. - Σοβορολογώ.
- Πες αλήθεια. - Αλήθεια, είναι απίστευτο.
Από καρυκεύματα;
Όλοι ξενυχτίσανε μαγειρεύοντας!
- Έλα δω! - Έλα.
- Έλα να δοκιμάσεις, Τόνι. - Πάψε και δοκίμασε αυτό.
Καλό είναι;
- Κοίτα τον! - Πολύ ψημένο;
- Τέλειο, σεφ! - Από καρυκεύματα;
Τέλεια όλα! Πεντανόστιμο και πικάντικο!
- Σ' αρέσει; - Φοβερό!
Κοίτα πώς κάνει!
- Καλό; - Γαμάτο, σου λέω.
- Μη με δουλεύεις, ε; - Είναι γαμάτο!
Τρομερή γεύση, αφεντικό!
Καλό; Ε;
Άκου, αφεντικό. Γάμα το το Τούίτερ.
Τι λες; Τι το Τουίτερ. Γιατί να το γαμήσω;
- Δεν έχεις Τουίτερ; - Όχι.
Δεν χρειάζεσαι άλλες γκόμενες;
Μάλλον αυτό είναι.
Τι σχέση έχει το Τουίτερ με τις γκόμενες;
- Έχεις ακούσει για κοινωνική δικτύωση; - Ναι.
- Αυτό είναι. - Και σημαίνει γκόμενες;
Γκόμενες, βρίσκεις εισιτήρια, μαθαίνεις για συγκροτήματα...
Οτιδήποτε απαιτεί μια βάση δεδομένων.
Για τις γκόμενες απαιτείται βάση δεδομένων;
Ναι!
Δείξτε μου τι πρέπει να δω στο Τουίτερ, λοιπόν.
Αμάν! Τι είναι αυτό;
- Έφτιαξες μαρμελάδα γκότζι μπέρι; - Κάτω απ' τα πιτσούνια.
Αλλά δεν θα μας αφήσει να τα βάλουμε στο μενού.
- Μην ανησυχείς γι' αυτόν. - Αυτό πρέπει να το βάλουμε.
Άσε να τον χειριστώ εγώ.
Είπε να βάλω ότι θέλω εγώ.
- Εντάξει. - Έτσι θα μαγειρέψουμε.
Το δοκίμασες αυτό; Έχει αντζούγια. Δοκίμασε.
Απίστευτο! Τι έχεις εκεί;
- Η μαμά κόβει την κόρα. - Το ξέρω.
Καλό είναι.
Και βέβαια είναι.
- Το χαμηλώνεις, σε παρακαλώ; - Εντάξει.
- Ξέρεις από Τουίτερ; - Ναι, έχω λογαριασμό.
Ναι;
- Πώς δουλεύει; - Είναι πρώτο.
Πρώτο; Σε ρώτησα πώς δουλεύει;
- Κάνεις τουίτ. - Όπως τα μηνύματα;
Όχι.
Κάνε μου κι εμένα λογαριασμό.
Εντάξει.
Τι όνομα χρήστη να σου βάλω;
- Καρλ; - Δεν μπορείς να βάλεις σκέτο Καρλ.
Καρλ Κάσπερ.
- Υπάρχει άλλος. - Πήραν το όνομά μου;
- @ΣεφΚαρλΚάσπερ; Καλό είναι; - Ναι.
@Σεφ... ΚαρλΚάσπερ.
Για το σεξ γίνεται αυτό;
- Πφ! Γι' αυτό το θέλεις; - Όχι!
Κάποιος έγραψε κάτι κακό και θέλω να δω τι.
Ωραία!
- Σκατά! - Ε, μη μιλάς έτσι.
Δεν με νοιάζει που δεν είναι εδώ η μαμά. Δεν θέλω εγώ.
- Η κριτική έγινε "επιδημική". - Τι πάει να πει αυτό;
- Την κάνουν όλοι επανάληψη. - Δηλαδή, την διαβάσανε όλοι αυτοί;
- Ναι. - Σκατά!
- Νομίζω πως είναι πρώτη φάση! - Εγώ όχι.
- Δεν έλεγα γι' αυτό. - Για ποιο;
- Που κάνουμε παρέα. - Συνέχεια μαζί είμαστε.
Που βγαίνουμε και κάνουμε πράγματα.
Πάντα κάνουμε.
Δεν εννοώ σινεμά, κλπ. Που κάνουμε παρέα και μιλάμε.
Μαθαίνουμε ο ένας για τον άλλο.
Ζεις με τη μαμά κι εγώ δουλεύω κι όταν βγαίνουμε, διασκεδάζουμε.
Έχει πλάκα που συζητάμε, όπως όταν μέναμε μαζί.
Κι εμένα μου λείπει αυτό.
Τότε γιατί δεν γυρνάς σπίτι;
Πέρσι, δεν μπορώ απλώς...
Δεν είσαι εσύ ο λόγος που δεν μένω σπίτι. Το ξέρεις, ε;
- Έτσι είναι. - Τότε;
Τότε τι;
Γιατί δεν μένεις σπίτι;
Η μαμά κι ο μπαμπάς πήραν απλώς διαφορετικούς δρόμους.
Είμαστε φίλοι, απλώς καλύτερα να μη μένουμε μαζί...
και να μην είμαστε παντρεμένοι.
- Καταλαβαίνεις; - Όχι.
Είναι δύσκολο να σου εξηγήσω.
Μπορούμε να ανταλλάσσουμε τουίτ;
Ναι.
- Θα μου δείξεις πώς; - Ναι.
Ωραία.
Πρώτα, κάνεις κλικ εδώ και γράφεις το όνομα χρήστη.
- Ωραία. - Μπορείς να μπαίνεις και απ' το iPhone.
Κάνεις κλικ εδώ για διαβάζουν οι ακόλουθοί σου τι έγραψες.
"Ο Καρλ Κάσπερ τα κάνει πάνω του"
"Γκολουάζ: τα πάντα για να μ' ευχαριστήσουν"
"Ράμσεϊ Μισέλ: Ο Ψηφιακός Ουρανίσκος"
Δεν θα ξεχώριζες ένα καλό φαγητό...
ακόμη κι αν σου κάθονταν στη μούρη.
- Μπαμπά... - Ναι;
- Έχεις 1.653 ακόλουθους από χθες! - Καλό είναι αυτό;
Φοβερό!
Ωραία. Και τι σημαίνει;
Ότι 1.653 άνθρωποι διαβάζουν τα τουίτ σου.
Νόμιζα πως ήταν σαν τα μηνύματα.
- Έγραψες τίποτα από χθες; - Όχι.
Είσαι σίγουρος;
Ναι, μόνο ένα μήνυμα έστειλα.
- Σε ποιον; - Σ' εκείνον τον ηλίθιο κριτικό.
Μόνο σε όσους σε ακολουθούν μπορείς να στείλεις μήνυμα.
Νομίζω πως το έκανες ανάρτηση.
Έγραψε κάτι άσχημο για μένα και του απάντησα με μήνυμα.
Μπαμπά, μπορούν να το διαβάσουν όλοι.
Και φαίνεται το έστειλε σε όλους τους 123.845 ακολούθους του.
- Και απάντησε. - Τι λέει;
- Δεν νομίζω να πρέπει να στο διαβάσω. - Διάβασε, σε παρακαλώ.
Διάβασε την απάντηση!
"Θα προτιμούσα να κάτσεις εσύ στη μούρη μου...
"... μετά από ζωηρό περίπατο μια ζεστή μέρα...
"... παρά να ξαναϋποστώ εκείνη τη σοκο-λάβα σου."
- Έτσι μου έγραψε; - Σε όλους το έγραψε.
- Πλάκα μου κάνεις! - Πωπω!
Ξέρετε πόσοι το διάβασαν αυτό; Έχω πάνω από 2.000 ακόλουθους.
Έχεις ρεύμα!
Μου στέλνουν μηνύματα να του απαντήσω.
- Μη το κάνεις. - Όχι.
Μη του απαντάς!
Οι μισοί νομίζουν πως έχει δίκιο.
Ναι, αλλά οι άλλοι μισοί ότι έχει άδικο. Έτσι είναι το ίντερνετ.
- Έχει δίκιο. - Έτσι είναι τα κοινωνικά δίκτυα.
Έχεις Τουίτερ;
- Ναι. - Τι όνομα;
@ΜικρόςΜάρτι. Αλλά δεν γουστάρω όσους με ακολουθούν.
Αποφεύγω ό, τι...
- Ε, τι κάνεις; - Γράφω.
Μη! Τι γράφεις;
- Σεφ, δεν είναι καλή ιδέα. - Ακούστε.
Δεν θα το στείλω αν δεν σας αρέσει.
"Γιατί δεν ξανάρχεσαι απόψε; Έχω ειδικό μενού για σένα, μαλάκα."
- Μη! Δώσε το κινητό! - Δεν είναι καλή ιδέα!
Μη!
Τώρα βγήκε στον αέρα.
- Γιατί το έκανες; - Τώρα δεν παίρνεται πίσω.
Του πέταξα το γάντι.
Ετοιμαστείτε για μάχη.
Θα φτιάξουμε αυτό που έπρεπε να είχαμε φτιάξει χθες.
Τι θα κάνουμε απόψε;
Πρέπει να σ' αφήσω, μικρέ. Έχω να ψωνίσω.
- Να έρθω μαζί σου; - Όχι, συγγνώμη.
Γιατί δεν επιτρέπεται να έρχομαι στην κουζίνα;
Γιατί κάνει πολλή ζέστη, έχει φασαρία και βρίζουνε.
- Βρισιές ακούω όλη την ώρα. - Πού;
Στο ίντερνετ.
Σε τι σάιτ μπαίνεις που έχουν βρισιές;
- Στο YouTube. - Έχει βρισιές;
- Να έρθω τουλάχιστον για ψώνια; - Όχι.
Έχω πολλές δουλειές και πολλά στο κεφάλι μου.
Κοίτα ποια μας περιμένει. "Γεια σου, μαμά".
Έλα δω που μου έλειψες! Δώσε μου ένα φιλί.
- Γεια! - Γεια!
Η δημοσιοσχεσίτισσά μου θέλει να μιλήσετε.
Δεν της μιλάς;
- Για τι πράγμα; Για το Τουίτερ; - Όλοι διαβάζουν αυτά που έγραψες.
- Δεν νομίζω ότι καταλαβαίνεις. - Τι;
Έλα μέσα μαζί μου να της τηλεφωνήσεις.
Πείτε της να με πάρει αμέσως. Είναι ο Καρλ εδώ μαζί μου.
Φεύγω.
Όχι, θα πάρει αμέσως. Ήταν στην άλλη γραμμή.
Νομίζω ότι μεγαλοποιείς τα πράγματα.
Δεν μ' αρέσει να σε βλέπω έτσι.
Πώς; Μια χαρά είμαι. Απλώς έχω δουλειά.
Ποτέ δεν θα είσαι ευτυχισμένος όσο μαγειρεύεις για άλλους.
Αν είναι για την καντίνα, δεν θέλω να το συζητήσω.
Γιατί όχι;
Μπορείς να φτιάχνεις ό, τι θες. Να είσαι αφεντικό.
Μπορείς να μαγειρεύεις για όλα μου τα πάρτι.
Ευχαριστώ, αλλά δεν χρειάζομαι χάρες από σένα ή τον πρώην σου.
- Γιατί τόσο περήφανος; - Γιατί δουλεύω.
Και παρά το τι πιστεύεις, είμαι ελεύθερος να κάνω ό, τι θέλω, τώρα.
Μ' αρέσει η ζωή μου.
Όταν πάρει, πες της ότι δεν θα ανεβάσω γυμνές φωτογραφίες μου.
Και τις συμβουλές καριέρας ας τις κρατήσει για τον εαυτό της. Γεια.
Έχω τα πράματα στο φορτηγό. Εμπρός!
- Θα το κάνουμε; - Ξεκινάμε;
- Ναι! - Άντε, παιδιά!
Μπρος, βγάλτε τα όλα έξω!
Θέλω τα σκεύη έξω και τα ντελικατέσεν και...
Έχεις τα γαλλικά τυριά;
Καρλ, τι γίνεται απόψε;
Έχουμε κόσμο;
Είμαστε γεμάτοι αλλά δεν ξέρω τι έχει το μενού.
Δεν ισχύει το μενού. Άλλαξε.
Το κατάλαβα.
Είναι ειδικό μενού για τον Ράμσεϊ Μισέλ.
Θα έρθει απόψε, είμαι σίγουρος. Διάβασες το άρθρο;
- Ναι. Είμαι περήφανη για σένα. - Είναι στο ίντερνετ.
- Δοκίμασε το φαγητό. - Χαίρομαι τόσο όταν γίνεσαι έτσι...
Ζήτα να δοκιμάζουν. Θέλω να ξέρουν τι πάμε να κάνουμε.
- Εντάξει. - Ωραία;
Δεν σπρώχνουμε σπεσιαλιτέ απόψε. Όλα είναι σπεσιαλιτέ.
Είμαι ενθουσιασμένος. Επιτέλους, είμαι ευτυχισμένος.
Δεν επιτρέπεται να είμαι ευτυχισμένος στη δουλειά μου;
Καρλ, κρατάμε το ίδιο μενού, ε;
Έχω κάτι σπέσιαλ για απόψε και δεν είναι γλυκάδια.
Μπορεί αλλά τόσες κρατήσεις...
μόνο στα εγκαίνια είχαμε. Το ξέρεις;
Το ξέρω, ήμουν στο Τουίτερ. Διαφήμιζα το εστιατόριο.
- Τι; - Ήμουν στο Τουίτερ.
Άλλο αυτό. Από δω και μπρος πριν γράψεις κάτι...
στο ίντερνετ, θα το εγκρίνω εγώ πρώτα. Εντάξει;
Είμαστε γεμάτοι επειδή κάλεσα τον Ράμσεϊ Μισέλ...
κι ήρθαν να δουν που θα του τα χώσω.
Θα γράψεις στο Τουίτερ συγγνώμη που αποκάλεσες...
τον πιο έγκριτο κριτικό στο Λος Άντζελες μαλάκα.
Δεν πρόκειται να του ζητήσω συγγνώμη. Ξέρεις τι έγραψε για μένα;
- Δεν δίνω δεκάρα τι έγραψε για σένα. - Αυτός άρχισε.
Δεν με νοιάζει! Είσαι μάγειρας! Είσαι σεφ!
Αυτά μαγειρεύεις εδώ και χρόνια και αρέσουν.
Ή θα φτιάξεις αυτά για τα οποία έρχεται ο κόσμος...
- Θες το ίδιο φαγητό; - Το ίδιο ακριβώς.
Το ίδιο φαγητό που ξέσκισε αυτός ο τύπος;
Το εστιατόριο δεν το γεμίζουν κριτικοί αλλά κόσμος...
που έρχεται για το φαγητό σου εδώ και 10 χρόνια.
Και τώρα ξαφνικά θες να το παίξεις καλλιτέχνης.
Παίξ' το καλλιτέχνης στον ελεύθερο χρόνο σου.
- Άκουσέ με! - Ούτε γλυκάδια, ούτε μυαλά μοσχαρίσια.
Δεν θα φτιάξω γλυκάδια. Άκουσέ με!
- Η κουζίνα είναι δκή μου, είχαμε πει. - Στ' αρχίδια μου τι είπαμε.
Η συμφωνία άλλαξε.
Μείνε ή φύγε, εσύ αποφασίζεις. Τέρμα η συζήτηση.
Έχεις ένα μαγαζί γεμάτο κόσμο που ήρθε απόψε...
- ... να φάει το φαγητό μου. - Δεν είναι φαγητό σου, Καρλ.
Είναι δικό μου, γιατί το εστιατόριο είναι δικό μου.
Πληρώνω για τα ποτήρια, για τις πετσέτες, για τα κουτάλια.
Τον μισθό της Μόλι, τους μισθούς ολονών. Εντάξει;
Ή μαγειρεύεις το μενού μου ή αναλαμβάνει ο Τόνι.
Έτσι κι αλλιώς, τις μισές φορές ο Τόνι μαγειρεύει.
Με απειλείς ότι θα με απολύσεις;
Όχι! Σου λέω τι θα κάνω...
αν δεν μαγειρέψεις το μενού μου. Έκλεισε το ζήτημα.
Γιατί δεν μαγειρεύεις εσύ το μενού σου χωρίς σεφ;
Για να δούμε πώς θα τα πας απόψε.
Πάμε, Τόνι. Χέσ' τον.
Τόνι;
Καλή τύχη.
- Για στάσου! - Καλή τύχη!
Περίμενε, δικέ μου! Έλα τώρα!
Μην το κάνεις.
- Μείνε εδώ εσύ. - Πάρε με τηλέφωνο.
Τόνι, το μαγαζί είναι γεμάτο. Φέρσου σαν επαγγελματίας, ΟΚ;
Φέρε πίσω τη σούπα!
Μια στιγμή, παρακαλώ.
Καλώς ήρθατε!
Χαίρομαι που σας ξαναβλέπω, κ. Μισέλ. Από δω.
Ευχαριστώ.
- Είχε πολλή κίνηση; - Όχι.
EL JEFE [αρχηγός, σεφ]
Τι τρέχει; Λείπει το 22, το 25, το 26...
Τι έγιναν οι παραγγελίες, ρε φίλε;
Παρακαλώ;
Αυτά δεν ήταν στο μενού και την άλλη φορά;
Έτσι νομίζω.
Είχα την εντύπωση πως απόψε θα ήταν... διαφορετικά...
- ... σαν ειδική περίπτωση. - Καταλαβαίνω.
Μπορούμε να κάνουμε κάτι να νιώσετε πιο άνετα;
Μπορώ να μιλήσω με τον σεφ, με τον Κάσπερ;
Έχω ένα θαυμάσιο 2009 που μόλις το άνοιξα να ανασάνει.
Επιτρέπετε; Την τελευταία φορά που ήμουν στη Νάπα...
μου το δωρίσανε και περίμενα την κατάλληλη ευκαιρία.
Είστε πολύ γενναιόδωρος.
- Ο σεφ Κάσπερ είναι εδώ; - Δυστυχώς, απουσιάζει.
Θα γυρίσει;
Φοβάμαι ότι αυτό έμεινε αδιευκρίνιστο.
Ο @ΣεφΚαρλΚάσπερ δεν εμφανίστηκε.
Ίσως αυτό που λείπει από τα φαγητά του είναι το θάρρος.
- Σε χρειάζομαι μπροστά. - Κάνω μια κράτηση.
- Άσε το τηλέφωνο. - Αφήστε με να κάνω τη δουλειά μου.
Πήγαινε στο μπαρ, σε παρακαλώ. Τόνι!
Καρλ, δεν μπορώ να μιλήσω. Έχει πολλή δουλειά.
Ο τύπος γράφει συνέχεια στο Τουίτερ. Τι στο διάολο σερβίρετε;
Δεν ξέρω. Φαντάζομαι τα ίδια όπως κάθε φορά.
- Τι τρώει τώρα; - Δεν ξέρω.
- Σε ποιο πιάτο είναι; - Στη σοκο-λάβα.
Κράτα τον στη θέση του. Τι;
- Παρκάρω το αμάξι. - Τι πράμα;!
Μην τον αφήσεις τον πούστη να φύγει!
Εδώ είναι;
Εδώ είναι το αρχίδι;
Ωχ!
- Γύρνα σπίτι σου. - Μια στιγμή.
Σταμάτα μια στιγμή!
Απλώς...
Περίμενα καιρό να μιλήσω σ' αυτό το αρχίδι.
Δεν είμαι γλυκερός ούτε κακομοίρης. Δεν με νοιάζει η γνώμη σου.
Δεν μ' αγγίζουν αυτά που γράφεις!
Το κέικ σοκο-λάβα δεν είναι απλώς κάποιο άψητο κέικ.
Δεν είναι αυτό που κάνει το μέσα ρευστό.
Παίρνεις παγωμένη σοκολάτα γκανάς και τη βάζεις στο φορμάκι...
ώστε όταν απ' έξω ψήνεται, το μέσα ρευστοποιείται.
Εντάξει...
Είναι ρευστό! Το βλέπεις, μαλάκα;
Εσύ δεν κάνεις τίποτα. Τι κάνεις;
Κάθεσαι και τρως και μετά βγάζεις έναν εμετό λέξεων.
Για να γελάσει ο κόσμος. Ξέρεις πόσο σκληρά δουλεύω;
Ξέρεις πόσο δουλεύει το προσωπικό μου;
Θυσιάζουμε τα πάντα για να σε κάνουμε ευτυχισμένο...
Για να έρθεις εσύ και να μας χέσεις.
Εντάξει...
Πονάει! Πονάει όταν γράφεις τις μαλακίες σου!
Πράγματι, πράγματι.
Πίστεψε πως θα το έκλεινε το εστιατόριό του.
Μαλάκα!
Και τι κάνεις; Σταματάς ποτέ να γράφεις μαλακίες;
Πράγματα που βγάζεις απ' το μυαλό σου. Ήταν ρευστό!
Είναι ρευστό το γαμημένο!
Μαλάκα!
- Δεν μ' αγγίζουν αυτά που γράφεις! - Εντάξει.
- Δεν μ' αγγίζεις! - Εντάξει, Καρλ.
- Δεν μ' αγγίζει! - Όχι.
Είσαι δημοσιοσχεσίτισσα, έχεις άκρες. Δεν κατεβαίνει από το ίντερνετ;
Μα έχει ήδη κυκλοφορήσει.
Ακόμη κι αν πείθαμε τον ένα να το κατεβάσει...
υπάρχουν ένα σωρό σε κινητά.
Δεν μπορούμε να βάλουμε δικηγόρο να κάνει μήνυση;
Αν απειλήσουμε με δικηγόρο, φουσκώνουμε μια ιστορία...
που ήδη έχει δημοσιότητα. Έτσι θα αποκτήσει κι άλλη.
Κι αυτός ο κριτικός συνεχίζει να ανεβάζει ασταμάτητα υλικό.
Και το παίρνουν άλλοι και μετά άλλοι, κ. ο.κ.
Είναι απίστευτο!
Δηλαδή, δεν μπορώ να κάνω τίποτα;
Για να κατεβεί το βίντεο; Όχι, θα είναι εκεί για πάντα.
Τέλεια.
Αλλά μπορεί να βγει μια ευκαιρία από δω.
Πώς είναι δυνατό;
Δεν το είπα, αλλά μπορούμε να πάμε στην "Κόλαση της Κουζίνας".
- Τι πράμα; - Στο ριάλιτι.
Δεν καταλαβαίνεις τι γίνεται.
- Είμαι αληθινός σεφ... - Είπες πως θέλεις λεφτά, ε;
Δουλειά.
Δουλειά, όχι λεφτά. Δουλειά σαν αυτή που είχα.
Το Τουίτερ λέει πως έχεις 20.000 ακόλουθους.
Αυτό είναι τρομερό.
Θα τον κλείσω τον λογαριασμό, μην ανησυχείς.
Όχι! Θα βγάλεις λεφτά από προϊόντα.
Δεν ακούτε; Δεν θέλω. Θέλω να μαγειρεύω.
Έχεις δύο επιλογές.
Να μπεις με τα μπούνια και να βγάλεις χρήμα...
Σαν τη Χάνι Μπούμπου. Δεν θέλω.
Ξέρεις πόσα βγάζει αυτή; Ή η μάνα της;
Δεν με ενδιαφέρει. Μπες στο θέμα.
Ή κρύβεσαι μέχρι να περάσει η μπόρα.
Μα είπες ότι αυτό θα συνεχίζεται εσαεί στο ίντερνετ.
Ναι, αλλά με τόσα καινούργια που βγαίνουν γρήγορα θα ξεχαστεί.
Ευχαριστώ για τον χρόνο σου. Ήσουν πολύ διαφωτιστική.
Κλείνεις; Καλώς, μπορείς να με πάρεις όποτε θες.
Αν δεν με βρείς, έχω αυτόματη ειδοποίηση.
Ωραία, ευχαριστώ.
Εγώ ευχαριστώ. Κι η "Κουζίνα της Κόλασης";
Τι;
- Να το προχωρήσω, έτσι; - Όχι, να μην το προχωρήσεις.
ΟΚ, δεν θα τους τηλεφωνήσω αλλά θα στείλω μέιλ.
Μα δεν μ' ακούς; Πρέπει να κλείσω.
Έχω... μια εισερχόμενη κλήση.
Εντάξει, θα σου πω πώς πήγε.
Ηλίθια!
Α, ωραία!
- Γεια, Ινές. - Γεια. Μίλησες με τη Τζεν;
Ναι, μόλις μιλούσαμε.
Και;
Και... τι να πω; Δεν σταματιέται. Εγώ... θέλω μόνο να μαγειρεύω.
Όλα θα πάνε καλά.
Βρήκα μερικά εστιατόρια. Έχω συνεντεύξεις την άλλη βδομάδα.
Καλό αυτό.
Ναι. Κοίτα, όσο είναι έτσι τα πράματα, μπορείς να κρατάς τον Πέρσι;
Αλλά θα τον πάρεις μαζί σου στη Νέα Ορλεάνη, ε;
Εκεί είναι;
Θα του το πω.
Δώσ' τον μου να του μιλήσω.
Γεια, μπαμπά. Καταλαβαίνω ότι ακυρώνεται η Ν. Ορλεάνη.
Σ' ευχαριστώ που το λες. Ο μπαμπάς έχει τρεξίματα.
Είσαι ο πρώτος!
- Ίσως μια άλλη φορά. - Ναι. Σίγουρα. Σ' ευχαριστώ.
Γεια.
Αφεντικό! Τι κάνεις; Ε, παιδιά, ήρθε το αφεντικό.
Βάλε ποτά. Ό, τι καλύτερο έχεις. Βότκα για τον μεγάλο.
Μεγάλε!
- Είσαι παντού! - Τα είδες; Πολύ άσχημο.
- Τα είδες; - Τα είδα. Είναι παντού.
Είναι φρίκη. Δεν θα ξαναδουλέψεις.
Μα όχι. Σοβαρά, με παίρνουν τηλέφωνο.
- Αυτό είναι πολύ καλό. - Ναι.
Χαίρομαι. Ήξερα πως κάτι μεγάλο θα έκανες.
Ναι.
- Γιατί να ξαναγύριζες; - Ναι.
Θα με βάλεις κι εμένα σε κανένα κόλπο;
Γιατί τα παρατάω όλα στο πιτς φιτίλι.
Πίστεψέ με. Θα σε πάρω αμέσως μόλις γίνει κάτι.
Μη μ' αφήσεις.
Μη με βαρέσεις, σε παρακαλώ. Συγγνώμη.
Στριμώχτηκα άσσχημα.
Είχα πιει λίγο... δεν ήξερα τι να κάνω. Είμαι χέστης, το ξέρω.
Τι να έκανες; Ήταν μεγάλη ευκαιρία.
Σε έβαλαν μετά στο YouTube και ένιωσα υπεύθυνος.
- Αλλά ήταν αστείο, ε; - Δεν ήταν αστείο για μένα.
Όλοι όσοι ξέρω το είδαν. Ένιωσα κι εγώ διάσημος που σε ξέρω.
Ήταν λίγο ή πολύ αστείο; Γελούσαν εις βάρος μου ή...;
Λίγο κι απ' τα δύο.
Τους έκανες να γελάν αλλά και να σε κοροϊδεύουν μαζί.
- Έγινα ρεζίλι. - Ήταν τρομερό! Πολύ κακό.
Αλλά ήταν μαζί και διασκεδαστικό. Φαινόσουν συμπαθητικός.
Του άξιζε του τύπου! Όλοι αυτό λένε.
- Σοβαρά τώρα, συγγνώμη. - Δεν έγινε τίποτα.
- Κοίτα, θα σταθώ στα πόδια μου. Ψάχνω... - Ξέρω.
Θα έρθω κι εγώ μαζί. Είμαι ο σου-σεφ [δεξί χέρι] σου.
Όχι. Τώρα πια είσαι σεφ.
Μα δεν θα ήμουνα σεφ χωρίς εσένα!
Ο Ρίβα είχε σε ένα πράγμα δίκιο.
Ήσουν έτοιμος να γίνεις σεφ. Μη το χαλάς.
Στη μεγάλη ευκαιρία του Τόνι!
Στην υγεία του σεφ!
Δεν μ' αρέσει το πώς έγινε, αλλά χαίρομαι που έγινε.
- Εντάξει; - Ωραία το είπες, μεγάλε!
Πολύ σας αγαπάω, ρε μάγκες.
Σ' αγαπάω, ρε Τόνι.
- Σ' αγαπώ, Τόνι! - Ευχαριστώ, σεφ. Κι εγώ.
Σας αγαπάω και τους δυο.
Σ' αγαπάω, μεγάλε. Ας κάνουμε μια παρτούζα επί τόπου.
Σ' αγαπάω, ρε συ. Χαίρομαι που φιλιώσατε.
Ευχαριστώ. Θα συνεχίσεις εδώ;
Η αλήθεια είναι πως κανείς δεν μου τηλεφώνησε.
- Και οι προσφορές που είχες; - Δεν είχα.
- Εξαιτίας του βίντεο; - Βασικά, ναι.
Έλα τώρα!
Είμαι σαν Βίκινγκ που θέλει να γίνει πιανίστας.
Δεν έχω ιδέα τι πάει να πει αυτό.
Είμαι παντού!
Είμαι σαν διαδικτυακό μιμίδιο! Ξέρεις τι είναι αυτό;
Είμαι ένα γαμημένο μιμίδιο!
Καρλ, χρειάζεσαι ένα διάλειμμα.
- Αρκετά ξεκουράστηκα. Θέλω δουλειά. - Χρειάζεσαι αλλαγή.
Χρειάζομαι δουλειά. Θέλω δουλειά σε κουζίνα.
Μακάρι να μην είχα ανοίξει το... Να είχα φτιάξει αυτά που...
Θες να πας να δουλέψεις για άλλον Ρίβα;
Ήσουν δυστυχισμένος εδώ, όσο καιρό σε ξέρω.
- Όχι! Είχαμε πολλές ωραίες στιγμές. - Ναι, αλλά είναι ώρα να φύγεις.
Δεν ανήκεις πια εδώ, το ξέρεις.
Ποια είναι αυτή η κοπέλα;
- Καρλ... - Τι;
- Να είσαι ειλικρινής μαζί μου. - Είμαι!
Δεν δίνεις τη δέουσα σημασία σε κάποια πράματα, πχ στον Πέρσι.
Δεν είμαι το κατάλληλο πρότυπο γι' αυτόν αυτή τη στιγμή.
Τον κάνω να ντρέπεται για μένα.
Τα έχει δει όλα στον υπολογιστή.
Οι φίλοι του...
Ίσως τότε πρέπει να του μιλήσεις.
- Απλώς... - Σε χρειάζεται, Καρλ.
- Δεν τον γνωρίζω. Είναι περίεργη ηλικία. - Γιατί δεν τον γνωρίζεις;
Θέλω να είσαι ευτυχισμένος.
Δεν είσαι ευτυχισμένος.
Ποτέ δεν θα είσαι, εδώ.
Δεν ξέρω τι να κάνω.
Πάντα ήξερα το επόμενο βήμα μου εδώ.
Τώρα που τέλειωσε είμαι... χαμένος.
Είναι μια καλή αφετηρία αυτή.
- Ωραία. - Έλα εδώ.
Είσαι ο πρώτος!
- Θα τον περιμένω. - Εντάξει.
Να τον περιμένεις.
Ευχαριστώ.
Γεια, Φλόρα. Εδώ είναι ο Πέρσι;
- Μέσα είναι. - Του λες ότι ήρθα;
- Φυσικά. - Ευχαριστώ.
Γεια.
- Πώς κι ήρθες; - Ήρθα να δω τον Πέρσι.
Χαίρομαι που ήρθες, αλλά γιατί δεν τηλεφώνησες πρώτα;
Γιατί...
Λέει κοιμάται.
- Θα του μιλήσω. - Μια στιγμή.
Η Φλόρα είπε ότι λέει ότι κοιμάται...
αλλά αν κοιμόταν δεν θα έλεγε "λέει".
Άσε να του μιλήσω.
Όχι, περίμενε. Μπορούμε να μιλήσουμε πρώτα.
Σε παρακαλώ, έλα.
Ο Πέρσι κι εγώ θα πάμε στο Μαϊάμι να δούμε τον πατέρα μου.
Δεν έρχεσαι μαζί μας;
- Τι; - Ναι, έλα μαζί μας.
Θες να έρθω... Δεν γίνεται.
Δεν έχω λεφτά.
Πρέπει να βρω δουλειά πρώτα.
Αφού πρώτα καταλαγιάσουν όλα.
Θα μπορούσα να σου δανείσω μέχρι...
Δεν θέλω τα λεφτά σου! Δεν θέλω ελεημοσύνη από σένα.
Το ξέρεις πως στεναχωρήθηκε που δεν πήγατε Ν. Ορλεάνη, ε;
Πληγώθηκε. Του λείπεις.
Ωραία, τι θες να κάνω;
Οι νταντάδες δεν μπορούν να πάρουν αεροπλάνο.
Οπότε... γιατί δεν έρχεσαι να τον προσέχεις όσο δουλεύω;
Να έρθω μαζί σας για να τον προσέχω;
Ναι.
- Δηλαδή, είμαι η νταντά του; - Ναι, στο Μαϊάμι.
Μπορεί να είναι καλό. Εκεί άρχισαν όλα για σένα.
Εκεί γεννήθηκε ο Πέρσι, εκεί πρωτοδούλεψες σεφ.
Μπορεί να καθαρίσει το μυαλό σου.
- Πιστεύεις ότι θα συμφωνήσει ο Πέρσι; - Θα ξετρελαθεί.
Τι λες;
Έχω μια επαγγελματική συνάντηση.
Πηγαίνετε επάνω και βγάλτε τα ρούχα.
Παράγγειλέ του φαγητό, να κοιμηθεί, να κάνει μπάνιο...
Δεν χρειάζομαι ύπνο. Είμαι 10 χρονών.
Θα κοιμηθείς αργά το βράδυ. Θα πάμε να δούμε τον παπού.
Παίζει στο "Hoy como Ayer";
- Δεν είναι λίγο μικρός γι' αυτό; - Λίγο μικρός για τι;
Δεν θα παίζει για πάντα. Θέλει να τον δει ο εγγονός του μια φορά.
Ωραία... να τον προσέχεις. Γίνεται χαμός εκεί.
Εγώ να τον προσέχω; Εσύ θα το κάνεις.
- Πού είμαστε; - Εδώ είναι η Μικρή Αβάνα.
- Εδώ είναι ο Κάστρο; - Όχι.
- Εδώ μεγάλωσα. - Σοβαρά;
Εδώ ζει και εργάζεται ο παπούς.
Εδώ δουλεύει; Και τι κάνει;
Τι είπε;
- Ρωτάει αν τα ξαναφτιάξαμε. - Όχι, είμαστε φίλοι.
Τη βοηθάω να προσέχει τον μικρό.
Τι; Δεν καταλαβαίνω.
Λέει ότι πάχυνες από την τελευταία φορά που σε είδε.
Από τότε, ναι. Αλλά πρόσφατα έχασα 8 κιλά.
- Τι; - Λέει πως έχασε 10 κιλά.
Ναι αλλά σε 2 μήνες. Εγώ έχασα 8 σε 2 βδομάδες.
Δεν μου κάνει το κοστούμι.
Λέει πως του πέφτει το παντελόνι.
10 κιλά! 10 κιλά!
Γιατί λέει συνέχεια 10. Εγώ λέω 8, αυτός λέει 10.
Πολύ καλό αυτό! Να ξυπνήσουμε τον Πέρσι να δοκιμάσει.
Λέει καλύτερα να μην τον ξυπνήσουμε.
Μα δεν έχει φάει ποτέ αληθινό κουβανέζικο σάντουιτς.
Να του φτιάξεις εσύ ένα.
Θέλω να φάει αυθεντικό από δω, τη Μικρή Αβάνα.
Είναι πολύ καλό, αλήθεια.
Τα δικά σου είναι καλύτερα.
Λες να αρέσει στον κόσμο τέτοιο φαγητό;
- Θα αρέσει λες; - Φυσικά! Είναι πραγματικό φαγητό.
Μπορεί να μιλήσω του Μάρβιν.
Ας τον ακούσω, να δω τι λέει για την κινητή καντίνα.
Λες να είναι εδώ;
Δεν ξέρω, αλλά θα μάθω αύριο. Θα του τηλεφωνήσω.
Το ξέρεις πως είναι εδώ. Γι' αυτό με έφερες εδώ;
Δεν καταλαβαίνω τι λες.
Δοκίμασε αυτό. Η μανιόκα είναι υπέροχη.
Τρελαίνομαι για μανιόκα.
Είσαι πολύ ψεύτρα.
Είμαι ο Καρλ Κάσπερ. Ήρθα να δω τον Μάρβιν.
- Νάιλον κάλυμμα; - Συγγνώμη;
Αν δεν θέλετε να βγάλετε τα παπούτσια σας.
Ευχαριστώ.
Ακολουθήστε με.
- Ήρθε ο Κάσπερ. - Πώς είσαι;
Χαίρομαι που ήρθες. Για να σε δω!
- Πώς πάει; - Έλα δω, Κάντι.
Χάρμα είσαι!
Θες να φας; Θέλω να σε δω να τρως.
Ανησυχώ.
Κανένα κρακεράκι, κάτι. Ευχαριστώ.
Κοίταξέ τον!
Είναι έγκυος. Μόλις το 'μαθα.
Αυτή εδώ;
Κατούρησε κι έκανε το τεστ. Πριν 5' μου το 'πε.
- Δικό σου είναι; - Δεν ξέρω. Έτσι λέει.
Έχω πρόβλημα, γιατί είναι η καλύτερη ρεσεψιονίστα που είχα ποτέ.
Ναι;
Το καλό είναι πως έκανα αγγειεκτομή το 2008.
Οπότε είναι επίσης γαμημένη ψεύτρα.
Σωστά.
- Πρόβλημα. - Τι θες; Θες νερό καρύδας;
- Είσαι καλά; - Καλά είμαι.
- Θες ποτό; - Όχι.
- Ας πάρουμε μερικές αποφάσεις. - Εντάξει.
Ας αρχίσουμε απ' τα εύκολα.
Έχουμε 4 δείγματα. Μετά θα πάμε στα δύσκολα.
- Διάλεξε. - Για... για πού;
Δεν ξέρω...
Θα βάλω μοκέτα γιατί γλιστράνε σαν σε παγοδρόμιο εδώ μέσα.
Μπορούν να βγάζουν το νάιλον και...
Δεν γίνεται.
- Να διαλέξω... αυτό; - Σ' αρέσει αυτό;
- Αν δεν ζωγραφίσεις, αυτό είναι ΟΚ. - Δεν περπατάνε στους τοίχους
Θα μπορούσα να το κρατήσω.
Το μωρό, παρόλο που ξέρω πως δεν είναι δικό μου.
- Ναι. - Μια φορά κι εγώ είμαι καλός,
Μένει στη ρεσεψιόν και έχω κάτι να την κρατάω.
Εσύ αποφασίζεις όμως. Τι λες;
- Μιλάμε για τη μοκέτα ή για... το μωρό; - Δεν ξέρω πια.
Νομίζω πως...
θα διάλεγα το καφέ. Όσο για το άλλο... είναι προσωπικό...
Δεν είσαι σκατάς. Εντάξει;
Ξέρω πως έτσι νιώθεις που ήρθες με την ουρά στα σκέλια.
Έκανες σαν τρελός στο ίντερνετ. Ήταν φοβερό.
Έχασες κάθε σεβασμό. Το λατρεύω αυτό. Γιατί δείχνει πάθος!
Έχασες τα πάντα. Δεν είσαι αποτυχημένος, αλλά έχασες.
Δεν είσαι σκατάς. Σκατάς που έχασε.
- Δεν νομίζω να αισθάνομαι σκατάς. - Ωραία.
Αισθάνομαι πως πέρασα μια κακή βδομάδα.
Ότι έχασα τη δουλειά μου και την ψυχραιμία μου στο ίντερνετ.
Είμαι χωρισμένος, γέρος, άφραγκος, μένω σε ένα αχούρι στη Βένις.
Ξέρεις τι με κάνει να νιώθω σκατάς;
Να παρακαλάω τον πρώην της πρώην μου για μια χάρη...
κι εκείνος να μου σπάει τα αρχίδια.
Μ' αρέσει η ταπεινοφροσύνη σου.
Η αλήθεια να λέγεται, η καντίνα είναι πολύ καλή ιδέα.
- Ξέρεις για τι μιλάω; - Λέω να κάνω κάτι απλό.
Θέλω να δω αν έχω κάτι να πω. Δεν ξέρω πια.
Αρκεί να μην νιώθεις ότι δεν σου ταιριάζει.
Δηλαδή, ότι...
να... επειδή ήσουν με την Ινές, κι ήμουν κι εγώ μαζί της και ήταν...
Ήμουν μαζί της και μετά ήσουν εσύ και ίσως την πήδηξα μετά...
Δεν ξέρω τι έγινε μεταξύ μας.
Ήμουν στο Λ.Α. να δω τους Κλίπερς και τα πίναμε και...
- ... πήγαμε στο Islands και... - Τι έγινε μεταξύ σας;
Ξέρεις, δεν έχει σημασία.
Μιλάμε για μια κατάλευκη καντίνα Σέβι Γκρούμαν, μοντέλο '88.
Ένας λευκός καμβάς για τα όνειρά σου.
Θα πω να στη φέρουν.
Ευχαριστώ.
Μη με ευχαριστάς πριν τη δεις.
Ναι, είμαι στο Μαϊάμι.
Τι έγινε με τις συνεντεύξεις;
- Παρουσιάστηκε μια άλλη προπτικη. - Αλήθεια;
Ναι.
Τι αηδία! Θα μείνω λίγο καιρό εδώ.
Καρλ. δεν ξέρω αν το άκουσες...
Έγινα σου-σεφ.
- Σου-σεφ; - Ναι.
Τι λες! Συγχαρητήρια! Αυτό είναι σπουδαίο.
Ευχαριστώ. Έχει μεγάλη αξία που το λες εσύ.
Αρκετά είπαμε για μένα. Εσύ τι θα κάνεις;
Θα γελάσεις.
- Πήρα κινητή καντίνα. - Άντε!
Πήρες καντίνα;!
- Τόνι, ο Καρλ πήρε κινητή καντίνα! - Σοβαρά;
- Ναι. - Θα πουλάει τάκος και τέτοια;
Έτσι φαίνεται.
Τι θα φτιάχνεις;
Κουβανέζικα σάντουιτς, ψητές μπανάνες, κοτόπουλο ρύζι...
Απλά πράγματα, όπως φτιάχναμε κάποτε στο σπίτι.
Ναι, τις θυμάμαι εκείνες τις εποχές.
- Πολύ θα ήθελα να φάω τέτοια τώρα. - Πώς και καντίνα;
- Καλή ιδέα, ε; - Ναι.
- Μπορεί να πιάσει. - Άσε τώρα το τηλέφωνο!
Συγγνώμη, ο Αττίλας με φωνάζει.
Εντάξει. Να 'σαι καλά, ρε.
- Αυτή είναι η καινούργια καντίνα; - Αυτή είναι!
Έχει καλό σκελετό. Αλλά θέλει δουλειά.
Τι δεν θέλει;
Θες να ρίξεις μια ματιά;
- Πρέπει; - Δες την καντίνα του μπαμπά!
- Να σε ρωτήσω κάτι; - Έγινε κάτι;
Κοιμήθηκες μαζί του;
- Με ποιον; - Με τον Μάρβιν,
- Φυσικά! Άντρας μου ήταν. - Εννοώ αφού χωρίσατε.
Με ποιον κοιμήθηκες τελευταίο. Μ' αυτόν ή με μένα;
Συγγνώμη, αλλά δεν σου πέφτει λόγος τι έκανα αφού σε χώρισα.
Σε ρώτησα ποτέ τι έκανες με τη σέξι σερβιτόρα σου;
Αυτό είναι εντελώς διαφορετικό.
Αυτός ήταν κάποιος που αγαπούσες κι εγώ...
Γιατί πρέπει να μιλήσουμε τώρα γι' αυτό;
Γιατί κάνω μια δουλειά μαζί του.
Δεν είναι η ώρα τώρα.
Μου έδωσε την καντίνα και χαμογελούσε σαν να έκρυβε κάτι.
- Έτσι είναι, τον ξέρεις. - Ναι, τον ξέρω.
- Ποιος νοιάζεται; - Εγώ.
Γιατί πρέπει να ξέρεις;
Δεν με πειράζει, αλλά θέλω να ξέρω.
- Θέλω να ξέρω. - Εντάξει τότε.
Ήμουνα μόνη και πολύ στεναχωρημένη.
Και ξέρεις πώς γίνομαι μόλις πιω λίγο παραπάνω.
Δεν θέλω λεπτομέρειες. Δεν είμαι φιλενάδα σου.
- Ήταν ο πρώτος μου... - Πάψε!
- Δεν θέλω, είναι το παιδί... - Ήρθε σαν κάτι φυσικό, σωματικό...
- Δεν θέλω να ξέρω. - Δεν...
Δεν ολοκληρώσαμε.
Συνειδητοποιήσαμε πως απλώς ήμασταν δυο καλοί φίλοι.
Νομίζω πως έχει κάτι ψόφιο εκεί μέσα.
Πήγαινε κοίτα, ίσως είναι κανένας ποντικός.
- Πρέπει να πάω για δουλειά. - Περίμενε.
Φεύγεις; Όχι, όχι!
- Μαμά, δεν μπορείς να φύγεις. - Είπες θα με βοηθούσες.
Πήγαινε να δουλέψεις με τον μπαμπά. Θα έρθω αργότερα. Γεια.
Πήγαινε γέμισε τον κουβά. Βλέπεις το λάστιχο;
Σκουπίδια!
Κάνε πίσω!
Πρόσεχε με τα μεταλλικά!
Γύρνα το!
Ωραία, Πέρσι.
Ο μπαμπάς σού έφερε δώρα. Κοίτα.
Πρώτα με το σύρμα και μετά με τη βούρτσα.
Θέλω να κάνεις όλη την καντίνα έτσι.
Μη το καθαρίζεις αυτό. Θα το πετάξουμε.
Εντάξει μ' αυτό. Καθάρισε τα κάτω ντουλάπια τώρα.
- Ποια; - Τα... το ψυγείο, εδώ.
Καθάρισέ το.
Από πού έρχεται αυτή η μπόχα; Τι είναι;
Ό, τι και να 'ναι, καθάρισέ το.
- Τι στο καλό κάνεις; - Μου είπες να το καθαρίσω.
Δεν είπα να το πετάξεις. Είναι μια χαρά ταψί. Τρίψ' το.
Είναι βρομερό! Δεν το καθαρίζω αυτό!
- Βγάλ' το απ' τον σκουπιδοτενεκέ. - Μα είναι αηδιαστικό!
Δεν το πετάμε. Το καθαρίζουμε, όπως όλα.
Όχι!
- Πάρ' το! - Όχι!
Πάρ' το απ' τον σκουπιδοτενεκέ!
Ήθελες να δουλέψεις σε κουζίνα; Έτσι δουλέυουμε εδώ.
- Δεν πετάμε πράματα. - Ήθελα να μαγειρέψω, όχι να καθαρίζω.
- Πάρ' το! - Όχι! Καθάρισε μόνος τη χαζοκαντίνα σου!
Γιατί είσαι τόσο κακός μαζί μου;
Δεν μπορώ να βρω τη μαμά σου.
Η καντίνα έγινε πρώτη. Έκανες καλή δουλειά. Συγγνώμη.
Δεν έπρεπε να σε μαλώσω.
Έχω να πάρω κάποια πράγματα. Θες να έρθεις μαζί μου;
Μέχρι να μας πάρει η μαμά;
Καλά.
Πάμε.
- Ξέρεις τι είναι αυτό; - Για τις πατάτες;
Ναι, φριτέζα. Ό, τι χρειαζόμαστε. Πάμε.
Διπλός φούρνος, 150 εκ. Θα χωρέσει, νομίζω, ε;
- Ας τον πάρουμε. - Ωραία. Έγινε.
Αυτό χρειαζόμαστε. Τέτοιο ψάχναμε.
Ένα γκριλ, μάρκα Τζορτζ Φόρμαν;
Όχι. Λέγεται "πλάντσα". Για τα κουβανέζικα σάντουιτς.
Είναι το κλειδί της δουλειάς μας. Θα πάρουμε δύο.
Ωραία.
Αυτά. Α, θέλω κι ένα μαχαίρι σεφ 15 εκ. Με πλαστική λαβή.
- Τότε θα χρειαστείτε και θήκη. - Ναι, και το κάλυμμα.
Το βλέπεις αυτό;
Είναι μαχαίρι του σεφ. Αυθεντικό.
Δεν είναι παιχνιδάκι. Κατάλαβες;
Είναι τόσο κοφτερό που σε στέλνει νοσοκομείο, αν δεν προσέχεις.
Θα σε μάθω να το χρησιμοποιείς.
Ανήκει στον σεφ, όχι στην κουζίνα.
Εσύ πρέπει να το τροχίζεις, να το καθαρίζεις και να μη το χάσεις.
- Μπορείς να το κάνεις; - Ναι.
Είναι καλό μαχαίρι, Θα κρατήσει πολύ αν το φροντίζεις.
- Μην το χάσεις. - Όχι.
Ευχαριστώ.
Το κέρδισες με τη δουλειά σου.
Πώς θα το βάλουμε στην καντίνα;
Ο Μάρβιν είπε μπορώ να χρησιμοποιήσω τους εργάτες του.
Ε, παιδιά!
Γεια. Είμαι ο Καρλ. Αυτή η καντίνα είναι δική μου.
Θέλω να ανεβάσω αυτό. Ο Μάρβιν είπε θα με βοηθήσετε.
Μάλιστα. Μπορώ να δανειστώ αυτό εδώ;
Το σηκώνουμε λίγο.
Ίσως λίγο πιο ψηλά.
Το δύσκολο ήταν να το ανεβάσουμε. Τώρα θέλει λίγο σπρώξιμο.
Ίσως αν το σηκώναμε να περάσει η μία άκρη...
Έι, μη! Θα πάθεις τίποτα, γέρο μου!
- Γεια! - Μάρτιν!
Έι! Πώς πάει, ρε μούτρο;
Τι κάνεις εδώ;
Σε προειδοποίησα ότι αν στήσεις τίποτα, θα τα παρατήσω...
να έρθω να σε βοηθήσω.
- Αυτή είναι καντίνα. Εσύ είσαι σου-σεφ. - Ε και;
- Δεν με χρειάζεται η καντίνα; - ΟΚ, προσλαμβάνεσαι. Τζάμπα.
- Δέχομαι. - Ωραία.
- Δεν με τρομάζεις εμένα. - Μου έλειψες!
- Χαίρομαι που σε βλέπω. - Πότε πρόλαβες κι ήρθες;
Ζήλεψα τόσο που όταν σε άκουσα, αποφάσισα να έρθω.
Πολύ χαίρομαι που ήρθες.
Προσπαθούμε να βάλουμε αυτό εδώ στην καντίνα.
Χρειαζόμαστε κάποιο είδος μοχλού.
Πάμε, όλοι μαζί!
Δεν μπορούμε. Θα πάθουμε καμιά ζημιά.
Μη, σταμάτα. Το βρήκα!
Ήρεμα.
- Χρήσιμα τα Ισπανικά. - Ναι, φίλε.
Ευχαριστούμε, παιδιά.
Να ανάψουμε φωτιά;
Όχι, άσε τη φωτιά. Θα γεμίσω τις φιάλες προπανίου.
Εσύ πήγαινε βα βρεις cerveza, όχι μπίρα.
Δεν μπορώ. Πρέπει να συνδέσω τη φριτέζα, να...
Όχι, μέχρι να γυρίσεις θα είναι όλα έτοιμα. Έχω να μαρινάρω.
Τους υποσχέθηκα το καλύτερο σάντουιτς της ζωής τους.
Δώσε το μόχο [σάλτσα σκόρδου].
Τι χρειάζεσαι; Πορτοκάλια, κρεμμύδια, σκόρδο...
Ακριβώς, να το ζωντανέψουμε λίγο.
- Τοματάκια, τσίλι, κόλιαντρο... - Ναι.
Πάμε, τσουτσουναρά.
Το κλειδί είναι να ψάχνεις για υλικά κι αυτά θα σε οδηγήσουν.
Αυτή είναι μανιόκα. Θα πάρουμε.
Δείχνουν τέλειες. Βλέπεις;
Έλα.
- Τι είναι αυτά; - Μπανάνες;
Είναι μπανάνες Αντιλλών, ώριμες. Δες πόσο απαλές είναι.
Κι αυτές είναι γλυκές. Εμείς θέλουμε τις πράσινες.
Τις κάνουμε τηγανιτές.
Η αδυναμία του Μάρτιν.
- Τις κρατάω. - Εντάξει;
- Εντάξει. - Είναι πολλές;
- Εντάξει. - Ωραία.
- Πρόσεχε μην έχει ταραντούλες. - Τι;
Ωραίο!
Κοίτα πράμα!
Το αριστούργημά μου, μωρό μου!
- Πανέμορφο! - Μαϊάμι, επέστρεψα!
Πουλάνε και στα μαγαζιά γουρουνόπουλο.
Γιος σου είναι, Καρλ; Κάνε ένα τεστ πατρότητας.
- Δες εδώ! - Μου τρέχουν τα σάλια.
Να δοκιμάσω;
Ω, Μάρτιν!
- Δώσε ένα κομματάκι. - Δεν είναι από μαγαζί.
- Δώστε μου λίγο. - Δεν θα σ' αρέσει.
- Θέλω. - Εσύ μάλλον χορτοφάγος είσαι.
Δεν είμαι.
Δεν είναι από μαγαζί.
Άντε, παιδιά!
- Μάρτιν, δώσε λίγο! - Περίμενε λίγο.
- Να του δώσουμε ένα κομματάκι; - Όχι, δεν είναι καλό.
Μόνο ένα κομματάκι. Άντε!
- Ωραίο. - Ωραίο, ε;
Καλύτερο απ' το μαγαζί;
- Άλλο ένα. - Είναι το καλύτερο που έχεις φάει ποτέ!
Δώσ' μου. Πρέπει να μου δώσεις, μην είσαι τσιγγούνης.
Θέλω κι άλλο.
Ας φτιάξουμε σάντουιτς.
Μάλιστα, κύριε! Ξεκινάμε!
Έι, έκαψε η πλάντσα;
- Εμένα; - Όχι, μιλάω στο γκριλ. Εσένα!
- Να την ακουμπήσω; - Εσύ τι λες;
- Όχι. - Ακριβώς, τζίνι μου.
Έλα εδώ. Κοίτα. Παίρνεις νερό και... μπαμ!
- Καίει; - Ναι.
- Πες του ότι καίει. - Καίει.
Καυτή σαν τα σλιπάκια του μπαμπά σου;
- Πάρε εδώ. - Έτοιμοι.
- Τέλειο! - Παρακολούθα τι κάνω.
3 φέτες ζαμπόν, 2 χοιρινό...
Τώρα... 2 φέτες τυρί... Μία... Δύο...
2 πίκλες.
Μεγάλες πίκλες. Μία... Δύο... Κοίτα τώρα. Πάρε.
- Μουστάρδα, από άκρη σ' άκρη. - Ναι.
Πλάγια, όχι μπρος πίσω.
Τώρα, το πιο σημαντικό. Αυτό το κάνει "κουβανέζικο".
ΟΚ.
- Παίρνεις το βούτυρο. Βλέπεις; - Ναι.
Από πάνω.
Παίρνεις λίγο κι αλείφεις την πλάκα.
Το βάζεις έτσι. Τώρα κοίτα...
Παρακολουθείς μέχρι να χρυσίσει το ψωμί και να λιώσει το τυρί.
Όταν λιώσει το τυρί, το ψωμί χρυσίσει αλλά δεν καεί, με ειδοποιείς.
- Εντάξει; - Ναι.
Πρόσεχέ το.
Θέλω να βλέπεις τι κάνουμε γιατί όταν έρθει η ώρα...
θα πρέπει να μας βοηθήσεις.
- Είναι έτοιμο, νομίζω. - Έτοιμο;
Κοίτα εδώ!
Βλέπεις πώς χρύσισε; Έτσι πρέπει να 'ναι πάντα.
Πρέπει να είσαι σαν ρομπότ όταν μας βοηθάς.
Είσαι σεφ, μεγάλε.
- Τρία ίσα κομμάτια. - Για να δούμε τι κάναμε.
- Καίει. - Καίει. Για να δούμε.
Κοίτα το τυρί!
- Α, είναι καλό! - Καλό!
- Αυτή είναι γεύση. - Απίστευτο!
- Empingao! - Empingao! [φοβερό]
- Λοιπόν; Καλό; - Φανταστικό.
- Ανοίγουμε τότε. - Ε, περίμενε!
Ε, παιδιά, ελάτε! [ισπανικά]
Δεν τέλειωσα το σάντουιτς!
Έχει cerveza εκεί κάτω.
Δώσε κι άλλο ζαμπόν.
Ευχαριστούμε.
Αυτό το ηχητικό σύστημα είναι μάπα αλλά...
ξέρει ο ξάδερφός μου έναν που έχει ό, τι χρειαζόμαστε.
Η κάρτα μου είναι στα κόκκινα.
Οπότε η μουσική θα περιμένει.
- Αλλά σε βλέπω χαρούμενο, μωρό μου. Ε; - Χαρούμενο!
Αυτό μετράει, ε;
Έχω κι άλλο.
- Ωπ! Είναι καμένο. - Και; Τζάμπα τους τα δίνουμε.
Έλα μαζί μου.
- Αναλαμβάνεις; - Ναι, μην ανησυχείς.
Για στάσου...
- Το βαριέσαι αυτό; - Όχι, μ' αρέσει.
Κι εγώ το λατρεύω.
Ό, τι καλό έχω στη ζωή μου απ' αυτό προέρχεται.
Μπορεί να μην τα κατάφερα και τόσο στη ζωή.
Δεν ήμουν καλός σύζυγος και συγγνώμη αν δεν είμαι καλός πατέρας.
Αλλά είμαι καλός σ' αυτό.
Και θέλω να το μοιραστούμε. Να σου μάθω ό, τι ξέρω.
Αγγίζω τις ζωές των ανθρώπων μ' αυτό που κάνω.
Αυτό με κρατάει και το λατρεύω.
Και νομίζω ότι μπορεί να τ' αγαπήσεις κι εσύ.
Μάλιστα.
- Τώρα... να το σερβίρουμε το σάντουιτς; - Όχι, σεφ.
Αυτός είναι ο γιος μου! Μπες μέσα, ο κόσμος πεινάει.
Είναι έτοιμος να μαγειρέψει!
Τα πήγαμε πολύ καλά.
Έχει μέλλον το πράμα.
Λέω να έχουμε το παραδοσιακό μενού.
- Θα κάνουμε τηγανιτές πατάτες. - Κλασικές.
- Θες άλλη μπύρα, αφεντικό; - Όχι, εντάξει είμαι.
Καλά.
- Πάρε μία, μεγάλε. - Σίγουρα;
Μπύρα είναι;
Όχι, φυσικά. Θα σου δινα μπύρα; Cerveza είναι.
Είμαι 10 χρονών, δεν μπορώ να πιω μπύρα.
Δεν είσαι 10. Βοήθησες στην κουζίνα. Οι βοηθοί δεν έχουν ηλικία.
- Μπαμπά; - Πιες μια γουλιά.
- Σαν κατουρλιό, ε; - Χειρότερη.
Να το θυμάσαι όταν σου δώσουν οι φίλοι σου.
Έλεγα να πάμε στο Σάουθ Μπιτς, να δούμε πώς πάει το μενού...
κι όταν στρώσουμε, φύγαμε για Λος Άντζελες.
- Να σταματάμε και στον δρόμο; - Γιατί όχι;
- Μπορώ να έρθω; - Να έρθεις;!
- Πού να έρθεις; - Στο ταξίδι.
Δεν είναι ταξίδι, απλώς θα πάμε την καντίνα στο Λ.Α.
Εσύ θα πετάξεις πρώτη θέση με τα λεφτά του διαζυγίου.
- Ναι, αλλά θα σταματάτε σε πόλεις. - Ναι, αλλά έχεις σχολείο.
- Έχω διακοπές. - Δεν ξέρω.
Μάρτιν, μ' αρέσει το μόχο σου.
- Καλοπιάνεις τον Μάρτιν; - Άσε τις μαλαγανιές!
- Σε ξέρει. - Ξέρει τις αδυναμίες μου.
- Του αρέσει η σάλτσα σου! - Με έριξες, μεγάλε.
Θα ρωτήσουμε τη μαμά και θα δούμε.
Τη ρώτησα. Κανένα πρόβλημα.
- Κοίτα τον, 10 χρονών και έχει κινητό. - Μπράβο, καταφερτζή μου!
Γιατί όχι; Άσ' τον, τι πειράζει;
Να έρθω λοιπόν;
- Ναι. - Πρέπει να πάω τουαλέτα.
- Πήγαινε από πίσω. - Να κάνω κακά;
Ε, Καρλ. Θα σας πάω στο ξενοδοχείο και το πρωί πας για ψώνια...
κι εγώ του ρίχνω ένα βαψιματάκι.
Μη μπλέκεις με βαψίματα. Μια χαρά είναι.
Όχι, όχι!
Αναλαμβάνω εγώ. Ξέρει κάποιον ο ξαδερφός μου. Εντάξει;
Εντάξει.
Ποιος πεινάει;
Αν γίνει κάτι, θα μου τηλεφωνήσεις και θα έρθω,
Πάμε να φτιάξουμε σάντουιτς!
Έλα, φιλαράκο.
Τηλέφωνο.
Ο @ΣεφΚαρλΚάσπερ επέστρεψε!
Βρείτε την καντίνα του στο Σάουθ Μπιτς.
- Θέλω να μου φέρεις τα πλήθη. - Το ξέρεις, σεφ.
Εδώ το καλύτερο κουβανέζικο φαγητό σε όλο το Σάουθ Μπιτς!
Μη φοβάστε! Ελάτε! Αλλιώς, κολυμπήστε 140 χλμ ως την Κούβα!
4 μεντιανότσε έρχονται.
- Ένα κουβανέζικο. - Έχω 4 έτοιμα.
- Για σας είναι οι μανιόκες; - Ναι.
- Ορίστε. - Ευχαριστούμε για την υπομονή σας.
- Ποιος θέλει κι άλλα; - Έχουμε 4 κουβανέζικα.
- 4 κουβανέζικα. - Αυτό δεν είναι έτοιμο. Θέλει βούτυρο.
Αχ!
- Κάηκα! - Είσαι καλά;
- Θες να σταματήσεις; - Όχι.
- Συνέχισε! - Συνέχισε, μεγάλε!
- Βοήθα τον με τις τηγανιτές μανιόκες. - Βάλε τσίλι και ξίδι.
Περιμένετε λίγο. Είναι σχεδόν έτοιμο.
- Σεφ... - Τέλειο. Ορίστε.
Η μανιόκα.
Τέλεια.
Ανοίξτε δρόμο!
Ευχαριστώ.
- Ποιος είναι ο υπεύθυνος; - Εγώ. Τι θέλετε;
- Κατεβείτε λίγο. - Μάλιστα.
- Αμέσως. - Εντάξει.
Όλα καλά, εντάξει.
- Ηρεμήστε! - Ήσυχα, παιδιά!
Περιμένετε!
- Μπορώ να δω την άδειά σας; - Την άδεια; Εδώ είναι.
Εντάξει;
Η άδεια είναι εντάξει, αλλά δεν μπορείτε να πουλάτε εδώ τώρα.
- Κανένα χιλιόμετρο πιο κάτω; - Αρκεί να μην είστε στην παραλία.
Κανένα πρόβλημα. Συγγνώμη.
Εσύ δεν είσαι με τη σοκο-λάβα;
- Ναι... από το ίντερνετ. - Ναι.
Ο γιος μου κι εγώ σε είδαμε. Είχες πολλή πλάκα.
- Ωραία. - Πολλή πλάκα!
Μπορούμε να βγάλουμε μια φωτογραφία μαζί;
- Για τον γιο μου; - Φυσικά.
- Ξέρεις πώς δουλεύει; - Μάρτιν, μας βοηθάς;
- Τι τύπος είναι; - Περίμενε να την ξεκλειδώσω.
Περιμένετε. Θα πάμε λίγο παρακάτω.
Αυτή η νέα τεχνολογία είναι πολύ δύσκολη.
Να βάλω έτσι το χέρι μου; Ναι.
- Τι να πατήσω; - Απλώς ακούμπα την οθόνη.
Μια στιγμή να ελέγξω μην είναι στο βίντεο.
- Ωραία... - Χτύπα ελαφρά στο κέντρο.
Όταν δεις ένα τετράγωνο γύρω από τα κεφάλια μας.
Αυτό που τραβάς είναι στο τετράγωνο.
- Απλά βγάλε τη φωτογραφία. - Εντάξει.
- Άντε! - Το δάχτυλό σου είναι μπροστά στον φακό.
Συγγνώμη!
Ωραία!
Ευχαριστούμε.
Ορίστε.
- Να βγάλουμε μία μέσα; - Στην καντίνα;
Ωραία!
Εντάξει!
Να βγάλουμε μία να φτιάχνω σάντουιτς;
- Έτοιμη. - Εντάξει.
Μία όπως στο "Η Λαίδη κι ο Αλήτης"; Να δαγκώνουμε από μια άκρη;
Το κρατάς; Κάτσε.
Νομίζω πως πέρασα την έξοδο.
Ευχαριστούμε, Μαϊάμι! Βρείτε μας στο Vine.
Ο αστυνόμος που κόντεψε να μας κλείσει στο Σάουθ Μπιτς.
Ευτυχώς, του αρέσαν τα κουβανέζικά μας!
Τα κουβανέζικα του Σάμι!
Στέλνεις φωτογραφίες στη μαμά;
- Ανεβάζω ένα Vine. - Τι είναι αυτό;
Βίντεο. Δες.
Ε, πάρ' το απ' τα μούτρα μου!
Ιησού Χριστέ!
- Είναι 6". - Βίντεο 6";!
- 6" βίντεο! - Τι γενιά, Θεέ μου!
- Απίστευτο! 88 HD! - 88 HD, ναι!
Αυτό δεν είναι τίποτα, Τραβάω βίντεο 1" κάθε μέρα.
1" βίντεο; Πλάκα μου κάνεις;
Όχι. Μετά τα ενώνω.
1" κάθε μέρα. Μετά τις μοντάρεις και τις βλέπεις.
Αρκετά με τον εικονικό κόσμο. Σταματάμε στη Disney World;
Ναι.
Disney World; Αυτό είναι η πραγματικότητα;
Δεν πάμε στη Νέα Ορλεάνη καλύτερα;
Έι, αυτός είναι ο γιος σου!
Προτιμάει την Νέα Ορλεάνη από τη Disney World!
Τώρα τα είδα όλα!
Ανυπομονώ να δοκιμάσω τα beignets.
Όλοι θέλουν να δουν τζαζ και βουντού κι αυτός θέλει ντόνατς!
Ναι!
Εντάξει, Νέα Ορλεάνη!
Τι κάνεις;
Ρίχνω καλαμποκάλευρο στα "αυγά" μου. Έχει πολλή υγρασία εδώ.
- Μπαμπά... ξύπνα! - Τι;
Ο Μάρτιν βάζει καλαμποκάλευρο στα παπάρια του.
- Αλήθεια; - Μάλιστα.
Μου δίνεις λίγο;
Θες λίγο;
Πάρε.
Είναι σαν πούδρα. Δροσιστικό.
- Καλό, ε; - Ναι.
Το πρωί, άμα τα βάλεις στο λάδι, μπορείς να φτιάξεις λουκουμάδες.
Έλα, έλα!
Κάνε όπισθεν.
Έλα, έλα...
Προσέξτε, παιδιά.
Εντάξει.
- Ωραία. - Οδηγάρα, ε!
- Έχω πάρει το κολάι. - Το βλέπω.
Πάω μια βόλτα τον μικρό.
Α, έγινα σου-σεφ και βγάζω όλη τη σκληρή δουλειά;
Ευχαριστώ.
Πού πάμε; Στην οδό Μπέρμπον;
Η Μπέρμπον είναι για τουρίστες. Είμαστε στη Μαρινί.
Ακολούθα με.
- Πού πάμε; - Έλα, πάμε στη Γαλλική Συνοικία.
Πάμε στο Cafe du Monde.
- Το έχεις ακουστά; - Είναι εκεί που έχει τα beignets;
Είσαι έτοιμος;
Κάναμε πολύ δρόμο γι' αυτά.
- Τα beignets. - Εδώ είμαστε.
Σιγά-σιγά. Μία φορά είναι η πρώτη φορά.
- Πολύ πρώτο! - Καλό, ε; Σ' αρέσει;
Πουθενά αλλού δεν έχουν τέτοια γεύση.
- Τι θα αγοράσεις; - Τίποτα.
- Τίποτα για την καντίνα; - Τίποτα.
Αλήθεια;
Απλώς ήθελα να δοκιμάσω μαζί σου τα beignets.
Πρώτα!
- Μ' αρέσει η Νέα Ορλεάνη. - Κι εμένα.
- Κάποιος με έφαγε. - Δεν βούρτσισα τα δόντια μου...
Αυτό παθαίνεις άμα δεν τα βουρτσίζεις.
- Πού ήσουνα, ρε συ; - Πήγα για ψώνια.
- Σε έπαιρνα τηλέφωνο. - Φάγαμε beignets και...
- Φάγατε beignets; Γιατί δεν το σήκωνες; - Το είχα στη δόνηση.
- Στη δόνηση! - Ηρέμησε! Τι έγινε;
- Ε! Συγγνώμη! - Να ηρεμήσω; Έλα δες.
Έλα δες, σε παρακαλώ.
- Για μας είναι όλοι αυτοί; - Για μας.
Όλος αυτός ο κόσμος;
Το πιστεύεις; Θεούλη μου!
Πρέπει κάτι να τους μαγειρέψουμε.
- Πρέπει. - Είσαι έτοιμος;
Μάλιστα, σεφ.
- Μπορούμε. Έτοιμος; - Έτοιμος, αφεντικό!
- Ωραία, δώσε μου 5'. - Μάλιστα.
Μπορείτε να περιμένετε 5', παρακαλώ;
Ανοίγουμε σε 5'. Εντάξει;
Όλα έτοιμα. Η πλάντσα καίει, το λάδι καίει.
- Τα έχεις ετοιμάσει όλα. - Μάλιστα.
Είσαι σούπερσταρ!
Ευχαριστώ.
- Πώς τους μάζεψες όλους αυτούς; - Δεν τους μάζεψα εγώ.
Είδα την ουρά και νόμιζα πως έγινε λάθος.
Το έβαλα στο Τουίτερ.
- Τι; - Τι έκανες;
Ανέβασα τη φωτογραφία στο Τουίτερ σου και το έκανα Geotagging.
Τι έκανες; Τι Geo...;
Του έβαλα ετικέτα Geo για να το βρίσκουν στον χάρτη.
Κοίτα τις φωτογραφίες!
Πώς...; Από δω είναι. Πότε τις τράβηξες;
- Όταν πηγαίναμε στο Cafe du Monde. - Και τις ανέβασες;
Εσύ είσαι ιδιοφυία!
Το ξέρεις πως εξαιτίας σου ήρθαν όλοι αυτοί;
Εσύ είσαι ταλέντο στο μάρκετινγκ. Ευχαριστώ.
Πάω να ανοίξω. Μάθε του την προεργασία για po'boy σάντουιτς.
Και ετοίμασε την πλάντσα. Μάλιστα, σεφ!
Άλειψε την πλάντσα. Εγώ κάνω τα υπόλοιπα. Κοίτα, Πέρσι!
Μάλιστα!
Αρχίζουμε από δω.
- Ένα κουβανέζικο. - Ορίστε. Ευχαριστούμε.
Χαρτοπετσέτες έχει εκεί κάτω.
- Begneit έτοιμο. - Μια στιγμή.
- Το 7; - Ορίστε, άλλα δύο.
Περιμένω άλλο ένα κουβανέζικο.
Υπομονή λίγο. Είναι ο γιος μου. Τώρα μαθαίνει.
- Μας είδατε στο Τουίτερ; - ΝΑι.
Ο γιος μου το ανέβασε.
- Βγαίνουν τα po'boys; - Ναι, με γαρίδες.
Ωραία.
Αξίζει την αναμονή. Σας το υπόσχομαι.
Τέξας, ετοιμάσου. Έρχεται ο Σεφ Κάσπερ.
- Αφεντικό. λέει πως ξεπουλήσανε. - Μη φοβάσαι.
Νομίζω πως μας περιμένουν.
Ε, Μπέντζι, ήρθαμε όσο πιο γρήγορα γινόταν.
- Ελπίζω να είσαι καλά. - Έχεις τίποτα για μένα;
- Πρέπει να συνεννοηθείς πίσω. - Εντάξει, ευχαριστούμε
- Ευχαριστούμε. - Τα λέμε.
- Ε, Άαρον! - Πώς πάει, Καρλ;
Τι κάνεις;
Οδηγούσαμε όλη νύχτα. Μια χαρά είμαστε.
- Έχεις το πράμα; - Έτοιμο.
Έτοιμο.
Τι είναι εδώ;
Εδώ είναι το O.G. μπάρμπεκιου του Τέξας.
Αυτοί εδώ μένουν όλη νύχτα για να κρατάνε τη φωτιά χαμηλή.
Πωπω, δικέ μου, φανταστικό!
- Πόσα θα μου δώσεις; - 4 νομίζω.
- Τα παίρνω. - Ωραία.
- Καλό, ε; - Ναι!
Εδώ είμαστε.
Πωπω!
Να το βάλουμε σε "παντόφλες".
Ναι, με χαβανέζικο γλυκόψωμο, πίκλες, σος μπάρμπεκιου...
Τι θα 'λεγες να αλλάζαμε τα χοιρινά μεντιανότσε;
Να το βάζαμε αντί για χοιρινό;
- Τι λες: Ώστιν μεντιανότσε; - Γουστάρω!
- Θα πάρω κι άλλο. Είναι πεντανόστιμο! - Κι εγώ.
Άσε να το κόψω.
- Κράτα λίγο, δικέ μου! - Το μισό για σένα.
- Θα μείνει αρκετό. - Θα το τελειώσουμε έτσι που πάμε.
Τελευταίο, το υπόλοιπο για την καντίνα.
- 5 ψωμάκια έτοιμα. - Το 59 έχει σειρά.
Έρχεται ένα μεντιανότσε.
Μεντιανότσε αλά Τέξας.
Αυτό βγήκε.
- Έχεις τα 3 μεντιανότσε; - Έφτασαν.
Παραγγελία 65... και 66.
- Έχω κι άλλο po'boy έτοιμο. - Μια στιγμή.
- Έχεις το ταψί; - Ένα κουβανέζικο.
Ευχαριστώ.
- Χτυπάει το κινητό σου, Πέρσι. - ΟΚ.
Γεια, μαμά.
Πού είσαι;
- Στο Ώστιν. - Είσαι καλά;
- Τέλεια! - Τι κάνει ο μπαμπάς;
Μίλα του.
Γεια, Ινές.
- Γεια, να έρθω να τον πάρω; - Όχι, είσαι χίλια μίλια μακριά.
- Θα πάρω το αεροπλάνο. - Όχι, καλά είναι. Τα πάει μια χαρά.
"Μου λείπεις, θέλω να έρθεις σπίτι. Νιώθω τόσο μόνη."
Κάηκε απτην κουζίνα και κόπηκε με το μαχαίρι.
Σοβαρά, τώρα.
- Το ξέρεις πως μαγειρεύει; - Είμαι βοηθός μάγειρα.
Είναι βοηθός μάγειρα.
Να προσέχεις!
Θα στον γυρίσω πριν αρχίσει το σχολείο.
Εσύ; Είσαι καλά;
Τέλεια!
"Είσαι πολύ σέξι με την μπαντάνα! Θέλω τη μπανάνα σου!"
Φαίνεστε να το διασκεδάζετε.
Ξέρεις πως ο γιος σου χρησιμοποιεί το γκριλ;
- Ήπια μπύρα! - Τι;
Λέει πως του λείπεις.
Πες του τον αγαπάω.
Ο μπαμπάς μού πήρε μαχαίρι.
Λέει "Σ' αγαπώ".
Τι;
"Σ' αγαπώ".
Κι εγώ σ' αγαπώ!
Πες του "Σ' αγαπώ κι εγώ"! ΟΚ;
Γεια.
Το 70;
Βγάζουμε μια selfie; Μια selfie;
Να τη βγάλω με φλας.
Κοίτα.
Στείλ' τη μου με μέιλ.
Καλή.
- Σε πειράζει να αναρτήσω αυτό; - Κι άλλο Vine;
Όχι, είναι το βίντεο 1" κάθε μέρα.
Θυμάσαι; Το βίντεο που μοντάρισα;
- Αυτό με τα στιγμιότυπα; - Ναι.
Ναι, στείλ' το μου. Καλό θα είναι.
Άκου... ήθελα να σου μιλήσω.
- Πέρασα τέλεια μαζί σου αυτό τον καιρό. - Κι εγώ.
Έχεις γίνει πολύ καλός μάγειρας.
Ευχαριστώ, μπαμπά.
Όχι καλός για παιδί. Είσαι πραγματικά καλός. Εργατικός.
Αυτό είναι σημαντικό.
Σε λίγο θα γυρίσουμε πίσω, ο καθένας στη ζωή του.
Εγώ θα είμαι στην καντίνα κι εσύ στο σχολείο.
Αλλά θα βοηθάω στην καντίνα, ε; είπες πως είμαι καλός.
Λυπάμαι, Πέρσι...
Δεν θέλω να σε απογοητεύσω αλλά τα πράματα θα είναι όπως πριν.
Μα δεν θέλω.
Μπορώ να δουλεύω όταν δεν έχω σχολείο.
Θέλω να είμαι ειλικρινής μαζί σου. Σ' απογοήτευσα πολλές φορές.
Δεν μ' αρέσει που στο λέω έτσι αλλά αυτό θα τελειώσει.
- Εντάξει; - Εντάξει.
Αλλά το διασκεδάσαμε κι αυτό κανείς δεν μπορεί να μας το πάρει.
Και νιώθω πως σε γνώρισα πραγματικά.
Εντάξει, πάμε να απολαύσουμε τη μουσική.
ΚΑΛΩΣΗΡΘΑΤΕ ΣΤΗΝ ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ
Φτάσαμε, φιλαράκο.
- Ωραία είναι να γυρνάς σπίτι. - Ναι.
Θα δεις τη χελώνα σου, τη μαμά σου, το δωμάτιό σου...
Θα μου λείπεις.
Και του μπαμπά θα του λείπεις.
Θα έρθεις σε μένα σε 2 βδομάδες.
- Εντάξει; - Ναι.
Ολόκληρο σαββατοκύριακο.
- Το είδες το βίντεο; - Όχι ακόμη. Συγγνώμη.
- Μη ξεχάσεις. - Όχι.
- Θα το ξαναστείλω. - Ωραία.
Πήγαινε. Της μαμάς τής έλειψες.
Γεια.
Μια στιγμή!
Έτοιμος, μπαμπά;
Τα λέμε την άλλη βδομάδα!
Θα είμαι γκουβερνάντα;
Να 'μαστε!
Γεια!
Πρόσεχε!
Ωραία αυτή!
- Γεια, μπαμπά. - Γεια.
Τι τρέχει;
- Τίποτα. - Πώς πάει;
Άκου, σκεφτόμουν αυτά που λέγαμε.
- Πρέπει να συμφωνήσει η μαμά. - Για τι πράμα μιλάς;
Χρειάζομαι τη βοήθειά σου στην καντίνα.
Είσαι εκεί;
Ναι.
Μόνο για τα σαββατοκύριακα κι αφού έχεις διαβάσει.
Κι όλα τα λεφτά θα πάνε για τις σπουδές σου.
Πώς σου φαίνεται;
Μια χαρά μού φαίνεται.
Μαμά! Ο μπαμπάς θέλει να τον βοηθήσω στην καντίνα!
Είναι στο τηλέφωνο!
Η μαμά θέλει να σου μιλήσει. Νομίζω πως θα πει "ναι".
2 μπανάνες, 3 μεντιανότσε. 3 μανιόκες ή 2;
- Το 16; Το 16, εδώ! - Δύο; Ευχαριστούμε.
Παραγγελία! Τρεις!
2 κουβανέζικα; Παραγγελία 21, 1 "παντόφλα";
- Ευχαριστούμε. - Το 21, ευχαριστούμε. Ορίστε.
- Το δικό σας έρχεται. - 16 $. ευχαριστούμε.
Δεν έχει φαγητό για σένα.
Μπορώ να μιλήσω στον σεφ, παρακαλώ;
Όχι, φυσικά.
Να σου μιλήσω;
Εντάξει.
Ο επόμενος!
Τι ακριβώς κάνεις εδώ;
Τρώω απ' το φαγητό σου.
Νόμιζα πως το φαγητό μου ήταν κακομοίρικο και γλυκερό.
Δεν πίστευα ότι θα με σερβίριζες κι έστειλα άλλον να αγοράσει.
Αυτό που έγινε μεταξύ μας με διάλυσε.
Μου έκλεψες την περηφάνεια, την καριέρα, την αξιοπρέπειά μου.
- Ξέρω πως δεν σε νοιάζει. - Δεν είναι απαραίτητα έτσι.
Αλλά άνθρωποι σαν και μένα πληγώνονται.
- Γιατί προσπαθούμε. - Εσύ άρχισες πόλεμο.
Εμένα η αντιπαράθεση με τρέφει. Με μένα τα 'βαλες;
Εγώ δεν θα τα 'βαζα μαζί σου στη μαγειρική.
- Νόμιζα σου έστελνα προσωπικό μήνυμα. - Πού να το ξέρω;
Νόμιζα το διασκεδάζαμε. Ήταν σαν θέατρο.
Α, και τι στο διάολο μαγείρευες;
Ήταν σκατά, ρε φίλε. Πώς να σε υποστηρίξω;
Ήσουν από τους πρώτους μου σεφ.
- Δεν αποφάσιζα εγώ το μενού. - Όπως και να 'χει.
Τώρα δείχνεις να μαγειρεύεις για τον εαυτό σου πάλι.
Αυτά που φτιάχνεις είναι εξαίσια! Εξαιρετικά!
Ευχαριστώ.
Δεν θα γράψω όμως.
- Το καταλαβαίνω. - Γιατί θέλω να σε ενισχύσω.
Συγγνώμη;
Θέλω να σε χρηματοδοτήσω οπότε δεν μπορώ να γράψω.
Δεν καταλαβαίνω για τι πράγμα μιλάμε.
Πούλησα την ιστοσελίδα μου για πάρα πολλά λεφτά...
και έχω επενδύσει σε ένα μαγαζί στο Ρόουζ, έτοιμο με όλα.
Μπορείς να το φτιάξεις όπως θες και να μαγειρεύεις ό, τι θες.
Σκέψου το με την ησυχία σου.
Καταλαβαίνω τη δυσπιστία σου, αλλά νομίζω πως...
αν φιλιώναμε θα γινόμασταν καλή ιστορία. Το μαγαζί θα γέμιζε.
Το πιο σημαντικό είναι ότι θα μαγείρευες ό, τι γουστάρεις.
Στο μεταξύ, στείλε τουίτ πού είσαι και θα έρθω τρέχοντας.
Γιατί αυτό εδώ είναι καλό! Εντάξει;
Πεντανόστιμο! Delicioso!
"Μούτσο" καλό!
Ε, αφεντικό;
Τόση κουβέντα κι ούτε μια μπουνιά; Τι ήθελε ο μαλάκας;
Νομίζω πως ο "μαλάκας" ίσως είναι ο νέος μας συνεταίρος.
6 μήνες αργότερα.
ΚΛΕΙΣΜΕΝΟ ΓΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ
Μετάφραση υποτίτλων: dromon dromonas1.blogspot. gr