Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΔΥΟ ΕΡΑΣΤΩΝ
Άντε, σήκω.
Πάρε, πιες.
Ευχαριστώ, Ντέιβιντ.
- Θες κι άλλο; - Όχι, ευχαριστώ.
Είσαι καλά;
Όχι, γέρασα.
Κανείς δε μου είπε τι με περίμενε.
- Θες να φτιάξεις φυσική κατάσταση; - Τι;
- Έτρεχες; - Ναι, ένα πρωινό τρεξιματάκι.
- Πήγες μακριά; - Δεν ξέρω, δεν πρόσεξα.
Έλα τώρα. Θέλω στατιστικά.
Δεν μετρούσα, απλώς ήθελα να ξεπιαστώ.
Είδες πουθενά το πνεμόνι μου;
Σίγουρα είσαι καλά;
Ναι, όπως μου ήρθε, θα μου φύγει.
Ωραία, τα λέμε μετά, εντάξει;
Έγινε.
- Έχεις δουλειά; - Ναι.
Πάω στους Στέιπλς και μετά πρέπει να πάω στο Φίλμορ.
Φεύγεις από τώρα;
Θα περάσω κάπου πρώτα.
Τέτοια ώρα;
Ναι, μπαμπά. Τέτοια ώρα.
Μη ρωτάς πολλά.
Εκεί που πας έχουν σοκολάτες;
Σίγουρα.
Σου δίνω ένα δολάριο αν μου φέρεις.
Ένα δολάριο κάνουν, μπαμπά.
Ωραία, σου δίνω δύο.
- Ξέρεις κάτι; - Όχι, δεν ξέρω.
Σε αντάλλαγμα, φτιάξε εσύ το δείπνο. Τι λες;
Λέω ότι συμφωνήσαμε.
- Άκου, Ντέιβιντ. - Λέγε.
Αφού θα πας για τη σοκολάτα, φέρε και μπριζόλες.
Δηλαδή εγώ θα φέρω...
το φαγητό και τη σοκολάτα;
Ναι, σαν καλός γιος που είσαι. Είσαι σχεδόν ο αγαπημένος μου.
- Κι εγώ σ' αγαπάω. - Τα λέμε.
Γεια σου, Ντονέλ.
Καλημέρα.
Θα μου βάλεις;
Ευχαριστώ, φίλε.
Λίγο γάλα;
Αν δεν σε πειράζει, έχω τα πράγματα στα χέρια.
Έγινε. Ευχαριστώ, έτσι;
Γεια σου, Ντέιβιντ.
Τι γίνεται, Τζέρεμι;
Συγγνώμη, παιδιά.
Μπαμπά!
Το ζουζούνι μου!
Μου έλειψες.
- Πού ήσουν; - Συγγνώμη, δούλευα.
- Γεια σου, μπαμπά. - Γεια σου, παιχταρά.
- Έφερες ντόνατς; - Το ξέχασα.
- Η Τζες; - Έφυγε με φίλους.
Τίο! Ξέχασες τα μαθήματά σου, αγάπη μου. Γεια σου, Ντέιβιντ.
- Συγγνώμη που άργησα. - Ηρέμησε, δεν πειράζει.
- Όλα καλά; - Ναι, δουλειά.
Εντάξει. Άντε, μην αργήσετε.
Γιατί μετά θα μου φωνάζει ο διευθυντής.
Δώσε μου ένα φιλί.
- Σας αγαπώ. - Πηγαίνετε, να μιλήσω στη μαμά.
- Εντάξει. - Μπράβο.
Για πες.
Ισχύει για την Παρασκευή, έτσι;
Ναι. Σε βολεύει ή έχεις κάτι;
Όχι, με βολεύει. Ανυπομονώ.
Κι εγώ.
Όλα καλά με την Τζες;
Το παλεύει.
Νομίζω τα κορίτσια το παίρνουν πιο βαριά.
- Κάνουμε το σωστό, Νίκι; - Δεν ξέρω, Ντέιβιντ.
Άντε, φεύγουν. Σημασία έχει να είσαι μαζί τους.
- Ναι, συγγνώμη... - Ηρέμησε.
Συμφωνήσαμε να το κάνουμε έτσι και βλέπουμε.
Σ' αγαπώ και μ' αγαπάς.
Θα δούμε στην πορεία. Δεν μπορούμε να τα αναλύουμε όλα.
Αν πάνε σχολείο μόνα τους, εσύ θα φταις.
- Άλεξ. - Τι;
- Πώς λέγεται μια ομάδα από γατάκια; - Πώς;
Μιαου-μάδα.
- Έλα ρε μπαμπά. - Μιαου-μάδα.
Χάλια. Απαίσιο.
Πάλιωσε αυτό το αστείο.
Τι παραπονιέστε; Πείτε μου εσείς ένα.
"Τα σκυλιά ζουν κάνοντας πους-απς".
Μιτς Χέντμπεργκ. Ψάξ' τον.
Μιτς Χέντμπεργκ; Δεν τον ξέρω.
Είναι κωμικός. Αυτός έχει πλάκα.
Να το λεωφορείο.
Γεια σου, μπαμπά!
Γεια σας, παιδιά!
Τι γίνεται εδώ;
Τζες!
Τι κάνεις;
Πού πας; Ε!
Τι κάνεις;
Βαριόμουν να πάω μάθημα.
Θα σου πέσει το μπουφάν.
Γεια σου, Ντέιβιντ.
Γεια σου, Τζέρεμι.
Περνάει τη φάση της.
Κι εγώ μερικές φορές θέλω να σκοτώσω τον δικό μου.
Αν δεν τον ξαναδείς, μην πεις τίποτα σε κανέναν.
Πες μου αν θες βοήθεια να ξεφορτωθείς το πτώμα.
Με τρομάζει η προσφορά σου.
Ευχαριστώ πάντως.
- Τι κάνεις; - Δεν είμαι πέντε χρονών.
Σοβαρά;
Ξέρω ότι δεν είναι εύκολο.
Η μαμά σε κερατώνει.
Δεν είναι αλήθεια.
Είναι. Είδα τον τύπο σήμερα το πρωί.
Τζες, συμφωνήσαμε ότι μπορούμε να βγαίνουμε με άλλους.
Ναι, καλά, όπως εσύ.
Τι σε νοιάζει εσένα; Αυτά είναι δικά μας.
Δεν έχουν σχέση με σένα.
Πώς δεν έχουν; Είναι η οικογένειά μου.
Εμείς είμαστε οι γονείς και χρειαζόμαστε χρόνο.
- Τι μαλακίες. - Πρόσεχε.
Ό,τι και να πω, θα νομίζεις ότι είμαι φλώρος.
- Μη λες τέτοια. - Δίκιο έχεις.
Αλλά η μητέρα σου δεν είναι η κακιά της υπόθεσης.
Δεν είναι κακός άνθρωπος.
Άκου...
Παντρευτήκαμε πολύ μικροί,
κάναμε εσένα, μετά τα αδέρφια σου...
Δεν φανταζόμασταν ότι αργότερα...
θα αναθεωρούσαμε κάποια πράγματα.
- Τρίχες κατσαρές. - Δεν ξέρεις τι λες...
Μακάρι να μου είχε πει κάποιος ότι αυτό δεν τελειώνει.
Δεν γίνεται πιο εύκολο.
Δεν ενηλικιώνεσαι απλώς για να σταματήσεις να αμφισβητείς τα πάντα.
Κάνουμε ό,τι μπορούμε, αλλά δεν υπάρχουν οδηγίες χρήσης.
Γιατί δεν μπορείτε να είστε μαζί, όπως οι παππούδες;
Είναι μαζί ένα σωρό χρόνια.
Κάνουμε ό,τι μπορούμε.
Αλήθεια.
Ε, ξυπνήστε τότε, γιατί η ζωή μου πάει κατά διαόλου.
Ξέχασες την τσάντα σου.
Αν θες, κάνουμε πως δεν έγινε τίποτα.
Μπορείς να ξαναβγείς έξω.
Για να είναι πιο δραματικό.
Άκου, μπαμπά.
Πρέπει να παλέψεις.
Πάλεψε για μας.
Γεια σου, Ντέιβιντ.
Γεια σας, Κα Άλεν.
- Καλημέρα, Κα Στέιπλς. - Καλημέρα.
- Πώς πάει; - Δεν έχω παράπονο.
Ήρθαν τα εγγόνια μου να περάσουν το Σαββατοκύριακο.
- Και μετά έφυγαν, ευτυχώς. - Φαντάζομαι.
Πώς είναι ο πατέρας σου;
Καλά, με τα δικά του. Βρίσκει πράγματα να κάνει.
Του λέω συνέχεια ότι είμαστε μόνοι χήροι.
Γιατί δεν βρισκόμαστε να κάνουμε καμιά τρέλα;
- Του το λέτε αυτό; - Μιλάει για μένα στο σπίτι;
- Όχι πως δεν μιλάει για σας... - Καλά, δεν επιμένω.
- Στο θέμα μας. Οδηγείς εσύ; - Φυσικά, εγώ θα σας πάω.
Είναι σ' εκείνον τον δρόμο, κάνα δυο χιλιόμετρα.
- Ευχαριστώ πολύ. - Παρακαλώ.
Λοιπόν.
Ορίστε, σε όλο του το μεγαλείο.
Θέλω να το ξεφορτωθείς, όπως νομίζεις.
Μπορείς να πουλήσεις ό,τι αξίζει και να κρατήσεις τα λεφτά.
Πώς το βλέπεις;
Θα έλεγα...
κανένα δεκαπενθήμερο.
Θα μπορούσα να το κάνω...
Με 100 δολάρια τη μέρα είμαστε εντάξει;
Μια χαρά.
Τέλεια.
- Πάμε να σας γυρίσω. - Δε χρειάζεται.
Πρέπει να γυμναστώ. Θα γυρίσω με τα πόδια.
- Είστε σίγουρη; - Όχι, αλλά θα το ρισκάρω.
Πες μου αν χρειαστείς κάτι.
Κα Στέιπλς.
Πώς ήταν ο γάμος σας με τον Τομ;
Όχι και σπουδαίος.
Γιατί;
Να δω αν ήσασταν ευτυχισμένη.
Ο Τομ ήταν καλός άνθρωπος. Κι εγώ είμαι αξιοπρεπής γυναίκα.
Τον αγαπούσα κι εκείνος εμένα.
Αλλά ένας σωστός γάμος... θέλει περισσότερο σεβασμό παρά αγάπη.
Η αγάπη είναι συναίσθημα και τα συναισθήματα...
έρχονται και φεύγουν.
Θα βρείτε λύση με τη Νίκι.
Άντε, στρώσου στη δουλειά.
Θα πάω απ' την αριστερή πλευρά.
Έχε το νου σου όταν φύγεις,
μην είμαι πεθαμένη σε κάνα χαντάκι.
Έγινε.
- Τζες. - Έρχομαι, μαμά.
Ήρθε ο μπαμπάς. Φάε το σάντουιτς και μάζεψέ το.
- Μέχρι τις εννιά, όχι αργότερα. - Εντάξει.
- Τι λέει, μάγκες; - Φύγαμε.
- Έτοιμη; - Ναι.
- Φρόνιμα, ε; - Ναι.
- Καλά τώρα. - Να ακούτε την αδερφή σας.
Σ' αγαπώ. Κι εσένα.
- Γεια σου, Τζες. - Φιλιά.
Φύγαμε.
- Φρόνιμα. - Γεια σου, μπαμπά!
Συγγνώμη για την Τζες.
Της το είχα πει, αλλά ήθελε καβγά.
Δεν πειράζει.
Πρέπει να 'ναι δύσκολο γι' αυτήν. Καταλαβαίνει περισσότερα.
Ναι, και είναι στην εφηβεία.
Τα κορίτσια στην ηλικία της...
έχουν τα δικά τους δράματα.
Γιατί; Τι έγινε;
Α, τίποτα.
Τη μια είναι κολλητές και την άλλη δεν μιλιούνται.
Κλασικά εφηβικά.
Α, εντάξει.
Θα παίξουμε θέατρο;
Όπως θες. Άνοιξέ την εσύ. Δε θέλω να...
Εκτιμώ την κίνηση.
Ευχαριστώ.
Ωραία, πάμε.
Άκου...
Μπορούμε να μείνουμε εδώ γύρω;
Τα είχα κανονίσει όλα.
Η Τζες έχει τα νεύρα της κι ανησυχώ για τα παιδιά.
- Μια χαρά τα καταφέρνουν. - Ξέρω, αλλά θα έχω άγχος.
Κι αυτή θα βγει μετά με τους φίλους της.
Είπαμε ότι το ραντεβού θα είναι προτεραιότητα.
Και είναι, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι παύουμε να είμαστε γονείς.
Δίκιο έχεις.
Συγγνώμη.
Όχι, δίκιο έχεις.
Η ζωή συνεχίζεται.
Να κάνουμε μια βόλτα και να γυρίσουμε για να νομίζουν ότι βγήκαμε;
Ευχαριστώ.
- Σε πιάνει η ζέστη; - Ναι, ευχαριστώ.
Πώς πάνε τα πράγματα;
Καλά, ήμουν στους Στέιπλς αυτή τη βδομάδα.
Μια χαρά.
- Πώς είναι ο μπαμπάς σου; - Καλά.
Έχει πλάκα...
Σαν να τελείωσα το λύκειο πάλι απ' την αρχή.
- Σοβαρά; - Ναι, γιατί...
Οι αγγαρείες με περίμεναν.
Τώρα που γύρισα σπίτι,
πρέπει να βγάλω τα σκουπίδια, να κουρέψω το γρασίδι, να καθαρίσω.
Μόλις γύρισα, ξέχασα πότε περνάει το σκουπιδιάρικο.
Την επόμενη μέρα τα σκουπίδια ήταν ακόμα εκεί
κι ο μπαμπάς μού έβαλε χέρι λες και πήγαινα λύκειο.
- Αλήθεια; - Ακριβώς το ίδιο.
Απλώς πριν το έκανε η μάνα μου και τώρα ο πατέρας μου
μου λέει τα ίδια πράγματα, λέξη προς λέξη.
- Σταματάω εδώ να μη μας δουν. - Τέλεια.
Αλλά όλα καλά γενικά.
Θα ψάξεις για δικό σου σπίτι;
Ελπίζω πως όχι.
Νίκι;
Τι κάνουμε εδώ, αγάπη μου;
- Φαντάζομαι πράγματα; - Δεν εννοούσα αυτό.
Όχι...
Ντέιβιντ.
Το είπα μήπως το χρειαζόσουν.
Μπορούμε να σου βρούμε κάτι αν δεν περνάς καλά με τον πατέρα σου.
Είναι ο πατέρας μου, δεν ξέρω.
Του αρέσει που με έχει εκεί.
Είναι καλύτερα απ' το να μιλάει μόνος του.
Ακόμα φωνάζει στην τηλεόραση,
αλλά είναι λιγότερο περίεργο όταν είμαι κι εγώ εκεί.
Και η δουλειά σου;
Καλά.
Μου δίνουν καλές υποθέσεις.
Η Τζούντι μου δίνει περισσότερες ευθύνες σιγά σιγά.
Λέει ότι θα μπορούσα να σπουδάσω Νομική,
αλλά δε θέλει να με χάσει.
Το σκέφτεσαι;
Είναι μια επιλογή.
Θα δούμε, είμαι εκεί μόνο τρεις μήνες.
Μπορεί να βαρεθώ όταν γίνει ρουτίνα.
Έξυπνη που είσαι, αμφιβάλλω.
Μακάρι να 'χα γεννήσει εγώ τα παιδιά, θα καθόμουν εγώ σπίτι.
Τώρα θα ήσουν συνεταίρος και δε θα είχαμε οικονομικά θέματα.
Ποτέ δεν μας έλειψε τίποτα μαζί σου, Ντέιβιντ.
Τι είχες σχεδιάσει πριν τα χαλάσω όλα;
Θα τα κάνουμε άλλη φορά.
- Μην κάνεις έτσι. - Δεν ξέρω.
Να προετοιμαστώ ψυχολογικά και το κάνουμε άλλη φορά.
Δώσε μου μια γεύση τουλάχιστον.
Λοιπόν...
Γράφω ξανά.
Δεν ξέρω.
Πανκ τραγούδια;
Όχι, καλέ. Δεν μπορώ να ουρλιάζω όπως παλιά.
Τραγουδοποιός, τέτοιο στυλ. Τίποτα σπουδαίο.
Θα πας περιοδεία ξανά;
Ναι. Λέω να τα παρατήσω όλα.
Να φτιάξω μπάντα με τα παιδιά.
Να γυρνάμε την επαρχία και να παίζουμε σε πανεπιστήμια.
Γιατί όχι;
Νέος είσαι ακόμα.
- Θέλω να τ' ακούσω. - Δεν παίζω.
- Μην κάνεις έτσι. - Δεν έχω κιθάρα.
Δε χρειάζεται. Έχεις τη φωνή σου.
Η φωνή αρκεί.
Πάντα ήταν το καλύτερο κομμάτι. Τα υπόλοιπα είναι γέμισμα.
Ή για να κρύβουν τις ατέλειες.
Όχι.
Ζούσα τη ζωή μου μες στο τρέξιμο.
Ήσουν εκεί κι εγώ σε είχα δεδομένη.
Και μέχρι να το πάρω χαμπάρι,
αγάπη μου,
είχες φύγει πια.
Είμαι βλάκας ολκής,
είμαι ένα τίποτα.
Το έχω σκεφτεί
απ' όταν έφυγες από κοντά μου.
Για μένα
είναι καταδίκη.
Αγάπη μου,
ζωή χωρίς εσένα δεν αξίζει.
Είμαι βλάκας ολκής,
είμαι ένα τίποτα.
Δώσ' μου μια ευκαιρία.
Μείνε κοντά μου.
Θέλω να προσπαθήσω, αλήθεια.
Και το ξέρω.
Ξέρω ότι θα το φτιάξω.
Και μετά επαναλαμβάνεται το ρεφρέν.
Γαμώτο...
Γεια, είναι η μάνα σου εδώ;
Α, γεια.
- Είσαι η Τζες, έτσι; - Ναι.
Συγγνώμη, περίμενα τη μητέρα σου.
Δεν είναι εδώ. Είναι με τον πατέρα μου.
Όχι, κάτσε, είναι σπίτι και κάνει ντους, σάλια.
Δεν είμαι σάλιας, αλήθεια.
Ξέρεις πότε θα γυρίσει;
Πας καλά ρε;
Ορίστε;
Γιατί με ρωτάς;
- Ούτε καν σε ξέρω. - Ναι.
Ποιος είσαι;
Ένας φίλος. Δουλεύω με τη μάνα σου και...
Ναι, και περνάς να της αφήσεις λουλούδια.
Ωραίος. Το πιο φυσιολογικό πράγμα στον κόσμο.
Ε, ναι, λοιπόν...
Πήρε προαγωγή η μητέρα σου...
και ήθελα να της δώσω συγχαρητήρια.
Εξίσου περίεργο.
Τη Δευτέρα επιστρέφει στη δουλειά.
Αν όντως δουλεύετε μαζί, πας και της τα δίνεις.
Δε μπορείς να της τα δώσεις εσύ;
Δε μπορείς να περιμένεις;
Δε θέλω να μαραθούν.
Καλά.
Ευχαριστώ.
Χάρηκα.
- Συγγνώμη, δεν ήξερα... - Όχι, είναι αυτό που...
Αυτό που συμφωνήσαμε και...
Συγχαρητήρια για την προαγωγή.
Ευχαριστώ.
- Εσύ βγαίνεις με κάποια; - Πώς;
Πώς τον λένε;
Ντέρεκ.
- Δουλεύουμε στο ίδιο κτίριο. - Δε χρειάζεται να απολογείσαι.
Πιάσ' το! Κοίτα!
Μην αφήνετε αποδείξεις!
Τα έχουμε μάθει καλά.
Το αξίζουν, Νίκι.
- Αξίζουν να προσπαθήσουμε. - Το ξέρω.
- Η Τζες είναι. - Όχι.
Θα έπρεπε να γυρίσω.
Άκου.
Μπορούμε...;
Μπορούμε να το ξανακάνουμε;
Φυσικά.
Αλλά την επόμενη φορά να φέρεις κιθάρα.
Έγινε.
Καληνύχτα.
Ντέιβιντ, πώς πήγε;
Ντέιβιντ;
Έγινε;
Θα τη χάσω.
- Για να δω τα δάχτυλα. - Τίποτα δεν είναι.
Έλα να σου καθαρίσω τις πληγές.
Τίο!
Άλεξ!
- Τι κάνεις εδώ; - Είναι περασμένες.
Ήθελα να πω καληνύχτα και ότι σας αγαπώ.
Εντάξει. Κι εγώ σ' αγαπώ.
- Και το ζουζούνι; - Είναι με τη μαμά.
Εντάξει.
Ακούστε.
"Είδα έναν άστεγο προχθές να τρώει σταφύλι
και του είπα: 'Καλή φάση!'".
Τι είναι "άστεγος";
Αυτός που δεν έχει σπίτι και μένει στον δρόμο.
Άλλο.
"Όσο καλά κι αν παίζω τένις, ο τοίχος με κερδίζει χαλαρά".
Δεν είναι αστείο.
Ξέρουμε τα αστεία σου.
"Αν μου έκοβαν εννιά δάχτυλα, θα πληκτρολογούσα το ίδιο χάλια".
Ε! Μη με... Τι φάση;
Είναι ο τύπος που έλεγες. Ήταν στο Netflix.
- Σοβαρά; - Ναι, ο Μιτς Χέντμπεργκ.
Τότε διάλεξες τα λιγότερο αστεία.
Τι λες; Προχθές μου είπες:
"Τα σκυλιά ζουν κάνοντας πους-απς".
- Γιατί έχει πλάκα. - Σιγά.
Είναι πολύ καλό.
Αυτό είναι καλό, αλλά με το τένις και τον τοίχο όχι;
Δεν έχει καθόλου πλάκα.
Ό,τι πεις.
Αν παίζεις καλά τένις, πρέπει να νικάς.
Η πλάκα είναι ότι με τον τοίχο δεν...
Στο επιστρέφει προς κάθε κατεύθυνση...
- Το 'πιασα, αλλά δεν λέει. - Δεν πειράζει.
Πάμε να δούμε τα αστέρια;
- Είναι τέσσερις, μπαμπά. - Δεν είναι τέσσερις.
Θα είναι δύο και κάτι.
Τέλος πάντων.
Σας αφήνω να κοιμηθείτε.
- Σ' αγαπώ, μπαμπά. - Κι εγώ εσάς.
- Άντε, για ύπνο. - Εντάξει.
Καληνύχτα.
Πείτε στην Τζες και στο ζουζούνι ότι τ' αγαπώ.
Γεια σου, Ντέιβιντ!
- Γεια. - Γεια!
Ξύπνησες τα παιδιά χτες βράδυ για να τους μιλήσεις;
Τι;
Ο Άλεξ μου είπε ότι τους έλεγες ανέκδοτα του Μιτς Χέντμπεργκ.
Α, ναι.
Δεν μου κόλλαγε ύπνος και μου 'χαν μιλήσει γι' αυτόν,
οπότε τον έβαλα να τον δω.
Τους είπα τα πιο αστεία.
Σου φαίνεται καλή ιδέα;
- Σου φαίνεται κακή ιδέα; - Νομίζω τα μπερδεύει.
Τι τα μπερδεύει;
Ξέρω γω, ο πατέρας τους να χτυπάει το παράθυρο στις τέσσερις το πρωί.
Όχι, ήταν δυόμισι.
Και αν όχι... Όχι, κάτσε, Νίκι.
Αν έμενα ακόμα σπίτι, δεν θα ήταν πρόβλημα.
- Δεν είναι τα ανέκδοτα. - Τότε;
Με δουλεύεις;
Εγώ εσένα;
Μη μου λες μαλακίες εμένα.
- Εγώ μένω με τον πατέρα μου. - Σε παρακαλώ.
Κατάλαβε ότι σχεδόν δεν τα βλέπω.
Πρέπει να 'ρχομαι κρυφά τη νύχτα και το μαθαίνεις στο πρωινό.
Σταμάτα να σκέφτεσαι μόνο την πάρτη σου. Άι στο διάολο.
Ωραία, ευχαριστώ.
- Νομίζεις ότι... - Πάλι τα ίδια.
Τι νομίζεις ότι κάνουμε όσο τρώμε πρωινό;
Νομίζεις ότι...;
Όχι, κοίτα με. Νομίζεις στο λένε για να με καρφώσουν;
Δεν ξέρω, δεν είμαι σπίτι.
Ε λοιπόν όχι. Στο λέω εγώ. Μου το είπαν σαν κάτι καλό.
Χάρηκαν που μου το είπαν.
Επειδή λείπεις, είσαι ο κουλ.
Μη μου πηδάς στο λαρύγγι γαμώτο.
Έχεις δίκιο.
Δεν θα ξαναγίνει. Συγγνώμη.
Ντέιβιντ, μην κάνεις έτσι. Σταμάτα, πρέπει να μιλήσουμε.
- Μιλήσαμε. - Σταμάτα.
Ντέιβιντ, σβήσε τη μηχανή, σε παρακαλώ.
- Θες να τη σβήσεις; - Μα τι κάνεις;
Γαμώ το σπίτι μου!
- Γεια, τι κάνεις; - Καλά.
Ωραία. Μπορώ να βοηθήσω σε κάτι;
- Όχι, κοιτάω. - Πολύ ωραία.
Λοιπόν, αν χρειαστείτε οτιδήποτε, εδώ είμαι.
- Μπαμπά! - Μπαμπά!
Καλώς τα!
Μπαμπά!
Τι γίνεται, παιχταρά;
Πώς είσαι;
Μπορούμε να ξαπλώσουμε πίσω;
Όχι, με τίποτα!
Μπείτε, αλλά χωρίς να αγγίξετε τις τσάντες ή την κουβέρτα.
- Γεια. - Να ξαπλώσουμε;
- Πέρνα από 'δω. Η πόρτα δεν ανοίγει. - Μπορούμε να πάμε πίσω;
Όχι! Δεν μπορείτε να πάτε πίσω.
Δώσε μου ένα φιλί!
Μπες να φύγουμε επιτέλους.
Πρώτα πλήρωσε τα διόδια.
Σιγά μην πληρώσω διόδια.
Τι έπαθες;
- Μέσα! Φεύγουμε. - Τίποτα δεν έπαθα.
- Άσε με να περάσω. - Πες μου κάτι, οτιδήποτε.
Σε παρακαλώ.
Δε θέλω να το συζητήσω.
Αν θες να έρθει, άσε με ήσυχη.
Άντε, στριμωχτείτε.
Όπως μπορείτε.
Έρχομαι.
Πρέπει να βγάλεις την άμμο κάποια στιγμή.
- Καθίστε. - Εντάξει.
- Πάμε για περιπέτεια. - Πού;
Στο πάρκο.
- Τι; - Τι έχεις μαζί σου;
Ε! Σας έχω έκπληξη!
Στο πάρκο, δεν είναι το πάρκο η έκπληξη.
Κι αν πάει κάποιος νωρίτερα και την πάρει;
Πώς γίνεται;
Είπες ότι είναι στο πάρκο.
Όχι, είναι πίσω, κάτω απ' την κουβέρτα.
Γι' αυτό δε θέλω να σκαλίζετε.
Πώς πήγε το σχολείο;
- Τέλεια. - Καλά.
Άκουσα "τέλεια" και "καλά";
Καλά, σούπερ βασικά. Αλλά μισώ τα μαθηματικά.
- Πώς γίνεται; - Τα μαθηματικά είναι χάλια.
Εμένα μ' αρέσουν.
- Είδες; - Είναι φυτό.
- Και τα καλλιτεχνικά; - Όχι.
Σ' αρέσουν εσένα;
- Καλά είναι. - Δεν είναι άσχημα.
- Είναι το αγαπημένο σου, ε, σπόρε; - Ναι.
- Έχει κάτι στο πρόσωπο; - Όχι.
Καλλιτεχνικά, θέατρο, μουσική...
- Χτύπησες; - Ναι.
...γυμναστική...
- Είσαι καλά; - Ναι.
- Σήμερα έγινε; - Ναι.
Σήμερα έτρεξα ένα χιλιόμετρο.
Αλήθεια; Σε πόση ώρα;
Δεν μου είπαν, αλλά βγήκα πρώτος.
- Μπράβο. - Τέλεια.
- Μπράβο, παιχταρά. Εσύ; - Όχι.
- Γιατί όχι; - Δεν μ' αρέσει το τρέξιμο.
- Εγώ θα έτρεχα. - Εντάξει, ένα χιλιόμετρο ναι.
Εγώ θα έτρεχα.
- Πώς ήταν το σχολείο σου; - Δεν ξέρω.
Πώς πήγε η μουσική, τα καλλιτεχνικά και το διάλειμμα;
Περνάς καλά;
Το διάλειμμα είναι πολύ μικρό.
- Κι εμένα. - Το διάλειμμα είναι το καλύτερο.
Έχω πολλούς φίλους: τον Τάισον...
- Τι παίζετε; - Ζόμπι.
- Ζόμπι; - Κυνηγητό.
Ναι, ζόμπι.
Α, δηλαδή με πυροβολισμούς;
Ναι, μερικά παιδιά κάνουν τα ζόμπι.
Μπορείς να κάνεις τον πολίτη ή τον κυνηγό.
Εγώ σχεδόν πάντα είμαι πολίτης.
Βασικά όχι. Και κυνηγός.
Τέτοια.
Πολύ ωραία.
Τζες, εσύ τι λες για το λύκειο;
Φανταστικά.
Ποιος από τους παρόντες κατάλαβε την ειρωνεία;
- Ήταν ειρωνικό. - Λίγο ή πολύ;
- Όχι, πολύ. - Πάρα πολύ.
Ειρωνεία στο φουλ.
Ήταν ειρωνική.
- Φαίνεται, γιατί δεν λέει... - Της βγήκε καλά πάντως.
Τι ειρωνεία!
Επί τη ευκαιρία, Τζες.
Σήμερα απαγορεύεται να περάσεις χάλια.
Σε προκαλώ να προσπαθήσεις.
- Αλλά δεν είναι αυτός ο σκοπός. - Μπορώ.
Γιατί πάμε στο πάρκο και έχω έκπληξη.
- Γιατί; - Ανυπομονώ να φτάσουμε!
Τι εννοείς;
Γιατί να θέλει κάποιος
να σου ετοιμάσει έκπληξη για να του πεις:
"Τι βλακεία";
- Έτοιμοι; - Ναι.
Πάρε αυτή την σακούλα.
- Τι έχει μέσα; - Δεν ξέρω.
Δεν βλέπεις φωτογραφίες;
Λες να 'ναι...
- Πύραυλοι! - Ουάου!
Θα τους εκτοξεύσουμε!
- Βλέπεις αυτή τη ράγα; - Τέλειο.
Πρέπει να περάσει από 'κει.
Ωραία.
Και τώρα οι δαγκάνες.
Να η μία.
Μα τι γίνεται όταν φτάσει τέρμα πάνω;
Κοιτάξτε, αυτό εδώ είναι το μοτεράκι.
Και φεύγει μόνο του;
Ελάτε εδώ.
Ναι, οι δαγκάνες το ενεργοποιούν.
Μετά παίρνουμε το χειριστήριο.
Εντάξει; Εσύ πατάς το κουμπί.
Πάμε.
Πες: "Χιούστον, έτοιμοι για απογείωση".
Δέκα, εννιά, οχτώ, επτά...
Πάει!
Μπαμ!
Τρέξτε να τον πιάσετε!
Εντάξει, ελάτε πίσω!
Σειρά μου!
- Εσύ τώρα; - Καλύτερα τελευταίος.
Καλά, άντε.
- Έλα. - Μπορώ να ξαναρίξω;
Ναι, πρέπει να τα μαζέψουμε και να βάλουμε άλλο μοτέρ.
- Να το κάνω εγώ; - Θες να το κάνεις εσύ; Πάρε.
Ωραία, πάμε.
Βάλε τη δαγκάνα εκεί.
Μπράβο. Τώρα την άλλη.
Και μένει εκεί;
Κάνει ένα βουητό.
Το 'χουμε.
Καλά είναι έτσι, ε;
Το δικό μου είναι έτοιμο.
Ωραία, να ακουμπάει στην άκρη.
- Έτοιμο. - Ωραία.
- Τώρα πάρε το χειριστήριο. - Ωραία, πού είναι;
- Το βλέπεις; - Εδώ.
Ωραία, όλοι πίσω.
- Κοίτα πώς το κάνω. - Για να δω.
Δέκα, εννιά...
Πάτα αυτό το κουμπί.
...επτά, έξι, πέντε, τέσσερα,
τρία, δύο, ένα...
Ουάου, πιάσ' τον!
Ποιος θα τον πιάσει!
Τζες, να ρίξουμε τον δικό σου;
Άντε, έλα!
Άλεξ, σε πειράζει να πάει η Τζες πρώτη;
- Όχι. - Άντε, τον μεγάλο.
Τώρα σειρά έχει ο μεγάλος.
Ο μεγάλος τώρα.
- Τέλεια. - Μυρίζει φωτιά.
- Θα το συνδέσεις; - Ναι.
Ωραία, πάμε.
Δικός σου.
Πώς πάει;
Κοίτα, πρέπει να πιάσουμε αυτό.
- Θα δεις, είναι τέλειο. - Αυτό πάει εδώ.
Και το βάζουμε ακριβώς εδώ.
Έτοιμο.
Έτοιμοι, παιδιά.
"Χιούστον, έτοιμοι για απογείωση".
- Εγώ θα πιάσω τον δικό σου. - Έτοιμη;
Δέκα, εννιά, οχτώ, επτά, έξι,
πέντε, τέσσερα, τρία, δύο, ένα...
Τώρα!
Μπαμπά, δεν δουλεύει.
Για περίμενε.
Τώρα μάλιστα. Πάμε.
Δέκα, εννιά, οχτώ, επτά, έξι,
πέντε, τέσσερα, τρία, δύο, ένα...
Τώρα!
- Τίποτα. - Για πάτα το κουμπί.
- Το πάτησα! - Πάτα το!
- Περίμενε! - Τι μαλακία!
Ε, Τζες! Τι νομίζεις ότι κάνεις;
- Ε! - Εσύ τι κάνεις;
- Τι θα πει εγώ; - Θύμωσες κι έφυγες!
Δεν είναι αλήθεια.
Μην κάνεις σκηνή μπροστά στα παιδιά.
Εσύ κάνεις!
Εγώ δεν έκανα τίποτα. Προσπαθώ όσο μπορώ!
Νομίζεις ότι θέλω να σας φέρνω εδώ Σάββατο πρωί;
Έλα τώρα!
Δεν το κάνω για να σ' εκνευρίσω!
Συγγνώμη.
Ξέρω ότι είναι σκατά.
Κάνω ό,τι μπορώ, αλήθεια.
Πάμε σπίτι.
Όχι ρε. Πάμε να το φτιάξουμε.
Όχι, θέλω να φύγω.
Συγγνώμη, παιδιά.
- Την επόμενη φορά σειρά σου, εντάξει; - Εντάξει.
Ωραία, μαζέψτε τα.
Να τα μαζέψουμε.
- Να κρατήσουμε το αλεξίπτωτο; - Φυσικά.
Ο πύραυλος είναι δικός σας.
Να τον κρεμάσουμε στον τοίχο;
- Ναι, στο δωμάτιο. Θέλετε; - Ναι.
Ευχαριστώ, μπαμπά.
Τέλειο όταν πέταξε, ε;
Ναι.
Τζες.
Τζες!
Σκατά!
Πάρτε. Τα φύλαγα για μετά τους πυραύλους.
Διαλέξτε γεύση.
Πάρε. Δικό σου.
Ε!
Τι τρέχει;
Ρίχναμε πυραύλους,
η Τζες έσπασε τον δικό της κι ο Άλεξ δεν πρόλαβε να ρίξει.
Καλή περίληψη.
Μπείτε μέσα. Θέλω να μιλήσω στη μαμά.
- Θα μείνουμε εδώ το βράδυ; - Ναι, φυσικά.
Της μιλάω και φεύγουμε.
Γιατί δεν πάτε στης κας Τόμσον;
Τα παιδιά ήταν έξω με τα ποδήλατα.
- Ε; - Τι λέτε;
- Εντάξει. - Πηγαίνετε και θα σας πω εγώ.
Πάμε.
- Γεια σου, ζουζούνι. - Γεια.
Λέγε.
- Τι εννοείς; - Η Τζες ήρθε ήδη τσαντισμένη.
- Αλήθεια; - Ναι.
Της το είχα πει εγώ.
Τι σημαίνει αυτό;
Είχε κανονίσει με τους φίλους της και ήθελε πολύ να πάει.
- Και; - Της είπα ότι σήμερα έχεις σειρά εσύ.
Σοβαρά τώρα;
Τι έπαθες πάλι;
- Γιατί το έκανες αυτό; - Αφού ισχύει.
Αλλά δε μπορείς να κάνεις έτσι.
Δε μπορείς να λες όχι
και να φαίνεται ότι φταίω εγώ, ότι αλλιώς θα μπορούσε.
- Μα θα μπορούσε. - Δεν είναι εκεί το θέμα.
Όταν της λες όχι, φαίνεται ότι το κακό είναι που είναι μαζί μου.
Πες της οτιδήποτε, βρες μια δικαιολογία.
Δεν θα τους μάθω να λένε ψέματα, Ντέιβιντ.
Πες της να ρωτήσει εμένα και να αποφασίσω εγώ.
Μπορώ να αποφασίζω μόνος μου, Νίκι.
Δε χρειάζομαι εσένα.
Πρόσεχε πώς φέρεσαι στα παιδιά.
Ξέρω ότι είναι δύσκολο, αλλά πρέπει να έχεις ενσυναίσθηση.
Συγγνώμη, εντάξει;
Σοβαρά;
Ούτε καν μου πέρασε απ' το μυαλό.
Γιατί αν ήταν στο χέρι μου, θα την άφηνα να πάει.
Μέχρι που κατάλαβα ότι...
Ντέιβιντ, είναι πρωτόγνωρο.
Είναι η οικογένειά μου, Νίκι.
- Το ξέρω. - Σίγουρα;
Γιατί αν δεν είσαι διατεθειμένη να προσπαθήσεις,
πρέπει να μου το πεις.
Εγώ όλη μέρα αυτό σκέφτομαι γαμώτο.
Είναι πολύ σκληρό.
Κι αν δε μπορείς να δείξεις λίγη ενσυναίσθηση
και συνεννόηση,
τότε φύγε εσύ και παρ' τους τα σαββατοκύριακα.
Έφυγα χωρίς κιχ
επειδή μου υποσχέθηκες ότι θα το φτιάξουμε.
Είναι ήδη αρκετά σκατά χωρίς εσένα, για να...
Ντέιβιντ, συγγνώμη, εντάξει;
Συγγνώμη.
Κοίτα με.
Έκανα μαλακία, εντάξει;
Συγγνώμη.
- Όλα καλά εδώ; - Τέλεια.
Ναι, μια χαρά.
Συγγνώμη, νόμιζα δεν θα γυρίζατε.
Να τα πάρω να γαμιέστε σπίτι μου;
Ντέιβιντ! Δεν είναι αυτό, εντάξει;
- Όλα καλά; - Μούρλια.
Ε, δεν φαίνεται.
Μιλάμε για τα παιδιά μας,
οπότε θα μου έκανες χάρη αν έφευγες.
Νομίζω έχω δικαίωμα να είμαι παρών.
- Πλάκα μου κάνεις; - Ντέρεκ.
Μην κάνεις λες και δεν είμαι εδώ.
Εσύ μην κάθεσαι εκεί λες κι έχεις λόγο.
Όλα καλά, δεν τρέχει τίποτα.
Μιλάμε για τα παιδιά μας, για την οικογένειά μας.
- Δρόμο. - Άσ' το, Ντέιβιντ.
Μάλλον όχι.
Νομίζω είναι σημαντικό να εμπλακώ σ' αυτή τη φάση.
Τι είναι σημαντικό;
Δεν σου πέφτει λόγος.
Δεν ανέχομαι να μιλάς έτσι στην κοπέλα μου.
- Στην κοπέλα σου; - Ναι.
Είναι γυναίκα μου! Το καταλαβαίνεις;
- Και κοιμάσαι στο σπίτι μου! - Ντέιβιντ, ηρέμησε!
- Μ' ακούς; - Ντέρεκ, φύγε.
Ανθρώπινο σκουπίδι!
Κωλόρνιο!
Τι έγινε; Δεν υπάρχουν λεύτερες να πηδήξεις;
Δεν σου κάθονται;
Έρχεσαι να γαμήσεις όσους προσπαθούν να ορθοποδήσουν
επειδή είναι ευάλωτοι;
Βδέλλα. Είσαι ένα σιχαμένο ερπετό.
Ηρέμησε, Ντέιβιντ.
Ηρέμησε.
Έλα, Ντέρεκ. Μπες μέσα.
Συγγνώμη, αλλά όχι.
Αν μας αφήσεις, θα το λύσουμε αμέσως.
Τι αμέσως ρε μαλάκα;
- Αυτό μας έλειπε. - Μπες μέσα, Νίκι.
Ντέιβιντ! Φύγε επιτέλους, σε παρακαλώ.
Να δούμε ποιος την έχει μεγαλύτερη;
Φτάνει! Πάρε το φορτηγάκι και φύγε.
- Δεν φεύγω χωρίς τα παιδιά. - Πάμε.
- Για να μπορείς εσύ κι ο γκόμενος... - Ντέιβιντ! Φύγε επιτέλους!
Δε θα φύγω. Θα πάρω τα παιδιά μου.
Πάρε την Κα Τόμσον και πες στην Τζες ότι φεύγουμε.
Σου φαίνεται καλή ιδέα;
Έτσι είναι τα πράγματα. Δεν με νοιάζει αν είναι καλή ιδέα.
Ντέιβιντ, φύγε και σε 10 λεπτά στα φέρνω.
- Νίκι, δώσε μας ένα λεπτό. - Κι εσύ παράτα το.
Όχι ρε φίλε, όχι!
Είμαι ήρεμος. Άκουσέ με, αλήθεια.
Πήγαινε πάρε την Τζες και τα παιδιά
κι όταν γυρίσεις θα τα έχουμε λύσει.
Τι λες, Ντέιβιντ;
Λέω να πας να γαμηθείς.
Ωραία, ακούστε με λίγο.
Νομίζω ότι ξέφυγε λίγο η κατάσταση.
Συγγνώμη.
Συγγνώμη, δεν είμαι τέτοιος τύπος.
Ντέιβιντ, σου χρωστάω μια συγγνώμη.
Συγγνώμη, εντάξει;
Είναι καινούργιο για μένα. Νομίζω για όλους.
Κανείς δεν μου έδωσε δικαίωμα,
αλλά είναι λογικό να θέλω να ανακατευτώ,
γιατί νοιάζομαι γι' αυτήν, πολύ.
Έλα, από άντρα σε άντρα.
Χωρίς κακίες.
Εντάξει; Το πιάνω.
Μπήκα στη μέση.
Ρε φίλε, δεν σου πέφτει λόγος.
Πάει πολύ παραπέρα, οπότε δρόμο.
- Μην τον ακούς. - Δεν πειράζει.
Ο Ντέιβιντ κι εγώ θα το λύσουμε.
- Αν είναι να συνεχίσουμε έτσι... - Ας κάνουμε μια καλή αρχή.
- Πιο ξεκάθαρα δε γίνεται. - Δε χρειάζεται.
Άσε μας τώρα.
Πήγαινε να πάρεις την Τζες και τα παιδιά
και μέχρι να γυρίσεις, εμείς θα το 'χουμε λύσει.
Σύμφωνοι;
Αρκεί να μπουν στο φορτηγάκι, δέχομαι τα πάντα.
- Έγινε, λοιπόν. - Πάρε μετά. Να σε πάρει...
και να περάσει απ' του πατέρα σου.
Δε με νοιάζει, να φέρει τα παιδιά.
Αφού μένει στα 100 μέτρα.
Πέρνα μετά να τον δεις.
Και μιλήστε το, αλλά τώρα έχουμε εμείς σειρά.
- Συγγνώμη. - Μην ανησυχείς.
Συμβαίνουν αυτά.
- Δεν ξέρω τι περιμένεις να... - Εγώ όμως ξέρω.
Ώστε "ανθρώπινο σκουπίδι", ε; Έτσι με είπες;
Εσύ είσαι το σκουπίδι.
Δεν σου αξίζει αυτή η γυναίκα.
Ντέιβιντ!
Ντέιβιντ, σταμάτα!
Ντέιβιντ!
Είσαι καλά;
Αγάπη μου.
Δεν ξέρω τι να κάνω.
- Σ' αγαπώ πάρα πολύ. - Κι εγώ σ' αγαπώ.
Ε! Βάλτε τα στη θέση τους.
Ε! Κάτω τα χέρια. Βλέπουμε, δεν αγγίζουμε.
- Άκου, αγάπη μου. - Δε σ' το παίρνω.
Πώς σου φαίνονται αυτά;
- Χάλασε το δικό μας; - Όχι, αλλά δεν είναι έξυπνο.
Αυτά είναι καλύτερα.
Έξυπνα;
Μπορώ να βοηθήσω;
Κοιτάμε τα πλυντήρια.
Του έλεγα ότι τώρα είναι έξυπνα.
Ισχύει, η αλήθεια είναι.
Μπορείτε να του το εξηγήσετε;
Ναι, βέβαια.
Αυτό εδώ έχει έναν αισθητήρα μέσα
και ανάλογα με το φορτίο,
υπολογίζει το απορρυπαντικό για τέλεια πλύση.
Νόμιζα ότι γι' αυτό είναι το καπάκι που έχει...
Α, ναι, αλλά αυτό το γεμίζετε μια φορά και τέλος.
Το ωραίο είναι ότι στέλνει και μήνυμα, οπότε δεν χρειάζεται να το έχετε στο νου σας.
Γλιτώνετε το άγχος.
Φαντάζομαι με τα παιδιά θα τρέχετε και δε θα φτάνετε.
- Μέρα νύχτα. - Ναι.
Έχετε κάποια άλλη ερώτηση;
- Πιστεύετε ότι χωράει μέσα; - Λογικά ναι.
Αυτό το μοντέλο είναι το μεγάλο.
ΣΙΔΗΡΙΚΑ SOUTH FORK ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΛΟΓΩ ΚΛΕΙΣΙΜΑΤΟΣ
Τρέξτε!
Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΔΥΟ ΕΡΑΣΤΩΝ
Απόδοση Διαλόγων/Υποτιτλισμός • ᑕ 0 0 L - 2 - ᖇ 1 4 ᖇ 1 ᔕ • [ T 4 V T_e_a_m ]