-Καινούργιος οδηγός; -Μετακόμισα από τη Νέα Υόρκη.
-Είχα πάει μια φορά το ογδόντα-κάτι. -Στο ζενίθ.
Μας έκλεψε ένας με σπαθί σαμουράι.
Δεν είναι για όλους.
Ήσασταν στο φανάρι δίνοντας εξετάσεις για δίπλωμα και…
-Σας ψάξαμε στο σύστημα. -Άρα ξέρετε ότι είμαι Λέων.
Μπορεί να φύγει. Μέρος μεγαλύτερης έρευνας.
Τι κάνεις σε μια σκατόπολη της Οκλαχόμα;
Σταματάω κακούς απ' το να ανατινάξουν τη χώρα μας.
Δύσκολη μέρα στη δουλειά;
Η Τάλσα είναι για το ATF το αντίστοιχο της Σιβηρίας.
Τι είναι αυτό; Σου μοιάζει με «ΡΦ»;
Περίπου 8 χλμ. από δω.
-Η κυρία Φενάριο; -Δεσποινίς Ντέβορο.
Ένα αμάξι κλάπηκε και κάηκε και βρήκα αυτό στο πίσω κάθισμα.
-Είμαι ιδιωτικός ερευνητής. -Κι εγώ είμαι αστροναύτης.
-Σας πειράζει να ρωτήσω τριγύρω; -Στην ιδιοκτησία μου; Ναι, με πειράζει.
Δεκτό.
Απόδοση Διαλόγων | TvJunkia Team |
Ρίτσι, ήρεμα.
Κράτα την κάτω από 160, πανάθεμά σε!
Σιγά, ρε Μάνι. Ούτε που θα ιδρώσει.
Έχει κούρσα σε τρεις μέρες.
Θέλω να της έχει μείνει ενέργεια για το Σάββατο.
Λες και την ετοιμάζεις για βόλτα με άμαξα.
Δεν θα κατσαδιάσουν εσένα, αν τα φτύσει πριν την τελική ευθεία.
Άλλα δέκα λεπτά και μετά χαλάρωση.
-Φεύγεις; -Ναι, θα επιστρέψω.
Πρέπει να κανονίσω κάτι μαλακίες στο σπίτι.
MaF - Tolenia - majuni Aquamarine - Jade - D’Pas - Grimes
Επιμέλεια Διαλόγων | MaF |
Βρείτε μας στο Facebook Τα TvJunkια! (Tv Series - Ξένες Σειρές)
Αν θες να βοηθήσεις, έλα στην παρέα μας. | tvjunkia@gmail.com |
Γεια σου, μωρό μου.
Θα πάω για ψώνια, αφού αφήσω τα αγόρια.
Θέλεις τίποτα;
Νομίζει ότι είναι αστείο.
Καλά, αλλά μην γκρινιάξεις που δεν θα θυμηθώ τι δημητριακά ήθελες.
-Τι; -Επιστρέφω σε λιγάκι.
Γαμημένος μπάσταρδος.
Θα τον γαμήσω.
-Κλείσε το πορτμπαγκάζ. -Το ήξερα, γαμώτο.
Πέσε στα γόνατα.
Θα πω ένα όνομα...
και θα μου πεις ναι ή όχι. Είναι πολύ απλό.
-Τσίκι. -Τσίκι; Τι μ' αυτόν;
Γύρνα.
-Εγώ δεν... -Ξεκίνα να μιλάς,
μη σκορπίσω τα μυαλά σου σε όλη την κουζίνα.
Τι με τον Τσίκι; Δεν έχω ιδέα τι με ρωτάς.
Τι ακριβώς; Πες μου και θα σου πω, σε ικετεύω.
Σε έστειλε εδώ να με σκοτώσεις; Ναι ή όχι;
Όχι, όχι. Έχω να δω τον Τσίκι πάνω από 20 χρόνια.
-Τότε ποιος σε προσέλαβε; -Με «προσέλαβε»;
Δεν ξέρω τι εννοείς.
Δεν ήσουν εσύ αυτός που προσπάθησε να με καθαρίσει τις προάλλες;
-Ποιος σε έστειλε; -Ήρθες εδώ να με σκοτώσεις.
Τι σκατά να έκανα; Να περίμενα;
Έχω γυναίκα, έχω παιδιά.
Όταν σε είδα στο εμπορικό, σκέφτηκα πως ο Τσίκι σε έστειλε να με σκοτώσεις.
Δεν έχω θέμα μαζί σου, Ντουάιτ.
Ούτε μ' εσένα, ούτε με τη Νέα Υόρκη, ούτε με κανέναν, γαμώτο.
Το κέρατό μου, τι άλλο θα μπορούσες να γυρεύεις στην Τάλσα;
-Ζάχαρη; -Τι;
Έχεις ζάχαρη;
Όχι. Έχουμε εκείνο, το πώς το λένε... Αγαύη.
-Τι σκατά είναι αυτό; -Δεν έχω ιδέα.
Λοιπόν, για να καταλάβω.
Είμαι εδώ, στη μέση του πουθενά...
και συμπτωματικά...
είσαι κι εσύ και με πυροβόλησες, επειδή νόμιζες ότι ήρθα για να σε πυροβολήσω;
Αυτή είναι η υπεράσπισή σου;
Ορκίζομαι στα μάτια των παιδιών μου, αυτή είναι η αλήθεια.
Η γυναίκα μου θα γυρίσει όπου να 'ναι.
-Δεν ξέρει τίποτα. -Θ' αφήσω σημείωμα.
-Τίκο Ταβάρες. -Έλα μου;
-Τίκο Ταβάρες. -Τι μ' αυτόν;
Στη φυλακή σ' την είχαν στημένη. Θα σε ειδοποιούσα, μα δεν μπόρεσα.
Χρησιμοποίησες πληθυντικό.
-Ποιοι; -Ο Πιτ.
Ο δικός μου Πιτ;
-Παλιοψεύτη. -Φοβόταν ότι θα αλλαξοπιστούσες.
25 χρόνια ήταν αυτά.
Κανείς δεν αντέχει τόσο.
-Εγώ άντεξα. -Το ξέρω, αλλά οι πιο πολλοί...
Φοβόμουν ότι θα σκότωναν εμένα για όσα ήξερα.
Γι' αυτό έφυγα από την πόλη.
Είμαι εδώ 19 χρόνια, Ντουάιτ. Έφτιαξα μια ζωή.
Ο Πιτ...
Κουρεύεις το γκαζόν σου;
-Ορίστε; -Κουρεύεις το γρασίδι σου;
-Ναι, βέβαια. -Ξέρεις, εγώ ποτέ...
δεν κούρεψα γκαζόν. Ούτε μία φορά στη ζωή μου.
Μεγάλωσες στο Μπρούκλιν.
Ντουάιτ, συγγνώμη. Δεν κάρφωσα κανέναν.
Δεν θέλησα να βλάψω κανέναν. Απλώς ήθελα να είμαι εκτός.
Ξέρεις ότι δεν πάει έτσι, σωστά; Στον δικό μας κόσμο.
Πριν 25 χρόνια, Αρμάντ,
τα σκάτωσες...
και μπήκα φυλακή για το ένα τρίτο της ζωής μου.
Και ύστερα εσύ...
προσπάθησες να με σκοτώσεις.
-Ορκίζομαι, ήθελα μόνο να... -Μιλάω.
Δουλεύεις για 'μένα τώρα. Κατανοητό; Όπως δούλευες πάντα.
Περιμένω φάκελο κάθε Σάββατο. Ξεκινάμε με 300 δολάρια τη βδομάδα.
Εδώ δεν είναι Νέα Υόρκη. Είναι η κωλο-Τάλσα.
Δεν σου ζήτησα εγώ να μετακομίσεις εδώ.
Ο νόμος του Μέρφι. Τη μία φορά που αργώ...
Θα σας στείλω λίγη ζάχαρη.
Θεούλη μου.
Season 1 - Episode 4 | Visitation Place |
Το κάνεις λάθος.
Η τεχνική σου.
Φίλε.
-Συγγνώμη; -Φίλε.
Τους αλτήρες.
Δεν τους σηκώνεις σωστά.
Αλήθεια;
Χαλάρωσε τα γόνατα...
και στηρίξου στους γοφούς σου.
Κράτα το σώμα σου σε όρθια θέση.
Και σήκωσε.
Να σου πω. Ας το κάνουμε ενδιαφέρον.
Στάσου μπροστά μου...
και αν δεν μπορέσω να σε κοιμίσω με ένα χτύπημα...
θα δωρίσω ένα χιλιάρικο όπου γουστάρεις.
Σύμφωνοι; Ή να συνεχίσω να το κάνω λάθος;
«Ενδύματα Μπλε Θόλος».
«Ειδικές παραγγελίες». Ας δοκιμάσουμε αυτό.
Να αφήσω αυτά τα κοστούμια για μεταποιήσεις.
-Τι μαλακία είναι αυτή; -Είναι πομποδέκτης.
-Για τα διόδια, για εύκολη διέλευση. -Ξεφορτώσου το.
Πάλι θα φωτογραφίσουν την πινακίδα και θα στείλουν τη χρέωση. Δεν το γλιτώνεις.
Μακάρι να τραβήξουν το καλό μου προφίλ.
Ας μην τους το κάνουμε εύκολο.
-Τι έχουμε εδώ; Ωραία. -Μούρλια.
Ο Κένι Ρότζερς ψώνιζε εδώ όταν ερχόταν στην πόλη.
-Ποιος Κένι; -Αλήθεια τώρα; Ο τύπος είναι στο πάνθεον.
«Ξέρεις πότε ποντάρεις, ξέρεις πότε πας πάσο».
Για να δούμε λοιπόν.
Φαίνεται πως αναπτύχθηκα λίγο.
Να είμαι ειλικρινής;
Είμαστε στην Τάλσα.
Τι θα λέγατε για κάτι πιο μοντέρνο;
Να συμβαδίζετε με τις τοπικές ενδυμασίες;
Ένα τέτοιο σακάκι...
με καπέλο Stetson και μπότες Lucchese, καθίστε καλά.
Θα δείχνετε μεγιστάνας.
-Έχει αλιγάτορες το άτιμο. -Ναι, είναι αλιγάτορας.
-Μην το απορρίψεις, έχει αλιγάτορες. -Δεν ταιριάζουν πάνω μου.
Κάνε τα μαγικά σου.
-Κάν' τα να μου χωράνε. -Έγινε.
Ωστόσο, όποιος ντύνει μόνο τον εαυτό του, έχει ανόητο ράφτη.
-Και λίγα λες. -Στα Γκράμι...
ο Πάφι βγήκε με λαχούρια Dolce and Gabbana.
Το ξέρεις ότι θα φυσάς μ' αυτό;
-Έρχεσαι λίγο εδώ; -Έλα, τι γίνεται;
Ευχαριστώ, Μπερτ.
ΠΟΙΝΙΚΟ ΜΗΤΡΩΟ
Για κοίτα αυτόν.
-Τι έκανε; -Τίποτα ακόμη.
-Τι σημαίνει αυτό; -Τι εννοείς;
-Είναι δράστης; -Όχι, είναι στο Tinder.
Χαίρομαι να βλέπω πόσο σκληρά δουλεύουμε.
-Δεν είσαι στο διαδίκτυο; -Όχι, δεν είμαι.
Δεν είναι χάλια. Είναι σαν να ψάχνεις για χρυσό. Ενίοτε βρίσκεις ψήγματα.
Είμαι παλιομοδίτισσα. Θέλω τις ντικ πικ αυτοπροσώπως.
Και πώς πάει αυτό;
Έλα, Στέισι, πρέπει να βγαίνεις λίγο.
Είχα βγει πρόσφατα. Δεν πήγε καλά. Εντάξει είμαι.
Μη σ' έχω έννοια.
-Δυσκολεύτηκες να τα βρεις; -Όχι, βέβαια.
Αυτά τα επιβλέπει ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων.
Όχι ακριβώς ο οργανισμός που σου προκαλεί φόβο.
-Όχι ακριβώς. -Όχι, έτσι;
Ντουάιτ, είμαστε έτοιμοι;
Ο Τάισον έρχεται. Παιδιά, θέλετε κάτι να πιείτε;
-Ναι. -Όχι, δουλεύουμε.
-Έλα, μωρέ. -Εντάξει.
Ντουάιτ, θυμάσαι το «Κακό Πρόσωπο»;
Ναι, ο ψυχονευρωτικός από τη χασισοφυτεία.
Ναι.
Είναι στην πόλη για κάνα δυο μέρες για κάτι παραδόσεις.
Σκέφτηκα ότι θα θες να τον αποφύγεις.
Μπα, όχι. Δεν έχω θέμα με το «Κακό Πρόσωπο».
Πρέπει να τον δεις τον τύπο. Έχει ξεφύγει, ξεκάθαρα.
-Ποιος είναι; -Ποταμίσιος Ινδιάνος με επίμονο βλέμμα.
-Πολύ επίμονο βλέμμα. -Ό,τι πρέπει για πάρτι.
-Ναι, πολεμικά πάρτι. -Έτοιμοι να ξεκινήσουμε;
Πάρτε το πράμα και πηγαίνετε να βγάλετε λεφτάκια.
-Έγινε, μάστορα. -Εντάξει.
Πάνω τους, παίδες.
Ρε τον μαλάκα, το «Κακό Πρόσωπο».
-Έλα, πάρε κόσμε, πάρε! -Ορίστε. Δέκα δολάρια.
Κράτα το απ' την άκρη, θα χάσεις όλο το καλό.
-Δες κάτι μαλάκες. -Η μπίζνα τα σπάει.
Ναι. Θέλετε μπαλονάκι;
-Ποιος σας είπε να στήσετε εδώ; -Στο πάρκινγκ;
-Όχι. Ποιος σας έδωσε άδεια να πουλάτε; -Κανείς δεν μας έδωσε...
γιατί δεν ζητήσαμε άδεια.
-Αυτή είναι η περιοχή μας. -Θέλετε να ψωνίσετε;
Στο καλό.
Πάνε 15 χρόνια απ' όταν ξαναήπια, οπότε να 'σαι καλά γι' αυτό.
Ακριβώς πριν γεννηθεί ο Ντέβιν.
-Θα μας σκοτώσει; -Όχι εσένα και τα παιδιά.
-Όχι. -Αυτό αφορούσε το Μπόιζι;
Λοιπόν, τι μας μένει;
Τι εννοείς; Το σπίτι; Ασφάλεια ζωής;
Όχι. Εμάς. Εσένα κι εμένα.
Πώς περιμένεις να πιστέψω οτιδήποτε μου πεις από δω και πέρα;
Είσαι παλιοψεύτης, Μάνι.
-Είναι έστω αυτό το όνομά σου; -Αρμάντ.
-Το ξέρεις αυτό. -Το ξέρω;
Έλα τώρα. Θα σταματήσεις, σε παρακαλώ, Κλάρα;
Συγγνώμη. Έχεις δίκιο.
Έπρεπε να σου είχα πει τα πάντα, απ' την αρχή, για το παρελθόν μου,
αλλά όσο η ζωή μας έπαιρνε άλλη πορεία...
τόσο πιο ασήμαντο φαινόταν. Ήταν αρχαία ιστορία.
Που εγώ, ειλικρινά, ήθελα να ξεχάσω.
Είναι άσχημο.
Τώρα ξέρω.
Τώρα, ξέρω.
Πώς πήγε;
-Καταφέραμε και τις δέκα φιάλες. -Ναι.
-Θα 'χαμε πουλήσει κι άλλο, αν είχαμε. -Αέριο γέλιου.
Θα γελάμε μέχρι την τράπεζα;
-Θα παίξει κάτι απόψε; -Ναι, και αύριο βράδυ.
Εντάξει, ας πεταχτούμε στου Μιτς να πάρουμε μερικές ακόμα φιάλες.
Ορίστε.
Πάρε κάτι όμορφο για 'σένα.
Μπορεί να μου πάρω κανένα απ' αυτά τα δαχτυλίδια.
Ξέρεις κάτι;
Αυτό έχει χάσει τη λάμψη του. Πάρ' το.
-Σοβαρά; -Ναι, πάρ' το. Το κέρδισες.
Αμάν.
Οπότε...
αν κατάλαβα σωστά, και, λεβέντες, το εννοώ,
σταματήστε με αν νιώθετε διαφορετικά.
Εσύ και ο Ντέιβι εδώ,
τους αφήσατε να σουλατσάρουν.
«Περάστε, περάστε» και τους αφήσατε να πάρουν το φαΐ από το τραπέζι μας.
Κατάλαβα καλά;
Ήταν βλακεία να πράξουμε πριν σε ρωτήσουμε.
Γαμημένοι, αδύναμοι κρίκοι.
Είναι αναξιόπιστοι, αναποφάσιστοι...
και τώρα αποδείχτηκε πως είναι κότες.
Γαμημένοι, αδύναμοι κρίκοι.
Τους εκμεταλλεύτηκαν εύκολα χίπηδες εισβολείς.
Ποιοι είμαστε, αν δεν μπορούμε να προστατέψουμε ό,τι μας ανήκει;
Μας άφησαν όλους εκτεθειμένους.
Αυτό...
δεν είναι αμελητέο λάθος, όχι.
Είναι μια απειλή...
της ίδιας μας της ύπαρξης.
Διέκοψες το πρωινό μου γι' αυτό;
Ντουάιτ, είναι αντίκα.
Τύπου του 19ου αιώνα. Καθαρός χαλκός.
Έχεις δει το «Cash or Trash»; Τρελαίνονται γι' αυτά.
Βέβαια, ποιο νοικοκυριό μπορεί να ζήσει χωρίς αυτό;
Μπορείς να το πουλήσεις, ίσως πιάσει και 20 χιλιάρικα.
-Τότε, πούλα το εσύ. -Δεν μπορώ, θα ξέρουν ότι το έκλεψα.
Αν το πουλήσω εγώ, θα νομίζουν ότι εγώ το έκλεψα.
Νομίζω ότι το να μαζεύεις σκατά αλόγων επηρέασε το μυαλό σου, Αρμάντ.
Ντουάιτ, σε παρακαλώ. Προσπαθώ. Αλήθεια προσπαθώ.
Λυπήσου με.
Πήγαινε το πίσω, πριν καταλάβει κανείς ότι λείπει.
Ρευστό, Αρμάντ.
Πήγα να σπάσω τον λαιμό μου για να το κατεβάσω.
Γαμίδια.
Πότε είναι ο γάμος;
-Τι; -Δαχτυλίδι αρραβώνων δεν είναι αυτό;
Εντάξει, είσαι χωρατατζής. Έχεις διάθεση για αστεία, έτσι;
-Ήταν του αφεντικού μου. -Τι εννοείς «ήταν»;
Μου το έδωσε ως αναγνώριση της σκληρής μου δουλειάς.
-Ως σοφέρ; -Παραπάνω από σοφέρ, μπαμπά, είμαι...
-Φροντίζω και για την προστασία του. -Από τι τον προστατεύεις;
Από διάφορα, είναι επιτυχημένος. Τον ζηλεύουν, ξέρεις.
-Είναι μαφιόζος; -Μαρκ.
Γιατί λες κάτι τέτοιο;
Δύο ειδών άνθρωποι το φορούν στο μικρό.
Μαφιόζοι...
και Βρετανοί αριστοκράτες. Κάτι μου λέει ότι δεν είναι αριστοκράτης.
Είσαι προκατειλημμένος...
-Για σεμνά στο τραπέζι μου. -Μαρκ, άσε το παιδί να φάει.
Ο Τάισον ξέρει το σωστό και το λάθος.
Είναι αληθινό διαμάντι, Τάι;
Φυσικά και είναι.
Ό,τι πεις, μπαμπά.
Παρακαλώ;
Τζο, εγώ είμαι.
-Χριστέ μου, ακούγεσαι γερασμένος. -Κι εγώ χαίρομαι που σ' ακούω.
Εικοσιπέντε χρόνια.
Τι περιμένεις;
-Έμαθα ότι πήρες την Τίνα. -Ναι.
Αν περιμένεις από 'μένα να επέμβω, λάθος πόρτα χτυπάς.
Κι εγώ μια στο τόσο τη βλέπω.
Να πω την αλήθεια, θα τη δω σ' ένα δίωρο.
Αλήθεια;
Καλό αυτό, ωραία.
Ο Τζο...
Έχει λέμφωμα…
και κάνουμε όλοι βάρδιες, κυκλικά.
Πρέπει να έρθω;
Για ποιον λόγο;
Τώρα;
Είναι αδερφός μου, όπως και δικός σου.
Τι, είσαι σε καμιά ηλίθια περιοδεία κλάψας και ζητάς συγχώρεση απ' τον κόσμο;
Ψήνεσαι να μη μου τα πρήζεις έστω και για λίγο;
Οπότε θα σε ρωτήσω ξανά.
Γιατί τώρα;
Ειλικρινά…
δεν ξέρω.
Δεν ξέρω τίποτα.
Είσαι για τον πούτσο, το ξέρεις;
Σιγή ιχθύος για εικοσιπέντε χρόνια.
Θα σε κρατώ ενήμερο για τον Τζο.
Όλοι τα κεφάλια ψηλά. Ρε γαμιόλια, σας είπαμε ότι…
Έλα τώρα, ρε φίλε.
Πάμε, πάμε!
Κανόνισα τηλεδιάσκεψη μέσω Zoom, με έναν μεσίτη...
από την Οκάλα, στη Φλόριντα.
Όντως; Έχει πολλά άλογα εκεί.
Ναι, δεν υπόσχομαι τίποτα.
Απλώς…
αξίζει τον κόπο μια συζήτηση, αυτό είναι όλο.
Το κέρατό μου μέσα.
Οπότε…
αυτοί είναι οι τύποι που είπαν πως χρειάζεσαι άδεια;
-Οι τύποι που ήρθαν τις προάλλες; -Ήταν αυτοί και πέντε ακόμα…
Έξι.
-Μας πήραν τις φιάλες, τα λεφτά, τα πάντα. -Συγγνώμη, ρε φίλε.
Δεν χρειάζεται να ζητάς συγγνώμη.
Ηττήθηκες, αλλά δεν έκανες πίσω. Τώρα είναι ώρα να ανασυνταχθούμε.
Είπαν για ποιον δουλεύουν;
-Όχι. -Όχι, αλλά…
δύο τύποι είχαν ραμμένη στα μπουφάν τους την ονομασία «Μαύρη Άσφαλτος».
Τοπική συμμορία μηχανόβιων.
Λένε τίποτα;
Μπα.
Για τα πανηγύρια είναι.
Ωραία, οπότε τι θα κάνουμε;
«Τι θα κάνουμε»; Το προφανές θα κάνουμε.
Θα πάμε εκεί, θα πάρουμε τις φιάλες μας και μετά θα πάρουμε και τα λεφτά μας.
-Δεν ασκώ βία. -Δεν θα ασκήσουμε βία, αλλά τη σκέψη μας.
Έχεις διαβάσει την «Τέχνη του Πολέμου»;
Δεν πιστεύεις πως ο πόλεμος είναι στην κατηγορία της βίας;
Ανοίγω εισαγωγικά.
«Οι μεγαλύτερες νίκες επιτυγχάνονται χωρίς μάχη».
Κλείνω εισαγωγικά. Θα χρησιμοποιήσουμε τα μυαλά μας.
-Αλήθεια; -Ναι.
Καλώς, αλλά θα φέρω το «Κακό Πρόσωπο» για παν ενδεχόμενο.
-Ναι, Ντουάιτ; -Συνάντηση στις επτά στο Bred-2-Buck.
-Το γνωρίζεις; -Τι έχουμε;
«Τι έχουμε»; Σου δίνω μια ευκαιρία να αποπληρώσεις λίγα απ' όσα μου χρωστάς.
-Όχι, όχι, σ' ευχαριστώ, αλλά… -Στις επτά, Αρμάντ.
-Γαμιόμουν στη δουλειά για να σπουδάσεις. -Απλώς έμπλεξα σε καυγά, μπαμπά.
Πουτσιλίκια. Αυτό έγινε γιατί έμπλεξες με τον γαμιόλη τον εγκληματία.
-Δεν το ξέρουμε αυτό, Μαρκ. -Εσύ δεν το ξέρεις, εγώ όμως ναι.
Και ο Τάισον σίγουρα το ξέρει. Πες στη μάνα σου, ρε.
Κοίτα την κατάματα και πες της ψέματα. Αυτό δεν κάνεις τώρα;
-Δεν ξέρεις τι λες. -Διαφώτισέ με, λοιπόν.
Διαφώτισέ με. Τι αφορούσε ο τσακωμός;
Τη δουλειά σου ως προστάτης;
Γιατί αν είναι έτσι, μάλλον εσύ χρειάζεσαι προστασία.
Πάντα θεωρείς ότι δεν θα τα καταφέρω μόνος μου.
-Σαν να μην μπορώ να διαχειριστώ πιέσεις… -Όχι, όχι, δεν θα το παίξεις θύμα.
-Διάλεξε έναν δρόμο. -Προσπάθησα να πάω πανεπιστήμιο.
-Η ειδικότητά μου ήταν ανόητη. -Άδικο είχα; Ούτε που το τελείωσες.
Δεν άδραξες καμία ευκαιρία σου προσφέραμε.
-Προσπαθώ, μπαμπά. -Οδηγώντας το αμάξι ενός γκάνγκστερ;
Είσαι 25, Τάισον.
-Πόσο θα περιμένουμε να δούμε κέρδος; -Θέλεις κέρδος;
Έχω κέρδος για 'σένα. Τι λες γι' αυτό;
Πώς σου φαίνεται;
Έχεις πέντε δευτερόλεπτα να ξεκουμπιστείς από μπροστά μου.
Τάισον.
Τάισον!
-Πιασάρικο. -Κάτι γίνεται.
Θα με καλύψει η Μέιζι.
-Τι ώρα πιστεύεις ότι θα είμαστε πίσω; -Από πού;
-Από τη συναυλία. -Δεν έχεις αποφυλακιστεί υπό όρους;
-Δεν πιστεύω να πας χωρίς εμένα, έτσι; -Όχι, όχι, πρέπει να μείνεις εδώ.
Δεν θα σε πάνε στην ψειρού. Κάνε τα μαγικά σου στο μπαρ. Το 'χουμε.
Σε χάσαμε.
Κυρίως έπινα με τον πολύ καλό μου φίλο, τον καναπέ.
Είπα να σπάσω τη ρουτίνα.
-Χαρά μου να βοηθήσω. Κασαμίγκος με πάγο; -Ναι, παρακαλώ.
Γίνεται να μου το κάνεις διπλό;
Κάτσε να δω αν βρω το μεγάλο ποτήρι.
Ευχαριστώ. Επιτελείς το θέλημα του Θεού.
Δεν χρειάζεται. Το πλήρωσε ο φίλος σου στην άκρη της μπάρας.
Ντουάιτ, πού είναι ο Μιτς;
Γιατί;
Δεν ξέρω, μοιάζει με κακό οιωνό.
Δεν είναι κακός οιωνός. Σου είπα πως θα είναι «χειρουργικό».
Χωρίς βία, θα δουλέψει το μυαλό μας. Εμπιστεύσου με.
-Κύριε Ντι; -Ναι.
Δεν έχω πολλούς φίλους, οπότε σημαίνει πολλά για 'μένα που με συμπεριέλαβες.
-Φύγαμε. -Φύγαμε.
-Έτοιμος. Ας ξεκινήσουμε. -Τα πήρες όλα;
-Είναι ήδη στο αμάξι. -Ας το κάνουμε.
Πάμε.
Τάισον.
-Σκατά. -Ποιος είναι αυτός;
Δώσε μου ένα λεπτό. Θα το χειριστώ γρήγορα.
-Τι κάνεις εδώ, με ακολούθησες; -Όχι, πάτησα στο GPS «Ηλίθιος καριόλης».
-Μπαμπά, έχω μια δουλίτσα εδώ πέρα. -Η οποία είναι ποια ακριβώς;
-Συντόμευε. -Δεν θα λες στον γιο μου τι να κάνει.
-Χαλάρωσε λίγο. -Ο γιος σου δουλεύει για 'μένα.
Το αγόρι μου είναι έντιμο, με σωστές αρχές.
Το αγόρι σου είναι άντρας πλέον.
Και δουλεύει για 'μένα. Θα έρθεις ή όχι;
-Μπαμπά. -Ποιος τον χτύπησε;
-Θα τακτοποιηθεί. -Εκεί πηγαίνετε; Να το τακτοποιήσετε;
-Και αυτό. -Θα έρθω κι εγώ τότε.
-Μπαμπά, τι λες; Δεν μπορείς. -Ο εχθρός του εχθρού μου...
είναι φίλος μου.
Αν πηγαίνεις στον πόλεμο με αυτούς,
πίστεψέ με, χρειάζεσαι κάθε φίλο που μπορείς να βρεις.
Σοβαρά το λέει;
-Είσαι πατέρας; -Ναι.
Τότε, γιατί κάνεις ερωτήσεις ενώ ξέρεις ήδη την απάντηση;
Ντουάιτ. Χάρηκα.
Χάρηκα. Μαρκ.
Φύγαμε, Μαρκ.
Ελάτε.
Η Νεοϋορκέζα ήρθε στην Οκλαχόμα να πολεμήσει τους κακούς;
Ναι. Ακριβώς όπως στα παραμύθια.
Είσαι όμορφη.
Ποια είναι η δική σου ιστορία, Κόλτον;
-Είμαι αυτό που βλέπεις. -Αλήθεια; Και τι είναι αυτό;
-Ένα καλό παιδί. -Είσαι καλό παιδί;
Είμαι, νομίζω.
Εντάξει λοιπόν.
Τελειώνει, πρέπει να πάμε. Τι τρέχει;
Περίμενε, ας πάρουν τα λεφτά πρώτα.
-Ντουάιτ; -Ναι;
-Αυτοί είναι δώδεκα. -Ο τυχερός μου αριθμός.
-Εμείς μόνο οχτώ. -Μετράς και τον εαυτό σου;
Ντουάιτ, πες μου ότι έχεις ένα σχέδιο όπου δεν τις τρώω πάλι.
-Έχω σχέδιο, ηρέμησε. -Να προτείνω κάτι;
-Ναι, Φρεντ, τι; -Θα πάμε εγώ και ο Κλιντ.
-Θα τους βρίσουμε... -Μια στιγμή.
Βούλωσ' το. Καλά;
Μόλις μας επιτεθούν, σας κάνουμε σινιάλο,
έρχεστε εσείς και τους χτυπάτε κατευθείαν στα γόνατα.
-Μου αρέσει, Φρεντ. -Όχι.
Ντουάιτ, πες μου ότι έχεις σχέδιο.
Ο στρατηγός έχει σχέδιο, Μπόντι.
Στην «Τέχνη του Πολέμου» λέει πως κάθε άντρας...
πρέπει να βγάλει ένα ζευγάρι...
αρχίδια.
Πάμε, παιδιά μου.
Ευχαριστώ, Μίκι Μαντλ.
Πρέπει να πάω σπίτι.
Θα αφήσεις την μπύρα σου;
Στην υγειά μας.
Δεν είναι τώρα η στιγμή να δεθούμε, γιε μου.
Μαρκ.
Σε ευχαριστώ για τη συμμετοχή σου. Ορίστε.
Καλά.
Θα έχεις πάντα ένα σπίτι, Τάισον. Εκτός κι αν εσύ επιλέξεις να μην έχεις.
Οπότε, κάνε την επιλογή σου.
-Το αποψινό ήταν πραγματικά... -Λυτρωτικό.
-Λέω να πηγαίνω. -Περίμενε.
Αυτά ας αφαιρεθούν από εκείνα που σου χρωστάω.
Εκείνα είναι μήλα. Αυτά είναι πορτοκάλια.
Πάρε καινούργια μηχανή για το γκαζόν.
-Αρμάντ. -Ναι;
Η συμφωνία μας ισχύει.
Γαμώτο.
ΤΖΟΑΝ
Συγγνώμη. Ξέρω πως είναι πολύ νωρίς.
Δεν πειράζει. Εδώ είμαι, μια χαρά.
Αν θες να μιλήσεις στον Τζόι, καλύτερα να το κάνεις τώρα.
Ναι, εντάξει.
-Μπορεί να μιλήσει; -Όχι.
Αλλά όλοι έρχονται προς τα εδώ.
Πεθαίνει, Ντουάιτ. Καταρρέει.
Ο αδερφός μας, ο Τζόι...
πεθαίνει.
Μπορεί να μας ακούσει. Απλώς μίλα του.
Έσφιξε το χέρι μου πριν, όταν τον ρώτησα αν...
ήθελε να σε πάρω τηλέφωνο.
Απλώς μίλησέ του. Είναι ο μικρός σου αδερφός.
Εντάξει.
Τζόι.
Τζο.
Είμαι ο αδερφός σου, ο Ντουάιτ.
Λυπάμαι που δεν νιώθεις καλά.
Λυπάμαι για πολλά πράγματα.
Τις προάλλες σκεφτόμουν το Πάσχα.
Θυμάσαι τότε...
που ο μπαμπάς μάς έστειλε να πάρουμε μπισκότα γλυκάνισου...
από την κυρία Μιλάνο;
Κι έκανα μια παράκαμψη.
Ήταν εκείνος ο άντρας.
Ήταν εύσωμος, ξέρεις,
ντυμένος στα λευκά. Λευκό μούσι, λευκό μαλλί.
Θυμάσαι τι τον ρώτησες;
Ναι. Δες, σε ακούει.
Τον ρώτησες αν ήταν ο Θεός.
Θυμάσαι τι απάντησε;
Καθόμασταν και οι δύο και τον κοιτούσαμε σαν να ήταν ψεύτικος και είπε...
«Αν λες ότι είμαι ο Θεός...»
«όταν τον δεις...»
«τότε, έτσι θα μοιάζει».
Τέλος πάντων.
Αν δεις αυτόν τον τύπο...
νομίζω πως είναι εντάξει.
Και πιστεύω πως πρέπει να πας μαζί του.
Και...
εσύ κι εγώ...
θα τα ξαναπούμε, Τζο.
ΤΕΛΟΣ ΒΙΝΤΕΟΚΛΗΣΗΣ
-Μάνι, πού στον διάολο ήσουν όλη τη νύχτα; -Πήγαινε μέσα.
Λάρι.
Λάρι!
Έχουμε την τηλεδιάσκεψη με τον μεσίτη σε πέντε λεπτά.
Έχουμε ήδη σπίτι.
Τι κοιτάς;
Λέω να βάψω τα μαλλιά μου.
-Τι χρώμα; -Κεχριμπαρένιο.
Τότε, κάν' το. Να είσαι ο εαυτός σου.
-Γιατί όχι; -Να είμαι ο εαυτός μου.
Να είσαι ο εαυτός σου.
Μου αρέσει αυτό.
Να είμαι ο εαυτός μου.
Απόδοση Διαλόγων | TvJunkia Team |
MaF - Tolenia - majuni Aquamarine - Jade - D’Pas - Grimes
Επιμέλεια Διαλόγων | MaF |
Στο επόμενο...
Όταν ήμουν φυλακή, συνήθιζα να αναπολώ τις παλιές, καλές μέρες.
Οι παλιές, καλές μέρες δεν ήταν τόσο καλές στην πραγματικότητα.
Τώρα καταλαβαίνω τι έχασα.
Να δω την κόρη μου να μεγαλώνει και να παντρεύεται.
Και τα έκανε όλα αυτά χωρίς εμένα να την προστατεύω.
Η «Μαύρη Άσφαλτος» σκοτώνει όποιον μπει στον δρόμο της.
Αυτό είναι που κάνει ένας καλός πατέρας.
Προστατεύει αυτούς για τους οποίους είναι υπεύθυνος.
Βρείτε μας στο Facebook Τα TvJunkια! (Tv Series - Ξένες Σειρές)
Αν θες να βοηθήσεις, έλα στην παρέα μας. | tvjunkia@gmail.com |