Subrip: Gandalf
Επιμέλεια-Συγχρονισμός amerzone
Ο γερο-Μάρλεϊ ήταν εντελώς νεκρός.
Αυτό πρέπει να 'ναι ξεκάθαρο...
...αλλιώς δε θα βγει τίποτα θαυμάσιο απ' την ιστορία που θα πω.
Ευχαριστώ, κύριε.
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΚΑΛΑΝΤΑ
Αγοράστε "ου"!
Σαν σήμερα πριν εφτά χρόνια.
Τι είπες;
Ο κ. Μάρλεϊ πέθανε πριν 7 χρόνια.
Θα 'ταν μεγάλη απαίτηση να ζητήσω...
...να κάνεις την καλοπληρωμένη δουλειά σου;
Κύριε Κράτσιτ!
Η φωτιά κοντεύει να σβήσει, κ. Σκρουτζ.
Έλα 'δώ, κ. Κράτσιτ.
- Τι είναι αυτό; - Πουκάμισο.
- Κι αυτό; - Γιλέκο.
- Κι αυτό; - Παλτό.
Είναι ενδύματα.
Εφευρέθηκαν για προστασία από το κρύο.
Μετά την αγορά τους, χρησιμοποιούνται επ' άπειρον...
...για τον σκοπό που φτιάχτηκαν.
Τα κάρβουνα καίγονται.
Είναι προσωρινά και κοστίζουν.
Δε θα κάψουμε άλλα κάρβουνα σήμερα.
- Έγινα σαφής, κ. Κράτσιτ; - Μάλιστα, κύριε.
Γύρνα στη δουλειά σου, πριν αναγκαστώ να συμπεράνω...
...ότι οι υπηρεσίες σου είναι περιττές.
Μάλιστα, κύριε.
- Καλά Χριστούγεννα, Μπομπ Κράτσιτ. - Επίσης, κ. Φρεντ.
Καλά Χριστούγεννα, θείε.
Είπα, καλά Χριστούγεννα, θείε.
Σαχλαμάρες!
Τα Χριστούγεννα είναι σαχλαμάρες, θείε;
- Δε θέλετε να πείτε αυτό. - Θέλω.
Τι είναι τα Χριστούγεννα...
εκτός από εποχή για ψώνια...
...για τα οποία δεν έχεις ανάγκη, ούτε χρήμα;
Εποχή που γίνεσαι ένα χρόνο πιο μεγάλος και καθόλου πιο πλούσιος.
Αν περνούσε το δικό μου...
κάθε ηλίθιος που λέει "Καλά Χριστούγεννα"...
θα έπρεπε να βράσει μαζί με την πουτίγκα του...
...και να θαφτεί μ' ένα παλούκι από "ου" στην καρδιά του.
Έλα τώρα, θείε.
Γιόρτασε όπως θέλεις κι άσε με εμένα να γιορτάσω όπως θέλω.
Μα δε γιορτάζετε.
Άσε με ήσυχο, λοιπόν!
Και τι κερδίζεις; Τι έχεις κερδίσει;
Υπάρχουν πολλά πράγματα...
...απ' τα οποία δεν κερδίζω τίποτα. Μεταξύ αυτών, τα Χριστούγεννα.
Αλλά ανέκαθεν θεωρούσα τα Χριστούγεννα...
ως μια εποχή καλοσύνης, συγχώρεσης, φιλανθρωπίας...
που οι άνθρωποι καταφέρνουν...
...ν' ανοίξουν τις κλειστές τους καρδιές στους συνανθρώπους τους.
Αν και δεν κέρδισα ποτέ ούτε δεκάρα απ' τα Χριστούγεννα...
...πιστεύω ότι μου έχουν κάνει καλό.
Και λέω, ο Θεός να τα ευλογεί.
Μη βγάλεις άχνα.
Θα γιορτάσεις τα Χριστούγεννα, χάνοντας τη δουλειά σου.
Είσαι σπουδαίος ομιλητής. Να μπεις στη Βουλή.
Μη θυμώνετε, θείε. Ελάτε να φάμε μαζί αύριο.
Προτιμώ να πάω στην Κόλαση.
Θα είναι μεγάλη χαρά για μένα και τη γυναίκα μου.
Ναι, τη γυναίκα σου.
Έμαθα πως δεν είχε προίκα. Φτωχή κοπέλα.
Την αγαπώ.
Και μ' αγαπά.
Αγάπη.
Καλό απόγευμα, ανιψιέ.
Δε θέλω τίποτα από σένα.
Δε σου ζητάω τίποτα.
- Δεν μπορούμε να 'μαστε φίλοι; - Με χασομεράς.
Λυπάμαι που είστε ανυποχώρητος.
Δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε.
Κρατάω την καλή μου διάθεση και σας εύχομαι "Καλά Χριστούγεννα".
- Αντίο. - Κι ευτυχισμένο το Νέο Έτος.
- Τι κάνει η θαυμάσια οικογένειά σου; - Όλοι καλά, κύριε.
- Τις καλύτερες ευχές μου. - Ευχαριστώ, κύριε.
- Αντίο, Κράτσιτ. - Αντίο, κύριε.
Και καλά Χριστούγεννα.
Ηλίθιε.
Με καθυστέρησε για το Μπούσνελ.
Πάω στο Χρηματιστήριο.
- Μην κλείσεις ούτε λεπτό νωρίτερα. - Όχι, κύριε.
Αύριο θα θέλεις άδεια, υποθέτω.
- Αν βολεύει, κύριε. - Δε βολεύει.
Ούτε είναι δίκαιο.
Αν σου κρατούσα το ημερομίσθιο...
θα έλεγες ότι σε αδικώ. Εσύ, δε νομίζεις πως με αδικείς...
...όταν σου πληρώνω μεροκάματο χωρίς να δουλέψεις;
Μια φορά το χρόνο είναι Χριστούγεννα.
Κακή δικαιολογία για να ληστεύεις κάποιον κάθε 25 Δεκεμβρίου.
Αλλά είναι αναγκαστικό, υποθέτω.
- Να έρθεις νωρίτερα μεθαύριο. - Μάλιστα, κύριε.
- Φρόντισε. - Μάλιστα, κύριε.
- Καλά Χριστούγεννα, κ. Σκρουτζ. - Σαχλαμάρες!
Καλά Χριστούγεννα, κ. Σκρουτζ.
Μη ζητιανεύεις εδώ, μικρέ.
Δε ζητιανεύω, κύριε. Είμαι ο Τιμ Κράτσιτ.
Περιμένω τον πατέρα μου.
Ο Τιμ Κράτσιτ, ε; Θα περιμένεις πολύ.
- Ευχαριστώ, κύριε. - Σαχλαμάρες.
Φύγετε απ' τη μέση! Να περάσω!
Καλά Χριστούγεννα, κύριε.
Στις 18 Ιανουαρίου.
- Στην ελεύθερη αγορά. - Αγοράζω.
- Νομίζαμε πως δε θα 'ρθεις. - Κοντεύει να κλείσει, κύριε.
- Ήρθα. - Εγώ τους το είπα.
- Το 'ξερα πως θ' άλλαζες γνώμη. - Σωστά. Άλλαξα γνώμη.
- Θα δεχτείτε την προσφορά μας; - Ανέβηκε η τιμή.
Δεν είναι δυνατόν.
Αν θέλετε το καλαμπόκι μου, θα πληρώσετε.
Συν 5 τα εκατό για την καθυστέρηση.
Θα μείνεις με μια αποθήκη γεμάτη καλαμπόκι!
- Δική μου δουλειά. - Αν πληρώσουμε όσα ζητάς...
...το ψωμί θ' ακριβύνει. Οι φτωχοί θα υποφέρουν.
Αγοράστε καλαμπόκι από αλλού.
Σκρουτζ, ένα λεπτό.
Θα πάρουμε το καλαμπόκι στη χθεσινή τιμή.
Πολύ αργά. Αύριο θ' ανεβεί ακόμα πέντε τα εκατό.
Δεν είναι δίκαιο!
Όχι. Είναι επιχείρηση.
Σας δίνω ένα λεπτό ν' αποφασίσετε.
Εντάξει, Σκρουτζ. Σύμφωνοι.
Πολύ ωραία, κύριοι.
Τώρα φροντίστε ώστε το αντίτιμο...
...να κατατεθεί στον υπάλληλό μου.
Δεν παραδίδω εμπόρευμα πριν πάρω το μετρητό. Καλημέρα.
- Ο κ. Σκρουτζ, υποθέτω; - Όντως, κύριε.
- Δε μας γνωρίζετε. - Ούτε επιθυμώ.
Λέγομαι Πουλ, αυτός είναι ο κ. Χάκινγκ.
- Έξοχα. Αφήστε με να περάσω. - Να σας εξηγήσω.
Αυτή την εορταστική εποχή, θα ήταν ευχάριστο...
αν εμείς οι εύποροι κάναμε κάποια προσφορά...
...για τους φτωχούς και άπορους, που υποφέρουν πολύ.
Μου ζητάτε χρήματα;
Χιλιάδες άνθρωποι στερούνται τα στοιχειώδη...
...ακόμα και τις πιο κοινές ανέσεις.
- Δεν υπάρχουν φυλακές; - Άφθονες.
- Λειτουργούν τα άσυλα αστέγων; - Μακάρι να έλεγα όχι.
Τα ιδρύματα, τα πτωχοκομεία...
- ...είναι σε πλήρη λειτουργία; - Και γεμάτα, κύριε.
Απ' τα λόγια σας, φοβήθηκα...
...ότι είχαν κλείσει ξαφνικά.
Προσπαθούμε να συγκεντρώσουμε χρήματα...
...για ν' αγοράσουμε φαγητό, ποτό και ζεστασιά για τους τροφούς.
- Τι θα γράψουμε για σας, κύριε; - Τίποτα.
- Επιθυμείτε να παραμείνετε ανώνυμος; - Επιθυμώ να μ' αφήσετε ήσυχο.
Αφού ρωτήσατε τι επιθυμώ, σας απάντησα.
Δε νιώθω χαρούμενος τα Χριστούγεννα...
...ούτε έχω χρήματα για να χαροποιώ τους τεμπέληδες.
Με τους φόρους μου συντηρούνται τα δημόσια ιδρύματα.
Και κοστίζουν αρκετά.
Όσοι δεν έχουν λεφτά, ας πάνε εκεί.
Πολλοί δεν μπορούν να πάνε. Κι αρκετοί, προτιμούν να πεθάνουν.
Αν προτιμούν να πεθάνουν, ας πεθάνουν...
...για να μειωθεί ο υπερπληθυσμός.
- Δεν τα λέτε σοβαρά αυτά. - Με όλη μου την καρδιά.
Τώρα, κάντε τη δουλειά σας κι αφήστε με...
...να κάνω τη δική μου.
Πατέρα!
Τιμ!
Θα έχεις ξυλιάσει!
Καλά είμαι τώρα.
Θα περάσουμε να δούμε τα παιδιά που παίζουν με το χιόνι;
Φυσικά θα πάμε.
Τιμ, έχω όλη τη μέρα ελεύθερη αύριο.
Θα 'μαστε μαζί, όλη η οικογένεια, όλη τη μέρα!
Ζήτω τα Χριστούγεννα, η καλύτερη μέρα τού χρόνου!
- Κοίτα. - Διασκεδάζουν, πατέρα.
Πιάσ' την!
Κι εσύ μια μέρα θα παίζεις με τ' άλλα παιδιά.
Είμαι σίγουρος.
Κάθε μέρα νιώθω πιο δυνατός.
Πάμε σπίτι τώρα. Θα περιμένει η μητέρα σου.
Ναι, πάμε σπίτι.
Σκρουτζ.
Εμπενίζερ Σκρουτζ.
Ποιος με φωνάζει;
Φώναξε κανείς τ' όνομά μου;
Σκρουτζ.
Μάρλεϊ;
Σκρουτζ.
Απάτη.
Είναι απάτη! Δεν το πιστεύω!
Τι θέλεις από μένα;
Πολλά.
- Ποιος είσαι; - Ρώτα με ποιος ήμουν.
Απαιτητικός είσαι για φάντασμα. Ποιος ήσουν, λοιπόν;
Στη ζωή, ήμουν ο συνέταιρός σου, ο Τζέικομπ Μάρλεϊ.
- Μπορείς να καθίσεις; - Μπορώ.
Κάτσε, λοιπόν.
Δε με πιστεύεις.
Όχι.
Τι αποδείξεις θα χρειαζόσουν...
- ...εκτός απ' τις αισθήσεις σου; - Δεν ξέρω.
Γιατί αμφισβητείς τις αισθήσεις σου;
Επειδή εύκολα επηρεάζονται. Ακόμα κι από μια δυσπεψία.
Μπορεί να φταίει λίγο χαλασμένο κρέας, λίγη μουστάρδα...
...ένα κομμάτι άψητης πατάτας.
Φαγητό μού μυρίζει, όχι τάφος. Απατεώνα!
Έλεος.
Φρικτό όραμα, γιατί με βασανίζεις;
Πιστεύεις σ' εμένα ή όχι, υλιστή;
Πιστεύω! Πρέπει!
Γιατί κυκλοφορούν τα πνεύματα; Γιατί ήρθες σ' εμένα;
Είναι υποχρεωτικό για κάθε άνθρωπο...
να βγει έξω το εσωτερικό του πνεύμα...
...και να ταξιδέψει ανάμεσα στους συνανθρώπους του.
Κι αν αυτό δεν το κάνει όσο ζει...
...είναι καταδικασμένο να το κάνει μετά θάνατον.
Θα περιπλανιέται σ' όλο τον κόσμο...
...κοιτάζοντας αυτά που δεν μπορεί να μοιραστεί.
Που θα μπορούσε να είχε μοιραστεί!
Και να νιώσει ευτυχία!
Γιατί είσαι αλυσοδεμένος;
Φοράω την αλυσίδα που έφτιαξα όταν ζούσα.
Την έφτιαξα κρίκο-κρίκο, μέτρο-μέτρο.
Βρίσκεις παράξενο το σχέδιό της...
ή αναγνωρίζεις το βάρος και το μήκος της...
...απ' αυτήν που φοράς κι εσύ;
Ήταν το ίδιο συμπαγής και βαριά...
...και πριν επτά Χριστούγεννα.
Έκτοτε την έχεις μεγαλώσει. Είναι ασήκωτη!
Δε βλέπω αλυσίδα.
Κι η δικιά μου αόρατη ήταν...
μέχρι που πέθανα...
...όπως θα 'ναι κι η δικιά σου.
Τζέικομπ.
Πες μου κι άλλα. Πες μου λόγια παρηγοριάς.
Δεν μπορώ να σου πω.
Το πνεύμα μου...
...ποτέ δεν περπάτησε έξω απ' το λογιστικό μας γραφείο.
Ποτέ το πνεύμα μου δεν πλανήθηκε έξω απ' τα στενά όρια...
...του σκοτεινού μαγαζιού μας!
Δεν αμφιβάλλω. Πάντα ήσουν καλός στις επιχειρήσεις.
Επιχειρήσεις;
Η ανθρωπιά ήταν η επιχείρησή μου.
Η κοινωνική πρόνοια ήταν η επιχείρησή μου.
Φιλανθρωπία, οίκτος, ανοχή, καλοσύνη, αυτά ήταν η επιχείρησή μου.
Οι εμπορικές μου δοσοληψίες ήταν μια σταγόνα νερό...
...από τον συνολικό ωκεανό της επιχείρησής μου!
Σε λυπάμαι, Τζέικομπ. Μπορώ να κάνω κάτι για σένα;
Για μένα;
Όχι. Είναι πολύ αργά.
Αλλά ήρθα...
...για σένα, Εμπενίζερ.
Πάντα ήσουν καλός φίλος.
Ως μέρος της ποινής μου...
- ...μ' έστειλαν να σε προειδοποιήσω. - Και το έκανες.
Για να σου προσφέρω την ευκαιρία να ξεφύγεις απ' τη μοίρα μου...
...θα σου εμφανιστούν τρία πνεύματα.
Τρία πνεύματα; Αυτή είναι η ελπίδα κι η ευκαιρία που ανέφερες;
Είναι.
Σ' αυτή την περίπτωση, καλύτερα όχι.
Περίμενε το πρώτο απόψε...
...όταν σημάνει μία.
Δεν μπορούν να 'ρθουν όλα συγχρόνως, να τελειώνουμε;
Περίμενε το δεύτερο στις δύο.
Και το τρίτο, το πιο απρόβλεπτο...
...θα εμφανιστεί όποτε θέλει.
Μην υπολογίζεις πια σ' εμένα.
Κοίτα, για να θυμάσαι...
...τι συζητήσαμε.
Απάτη.
Κάποιο φαγητό θα με πείραξε.
Μία.
Πώς το είπε ο Μάρλεϊ;
Τίποτα.
Όνειρο ήταν.
Είσαι το πνεύμα που μου προείπαν τον ερχομό σου;
Εγώ είμαι.
Ποια και τι είσαι;
Είμαι το Πνεύμα των Παλιών Χριστουγέννων.
- Πολύ παλιών; - Όχι. Των δικών σου.
Μπορείς να μου κάνεις τη χάρη...
...να φορέσεις αυτό το καπέλο που κρατάς;
Φέρνω το φως της αλήθειας.
Θα το έσβηνες μ' αυτό το καπέλο;
Με συγχωρείς, δεν ήθελα να σε προσβάλω.
Ποια δουλειά σε φέρνει εδώ;
- Έρχομαι για την ευτυχία σου. - Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία...
...από μια νύχτα αδιατάρακτου ύπνου.
Πρόσεχε, Εμπενίζερ Σκρουτζ. Μιλάω για την αναμόρφωσή σου.
Αν πρόκειται για αναμόρφωση...
...ας τελειώνουμε.
Έλα.
Θα γίνουμε αόρατοι...
...και σιωπηλοί σαν τάφος.
Θα δεις ένα παιδί, έναν νεαρό.
Θα δεις τον εαυτό σου, Εμπενίζερ.
Τι καθαρός αέρας! Πόσο διαφέρει απ' την πόλη.
Ξέρεις πού είσαι;
Φυσικά. Είμαι...
Εδώ μεγάλωσα, σ' αυτό το μέρος.
Ο Ντάνιελ Κόστας! Κι ο Ρόμπερτ Έστες!
Γεια σου, Ντάνιελ.
Ο ψηλός είναι ο Ντέιβιντ Τάιλερ.
Ντέιβιντ, κοίτα εδώ! Ο Εμπενίζερ είμαι!
Σου είπα, Εμπενίζερ. Δε σ' ακούνε.
Πόσο ευτυχισμένοι φαίνονται.
Σωστά.
Είναι ώρα να προχωρήσουμε.
Έλα, Εμπενίζερ. Ξέρεις το δρόμο.
Και με κλειστά τα μάτια!
Το σχολείο σου.
Το θυμάμαι.
Κι είναι Χριστούγεννα.
Είναι ένα παιδί μέσα, παραμελημένο.
Το εγκατέλειψαν φίλοι και συγγενείς.
Η μητέρα του πέθανε. Ο πατέρας του τού κρατά κακία.
Γιατί του κρατά κακία ο πατέρας του;
Εκείνη πέθανε στον τοκετό.
Στη γέννησή του.
Κλάψε για το παιδί, αν σου έρθουν τα δάκρυα.
Έχει τους φίλους του, ακόμα και σήμερα.
Τ' αγαπημένα του βιβλία.
Τον Αλή Μπαμπά.
Τον αγαπητό, γέρο, τίμιο Αλή Μπαμπά.
Τον υπηρέτη του Σουλτάνου, το Τζίνι...
Αλλά όχι ένα αληθινό παιδί για να πει μια κουβέντα.
Δεν είναι αληθινός ο Ροβινσώνας;
Κι ο Παρασκευάς; Κι ο παπαγάλος...
...ο πράσινος με την κίτρινη ουρά; Δεν είναι αληθινοί;
Τα βόλεψε αυτός ο μικρός.
Ας δούμε κάποια άλλα Χριστούγεννα...
...όταν ήσουν νεαρός.
Η Φαν!
- Φαν! - Αγαπημένε μου αδελφέ!
Ήρθα να σε πάρω στο σπίτι.
Να σε πάρω στο σπίτι!
Σπίτι!
Σπίτι, μικρή μου Φαν;
Ναι.
Σπίτι για πάντα.
Ο πατέρας έχει μαλακώσει.
Μου μίλησε τόσο καλοσυνάτα ένα βράδυ...
...που δε φοβήθηκα να τον ρωτήσω αν μπορείς να 'ρθεις σπίτι.
Και είπε ναι. Και ήρθα με άμαξα να σε πάρω.
Είσαι σπουδαία, μικρή μου Φαν.
Κι εσύ...
...τώρα θα γίνεις άντρας.
Και δε θα ξανάρθεις εδώ.
Έλα. Να μην περιμένει ο πατέρας.
Πατέρα!
Φρόνιμα, μικρέ. Στάσου.
Κάτσε να σε κοιτάξω.
Δε σε παραταΐζουν, αυτό είναι σίγουρο.
Ψήλωσα. Νομίζω.
Ναι, όπως τα περισσότερα αγόρια.
- Ξέρεις πως δε θα γυρίσεις εδώ; - Μάλιστα.
Ώρα να κερδίσεις τη ζωή σου. Κανόνισα να μπεις παραγιός.
Θα μετακομίσεις στου κ. Φέζιγουϊγκ σε τρεις μέρες.
Τρεις μέρες, πατέρα;
Έλπιζα να τον είχαμε σπίτι περισσότερο.
Περισσότερο;
Τρεις μέρες είναι αρκετές και για τους δυο μας.
Δε νομίζεις, Εμπενίζερ;
Μάλιστα, κύριε.
Αρκετές.
- Τελείωσες; - Όλα εντάξει, κύριε.
Μπες στην άμαξα, Φαν.
Φεύγουμε.
Στην άμαξα, μικρέ.
Ντε!
Η Φαν τον ικέτευσε, αλλά ο πατέρας μου ήταν...
...άτεγκτος.
- Κι η Φαν... - Πέθανε σε νεαρή ηλικία.
Ήταν τόσο γενναιόδωρη. Ναι, πολύ νέα.
- Πρόλαβε να κάνει ένα παιδί. - Ένα γιο.
- Τον Φρεντ, τον ανιψιό σου. - Τον Φρεντ Χόλιγουελ.
Που μοιάζει πολύ με την αδελφή σου.
Ναι; Δεν το πρόσεξα ποτέ.
Δεν το πρόσεξες;
Θα νομίσω πως περνάς απ' τη ζωή με τα μάτια σου κλειστά.
Άνοιξέ τα. Ορθάνοιχτα.
Τον ξέρεις αυτόν.
Ο γερο-Φέζιγουϊγκ!
Ναι, αγαπητή μου.
Πες στον κ. Πούρινγκ ν' απευθυνθεί στον κ. Σκρουτζ.
Ευχαριστώ, αγαπητή μου.
Και ξέρεις αυτό το μέρος.
Αν το ξέρω; Εδώ δεν μαθήτευσα;
Γιου-χου!
Προσέξτε με όλοι! Ντικ! Εμπενίζερ! Κάτω τα μολύβια.
Τέρμα η δουλειά για σήμερα. Είναι παραμονή Χριστουγέννων.
Κλείστε τα κατάστιχα!
Μαζέψτε τα όλα. Χρειαζόμαστε χώρο.
Έλα, παιδί μου.
Απόψε θα διασκεδάσεις, Εμπενίζερ. Είναι διαταγή.
- Θα προσπαθήσω. - Βάλε τα δυνατά σου.
Δουλεύεις πολύ σκληρά, μόνο επαίνους έχω για σένα...
...αλλά είσαι νέος.
Η ζωή δεν είναι μόνο υφάσματα και μουχλιασμένα κατάστιχα.
Η κ. Φέζιγουϊγκ κι οι τρεις κόρες κι οι "μνηστήρες".
Καλά Χριστούγεννα!
Και η Μπελ.
Είχα ξεχάσει...
...πόσο όμορφη ήταν.
Γεια σου, Μπελ.
Γεια.
- Χορεύουμε; - Ναι.
Πόσον καιρό έχεις να χορέψεις, Εμπενίζερ;
Χάσιμο χρόνου είναι ο χορός.
Δεν είχες την ίδια γνώμη τότε.
Τότε υπήρχε λόγος.
Έχεις αλλάξει από την εποχή που ήρθες. Ήσουν μελαγχολικός.
Πρέπει να σας προειδοποιήσω, Μις Μπελ. Είμαι πολύ σοβαρός.
Η σοβαρότητα είναι αξιοθαύμαστο χαρακτηριστικό.
Αλλά μπορεί να το παρακάνεις.
Θ' ακούσω τη συμβουλή σας και θα χαμογελώ περισσότερο.
Ελάτε! Θα παίξουν τον "Σερ Ρότζερ ντε Κόβερλι".
Θα έχετε χρόνο να πίνετε παντς, όταν γεράσετε σαν εμένα.
Πάω να χορέψω τη γυναίκα μου πριν μου την αρπάξει ο νεαρός.
Πόσο καλύτερα είναι, να ταξιδεύεις στο σκληρό δρόμο της ζωής...
...με τη σωστή γυναίκα να μοιράζεται το βάρος!
Τι τυχερός που είμαι!
Πάμε κοντά στους άλλους;
Ευχαρίστως, Μις Μπελ.
Ο γερο-Φέζιγουϊγκ.
Ανόητος άνθρωπος.
Ανόητος; Γιατί;
Τι έκανε για ν' αξίζει τους επαίνους των υπαλλήλων του;
Ξόδεψε μερικές λίρες;
Χόρευε σαν μαϊμού;
Χαμογελούσε πλατιά;
Η ευτυχία που δίνει... Έδινε...
Ήταν τόσο σπουδαία σαν να είχε ξοδέψει 1000 λίρες.
Μικροπράγματα.
- Μπελ... - Είσαι ερωτευμένος, Εμπενίζερ;
- Μου πέρασε αυτή η σκέψη. - Δεν είναι για τα δόντια σου.
Μια μέρα, όταν θα 'μαι πλούσιος...
...θα 'μαι αντάξιός της.
Αυτή η νύχτα θα μείνει αξέχαστη.
Αξέχαστη.
Ξέχασες, όμως. Πολλές φορές.
Κοίτα. Άλλα Χριστούγεννα...
...καθυστερημένος από την πίεση της δουλειάς.
- Θυμάσαι; - Όχι.
Γεια σου, Μπελ.
Θυμήθηκες τώρα;
Με συγχωρείς που άργησα.
Νόμιζα πως δε θα 'ρχόσουν. Ξέρω πόσο δουλεύεις.
Ναι...
...φταίει η εποχή και η φύση της δουλειάς μου.
Πρέπει να εκμεταλλευτώ το χρόνο και τις ευκαιρίες μου.
Με εκθρόνισε ένα άλλο είδωλο.
- Ποιο είδωλο; - Από χρυσάφι.
Όλες σου οι ελπίδες συγχωνεύτηκαν σ' ένα πάθος: το κέρδος.
Σ' απορροφά η σκέψη του χρήματος.
Ίσως έχω γίνει σοφότερος.
Αλλά δεν έχω αλλάξει απέναντί σου.
Το συμβόλαιό μας πάλιωσε.
Έγινε όταν ήσουν νέος κι οι προοπτικές μας περιορισμένες.
Πόσο σκέφτομαι εκείνη την εποχή!
Αν δεν είχε γίνει τίποτα μεταξύ μας...
...θα μ' αναζητούσες τώρα, για να με κατακτήσεις;
Μια άπροικη κοπέλα που είχε μόνο τον εαυτό της;
Δεν απαντάς;
- Πιστεύεις ότι δε θα το 'κανα; - Τι ασφαλής και απαίσια απάντηση!
Χαρακτηριστική επιφυλακτικού ανθρώπου.
Εμπενίζερ, σε αποδεσμεύω.
Είσαι ελεύθερος.
Σ' αφήνω μ' όλη μου την καρδιά.
Μακάρι να ευτυχήσεις στη ζωή που διάλεξες.
Παραλίγο να τρέξω πίσω της.
Το "παραλίγο" δε σημαίνει τίποτα.
Ειδικά στα ζητήματα της καρδιάς.
Και είχες καρδιά, δεν είχες;
Γιατί δεν την ακολούθησες;
Μετά το θάνατό του, ο πατέρας μου...
...μου άφησε μια μικρή κληρονομιά.
Η Μπελ ήθελε να παντρευτούμε, έστω και με λίγα λεφτά.
Αλλά εγώ ήθελα κάτι περισσότερο για μας. Κι έτσι...
...δάνεισα εκείνα τα λεφτά.
Έβαλα τα θεμέλια της οικονομικής επιτυχίας μου.
- Συγχαρητήρια! - Άσε το σαρκασμό, παρακαλώ.
Δε θέλω να δω άλλα. Πήγαινέ με σπίτι.
Μου εξήγησες τι κέρδισες.
Τώρα θα σου δείξω τι έχασες.
- Η Μπελ! - Ναι, η Μπελ.
Κι αυτά είναι τα παιδιά της!
Αγάπη μου, είναι υπέροχος! Δεν είναι;
Θεέ μου, τι τσούρμο!
Γεια σου, χρυσή μου.
Γεια σου, μπαμπά. Πού είναι το δώρο μου;
Θα περιμένετε όλοι μέχρι απόψε.
Τα δώρα την Παραμονή, όπως πάντα.
Φαντάσου.
Μπορούσαν να είναι δικά μου.
Μου πέρασε η ίδια σκέψη.
Είδα έναν παλιό σου φίλο στην πόλη.
- Ποιος ήταν; - Μάντεψε.
Δεν μπορώ.
Δεν ξέρω.
- Τον Εμπενίζερ Σκρουτζ; - Τον κ. Σκρουτζ, όντως.
Πέρασα έξω απ' το γραφείο του.
Είχε ένα μοναδικό κερί πάνω στο τραπέζι του.
Ο συνέταιρός του, ο Μάρλεϊ, είναι ετοιμοθάνατος, λένε.
Καθόταν εκεί. Ο Εμπενίζερ Σκρουτζ, μόνος.
Ολομόναχος στον κόσμο, πιστεύω.
Φτωχέ Εμπενίζερ!
Καημένε, δυστυχισμένε άνθρωπε!
Να μου λείπει ο οίκτος σου! Δεν τον χρειάζομαι!
Δε σ' ακούνε.
Όσο για σένα, αρκετά με τις εικόνες σου απ' το παρελθόν!
Παράτα με!
Μη με καταδιώκεις άλλο!
Η αλήθεια ζει!
Εφιάλτης ήταν.
Ένας φριχτός εφιάλτης.
Θεέ μου...
...άσε με να κοιμηθώ.
Άσε με να κοιμηθώ ήρεμα.
Ήρεμα.
Δύο.
Λοιπόν, Τζέικομπ Μάρλεϊ...
...πού είναι το πνεύμα, για το οποίο τόσο πειστικά μίλησες;
Στις δύο δεν είπες, Τζέικομπ;
Λάθεψες στο θάνατο...
...όπως και στη ζωή, παλιέ συνέταιρε.
Εμπενίζερ Σκρουτζ!
Έλα μέσα!
Το έχω σκοπό.
Έλα να με γνωρίσεις καλύτερα!
Δε μ' έχεις ξαναδεί ποτέ;
Ακριβώς, δε σ' έχω δει.
Δεν έχεις κάνει παρέα...
...με κανένα απ' τα νεότερα μέλη της οικογένειάς μου;
Απ' όσο θυμάμαι, όχι.
Ούτε με κανένα από τα μεγαλύτερα αδέρφια μου;
Όχι, δυστυχώς.
Έχεις πολλούς αδελφούς, πνεύμα;
Πάνω από 1800!
Τεράστια οικογένεια συντηρείς.
Πιάσε τη ρόμπα μου, Εμπενίζερ Σκρουτζ.
Τι μέρα είναι τώρα;
Δεν ξέρεις;
Πρωί Χριστουγέννων.
Πολλά ψώνια κάνουν, ε;
Εμπενίζερ, μόνο αυτό βλέπεις;
Ακολούθησέ με και θα σου δείξω σε τι χρησιμεύουν...
...αυτά τα εμπορεύματα.
Αναδίδει κάποια περίεργη δύναμη ο δαυλός σου;
Ναι...
...αναδίδει.
- Το ξέρεις αυτό το σπίτι; - Όχι, δε νομίζω.
Είναι το σπίτι του Μπομπ Κράτσιτ.
Καλά τα καταφέρνει με 15 σελίνια τη βδομάδα.
Θα μπούμε;
- Να μην τους ενοχλήσω. - Όπως και στα Παλιά Χριστούγεννα...
...δε θα μας βλέπουν, ούτε θα μας ακούνε.
- Γιατί αργεί ο πατέρας σου; - Θα μιλάει με τον ιερέα.
Πάντα του αρέσει να τον συγχαίρει για το κήρυγμά του.
Ελπίζω να πέτυχε η πουτίγκα.
Φτιάχνεις την καλύτερη πουτίγκα, μητέρα.
Πήτερ;
- Άσε λίγο και για τους υπόλοιπους. - Δοκίμαζα αν ψήθηκε.
Θα τα καταφέρουν και χωρίς τη βοήθειά σου.
Γεια σου, μητέρα!
- Μύρισε τη χήνα, Μάρθα! - Μου τρέχουν τα σάλια!
- Κι εμένα! - Δε βλέπω την ώρα!
Πήγαινε να βοηθήσεις τη Μάρθα να βουτυρώσει το ψωμί.
Ήρθαν!
- Καλά Χριστούγεννα σε όλους! - Άργησες, Μπομπ Κράτσιτ.
Παγωμένος είσαι, Τιμ. Πού χαζολογούσατε;
Ο πατέρας συζητούσε με τον παπά.
Το κατάλαβα.
Τιμ, άκου πώς σφυρίζει η πουτίγκα στη φωτιά!
Σαν ένα τεράστιο φίδι μέσα στην κατσαρόλα!
Πήγαινε με τ' αδέλφια σου, Τιμ.
Πηγαίνετε.
Έλα.
- Πώς κάθισε στην εκκλησία; - Ένα παιδί μάλαμα.
Και κάτι παραπάνω.
Η μαμά ανησυχεί.
- Κοίτα πώς τον στηρίζουν. - Τι είπες;
Τίποτα. Είναι...
...τίποτα.
Σκέφτεται πολύ όταν κάθεται μόνος του.
Σκέφτεται περίεργα πράγματα.
Μου είπε πως ελπίζει να τον είδαν στην εκκλησία, που είναι ανάπηρος...
γιατί θα 'ναι ευχάριστο να θυμούνται τα Χριστούγεννα...
ποιος έκανε τους σακάτηδες να περπατήσουν...
...και τους τυφλούς να δουν.
Μου φαίνεται πως μέρα με τη μέρα δυναμώνει ο Τιμ.
Μεγαλώνουν τα πόδια του. Φτιάχνει η διάθεσή του.
Ναι, Μπομπ. Σίγουρα έχεις δίκιο.
Δυναμώνει.
Είμαστε όλοι μαζί. Αυτό είναι το σημαντικό.
- Μπελίντα, βοήθησέ με. - Ναι, μητέρα.
Πήτερ, σου έχω καλά νέα.
Συνάντησα τυχαία στην εκκλησία έναν θαυμάσιο κύριο.
Λέγεται Φρεντ Χόλιγουελ. Είναι ανιψιός του κ. Σκρουτζ.
Θυμήθηκε πως έχω ένα γιο σε ηλικία δουλειάς...
...και μου είπε πως έχει μια θέση με 3,5 σελίνια τη βδομάδα.
3,5 σελίνια κάθε βδομάδα;
Λοιπόν, αν συμφωνείς...
...μπορείς ν' αρχίσεις τη Δευτέρα.
Θα μπορώ να βοηθάω εσένα και τη μαμά.
Και το πιο σημαντικό...
...θα ξεκινήσεις μια θαυμάσια καριέρα.
Να ξεκινάει ένα παιδί με 3,5 σελίνια τη βδομάδα!
Τέτοιος είναι. Δεν απορώ που δεν έχει δεκάρα στην άκρη.
Ίσως έχει "βάλει στην άκρη" κάτι παραπάνω από λεφτά.
Ο Φρεντ;
Το κάνει για να με φουρκίσει.
Προσλαμβάνει το γιο του υπαλλήλου μου με εξωφρενικό μισθό.
Ελάτε!
Ήσυχα, ήσυχα, παιδιά.
- Θαυμάσια χήνα! - Φτάνει για ένα στρατό!
- Μητέρα, ξεπέρασες τον εαυτό σου! - Είναι εντάξει;
Πατέρα, γρήγορα, κόψε τη χήνα! Δεν μπορώ να περιμένω!
Μήπως ξεχάσαμε κάτι;
Κύριε, Σ' ευχαριστούμε για την αφθονία που έβαλες μπροστά μας.
Σ' ευχαριστούμε γι' αυτή τη μέρα αγάπης και χαράς...
που είμαστε μαζί και μοιραζόμαστε μαζί Σου...
...την ευτυχία της καρδιάς μας, αυτή την ξεχωριστή μέρα.
- Αμήν. - Αμήν.
Αμήν.
- Αμήν. - Τι;
Είπες τίποτα;
Όχι, όχι.
Μου φάνηκε πως σ' άκουσα...
Όχι, δεν είπα τίποτα.
- Πατάτα. - Πήτερ.
Άλις.
- Μπελίντα. - Πατάτα, Άλις;
Είναι πολύ μικρή χήνα.
Αυτήν μπορεί ν' αγοράσει ο Μπομπ.
Εγώ.
- Σερβιριστήκαμε όλοι; - Ναι.
Τότε, ας αρχίσουμε.
Και καλά Χριστούγεννα να έχουμε.
Καλά Χριστούγεννα.
Κι ο Θεός να μας ευλογεί, όλους.
Πες μου, πνεύμα.
Θα ζήσει;
Βλέπω μια κενή θέση σ' αυτό το τραπέζι.
Βλέπω ένα δεκανίκι χωρίς ιδιοκτήτη, προσεκτικά διατηρημένο.
Αν αυτές οι σκιές...
...δεν αλλάξουν στο μέλλον, το παιδί θα πεθάνει.
Όχι.
Πες μου ότι θα ζήσει.
Αν αυτές οι σκιές δεν αλλάξουν στο μέλλον...
...μόνο οι συνάδελφοί μου θα τον βρίσκουν εδώ.
Αλλά αν είναι να πεθάνει, ας πεθάνει...
...για να μειωθεί ο υπερπληθυσμός.
Χρησιμοποιείς τα λόγια μου εναντίον μου.
Ναι. Κι ίσως στο μέλλον να κρατάς τη γλώσσα σου...
μέχρι ν' ανακαλύψεις ποιος είναι ο υπερπληθυσμός...
...και πού βρίσκεται.
Μπορεί στα μάτια του Θεού...
να είσαι πιο άχρηστος και ακατάλληλος να ζήσεις...
...από εκατομμύρια σαν αυτό το φτωχό παιδί.
Άλλος ένας θρίαμβος, χρυσή μου!
Στο είπα, μητέρα.
Έχει επιτυχία.
Τι ανακούφιση για την κ. Κράτσιτ!
Τώρα η γιορτή τους τελείωσε.
Όχι εντελώς.
Άλλη μια τελετουργική στιγμή.
Κοίτα.
Τώρα θέλω να πιούμε στην υγειά του κ. Εμπενίζερ Σκρουτζ...
...του "ιδρυτή" της γιορτής μας.
Στον κ. Σκρουτζ.
"Ιδρυτή της γιορτής μας"!
Μακάρι να τον είχα εδώ.
Θα του έλεγα τη γνώμη μου κι ας του κοβόταν η όρεξη.
Αγάπη μου, τα παιδιά. Είναι Χριστούγεννα.
Μόνο Χριστούγεννα μπορεί να πιει κανείς στην υγειά ενός...
τσιγκούνη, μισητού, μοχθηρού...
...σκληρού, αναίσθητου ανθρώπου, όπως ο Εμπενίζερ Σκρουτζ!
Αγάπη μου, δείξε λίγη επιείκεια.
Καλά, λοιπόν.
Θα πιω στην υγειά του για χάρη σου και λόγω της μέρας...
...αλλά όχι για χάρη του.
Μακροζωία, κ. Εμπενίζερ Σκρουτζ.
Καλά Χριστούγεννα κι ευτυχισμένο το Νέο Έτος.
Δεν αμφιβάλλω ότι τα Χριστούγεννά του θα είναι πολύ χαρούμενα.
Στον κ. Σκρουτζ.
Είπε κάτι σωστό ο Μπομπ Κράτσιτ.
Χωρίς εμένα, δε θα υπήρχε γιορτή. Ούτε χήνα.
Το επιχειρηματικό μου μυαλό του έδωσε δουλειά.
Αυτό μόνο έμαθες παρατηρώντας αυτή την οικογένεια;
Όχι, καθόλου.
Αλλά οφείλω να υπερασπιστώ τη ζωή μου.
Μας έχει μείνει λίγος χρόνος.
Πιάσε τη ρόμπα μου.
- Πού είμαστε τώρα; - Σ' ένα δρόμο.
Οποιοδήποτε δρόμο.
Αυτό το σπίτι. Εδώ πάμε.
- Νομίζω πως θα σε διασκεδάσει. - Δεν έχω διάθεση.
- Τόσο αστείο είναι το παίξιμό μου; - Με συγχωρείς, αγάπη μου.
Σκεφτόμουν το πρόσωπό του, χθες. Σαχλαμάρες, είπε.
Είπε πως τα Χριστούγεννα είναι σαχλαμάρες. Και το πίστευε.
Θέλω να γνωρίσω το θείο σου. Μου κεντρίζει το ενδιαφέρον.
Είναι κωμικός.
- Αλλά όχι ευχάριστος. - Οι αμαρτίες του είναι αυτοτιμωρία.
Λένε πως είναι πολύ πλούσιος.
Όμως, ο πλούτος του δεν του χρησιμεύει σε τίποτα.
Δε βοηθάει τους άλλους, ούτε ο ίδιος ζει άνετα.
Δεν τα πετάω, εννοείς.
Δε χρειάζεται να διαφωνείς. Είναι ανώφελο και χωρίς λεπτότητα.
- Απεχθάνομαι τη λεπτότητα. - Το βλέπω.
- Δεν τον αντέχω. - Εγώ τον λυπάμαι.
Λυπάται; Εμένα;
Ποιος υποφέρει από τις ιδιοτροπίες του; Ο ίδιος. Πάντα.
Αποφάσισε να μας αντιπαθεί και να μην έρθει να φάει μαζί μας.
Και χάνει ένα πολύ καλό δείπνο.
Ο λόγος που τον συζητάω τόσο πολύ...
είναι ότι η μητέρα μου, η μακαρίτισσα...
...του είχε αδυναμία. Τον αγαπούσε.
Είναι αλήθεια.
Η Φαν μ' αγαπούσε και την αγαπούσα.
Αγαπημένη Φαν! Μακάρι να ζούσε.
Ο Φρεντ της μοιάζει πολύ.
Ναι.
Μόλις πρόσφατα μου το υπενθύμισαν.
Οι συνέπειες της αντιπάθειάς του για μας...
είναι πως χάνει μερικές πολύ ευχάριστες στιγμές...
...που δε θα τον έβλαπταν καθόλου.
Θα του δίνω την ευκαιρία κάθε χρόνο, είτε το θέλει, είτε όχι.
Και κάθε χρόνο θα λέει, "Χριστούγεννα!
Μπα, σαχλαμάρες!"
Περιποιήσου τους καλεσμένους μας.
Αμυγδαλωτά;
Πολύς θόρυβος.
- Μου πήραν τ' αυτιά. - Φαίνονται ευτυχισμένοι.
Το δωρεάν ποτό και φαγητό κάνει τους πάντες ευτυχισμένους.
Είναι ευτυχισμένοι που κάνουν παρέα.
Σωπάστε, όλοι. Θα παίξουμε ένα παιχνίδι με λέξεις.
- Παρομοιώσεις. - Ξέρουν όλοι τους κανόνες;
Ο καθένας έχει 5 δευτερόλεπτα ν' απαντήσει.
- Κε Τόπερ, θα κρατάτε το μέτρημα. - Θα κάνω ό,τι μπορώ.
Αν σε 5 δευτερόλεπτα, δε δώσετε αποδεκτή απάντηση...
...σηκώνεστε όρθιοι πίσω απ' την καρέκλα σας.
- Ο τελευταίος καθιστός κερδίζει. - Φρεντ, άρχισε.
Με συγχωρείς, αγάπη μου. Αρχίζω.
Και τώρα...
Περήφανος σαν...
Περήφανος σαν παγώνι.
Πήτερ. Ξερός σαν...
- Σαν κόκαλο. - Ωραία.
- Στρουμπουλός σαν... - Τη γυναίκα μου!
Συγγνώμη, αγάπη μου. Ένα αστειάκι.
Στρουμπουλός σαν...
- Ένα, δύο... - Δύο δευτερόλεπτα!
Σαν πέρδικα.
Γρήγορος σαν...
- Τον άνεμο; - Όχι!
Ένα, δύο...
τρία, τέσσερα...
...πέντε!
- Σαν βλεφάρισμα, ηλίθιε. - Εμπενίζερ, σώπα.
- Είπες πως δε μας ακούνε. - Είναι αλήθεια.
Ναι. Με συγχωρείς.
Ξεχνάω κι εγώ τους κανονισμούς. Δεν επιστρέφω πολύ συχνά εδώ.
Προσπαθώ ν' ακούσω το παιχνίδι.
Ταπεινός σαν...;
- Παρθένα. - Όχι.
- Σίγουρα είναι γνωστή παρομοίωση. - Σκεφτόμουν ταπεινός σαν βιολέτα.
Φρεντ.
Θα δεχτώ την απάντησή σου, πάντως.
Τζάνετ;
Πρόσεξε. Σφιχτός σαν...;
Σφιχτός σαν...
Σαν τύμπανο. Όλοι το ξέρουν.
Σφιχτός σαν...;
Όχι πολύ έξυπνη, η γυναίκα του ανιψιού μου.
Σφιχτός σαν το πουγκί του θείου Σκρουτζ!
Εντελώς λάθος. Και έληξε ο χρόνος σου.
Έχασες. Σήκω όρθια πίσω απ' την καρέκλα σου.
Σφιχτός σαν τύμπανο, σκεφτόμουν.
Μπράβο, Φρεντ. Έξυπνο αυτό το παιδί.
Όσο για το γέλιο σε βάρος μου...
...θα το παραβλέψω ενόψει της γενικής ευθυμίας.
Ώρα ν' αφήσουμε αυτή την ευχάριστη σκηνή.
Μας μένει μια επίσκεψη πριν τελειώσει ο χρόνος μου.
Πιάσε τη ρόμπα μου.
- Πονηρός σαν...; - Αλεπού!
- Κόκκινος σαν...; - Τριαντάφυλλο.
- Σιωπηλός σαν...; - Τη νύχτα.
- Όχι! - Ποντίκι!
- Καθόλου. - Ξέρω. Τάφος.
Πού είμαστε τώρα;
Δεν το ξέρω αυτό το μέρος.
Το όνομα δε θα σήμαινε τίποτα για σένα. Είναι ένα μέρος...
...όπως πολλά σ' αυτόν τον κόσμο.
- Έχουμε αρκετά ξύλα για τη νύχτα; - Θα φτάσουν.
Τουλάχιστον υπάρχει κάτι που είναι ακόμα δωρεάν.
Μαίρη, φάε απ' αυτή, έχει ψηθεί.
- Είναι καυτή. - Θα κρυώσει.
- Πού τα βρήκες, πατέρα; - Δεν τα έκλεψα.
Δεν είπε πως τα έκλεψες.
- Να δείχνει σεβασμό. - Μη μαλώνεις το κορίτσι.
Έπεσαν από ένα καρότσι στο δρόμο.
Ο πατέρας σου δεν είναι κλέφτης.
Όχι ακόμα.
Γιατί είναι εδώ αυτοί οι άνθρωποι;
Φοράνε κουρέλια. Τα παιδιά τρώνε αποφάγια!
Υπάρχουν ιδρύματα.
Έχεις επισκεφθεί κανένα απ' αυτά τα ιδρύματα;
Όχι! Φορολογούμαι γι' αυτά. Δεν είναι αρκετό;
Είναι;
- Μπεν, έλα κοντά στη φωτιά. - Κοίτα τα χέρια μου.
Είναι σκληρά χέρια. Έχουν δουλέψει σκληρά.
Θέλω να δουλέψω.
Θέλω να ταΐζω τα παιδιά μου. Δεν είναι σωστό να 'μαι άνεργος.
Είμαστε μαζί. Αυτό είναι το σημαντικό.
Σ' αγαπώ, Μεγκ. Αγαπώ τα παιδιά.
Αύριο να πας τα παιδιά στο ίδρυμα της ενορίας.
Όχι. Όχι.
Κάλλιο να πνιγούμε όλοι στο ποτάμι, παρά να χωριστούμε για πάντα.
- Μέχρι να βρω δουλειά! - Όχι.
Μπεν, είμαστε μια οικογένεια. Θα μείνουμε μαζί.
Έλα.
Έλα κοντά στη φωτιά.
Γιατί μου το δείχνεις αυτό; Τι σχέση έχει μ' εμένα;
Δεν ανήκουν στην ανθρώπινη φυλή;
Κοίτα εδώ...
...κάτω απ' τη ρόμπα μου!
Κοίτα αυτά!
Τι είναι;
Είναι τα παιδιά σου.
Είναι παιδιά όλων όσων περπατάνε αόρατοι στη γη.
Τα ονόματά τους είναι Άγνοια...
...και Στέρηση.
Να τα φοβάσαι.
Γιατί πάνω στο μέτωπό τους είναι γραμμένη η λέξη...
"Θάνατος".
Εκπροσωπούν την καταστροφή σου...
...και όλων όσων αρνιούνται την ύπαρξή τους.
Δεν έχουν καταφύγιο; Δεν έχουν λύση;
Δεν υπάρχουν ιδρύματα;
Δεν υπάρχουν φυλακές;
Κάλυψέ τα. Δε θέλω να τα βλέπω.
Το φαντάστηκα.
Είναι κρυμμένα.
Αλλά ζουν.
Ναι, ζουν.
Λοιπόν...
...ήρθε η ώρα να σ' αφήσω, Εμπενίζερ Σκρουτζ.
Θα μ' αφήσεις εδώ;
Ναι.
Δεν μπορείς. Πήγαινέ με στο κρεβάτι μου.
Είναι πολύ αργά.
Κάνει κρύο, είναι άγνωστο μέρος. Μη μ' αφήσεις.
Πνεύμα;
Γύρνα πίσω!
Θέλω να σου μιλήσω!
Ίσως...
...έκανα κάποια λάθη εδώ κι εκεί.
Μιλούσα επιπόλαια για θέματα πριν τα σκεφτώ καλά.
Πολύ καλά, ας διαπραγματευτούμε.
Να φτάσουμε σε κάποιο συμβιβασμό.
Είμαι λογικός άνθρωπος.
Πνεύμα!
Λυπήσου με.
Μη μ' αφήνεις.
Τι έχω κάνει;
Για να μ' εγκαταλείψουν έτσι;
Τι;
Είσαι το πνεύμα που μου είπε ο Μάρλεϊ πως θα μ' επισκεφθεί;
Είσαι το Φάντασμα των Μελλοντικών Χριστουγέννων;
Θα μου δείξεις τις σκιές των πραγμάτων που δεν έχουν συμβεί...
...αλλά θα συμβούν στο μέλλον;
Σε φοβάμαι.
Περισσότερο από κάθε άλλο φάντασμα που έχω δει.
Είμαι έτοιμος ν' αντέξω την παρέα σου.
Δε θα μου μιλήσεις;
Πολύ καλά, προχώρα.
Η νύχτα φεύγει γρήγορα. Ο χρόνος μου είναι πολύτιμος.
Το ξέρω αυτό το μέρος. Το Χρηματι- στήριο είναι δεύτερο σπίτι μου.
Δεν ξέρω λεπτομέρειες, ξέρω μόνο ότι πέθανε.
- Πότε πέθανε; - Χθες βράδυ.
Τα λεφτά του τι θα γίνουν;
Ίσως τ' άφησε στην εταιρεία του. Ποιον άλλον είχε;
Δε θα 'χει κόσμο στην κηδεία. Αν θέλετε, πάμε όλοι μαζί.
Έρχομαι αν δίνουν και φαγητό.
Επιμένω να με ταΐσουν για το χρόνο που θα χάσω.
Δεν έχουν κανένα σεβασμό για τους νεκρούς;
Πρέπει να πάω, υποθέτω.
Στο κάτω-κάτω, είχαμε αρκετή συνεργασία.
Πάω να μάθω την τιμή του καλαμποκιού. Αντίο.
Αντίο.
Γιατί άκουσα αυτή τη συζήτηση;
Σε τι μου χρησιμεύει;
Θεέ και Κύριε, τι είναι αυτό;
Πνεύμα.
Αυτό το μέρος με τρομάζει. Θέλω να φύγω.
Όχι, δεν το κάνω.
Δε θα μ' αναγκάσεις.
Είπα, καταλαβαίνω. Αρκετά.
Κάποιος σ' αυτή την πόλη θα λυπάται για το θάνατο αυτού του ατόμου.
Απαιτώ να τον δω!
Είναι άσχημη γειτονιά, λάθος έκανες.
Κάπου στρίψαμε λάθος.
Εκεί μέσα;
Δεν έχω καμιά δουλειά εκεί μέσα!
Ανοίξτε το, κυρία Ντίλμπερ.
Θα πληρώσω εμπόρευμα που δεν έχω δει;
Δε θα με ρωτήσετε πού τα βρήκα;
Ο καθένας έχει δικαίωμα να φροντίζει τον εαυτό του.
Είναι το σύνθημά μου.
- Ήταν πεθαμένος. - Ναι.
Λες να του λείψουν;
- Όχι του πεθαμένου. - Βέβαια.
Αν ήθελε να τα κρατήσει μετά το θάνατό του, ο τρελόγερος...
...γιατί δεν ήταν πιο φυσιολογικός όταν ζούσε;
Θα είχε κάποιον να τον φροντίζει, όταν τον χτύπησε ο θάνατος...
...αντί να κείτεται εκεί ψυχορραγώντας.
Μόνος του.
Ολομόναχος.
Αυτά είναι δικά μου.
Μου 'κλεψε τα πράγματά μου. Θα την πάω στα δικαστήρια.
Τι είναι αυτά;
Κουρτίνες κρεβατιού.
Και τις κατέβασες; Ενώ αυτός κείτονταν εκεί;
Γιατί όχι;
- Μη ρίξεις κερί στις κουβέρτες του! - Τις κουβέρτες του;
Ελπίζω να μην έπασχε από τίποτα κολλητικό.
Αν έπασχε, δε θα έμπαινα εκεί μέσα.
Πόσα δίνεις, λοιπόν;
Αυτά δεν είναι δικά μου.
Ναι, μοιάζουν...
...αλλά δεν μπορεί να μιλάει για μένα.
Μια ομοιότητα, ίσως, αλλά...
Μιάμιση λίρα. Ούτε μια πένα παραπάνω, ο κόσμος να χαλάσει.
Είσαι σκληρός, Τζο. Δεν ξεγελάς κανέναν.
Πάντα είμαι ευγενικός με τις κυρίες. Είναι η καταστροφή μου.
Πνεύμα, τι διαστροφή είναι αυτή;
Ζήτησα να δω λίγη συγκίνηση για το θάνατο του ανθρώπου...
...και μου δείχνεις μόνο απληστία και φιλαργυρία!
Δείξε μου λίγη τρυφερότητα! Λίγο συναίσθημα!
Κάποιο μπέρδεμα έχει γίνει.
Το άλλο πνεύμα μ' έφερε εδώ νωρίτερα.
Πολύ καλά.
Είναι αδύνατον να συζητήσει κανείς μαζί σου.
"Αφήστε τα μικρά παιδιά να έρθουν κοντά μου, μην τους απαγορεύετε.
Έτσι είναι το Βασίλειο του Θεού.
Ειλικρινά σας λέω...
όποιος δε γνωρίσει το Βασίλειο του Θεού ως παιδί...
...δε θα μπει ποτέ μέσα."
Αυτό το χρώμα μού πονάει τα μάτια.
Είναι καλύτερα τώρα.
Αυτή η δουλειά μού κοκκινίζει τα μάτια.
Να μη δει κόκκινα μάτια ο μπαμπάς όταν έρθει.
Για κανένα λόγο.
Θα 'ρθει όπου να 'ναι.
Έπρεπε να έχει έρθει.
Νομίζω πως τώρα τελευταία περπατάει πιο αργά.
Τον έχω δει να περπατάει με τον...
...με τον Μικρό Τιμ στους ώμους του πολύ γρήγορα.
Κι εγώ.
- Κι εγώ. - Κι εγώ.
Αλλά ήταν πολύ ελαφρύς.
Κι ο πατέρας σας τον αγαπούσε τόσο...
...που δεν ήταν ταλαιπωρία.
Καθόλου.
Ήρθε ο πατέρας σας.
Γεια σου, πατέρα.
Γεια σου, χρυσή μου.
- Γεια σας, μικρά μου. - Γεια σου, πατέρα.
Άργησες. Ανησυχήσαμε.
- Χαίρομαι που ήρθες. - Κι εγώ.
Δε χωράς στην αγκαλιά μου.
Άργησα επειδή πέρασα από 'κεί.
Σήμερα;
Δεν μπορούσα να μην πάω.
Είναι τόσο ήσυχα και πράσινα.
Θα το δεις την Κυριακή.
Όλοι θα πάμε την Κυριακή.
Του υποσχέθηκα πως κάθε Κυριακή θα πήγαινα...
Παιδάκι μου!
Μικρό μου παιδάκι!
Πατέρα, μη λυπάσαι τόσο πολύ.
Με συγχωρείτε.
Έχω όλους εσάς.
Πρέπει να είμαι ευγνώμων.
Ξέρεις ποιον είδα στο δρόμο σήμερα;
Τον ανιψιό του κ. Σκρουτζ, τον Φρεντ.
Με χαιρέτησε χαρούμενα, όπως συνήθως.
Είδε πως ήμουν λίγο θλιμμένος.
Με ρώτησε τι είχα. Κι όταν του είπα...
είπε πως λυπάται πολύ και...
Ρόμπερτ.
Ο Τίμι είναι μέσα σε όλους μας.
Αλλά για χάρη του, πρέπει να συνεχίσουμε να ζούμε.
Όσο αγαπιόμαστε όλοι, θα 'ναι πάντα ζωντανός.
Φυσικά, χρυσή μου.
Αλλά όπως και όποτε...
και να χωριστούμε...
...είμαι σίγουρος πως κανείς μας δε θα ξεχάσει τον μικρούλη Τιμ.
Όχι, ποτέ.
Όταν θυμόμαστε πόσο υπομονετικός, πόσο πράος ήταν...
αν και ήταν μικρό παιδί...
...είμαι σίγουρη πως δύσκολα θα τσακωθούμε μεταξύ μας.
Είμαι ευτυχισμένος.
Πραγματικά ευτυχισμένος.
Ζήτησα τρυφερότητα και συναίσθημα.
Και μου τα έδειξες.
Δε χρειάζεται να δω τίποτε άλλο.
Πήγαινέ με σπίτι.
Τι είναι αυτό;
Δε συμφωνήσαμε να με πας σπίτι;
Φάντασμα.
Κάτι μου λέει πως πλησιάζει η στιγμή του χωρισμού μας.
Το ξέρω, χωρίς να ξέρω το πώς.
Πες μου.
Ποιος ήταν αυτός που είδαμε να κείτεται νεκρός;
Όχι.
Πριν πλησιάσω αυτόν τον τάφο, απάντησέ μου:
Αυτά που μου έδειξες είναι οι σκιές αυτών που θα γίνουν;
Ή είναι οι σκιές αυτών που "πιθανόν" να γίνουν;
Η πορεία του ανθρώπου προαγγέλλει συγκεκριμένο τέλος. Το δέχομαι.
Αλλά αν αλλάξει πορεία...
...το τέλος πρέπει ν' αλλάξει.
Πες μου ότι ισχύει αυτό σ' αυτά που μου έδειξες.
ΕΜΠΕΝΙΖΕΡ ΣΚΡΟΥΤΖ
Δεν είμαι πια αυτός που ήμουν!
Δε θα είμαι αυτός που ήμουν πριν το όραμα.
Αν δεν έχω καμιά ελπίδα, γιατί μου τα δείχνεις;
Καλό πνεύμα.
Η φύση σου μεσολαβεί για να με λυπηθείς.
Πες ότι μπορώ να τ' αλλάξω αυτά, αν αλλάξω ζωή.
Θα τιμώ ολόψυχα τα Χριστούγεννα, όλο το χρόνο.
Θα ζω στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον.
Τα πνεύματα και των τριών θα ζουν μέσα μου!
Δε θα κλείσω έξω τα διδάγματά τους!
Πες μου.
Πες μου ότι μπορώ να σβήσω το όνομα απ' αυτή την πέτρα!
Λυπήσου με!
Λυπήσου με! Λυπήσου με!
Το δωμάτιό μου!
Είμαι ζωντανός!
Ευχαριστώ, πνεύματα.
Θα κρατήσω την υπόσχεσή μου.
Θα ζω στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον.
Θα κρατώ μέσα μου τα πνεύματα και των τριών.
Ο Παράδεισος και τα Χριστούγεννα να είναι ευλογημένα!
Το λέω γονατιστός, Τζέικομπ Μάρλεϊ.
Γονατιστός.
Εννιά η ώρα.
Είναι μέρα.
Αλλά ποια μέρα;
Ε, μικρέ!
Εγώ, κύριε;
Ναι, καλό μου παιδί. Τι μέρα είναι σήμερα;
Ανήμερα Χριστούγεννα, φυσικά!
Χριστούγεννα;
Δεν τα έχασα.
Σε μια νύχτα έγιναν όλα.
Ό,τι θέλουν κάνουν τα πνεύματα.
- Γεια σου, καλό μου παιδί! - Γεια!
Ξέρεις τον πτηνοπώλη στον παραπάνω δρόμο;
Έτσι νομίζω!
Έξυπνο παιδί. Εξαιρετικό.
Ξέρεις αν πούλησε τη μεγάλη γαλοπούλα που είχε;
Αυτή που ήταν στο μπόι μου;
Θαυμάσιο παιδί. Χαίρομαι να του μιλάω.
Ναι, αυτή που είναι στο μπόι σου!
Ακόμα εκεί κρέμεται.
Πήγαινε να την αγοράσεις!
Και φέρ' τους εδώ να τους πω πού να την παραδώσουν.
Φέρε τον άνθρωπο και θα σου δώσω ένα σελίνι.
Έλα σε λιγότερο από 5 λεπτά και θα σου δώσω μισή κορώνα!
Να ντυθώ. Έχω πολλά να κάνω.
Να μην καθυστερήσω καθόλου.
Είμαι ελαφρός σαν φτερό!
Είμαι ευτυχισμένος σαν άγγελος!
Είμαι νέος σαν σχολιαρόπαιδο!
Είμαι ζαλισμένος σαν μεθυσμένος!
Καλά Χριστούγεννα σε όλους!
Κι ευτυχισμένος ο Καινούριος Χρόνος σ' όλο τον κόσμο!
Αν είναι φάρσα, θα σου βγάλω τ' αυτιά.
Βγήκε στο παράθυρο, σας ορκίζομαι.
Ήρθες!
Ο μικρός λέει πως θέλετε ν' αγοράσετε τη γαλοπούλα.
Πολύ σωστά.
Η μισή κορώνα για τις υπηρεσίες σου.
- Ευχαριστώ, κύριε! - Θαυμάσιο παιδί.
Τώρα, να η διεύθυνση και το αντίτιμο της γαλοπούλας.
Πήγαινέ την στον Μπομπ Κράτσιτ στο Κάμντεν.
Έχω γράψει τις οδηγίες.
- Πήγαινε αμέσως. - Μάλιστα, κύριε.
Θα πεις μόνο ότι τη στέλνει ένας φίλος.
Να πάει εγκαίρως για το δείπνο.
Θα είναι, κύριε.
Πάρε κάτι για τον κόπο σου.
- Ευχαριστώ, κύριε. - Για σένα.
- Ευχαριστώ. - Καλά Χριστούγεννα.
Θαυμάσια μέρα.
Καλημέρα. Καλά Χριστούγεννα.
Σαν άγγελοι. Ναι, ακριβώς.
Τραγουδάτε υπέροχα.
- Ευχαριστώ, κύριε. - Εγώ σας ευχαριστώ...
...για την εξαίσια μουσική σ' αυτή την εξαίσια γιορτινή μέρα.
Καλημέρα.
Κύριοι, καλά Χριστούγεννα.
Ο κύριος Σκρουτζ.
Το όνομά μου δεν σας είναι ευχάριστο.
Συγχωρήστε με και δεχθείτε την προσφορά μου για τους φτωχούς...
Κύριε ελέησον!
Αγαπητέ μου, κ. Σκρουτζ!
Σοβαρολογείτε;
Ούτε δεκάρα λιγότερο.
Συμπεριλαμβάνονται και καθυστερούμενες οφειλές.
Τι να πω σε τέτοια γενναιοδωρία;
Μην πείτε τίποτα.
Μα, αγαπητέ μου κύριε!
- Θα έρθετε να με δείτε; - Βέβαια!
- Θα έρθουμε! - Σας είμαι υποχρεωμένος.
- Ευχαριστώ 50 φορές! - Ευχαριστώ, κύριε.
- Ναι; - Ο Μπομπ Κράτσιτ;
- Ναι. - Αυτό είναι για σας.
Κάποιο λάθος θα έγινε.
- Είστε ο Μπομπ Κράτσιτ; - Ναι.
Δεν έγινε λάθος.
Δεν την παρήγγειλα.
Αυτή η γαλοπούλα πληρώθηκε από έναν κύριο...
...για να παραδοθεί σ' εσάς για το Χριστουγεννιάτικο δείπνο.
Πώς λέγεται ο κύριος;
Ανώνυμος.
Επιθυμεί να παραμείνει ανώνυμος.
Ανώνυμος είπες;
Αυτό είπε. Ένας ανώνυμος κύριος.
- Ποιος μπορεί να την έστειλε; - Δεν έχω ιδέα.
- Λάθος έκαναν; - Έτσι είπα κι εγώ.
Έχει τ' όνομά μας επάνω.
- Τι θα κάνουμε; - Εγώ λέω να την ψήσουμε...
...και να κάνουμε το ωραιότερο γιορτινό δείπνο της ζωής μας.
Κι εγώ λέω, κυρία Κράτσιτ, έξοχη ιδέα!
Κι ο Θεός να μας ευλογεί όλους.
Κι ο Θεός να μας ευλογεί όλους!
- Καλά Χριστούγεννα, κύριε. - Καλά Χριστούγεννα.
Καλά Χριστούγεννα.
Φρεντ! Είναι πολύ ακριβό.
Σ' αρέσει, όμως;
Τρελαίνομαι!
Είναι το πιο όμορφο πράγμα που έχω δει!
Η θέση του είναι στον καρπό σου. Καλά Χριστούγεννα.
Φρεντ, σ' αγαπώ!
- Κι όχι μόνο γι' αυτό. - Το ξέρω.
Το ξέρω.
- Ποιος μπορεί να είναι; - Είναι νωρίς ακόμα.
Θεέ μου!
Είναι ο θείος Εμπενίζερ.
Ο θείος σου;
Τι μπορεί να θέλει;
Άνοιξε, Μαίρη.
Δεν ξέρω τι θέλει.
Φρεντ.
Θείε Εμπενίζερ.
Μπορώ να περάσω;
Ναι, περάστε.
- Παρακαλώ. - Ευχαριστώ.
Περάστε.
Καλό απόγευμα, κυρία μου.
Καλά Χριστούγεννα.
Καλά Χριστούγεννα και σ' εσάς.
Θείε Εμπενίζερ, η γυναίκα μου, η Τζάνετ.
Τζάνετ, ο θείος Εμπενίζερ.
Χαίρω πολύ.
Μάλλον έχεις ξαφνιαστεί.
Ναι, κι αυτό.
Ναι, είναι αλήθεια.
Ειλικρινά, είναι έκπληξη.
Χθες, μου ξεκαθαρίσατε...
...ότι δε δέχεστε την πρόσκλησή μου.
Κι άλλα πράγματα ξεκαθάρισα.
Πως τα Χριστούγεννα είναι σαχλαμάρες...
...σπατάλη χρόνου και χρήματος.
Ένα ψεύτικο εμπορικό φεστιβάλ...
...που πρέπει ν' αγνοείται.
Ναι, βασικά αυτά είπατε.
Ήρθα για τρεις λόγους.
Πρώτον, να σου ζητήσω συγγνώμη.
Γι' αυτά που είπα για τα Χριστούγεννα.
Έλεγα σαχλαμάρες, Φρεντ.
- Ναι; - Τότε δεν το ήξερα, τώρα το ξέρω.
Δεύτερον, ήρθα να γνωρίσω τη γυναίκα σου.
- Να τη. - Ναι.
Είναι πολύ όμορφη.
Σας ευχαριστώ.
Κάποτε ήμουν ερωτευμένος.
Θα το πίστευες αυτό;
Ναι.
Αλλά δεν είχα ούτε το θάρρος, ούτε την αισιοδοξία...
...κι ίσως, ούτε τα βαθιά αισθήματα που έχετε οι δυο σας.
Τρίτον, αν ισχύει ακόμα η πρόσκληση για το δείπνο...
...τη δέχομαι.
Φυσικά ισχύει.
Ζήτω!
Ήμουν σίγουρος πως μια μέρα...
Ήσουν; Φαίνεται πως είχες δίκιο.
Ναι, θα ήθελα να φάμε μαζί.
Είστε παραπάνω από ευπρόσδεκτος.
Σ' αρέσουν τα παιχνίδια;
Ναι, όντως μ' αρέσουν.
Παίζετε ποτέ Παρομοιώσεις;
Είναι απ' τα αγαπημένα μας.
- Μπορούμε να παίξουμε σήμερα; - Πολύ πιθανόν.
Τα καταφέρνω πολύ καλά.
Κι αν τύχει να πουν "σφιχτός σαν..."
...η απάντηση είναι "σαν τύμπανο".
Μα, ναι. Αυτή είναι.
Ωραία.
Συγχώρεσέ με, αλλά βλέπω τη σκιά της αδελφής μου στο πρόσωπό σου.
Την αγαπούσα τη μητέρα σου.
Για ένα διάστημα, είχα ξεχάσει πόσο πολύ την αγαπούσα.
Ίσως είχα επιλέξει να ξεχάσω.
Λοιπόν.
Θα ήθελα να δοκιμάσω εκείνο το ξακουστό παντς.
Μας κάνατε πολύ ευτυχισμένους, θείε Εμπενίζερ.
Αλήθεια;
Ναι.
Ο Θεός να με συγχωρέσει για το χρόνο που έχασα.
9 η ώρα. Πάλι άργησες, Κράτσιτ.
Θα δούμε τι θα κάνουμε.
Κύριε Κράτσιτ!
Μάλιστα, κύριε.
Ξέρεις τι ώρα είναι;
Μάλιστα, κύριε.
Τι ώρα είναι;
9 και 18, κύριε.
Και 18 1/2 λεπτά.
Γιατί ήρθες τέτοια ώρα;
Συγγνώμη, κύριε. Πάει πίσω το ρολόι μου.
Ναι, έτσι νομίζω.
Έλα 'δώ, σε παρακαλώ.
Μια φορά το χρόνο συμβαίνει, κύριε. Δε θα επαναληφθεί.
Διασκέδασα κάπως χθες.
Λοιπόν, σου λέω, φίλε μου, δε θα το ανεχθώ πλέον.
Γι' αυτό...
Γι' αυτό σκοπεύω να...
...σου διπλασιάσω το μισθό!
Μου διπλασιάζετε το μισθό;
Ναι, Μπομπ!
Καλά Χριστούγεννα!
Και θα βοηθήσω την οικογένειά σου μ' όποιο τρόπο μπορώ.
Κι ο Τιμ θα ξαναπερπατήσει.
Και θα γίνεται όλο και πιο δυνατός.
Θα συζητήσουμε τις λεπτομέρειες το απόγευμα, πίνοντας ένα ποτό.
Τι έπαθες;
Τίποτα, κύριε.
Είναι που...
Τίποτα.
- Ευχαριστώ, κύριε. - Παρακαλώ, καλέ μου φίλε.
Άναψε τη φωτιά πριν πεθάνουμε απ' το κρύο.
Αγόρασε κάρβουνα...
...πριν στρωθείς στη δουλειά!
Μάλιστα, κύριε.
Ο Εμπενίζερ Σκρουτζ τήρησε το λόγο του.
Έγινε τόσο καλός φίλος, τόσο καλός εργοδότης...
...τόσο καλός άνθρωπος, όσο κανένας στην πόλη.
Και για τον Μικρό Τιμ, που δεν πέθανε, ήταν σαν δεύτερος πατέρας.
Έλεγαν πως ο Εμπενίζερ Σκρουτζ ήξερε να γιορτάζει τα Χριστούγεννα.
Αν άνθρωπος κατέχει αυτή τη γνώση...
...μακάρι να το πουν αυτό για μας. Για όλους μας.
Κι όπως παρατήρησε ο Τιμ:
"Ο Θεός να μας ευλογεί όλους!"
Subrip: Gandalf
Επιμέλεια-Συγχρονισμός amerzone