Μετάφραση-Απόδοση: Zamandy-P.Faliro-Athens.
"Χτύπησα. 'Eκλαψα...κι εκείνη δεν άνοιγε
"Το κεφάλι μου στην πέτρα έπρεπε να θέσω
"Το κεφάλι μου στην πέτρα έπρεπε να θέσω"
"Το κεφάλι μου στην πέτρα, τα πόδια μου στο κατώφλι
"’νοιξέ μου αγάπη μου, για όνομα του Θεού
"’νοιξέ μου αγάπη μου, για όνομα του Θεού"
ΨΥΧΡΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
Μήπως είναι λίγο μονότονο και ακατέργαστο;
Όχι, γιατί;
Στα μέρη μου όλοι οι μεθυσμένοι έτσι το τραγουδάνε.
"Αχ, Ντάνα, Ντάνα, τον άρχοντα δε θα τον παντρευτώ
"Μα κάποιον συντοπίτη μου θα πάρω"
"Αχ, ο γάμος, ο γάμος...
"Δε θα σε παντρευτώ"
"Του γάμου το κρασί δε θα το πιω
"Πονάω και το κεφάλι μου πονεί"
"Δύο καρδιές, τέσσερα μάτια"
"Φωνάζω ολημερίς και ολονυχτίς"
"Αυτά τα μαύρα μάτια, τα κλαμένα"
Δε θα τα ματαδώ..
ΠΟΛΩΝΙΑ 1949
Όμορφο είναι.
- Σε τι γλώσσα τραγουδάνε; - Σε Λέμκο.
Έτσι μου φάνηκε κι εμένα.
Κρίμα!
- Γιατί κρίμα; - Γιατί δεν είναι δική μας.
Κύριε Kaczmarek, δική μας ή όχι, δε σε αφορά.
Παιδιά! Είναι λογικό να ρωτήσετε,
τι κάνουμε εδώ στο παλάτι του τσιφλικά.
Έχω το καθήκον να σας απαντήσω, Τώρα αυτό είναι το σπίτι σας.
Και αυτές οι πόρτες οδηγούν, στον κόσμο της μουσικής, του τραγουδιού και του χορού.
Τη μουσική που γεννήθηκε στον χώρο της σκλαβιάς.
Η μουσική των παππούδων σας, των προπαππούδων σας και των γιαγιάδων.
Η μουσική του πόνου και της ταπείνωσης.
Ακόμα και το χαμόγελο, ήταν μέσα από δάκρυα.
Τώρα βέβαια θα ρωτήσετε, αν θα μπείτε όλοι σας μέσα.
Η απάντησή μου είναι: Σίγουρα όχι όλοι.
Μόνο οι άριστοι θα μπουν...
Και κάτω από το άγρυπνο μάτι των δασκάλων μας,
Αυτοί είναι που θα ανέβουν σε όλα τα παλκοσένικα
της Πολωνίας και όλου του ανατολικού μπλοκ.
Γι 'αυτό σας καλώ σε έναν δύσκολο και ευγενή αγώνα...
Τόσο μέταξύ σας, όσο και με τους εαυτούς σας.
Αυτό είναι το τέλος της τραγικής μοίρας του Jankov του μουσικού.
- Ζήτω! - Ζήτω!
Θα πρέπει να ξέρουμε να διαβάζουμε μουσική;
Το θέλουν με "παραδοσιακό τρόπο".
Εσύ; Τι θα τραγουδήσεις;
Κάτι το βουνίσιο.
Εσύ;
Δεν ξέρω ακόμα.
Τραγουδήστε μας το τραγούδι σας.
"Είμαι στο νερό, όπως κι εσύ,
"Πώς να σου δώσω το χέρι μου;
"Στο δίνω, και .."
Όμορφο. Το ξέρω.
Είναι ωραίο με δύο φωνές.
"Είμαι στο νερό, όπως κι εσύ,
"Δε γίνεται να ανταμώσουμε..
"Ας μάθουμε το άλογο να κολυμπάει
"Έτσι μόνο θα σμίξουμε
"Ας μάθουμε το άλογο να κολυμπάει
"Έτσι μόνο θα σμίξουμε"
- Ευχαριστούμε πολύ. - Παρακαλώ.
Συγνώμη... Το κορίτσι με την κοτσίδα,
Μπορείς να πεις κάτι μόνη σου;
- Να τραγουδήσω; - Ναί.
- Ευχαριστώ. - Μόνο το ρεφρέν.
- Πού το βρήκες αυτό; - Από μια ταινία.
Ήρθε ένας περιοδεύων κινηματογράφος στο χωριό μας και έδειξε μια ρωσική ταινία.
Την έλεγαν «Ευτυχισμένα φιλαράκια» και το τραγουδούσαν στην ταινία.
- Και για ποιο πράγμα μιλάει; - Για την αγάπη! "Την Καρδιά".
Από χορό πώς πας;
Τα βασικά βήματα τα ξέρω, τα υπόλοιπα μπορώ να τα μάθω.
- Υπέροχα. - Ευχαριστώ.
Το άλλο το κορίτσι είχε όμορφη, καθαρή φωνή.
- Ναι, αλλά αυτή έχει το κάτι άλλο. - Σαν τι άλλο;
Ενέργεια, χαρακτήρα. Είναι τελείως αυθεντική.
Αφού το λες εσύ.
Πρέπει να βρούμε δώδεκα χορευτές.
Τη δικιά σου την είδες;
Τι εννοείς «δικιά μου»;
Αυτή που τραγούδησε την "Καρδιά".
Που είχε το κάτι άλλο...
Καλό κορίτσι.
Και δεν είναι βουνίσια, αλλά από την κεντρική Πολωνία.Η ψευταρού!
- Έχει ωραία φωνή. - Έχει κάνει και φυλακή.
Για ποιο λόγο;
- Προφανώς σκότωσε τον πατέρα της. - Τι;
Υποτίθεται.Ακόμα εκτίει την ποινή της.
- Πώς το ξέρεις αυτό; - Ο Kaczmarek το έλεγξε.
Το κεφάλι σου, Zula!
Ψηλά το κεφάλι.
Πιάστε το σωστά.
- Γαμώτο! - Γαμώτο!
Πώς έγιναν τα πράγματα με τον πατέρα ;
- Ποιον πατέρα; - Το δικό σου πατέρα.
Δηλαδή τι έγινε;
Γιατί ήσουν στη φυλακή;
Με ..."μπέρδεψε " με τη μάνα μου και του "ξεκαθάρισα" τη διαφορά με ένα μαχαίρι.
Τη γλύτωσε, μη φοβάσαι.
Ενδιαφέρεσαι για μένα επειδή έχω ταλέντο, ή έτσι γενικά;
Για δοκίμασε αυτό.
Πολύ ωραία!
Πιο ψηλά το πόδι!
Ωραία!
Όμορφα, Mateus, μπράβο!
Κρατήστε το ρυθμό!
Κοιταχτείτε οι δυο σας!
Ένα, δύο, τρία, ένα, δύο, τρία.. Παύση και στροφή!
Ένα, δύο, τρία, ένα, δύο, τρία!
ΒΑΡΣΟΒΙΑ 1951
"Δύο καρδιές, τέσσερα μάτια"
"Έκλαιγα ολημερίς κι ολονυχτίς"
"Τα μαύρα τα μάτια, τα κλαμένα
"Δε θα τα ματαδώ
"Δε θα τα ματαδώ"
"Η μάνα μου μου είπε"
"Μην αγαπήσω ένα τέτοιο παληκάρι"
"Πέτρωσε η καρδιά μου "Που το παληκάρι δε μ'αγάπησε
"Που το παληκάρι δε μ'αγάπησε"
Βαρέθηκα πια.’ρχισε να με ενοχλεί.
Έλα, φεύγουμε.
- Περίμενε, άσε με να το απολαύσω. - Ας το διασκεδάσουν αυτοί.
Εμείς θα διασκεδάσουμε μόνοι μας.
Πρέπει να σου πω κάτι.
Μεταξύ μας, ποτέ δεν πίστεψα σε όλα αυτά, όλη αυτή τη λαϊκή τέχνη.
Και αυτό... με άγγιξε βαθιά! Είσαι πραγματικό ταλέντο!
Πώς βγαίνει τόση ομορφιά από κάτι τέτοιο;
Σας ευχαριστώ και τους δύο.
Αυτή είναι η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου.
Αποκαλύψατε κάποιους ανεκτίμητους θησαυρούς του εθνικού μας πολιτισμού,
Που είναι όμορφοι και θαυμαστοί.
Το συγκρότημά σας έχει μεγάλες δυνατότητες,
και θα 'θελα να γίνει το κύριο πρόγραμμά μας.
Νομίζω όμως ότι ήρθε η ώρα, να μπουν νέα στοιχεία στο ρεπερτόριο...
Κάτι για την αγροτική μεταρρύθμιση,
την παγκόσμια ειρήνη και τις απειλές εναντίον της.
Ένα δυνατό τραγούδι για τον ηγέτη, του παγκόσμιου προλεταριάτου.
Θα το εκτιμήσουμε, και θα το ανταμείψουμε.
Στο μέλλον, ποιος ξέρει, μπορεί να επισκεφθείτε
το Βερολίνο, την Πράγα, τη Βουδαπέστη,
Τι λες γι' αυτό;
Εκ μέρους όλης της "Mazurka", ευχαριστώ που εκτιμάτε τη δουλειά μας,
αλλά το πρόγραμμα βασίζεται στην αυθεντική λαϊκή τέχνη.
Ο αγροτικός πληθυσμός δεν τραγουδάει για μεταρρυθμίσεις, ειρήνη και ηγέτες.
Δεν τραγουδάνε, οπότε είναι λίγο δύσκολο.
Καταλαβαίνω.
Συγνώμη... λέγομαι Kaczmarek Lech, είμαι ο διοικητικός διευθυντής.
Σύντροφε Bielecka, σας διαβεβαιώνω, ότι το έθνος μας,
δεν είναι καθόλου αφελές... αυτό περιλαμβάνει και τον αγροτικό πληθυσμό.
Αντιθέτως. Θα τραγουδήσουν γι'αυτά τα σημαντικά θέματα,
σύμφωνα με τις κρυφές τους ανάγκες,
Από τη στιγμή που θα τους το επιτρέψουμε και θα τους υποστηρίξουμε.
Εκεί βλέπω να παίζει ρόλο η "Mazurka" μας.
Ευχαριστώ.
"Στον πάνσοφο και αγαπημένο
"Όλων των λαών..το Στάλιν
"Όμορφα τραγούδια γράφουμε
"Όλο τον αιώνα..
"Στον πάνσοφο και αγαπημένο
"Όλων των λαών..το Στάλιν
"Όμορφα τραγούδια γράφουμε"
"Όλο τον αιώνα.."
"Ορκιζόμαστε σε σένα, μάνα πατρίδα...
"Να βαδίσουμε στα αχνάρια των μεγάλων πατριωτών και επαναστατών..
Felix Dzerzhinsky και Karol Swierczewski,
Φεύγουμε για Βερολίνο.
Για το φεστιβάλ νεολαίας του Δεκεμβρίου.
Σήμερα στο Βερολίνο, αύριο στη Μόσχα, και μεθαύριο ο Θεός ξέρει που!
Για να χτίσουμε αιώνια φιλία,
Με μια ισχυρή Σοβιετική Ένωση.
Μήπως να κάνουμε κάτι με αυτή την Janicka;
- Τι να κάνουμε; - Είναι πολλή μελαχροινή.
Το συγκρότημα υποτίθεται ότι είναι, Πολωνικό λαϊκό, τυπικά σλαβικό.
Κοίτα τα μάτια της.
Από πού έμαθες για το Βερολίνο;
Από τον υπουργό.
Εντάξει, ίσως υπερβάλλω, μπορούμε να τη βάψουμε.
"Αυτός που ένας προλετάριος ήταν, τώρα έγινε τα πάντα
"Τούτη είναι η τελική μας μάχη"
Θα είμαι πάντα μαζί σου, παντού, ...μέχρι το τέλος του κόσμου.
Πρέπει όμως να σου πω κάτι.
Σε καρφώνω;
Τι θα πει "σε καρφώνω";
Πηγαίνω στον Kaczmarek κάθε εβδομάδα, για "εξομολόγηση".
Αλλά δε λέω τίποτα που θα μπορούσε να σου κάνει κακό εσένα.
Το χειρότερο είναι ότι με γουστάρει.
Και τι σε ρωτάει;
Τι έκανες στον πόλεμο, αν ακούς το ραδιοφωνικό σταθμό "Ελεύθερη Ευρώπη"..
Αν έχεις δολάρια, αν πιστεύεις στο Θεό.
Εσύ πιστεύεις;
Πιστεύω.
Το ήξερα πως θα γινόταν κάπως έτσι. Γαμώτο μου, η ηλίθια.
Εσύ τι θα έκανες στη θέση μου; Είχα στην πλάτη μου καταδίκη.
Αλλιώς δε θα με άφηνε.
Wictor!
’ντε γαμήσου μαλάκα! Δε σε έχω ανάγκη πια!
Αν ήθελα ένα γαμήσι, θα το είχα κάνει ήδη!
Το Βερολίνο είναι σήμερα, όπως ξέρετε, στα σύνορα.
Μεταξύ του σοσιαλιστικού στρατοπέδου, και του ιμπεριαλιστικού στρατοπέδου.
Στο μέσον των δυνάμεων της ειρήνης και του ρεβιζιονισμού.
Και στην πρώτη γραμμή, όπως πάντα, μπορεί να συμβούν παράξενα πράγματα.
Γι'αυτό πρέπει να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά,
να επαγρυπνούμε και να είμαστε υπεύθυνοι ο ένας για τον άλλον.
Και πάνω απ' όλα, θα σας πω..
Οι γερμανοί θα είναι πάντα γερμανοί.
Και γι 'αυτό, τούτο γίνεται για πρώτη και τελευταία φορά,
Στην υγειά της περιπετειώδους ζωής σας!
Συγνώμη.
Με συγχωρείτε.
400 μέτρα θέλουν περίπου δέκα λεπτά περπάτημα.
Ο Ρωσικός τομέας τελειώνει εδώ, Εκεί θα σε περιμένω.
Μα εκεί τι θα κάνω εγώ; Ποια θα είμαι;
Θα είσαι μαζί μου. Θα είμαστε μαζί.
Δε μιλάω γαλλικά ή κάποια άλλη γλώσσα.
Θα τα μάθεις. Έχεις καλό αυτί. Είσαι ταλαντούχα.
Είσαι μοναδική. Δε θέλω να ζήσω χωρίς εσένα.
Εντάξει. Ας το κάνουμε.
ΒΕΡΟΛΙΝΟ 1952
Τι γίνεται με σένα; Γίνεται πάρτι εδώ. Οι σύντροφοι θέλουν να σε γνωρίσουν.
Κάτσε να φτιάξω τα μαλλιά μου, έρχομαι αμέσως.
Κούκλα φαίνεσαι.
Βιάσου.
- Πολωνία και Ανατολική Γερμανία, - Πολωνία, Γερμανία,
Δυνατή φιλία.
Κομμουνιστικά αδέλφια.
Μιλάει για την κομμουνιστική φιλία.
Είμαστε αδέλφια, αδελφοί και αδελφές.
Είμαστε αδέλφια και αδελφές.
- Είναι νόστιμο; - Ναί.
- Είναι σπιτικό. - Σοβαρά;
Είναι η ειδικότητά μας.
Ευχαριστώ. Πολύ ωραίο.
- Τα ψάρια είναι από τη Βαλτική. - Αλήθεια;
Με συγχωρείτε.
ΠΑΡΙΣΙ 1954
Tαξί!
Ένα από τα ίδια, σε παρακαλώ.
Λυπάμαι κύριε, κλείνουμε.
Μπορείτε να πάτε στο «Marlette», αν θέλετε. Είναι ανοιχτά μέχρι το πρωί.
Αλλά μεταξύ μας, αφού δεν έχει έρθει ακόμη, δεν πρόκειται να'ρθει.
Πόσο καιρό θα μείνεις στο Παρίσι;
Επιστρέφουμε αύριο.
Πώς τα πας εδώ;
Τα καταφέρνω.
Διευθύνω, συνθέτω, παίζω σε κλαμπ.
Καλά σε γενικές γραμμές.
Είσαι με κάποιαν;
Ναι.
Κι εγώ.
Λοιπόν; Είσαι ευτυχισμένη;
-Θα σε συνοδεύσω στο ξενοδοχείο. -Καλύτερα όχι. Ξέρεις πώς είναι τα πράγματα.
Μόνο για λίγο.
Δε θα μας δει κανείς.
Μπορείς να μου εξηγήσεις γιατί δεν ήρθες εκείνη την ημέρα;
Ένιωσα πως δε θα τα καταφέρναμε.
Θέλω να πω, όχι ότι δε θα μπορούσαμε να ξεφύγουμε...
Αλλά ότι δεν ήταν κάτι για μένα, ένιωσα άθλια.
Τι θα πει «άθλια»;
Πιο άθλια από εσένα.
’θλια ...γενικά.
- Καταλαβαίνεις τι εννοώ. - Δεν καταλαβαίνω.
Ξέρω ότι η αγάπη είναι αγάπη, αυτό είναι όλο.
Εγώ ξέρω ένα πράγμα. Δε θα πήγαινα πουθενά χωρίς εσένα.
Μην προχωράς άλλο.
Με καμιά πουτάνα ήσουνα πάλι;
Δεν τις αντέχω τις πουτάνες.
Ήμουνα με τη γυναίκα της ζωής μου.
Υπέροχα.
’σε με να κοιμηθώ, λοιπόν.
ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ 1955
Μια χαρά δείχνει, έτσι;
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
- Έχεις εισιτήριο; - Ναί.
Είμαι πολύ περίεργος για το τι θα πεις.
Νέο πρόγραμμα, νέα τραγούδια, μέχρι και γιουγκοσλάβικα.
Κίνηση καλής θέλησης προς τους οικοδεσπότες.
Ωραία.
Γενικά στάθηκε στα πόδια της και έκανε όνομα.
Κρίμα που δεν ήσουν εκεί. Ήσουν πραγματικό ταλέντο.
Έλα στο θεωρείο μας.
Οχι, ευχαριστώ. Έχω πολύ καλή θέση.
Καλώς. Τα λέμε αργότερα.
"Ασημοκλωστή σε σέρβικο πανί
"Λεπτές..όμορφες βελονιές που λέει ο καλός μου
"Ο Μίλαν
"Ο αγαπημένος
"Ο καλός μου από τη Μοραβία
"Έταξα το χέρι μου στο Μίλαν
"Μεταξωτή κλωστή, φτιαγμένη από τα όνειρά μου
"Λεπτή κλωστή, φτιαγμένη απ'τα όνειρά μου που γρήγορα θα σπάσει"
Πού με πηγαίνετε;
Στη Μόσχα.
Γιατί; Είμαι νόμιμα εδώ. Έχω βίζα.
Είμαι κάτοικος Γαλλίας. Δεν είμαι Πολωνός πια.
Τα ξέρουμε όλα αυτά.
Χαλάρωσε, δε σε πάμε στη Μόσχα.
Θα πας στο Ζάγκρεμπ, κι από 'κεί στο Παρίσι ή όπου αλλού θέλεις.
Οι Πολωνοί ήθελαν να σε στείλουν πίσω στη Βαρσοβία.
Αλλά δεν το θέλεις, έτσι δεν είναι;
Γαμώτο!
- Αφήστε με να μείνω .Μία νύχτα. - Το τρένο περιμένει.
Σας παρακαλώ καταλαβαίνετε, μιλάμε για τη γυναίκα της ζωής μου.
Και λοιπόν; Θέλεις να γυρίσεις, πίσω στη Βαρσοβία μαζί της;
"Μοιραία γυναίκα".
Λένε ότι η Βαρσοβία είναι το Παρίσι της ανατολής.
"Η μάνα μου με απότρεψε"
"Να αγαπήσω ένα τέτοιο παληκάρι"
"Μα θα τον βρω
"Θα τον αγαπώ όσο ζω
"Θα τον αγαπώ όσο ζω"
ΠΑΡΙΣΙ 1957
Περίμενε! Το πιάνο δεν πάει εδώ.
Θα το χρησιμοποιήσουμε μόνο στη σκηνή του φόνου.
Η μουσική ξεκίνησε νωρίς. Περίμενε να εμφανιστεί η σκιά.
Εντάξει.
- Παντρεύτηκες, έτσι; - Ναί.
Το έκανα για εμάς.
Δεν ήταν όμως θρησκευτικός γάμος, άρα δε μετράει.
- Πώς λέγεσαι τώρα; - Gangarossa-Lichon.
- Ganga-τι; - Gangarossa, Είναι τσιτσιλιάνικο επώνυμο.
Το πιο σημαντικό είναι, ότι δεν παντρεύτηκες εσύ.
- Παντρεύτηκες; - Έλα!
Σε περίμενα.
"Δύο καρδιές, τέσσερα μάτια"
"Έκλαιγα ολημερίς κι ολονυκτίς"
"Αυτά τα μαύρα τα μάτια τα κλαμένα
"Θα τα αγαπώ όσο ζω
"Θα τα αγαπώ όσο ζω"
"Η μάνα μου μου έλεγε"
"Τέτοιο παληκάρι να μην αγαπήσω"
"Αλλά εγώ έφυγα μακριά του
"Θα σ 'αγαπώ όσο ζω
"Θα σ 'αγαπώ όσο ζω"
"Το εκκρεμές χάθηκε στο χρόνο
"Ποιος από εμάς θα θυμάται τη στιγμή
Πολλά "r" στη σειρά δεν έχει;
Όχι.
"Οι εχθροί των επιζώντων"
Θεέ μου
Δεν ταιριάζει ούτε με τη μελωδία,
Αν το πεις σωστά, θα ταιριάξει.
Και τι έχει να κάνει με την "Καρδιά";
Είναι σε ελεύθερη μετάφραση.
Αναρωτιέμαι ποιος το μετέφρασε; Μη μου πεις ότι το έκανε η συγγραφέας σου!
Ναι, και τι έγινε; Το έκανε η Τζουλιέτ δωρεάν.
Ελπίζω.
Τι ηλίθιο κείμενο!
«Το εκκρεμές σκότωσε το χρόνο.» "Ω Θεέ μου". Πραγματικά, Θεέ μου!
Από πότε έγινες κριτικός;Η Τζουλιέτ είναι πολλή καλή ποιήτρια, Διάσημη.
-Μόλις δημοσίευσαν μια ανθολογία δική της. - Δε θα το τραγουδήσω.
- Τότε δε θα βγει ο δίσκος. - Ας μη βγει ο δίσκος!
Να είσαι ευγενική με το Μισέλ, μπορεί να κάνει πολλά πράγματα εδώ.
Μάλλον αρέσετε ο ένας τον άλλον, κι εσύ ακόμα περισσότερο.
- Γιατί περισσότερο; - Επειδή είσαι χαριτωμένη.
Έχεις, αυτό που αποκαλούν Σλαβική γοητεία.
Μην το παρακάνεις με το μακιγιάζ, γιατί ξέρεις...
- Τι; - Αρκεί αυτό.
Και να είσαι ο εαυτός σου, μην ανησυχείς.
- Με γραβάτα ή χωρίς; - Με γραβάτα.
- Καλησπέρα! - Καλησπέρα!
- Ποιος θα είναι εκεί; - Μερικά ενδιαφέροντα άτομα.
- Και η υπέροχη ποιήτριά σου; - Πιθανώς.
Έλα, είναι ακίνδυνη. Μετά από μένα είχε δύο εραστές.
Όσο για το Μισέλ, αποφάσισε μόνη σου πως τον αντιμετωπίζεις.
Καλησπέρα!
- Γεια σου, Wiktor! - Από 'δώ ο Μισέλ.
Ο Μισέλ. Αυτή είναι η Zula.
Χάρηκα για τη γνωριμία. Ανυπομονούσα να σε γνωρίσω. Έχω ακούσει πολλά για σένα.
- Χαίρομαι που το ακούω. Ευχαριστώ. - Παρακαλώ.
Πώς πήγε η ταινία;
Εξαιρετικά. Είμαστε ευχαριστημένοι. Τα καλά νέα αφορούν κι εσένα.
- Χαίρομαι για σένα. - Και για σένα.
Εσείς συνεχίστε οι δυο σας, εγώ θα ρίξω μια ματιά τριγύρω.
Έχει ένα στυλ.
Καλησπέρα!
Συγνώμη. Καλησπέρα!
- Σκεφτόμουν πολύ το κείμενό σου. - Ναι; Ποιό απ'όλα;
- Για το τραγούδι μου. - Α, ναι.
«Το εκκρεμές σκότωσε το χρόνο." Ωραίο είναι, αλλά δεν το καταλαβαίνω."
Αλήθεια; Είναι μεταφορικό.
Που σημαίνει τι;
Ότι ο χρόνος δε μετράει, όταν είσαι ερωτευμένος.
Σου αρέσει εδώ;
Στο Παρίσι; Καλά είναι.
Πρέπει να ήταν συγκλονιστικό για σένα.
Συγκλονιστικό; Γιατί;
Οι κινηματογράφοι, οι καφετέριες, τα εστιατόρια, τα καταστήματα, κλπ...
Ειλικρινά, μεταξύ μας, η ζωή μου ήταν πολλή καλύτερη στην Πολωνία.
Αλήθεια; Τότε γιατί έφυγες;
Δεν έφυγα, παντρεύτηκα έναν Ιταλό, έφυγα νόμιμα.
Έχεις πάει ποτέ στο Παλέρμο;
Όχι.
Κρίμα!
Χάρηκα που σε γνώρισα.
Με συγχωρείς.
Τι στο διάολο του είπες;
- Για ποιο πράγμα; - Ότι προσποιόμουν τη βουνίσια επαρχιώτισα.
Ότι ήμουν στη φυλακή. Ότι σε κάρφωνα. Ότι σκότωσα τον πατέρα μου.
Ακόμη και ότι χόρεψα για το Στάλιν στο Κρεμλίνο!
- Όλα αυτά είναι ανώδυνα. - Πώς έτσι;
- Γιατί ήθελα να σε προβάλλω. - Να με προβάλλεις;
- Έτσι λειτουργούν τα πράγματα εδώ. - Πώς γίνεται αυτό;
Δεν ξέρω.
Η Eντίθ Πιαφ δούλευε σε μπουρδέλο, και αυτό τους κάνει να την αγαπούν περισσότερο.
Τι μπουρδέλο; Γιατί το έκανες αυτό για μένα;
Και ο Τζιοβάνι δεν ήταν αριστοκράτης, κρύσταλλα πουλούσε.
Εντάξει, δε θα πω λέξη. Πάμε στο σπίτι τώρα;
Γνώρισα την ερωμένη σου.
Όμορφη. Ωραία εμφάνιση, αλλά...
Λίγο γριά. Όμως, μάλλον, ταιριάζετε οι δυο σας.
Μεταφορικά!
Τι ηλίθια!
Είναι τρελός.
Κι εγώ.
Zula, μην ανησυχείς.
Ό, τι είναι να γίνει, θα γίνει.
Τον αγαπάω παρόλα αυτά.
Zula, είσαι καλά;
- Τι κάνεις εδώ; - Έλα, απλά ένιωθα χάλια.
Όχι τώρα, γλυκιά μου. Πάμε στο "Eclipse."
- Θα έρθουν όλοι - Καλά. Δώσε μου ένα λεπτό.
Στην Πολωνία ήσουν κάποια, εδώ είσαι διαφορετική.
Όχι, ίσως είμαι απλά ηλίθια, και απλά τα φαντάστηκα όλα,
Πέρα απ' αυτά είναι υπέροχα Είμαστε στο Παρίσι.
Σ 'αγαπώ με όλη μου τη δύναμη.
Και όσο για το Μισέλ, μην ανησυχείς γι 'αυτό καθόλου.
Έχουμε κατανόηση. Θα τα χειριστώ όλα.
Στοπ!
Τι;
Είναι άδειο.
’δειο;
Έχουμε μόνο 40 λεπτά. Σε παρακαλώ, μην τα σκορπάς.
Καλά. Θα το κάνω σωστά. Θα μείνεις ευχαριστημένος.
Δεν είναι για μένα.
Για σένα είναι τα πάντα εδώ.
Πίστεψε στον εαυτό σου.
Πιστεύω στον εαυτό μου. Δεν πιστεύω σε σένα.
Μπορούμε;
Ξεκίνα από την αρχή.
Γιατί είσαι στενοχωρημένη;
Δες, το πρώτο μας παιδί.
Μπάσταρδο.
Τι συμβαίνει;
Τίποτα συγκεκριμένο.
Ήταν τέλεια.
Αυτοί οι Γάλλοι ξέρουν τι κάνουν.
Και ο Mισέλ είναι αριστοτέχνης σε όλα. Με γάμησε έξι φορές σε μια νύχτα.
Όχι σαν κάτι Πολωνούς εξόριστους.
Μούδωσε και κατάλαβα.
Ξεκουμπίσου!
Με συγχωρείς.
- Τι έκανες μαζί της; - Τίποτα. Γύρισε πίσω.
Στην Πολωνία.
- Στην Πολωνία; - Ναι, στην Πολωνία.
Εμπρός;
Με συνδέετε με τη Mazurka;
Με τη Mazurka, στο Bialaczow.
0418.
Μου δίνετε τη Zuzanna Lichon, παρακαλώ.
Lichon.
Zula.
Μόλις επέστρεψε.
Κατάλαβα.
Δεν ξέρεις πού είναι;
Δεν ξέρω πώς να σε βοηθήσουμε.
Δεν είσαι Γάλλος και δεν είσαι και Πολωνός πια.
Για εμάς στην Πολωνία, δεν υπάρχεις.
Αλλά ειλικρινά, τι σε έκανε να αποφασίσεις να φύγεις;
Είμαι Πολωνός.
- Κύριε, για μισό λεπτό. - Μα είμαι Πολωνός.
Δεν είσαι Πολωνός.Απέδρασες, μας πρόδωσες, και είπες ψέματα για εμάς.
Παράτησες νέους ανθρώπους που σε εμπιστεύτηκαν.
Δεν αγαπάς την Πολωνία, κύριε.
- Την αγαπάω. - Όχι, δεν την αγαπάς.
Όμως υπάρχει μία λύση.
Αν μετανιώνεις ειλικρινά για τις πράξεις σου.
Κατέχεις μια ιδιαίτερη θέση στους καλλιτεχνικούς
κύκλους του Παρισιού, έτσι δεν είναι;
Γνωρίζεις ανθρώπους από διάφορα στρώματα.
ΠΟΛΩΝΙΑ 1959
"Τι σου θυμίζει αυτό;
"Το ίδιο πάλι γνώριμο αίσθημα.
Καλημέρα.
Έχεις τα χάλια σου.
Πόσα χρόνια;
Δεκαπέντε.
Μπορούσε να'ναι και χειρότερα.
Διέσχισα παράνομα τα σύνορα δυο φορές,
και έκανα κατασκοπεία υπέρ των Βρετανών.
Έχετε δέκα λεπτά.
Τι κάναμε;
- Θα σε περιμένω. - Σταμάτα!
Βρες έναν άλλον, κανονικό τύπο, που να μπορεί να συνυπάρξει μαζί σου.
Τέτοιου είδους άντρας δε γεννήθηκε ακόμα.
Θα σε βγάλω από εδώ.
"Για σένα το τραγούδι μου, μέσα σε όλο τον κόσμο"
"Ποιος ξέρει αυτό τον όμορφο χορό; Θα χορέψουμε;"
Είναι ωραίο που βρήκες το χρόνο. Έλα, Piotrus, μην είσαι στενοχωρεμένος.
Πες στον κύριο πως σε λένε.
Piotrus.
Γεια.
Είναι ντροπαλός.
- Μου μοιάζει; - Φωτοτυπία.
Τώρα τι γίνεται; Θα ξαναγυρίσεις στη μουσική;
- Όχι ακριβώς. - Ναι.
Χαίρομαι που κατάφερες να βγεις από εκεί. Δεν ήταν εύκολο.
Αλλά ο υφυπουργός είναι, γείτονάς μας και καλός φίλος.
Ευχαριστώ πολύ. Είμαι ευγνώμων, πραγματικά.
’κουσα το δίσκο σου απ'το Παρίσι. Πολύ όμορφος.
Καταπληκτική διεύθυνση ορχήστρας.
Θα ήταν καλό να το ξανακάνεις εδώ, στην Πολωνία.
Η Zula σίγουρα θα συμφωνούσε με αυτό. Μάλλον κι εσύ.
Έρχεται η μαμά.
Σ 'αγαπώ μωρό μου, αλλά πρέπει να ξεράσω τώρα.
Μείνε για τη δεξίωση.
Θα έχει πολύ ενδιαφέρουσες προσωπικότητες από τον κόσμο της τέχνης.
Έλα, έλα...
Πάρε με μακριά από εδώ.
Γι 'αυτό είμαι εδώ.
Αλλά αυτή τη φορά για πάντα.
N3krA @instagram.com/N3krA
Επανάλαβε μετά από μένα..
Εγώ, ο Wiktor Warski, δέχομαι τη Zuzanna Lichon σαν γυναίκα μου.
Και δε θα σε αφήσω ποτέ, μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος.
Εγώ, η Zuzanna Lichon δέχομαι το Wiktor Warski σαν σύζυγό μου.
Και δε θα σε αφήσω ποτέ, μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος.
Θεέ μου, βοήθησέ μας.
Παίρνεις παραπάνω, σαν βαρύτερος.
Είμαι δική σου τώρα.
Για πάντα.
Πάμε από την άλλη μεριά.
Έχει καλύτερη θέα από εκεί.
«Για τους γονείς μου»
Μετάφραση-Απόδοση: Zamandy-P.Faliro-Athens.