ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΓΓΕΛΟΙ
Καλά Χριστούγεννα ΝΗΣΙ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ 1895
- Σελέστ; - Ναι;
Κάποιος θέλει να αποβιβαστεί από το ατμόπλοιο που μόλις έφτασε.
Έχω εντολές από τον αρχιδεσμοφύλακα της φυλακής...
να μείνω εδώ μήπως και οι φύλακες αποφασίσουν να ψάξουν την ακτή.
Τρεις κατάδικοι το 'σκασαν χθες βράδυ.
Κάνε αυτό που σου λέω. Είσαι έξω με αναστολή.
Κι εσύ, ουσιαστικά, κατάδικος είσαι, παρότι μπορείς να κινείσαι ελεύθερα.
Μια κουβέντα να πω, θα επιστρέψεις στη φυλακή, γι' αυτό κάνε ό,τι λέω.
Καλά.
Οι τρεις κατάδικοι που δραπέτευσαν χθες βράδυ...
ξέρεις αν είναι επικίνδυνοι;
Ναι. Προσπάθησαν να σκοτώσουν έναν δεσμοφύλακα.
Προσπάθησαν; Δεν πέθανε;
Μάλλον θα χάνω τις δυνάμεις μου.
Φταίει το φαΐ της φυλακής. Μην ανησυχείς, θα σου περάσει.
Αν δεν μας πιάσουν πρώτα. Ωραία απόδραση...
ξαπλώνουμε εδώ σε κοινή θέα φορώντας τη στολή της φυλακής.
Ποιος θα προσέξει 3 δραπέτες μέσα σε 1.200 κατάδικους με αναστολή;
Τους μοιάζουμε, μας μοιάζουν. Ποιος θα προσέξει τρεις επιπλέον;
Πάρε αυτό το φίδι μακριά μου.
Σε παρακαλώ. Θα σε ακούσει. Ο Αδόλφος είναι ευαίσθητος.
- Θα του προκαλέσεις άγχος, Τζουλς. - Εγώ σ' αυτόν;
- Όπως και να 'χει, πρέπει να φάει. - Κι εγώ πεινάω, ξέρετε.
Πάμε να κλέψουμε τίποτα.
Άλμπερτ! Δεν είναι Παρίσι εδώ.
Ένα μικρό χουφτωματάκι μόνο.
Μπορεί να μας συλλάβουν και μόνο λόγω της εμφάνισής σου.
Δεν μας κυνήγησαν.
Χάνουν τα ίχνη όταν βρέχει. Όπως και να 'χει, μια χαρά τα πάμε.
Χρειαζόμαστε μόνο μια ευκαιρία να ανεβούμε στο πλοίο στο λιμάνι...
και μετά πρόσω ολοταχώς για το Παρίσι.
- Σου αρέσει αυτή η ιδέα. - Ναι.
- Αυτό για σένα. - Ευχαριστώ.
Μπορείτε να μου πείτε πού είναι η Επιτροπή Υγείας;
Σας ευχαριστώ.
Από το πλοίο στο λιμάνι κατέβηκες;
Στρατιωτικός γιατρός. Ασθένεια στο πλοίο. Θα μπούμε σε καραντίνα.
Θα προλάβουν να επιβιβαστούν τίποτα νέοι επιβάτες;
- Είστε κάποιος αξιωματούχος; - Είμαι κάποιος κατάδικος.
Κι οι τρεις σας κατάδικοι είστε; Απατεώνες;
Εγώ είμαι απατεώνας. Αυτοί είναι δολοφόνοι.
Μάλιστα, λοιπόν, ας πηγαίνω στη δουλειά μου.
Η βροχή σταμάτησε. Η Επιτροπή Υγείας...
- Από 'κεί. - Σας ευχαριστώ.
Τι πήρες;
Πέντε φράγκα. Η νέα γενιά δεν έχει ιδέα από αποταμίευση.
"Κοινοπραξία Εμπορικών Επιχειρήσεων, Φέλιξ Ντουκοτέλ".
Ντουκοτέλ.
Είναι το κατάστημα γενικού εμπορίου.
Ο γνωστός Ντουκοτέλ, αυτός που κάνει πίστωση.
- Δεν έχει λεφτά η υπόθεση. - Περίμενε λίγο.
Δεν το παραδίδουμε εμείς στον Ντουκοτέλ;
Ίσως μας δώσει κάτι για τον κόπο μας.
Αν δεν μας δώσει, ίσως κλέψουμε κάτι για τον κόπο μας.
ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΣΕ ΛΟΝΔΙΝΟ, ΠΑΡΙΣΙ, ΒΟΣΤΩΝΗ
ΦΕΛΙΞ ΝΤΟΥΚΟΤΕΛ
Τζόζεφ.
Μια στιγμή.
Καλησπέρα σας. Πώς μπορώ να σας εξυπηρετήσω;
Με συγχωρείτε. Νόμιζα πως είστε πελάτες.
- Γράμμα για σας. - Σας ευχαριστώ.
Μπορώ να σας προσφέρω κάτι για τον κόπο σας;
- Ίσως ένα πούρο; - Όχι λεφτά;
Οι δουλειές...
Το ταβάνι σας στάζει.
Το ξέρω. Και μόλις τώρα ξεκινά η περίοδος των βροχών.
- Πρέπει να το φτιάξετε. - Ναι...
Έχω μια ιδέα, μια υπέροχη ιδέα. Οι άντρες αυτοί ψάχνουν δουλειά.
- Ποιοι, εμείς; - Δουλειά όπως αυτή που κάναμε...
Θα 'ναι η καλύτερη σκεπή στο Καγιέν. Θα τη φτιάξουμε.
Μπορούμε να καθαρίσουμε και λίγο το μαγαζί.
Μα δεν μπορώ να σας πληρώσω.
Και μόνο που θα είμαστε στο μαγαζί σας μ' αυτά τα όμορφα πράγματα...
αρκεί. Και με το παραπάνω.
Ναι. Καρφιά, σφυριά, πισσόχαρτο, τα 'χετε όλα αυτά;
Τα καρφιά είναι εδώ κι εκεί είναι τα εργαλεία κι όλα αυτά...
Ανεβείτε απ' αυτή τη σκάλα.
Ξέρετε πώς να επισκευάζετε σκεπές;
Είμαστε ειδικοί. Όσο και να βρέχει, το μαγαζί θα είναι θεόστεγνο.
Και θα τ' αφήσουμε πεντακάθαρο.
Είναι στ' αριστερά. Εκεί που είναι εκείνο το παράθυρο.
Να το πλοίο μας.
Αύριο θα έχει άλλους τρεις επιβάτες.
Ναι, μα τι θα γίνει με τα χαρτιά μας, ταυτότητες, διαβατήρια;
Δώσε μου ένα καλό στυλό, μερικές ώρες...
και θα σου φτιάξω εγώ ένα διαβατήριο πρώτης τάξης.
Η πλαστογραφία δεν είναι απλό χόμπι για μένα. Είναι τέχνη.
Ίσως μπλέξουμε, ξέρεις. Η πλαστογραφία είναι παράνομη.
Ό,τι χρειαζόμαστε βρίσκεται εκεί κάτω.
Μόλις νυχτώσει, θα βουτήξουμε ό,τι θέλουμε.
Ίσως φέρει αντιρρήσεις ο γέρος.
Αν μπει στη μέση, δεν θα του βγει σε καλό.
Θα του κόψουμε τον λαιμό σαν χριστουγεννιάτικο δώρο.
Κάτι τέτοιο θα σ' έκανε να μην πιστεύεις πια στον Αϊ-Βασίλη.
Ειλικρινά, Φέλιξ, δεν σε καταλαβαίνω.
Σου 'πα τόσες φορές να μην αφήνεις κατάδικους να μπαίνουν στο μαγαζί.
- Σε κατακλέβουν και τους αφήνεις. - Τι σημασία έχει;
Άλλη μια απώλεια στα τιμολόγια είναι σαν σταγόνα στον ωκεανό.
Δεν θα το αντιληφθεί κανείς εκτός απ' αυτόν.
Δεν θα τελειώσεις τον ετήσιο απολογισμό;
- Τελείωσε το κόκκινο μελάνι. - Κάτσε να το ακούσει αυτός.
Πρέπει να καταλάβει ότι ο πρώτος χρόνος σε μια επιχείρηση...
πάντα περιλαμβάνει κέρδη κι απώλειες.
Ο Αντρέ Τροσάρντ θέλει μόνο κέρδη. Αν χάσεις τη δουλειά...
Θα δείξει κατανόηση, Αμελί, δεν θα με απολύσει.
- Άλλωστε, είμαστε συγγενείς. - Ξαδέρφια είστε. Απλώς ξαδέρφια.
Θα ήταν καλύτερα αν ήμασταν αδέρφια, φυσικά...
αλλά μάλλον είναι πολύ αργά ακόμη και γι' αυτό.
Φέλιξ, δεν θα αλλάξεις ποτέ.
Ό,τι έχουμε, το σπίτι μας, όλα ανήκουν στον Αντρέ.
Το μόνο καλό σ' αυτό το μέρος είναι ότι είμαστε 5.000 χλμ. μακριά...
από τον Αντρέ Τροσάρντ.
Αμελί, δεν σου ζητώ να τον συμπαθήσεις...
αλλά όταν χρεοκόπησα στο Παρίσι, ποιος πλήρωσε όλα τα χρέη μου;
Αυτός. Και ποιος πήρε την επιχείρησή σου ως αντάλλαγμα;
Μα μου έδωσε την ευκαιρία να διευθύνω αυτό το κατάστημα.
Κι απειλεί συνεχώς να σε απολύσει, αν δεν πάνε καλύτερα οι δουλειές.
- Χαίρομαι που δεν είμ' αδερφός του. - Δεν θέλω να σου γκρινιάζω.
Πολύ ωραία γυναίκα. Εξαιρετικά ωραία.
Νομίζω πως θα τη σκεφτώ πριν κοιμηθώ απόψε.
Αν πρόκειται να τη σκεφτεί κάποιος, αυτός θα είμαι εγώ.
Είναι δική σου. Συγγνώμη, δεν ήξερα πως ενδιαφερόσουν.
Απλώς τη βαρέθηκα πια τη Σάρα Μπέρναρντ, την ηθοποιό.
Κάποιος είναι πάνω στη σκεπή.
Τι έγινε;
Ναι, ξέχασα να σ' το πω.
Είναι αυτοί οι κατάδικοι που σου 'πα. Επισκευάζουν τη σκεπή.
Ένα μόνο μπορώ να πω για τους απατεώνες. Είναι τίμιοι κι εργατικοί.
Καλά Χριστούγεννα!
Είναι κανείς εδώ;
Κυρία Παρόλ. Καλά Χριστούγεννα.
Καλά Χριστούγεννα, αν κι έχουμε 40 βαθμούς υπό σκιά.
Δεν μπορώ να μείνω.
Σταμάτησα μόνο για να αγοράσω ένα μπουκάλι λικέρ για τον Έρνεστ.
Είναι η χριστουγεννιάτικη έκπληξή μου για τον Έρνεστ.
Αυτός μου δίνει πάντα ένα κουτί μπισκότα.
Φυσικά, τα τρώει αυτός κι εγώ πίνω το λικέρ.
Θα φέρω ένα μπουκάλι.
Είδα τους εργάτες στη σκεπή σας όταν έμπαινα.
Κατάδικοι, βλέπω. Πολύ βολικοί και φτηνοί.
Βέβαια, πρέπει να προσέχετε...
να μη σας τύχει κανένας κλέφτης ή σεξομανής.
Οι δολοφόνοι είναι καλύτεροι. Είναι πολύ ευγενικοί.
Θα σας φέρω το λικέρ.
Μπορείτε; Το εκτιμώ ιδιαιτέρως αυτό. Σας ευχαριστώ.
Τζόζεφ, μπορώ να ονειρευτώ αυτήν;
Όσο θες.
Δική μου! Ολόδική μου.
Το λικέρ, κυρία μου. Είναι Κορντέζιο.
Να πάρετε έναν κατάδικο για το μαγαζί, όπως έχω εγώ τον Οκτάβιο.
Είναι πραγματικό διαμάντι!
Βέβαια, μιλάει πολύ με τον εαυτό του...
αλλά είναι πολύ καθαρός και τυπικός και ικανός.
Πρέπει να τον δείτε να ακονίζει μαχαίρια. Είναι ειδικός.
- Χρεώστε το στον λογαριασμό μου. - Σχετικά μ' αυτό, κα Παρόλ.
Βέβαια, ο λογαριασμός μου. Πρέπει να τον κοιτάξω μια μέρα.
Αμέσως μετά τις διακοπές.
Χαιρετισμούς στη γλυκύτατη κόρη σας, την Ίζαμπελ.
Τι κρίμα που δεν παντρεύτηκε ακόμη.
Καλά Χριστούγεννα.
Γεια σας.
Άκουσες τι είπε για την Ίζαμπελ;
Ποια;
Την κόρη μας, την Ίζαμπελ. Μήπως ξέχασες πως έχουμε κόρη;
Κόρη; Εννοείς την Ίζαμπελ.
Η κα Παρόλ είπε κάτι για την Ίζαμπελ;
Για το ότι δεν έχει παντρευτεί.
Μα είναι μόνο 18 χρονών.
Στα 18, ήμουν ένα χρόνο παντρεμένη μαζί σου κι έγκυος στην Ίζαμπελ.
Η Ίζαμπελ είναι 18, μα πού είναι η δική της Ίζαμπελ;
Με μπερδεύεις. Αγνοείται η Ίζαμπελ;
Όχι. Είναι στην εκκλησία. Ποτέ δεν με ακούς.
Αμελί, μη θυμώνεις.
Αμελί, ας μην μπλέξουμε ακόμη περισσότερο.
Μη στενοχωριέσαι. Με κάνει να νιώθω δυστυχισμένος.
Και στενοχωριέμαι όταν είμαι δυστυχισμένος.
Τι μητέρα θα ήμουν αν δεν ανησυχούσα;
Όλα μαζί συμβαίνουν.
Η καημένη η Ίζαμπελ, το μαγαζί, έλλειψη μετρητών, τα Χριστούγεννα.
- Η καημένη η Ίζαμπελ; - Είναι ερωτευμένη με τον Πολ.
Τον ανιψιό του; Αυτό είναι αδύνατον. Έχουν να ειδωθούν έναν χρόνο.
Ήταν μαζί όσο ήμασταν στο Παρίσι.
Πίστευα πως θα τον ξεχνούσε, αλλά όχι.
Κοίτα. Στο ημερολόγιό της γράφει παντού πόσο τον αγαπάει.
Διαβάζεις τις κρυφές της σκέψεις;
Γιατί νομίζεις πως της το έδωσα; Το κουμπί σου κρέμεται.
Λοιπόν, αγαπάει τον Πολ. Και τι έγινε;
Θα άφηνε ο Αντρέ τον ανιψιό του να παντρευτεί την κόρη μας;
Γιατί; Η οικογένειά μου είναι εξίσου καλή με τη δική του.
Τώρα που το σκέφτομαι, είναι η ίδια οικογένεια.
Δεν ξέρεις τον Αντρέ όσο εγώ.
Ο γάμος γι' αυτόν είναι μια επαγγελματική συμφωνία.
Δίνεις λίγα και παίρνεις πολλά.
Κι εγώ δεν έχω τίποτα να δώσω. Αυτό εννοείς;
Μόνο αγάπη κι αυτή δεν αγοράζει τίποτα.
Έχεις δίκιο. Η καημένη η Ίζαμπελ κι η καημένη η Αμελί.
Δεν μιλούσα για τον εαυτό μου. Δεν θα σε άλλαζα με τίποτα.
Αν η Ίζαμπελ παντρευόταν κάποιον σαν εσένα, δεν θ' ανησυχούσα.
Το μόνο πράγμα για το οποίο είμαι περήφανος είναι ο γάμος μας.
Και δεν ξέρω πώς τον κατάφερα.
Ήταν δική μου ιδέα. Σ' αγαπούσα, θυμάσαι;
Θυμάμαι τα πάντα.
Νόμιζα πως θα άλλαζα τον κόσμο για σένα, αλλά απέτυχα.
Ο κόσμος είναι ακόμη ο ίδιος.
Όχι ακριβώς. Έχω μεγαλώσει κι έχω δυο παιδιά τώρα.
Την Ίζαμπελ κι εσένα.
Έτσι μπράβο. Έτσι πρέπει να γιορτάζονται τα Χριστούγεννα.
Θυμάμαι τα Χριστούγεννα του 1892, στη Μασσαλία.
Φριχτό, απαίσιο μέρος, μες στη διαφθορά...
αλλά λάτρευα την κάθε γωνιά του.
Ακόμη φιλιούνται.
Αξιοθαύμαστο. Μετά από 18 χρόνια γάμου και σ' ένα τέτοιο κλίμα.
"Φέλιξ Ντουκοτέλ".
Καλησπέρα σας. Πώς μπορώ να σας εξυπηρετήσω;
Μπαμπά, εγώ είμαι, η Ίζαμπελ. Η κόρη σου.
Μα, ναι, βέβαια. Είχα ξεχάσει ότι είσαι τόσο όμορφη.
Το λες μόνο επειδή σου μοιάζω.
Μα είσαι όμορφη. Μόνο τόσο ντροπαλή να μην ήσουν.
Ποτέ δεν είμαι ντροπαλή μ' εσένα.
Ίσως γι' αυτό με θεωρείς όμορφη κι αυτό με κάνει να σκέφτομαι...
Θεέ μου, μπερδεύτηκα τώρα.
Μπαμπά, ένα γράμμα για σένα. Δεν το άνοιξες.
- Ένα γράμμα; - Το ξέχασες;
Τι γράμμα; Ναι, αυτό που έφεραν οι κατάδικοι.
- Οι κατάδικοι; - Αυτοί στη σκεπή.
- Εσύ είσαι, Ίζαμπελ; - Ναι. Γύρισα από την εκκλησία.
Το φόρεμά μου άρεσε σε όλους.
Κάνει ένα πολύ ωραίο θρόισμα όταν περπατώ.
Ο πάτερ Έντουαρντ με αγριοκοίταξε δυο φορές στη λιτανεία.
Θεέ μου, λεκιάστηκε με λάσπη η φούστα. Αυτός ο απαίσιος δρόμος!
Συγγνώμη. Έπρεπε να βλέπω πού πατάω...
αλλά σκεφτόμουν τόσο ωραία πράγματα όταν γύριζα σπίτι.
Σκέφτεσαι συχνά το Παρίσι, αγάπη μου;
Πώς ξέρεις ότι σκεφτόμουν το Παρίσι;
Λύγισε το χέρι σου.
Σ' όλο τον δρόμο, σκεφτόμουν να ξαναπάω εκεί.
Να μείνω εκεί, έστω και για μία ώρα.
Τόσο πολύ σου λείπει;
Υπάρχει λόγος. Ένας ιδιαίτερος λόγος.
Μαμά, δεν σου το είπα ποτέ. Πρόκειται για τον Πολ.
Τον Πολ Τροσάρντ. Είμαι ερωτευμένη μαζί του.
Αλήθεια;
Θυμάσαι πώς έκλαιγα όταν φύγαμε από το Παρίσι; Θυμάσαι;
Αυτός ήταν ο λόγος, ο Πολ.
Ποτέ δεν θα το φανταζόμουν.
Πες μου, είσαι σίγουρη πως κι ο Πολ σ' αγαπάει;
Δεν σου έγραψε ποτέ, ούτε ένα γράμμα.
Συμφωνήσαμε να μην αλληλογραφήσουμε.
Θέλω να πω, αυτός πίστευε ότι θα ήταν καλύτερα.
Να περιμένουμε έναν χρόνο και να δούμε αν νιώθουμε το ίδιο.
Και, μαμά, εγώ νιώθω ακόμη το ίδιο.
Πήγαινε, αγάπη μου.
Κοίτα τους. Είναι κι αυτοί φυλακισμένοι σαν κι εμάς.
Πώς μπλέκονται έτσι οι άνθρωποι;
Έχω κι εγώ μια κόρη στην ηλικία της.
Ελπίζω να είναι με τη μητέρα της. Υπέροχη γυναίκα, η μητέρα της.
- Μακάρι να την είχα παντρευτεί. - Αμελί!
- Τι έγινε;
Είναι εδώ. Αυτοπροσώπως. Εδώ, στο Καγιέν.
- Ποιος; - Ο ξάδερφος Αντρέ.
Είναι εδώ, στο ατμόπλοιο στο λιμάνι, σε καραντίνα.
"Αν έχεις την καλοσύνη να με πάρεις απ' αυτό το παλιοκάραβο αμέσως.
"Με εκτίμηση, Αντρέ Τροσάρντ."
Και δεν είναι μόνο αυτό. Δεν είναι μόνος. Είναι κι ο Πολ μαζί του.
- Ο Πολ; - Είναι κι οι δύο εδώ.
Μακάρι να ήμουν μεθύστακας. Μακάρι να ήμουν νεκρός.
Μακάρι να ήμουν ένας νεκρός μεθύστακας.
Θα πάω στην Επιτροπή Υγείας να κανονίσω...
να τον πάρουν από το πλοίο.
Δεν γίνεται να πάρουμε τον Πολ...
και ν' αφήσουμε τον Αντρέ μέχρι το τέλος των διακοπών;
Το σκέφτηκε αυτό.
Λέει ότι θέλει να 'ναι τα Χριστούγεννα μαζί μας και να ελέγξει τα τιμολόγια.
Άκουσα τον μπαμπά. Συμβαίνει τίποτα;
Όχι, αγάπη μου. Για σένα θα 'ναι υπέροχα τα Χριστούγεννα.
- Ο Πολ είναι εδώ, στο Καγιέν. - Ο Πολ;
Πρέπει να προσευχήθηκες πολύ στην εκκλησία σήμερα.
Δεν το πιστεύω. Είσαι σίγουρη;
Θα μείνουν μαζί μας. Καλύτερα να πάω να ετοιμαστώ.
"Έφτασα σήμερα το πρωί κι είμαι σε καραντίνα."
Θα μείνει εδώ τουλάχιστον μια βδομάδα, ίσως περισσότερο.
Περίεργο γράμμα.
Όλα πάνε μια χαρά και ξαφνικά καταρρέει.
Να το.
"Ο Πολ είναι ο μόνος κληρονόμος μου και κανόνισα να παντρευτεί...
"την κόρη του Οντιμπέρ, του ναυπηγού.
"Χρειάζομαι πλοία στην επιχείρησή μου."
Κάτι πρέπει να κάνουμε, αλλά ξέχασα τι.
Διάβασα ότι όταν κάποια λιποθυμά, ξεκουμπώνεις τα ρούχα της.
Αυτού του είδους το διάβασμα σ' έβαλε σε μπελάδες.
- Πήγαινε να φέρεις λίγο νερό. - Νερό, ναι.
Νερό! Πού έχει νερό;
Ποιος είσαι εσύ;
Να το.
Ίζαμπελ!
Δεν χρειάζεται να φοβάστε. Ήμασταν μαζί της.
- Τι κάνατε; - Τίποτα.
Ήμασταν εκεί πάνω όταν συνέβη.
Ο πατέρας της έφυγε, εσείς της δώσατε το γράμμα, το διάβασε...
Στη δεύτερη σελίδα είναι η θανάσιμη παράγραφος.
"Είναι ο μόνος κληρονόμος μου και κανόνισα να παντρευτεί την κόρη..."
Ωραίο ξάδερφο έχει ο άντρας σας.
Όταν ανοίξει τα μάτια της, καλύτερα να δει πρώτα εσάς.
Όχι πως είμαστε κακομούτσουνοι, μα θέλει χρόνο να μας συνηθίσει κανείς.
Αγάπη μου. Αγαπημένη μου Ίζαμπελ.
- Πολ; - Γεια!
Απλώς χαμογέλασα.
- Αυτό αρκούσε. - Πρέπει να 'χει αδύναμο στομάχι.
Τι να την κάνω;
- Θα την πας στο δωμάτιό της; - Βέβαια.
Από 'δώ είναι.
Αυτή η πόρτα, από 'δώ.
Θεέ μου!
- Από 'δώ είναι. - Ναι.
Εδώ μέσα.
Σ' ευχαριστώ. Πάω να φέρω λίγη αμμωνία με λεβάντα.
- Ίσως θα ήταν καλή ιδέα αν... - Αν...
Φυσικά και θα ήταν.
Οι φίλοι σου είναι πολύ εξυπηρετικοί.
Ειδικά αυτός που κουβάλησε την κόρη μου.
Πώς έμπλεξε με την παρανομία;
Κυνηγούσε μια κοπέλα.
Κυνηγούσε μια κοπέλα; Είναι έγκλημα αυτό στη Γαλλία;
Όχι ακριβώς. Δυστυχώς, την έπιασε.
Δεν υπάρχει πρόβλημα. Είναι κι ο Τζουλς εκεί.
Αυτός απλώς σκότωσε τη γυναίκα του.
Μα αυτό πρέπει να κάνεις, όταν λιποθυμά μια κοπέλα.
Θα 'λεγα να μην πάτε μέσα, κυρία, κλαίει και...
Η καημένη η κόρη μου.
Θεέ μου, ένας πελάτης.
Μια τέτοια στιγμή.
Κάθε στιγμή είναι καλή για πελάτες. Να τον εξυπηρετήσω;
Θα το απολαύσω. Πάει τόσος καιρός.
Θα τον εξυπηρετήσει τον πελάτη σας, κυρία.
Είναι ιδιοφυΐα, ξέρετε. Μια φορά, έκλεψε εννιά εκατομμύρια φράγκα...
και δεν συναντάς τέτοια άτομα κάθε μέρα.
Υποθέτω πως όχι, μα να έχω έναν κατάδικο να εξυπηρετεί πελάτη...
- Σας προκαλούμε νευρικότητα; - Νομίζω πως ναι.
Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας...
αν και, φυσικά, δεν μπήκαμε φυλακή για το τίποτα.
Εγώ, προσωπικά, είχα μια υπέροχη καριέρα.
Παραβίαζε χρηματοκιβώτια.
- Έκανα μόνο ένα μικρό λάθος. - Τι λάθος;
Μια μικρή διαφωνία με τη γυναίκα μου.
Αυτό το ασημένιο σετ χτένας και βούρτσας είναι φτιαγμένο για σας.
Ξέρετε πόσο τυχερός είστε; Είναι το τελευταίο μας.
- Τι να το κάνω; - Εξάσκηση.
Σας ωφελεί. Εξάλλου και μόνο που θα το έχετε, θα ξεγελάτε κόσμο.
Μπορείτε να το αφήσετε στους δικούς σας.
- Δεν έχω οικογένεια. - Αυτό ακριβώς είναι το θέμα.
Τις προάλλες, πούλησα το ίδιο σετ σ' έναν τελείως φαλακρό άντρα...
- και πού να τον δείτε τώρα. - Τι έπαθε;
Πέθανε, αλλά πέθανε με ωραία, πυκνά μαλλιά.
Θα φέρω τα ρέστα σας.
Έχετε ρέστα γι' αυτό; Μόλις πήρα 117 φράγκα.
- Τι πούλησες; - Ασημένιο σετ χτένας και βούρτσας.
Μα το έχουμε 10 χρόνια. Σε ποιον το πούλησες;
Είπε πως είναι διευθυντής του ταχυδρομείου.
Ο διευθυντής του ταχυδρομείου; Είναι τελείως φαλακρός.
Τότε καλύτερα να βιαστούμε πριν το ανακαλύψει.
Ωχ, όχι. Ο άντρας μου έχει το κλειδί.
Επιτρέψτε μου, τότε.
Πάει καιρός, μα σίγουρα ο μαέστρος έχει ακόμη το μαγικό του άγγιγμα.
Μόνο στα σκοτεινά μπορώ να το κάνω, γι' αυτό ησυχία, παρακαλώ.
Σ' ευχαριστώ!
Είσαι σίγουρος πως είναι ο διευθυντής;
Ήθελε κάλυμμα για κρεβάτι.
Και του πούλησες χτένα και βούρτσα;
Δεν είχατε καλύμματα.
- Υπάρχουν πολλοί σαν εσένα στη... - Ναι. Υπάρχουν διάφοροι.
Είναι ένας κόσμος όπως κάθε άλλος.
Μα πουλάτε ασήμι και φροντίζετε λιπόθυμα κορίτσια...
Είναι παλιά οικογενειακή παράδοση να κουβαλάμε κορίτσια.
Του πούλησα και τονωτικό μαλλιών. 11 φράγκα.
Σ' ευχαριστώ.
Λοιπόν, πίσω στη σκεπή.
Πού είναι ο Αδόλφος;
Τέσσερεις είστε;
Κατά κάποιον τρόπο, ναι. Ο Αδόλφος είναι ένα φιδάκι σ' ένα μικρό κλουβί.
Όπως κι εμείς, είναι εξόριστος και φυλακισμένος.
- Ο Αδόλφος μάς έκανε μια χάρη. - Μια μεγάλη χάρη.
Μας επέβλεπε ένας δεσμοφύλακας...
ένας αντιπαθητικός τύπος μ' ένα μαστίγιο.
Μια μέρα, φώναζε μ' έναν ιδιαίτερα άσχημο τρόπο...
και μια νότα στη φωνή του πρέπει να εκνεύρισε τον Αδόλφο...
γιατί, ξέρετε, οι οχιές είναι πολύ μουσικά ερπετά...
πολύ περισσότερο απ' όσο νομίζει ο κόσμος.
Τέλος πάντων, το φίδι έχασε την υπομονή του...
κι έπεσε στο άνοιγμα ανάμεσα στο κολάρο του φύλακα...
και στον λαιμό του, θα έλεγα...
και...
Ήταν ζήτημα δευτερολέπτων.
Και μια μεγάλη χάρη.
Ναι, ο φύλακας ήταν πολύ καλύτερος μετά απ' αυτό.
Φριχτό.
Μάλλον δεν σας αρέσουν αυτού του είδους οι ιστορίες.
Στάσου ακίνητη, νεαρή μου.
- Το βρήκα αυτό στο δωμάτιό μου. - Είπα, στάσου ακίνητη.
Τι είναι αυτό;
Μπορεί να σε δάγκωνε. Δεν καταλαβαίνει.
Είναι φίδι, βλέπεις;
Κόρη μου, καημένη μου κόρη.
Πρέπει να είναι η μέρα της λιποθυμίας.
Πού θέλετε να την πάω αυτή τη φορά, κυρία;
Στο ίδιο μέρος.
Να της κόψετε αυτή τη συνήθεια.
Έτσι που πέφτει, μπορεί να σπάσει τίποτα.
Έλα. Δεν είναι κανείς στο μαγαζί.
Ας μαζέψουμε εμπορεύματα.
Διαλέξτε κάτι ωραίο για μένα.
ΛΟΓΙΣΤΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
Ας την ξεφορτωθούμε.
Όχι, μην της κάνετε κακό.
Πάρτε τα λεφτά. Πάρτε ό,τι έχω, μα μην πειράξετε τη γυναίκα μου.
Χρειάζεστε γυαλιά.
Την τελευταία φορά που σας είδα, ήσασταν στη σκεπή.
Τι έγινε. Κατέρρευσε;
- Έρχεστε από την Επιτροπή Υγείας. - Ναι.
Τι έγινε με τον ξάδερφο Αντρέ;
Δεν θα τον κατεβάσουν από το πλοίο μέχρι αύριο.
Ωραία.
Τι κάνεις με τους λογαριασμούς μου;
Αυτόν τον σωρό ασυνάρτητων μαθηματικών λες "λογαριασμούς";
Έφαγα 10 χρόνια φυλακή για καλύτερα λογιστικά βιβλία απ' αυτά.
Πού είναι η αμμωνία; Σ' ευχαριστώ.
Αμελί, δεν καταλαβαίνω.
Κατάδικοι ελέγχουν τα βιβλία μου, άλλοι κάνουν άλλα.
Όταν ακούσεις τι έγινε, θα θέλεις να τους ευχαριστήσεις τους κυρίους.
- Η Ίζαμπελ διάβασε το γράμμα. - Για τον γάμο του Πολ;
Ναι. Έλα.
Αρκετά προβλήματα έχουν οι άνθρωποι χωρίς εμάς.
Ίσως πρέπει να αφήσουμε τη ληστεία και να φύγουμε.
Γίνεσαι συναισθηματικός;
Εσύ μπορεί να θέλεις να γυρίσεις στη φυλακή. Εγώ όχι.
Θέλω ακόμη να το σκάσουμε, μα όχι να τους εκμεταλλευτούμε.
Θα ένιωθα σαν εγκληματίας.
Θα περιμένουμε στη σκεπή μέχρι να βραδιάσει.
Δεν γίνεται να μείνουμε λίγο;
Θέλω να δω την κοπέλα με τα μάτια της ανοιχτά.
Κι άλλος πελάτης.
Γι' αυτό ζει, πουλά στους πελάτες άχρηστα πράγματα...
ακριβότερα απ' όσο μπορούν να πληρώσουν.
- Αν είναι να φύγουμε, ας φύγουμε. - Θα ήθελα να μείνω.
Τα Χριστούγεννα ήταν πάντα μια σημαντική γιορτή για μένα.
Έτσι έμπλεξα. Γύρισα σπίτι κάποια Χριστούγεννα...
και βρήκα τη γυναίκα μου να κάνει ένα δώρο σ' έναν φίλο μου.
Κρίμα. Λυπάμαι γι' αυτό, Τζουλς.
Ήταν απόλυτα δικό μου το λάθος.
Έπρεπε να της έγραφα, να της έλεγα ότι γύριζα σπίτι.
Είναι πολύ στενό.
Ναι, είναι λίγο μικρό.
Θα φέρω ένα μεγαλύτερο από την αποθήκη.
Θα γυρίσω σε 10 δευτερόλεπτα.
Τι κάνεις;
Ο τελωνειακός επόπτης θέλει μεγαλύτερο νούμερο.
Μόνο αυτό το νούμερο έχουμε.
- Το ξέρω. Θα του δώσω το ίδιο. - Μα είναι λάθος μέγεθος.
Δεν πουλάω αγαθά. Πουλάω μια ιδέα.
Ξέρετε πόσο τυχερός είστε; Είναι το τελευταίο μας.
Σας ευχαριστώ.
Ορίστε.
Τώρα, ρουφηχτείτε λίγο.
Λίγο ακόμη. Ναι, καλύτερα τώρα.
Καθόλου σκεμπές. Σταματήστε να αναπνέετε.
Τι ωραίοι ώμοι.
Ένας άντρας με τόσο ωραίους ώμους δεν θα 'πρεπε να τους κρύβει.
Αναπνέετε πάλι. Καλύτερα τώρα. Τεράστια διαφορά.
Δυο νούμερα μεγαλύτερο σάς κάνει 10 χρόνια νεότερο. Φανταστικό.
Σας ευχαριστώ.
Δύο κουμπιά έπρεπε να έχει ούτως ή άλλως. Να μας ξανάρθετε.
- Σας ευχαριστώ. - Μου αρέσει το σακάκι. Είναι άνετο.
- Το αγόρασε. - Γιατί όχι; Ήταν το τέλειο μέγεθος...
αρκεί να μη βάζει τίποτα στις τσέπες και να μη σκύβει.
Καλύτερα να βάλεις τα λεφτά στο κουτί σου για να είναι ασφαλή.
Σχεδόν τελειώσαμε.
Θα σας δώσω ένα χεράκι.
Μια στιγμή.
Η γυναίκα μου μού είπε πόσο τη βοηθήσατε.
Ξέρετε, είναι παραμονή Χριστουγέννων...
κι η γυναίκα μου σκέφτηκε κι εγώ συμφωνώ μαζί της...
αν, βέβαια, δεν έχετε να κάνετε τίποτα άλλο...
Θέλετε να μείνουμε για το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι;
Ό,τι κι αν έχουμε να κάνουμε, δεχόμαστε την πρόσκληση.
Χαίρομαι πολύ.
Ήλπιζα να σας πείσω.
Βέβαια, ίσως να σας περιμένουν στη φυλακή.
- Να 'στε βέβαιος γι' αυτό. - Ας περιμένουν. Καλό θα τους κάνει.
Ναι. Πάντα το δικό τους γίνεται.
Εξάλλου, έτσι που λιποθυμά συνέχεια η κόρη σας...
θα χρειαστείτε κάποιον να την κουβαλάει.
Κανονίστηκε. Θα πω στη γυναίκα μου ότι σας έπεισα να μείνετε.
Θα γιορτάσουμε κανονικά με δέντρο και στολίδια και δώρα.
Ετοιμάστε τα όλα, εγώ θα πάω να αγοράσω γαλοπούλα.
- "Ν' αγοράσεις" είπες; - Προς τιμήν των γιορτών.
Ίσως καθυστερήσω λίγο. Πρώτα πρέπει να κλέψω τα λεφτά.
Τι...
Νεύρωση στομάχου. Πάντα μου συμβαίνει πριν το φαγητό.
Χρειαζόμαστε λουλούδια.
Όπως αυτά στον κήπο του Κυβερνήτη;
Και μην πατήσεις στο γρασίδι.
Φυσικά όχι. Για τι με πέρασες; Άκου να πατήσω στο γρασίδι.
Μήπως χρειάζεσαι βοήθεια;
Εσύ είσαι, ένας από τους κατάδικους.
Αυτός που σε κουβαλούσε όλη μέρα.
Πηγαίνεις κάπου;
Θα πάω να αυτοκτονήσω.
Όταν γεράσεις, να φοράς καπέλα για να μη βλέπουν το πρόσωπό σου.
Όχι τώρα. Έχεις όμορφο πρόσωπο.
Πώς μπορώ να το σκάσω χωρίς καπέλο;
Γιατί να το σκάσεις, επειδή νευρίασες με τον Πολ;
Ήμασταν στη σκεπή. Τα ξέρουμε όλα για σένα και τον Πολ.
Τότε, θα ξέρετε γιατί το σκάω.
Γιατί να έρθει εδώ ο Πολ, αν όχι για να σε ξαναδεί;
Ο θείος του τον υποχρέωσε να έρθει.
Όχι. Πάω στοίχημα ότι άλλος είναι ο λόγος. Ήρθε για να κλεφτείτε.
Δεν είναι και πολύ πιθανό, έτσι;
Δεν κάνει κάποιος 6.500 χλμ. για να δείξει ότι είναι αχρείος.
Μπορούσε να το δείξει αυτό σ' ένα γράμμα, όπως έκανα εγώ.
Είναι περίεργο, μα θέλω να σε πιστέψω.
Ναι, το φαντάστηκα.
Τουλάχιστον μπορείς να περιμένεις να ακούσεις την εκδοχή του Πολ.
Αυτό που μ' ενοχλεί, σχετικά με τον Πολ, θέλω να πω, είναι...
Δεν θα τον κατηγορούσα αν δεν με ήθελε.
Ξέρω πως είμαι λίγο άχαρη. Ποτέ δεν γοήτευσα κανέναν άντρα.
Εγώ είμαι άντρας.
Με βρίσκεις...
Θέλω να πω, σου φαίνομαι; Λοιπόν, σου φαίνομαι;
Θα μ' έβαζαν φυλακή για το πώς νιώθω...
αν δεν ήμουν ήδη μέσα.
Τώρα χαμογέλασε γλυκά και μην πληγώσεις αυτούς που αγαπάς.
- Είσαι εκπληκτικός. - Γιατί;
Γι' αυτά; Δεν γεννήθηκα σε κελί, ξέρεις.
Εμένα δεν μου φαίνεσαι εγκληματίας.
Αν φαινόταν η εγκληματικότητα στο πρόσωπο, δεν θα είχαμε καθρέφτες.
Μπορώ;
- Σου αρέσει η διακόσμηση; - Είναι πολύ ωραία.
Ξέρεις, ξέχασα σε ποια πλευρά μπαίνουν τα μαχαίρια.
- Έλα. Θα σε βοηθήσω. - Εντάξει.
Κάτι έλεγες πριν. Δεν θυμάμαι ακριβώς τι ήταν...
μα έλεγες κάτι για το πόσο ελκυστική είμαι ή κάτι τέτοιο.
Πολύ ελκυστική. Και πίστεψέ με, ξέρω απ' αυτά.
Έτσι έμπλεξα, εξαιτίας μιας γυναίκας.
Χρειαζόμουν λεφτά κι ο θείος μου δεν μου έδινε.
Σ' έβαλαν φυλακή γιατί ζήτησες λεφτά από τον θείο σου;
Έφταιγε ο τρόπος με τον οποίο τα ζήτησα.
Στη δίκη, αποδείχτηκε ότι τον χτύπησα στο κεφάλι 14 φορές.
- Πώς μπόρεσες να το κάνεις; - Με μια μασιά, δεσποινίς.
Τέλος πάντων, τελείωσε τώρα αυτό...
και μιλούσαμε για κάτι άλλο, θυμάσαι;
Για το ότι είμαι όπως είπες ότι είμαι.
Αλήθεια πιστεύεις πως είμαι ελκυστική για τους άντρες;
Νομίζω πως χρειαζόμαστε μερικά ακόμη ποτήρια και πιάτα.
Θα νιώθεις καλύτερα, αγάπη μου. Ξαναβρήκες το χρώμα σου.
Ποτέ δεν ήμουν πιο ευτυχισμένη στη ζωή μου.
- Φοράς την ποδιά μου. - Δεν βρήκα τίποτα άλλο.
Δεν με πειράζει. Σου πάει πολύ. Σου ταιριάζει το ροζ.
- Σου αρέσω με τα ροζ; - Αναδεικνύει τα μάτια σου.
Πες κάτι.
- Εμπρός. Πες οτιδήποτε. - Δεν έχω τίποτα απολύτως να πω.
- Εκτός... - Εκτός από τι;
Τζόζεφ, είναι αλήθεια.
Όντως αναδεικνύει τα όμορφα, μεγάλα, καφετιά σου μάτια.
Αχ και να ήμουν ζωγράφος!
Τι ωραία γαλοπούλα. Πού τη βρήκες;
Με ακολούθησε ενάντια στη θέλησή μου.
Κοίτα τα όλα αυτά.
Πώς κατέληξε εδώ ένας άντρας σαν εσένα;
Ήταν εύκολο. Είχα μια επιχείρηση αέρα.
Πουλούσαμε εμφιαλωμένο αέρα σε όσους χρειάζονταν αλλαγή κλίματος.
Είχαμε τρία είδη αέρα: θαλασσινό, βουνίσιο...
και αέρα γενικής χρήσης για απλές εισπνοές.
- Τα πάγια έξοδα ήταν ελάχιστα. - Τουλάχιστον είχες κότσια.
Δεν χρειάζονταν κότσια για τη φυλακή.
Μόνο λίγες κλοπές και λίγη κακοτυχία.
Έκανες αυτό που ήθελες.
Αυτό που ήθελα ήταν πάντοτε παράνομο.
Εγώ, για παράδειγμα, παράτησα το σχολείο, παντρεύτηκα...
και πέρασαν σχεδόν 20 χρόνια από τότε, βαρετά, μονότονα χρόνια.
Δέκα από αυτά τα χρόνια, τα πέρασα στη φυλακή.
Δεν φαντάζεσαι πόσο βαρετή είναι η φυλακή.
Κάνουν ό,τι μπορούν για να μην είναι πολύ συναρπαστική.
- Αν γύριζες πίσω τον χρόνο... - Θα έκανα ακριβώς τα ίδια.
Θεωρώ πως το μόνο μου λάθος ήταν που συλλήφθηκα.
Μετά από όλα όσα τραβήξατε εσύ κι οι άλλοι...
είναι πολύ γλυκό που βοηθάτε εμάς και την Ίζαμπελ, μια άγνωστη. Γιατί;
Στον Τζουλς θυμίζει τα νιάτα του...
σ' εμένα την οικογένεια που δεν είχα ποτέ και στον Άλμπερτ...
Ο Άλμπερτ είναι γουρούνι.
Αμελί, πού τη βρήκαμε τη γαλοπούλα;
Τον ακολούθησε ενάντια στη θέλησή του.
- Θα φέρω κρασί για το γεύμα. - Ένα Ρίσμπουργκ θα ήταν καλό.
Όχι με τη γαλοπούλα. Ένα Σατώ Ντ' Ικουέμ του '88.
Σατώ Ντ' Ικουέμ;
Οι συνθήκες στη φυλακή πρέπει να είναι καλύτερες απ' ό,τι νόμιζα.
- Τι είναι αυτό το θλιβερό αντικείμενο; - Το δέντρο! Ξέχασα τους αγγέλους.
Οι τρεις άγγελοι. Ήταν στο πρώτο χριστουγεννιάτικο δέντρο που είχα.
Δεν θα 'ταν Χριστούγεννα χωρίς αυτούς. Έτσι; Όπως στα κάλαντα.
"Τρεις άγγελοι ήρθαν στη γη εκείνη τη νύχτα και τα αστέρια έλαμπαν"
Θυμάμαι.
Οι άγγελοί σου μάλλον δεν είχαν καλό ταξίδι.
Τα φτερά τους χάλασαν κάπως.
Έπεσαν όλα τα πούπουλα.
Και δεν έχουν και φωτοστέφανο.
Κι όμως έχουν. Έχουν φωτοστέφανο. Τουλάχιστον στα μάτια μου.
Και τα φτερά τους είναι τέλεια και τα πούπουλα είναι κάτασπρα...
κι ήρθαν από τα αστέρια κι ας φαίνεται ότι ήρθαν από τη σκεπή.
- Ναι, μα μην πατήσεις το γρασίδι. - Φυσικά όχι.
- Για τις κυρίες. - Ευχαριστώ.
Είμαι έτοιμη.
Ευχαριστώ.
Από 'δώ, παρακαλώ. Από 'δώ πάμε για τα Χριστούγεννα.
Δεν είναι πανέμορφο;
Τι υπέροχα λουλούδια, όπως αυτά στον κήπο του Κυβερνήτη.
Γαλοπούλα Ντουκοτέλ, σος Ίζαμπελ...
γαρνιτούρα α λα γκιλοτίνα.
Κοιτάξτε!
- Τι όμορφο δέντρο. - Πώς μεγάλωσε!
Όλα τα αστέρια έλαμπαν με ουράνια λάμψη
Οι βοσκοί θαύμασαν το θέαμα
Κι οι τρεις άγγελοι έφτασαν εκείνη τη νύχτα
Ντυμένοι με ολόλευκους χιτώνες
Κι έφεραν χαρμόσυνες ειδήσεις
Πως η αυγή των Χριστουγέννων πλησιάζει
Έλα, Πολ.
Πόσο θα με χρεώσεις για να μας πας στο μαγαζί του Φέλιξ Ντουκοτέλ;
Τέτοια ώρα και παραμονή Χριστουγέννων, οκτώ φράγκα.
Θα σου δώσω τρία φράγκα.
Μα με τρία φράγκα δεν μπορώ να ταΐσω το άλογό μου.
Δεν μ' ενδιαφέρουν οι διατροφικές συνήθειες του αλόγου σου. Εμπρός!
Ντε!
Ελπίζω το κρασί να είναι από καλή χρονιά.
Εμφιαλώθηκε το 1888, την ίδια χρονιά μ' εμένα.
Καλά Χριστούγεννα, κύριοι.
Καλά Χριστούγεννα.
Συναισθηματικές στιγμές
Στιγμές που μοιράστηκες μαζί μου
Θα μείνουν για πάντα χαραγμένες
Στη μνήμη μου
Συναισθηματικές στιγμές
Πόσο πολύτιμες είναι όλες για μένα
Και τις ζω ξανά και ξανά
Όταν η μέρα μου φτάνει στο τέλος της
Εκείνοι οι ευχάριστοι, ατέλειωτοι περίπατοι
Οι γαλήνιες συζητήσεις
Η μουσική
Οι τρέλες που κάνουν οι ερωτευμένοι
Όταν η αγάπη τους μόλις ανθίζει
Συναισθηματικές στιγμές
Μοιράσου τις μαζί μου άλλη μια φορά
Και θα μας φέρουν ακόμη πιο κοντά
Και πιο κοντά
Όπως ήμασταν παλιά
Η γυναίκα μου σκέφτηκε, όπως κι εγώ, ότι...
δεν προλάβαμε να σας αγοράσουμε τίποτα...
για χριστουγεννιάτικο δώρο, εννοώ. Θα θέλαμε να...
Τέλος πάντων, καλά Χριστούγεννα.
Είναι αργά. Νομίζω πως πρέπει...
- Καληνύχτα. Καλά Χριστούγεννα. - Ευχαριστούμε για το πάρτι.
Καληνύχτα.
Πώς είναι δυνατόν να κάνεις κακό σε τέτοιους ανθρώπους;
Δεν είναι εύκολο.
Κανείς δεν μου φέρθηκε καλά από...
τον Οκτώβριο του 1891.
Μακάρι να μη μας εμπιστεύονταν.
Είναι άδικο. Να 'μαστε, τρεις απελπισμένοι κατάδικοι...
που θα 'καναν τα πάντα για να φύγουν από 'δώ πέρα...
και πετύχαμε αυτούς τους καλούς ανθρώπους.
Κάνετε σαν να μη θέλετε να τους κόψουμε τον λαιμό.
Προσωπικά, δεν θα το ήθελα.
Εξάλλου, ίσως τους χαλάσει τα Χριστούγεννα.
Δεν με νοιάζει πόσο καλοί είναι. Δεν θα με μαλακώσουν.
Θα το σκάσουμε, δεν έχουμε άλλη ευκαιρία.
Ήρθαμε για να τους ληστέψουμε κι αυτό θα κάνουμε.
Θα τους βγάλουμε τα μάτια, θα τους κόψουμε τον λαιμό.
Μόλις πλύνουμε τα πιάτα.
Γεια σας!
- Δεν μπορεί να είναι πελάτης. - Ο Αϊ-Βασίλης.
Κατάδικοι.
Τι κάνετε εδώ την παραμονή των Χριστουγέννων;
Είμαστε οι τρεις μάγοι.
Για κοίτα τον ομορφούλη από 'δώ. Πρέπει να είναι ο Πολ κι ο Αντρέ.
Πώς βγήκατε από την καραντίνα, με λίγη δωροδοκία;
Πάνε τα Χριστούγεννα, καταστράφηκαν τελείως.
Νόμιζα πως άκουσα κάποιον...
Ωχ, ξάδερφε Αντρέ.
Ωραία υποδοχή.
Είμαι είκοσι τέσσερεις ώρες σε ένα πλοίο με αφόρητη ζέστη...
οκτώ ώρες προσπαθώ να πείσω έναν ηλίθιο, ψευτογιατρό...
ότι δεν έχω εκτεθεί ποτέ στη βουβωνική πανώλη.
Κι όταν επιτέλους αποβιβάζομαι στη στεριά...
με υποδέχεται μια επιτροπή από το σωφρονιστήριο.
Φίλοι σου, αναμφίβολα; Καλεσμένοι σου;
- Για να είμαι ειλικρινής... - Δουλεύουμε εδώ.
Δεν θυμάμαι να σε ρώτησα, μα αν δουλεύεις εδώ, δούλεψε.
Φέρε τις αποσκευές μας.
- Θυμάσαι τον Πολ, φυσικά. - Ο Πολ. Φυσικά.
Σας περιμέναμε αύριο. Τα δωμάτιά σας δεν είναι έτοιμα.
Τότε ετοίμασέ τα! Ζεσταίνομαι κι είμαι κουρασμένος.
Αμέσως. Φυσικά.
Αμελί! Ίζαμπελ!
- Θα τον φάω τον τύπο. - Ανάβουν τα αίματα, σίγουρα.
Είχα αρχίσει να βαριέμαι που όλοι ήταν τόσο καλοί μεταξύ τους.
Έτσι είναι καλύτερα.
Διαβατήρια, ρούχα, λεφτά. Ό,τι θέλουμε, και εισιτήρια για το πλοίο.
Τι ωραίο χριστουγεννιάτικο δώρο.
Αντρέ, λυπάμαι που δεν ήμασταν έτοιμοι.
Πάντα λυπάσαι. Δεν θα αλλάξεις ποτέ.
Λυπάμαι.
Οι κατάδικοι φαίνονται επικίνδυνοι. Μα υποθέτω πως είσαι οπλισμένος.
Όχι.
Εγώ θα κοιμηθώ με το πιστόλι μου στο χέρι. Να το 'χετε υπόψη σας.
- Έλα, Αντρέ. - Ευχαριστώ.
Η Αμελί ετοίμασε το δωμάτιό σου. Προσέχετε μην το ρίξετε αυτό.
Πρόσεχε, φίλε. Πρόσεχε.
- Αμελί, Ίζαμπελ, ο Αντρέ κι ο Πολ. - Καλησπέρα.
Καλησπέρα, Αμελί. Καλησπέρα, Ίζαμπελ.
Καλησπέρα. Ήταν καλό το ταξίδι σου, ξάδερφε Αντρέ;
Αστειεύεσαι;
Τα δωμάτιά σας είναι έτοιμα. Εμείς πάμε στον στάβλο.
- Δεν μ' ενδιαφέρουν οι λεπτομέρειες. - Με συγχωρείτε.
- Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω, Πολ. - Κι εγώ χαίρομαι, Ίζαμπελ.
- Πολ. - Ναι, θείε.
Θα το εκτιμούσα αν πήγαινες αμέσως για ύπνο.
Έχουμε πολλή δουλειά αύριο. Καληνύχτισε τις κυρίες.
- Καληνύχτα, Ίζαμπελ. Αμελί. - Το δωμάτιό σου είναι εδώ, Πολ.
Είναι το δωμάτιό μου. Ελπίζω να μη σ' ενοχλούν τα πράγματά μου.
Θα κάνουν τον χώρο πολύ πιο ευχάριστο.
Καληνύχτα, Πολ.
- Εσύ, πάρε τις αποσκευές του. - Εγώ;
- Όχι. Όχι εσύ. Εσύ! - Άλμπερτ!
Συγγνώμη.
- Αυτό είναι το δωμάτιό σου, Αντρέ. - Μήπως έχει κοριούς;
Είναι το δωμάτιό μας, δικό μου και του Φέλιξ.
Ίσως είναι εντάξει. Καληνύχτα, Αμελί.
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα, Ίζαμπελ.
Τι κοιτάζεις;
Εσένα. Δεν έχω ξαναδεί τίποτα παρόμοιο ποτέ πριν.
Εγώ έχω ξαναδεί, αλλά όχι τα Χριστούγεννα.
Εσείς οι υπηρέτες δεν είστε καλά εκπαιδευμένοι.
Βέβαια, η πειθαρχία δεν ήταν ποτέ ένα από τα προσόντα σου, Φέλιξ.
Και, μια και μιλάμε για πειθαρχία...
θέλω να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα εξαρχής.
Δεν θέλω χαζομάρες ανάμεσα στην Ίζαμπελ και τον Πολ. Καταλάβατε;
Μα ανυπομονούσε πολύ να τον ξαναδεί.
Υπήρχε αίσθημα μεταξύ τους στο Παρίσι.
Αν η Ίζαμπελ ελπίζει να παντρευτεί τον Πολ για τα λεφτά μου...
καλύτερα να εγκαταλείψει αυτή την ιδέα αμέσως.
Άλλωστε, ο Πολ έχει αρραβωνιαστεί την κόρη του κου Οντιμπέρ...
ενός πολύ πλούσιου ναυπηγού. Χρειάζομαι τα πλοία του για την...
Τι θέλεις;
Θέλω μόνο να σας περιποιηθώ εγώ ο ίδιος, προσωπικά.
Εννοεί αν θέλετε να φάτε κάτι...
ίσως λίγη γαλοπούλα. Είχαμε γαλοπούλα για δείπνο.
Σε συγχαίρω. Οι δουλειές θα πάνε καλύτερα απ' ό,τι νόμιζα.
- Τι να πω... - Η γαλοπούλα είναι φθηνή εδώ.
Όταν θελήσω τέτοιες πληροφορίες, θα σε ρωτήσω.
Φέρε μου μερικά φρούτα.
Μάλιστα, κύριε. Βέβαια, κύριε. Θα το έχω έτοιμο το πρωί.
Άξεστε χωριάτη!
Μετά από σένα, χωριάτη.
Έστειλα τον Πολ για ύπνο για να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα.
Ελπίζω πως ήμουν ξεκάθαρος στο γράμμα μου...
μα θέλω να βεβαιωθώ για κάποια θέματα πριν πάω για ύπνο.
Δεν είμαι εδώ για διακοπές. Το καταλαβαίνεις αυτό;
Είμαι εδώ λόγω των μπερδεμένων και ακατάστατων αναφορών σου...
και δεν θέλω να με ενοχλείς με ανόητες φλυαρίες.
- Το φρούτο σας, κύριε. - Μαχαίρι, πιρούνι. Πώς θα το φάω;
Θα το φάτε σαν μήλο.
Θέλω να μάθω πώς πάνε οι δουλειές.
Και θέλω να μάθω γιατί, σ' έναν χρόνο...
δεν βγάλαμε καθόλου κέρδος.
Όλες σου οι αναφορές δείχνουν απώλειες.
Χρειάστηκα χρόνο για να συνηθίσω τα πράγματα εδώ.
Υποθέτω πως εννοείς ότι τα άφησες όλα να πάνε στον διάολο.
Πού είναι οι εισπράξεις του περασμένου μήνα;
Του περασμένου μήνα; Δεν τις άθροισα ακόμη.
Ο περασμένος μήνας ήταν ο Νοέμβριος.
Τώρα είμαστε στα τέλη Δεκεμβρίου...
και δεν έκανες απολογισμό του Νοεμβρίου ακόμη;
Και βέβαια κάναμε, κύριε.
Τον Νοέμβριο, εισπράξαμε 32.815 φράγκα.
Αλήθεια;
- Τόσα εισπράξαμε; - Τόσα εισπράξαμε.
Μέχρι στιγμής, τον Δεκέμβριο, εισπράξαμε...
33.824 φράγκα και 12 σεντίμ.
Είναι μόνο μια πρόχειρη εκτίμηση λόγω Χριστουγέννων, βλέπετε.
Ναι.
- Είσαι σίγουρος για τον Δεκέμβριο; - Αν είμαι σίγουρος λέει;
Ιανουάριος, Φεβρουάριος, Μάρτιος, Απρίλιος, Μάιος, Ιούνιος, Ιούλιος...
Αυτός ήταν άσχημος μήνας. Λόγω βροχών, ξέρετε.
Αύγουστος, Σεπτέμβριος, Οκτώβριος, Νοέμβριος, Δεκέμβριος.
Εδώ είμαστε. 33.824 φράγκα και 12 σεντίμ...
ακριβώς.
Ναι, αλλά πόσα από αυτά ήταν σε πίστωση;
Πίστωση;
Ο κος Ντουκοτέλ λέει ότι η πίστωση είναι σαν να δίνεις κάτι δωρεάν.
Αλήθεια;
Ίσως σε παρεξήγησα. Θα ξέρω αύριο όταν κάνουμε απογραφή.
Αύριο; Δεν θα δουλέψουμε ανήμερα Χριστούγεννα;
Έτσι, δεν θα μας ενοχλήσουν.
Δεν σκοπεύω να μείνω εδώ όλη μου τη ζωή, ξέρεις.
Μα εγώ...
Είπα αύριο. Λοιπόν, καληνύχτα, Φέλιξ.
Καληνύχτα.
- Τρελάθηκες; - Εγώ;
Ξέρεις τι εννοώ. Όλα αυτά που 'πες για τις εισπράξεις μας.
Αύριο, όταν θα δει τα βιβλία...
Τα βιβλία; Α, ναι, τα λογιστικά.
Ανησυχείς για τα λογιστικά βιβλία.
Κύριοι, ανησυχεί για τα βιβλία.
Τα 'χω στο χρηματοκιβώτιο και δεν σας δίνω τον συνδυασμό.
Δεν μας δίνει τον συνδυασμό. Μαέστρο.
- Τι θα τα κάνεις τα βιβλία μου; - Έχουμε όλη νύχτα να τα αλλάξουμε.
Θέλεις πάνω από μια νύχτα γι' αυτό.
Σε μία νύχτα, κανόνισα τα βιβλία μιας εταιρείας...
που υποτίθεται πως είχε επτά εργοστάσια.
- Πόσα εργοστάσια είχε στ' αλήθεια; - Κανένα. Είχε μόνο μετόχους.
Πρόσεχε την πόρτα. Δεν τον εμπιστεύομαι.
Τι θα κάνεις;
Είναι ο Μικελάντζελο της Γαλλίας.
Θα σε κάνω τον πιο πετυχημένο επιχειρηματία...
στο Νησί του Διαβόλου.
Όχι. Αποκλείεται.
Θα είναι απόλαυση να σου κανονίσω τα βιβλία.
Στις επιχειρήσεις, όπως και παντού...
υπάρχουν τα φαινόμενα και η πραγματικότητα.
Μα είμαι τίμιος άνθρωπος.
Φυσικά και είσαι. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Είσαι τίμιος.
Σε τι ωφελεί αυτό αν τα βιβλία σε παρουσιάζουν σαν απατεώνα;
Θα κάνω τα βιβλία να συμφωνούν με τον χαρακτήρα σου.
Μια προσθήκη εδώ, ένα δεκαδικό εκεί, ένα-δυο σβησιματάκια...
και σύντομα θα έχεις εισπράξει 33.824 φράγκα τον Δεκέμβριο...
και 12 σεντίμ.
- Φύγε από μπροστά μου, χωριάτη. - Με φοβίζεις.
Θέλεις κάτι, ξάδερφε Αντρέ;
Ήθελα να σου θυμίσω ότι ξυπνάω νωρίς, στις 7 ακριβώς.
- Θα θυμηθώ να σε ξυπνήσω. - Μην το ξεχάσεις.
Ναι. Και κάτι ακόμη.
Τα βιβλία σου. Θα ήθελα να τους ρίξω μια ματιά πριν κοιμηθώ.
- Τα βιβλία μου; - Τα λογιστικά βιβλία.
Αυτά.
Ήθελα να τα ενημερώσω.
Θα τα πάρω όπως είναι, αγνά κι απείραχτα.
- Δεν έβαλα τις σημερινές εισπράξεις. - Όντως.
Θα τις βάλουμε αύριο, όταν κάνουμε απογραφή.
Δεν πειράζει. Παραμένεις μεγάλος καλλιτέχνης.
Σε ωφελεί αυτό αν δεν έχεις με τι να ζωγραφίσεις;
- Ανακουφίστηκα. Χαίρομαι κιόλας. - Γιατί;
Μπήκα στον πειρασμό. Το παραδέχομαι.
Ίσως σε άφηνα να αλλάξεις τα βιβλία και ξέρω πως θα το μετάνιωνα.
Είμαι τίμιος άνθρωπος. Έτσι λειτουργώ. Τι μπορώ να κάνω;
Δεν ξέρω. Δεν δοκίμασα ποτέ να λειτουργήσω έτσι.
Λοιπόν, πάω για ύπνο τώρα κι ελπίζω να κοιμηθώ καλά.
Καληνύχτα, κύριοι.
Καληνύχτα.
Πρέπει να τον θαυμάσεις ακόμη κι αν δεν τον θαυμάζεις.
Δεν τον βοηθήσαμε και πολύ.
Πρέπει να σκεφτούμε τον εαυτό μας. Αρκετή ανωτερότητα δείξαμε.
Αν είναι να το σκάσουμε, ας το σκάσουμε.
Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα γι' αυτόν.
- Έχουμε το κορίτσι και τον Πολ. - Δεν μ' αρέσει αυτός.
- Σου αρέσει αυτή. - Ναι.
Θα κανονίσουμε τα πράγματα γι' αυτήν και θα φύγουμε.
Δεν ξέρω αν θα της κάνουμε καλό ή κακό.
Τον θέλει κι αυτό μου αρκεί.
Τι είναι αυτό;
"Αγαπημένη μου Ίζαμπελ, σε χρειάζομαι. Σε θέλω.
"Έλα" τι; "Έλα..."
"Έλα σ' εμένα, λατρεία μου, αγάπη μου."
- Υπογραφή, "Πολ"; - Υπογραφή, "Πολ".
Κι αν ξέρει τον γραφικό του χαρακτήρα;
Αν έπαιρνες ένα τόσο ωραίο γράμμα...
θα χασομερούσες συγκρίνοντας υπογραφές;
Όχι, μα θα έπρεπε να έχει υπογραφή κοπέλας.
Η οικογένεια κοιμάται στον στάβλο. Ξύπνα την και δώσ' της το.
Φρόντισε να πας στο δωμάτιό της, μα μην κάνεις καμιά ανοησία.
Κι αυτός;
Πες της να τον συναντήσει στον κήπο. Θα είναι εκεί.
Είναι κλειδωμένη.
Τι θέλετε;
Θέλουμε να σου μιλήσουμε.
Από πού τα αγοράζεις αυτά τα καπέλα;
Ξέρεις, δεν θα είναι εύκολο.
- Πού είναι; - Περίμενε λίγο.
Όταν σου στέλνει τέτοιο γράμμα ένας άντρας, δεν πας τρέχοντας.
- Μα ίσως αλλάξει γνώμη. - Αν αλλάξει, θα του την ξαναλλάξεις.
Πώς θα το κάνω αυτό;
Ο Πολ θα είναι στον κήπο. Είναι μια όμορφη, θερμή βραδιά.
Κάνε λίγο έτσι, λίγο έτσι και τον κατάφερες.
- Έχεις κολόνια; - Ναι.
Βάλε λίγη.
Κι αυτή η ρόμπα. Φοβάσαι μην κρυώσεις;
Τι έχει η ρόμπα μου;
Καταρχάς, δεν είναι διάφανη.
Καταλαβαίνεις τι θέλω να πω.
- Κάπως έτσι; - Αυτό θα πιάσει.
Άλμπερτ, πού έμαθες τόσα πολλά για... Τόσα πολλά;
Διάβασα πολλά βιβλία.
Είναι τελείως εξωφρενικό!
Που θέλουμε να συναντήσεις μία όμορφη νεαρή...
αυτή την ωραία, τροπική βραδιά;
- Θα σου 'χει λασκάρει κάποια βίδα. - Δεν την αγαπώ.
Δεν θα της το πεις αυτό, έτσι δεν είναι;
- Όχι. - Δεν είναι τόσο ηλίθιος όσο μοιάζει.
- Τι θα της πω; - Άσε αυτή να μιλήσει.
Λέγε "ναι, αγάπη μου" πού και πού και κούνα το κεφάλι σου.
- Έτσι κάνεις έρωτα. - Κι αν σταματήσει να μιλά;
- Φίλησέ την. Έτσι συνηθίζεται. - Μα δεν θέλω.
Θα τη φιλήσεις. Στην ηλικία σας, δεν θα πάρει πολύ.
Συνειδητοποιείτε πως δεν θα πετύχει;
Θα το μάθει ο θείος Αντρέ το πρωί.
Ποιος είναι;
Εσύ!
Ποιος άλλος θα ήμουν;
Ψάχνω την Ίζαμπελ. Δεν είναι στο δωμάτιό της.
Μην ανησυχείτε γι' αυτό.
Ούτε ο Πολ είναι εδώ. Δεν είναι μαζί του, έτσι;
Ναι. Μα είναι υπό επίβλεψη. Οι φίλοι μου είναι μαζί τους.
Μα δεν είναι ο σωστός άντρας γι' αυτήν.
Δεν είναι ο σωστός άντρας για καμία, μα πρέπει να το ανακαλύψει η ίδια.
Θα τον ρωτήσει πολλά και δεν θα θέλει να απαντήσει.
Αν δεν αξίζει, κι εγώ δεν πιστεύω πως αξίζει, θα το ανακαλύψει.
- Δώστε της την ευκαιρία. - Τα ξέρεις όλα, έτσι;
Πείρα. Πολύχρονη.
- Είσαι πολύ καλός πωλητής. - Ευχαριστώ.
Ξέρεις...
οφείλω και στους τρεις σας μια συγγνώμη.
Νόμιζα πως είστε σαν τους άλλους κατάδικους.
Νόμιζα πως ήρθατε να μας ληστέψετε.
Τι σας έδωσε αυτή την εντύπωση;
Έκανα λάθος. Το καταλαβαίνω τώρα. Μας συμπαθείτε, έτσι δεν είναι;
Και ζηλεύω εσάς και τον Φέλιξ. Είστε μια ωραία οικογένεια.
Έχετε ωραίο σπιτικό κι ένα καλό μαγαζί.
- Θα φτιάξω το κουδούνι αύριο. - Σ' ευχαριστώ.
Όχι, από 'δώ.
- Θα φροντίσουμε να είναι ευπρεπείς. - Ευχαριστώ και πάλι για όλα.
Καληνύχτα.
Όλον τον χρόνο σκεφτόμουν εσένα και τι είπαμε ο ένας στον άλλον.
- Τη φίλησε; - Όχι.
Περιμένει δωροδοκία για να το κάνει.
Τώρα είμαστε μαζί κι έχουμε το μέλλον μας μπροστά μας.
Ο θείος Αντρέ έχει σχέδια για το μέλλον μου.
Μπορείς να βγάλεις το ψωμί σου και χωρίς αυτόν, εδώ πέρα.
Να δουλέψεις σε πριονιστήριο ή σε καμιά φυτεία.
- Δεν είμαι καλός στα χειρωνακτικά. - Δεν χρειάζεται.
Το πρωί, θα ανεβαίνεις στ' άλογό σου και θα δίνεις εντολές...
και μετά θα έρχεσαι σπίτι σ' εμένα και θα με αγκαλιάζεις έτσι...
και δεν θα σταματάμε να κάνουμε έρωτα.
- Τι λες γι' αυτό; - Δεν ξέρω ιππασία.
Πού κατέληξε η Γαλλία;
Αν ήξερες πόσες φορές την ονειρεύτηκα αυτή τη στιγμή.
Αναρωτιέμαι τι θα πει ο Αντρέ όταν του πούμε ότι αγαπιόμαστε.
- Νομίζεις πως πρέπει να του το πω; - Θα ήταν εύκολο.
Θα πας και θα του πεις...
"Αγαπώ την Ίζαμπελ και δεν δίνω μία για σένα." Δοκίμασέ το.
- "Αγαπώ την Ίζαμπελ." - Αγαπώ την Ίζαμπελ.
"Και δεν δίνω μία για σένα."
- Και δεν δίνω μία για σένα. - Βλέπεις;
Μπράβο!
Θείε Αντρέ.
Πήγαινε αμέσως στο δωμάτιό σου.
- Μα, θείε Αντρέ, εγώ... - Άκουσες τι είπα.
Πες του, Πολ. Είναι η μόνη μας ευκαιρία.
- Θείε Αντρέ, εγώ... - Είπα, πήγαινε στο δωμάτιό σου.
Ορίστε, πάρε αυτά μαζί σου και μελέτησέ τα.
Θέλω να τα συζητήσουμε αργότερα.
Πολ.
Λυπάμαι.
Νομίζω πως είναι καλύτερα έτσι.
Τώρα, άκουσέ με, νεαρή μου.
Μη φλερτάρεις με τον Πολ. Σ' το απαγορεύω.
Αν νομίζεις πως θα τον αποκτήσεις με τα λεφτά μου...
- κάνεις λάθος. - Δεν θέλω τα λεφτά σου.
Βλακείες. Όλοι θέλουν τα λεφτά μου. Κι ο Πολ πιο πολύ απ' όλους.
- Δεν είναι αλήθεια. - Μην είσαι ηλίθια.
Ανυπομονεί να πεθάνω για να πάρει τα λεφτά μου.
Και καλά κάνει. Κι εγώ έτσι ήμουν στην ηλικία του.
Αν ήταν αλήθεια, δεν θα αγαπούσα τον Πολ, θα τον μισούσα.
Τα παρουσιάζεις όλα με τόση κακία γιατί έτσι σκέφτεσαι εσύ.
Η γνώμη σου για μένα δεν έχει χρηματική αξία.
Παρεμπιπτόντως...
εξέταζα τα βιβλία του πατέρα σου και είναι πιθανό...
να μείνει στο Νησί του Διαβόλου όχι ως πολίτης μα ως κατάδικος.
Καληνύχτα, αγαπητή μου. Όνειρα γλυκά.
Τι κάνετε εσείς εδώ; Φύγετε από μπροστά μου!
- Σκάσε. - Καλύτερο απ' το να είσαι ευγενικός.
Καλύτερα να πας για ύπνο. Κανείς δεν κοιμάται εδώ πέρα.
Αυτό είναι εξωφρενικό!
Τι συμβαίνει; Μήπως είσαι λίγο νευρικός;
Συγγνώμη. Αυτό ψάχνετε; Σας το καθάρισα.
Τώρα αλλάζουν τα πράγματα!
Όχι και τόσο πολύ, δυστυχώς, γιατί, βλέπετε, καθάρισα και τις σφαίρες.
- Θα ζητήσω να σας συλλάβουν! - Είναι λίγο αργά γι' αυτό.
- Αυτό συνέβη πριν από καιρό. - Και είναι μόνιμο.
- Δολοφόνοι. - Εσύ το είπες.
Όχι εγώ. Εγώ είμαι μανιακός.
Γνωρίζω τους νόμους εδώ.
Είστε σε αναστολή. Αύριο θα δω τον κυβερνήτη. Θα του τα πω όλα.
Θα φροντίσω να κάνει τα Χριστούγεννά σας αξέχαστα...
με πέντε χρόνια στην απομόνωση!
- Καλό χριστουγεννιάτικο δώρο; - Υπέροχο χριστουγεννιάτικο δώρο.
Αλλά πώς θα το τυλίξεις;
Θείε Αντρέ! Κοιτούσα αυτό εδώ. Είναι απίστευτο.
Καλύτερα να του ρίξεις μια ματιά.
Εσάς, θα σας κανονίσω το πρωί.
Δεν είσαι πολύ ευγενικός. Δεν θέλω να κάνω απογραφή μαζί σου.
Μην ανησυχείς. Δεν θα κάνεις.
Μάλλον θα βρούμε ότι ο Φέλιξ κι αυτοί οι κλέφτες...
μας κατακλέβουν εδώ και καιρό. Έλα, Πολ. Θα μάθουμε σύντομα.
Δεν πρέπει να αφήνουν τέτοιους απατεώνες εδώ πέρα.
Όχι. Δίνουν άσχημο όνομα στο Νησί του Διαβόλου.
Έχει ζήσει παραπάνω απ' όσο έπρεπε. Αυτό είναι το πρόβλημα.
Με πιάνεις;
Τον πιάνεις;
Α, μάλιστα.
Επιμένω να γίνουν όλα νόμιμα.
Εντάξει. Θα τον δικάσουμε νόμιμα.
Καλή ιδέα.
Άρχεται η συνεδρίασις. Άλμπερτ, θα είσαι ο εισαγγελέας.
Εσύ θα είσαι ο συνήγορος υπεράσπισης. Αρχίζει η δίκη.
Αξιότιμε κύριε Δικαστά, κύριοι ένορκοι...
απαιτώ να τον κρίνετε ένοχο.
Αν δεν τον κρίνετε ένοχο, θα βρω άλλους ενόρκους.
Αν υπάρχουν ενστάσεις, απορρίπτονται.
Το δικαστήριο δίνει τώρα τον λόγο...
στον αξιότιμο συνήγορο υπεράσπισης.
Αξιότιμε κύριε Δικαστά...
κύριοι ένορκοι.
Η υπεράσπιση...
δεν έχει να πει τίποτα.
Πώς σας φαίνεται αυτή η υπεράσπιση;
Μου θυμίζει τον δικηγόρο μου.
Κύριοι ένορκοι, βγάλατε απόφαση;
Η ετυμηγορία είναι θάνατος.
Έχει να πει τίποτα ο κατηγορούμενος;
Δεν έχει τίποτα να πει.
- Ζητώ έφεση. - Το αίτημα απορρίπτεται.
- Δεκτόν. - Συνήγορε, παραφέρεστε.
Κύριε Δικαστά, δεν θα τελειώσει ποτέ αυτή η δίκη;
Θα ήθελα να πω ότι...
ο πελάτης μου συνειδητοποιεί την ματαιότητα της υπόθεσής του.
Συνειδητοποιεί ότι πρέπει να εκτελεσθεί. Το ερώτημα είναι πώς;
Πώς;
Θα φύγουμε. Θα πάω στο Παρίσι και θα δουλέψω στην εταιρεία του.
Στο τέλος του χρόνου, θα 'χει χρεοκοπήσει και θ' αυτοκτονήσει.
Η ιδέα σου έχει κάποια αξία, μα γιατί να περιμένουμε τόσο πολύ;
- Δεν γίνεται συντομότερα; - Να κάτι πιο σύντομο.
Ο Αδόλφος. Φυσικά.
Θα τον τυλίξουμε σαν δώρο...
για τον Αντρέ. Καλά Χριστούγεννα.
Θα τον βάλουμε στο κρεβάτι του. Ένας λιγότερος κακός συγγενής.
Λύεται η συνεδρίασις.
Υπάρχει πολύ χρήμα στην εκτροφή αυτών των ερπετών.
Λοιπόν, πώς θα του το δώσουμε; Σαν δώρο ή σαν έκπληξη;
Μόλις σκέφτηκα κάτι. Δεν μπορούμε να το κάνουμε.
Ανησυχείς για τον Αδόλφο; Δεν θα τον πειράξει.
Ανησυχώ για την οικογένεια. Πώς θα φανεί...
αν ο ξάδερφος Αντρέ βρεθεί νεκρός το πρωί;
- Τι μας νοιάζουν οι γείτονες; - Σκέφτομαι το κορίτσι και τη μητέρα.
Θα τον βρουν νεκρό στο κρεβάτι του μ' ένα απαίσιο πράσινο χρώμα.
Θα έρθουν σ' εμάς και θα μας πουν, "Εσείς το κάνατε αυτό;"
Ποιος θα μπορέσει να τις κοιτάξει κατάματα και να τους πει ψέματα;
Βρίσκομαι σε άντρο ληστών. Ωραίοι λογαριασμοί. Κοιτάξτε αυτό!
Λείπουν 14 ρολόγια από το στοκ. Τρεις φυσαρμόνικες.
Ένα σερβίτσιο φαγητού 410 τεμαχίων.
Θα υπάρχουν απατεώνες στο νησί.
Ναι, κι οι μεγαλύτεροι απατεώνες βρίσκονται εδώ πέρα.
Τι είναι αυτό;
Κάτι άλλο που κλάπηκε από το στοκ, υποθέτω.
- Είναι δικό μου. - Μη μου τα πουλάς αυτά! Ξέρω εγώ.
Εσείς οι κατάδικοι δεν μπορείτε να έχετε υπάρχοντα. Τι έχει μέσα;
- Ένα φίδι. - Μη μου λες ψέματα. Πώς ανοίγει;
Είπα, πώς ανοίγει;
Γιατί να μην του πω;
Όχι.
Είναι δικό του. Δώσ' του το.
Όχι μέχρι να μάθω τι περιέχει. Δεν θα σας επιτρέψω να το κλέψετε.
Κάποιος πρέπει να πάει μέσα και να τον προειδοποιήσει.
Τζουλς, πήγαινε εσύ να του το πεις...
πριν να είναι πολύ αργά. Πες του ότι το κουτί έχει φίδι.
Δεν θα με πιστέψει. Δεν με συμπαθεί.
- Άλμπερτ. - Σ' εμένα μιλούσες;
Εσύ πρέπει να πας να του το πεις.
Γιατί δεν το παίζουμε στα χαρτιά;
Καλή ιδέα.
Ποιος θα κόψει πρώτος;
Δεν μ' αρέσει να κόβω πρώτος. Είναι γρουσουζιά.
- Μετά από σένα. - Είστε ζαβολιάρηδες.
Εσύ αποφασίζεις.
Θα πάω να του το πω.
Ξέχασα τι πρέπει να του πω.
Πες του πως δεν πρέπει να προσπαθήσει ν' ανοίξει το κλουβί.
Πες του, γιατί αν το επιχειρήσει...
και βάλει το χέρι του στο κλουβί...
για να δει τι έχει μέσα...
μάλλον θα αντιμετωπίσει μια δυσάρεστη έκπληξη.
Πες του...
Πες του πως υπάρχει ένα θανατηφόρο...
και δηλητηριώδες φίδι...
μέσα στο κλουβί.
Πες του.
Δεν του το είπες.
Το ξέρει ήδη.
Καλημέρα.
Πώς πήγε;
Ούτε ο ίδιος ο Αντρέ δεν θα μπορούσε να τα ξεχωρίσει.
Ο γραφικός του χαρακτήρας. Κι ο δικός μου.
Τελειότητα.
"Εγώ, ο Αντρέ Τροσάρντ, έχων σώας τας φρένας...
"διά του παρόντος βεβαιώ πως αυτή είναι η τελική μου διαθήκη", κτλ.
Δεν υπήρχε νόημα να αφήσουμε τον γέρο να πεθάνει...
με μπερδεμένα περιουσιακά.
Τα άφησα όλα εξ ημισείας στον Πολ και τον Φέλιξ.
- Είσαι πολύ γενναιόδωρος. - Όσα έρθουν κι όσα πάνε.
Βάλ' τη στην τσάντα του κι άφησέ τη σε κοινή θέα.
- Πώς είναι ο πελάτης μας σήμερα; - Ακόμη νεκρός είναι.
Έτσι είναι, "Πάνω στο άνθος της ηλικίας του", κτλ.
- Ελπίζω να φαίνεται εντάξει. - Μια χαρά φαίνεται.
Νομίζω πως φαίνεται καλύτερα.
Ναι, ήταν πολύ χλωμός όταν ήταν ζωντανός.
Λοιπόν, περάσαμε πολύ ωραία.
Πρέπει να σκεφτούμε την απόδρασή μας τώρα.
Το πλοίο δεν θα μείνει για πάντα στο λιμάνι.
Δεν μπορούμε να αφήσουμε το σπίτι άνω-κάτω.
Καταρχάς, κάποιος πρέπει να βρει το πτώμα και τη διαθήκη.
Μετά, θα την κοπανήσουμε.
Πρώτα, πρέπει κάποιος να βρει το πτώμα.
- Θα το έκανα ευχαρίστως. - Πάντα είμαι έτοιμος να ουρλιάξω.
Όχι. Πρέπει να είναι κάποιος αθώος θεατής.
Είναι κανείς εδώ; Εγώ είμαι! Η κα Παρόλ!
Είναι αυτή η νόστιμη χοντρή κυρία που είδαμε χθες.
Το ιδανικό άτομο για να ανακαλύψει ένα πτώμα.
Θα δω αν μπορώ να φέρω τη συζήτηση σ' αυτό το θέμα.
- Πρέπει να βρούμε τον Αδόλφο. - Δώσ' του μια φράουλα από μένα.
Καλημέρα.
- Τι μπορώ να κάνω για σας; - Θέλω να παραπονεθώ.
- Σχετικά μ' αυτό. - Τι πρόβλημα υπάρχει;
Δεν περιέχει παρά μόνο νερό. Θέλω να παραπονεθώ.
Φυσικά. Νομίζω πως πρέπει. Αυτό είναι σοβαρό.
Ο Αντρέ Τροσάρντ, ο ιδιοκτήτης, έφτασε χθες βράδυ.
Προτείνω να παραπονεθείτε σ' αυτόν προσωπικά.
Φέρ' τον εδώ.
Καλύτερα όχι. Αν μπορείτε να έρθετε από 'δώ.
Πού είναι;
Είναι στο κρεβάτι του.
Δεν προτίθεμαι να του μιλήσω μέχρι να σηκωθεί.
- Αυτό θα πάρει ώρα. - Τότε, θα ξαναπεράσω αργότερα.
Έχω πολλά να πω στον κο Τροσάρντ...
σχετικά με τη διεύθυνση του καταστήματος.
Πριν φύγετε, σχετικά με τον λογαριασμό σας.
Μια μικρή πληρωμή από την ωραία τσάντα σας;
Δεν έχω λεφτά μαζί μου.
Δεν κοιτάξατε. Να κοιτάξουμε μαζί;
Πώς τολμάς;
- Δεν ήξερα ότι δεν μ' εμπιστεύεστε! - Η εμπιστοσύνη είναι το παν.
Λόγω έλλειψης εμπιστοσύνης είμαι εδώ, στο νησί.
- Έλλειψη εμπιστοσύνης; - Από τους άλλους.
Μην το ξεχάσετε αυτό. Το πληρώσατε.
- Δεν βρίσκουμε τον Αδόλφο. - Ψάξαμε παντού.
Δεν είναι μπρελόκ να τον αφήνετε εδώ κι εκεί.
Μάλλον θα αναρρώνει κάπου. Αφού δάγκωσε τον Τροσάρντ.
Θα πεθάνει χωρίς αντίδοτο.
Κάτι τέτοιο θα τον εξάντλησε. Ο καημένος.
Μάλλον θα είναι σε καμιά γωνία κάπου...
κουρνιασμένος σαν ένα όμορφο μικρό βραχιολάκι.
Καλύτερα να τον βρούμε πριν τον φορέσει κάποιος.
Αδόλφε.
Καλημέρα.
Τι κάνετε;
- Ναι... - Ναι.
- Κάτι χάσαμε. - Ένα μικρό...
Ναι, ένα...
- Βραχιόλι. - Ναι!
- Τόσο περίπου. - Θα σας βοηθήσω.
Όχι, ευχαριστούμε! Άλλωστε, μοιάζεις έτοιμη να βγεις.
Ναι, πάω στην πρωινή λειτουργία.
Μα είστε σίγουροι πως δεν θέλετε να σας βοηθήσω;
Ναι, φυσικά. Υπάρχει κάτι που μπορείς να κάνεις.
Ίσως ο ξάδερφος Αντρέ να θέλει να πάει στην εκκλησία.
Μπορείς να τον ρωτήσεις.
Γιατί δεν πας να του πεις, "Έρχεσαι στην εκκλησία;"
Είμαι σίγουρος πως πεθαίνει να πάει.
Δεν θέλω να του μιλήσω μετά τα χθεσινά.
Μετά τα χθεσινά, χρειάζεται την εκκλησία πιο πολύ απ' όλους.
Γιατί δεν τον καλείς;
Και να αρχίσει πάλι να μου φωνάζει; Όχι, ευχαριστώ.
Μα ποτέ δεν ξέρεις. Ίσως έχει αλλάξει.
Δεν θα με εξέπληττε αν ήταν πιο ήσυχος σήμερα.
Το ελπίζω. Θα πω μια προσευχή και γι' αυτόν.
Ναι, τη χρειάζεται.
Θα πω μια προσευχή και για σας.
Έτσι γίνεται πάντα.
Όταν έχεις ένα πτώμα που δεν θέλεις να βρεθεί, τότε όλοι το βρίσκουν.
Καλύτερα να βρούμε τον Αδόλφο πριν τον βρει κανένας άλλος.
Ίσως βγήκε στον κήπο. Του αρέσουν τα λουλούδια, ξέρεις.
- Τι συμβαίνει; - Με συγχωρείτε. Κάτι χάσαμε.
- Εκεί πάνω; - Δεν είναι πολύ βαρύ.
Καλημέρα. Χαίρομαι που σε βλέπω.
- Κοιμήθηκες καλά; - Μια χαρά, ευχαριστώ.
- Ο ξάδερφός μου σηκώθηκε; - Όχι. Ούτε που κουνήθηκε.
Δεν νομίζεις πως είναι ώρα να τον φωνάξεις;
Όχι. Άσ' τον να κοιμηθεί. Αρχίζουν οι μπελάδες μου μόλις ξυπνήσει.
Ένας άντρας της ηλικίας του δεν χρειάζεται πολύ ύπνο.
Δεν πάμε όλοι μέσα να του κάνουμε έκπληξη;
Δεν θέλω να τον δω αυτή τη στιγμή.
Πάω μια βόλτα. Η γυναίκα μου ετοιμάζει πρωινό.
Αν με φωνάξει, ελάτε να με βρείτε στο καφέ.
Στο καφέ; Πάω στοίχημα πως πηγαίνει κρυφά για ποτό.
Κι εγώ θα ήθελα ένα ποτό.
Να 'μαστε εδώ πέρα μ' ένα πτώμα...
και κανένας δεν το ανακαλύπτει.
Ήθελα να το σκάσω από τη φυλακή. Τώρα θέλω να το σκάσω από 'δώ.
Όχι, δεν θα αφήσω τον Αδόλφο. Είναι επικίνδυνος.
Ψάξε κάθε χιλιοστό στο καθιστικό. Εσύ ψάξε στο μαγαζί.
Εγώ θα βεβαιωθώ πως δεν είναι εκεί έξω.
Αδόλφε. Ξέρω πως είσαι εκεί.
Μα τι κάνετε;
Να, φεύγουμε σύντομα...
και σκέφτηκα πως πρέπει να μαζέψουμε τα πράγματά μας.
- Να σας βοηθήσω; - Ευχαριστώ.
Δεν πάτε να κάνετε τις δουλειές του σπιτιού;
Ετοιμάζω πρωινό.
Σκέφτηκα πως ίσως θέλετε να συμμαζέψετε λίγο νωρίς.
Λίγο ξεσκόνισμα ίσως. Στο δωμάτιο του Αντρέ. Να φτιάξετε το κρεβάτι.
Αυτό μπορεί να περιμένει.
Θα ήθελα να σου μιλήσω, αν έχεις λίγο χρόνο.
Ένας ισοβίτης πάντα έχει λίγο χρόνο.
Είπα μήπως ήταν βρεγμένη.
Είσαι πολύ ευγενικός.
Προσπαθώ. Πραγματικά προσπαθώ.
Ίσως ακουστεί παράξενο, αλλά σε ζηλεύω.
- Εμένα; Έναν εγκληματία; - Μακάρι να ήμουν σαν εσένα.
Δεν σκέφτεστε να διαπράξετε κανένα έγκλημα;
Το σκεφτόμουν χθες βράδυ.
Ξέρω πως δεν θα το πιστέψεις...
μα σκεφτόμουν διάφορους τρόπους να σκοτώσω τον Αντρέ Τροσάρντ.
Πολύ παράξενο.
Ξέρω πως ακούγεται γελοίο.
Ναι και όχι.
Πάντα εκεί σταματάω εγώ.
Σε μια ιδέα που προσπαθώ να αγνοήσω.
Ευσεβείς πόθοι.
Μη σταματάς, ωστόσο, να ελπίζεις.
Αδόλφε.
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
- Τι κάνεις εκεί κάτω; - Εσύ είσαι ο κατάλληλος.
- Τι; - Για να ξυπνήσεις τον θείο σου.
Αν είναι δυνατόν! Δεν ξύπνησε ακόμη ο θείος;
Περίεργο. Ήθελε να σηκωθεί νωρίς σήμερα το πρωί.
Δεν τον φώναξες;
Χτύπησα την πόρτα, όπως μου είπε...
αλλά δεν ήθελα να μπω μέσα γιατί...
Μάλιστα. Έχει καλώς. Θα τον φωνάξω εγώ.
Χαίρομαι που το είπες αυτό. Με συγχωρείς.
Κύριε Τροσάρντ;
Θρίαμβος!
Άλμπερτ. Εύρηκα!
- Βρήκες τον Αδόλφο; - Όχι.
Ο θείος μου. Ο θείος μου είναι νεκρός!
Τι; Αδύνατον!
- Είναι νεκρός, σου λέω. - Αστειεύεσαι;
Εννοείς πως ο αγαπητός ξάδερφος Αντρέ δεν είναι πλέον μαζί μας;
Και λένε πως ένα μεγάλο θαλασσινό ταξίδι κάνει καλό στην υγεία.
Ναι, το λένε όντως αυτό.
Δεν φαινόταν καλά χθες βράδυ.
Ποτέ δεν φαινόταν καλά.
Τα συλλυπητήριά μας.
Λοιπόν, ας κανονίσουμε τα της κηδείας.
- Πάω να ντυθώ. - Δεν υπάρχει βιασύνη.
Δεν θα μπορέσουμε να τον θάψουμε πριν το μεσημέρι.
Τους πείραξε πολύ.
Δεν το πιστεύω. Ο Αντρέ νεκρός;
Σε όλους συμβαίνει.
Πού είναι ο άντρας μου;
Θα σας πάω εγώ. Είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω.
Εμπρός;
Αυτό το κλαψιάρικο ύφος σου είναι πολύ καλό.
Θα είναι υπέροχο πάνω από τον τάφο.
Τι κάνετε με την τσάντα του θείου μου;
Σκεφτήκαμε πως θα ήθελες να δεις τα χαρτιά του.
Σκεφτήκαμε πως ίσως περιέχει τη διαθήκη του ή κάτι τέτοιο.
Αφήστε με ήσυχο.
Δεν βλέπετε πόσο με τάραξε ο θάνατος του θείου μου;
- Ναι, κι εγώ κρατιέμαι να μη γελάσω. - Έξω!
Αλήθεια, μ' αρέσει το κλαψιάρικο ύφος σου. Είναι πολύ καλό.
- Ντρέπομαι που έλπιζα να πεθάνει. - Δεν πρέπει να ντρέπεστε.
Διαπράξατε το τέλειο έγκλημα. Το κάνατε με τον νου σας.
Ούτε αποδείξεις, ούτε μάρτυρες, μόνο αποτελέσματα. Σας ζηλεύω.
Φέλιξ, σου έχω φριχτά νέα. Ο Αντρέ είναι νεκρός.
- Νεκρός; - Αλήθεια. Πέθανε στον ύπνο του.
- Πολύ ευγενικό από μέρους του. - Δεν ξέρω τι να κάνω.
Καταρχάς, ας βεβαιωθούμε πως πέθανε. Δεν τον εμπιστεύομαι.
Πίστεψέ με. Είναι τελείως νεκρός.
Να φέρουμε έναν γιατρό για το πιστοποιητικό θανάτου.
Θα πάμε στην Επιτροπή Υγείας.
- Ωραίο χριστουγεννιάτικο δώρο. - Μη με παρεξηγείς.
Όντως αντιπαθούσα τον Αντρέ γιατί απλώς ήταν αντιπαθητικός.
Θα είχε κάποια καλά στοιχεία. Όμως δεν μπορώ να σκεφτώ κανένα.
Χθες, τρεις κατάδικοι ήταν στη στέγη.
Σήμερα, ο ένας ήταν στο μαγαζί και είπε πως ήταν ο νέος βοηθός.
Κάτι συμβαίνει.
Αν ήταν τρεις, καλύτερα να το πείτε στον διοικητή.
Πρέπει να τους προσέχουμε συνέχεια αυτούς τους κατάδικους.
Αδόλφε.
- Παιδιά, πρέπει να φύγουμε από 'δώ. - Τι;
Η νόστιμη χοντρή σου φίλη μιλάει στην αστυνομία.
- Δεν βρήκαμε τον Αδόλφο. - Ο Αδόλφος είναι αναλώσιμος.
Να μην κρατήσουμε ενός λεπτού σιγή;
Δεν έχουμε χρόνο.
Πού είναι όλοι; Φέλιξ!
Βρήκε τη διαθήκη μου.
Εσύ. Έλα 'δώ.
- Ο Φέλιξ; Θέλω να του μιλήσω. - Για τη διαθήκη μήπως;
- Όχι. Για την κηδεία. - Θα του ανοίξουμε εμείς μια τρύπα.
Οι τιμές θα 'ναι χαμηλότερες εδώ απ' ό,τι στη Γαλλία, φυσικά.
Δεν άφησε καμιά τελική διαθήκη ή κάτι τέτοιο;
Όχι. Απ' ό,τι είδα στην απογραφή, έχουμε μαύρα περιβραχιόνια.
- Φέρτε μου ένα. - Στάσου λίγο. Σχετικά με τη διαθήκη.
Είσαι σίγουρος πως έψαξες παντού; Μέσα στην τσάντα;
Κοίταξα όλα τα έγγραφα πολύ προσεκτικά.
Ο θείος μου δεν άφησε καμία διαθήκη, καμία απολύτως.
Συνεπώς, ως ο πιο κοντινός του συγγενής, κληρονομώ τα πάντα.
Φαίνεται πως όλοι είναι έντιμοι εκτός από μένα.
- Πώς είπες; - Και με την Ίζαμπελ τι θα γίνει;
Δεν θα αρχίσετε πάλι τις χθεσινοβραδινές βλακείες, έτσι;
- Ήταν διασκεδαστικό χθες, αλλά... - Όχι αρκετά διασκεδαστικό...
ώστε να κρατήσει μια ζωή, έτσι;
Έχω κάποιες ευθύνες τώρα. Πρέπει να φροντίσω το μέλλον.
Και το μέλλον δεν περιλαμβάνει την Ίζαμπελ;
Δυστυχώς όχι.
Αυτή δεν θέλει παρά μόνο να παντρευτεί κι αυτό αποκλείεται.
- Κι ο Ντουκοτέλ. Τι θα γίνει μ' αυτόν; - Δεν έχω τίποτα εναντίον του Φέλιξ.
Μπορεί να μείνει εδώ, αρκεί βέβαια να είναι εντάξει η απογραφή.
Αλλιώς φεύγει. Τα συναισθήματα δεν έχουν καμία χρηματική αξία.
Τώρα, συγγνώμη, θα τακτοποιήσω τα πράγματα του θείου μου.
Θα τον αποκληρώσω. Θα γράψω άλλη διαθήκη.
Θα την ξεφορτωθεί κι αυτήν όπως την άλλη.
- Είναι κακός σαν τον θείο του. - Χειρότερος.
Αν βρίσκαμε τον Αδόλφο, θα μας έκανε άλλη μια χάρη.
Ο Αδόλφος έφυγε. Είναι πιο έξυπνος από μας.
Μήπως ξέρετε τίποτα για τα φίδια εδώ στο νησί;
Μόλις με δάγκωσε ένα φίδι.
Ένα μικρό φίδι; Περίπου τόσο;
Ναι.
Με διάφορα χρώματα, σαν ωραίο βραχιόλι;
Και δεν ένιωσες τίποτα γιατί σε δάγκωσε γρήγορα;
Ναι.
Μάλλον δεν είναι πολύ επικίνδυνο.
- Μην ανησυχείς για τίποτα. - Τίποτα απολύτως.
Όλα είναι μια χαρά.
Θα ένιωθα καλύτερα, αν το κοιτούσε ένας γιατρός.
Λέει πως θα ένιωθε καλύτερα, αν το κοιτούσε ένας γιατρός.
- Θέλει να καλέσει γιατρό. - Πες του να κρατήσει τα λεφτά του.
Λέει να κρατήσεις τα λεφτά σου. Καλή συμβουλή. Πίστεψέ με.
Μάλλον έχετε δίκιο. Στην αρχή πόνεσε, μα τώρα δεν νιώθω τίποτα.
- Δεν νιώθει τίποτα. - Τι είπε;
Είπε πως δεν νιώθει τίποτα.
- Με άλλα λόγια, δεν πονάει καθόλου. - Ωραία.
Πώς συνέβη;
Ήταν χαζομάρα. Ήταν στην τσέπη του θείου μου.
Στην τσέπη του; Εσύ τι έψαχνες στην τσέπη του;
Απλώς...
Έλεγχες τα βιβλία. Ξέρουμε.
Ζαλίζομαι λίγο. Καλύτερα να καθίσω.
Ορίστε.
Λοιπόν, πού να τον βάλουμε;
Το σπίτι έχει αρχίσει να γεμίζει. Στον κήπο.
Θα φαίνεται πολύ γραφικός στον κήπο.
- Πήγαινε να πάρεις τον Αδόλφο. - Ναι.
Πού με πηγαίνετε;
Έξω στον κήπο όπου θα φαίνεσαι γραφικός.
Όλο έξω στον κήπο με πηγαίνετε!
Αδόλφε, δεν πρέπει να μας κρύβεσαι έτσι, μικρέ μου άγγελε.
Τον έπιασες;
Ναι. Είναι εξαντλημένος, όμως, ο καημενούλης.
Κύριοι, η οικογένεια Ντουκοτέλ έχει ακόμη έναν λιγότερο συγγενή.
Σύμφωνα με τα αθάνατα λόγια κάποιου, "Μπράβο, Αδόλφε".
Ήταν γρήγορος κι ανώδυνος θάνατος.
Πέθανε με ένα χαμόγελο στα χείλη και τα τελευταία του λόγια ήταν...
"Δεν κάνουμε πίστωση."
Πώς θα της το πούμε;
Αφήστε το σ' εμένα. Θα της το πω με το μαλακό.
Κράτησα την υπόσχεσή μου. Είπα μια προσευχή για σας και τον Αντρέ.
Μπράβο γιατί είναι νεκρός.
Καλά που της το είπες με το μαλακό.
- Ο ξάδερφος Αντρέ είναι νεκρός; - Ναι. Πέθανε στον ύπνο του...
αφού άνοιξε το χριστουγεννιάτικο δώρο του.
Δεν το πιστεύω. Είναι φριχτό.
Μέχρι στιγμής, είσαι η μόνη που νιώθει έτσι.
Ο καημένος ο Πολ.
- Θα ταράχτηκε πολύ. - Δεν ένιωσε τίποτα.
Όντως, το πήρε πολύ καλά.
Παρέμεινε τελείως απαθής.
Καλύτερα να πάω να βάλω μαύρα πριν μιλήσω στον Πολ.
Δεν θέλω να νομίζει πως είμαι αναίσθητη.
Πριν πας, σχετικά με τον Πολ... Σχετικά μ' εσένα και τον Πολ, εννοώ.
Δεν πειράζει. Τώρα ξέρω πως ο Πολ δεν μ' αγαπάει.
Δεν πρέπει να τον θυμάσαι έτσι. Σήμερα το πρωί, έλεγε...
Ναι, αλήθεια. Πόσο πολύ σ' αγαπάει.
Μόνο για σένα μιλούσε.
Δεν θέλουμε να νομίζεις ότι δεν σ' αγαπάει.
Ναι, σ' αγαπάει.
Ξαγρύπνησα όλη νύχτα και τον σκεφτόμουν...
και ξαφνικά συνειδητοποίησα πως όλα ήταν σαν ένα παραμύθι.
Μια ιστορία για μικρά παιδιά.
- Χθες βράδυ, ωρίμασα. - Εννοείς πως δεν τον αγαπάς πια;
Αγαπώ μόνο εσάς τους τρεις γιατί μου είπατε ψέματα.
- Δεν τα καταφέραμε κι άσχημα. - Αρκεί να είναι ευτυχισμένη.
Μια μέρα, θα εμφανιστεί ένας ωραίος νεαρός κατάλληλος γι' αυτήν.
- Μόνο που δεν θα είμαι εγώ. - Έτσι είναι η ζωή.
Πριν έναν χρόνο, στο Παρίσι, αν έστριβες...
στη σωστή γωνία, τη σωστή στιγμή...
ίσως έπεφτες πάνω στην Ίζαμπελ κατά λάθος.
"Με συγχωρείτε, δεσποινίς."
"Δεν πειράζει, κύριε. Έπρεπε να προσέχω πού πηγαίνω."
- Θα είχατε και παιδί τώρα. - Ναι.
Τώρα, θα είναι κάποιος άλλος...
που θα έρθει και θα χτυπήσει το κουδούνι μια απ' αυτές τις μέρες.
Ούτε παραγγελία να τον είχαμε.
Είναι γραφτό.
Όχι. Είναι ο τύπος από το πλοίο.
Είμαι γιατρός.
Μου είπαν στην Επιτροπή Υγείας πως πέθανε κάποιος εδώ.
- Μπορώ να κάνω τίποτα; - Εξαρτάται. Είσαι παντρεμένος;
- Πώς είπατε; - Είπα, "Είσαι παντρεμένος;"
Όχι.
Δεν είναι κι άσχημος. Καθόλου άσχημος.
Χωρίς παρεξήγηση, Άλμπερτ, είναι πολύ καλύτερος από σένα.
Τι σχέση έχει αυτό με τον νεκρό;
Δεν υπάρχει βιασύνη. Δεν θα πάνε πουθενά οι πελάτες σας.
- Νομίζεις πως θα της αρέσει; - Είναι καλός.
- Τον βοηθάει κι η στολή. - Εγώ νομίζω πως μοιάζει με αδερφή.
Φαίνεται κάπως έξυπνος, κάτι που ξεπερνά τις προσδοκίες μας.
- Ακόμη δεν καταλαβαίνω τι... - Μη μας το χαλάς.
Λοιπόν, τι λες, Άλμπερτ;
Εγώ δεν έχω πρόβλημα.
Δεν μπορώ να βρω τον Πολ. Δεν είναι στο δωμάτιό του.
Ήταν στον κήπο.
- Πιστεύω πως θα είναι ακόμη εκεί. - Είμαι σίγουρος γι' αυτό.
Με συγχωρείτε.
- Ποια είναι η νεαρή δεσποινίς; - Εδώ μένει. Ωραία δεν είναι;
- Φαίνεται γοητευτική. - Ναι, κοίτα τώρα.
Κι εσύ είσαι γοητευτικός γι' αυτό να 'σαι καλός...
υπομονετικός κι ευγενικός μαζί της.
Αλλιώς θα συναντήσεις έναν φίλο μας ονόματι Αδόλφο.
- Θα επιστρέψει σύντομα; - Έτσι μπράβο.
Μόλις ανακαλύψει την ευτυχία της.
Ορίστε. Την ανακάλυψε.
Επιτρέψτε μου. Έξω στον κήπο.
Στον κήπο.
- Τώρα την έχασα οριστικά. - Δεν την είχες ποτέ.
- Δεν γίνεται τίποτα γι' αυτό. - Ο θείος μου φταίει.
Έπρεπε να μου είχε δώσει τα λεφτά όταν του τα ζήτησα.
Έπρεπε να χαμογελάσει και να μου πει, "Γεια σου, αγόρι μου."
"Γεια σου, αγόρι μου. Σίγουρα ήρθες για να δανειστείς λεφτά.
- "Διαβολάκο μου." - "Δεν μπορώ να σε ξεγελάσω, θείε."
"Όχι, δεν μπορείς. Κι εγώ ήμουν κάποτε νέος.
"Πόσα χρειάζεσαι;"
Μα δεν είπε τίποτα τέτοιο. Κι έτσι άρπαξες μια μασιά...
και τον έσπασες στο ξύλο. Και να σε.
Να με. Κι είπαν πως αυτός ήταν το θύμα.
Λιποθύμησε.
- Διάβασα ότι όταν ένα κορίτσι... - Γιατρός είναι. Κάτι θα σκεφτεί.
- Τι να κάνω; - Άφησέ την κάπου.
Το δωμάτιό της είναι επάνω, μα πρόσεχε τη σκάλα.
Εντάξει.
Ωραίο ζευγάρι.
Γεια σου.
Ναι. Στην αγκαλιά του φαίνεται ωραία.
- Εσείς είστε; - Απίστευτο, έτσι;
- Φαίνεστε διαφορετικοί. - Είμαστε διαφορετικοί.
Αντίο σας, κυρία. Αντίο, κύριε.
- Φεύγετε; - Η δουλειά μας ολοκληρώθηκε.
- Επισκευάσατε τη σκεπή; - Επισκευάσαμε τα πάντα.
Και τώρα πρέπει να φεύγουμε. Ευχαριστούμε για τη φιλοξενία σας.
Έχουμε χρόνια να περάσουμε τόσο ωραία Χριστούγεννα.
Αντίο.
Πολλές ευχές.
Καλά Χριστούγεννα.
Να το πλοίο μας. Ακόμη περιμένει.
Τα υπόλοιπα είναι εύκολα.
Θα επιβιβαστούμε και θ' αφήσουμε το Νησί του Διαβόλου πίσω μας.
Περίεργο πώς συνέβησαν όλα.
Ήταν όλα σαν ένα θαύμα, σαν να ήταν προσχεδιασμένο.
Ακόμη και το κορίτσι μάς αποκάλεσε αγγέλους της.
Δεν είμαστε άγγελοι.
Περίεργο. Όταν ήμουν ελεύθερος, έμπλεκα συνεχώς.
Δεν ξέρω γιατί βιάζομαι τόσο πολύ να ξαναμπλέξω.
Νομίζω πως θα χαρούν να μας ξαναδούν στη φυλακή.
Ένα καλό έχει η φυλακή. Συναντάς πολύ καλύτερους ανθρώπους εκεί.
Ναι. Πολλά καλά έχει η φυλακή.
Πάντα ξέρεις πού βρίσκεσαι όταν ξυπνάς το πρωί.
Ναι. Και χρειάζομαι ύπνο.
Τι λες; Δεν ήταν και τόσο κακή η φυλακή.
Ας γυρίσουμε εκεί. Σκέψου πώς θα μας υποδεχτούν.
Αν δεν πάνε καλά τα πράγματα, θα το ξανασκάσουμε του χρόνου.