Είναι κάποιος που με κρατάει στη Γη.
Το νιώθω, άσχετα που δεν το βλέπω.
Δεν πανικοβάλλομαι. Το 'χω ξαναδεί το έργο.
Το ίδιο έγινε και τότε που μου τη φυτέψανε στην 104η οδό.
Γίνεται να αποφύγουμε το νοσοκομείο;
Στα μπουρδέλα τα επείγοντα κανείς δεν τη γλιτώνει.
Έρχονται νύχτα οι μπάσταρδοι και σε τρώνε,
την ώρα που Κινέζοι ειδικευόμενοι πασχίζουν με τα κωλομηχανήματα.
Δες τους μαλάκες που μαζεύτηκαν τριγύρω κιόλας. Για ποιον λόγο;
Λες και το πορτορικάνικο τομάρι μου είχε γλιτώσει από λίγα ως τώρα.
Οι πιο πολλοί κολλητοί μου τα 'χουν τινάξει προ πολλού.
ΑΠΟΔΡΑΣΤΕ ΣΤΟΝ Παράδεισο
Μην ανησυχείτε. Η καρδιά μου δεν το βάζει κάτω ποτέ.
Δεν είμαι έτοιμος να την κάνω ακόμα.
Νιώθω σαν μόλις να βγήκα απ' τη φυλακή.
Σηκώθηκα όρθιος στο δικαστήριο και τους τα είπα χύμα.
Δεν θέλω να υπονοήσω πως η ζωή μου θα 'ταν διαφορετική
αν δεν έχανα τη μητέρα μου μικρός, όπως λένε όλοι στη φυλακή.
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ 1975
"Δεν είχα άλλη λύση". Αηδίες.
Ήμουν ήδη τσόγλανος, ακόμα και όταν ζούσε η μητέρα μου, και το ήξερα.
Αλλά μου έμαθε τι σημαίνει γυναίκα.
Κε Μπριγκάντε, το δικαστήριο έχει 56 υποθέσεις στο πινάκιο σήμερα.
Γιατί μου τα λέτε αυτά;
Κε Πρόεδρε, ο κος Μπριγκάντε ευλόγως χαίρεται,
καθώς δικαιώνεται μετά από πέντε χρόνια κάθειρξης.
Δεν συντρέχει δικαίωση εδώ, συνήγορε.
Αθώωση, άφεση αμαρτιών, ή οτιδήποτε άλλο,
αλλά μια απίστευτη σύμπτωση συγκυριών
που εκμεταλλευτήκατε προς όφελος του πελάτη σας.
Με κάθε σεβασμό, οι εν λόγω συγκυρίες
ενέχουν παράνομες υποκλοπές και ψευδείς μαρτυρίες.
Πρόκειται για κλασική περίπτωση δικαστικής πλάνης.
Και, ύστερα από πέντε χρόνια άδικης κράτησης,
είναι εύλογο ο κύριος Μπριγκάντε να αξιώνει την ακρόασή του.
Καλώς, κύριε Μπριγκάντε. Σας ακούω.
Κύριε Πρόεδρε…
με όλον τον δέοντα σεβασμό…
τον πρότερο και τον τωρινό, και δίχως άλλες περιστροφές.
Βεβαιώνω το δικαστήριο ότι ο ανέντιμος βίος μου αποτελεί πια παρελθόν.
Αυτό θέλω να σας πω τόση ώρα.
Είχα προσβληθεί από την κοινωνική παθογένεια των γκέτο,
όμως ο χρόνος παραμονής μου στις φυλακές υψίστης ασφαλείας
του Γκριν Χέιβεν και του Σινγκ Σινγκ δεν κύλησε μάταια. Επιτέλους θεραπεύτηκα!
Αναγεννήθηκα, όπως αυτοί του Γουότεργκεϊτ.
Ξέρω πως τα έχετε ξανακούσει αυτά. Κε Πρόεδρε, το εννοώ.
Είναι αλήθεια. Άλλαξα.
Άλλαξα, και δεν χρειάστηκαν 30 χρόνια,
όπως αρχικά εκτιμήσατε, μα μόνο πέντε.
Μάλιστα, κύριε. Πέντε έτη.
Κοιτάξτε με, λοιπόν. Πλήρως σωφρονισμένος,
αναγεννημένος, επανενταγμένος και οσονούπω μετεγκατεστημένος.
Θέλω να ευχαριστήσω πολλούς γι' αυτό.
Κοιτάζω εκεί και βλέπω τον κύριο Νόργουοκ.
Σας ευχαριστώ, κύριε, που υποκλέψατε τις συνομιλίες μου παράνομα.
Θα ευχαριστήσω το Εφετείο που ακύρωσε την απόφασή σας, κε Πρόεδρε.
Και θα 'θελα να ευχαριστήσω επίσης
τον Παντοδύναμο, με τη βοήθεια του οποίου κάθε υπόθεση ξεδιαλύνεται.
-Δεν το πιστεύω. -Και ασφαλώς παρέλειψα, αλίμονο,
τον αγαπητό μου φίλο και δικηγόρο
Ντέιβιντ Κλάινφελντ, που ποτέ μα ποτέ δεν μ' εγκατέλειψε,
παρά τις αντίξοες συνθήκες.
-Γιατί δεν σηκώνεσαι; -Συγγνώμη.
-Κύριε Μπριγκάντε! -Ο Ντέιβι Κλάινφελντ.
Κύριε Μπριγκάντε, δεν σας απονεμήθηκε βραβείο.
Κατόπιν της απόφασης του Εφετείου,
και των ατυχών χειρισμών της Εισαγγελίας,
έχω το επώδυνο καθήκον να αποδώσω εκ νέου στην κοινωνία
έναν διαβόητο φονιά και καταδικασμένο έμπορο ναρκωτικών.
Όχι! Ποτέ δεν καταδικάστηκα για ναρκωτικά.
Αναιρείται η καταδίκη, ο κρατούμενος αποφυλακίζεται. Επόμενη υπόθεση.
-Σου 'μαι υπόχρεος. -Καλά.
Νιώθω σαν να κέρδισα.
Συγγνώμη. Συγχαρητήρια.
-Δεν μου κρατάς κακία, ε; -Θα τα ξαναπούμε, Μπριγκάντε.
Ωραίες μπούρδες τού αμόλησες εκεί μέσα.
Δεν ήταν μπούρδες, κολλητέ. Εννοούσα την κάθε μου λέξη.
Δεν καταλαβαίνεις. Δεν με νιώθεις.
Είμαι ελεύθερος, και δεν εννοώ απλώς εκτός φυλακής.
Είμαι επιτέλους ελεύθερος, επιτέλους ελεύθερος,
-δόξα τω Θεώ, είμαι επιτέλους ελεύθερος! -Έχω κι άλλη δουλειά. Κράτα δυνάμεις.
Πού να δεις τι σου ετοίμασα γι' απόψε.
Πώς θα τη βγάλεις, λοιπόν; Θα ξαναμπείς στου Ρολάντο;
Σου είπα, τέρμα οι παρανομίες για μένα.
Εικοσιπέντε χρόνια δούλευα γι' αυτόν.
Και τι κέρδισα; Τίποτα.
Μ' εμένα χορεύεις ή μ' αυτόν;
Τι πάει να πει "Τέρμα οι παρανομίες για μένα";
Τι άλλο ξέρεις να κάνεις;
-Έχω σχέδια, μωρό μου. -Πες μου.
Θα σου πω.
Γιατί, αν θέλεις να χορέψετε, είναι όλος δικός σου. Έλα!
Τον Ντέιβ τον ξέρω από τότε που τελείωσε τη Νομική.
Ήταν ασκούμενος σ' έναν μεγαλοδικηγόρο της μαφίας.
Κάτω από το κάθισμα έκρυβε έναν γρύλο και προσπαθούσε να το παίξει άνετος
με όλους τους μαφιόζους πελάτες του.
Όμως ο Ντέιβι Κλάινφελντ δεν φοβόταν πλέον.
Ορίστε, λοιπόν.
Ο κύριος Επιτυχημένος.
Εσύ μ' έφτιαξες. Όλοι οι πρώτοι μου πελάτες ήταν από σένα.
Σου το 'χω ξαναπεί, είσαι άπαιχτος.
Είσαι άπαιχτος, Ντέιβι.
Χριστέ μου.
Άκου, σου 'χω μια δουλειά. Θυμάσαι τον Σάσο;
Τον Σάσο. Ναι.
Ο χοντρός με το αργεντίνικο ρεστοράν στη Μάντισον;
Αγόρασε μια φαλιρισμένη ντισκοτέκ. Φοβερό μέρος.
Μάζεψα κάτι επενδυτές και τον στηρίξαμε. Έβαλα κι εγώ 50 χιλιάρικα.
Το πρόβλημα είναι ο Σάσο. Μας ξαφρίζει και τα χώνει στον τζόγο.
Θέλει άλλα 25, για την άδεια λειτουργίας.
Μ' αρέσει το μέρος. Πάω κιόλας μερικές φορές.
Τα λεφτά δεν είναι θέμα. Τα επενδύω,
εφόσον ξέρω ότι είναι κάποιος εκεί που κουμαντάρει σωστά το μαγαζί.
Εμένα εννοείς;
Ήμουν ιδιοκτήτης κλαμπ. Ποτέ μάνατζερ.
Σιγά το πράγμα. Πας, σουλουπώνεις τα πράγματα,
-παίρνεις μισθό και μερίδιο απ' τα κέρδη. -Άσε.
Αρκετά έκανες ήδη για μένα, Ντέιβ.
Δες το σαν χάρη μεταξύ φίλων.
Δεν είναι χάρη, σου το χρωστάω.
Η χάρη σκοτώνει πιο γρήγορα κι από σφαίρα.
Μου 'σωσες τη ζωή.
Μου 'σωσες τη ζωή, Ντέιβ.
Τριάντα χρόνια. Ξέρεις τι θα πει αυτό;
Ήμουν νεκρός. Θαμμένος. Έβλεπα τα ραδίκια ανάποδα.
Εσύ με ξέθαψες.
Δεν ξέρω τι να σου πω.
Δεν ξέρω τι λόγια να σου πω.
Πες μου πως μ' αγαπάς.
Σ' αγαπώ.
Αν ήσουν γκόμενα, θα σε παντρευόμουν.
-Αγόρι μου. -Σ' αυτό συμφωνώ.
Τι είπες; Κατάλαβες τι εννοώ…
Εμείς πάμε λίγο στην τουαλέτα.
Αντίο, παιδιά.
-Όπως νομίζετε. -Αντίο.
Τι λένε, λοιπόν, τα σχέδια;
Ποιο είναι το μεγάλο μυστικό;
Θυμάσαι έναν τύπο ονόματι Κλάιντ Μπέισι;
Βγήκε απ' τη φυλακή πριν δυο χρόνια.
Πήγε στις Μπαχάμες, στο Νησί του Παραδείσου,
και άνοιξε μια εταιρεία ενοικίασης αυτοκινήτων.
Συνέχεια γι' αυτήν μιλούσε στη στενή.
Βγήκε, λοιπόν, πήγε εκεί και την άνοιξε.
Και πάει μια χαρά. Πολύ καλά.
Δηλαδή, αφήνει καλό χρήμα.
Πριν κάνα-δυο βδομάδες μου έγραψε και μου 'πε
ότι μπορώ ανά πάσα στιγμή να μπω συνεταίρος με 75 χιλιάρικα.
Θα νοικιάζεις αμάξια.
Γιατί γελάς;
-Εσύ θα νοικιάζεις αμάξια. -Ακριβώς. Ξέρω πολλά από αυτοκίνητα.
Τα κλέβω από 14 ετών.
Δες τον που γελάει!
Θα σου πω κάτι.
Όσοι ενοικιάζουν αμάξια ζουν περισσότερο.
Και πού θα βρεις τα 75 χιλιάρικα;
Δεν ξέρω. Ίσως πεθάνει κάνας πλούσιος συγγενής και μου τα αφήσει.
Είναι ένα όνειρο, Ντέιβ. Πρέπει να έχουμε όνειρα.
Όπως βλέπω, τα κανόνισες, Καρλίτο. Στην υγειά σου.
Να 'μαι, λοιπόν, και πάλι στη γύρα.
Τρίτη Κυριακή του Αυγούστου. Ο παππούς στα λημέρια του.
-Πότε βγήκες, κολλητέ; -Έχει κάνα-δυο μέρες.
Δεν είχε μείνει τίποτα.
Σαν καουμπόικη ταινία, μόνο που αντί για αγκαθωτούς θάμνους και σβουνιές,
εδώ τώρα έβλεπες ξεγυμνωμένα αμάξια και σκυλοκούραδα.
Καινούργιες φάτσες, ε;
Αυτούς τους νέους ούτε που τους γνώριζα.
Η παλιά μου γειτονιά δεν υπάρχει.
Καρλίτο, σκέτη Κοιλάδα του Θανάτου δεν καταντήσαμε;
Εμένα με ξέρεις, δεν κωλώνω να τα βάλω μ' αυτούς τους μπάσταρδους.
Αλλά τα σημερινά τσογλάνια δεν σέβονται καθόλου την ανθρώπινη ζωή.
Σου τη μπουμπουνάνε στην ψύχρα για την πλάκα τους. Καλύτερα στη φυλακή.
Ούτε στο Χάρλεμ πια δεν τολμάω να πάω. Τα 'χουν παίξει εντελώς εκεί πάνω.
-Θυμάσαι τον Βίκτορ; -Τον Βίκτορ με το μούσι;
Τον πυροβόλησαν έξω από το σχολείο. Έξω από το γαμημένο το κωλοσχολείο.
-Τον Λαλίν τον ξέρεις. -Τον Λαλίν Μιάσο; Τι έπαθε αυτός;
Του ρίξανε 30 χρόνια φυλακή στην Άτικα, δικέ μου. Τριάντα χρόνια!
Γουολμπέρτο! Δες εδώ ποιος ήρθε!
Γεια σου, Γουόλι.
-Τα σέβη μου. -Χαίρομαι που σε βλέπω.
Καρλίτο, σ' έψαχνα παντού.
Έπρεπε να το περιμένω πως θα σ' έβλεπα εδώ,
-να περπατάς τη λεωφόρο των αναμνήσεων. -Όσο ακόμα μπορώ.
-Ο Ρολάντο θέλει να σου μιλήσει. -Καρλίτο, πρέπει να ξαναμπώ στα κόλπα.
Ό,τι θες, σωματοφύλακα ή άλλο, πες μου.
-Πάρε με τηλέφωνο. Να προσέχεις. -Πατσάνγκα, χάρηκα.
-Ο Ρολάντο πού είναι; -Εδώ δίπλα.
Γκουαχίρο, περίμενέ με εδώ.
-Έρχομαι σε πέντε λεπτά. -Έγινε, Καρλίτο.
Ποιος είν' αυτός; Καινούργιος βοηθός;
Ξαδερφάκι μου. Θα περάσουμε απ' τη θεία αργότερα.
ΛΑΧΑΝΙΚΑ - ΦΡΟΥΤΑ
Προσευχόμουν για σένα όσο ήσουν μέσα.
Το ίδιο κακό να βρει αυτόν που σ' έβλαψε.
-Ευχαριστώ. -Κάτσε.
-Είσαι καλά; -Καλούτσικα.
Εσύ πάντως δείχνεις να τα πηγαίνεις φίνα.
Γιατί όχι; Οι δουλειές πάνε καλά.
-Πρέζα; -Κόκα.
Αυτό παίζει πλέον. Η ηρωίνη πέθανε.
-Αλλά τα ξέρεις αυτά, έτσι; -Όχι δεν τα ξέρω.
Καρλίτο, ας μιλήσουμε ανοιχτά.
Πέντε χρόνια έμεινες μέσα και δεν με κατέδωσες.
Ξέρω πως θα μπορούσες να μ' είχες καρφώσει
για να ελαφρύνεις τη θέση σου, αλλά δεν το 'κανες.
Μπράβο σου.
Αλλά, βλέπεις, εγώ πλούτισα όσο εσύ ήσουνα μέσα.
Μήπως θέλεις μερίδιο;
Δεν θέλω τίποτα από σένα.
-Για ποιον δουλεύεις; -Για κανέναν.
-Για κανέναν; -Τα παράτησα.
-Τα παράτησες; -Ακριβώς.
Τα παράτησες;
Σοβαρά μιλάς;
Σοβαρότατα. Τέρμα τα ψέματα. Παραιτούμαι.
Ώστε ο Καρλίτο Μπριγκάντε μπήκε στον δρόμο του Θεού;
Ακριβώς. Σπουδάζω να γίνω κληρικός τώρα.
Λοιπόν, με τι ασχολείσαι τώρα;
Τίποτα ιδιαίτερο. Ακόμα σχολείο πάω.
Δουλεύω, πάντως.
Μη μου πεις. Τι δουλειά;
Κάνω θελήματα για τον Πάμπλο Καμπράλες.
-Για τον Καμπράλες; -Ναι.
Γιατί έμπλεξες μ' αυτές τις αηδίες; Δεν έκανες καλά.
Έλα τώρα, Καρλίτο. Δεν θα το κάνω μόνιμο επάγγελμα.
Ένα απλό βαποράκι είμαι.
Δες εδώ.
Τριάντα χιλιάρικα.
Να σου ζητήσω μια χάρη;
Τι χάρη;
Έχω να πάω εδώ πιο κάτω για μια παραλαβή. Θα έρθεις μαζί;
Άσ' τα αυτά. Μη με μπλέκεις εμένα σε τέτοια.
Έλα τώρα. Τα ξέρω τα παιδιά. Φιλαράκια είναι.
Απλώς θέλω να μπούμε μαζί.
Να δουν ποιον έχω πίσω μου και να χεστούνε πάνω τους.
-Δεν θα με γνωρίζουν. -Εσένα;
Είσαι και γαμώ τους θρύλους.
Τι μου λες τώρα;
Καλά. Δέκα λεπτά. Είπα στη μάνα σου πως θα πάμε για βραδινό.
Κανένα πρόβλημα. Τα παιδιά είν' επαγγελματίες.
Τσάκα-τσάκα, και φύγαμε.
ΚΟΥΡΕΙΟ
Το παιδί, λοιπόν, μπαίνει μέσα με 30.000 δολάρια.
Κι εγώ, ο θρύλος, ακολουθώ κατά πόδας.
Σε πέντε λεπτά από τώρα θα είμαστε έξω,
με πράμα αξίας 30.000 δολαρίων,
αρκετό για να με ξαναχώσει φυλακή.
Βρε, καλώς τον Γκουαχίρο. Ποιος είναι τούτος;
Από εδώ ο ξάδερφός μου. Καρλίτο Μπριγκάντε.
Έχεις ακουστά τον Καρλίτο, έτσι;
Τι τον θες μαζί σου;
Ηρέμησε. Ήρθα απλώς για παρέα, κολλητέ.
Έλα τώρα, Κικέγια. Τον ξέρεις τον Καρλίτο.
Δεν κουβαλάω τίποτα.
Μόλις βγήκε απ' το Λούισμπεργκ.
Έκανε δουλειές με τον Ρολάντο Ρίβας.
Α, ο Καρλίτο! Έχω ακούσει για σένα, κολλητέ.
Πουλούσες πρέζα με τον Ρολάντο, έτσι;
Λίγο.
Λίγο; Αυτό κι αν είναι καλό!
Έχω ακούσει πως ήσασταν βασιλιάδες.
Συγγνώμη, Καρλίτο.
Αδέρφια, περιποιηθείτε τον Καρλίτο.
Εμείς έχουμε δουλειά.
Θες να παίξεις;
Όχι, θα βλέπω.
-Παίζουμε αμερικάνικο. -Ωραίο παιχνίδι.
-Δεν σε πειράζει να τα μετρήσω, έτσι; -Σωστά είναι.
Θα τα μετρήσω ούτως ή άλλως.
-Θα σε κερδίσω αυτήν τη φορά. -Ναι, καλά.
-Σου άρεσε η προηγούμενη στεκιά; -Σιγά το πράμα.
Άσε μας τώρα.
Τι βιάζεσαι; Αφού θα ξαναχάσεις πάλι.
Τι έπαθες;
-Το μπάνιο σας είναι εκεί; -Ναι, το μπάνιο.
Δεν δουλεύει.
Φράκαρε η λεκάνη.
Λυπάμαι, κολλητέ.
-Δεν δουλεύει; -Όχι.
Μπορώ να κάνω υπομονή μια βδομάδα.
Ξαναέλα και τότε θα την έχουμε έτοιμη.
Δυνάμωσέ το! Το λατρεύω αυτό το τραγούδι!
Θα παίξεις ή θα χαζεύεις;
Χαλάρωσε, δικέ μου. Αφού βλέπεις ότι τις στήνω.
-Έχεις φωτιά; -Και βέβαια.
-Αμερικάνικο παίζετε, έτσι; -Ναι.
Δεν μπορώ ν' αντισταθώ. Πρέπει να σας δείξω μια βολή.
-Μα τώρα παίζουμε! -Αμερικάνικο παίζετε.
Πριν τις στήσεις. Δεν θα σας καθυστερήσω.
Δεν θα το πιστέψεις αυτό που θα δεις. Στήσ' τες έτσι.
-Θα κάνεις επίδειξη; -Δεν μιλάμε για επίδειξη, αλλά για μαγεία.
Μόλις δείτε τη στεκιά, θα κάνετε τον σταυρό σας.
Κικέγια, έλα να δεις εδώ.
-Ο Καρλίτο θα μας κάνει επίδειξη. -Γκουαχίρο.
Δεν τελείωσα ακόμα το μέτρημα.
Θες κρύα μπίρα, αδερφέ;
Σαν στο σπίτι σου.
-Έκανα έξι μήνες να μάθω τη στεκιά. -Έξι μήνες;
-Αλλά θέλω τη βοήθειά σου. -Και βέβαια.
Το βλέπεις αυτό;
-Πάνω στη 12. -Εντάξει.
-Πώς τα πάει το αφεντικό σου; -Μια χαρά. Τον είδα το πρωί.
Βάλε το δάχτυλό σου εδώ, πάνω στον αριθμό, και κράτα τη. Βλέπεις;
-Έτσι; -Πρέπει να το έχεις παράλληλα.
-Ώστε δεν έμαθες τα νέα; -Ποια νέα;
Δεν έχει μπίρες εδώ, κολλητέ.
Έχει, αλλά είναι στον πάτο.
Αυτήν την στεκιά τη δουλεύαμε με τον Κλάιντ Μπέισι.
Τη βλέπεις την εννιά; Δώσε μου τη στέκα σου.
Ωραία. Στήσ' τες.
-Είναι παράλληλα; -Έτσι μου φαίνεται.
Για πες, λοιπόν, Κικέγια. Τι νέα;
Το αφεντικό σου είναι τέζα κι εσύ επίσης.
Ξαναγέμισα!
Ακούτε;
Ελάτε να με πιάσετε, παλιομαλάκες!
Ελάτε, λοιπόν, σας περιμένω!
Δεν έρχεστε;
Τότε βγαίνω εγώ έξω!
Τώρα θα δείτε τι θα πάθετε, καθάρματα!
Θα τινάξω τα μυαλά σας στον αέρα!
Περνιέστε για μεγάλοι;
Μεγάλος θα 'ναι ο θάνατος που θα σας βρει!
Είστε έτοιμοι;
Ετοιμαστείτε να πονέσετε!
Χριστέ μου.
Χριστέ μου, τι χάλια είναι αυτά!
Είπες πως ήταν φίλοι σου, Γκουαχίρο.
Αλλά σ' αυτήν τη σκατοδουλειά δεν υπάρχουν φίλοι.
Αντίο, ξάδερφε.
Τι έγινε δω;
Δεν υπάρχουν πια συμμορίες εδώ,
μόνο μοναχικοί καουμπόηδες που τρώνε ο ένας τον άλλον.
Δεν ήθελα να μπλέξω. Απλά μου έτυχε.
Τρέχω να ξεφύγω, κι αυτό με κυνηγάει.
Πρέπει να βρω κάπου να κρυφτώ.
Πήγα και είδα το κλαμπάκι του Σάσο. Καλό είναι. Και σε ωραίο μέρος.
Αν το δουλέψει κανείς σωστά, μπορεί ν' αφήσει χρήμα.
Τέλεια. Θα σου δώσω τα 25 χιλιάρικα.
Όχι, θα μπω με δικά μου λεφτά.
Δικά σου λεφτά; Και πού τα βρήκες;
Πέτυχα τον Ρολάντο. Κάτι μου χρωστούσε, και μου 'δωσε 25.000.
Μόνο έτσι θα το κάνω, Ντέιβ.
Έγινε. Περίφημα.
Πάρε τον Σάσο και πες του πως θα τον δω απόψε.
Έγινε. Θέλω να σου μιλήσω για κάτι. Θέλω να μου κάνεις μια χάρη.
Δεν είναι τίποτα, απλώς θέλω έναν σωματοφύλακα. Κάποιον καλό.
Ποιοι σ' ενοχλούν; Τους ξέρω;
Δεν είναι τίποτα. Απλώς μια παρεξήγηση.
Αν δεν είναι τίποτα, τι τον θες τον σωματοφύλακα;
Γίνεται να μη σου πω τώρα; Τον θέλω για λίγο.
Αργότερα θα βρω δικό μου, αλλά χρειάζομαι κι έναν άμεσα.
Έχω τον Πατσάνγκα, ένα γειτονόπουλο. Καλός είναι.
Τέλεια.
Είσαι καλά;
Έχω καλό προαίσθημα γι' αυτό το κλαμπ. Νομίζω θα βγάλουμε καλό χρήμα.
Ωραία, γιατί κι εγώ έχω προαίσθημα,
ότι μόλις βγάλω τα 75.000 δολάρια
την έκανα.
Ναι, σωστά.
Θα νοικιάζεις τζιπάκια στους τουρίστες του Παραδείσου.
Ακριβώς. Και με πλατύ χαμόγελο.
Ο Παράδεισος
Άλλαξαν οι καιροί.
Τι έγιναν οι μίνι φούστες;
Πού πήγε η μαριχουάνα;
Τώρα φοράνε όλοι κοθόρνους, ρουφάνε κόκα και χορεύουν παράξενους χορούς.
Τι βλέπει κανείς μπροστά του όταν λείψει πέντε χρόνια.
Μερικά σκατά πάντως παραμένουν τα ίδια, όπως ο Σάσο.
Τσάρλι, παλιόφιλε! Τσάρλι Μπριγκάντε! Τι χαμπάρια;
Γεια σου, Σάσο.
Δεν με λένε πια Σάσο. Τώρα όλοι με φωνάζουν Ρον.
-Ρον; -Ρον, απ' το Ρεϊνάλντο.
Εντάξει, λοιπόν, Ρον. Ας μπούμε στο ψητό.
Έμαθα κάνεις χρυσές δουλειές με το κλαμπάκι.
-Πλατινένιες. -Πώς και χρειάζεσαι λεφτά, τότε;
-Εγώ; -Πάλι το 'ριξες στον τζόγο;
Πόσα χρωστάς;
Δεν ξέρω. Γύρω στα 50.000 με 60.000 δολάρια.
Δηλαδή 100.000. Σε ποιον τα χρωστάς;
Ξέρεις, Τσαρλς. Σε κάτι παιδιά.
Με 25 χιλιάρικα θα ηρεμήσουν τώρα. Αργότερα μου δίνεις άλλα 75.
Άκου, λοιπόν. Θα σου δώσω 25.000 μετρητά αύριο.
Κι αργότερα άλλα τόσα.
Μα δεν με λυπάσαι;
Ίσα-ίσα, Σάσο, εννοώ Ρον, προσπαθώ να σώσω το τομάρι σου.
Το τομάρι μου;
Ναι. Γιατί ή στον Φατ Άντονι ή στον Σκουζ θα χρωστάς τα λεφτά.
Όπως και να 'χει, θα καταλήξεις σ' ένα πορτμπαγκάζ
κάπου στην εθνική οδό πριν πεις κύμινο.
Ίσως κάνουν βδομάδες να σε βρουν. Σαν την Ντίντι.
Θυμάσαι; Που την είχαν ξεκοιλιάσει;
Και θα βγάζεις μια μπόχα…
"Τι βρωμάει έτσι, ρε παιδιά;" Ο Σάσο.
Ο Σάσο, που παλιά τον έλεγαν Ρον.
Εντάξει. Τι ώρα αύριο;
Να 'μαι, λοιπόν, στο κλαμπ, να το παίζω Χάμφρι Μπόγκαρτ.
Τα πράγματα καμιά φορά γίνονται άσχημα τα βράδια, γι' αυτό έφερα τον Πατσάνγκα
να φυλάει τα νώτα μου.
Πιστεύει πως θα τον κάνω πλούσιο,
γι' αυτό ανησυχεί μήπως με καθαρίσουν πριν γίνει λεφτάς.
Έμαθα τι έγινε με τον ξάδερφό σου.
Γιατί δεν μου τηλεφώνησες να σε προσέχω;
Αυτό έγινε πριν έναν μήνα. Τώρα το έμαθες;
Μ' έβαλες να φυλάω τον Κλάινμπεργκ τη μέρα και τώρα μ' έφερες εδώ…
Κλάινφελντ! Ελπίζω αυτόν να τον προσέχεις καλύτερα απ' ό,τι εμένα.
Ο τύπος έχει πολύ χρήμα. Το χρηματοκιβώτιο στο γραφείο είναι τίγκα…
Ο Κλάινφελντ είν' αδερφός μου. Κοίτα με.
Είν' αδερφός μου.
-Ο Πατσάνγκα αστειεύεται. -Να μην αστειεύεσαι. Τα μάτια σου ανοιχτά.
Κοίτα το ταμείο. Κλέβουν λεφτά.
Προσπαθώ, αλλά είναι θεοσκότεινα. Τι θες να κάνω;
Καρλίτο! Ο τύπος εκεί λέει ότι δεν πληρώνει.
-Ποιος τύπος; -Αυτός με τα κόκκινα, εκεί.
Μα τι κάνεις;
-Σκάσε και φίλα με. -Συγγνώμη.
-Υπάρχει πρόβλημα με τον λογαριασμό; -Ναι, υπάρχει πρόβλημα.
Μωρό μου, έλα…
-Μπένι! -Τι έγινε, κολλητέ;
Σκατά. Γαμώ το. Συγγνώμη, κύριε Μπριγκάντε.
Συγγνώμη. Κανένα πρόβλημα.
Βλέπετε, ο χοντρο-Σάσο από εκεί μου χρωστά λεφτά και δεν πληρώνει.
Έτσι, λοιπόν, μειώνω το χρέος. Δεν έχουμε συστηθεί ακόμα.
-Λέγομαι Μπένι Μπλάνκο, απ' το Μπρονξ. -Με ξέρεις;
Αν σας ξέρω; Είστε ο Καρλίτο Μπριγκάντε, ο μεγάλος δάσκαλος.
Εγώ δεν σε ξέρω. Άρα δεν σου χρωστάω. Ο Σάσο σου χρωστάει.
Το μαγαζί είναι δικό μου τώρα. Νέοι κανόνες.
Όλοι πληρώνουν. Κατάλαβες;
Έγινε. Εντάξει, κανένα πρόβλημα.
Τι σ' έχει πιάσει εσένα; Πλήρωσε τον λογαριασμό, βρε ηλίθιε.
-Στον σερβιτόρο. -Στον σερβιτόρο, βλαμμένε!
Και φέρε μας λίγη σαμπάνια, από τη γαλλική.
Πιες ένα ποτήρι μαζί μας.
-Όχι, ευχαριστώ… -Θέλω να μάθω τα κόλπα σου.
Φέρτε καρέκλα. Στέκεται όρθιος.
Φέρτε του μια καρέκλα. Κι εσύ κόψε το ηλίθιο ύφος.
Ξέρεις ποιος είν' αυτός;
Αυτός ο άνθρωπος εδώ είναι ο αρχιβαρόνος της ηρωίνης.
-Είμαι… -Πρώτη φορά τ' ακούω αυτό.
Έλα τώρα, δικέ μου. Είχες 90 με 100 βαποράκια. Σωστά;
-Κάτι τέτοιο. -Εγώ ξεκινάω από χαμηλά.
Είμαι ακόμα στα πρώτα βήματα. Προσπαθώ να στήσω την οργάνωσή μου.
Θα γίνω πρώτο όνομα. Γίνεται χαμός με τη φάση.
Αν γίνεται να κάτσεις δυο λεπτά…
-Ίσως την άλλη φορά. Καλή τύχη. -Δυο λεπτά μόνο.
Τα ξαναλέμε.
Μόνο δυο λεπτά, κύριε Μπριγκάντε. Αυτό μόνο.
Κωλόπαιδα.
Πουλάνε κάνα γραμμάριο και το παίζουν επιχειρηματίες.
Κονόμησαν όσο ήμουν μέσα και τώρα πρέπει να τους σέβομαι.
-Να πάνε να γαμηθούν. -Ναι, πατόκορφα.
Τι συμβαίνει εδώ;
Καρλίτο, σε είδα πριν που μιλούσες με τον Μπένι Μπλάνκο.
Τον Μπένι Μπλάνκο απ' το Μπρονξ.
-Λένε πως είναι ανερχόμενος. -Αλήθεια;
Έχει λαμπρό μέλλον,
αν μείνει ζωντανός ως την άλλη βδομάδα.
Πώς κι ένας τόσο ωραίος άντρας όπως εσύ
δεν έχει φιλενάδα;
Μάλλον θα φταίει που είμαι εργασιομανής.
Τι συμβαίνει;
Δεν γνώρισες καμία που να σ' αρέσει εδώ μέσα;
Καμία πέρα από σένα, Στεφ.
Χριστέ μου, είναι ολόιδια η Γκέιλ.
Ίδιο χρώμα μαλλιών, ίδιο στιλ χορού.
Τη Γκέιλ τη γνώρισα έναν χρόνο πριν με κλείσουν φυλακή.
Ήταν χορεύτρια, απ' αυτές του μπαλέτου, και ήθελε να γίνει αστέρι στο Μπρόντγουεϊ.
Νομίζω με ερωτεύτηκε.
Κι εγώ επίσης. Της ορκίστηκα πως ποτέ δεν θα την πλήγωνα, αλλά έγιναν διάφορα.
Μου λείπεις, Γκέιλ.
Όταν είσαι στη στενή, περνάς όλον τον χρόνο σου
σκεπτόμενος ποιον θα πρωτοδείς την πρώτη μέρα που θα βγεις.
Τη δεύτερη. Την τρίτη…
Όταν, όμως, έρθει ο καιρός και βγεις, κανείς δεν είναι όπως τον θυμάσαι.
Ίσως κι εσύ να 'χεις αλλάξει.
Προσεύχεσαι να βρεις ένα άτομο που να 'χει μείνει ίδιο.
Ένα άτομο που να σ' αναγνωρίζει,
που να σε βλέπει όπως σ' έβλεπε και πριν.
Δεν το θυμόμουν με τίποτα. Δεν μου έβγαιναν τα βήματα.
-Αντίο, Γκέιλ. -Τα λέμε από βδομάδα.
-Εσάς σας ξέρω, δεσποινίς. -Δίνε του.
Ναι, αμέ. Τα είχες μ' αυτόν τον τύπο.
Πώς τον έλεγαν; Αυτόν τον όμορφο.
Ναι, Καρλίτο Μπριγκάντε. Έτσι τον έλεγαν.
Γεια σου, Γκέιλ.
Ήμουν σ' αυτόν τον θίασο πέρυσι που ανέβασε το Songbird.
Έπαιζα την κόρη του κυβερνήτη.
Δεν ήμουν η πρωταγωνίστρια, αλλά καλά ήταν.
Κι ήμουν και σ' ένα μιούζικαλ πέρυσι, στο Λας Βέγκας.
Δεν άντεχα τον καιρό. Έχεις πάει ποτέ;
Στο Βέγκας; Ναι. Και τώρα; Χορεύεις πουθενά;
Αν είναι, να έρθω να σε δω.
Χορεύω περιστασιακά σε κάτι κλαμπ, ξέρεις, με τη βραδιά.
Αλλά περιμένω να μου πουν για ένα έργο που θ' ανέβει το φθινόπωρο.
Υπέροχα.
Ζεις τη ζωή που πάντα ονειρευόσουν.
Στο περίπου.
Όχι ακριβώς, αλλά στο περίπου.
Λοιπόν…
Πώς ήταν στη φυλακή, Τσάρλι;
Τίποτα το ιδιαίτερο.
Άπειρες κάμψεις. Άπειρος χαμένος χρόνος.
-Τώρα, όμως, είσαι έξω. -Ναι, είμαι.
Μήπως ενοχλώ που εμφανίστηκα έτσι ξαφνικά μετά από τόσα χρόνια;
Είσαι ακόμα θυμωμένη μαζί μου;
Εσύ τι λες;
Με πλήγωσες όταν με χώρισες, Τσάρλι.
Και μη μου πεις πως ήταν για το καλό μου.
Όχι, ήταν για το δικό μου καλό. Για το δικό μου, Γκέιλ.
Για μένα το 'κανα. Μου είχαν ρίξει 30 χρόνια.
Τι να έκανα; Ήξερα πως θα προσπαθούσες να με περιμένεις.
Θα ερχόσουν, θα μ' έκανες να σε σκέφτομαι συνέχεια.
Κι εγώ τι θα μπορούσα να κάνω; Θα καθόμουν στο κελί
και θ' αναρωτιόμουν διαρκώς πού γυρνάς,
τι κάνεις, με ποιον είσαι.
Θα τρελαινόμουν.
Θα πέθαινα. Πίστεψέ με.
Γι' αυτό είπα καλύτερα να το λήξουμε.
Να εκτίσω την ποινή με καθαρό μυαλό.
Και τώρα, τι;
Τώρα τι; Δεν ξέρω. Εδώ είμαι. Έξω.
Ό,τι κι αν σημαίνει αυτό.
Πώς πάει, λοιπόν, το κλαμπ σου;
Δεν είναι δικό μου κλαμπ. Απλώς έχω μερίδιο.
Προσπαθώ απλώς να βγάλω αρκετά…
Με την γκαντεμιά μου, θα πυροβολήσουν κάποιον,
και οι μπάτσοι θα το κλείσουν, ξέρεις.
Δεν ακούγεσαι όπως παλιά.
Δεν ακούγομαι; Αλήθεια;
Παλιά δεν μιλούσες έτσι.
Ούτε κι ένιωθα έτσι.
Ένα περίεργο πράγμα.
Αυτός ο τύπος, ο ψυχολόγος στο Λούισμπεργκ,
ο κύριος Σίγουολντ, μου είπε κάποτε
"Τσάρλι, θα ξεμείνεις από δυνάμεις.
Δεν γίνεται να τρέχεις συνεχώς κατοστάρι. Πρέπει κάποτε να σταματήσεις.
Δεν θα τη σκαπουλάρεις συνέχεια. Κάποτε θα έρθει η ώρα σου.
Αναπόφευκτα.
Κι αν δεν αλλάξεις έγκαιρα,
θα τα φτύσεις τελείως".
Να πηγαίνω.
Να σε πάρω κανένα τηλέφωνο;
Άσε να σου τηλεφωνήσω εγώ καλύτερα.
-Ξέρεις πού θα με βρεις, έτσι; -Ναι.
Είπες πως ποτέ δεν θα με πλήγωνες.
Το ξέρω. Συγγνώμη.
Συγγνώμη.
Καληνύχτα.
ΠΛΩΤΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΡΑΪΚΕΡ ΑΪΛΑΝΤ
Ο κος Ταγκλιαλούτσι για να δει τον δικηγόρο του.
Περάστε.
Τόνι, τι κάνεις;
-Εντάξει, Τζάκσον, δίνε του. -Μάλιστα, κε Ταγκλιαλούτσι.
Μια χαρά φαίνεσαι.
Μη με αναγκάζεις να μιλάω πολύ, Κλάινφελντ. Γράψ' το στα γρήγορα.
555…
5888.
Το νούμερο του γιου μου, του Φράνκι, και θα σου πω γιατί σ' το δίνω αμέσως.
-Τόνι… -Σκασμός!
Ποτέ δεν σε γούσταρα, Κλάινφελντ. Όχι γιατί είσαι Εβραίος.
Ξέρω πολλούς Εβραίους. Αλλά γιατί είσαι ένας βρωμοψεύτης.
Σου δίνω 1.000.000 δολάρια για μια απλή δωροδοκία και δεν γίνεται τίποτα.
Το είπα και στον γιο σου. Τα έδωσα στον Νίκι.
Αν αυτός την είδε ρουφιάνος και κατέθεσε εναντίον σου,
-εγώ δεν βλέπω πού… -Κοίτα τα χέρια μου.
Με αναγκάζεις να υψώνω τη φωνή μου και θα σε καρυδώσω σαν κοτόπουλο.
Παλιοαπατεώνα. Για ποιον με πέρασες;
Ο Νίκι δεν είδε φράγκο απ' τα λεφτά.
Το εκατομμύριό μου πήγε κατευθείαν στην τσέπη σου.
-Εγώ προσωπικά… -Μη μου λες ψέματα, παλιομαλάκα.
Αν μου ξαναπείς ψέματα, θα καταλήξεις στο ποτάμι έξω.
Σκέψου το, όταν βγεις από δω, κοίτα το καλά
και φαντάσου πώς θα ήταν
να γλιστράς στον πάτο με τα χέλια και τους κάβουρες να σου τρώνε τα μάτια.
Τι θέλεις από μένα;
-Άκουσα πως έχεις σκάφος. -Ναι.
-Θέλω να με βγάλεις από εδώ. -Κάνω ό,τι μπορώ…
Όλο το γραφείο μου ασχολείται με την έφεσή σου.
-Μίλησα με τον δικαστή το πρωί. -Δεν εννοώ την κωλο-έφεση.
Εννοώ να βοηθήσεις να αποδράσω από εδώ.
Δικηγόρος είμαι.
Άκου να δεις, κωλο-χασοδίκη, μου χρωστάς 1.000.000 δολάρια.
Ο γιος μου, ο Φράνκι, θα 'ρθει μαζί σου να σε προσέχει,
να βεβαιωθεί πως όλα θα πάνε καλά.
Είδες τον φρουρό που μ' έφερε εδώ;
Με φροντίζει και θα κανονίσει να βρεθώ στο νερό.
Αυτό που πρέπει να κάνεις εσύ είναι να περάσεις με το σκάφος να με πάρεις.
Τόνι, δεν είν' αυτό ακριβώς που…
Το συμβόλαιο θανάτου σου είναι έτοιμο.
Τα παιδιά, τα όπλα, το μνήμα σου, είναι όλα έτοιμα.
Κατάλαβες; Αρκεί να πατήσω ένα κουμπί από εδώ μέσα.
Τι;
Ο κύριος Νόργουοκ από την Εισαγγελία.
Είπα, όχι τηλεφωνήματα!
Όχι, εδώ είναι.
Κύριε Κλάινφελντ;
Δώσε μου ένα λεπτό.
-Κύριε Κλάινφελντ, με ακούτε; -Πες του να περάσει.
Μπιλ, τι κάνεις;
-Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω. Κάθισε. -Ελπίζω να μην ενοχλώ. Περνούσα.
Καθόλου. Σκόπευα να σου τηλεφωνήσω.
Έχεις μπλέξει πολύ άσχημα, Ντέιβιντ.
Να 'μαι, λοιπόν, στο κλαμπ να μετράω το κάθε δολάριο.
Εκτός από τα 25 χιλιάρικα που έβαλα στην αρχή, είχα ήδη βγάλει άλλα 14.
Άλλα 35-40 και την έκανα για τα καλά.
Ίσως σε δυο-τρεις μήνες.
Απλώς ο χρόνος να κυλάει,
με χαμηλό προφίλ, μακριά από μπελάδες,
ξεχασμένος από όλους.
Ήρθε ο Λαλίν. Είναι στο γραφείο.
-Ο Λαλίν; -Θέλεις να τον δεις;
-Μα μου είπες πως έφαγε 30 χρόνια. -Μάλλον βγήκε, τότε.
-Πώς είναι; -Όχι τόσο καλά όσο εσύ, αλλά, ξέρεις…
Δεν σε καταλαβαίνω.
Ο Λαλίν ήταν της πιάτσας, και πολύ παίδαρος μάλιστα.
Δούλευε σε μια πριβέ χαρτοπαικτική λέσχη στην 87η.
Ήταν κάτι σαν μετρ στο μαγαζί, κανόνιζε γκόμενες για τους πελάτες.
Αν με ρωτούσε κανείς για τον Λαλίν,
θα του 'λεγα πως είναι πολύ ντόμπρος τύπος.
-Πώς κι έτσι, ρε κολλητέ; -Αδερφέ μου.
Πώς τα περνάς; Ωραίο μέρος.
Τι έπαθες;
Τι εννοείς; Δεν τα έμαθες;
Έφαγα κάτι μαχαιριές πισώπλατα.
Αν τα πάρουν μαζί σου, δεν σε στέλνουν στα θυμαράκια, αλλά σε μια τέτοια καρέκλα.
Θέλεις;
Όχι, ευχαριστώ. Έχω δουλειά.
-Εσύ θέλεις ένα ποτό; -Όσο δεν φαντάζεσαι.
Πατσάνγκα, τι συμβαίνει εκεί πάνω;
Έλα τώρα, πες μου.
Να προσέχεις, εντάξει;
Είδα εκείνη την γκόμενα που είχες παλιά.
Αυτήν απ' τις Μπαχάμες.
Ξέρεις, την ξανθιά. Που μοιάζει στην αδερφή μου.
Τη Γκέιλ λες.
Την είδα σε μια παράσταση στην 48η με Μπρόντγουεϊ.
Πότε έγινε αυτό;
Πριν δυο βδομάδες. Έπαιζε σε καταπληκτικό σόου.
Καλλιτεχνική παράσταση, κατάλαβες. Πάντως έχει πολύ ταλέντο.
Η κοπέλα έχει πολύ ταλέντο.
Στην 48η με Μπρόντγουεϊ;
Κάτσε να μας βάλω άλλο ένα ποτό.
Ώστε, ξανάρχισες τις μπίζνες, έτσι;
Τα παράτησα, Λαλίν. Σου το 'πα. Τέρμα οι μπίζνες για μένα.
Έλα τώρα. Τόσος κόσμος στο Λούισμπεργκ και μου λες ότι δεν δικτυώθηκες;
Διάβαζα αρκετά, ετοίμαζα την έφεση, με τέτοια πράγματα ασχολιόμουν.
Εσύ; Πώς κι έξω;
Ο Πατσάνγκα είπε πως έφαγες 30 χρόνια.
Ναι. Τη γλίτωσα, όμως.
Τη γλίτωσες; Και πώς έγινε αυτό;
Όπως εσύ, ξέρεις, διάβαζα αρκετά,
δούλεψα με κάτι τετραπέρατους τύπους στη στενή
και τη γλίτωσα, αυτό ήταν.
Μη μου πεις. Καλό αυτό.
Στην υγειά σου.
Στη δικιά σου. Επιτέλους ελεύθεροι.
Άκου, δουλεύω με κάτι καινούργια παιδιά τώρα.
Σε εμπιστεύονται. Σε νομίζουν Ιταλό.
-Από πού είναι; Λεωφόρο Πλέζαντ; -Όχι, απ' το κέντρο.
Τέλος πάντων, έχουν χρήμα. Έχουν πολύ χρήμα.
Λεφτά με ουρά. Δίνουν έως και 25.000 το κιλό,
αν είναι καλό πράμα.
Θέλουν παλιούς, της πιάτσας. Που ξέρουν τα κατατόπια.
-Ντόμπρους ανθρώπους σαν εμάς, έτσι; -Της πιάτσας, κολλητέ μου.
Τι λες, λοιπόν; Εσύ κι εγώ, όπως παλιά.
Φέρε κι όσους συνεργάζεσαι τώρα.
Δεν συνεργάζομαι με κανέναν. Σου το 'πα. Έχω κόψει παρτίδες.
Έλα τώρα, δικέ μου! Ξεχνάς με ποιον μιλάς;
-Για δες εδώ. -Μισό λεπτό.
Έτσι γλίτωσες τα 30 χρόνια φυλακή, σκατόφατσα;
-Να σου εξηγήσω. -Θα σε σκοτώσω, ρε καθίκι.
-Θα σε ρίξω στο ποτάμι, ρε καριόλη! -Τι σκατά συμβαίνει εδώ;
Μισό λεπτό. Σταθείτε μισό λεπτό!
Είσαι σπιούνος, ρε καθίκι; Είσαι χαφιές; Θα τον σκοτώσω!
Άσε με να τον σκοτώσω εγώ!
Άσ' τον να με σκοτώσει! Άντε γαμήσου!
Σκότωσέ με, ρε καριόλη! Δες πώς είμαι!
Κοίτα με! Εσύ έχεις τα πάντα!
Ενώ εγώ… Παράτα μας!
Κοίτα τι κουβαλάω μαζί μου, πάνες!
Γαμημένες πάνες! Τα κάνω πάνω μου καθημερινά!
Δεν περπατάω, δεν πηδάω…
Καταλαβαίνεις;
Σκότωσέ με, λοιπόν, παλιόπουστα!
Με ανάγκασαν να το κάνω, αλλιώς θα μ' έστελναν πάλι πίσω.
Την έχω άσχημα στη φυλακή. Ανάπηρος σε καροτσάκι.
-Δεν ήταν καν ανοιχτό. -Ποιος σ' έβαλε; Άκου εδώ.
Ποιος σ' έβαλε;
-Ποιος σ' έβαλε, ρε παλιομαλάκα; -Ο Εισαγγελέας.
Ο Νόργουοκ;
-Ο Νόργουοκ; -Την έχει ψωνίσει μαζί σου, κολλητέ.
-Του σφύριξαν πως ξανάρχισες να ντιλάρεις. -Ξανάρχισα να ντιλάρω; Ποιος του το 'πε;
Είμαι καθαρός αφότου βγήκα. Δεν ντιλάρω. Ποιος του το 'πε;
-Δεν ξέρω. -Ποιος του το 'πε;
Σου ορκίζομαι, δικέ μου, δεν ξέρω! Δεν…
Εγώ ποτέ δεν θα σε έδινα. Ποτέ δεν θα το 'κανα. Θα σου έκανα νόημα.
Δεν ήταν καν ανοιχτό. Για άλλον λόγο το φορούσα.
Κοίτα… Γαμώτο…
Κάν' το, λοιπόν, κολλητέ! Σκότωσέ με.
Δεν θα σε σκοτώσω, Λαλίν.
Δεν θα πειράξω ούτε τρίχα σου.
Θα σε ρωτήσω μόνο…
πώς μπορείς και προδίδεις τα μόνα άτομα που νοιάστηκαν ποτέ για σένα;
Πώς μπορείς και το κάνεις αυτό;
Έχασες, παλιομαλάκα.
Θα φωνάξω κάποιον να σε βγάλει έξω.
Κάποιο αρχίδι είπε στον Νόργουοκ πως ξανάρχισα να ντιλάρω.
Έλα μέσα.
Έχεις ιδέα ποιος μπορεί να ήταν;
Αυτό που ξέρω είναι ότι έστειλε κάποιον με κοριό να μου μιλήσει.
Βρε το καθίκι.
Κι εμένα μου κολλάει, για άλλα πράγματα.
Αλλά δεν ντιλάρω. Δεν ξαναπάω φυλακή, που να ψοφήσουν!
Ηρέμησε. Εφόσον δεν ντιλάρεις, δεν έχει τίποτα εναντίον σου, κανένα στοιχείο.
Έτσι κάνει ο τύπος. Ρίχνει στα άδεια να πιάσει γεμάτα.
Θα το φροντίσω, εντάξει; Έλα.
Τον μαλάκα, τον Λαλίν.
Δεν έχει απομείνει κανείς.
Δεν απέμεινε κανένας άλλος.
Εσείς πήρατε, κύριε; Ρίξτε μια ματιά.
Πώς πάει, μεγάλε; Ρίξε μια ματιά. Τι χαμπάρια;
Ωραίος, φιλαράκο. Τσίμπα το.
Στριπτίζ GO-GO
Αυτό κι αν ήταν έκπληξη!
Μεγάλη έκπληξη.
Μια Diet Pepsi.
Ήσουν πραγματικά… υπέροχη.
-Θέλω να πω, πραγματικά… -Ευχαριστώ.
…πολύ, πώς να το πω;
Σέξι;
-Ακριβώς. -Αυτό είναι το ζητούμενο.
-Δεσποινίς, ήσασταν θεσπέσια! -Δηλαδή πραγματικά θεσπέσια!
-Ευχαριστώ πολύ. -Πραγματικά θεσπέσια.
Ευχαριστώ.
Θαυμαστές.
Τι τρέχει, Τσάρλι;
Τίποτα. Απλώς σκεφτόμουν…
Όλο αυτό το περιβάλλον ίσως είναι…
-Το περιβάλλον; -Ορίστε.
Δεν περίμενα να σε δω εδώ μέσα. Αυτό είναι.
Μου είχες πει πως χόρευες σε κάποιου είδους μιούζικαλ.
Νόμιζα πως ήσουν στο Μπρόντγουεϊ.
Πως έπαιζες την κόρη του κυβερνήτη, τέλος πάντων.
Έρχομαι, λοιπόν, εδώ και βλέπω…
Όχι πως κατακρίνω αυτό που κάνεις.
Μισό λεπτό. Εγώ εργάζομαι σκληρά εδώ.
Χορεύω. Και πληρώνομαι καλά μάλιστα. Δεν πηδιέμαι με πελάτες.
Δεν είπα αυτό. Περίμενε.
Κάθεσαι εδώ και με κατακρίνεις.
Δεν σ' κατακρίνω. Σε παρακαλώ, μην το λες αυτό.
Εγώ γιατί δεν κατακρίνω εσένα; Τι το υπέροχο κάνεις εσύ δηλαδή;
Έχεις καθαρίσει κανέναν, Τσάρλι;
Συγγνώμη, δεν έπρεπε να το πω αυτό.
Εγώ συγγνώμη. Δεν έπρεπε να μπω έτσι ξεκάρφωτα εδώ μέσα.
Δικό μου λάθος. Ζητάω συγγνώμη.
Να πηγαίνω τώρα.
-Πού πας; -Σπίτι μου.
Πότε θα σε ξαναδώ;
Γιατί δεν το κρατάς για έκπληξη;
-Σαν πότε, δηλαδή; -Δεν θα σ' το πω εγώ αυτό.
-Γιατί όχι; -Γιατί τότε δεν θα ήταν έκπληξη.
Θέλω να σου πιάσω τον κώλο.
Μου τον πιάνεις ήδη.
Έλα μαζί μου.
Τι με κοιτάς εσύ έτσι;
-Μπένι! -Τι γίνεται;
-Ο Μπένι Μπλάνκο από το Μπρονξ! -Γεια σου, χοντρέ.
Χοντρός κι όμορφος.
-Πού είναι τα λεφτά μου; -Ποια λεφτά;
Τα λεφτά μου! Μην κάνεις την πάπια, θα σε ξεπουπουλιάσω!
Πλάκα μου κάνεις;
-Πού είν' η Στέφι; -Η Στέφι;
-Φέρτε μου τη Στέφι. Έχω μοναξιές. -Ρούντι!
Κι ύστερα βρέθηκε με έξι κουτσούβελα.
Κύριε Μπριγκάντε, υπάρχει πρόβλημα με τον κύριο Κλάινφελντ.
-Τι πρόβλημα; -Είναι στο μπάνιο και πηδάει τη Στέφι.
Και ποιο το πρόβλημα; Καλό για πάρτη του.
Μα αυτή είναι του Μπένι Μπλάνκο τώρα.
Ποιανού;
Δεν θυμάσαι τον Μπένι Μπλάνκο από το Μπρονξ;
-Εκείνον τον μαλάκα προχθές. -Α, εκείνον. Χέσε τον.
Είναι εδώ και θα κάνει φασαρία.
-Πού είναι; -Εκεί.
Γάμα τον. Μη σε νοιάζει ο Μπένι Μπλάνκο. Συνέχισε εσύ. Δεν τρέχει τίποτα.
Τι κάνω όταν μου λένε τέτοια;
Να μάθεις να τα υπομένεις.
Πού τον έκρυβες αυτόν; Είναι πολύ σέξι άντρας.
-Είναι σκέτο κτήνος. Το ξέρεις; -Το πιο γρήγορο πιστόλι στη Δύση.
Ναι, αλλά έχει Μερσεντές και γιοτ, επίσης.
Ο κύριος Μπένι Μπλάνκο λέει πως δεν υπάρχει πρόβλημα.
Σας στέλνει ένα μπουκάλι σαμπάνια
και θέλει να του στείλετε τη Στέφι, όποτε μπορείτε.
-Καρλίτο, τι να κάνω; -Τίποτα. Η Στέφι είναι με τον Ντέιβ τώρα.
Μα ο Μπένι είπε…
Γάμα τον, τον Μπένι!
Αυτή είναι απ' τον Μπένι Μπλάνκο.
Γύρνα την πίσω!
Σε παρακαλώ, μην το κάνεις αυτό.
-Ο Μπένι Μπλάνκο είναι καλός πελάτης. -Ψιλικατζής είναι, άσε μας.
Τι σε έχει πιάσει; Γιατί κάνεις έτσι;
Δεν θα 'πρεπε να τον μισείς τον τύπο. Είναι ίδιος εσύ πριν 20 χρόνια.
Όχι ίδιος εγώ.
Δεύτερη φορά που μου αρνείσαι το κέρασμα.
-Μήπως δεν σ' αρέσει η σαμπάνια μου; -Μπορεί.
Μάλλον υπάρχει παρεξήγηση.
-Ίσως δεν με θυμάσαι. Λέγομαι… -Ίσως σε έχω χεσμένο.
Ίσως δεν θυμάμαι πότε φύσηξα τη μύτη μου.
Ποιος σκατά είσαι για να σε θυμάμαι;
Νομίζεις ότι μοιάζουμε;
Δεν μοιάζουμε, παλιομαλάκα. Εσύ είσ' αλήτης.
Εγώ δούλευα με φτασμένους, με μεγάλα ονόματα.
Εσύ με ποιους δουλεύεις;
Με ψωρο-μπατίρηδες, παλιόπουστες απατεώνες.
Στρίβε καλύτερα. Τράβα κλέψε κάνα πορτοφόλι. Δίνε του.
Το μόνο πρόβλημα είναι η Στέφι, δεν ξέρει πού ανήκει. Έλα, πάμε.
-Η Στέφι ανήκει εδώ. -Νομίζω πως η Στέφι κάνει λάθος!
Θα σου τινάξω τα μυαλά στον αέρα.
-Θα του τινάξω τα μυαλά, του πούστη. -Κατέβασε το όπλο σου!
-Σ' άρεσε αυτό; -Φύγετε!
Σ' άρεσε;
Κάτω τα χέρια σας από πάνω μου!
Τι γίνεται εδώ;
Πρόσεχε το κλαμπ!
Μου φαίνεται πως με παρεξήγησες, δικέ μου!
Σταματήστε! Αφήστε τον εδώ.
Άκου να δεις, Μπένι Μπλάνκο απ' το Μπρονξ.
Η τύπισσα, η Στέφι, ανήκει στο μαγαζί.
Αν σε ξαναδώ ποτέ εδώ,
αντίο ζωή, απλά και όμορφα.
Ξόφλησες, φίλε. Είσαι πια παρελθόν.
Γι' αυτό καθάρισέ με τώρα που μπορείς, γιατί αν σε πετύχω έξω, την έβαψες.
Βγάλτε τον έξω. Από την πίσω πόρτα.
Βγάλτε τον στο στενάκι.
Ανόητη κίνηση. Πολύ ανόητη.
Αλλά καμιά φορά ξυπνά μέσα σου το παρελθόν.
Ξέρω τι θα 'πρεπε να κάνω τώρα.
Θα 'πρεπε να φάω τον Μπένι.
Αν δεν το κάνω, θα γυρίσουν και θα πουν
"Ο Καρλίτο χάλασε. Έγινε μαλθακός.
Κάποτε ήταν σκληρός. Όμως, τον λύγισε η φυλακή".
Η πιάτσα σε παραμονεύει. Συνέχεια παραμονεύει.
Σταματήστε, περιμένετε!
Να τον χώσουμε στο πορτμπαγκάζ και να τον ρίξουμε στη θάλασσα.
-Άντε γαμήσου, ρε. -Δεν είναι μακριά. Εδώ πιο κάτω είναι.
Σαν τον παλιό καλό καιρό. Πλάκα θα 'χει.
-Αφήστε τον. -Ορίστε;
Αφήστε τον. Πετάξτε τον έξω.
Μερικά χρόνια πριν, ο αλήτης θα πέθαινε, αλλά έχω μπουχτίσει πια.
Δεν θέλω να καθαρίσω κανέναν, παρότι ξέρω ότι θα 'πρεπε.
Έχω αλλάξει πια. Θέλω απλώς να βγάλω τα 75.000 δολάρια και να φύγω.
Αυτό που σας είπα.
Πες μου ότι τον έθαψες κιόλας. Τι έγινε;
Κάτι που δεν θα 'πρεπε να γίνει. Δώσ' μου το σιδερικό, Ντέιβ.
Τι;
Δώσ' μου το όπλο σου. Από πότε έγινες σκληρός;
Θα φας το κεφάλι σου.
Ξέρω να φροντίζω τον εαυτό μου.
Μ' έχεις για φλωρο-δικηγόρο που δεν έχει ξαναδεί κακοποιό;
Ντέιβ, θα το μοστράρεις κάποτε σε λάθος άνθρωπο,
κι αυτός θα σου το χώσει στον κώλο, εγγυημένα.
Δώσε μου, λοιπόν, το όπλο. Άντε.
Το ξέρω ότι μ' αγαπάς, δικέ μου, αλλά χαλάρωσε.
Άκου.
Κάνω ένα πάρτι στο εξοχικό μου το Σάββατο.
Θέλω να έρθεις. Έχω να σου πω κάτι.
Γιατί δεν μου το λες εδώ;
Θα σου πω το Σάββατο. Χρειάζομαι οπτικά βοηθήματα.
Τι σ' έπιασε και ρίχνεις κόσμο στην πισίνα;
Οι φίλοι σου ρήμαξαν τα τραπεζάκια, τι κάνουν;
Τι κάνεις εδώ μόνος σου, Καρλίτο;
Κάθομαι.
Πολύ μυστήριος είσαι, μωρό μου.
Πώς και δεν δοκίμασες ποτέ να με πηδήξεις;
Έκανες καβγά για πάρτη μου, και δεν έχεις απλώσει ούτε δαχτυλάκι.
-Τώρα είσαι του Ντέιβ. -Με τόση κόκα, δεν μπορεί να με πηδήξει.
-Για τι μιλάτε εσείς οι δυο; -Για πήδημα.
Μιας και το 'πες, δες τους μαλάκες τους φίλους σου. Τελείως ρεζίληδες.
-Τράβα κάνε κάτι. Οικοδέσποινα είσαι. -Άντε γαμήσου, μαλάκα!
Εγώ να γαμηθώ;
Ε, Λούι!
Η γαμιόλα η φίλη σου σου τον παίζει σε κοινή θέα!
Έχω καλεσμένους, για όνομα του Θεού! Τρώει κόσμος!
-Ηρέμησε, Ντέιβ! -Εσύ να ηρεμήσεις! Δεν έχεις τρόπους;
Θες να την πηδήξεις; Πήδα τη σαν άνθρωπος! Άντε στην κρεβατοκάμαρα!
Τι άτομα, ε;
Για πες μου, Ντέιβ. Τι τρέχει;
-Θέλω να κάνεις κάτι για χάρη μου. -Ωραία, σ' ακούω.
Πρέπει να με βοηθήσεις να βγάλουμε τον Τόνι Ταγκλιαλούτσι από το Ράικερ.
Τρελάθηκες;
Νομίζει πως του 'κλεψα 1.000.000 δολάρια.
Είναι στα τελευταία του και το 'χει χάσει, είναι τελείως παρανοϊκός.
Κατάλαβες τι μου 'πες μόλις τώρα;
Αν δεν το κάνω, θα βάλει να με καθαρίσουν. Τόσο απλά.
-Δηλαδή, θα μπουκάρεις μέσα στη φυλακή; -Όχι.
Τι με πέρασες, τρελό;
Όχι. Θα βγει αυτός κολυμπώντας.
-Κολυμπώντας; -Ναι.
Θα πνιγεί.
Όχι, αν τον μαζέψουμε οι δυο μας…
μ' αυτό.
Ο Τόνι έχει άκρη στη φυλακή που θα τον ρίξει στο νερό.
Τα νερά εδώ τα ξέρω σαν την παλάμη μου.
Θα περάσουμε από το στένεμα στη βόρεια στροφή και θα τον μαζέψουμε.
Έχει μια σημαδούρα 90 μέτρα απ' την ακτή. Εκεί θα 'ναι.
Θα γίνει στο άψε-σβήσε. Το πολύ μισή ωρίτσα.
Θα πηδήξει από μια μαούνα
και θα κολυμπήσει 90 μέτρα
προς μια σημαδούρα στον Ανατολικό ποταμό;
Αδύνατο. Δεν θα τ' αντέξει. Θα πεθάνει.
Δικό του πρόβλημα αυτό. Δεν έχει νόημα να το συζητάμε.
Εγώ πρέπει να το κάνω. Και ζητάω τη βοήθειά σου.
Είσαι δικηγόρος, μεγάλε. Τι σ' έχει πιάσει τελευταία;
Δεν ξέρω.
Έχω χάσει τον μπούσουλα. Δεν βλέπω καθαρά.
Έχω μπλέξει άσχημα εδώ.
Αν καταφέρω και βγάλω έξω τον Τόνι,
υπάρχει η αμυδρή πιθανότητα αυτός και το καθίκι ο γιος του
να έχουν άλλα σχέδια για μένα.
Τι εννοείς σχέδια; Τι είδους σχέδια;
Πώς ξέρω ότι δεν θα με καθαρίσουν; Ο τύπος με μισεί.
Έχω μπλέξει. Έχω μπλέξει άσχημα εδώ.
Κι είσαι το μόνο άτομο στη Γη
που εμπιστεύομαι.
Θα σου δώσω και 50.000 δολάρια, αν έρθεις.
Αν έρθω, δεν θα 'ρθω για τα λεφτά.
Είσαι μέσα, λοιπόν;
Και πότε θα γίνει…
Δεν ξέρω! Θα μου πει ο γιος του. Είσαι μέσα;
Ναι, είμαι μέσα, εντάξει.
Σ' ευχαριστώ.
Έκπληξη.
Κοιμόμουν.
Να περάσω; Σου έφερα και τσιζ-κέικ.
Δεν μου αρέσει το τσιζ-κέικ.
Δεν θα μου άνοιγες την εξώπορτα αν δεν ήθελες να ανέβω.
Η απάντηση είναι "όχι", Τσάρλι.
Τι μπορώ να κάνω;
Τι σκέφτεσαι να κάνεις;
Σκέφτεσαι να…
σπάσεις την αλυσίδα;
Να με κυνηγήσεις μέσα στο διαμέρισμα;
Να με γδύσεις;
Να με πάρεις κάτω στο πάτωμα;
-Γέρασα πια για τέτοια. -Πολύ κρίμα.
Αφού δεν μπορείς να μπεις,
δεν θα μπεις.
Πού είναι το τσιζ-κέικ;
Να σου κάνω μια προσωπική ερώτηση;
Ό,τι θες.
Σκότωσες ποτέ κανέναν, Τσάρλι;
Συγγνώμη.
Η ερώτηση δεν είναι τόσο απλή.
-Δεν γίνεται να απαντηθεί έτσι. -Δεν πειράζει,
-δεν χρειάζεται να… -Κοίτα να δεις.
Δεν χρειάζεται να μου απαντήσεις.
Όταν ήμουν μικρός στο ανατολικό Χάρλεμ,
οι Ιταλοί έλεγαν
"Κανένα Ισπανάκι ανατολικά της Λεωφόρου Παρκ".
Οι αράπηδες έλεγαν "Δεν θέλουμε Πορτορικάνους δυτικά της 5ης Λεωφόρου".
Δεν σου απομένει και πολύς χώρος να κινηθείς.
Πες πως θες να πας στο Σέντραλ Παρκ, να δεις τις πάπιες. Την έβαψες.
Τι κάνεις, λοιπόν; Πας ούτως ή άλλως.
Είμαι στην 106η οδό, στο Σέντραλ Παρκ, κοντά στη λίμνη.
Με πιάνει μια συμμορία, ωραία; Με περικυκλώνουν.
Τα παίρνω άγρια κι εγώ και τραβάω την κάμα μου.
"Ελάτε, μαλάκες, θα σας φάω έναν-έναν!"
Και μου λένε "Λάθος, δικέ μου. Θα σε φάμε λάχανο". Και τραβούν όπλο.
Απ' αυτά τα αυτοσχέδια.
Τραβάς πίσω τον κόκορα, αυτός βαράει τη σφαίρα και…
Αν σε βρει στο κεφάλι, την έβαψες.
Ήταν η τελευταία φορά που πιάστηκα απροετοίμαστος,
επειδή έκτοτε κουβαλάω πάντα σιδερικό.
Κάποιους τους έφαγε η μαρμάγκα, ναι. Όχι, όμως, έτσι για πλάκα,
επειδή μια μέρα ξύπνησες και σου 'ρθε. Όχι.
Ό,τι κάνεις, το κάνεις για να επιβιώσεις.
Και, χωρίς να το καταλάβεις, καταλήγεις να γίνεσαι ό,τι γίνεσαι.
Όλοι έτσι γίνονται ό,τι γίνονται.
Όλοι.
Μόνο που εγώ τα παρατάω. Θα νοικιάζω αυτοκίνητα.
Γιατί γελάς;
Όλοι γελούν όταν τ' ακούν. Είναι το όνειρό μου.
Το ξέρω. Συγγνώμη.
Εσύ δεν έκανες ποτέ σου όνειρα;
Φυσικά κι έκανα.
Το κλαμπ όπου χορεύω δεν είναι ακριβώς αυτό που ονειρευόμουν.
Είναι απλώς…
Δεν ξέρω.
Καμιά φορά ακούω τον εαυτό μου να λέει
για νέους ατζέντηδες και οντισιόν, και προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη.
Ύστερα, όμως, σκέφτομαι…
γιατί θα πρέπει να είμαι αισιόδοξη;
Ναι, κάποτε είχα όνειρα, Τσάρλι.
Αλλά τώρα ξύπνησα.
Και μισώ τα όνειρά μου.
Ίσως ήρθε η ώρα να κάνω κάτι άλλο.
Ή να το κάνεις κάπου αλλού.
Φαίνεται πως κάθε μέρα ανακαλύπτω κάτι καινούργιο για την Γκέιλ.
Συνεχίζω να το παλεύω να την κάνουμε από τη Νέα Υόρκη
και να πάμε να ζήσουμε μαζί στις Μπαχάμες, για πάντα.
Αυτή δεν λέει πολλά, όμως…
το βλέπω πως η ιδέα αρχίζει σιγά-σιγά να της αρέσει.
Το χρήμα ρέει σταθερά. Δεν θ' αργήσω πολύ να μαζέψω αυτά που θέλω.
Το όνειρό μου είναι πια τόσο κοντά
που σχεδόν τ' αγγίζω.
-Πού πας; Περίμενε. Όχι! -Κουράστηκα.
-Γέρασα. Θέλω την πολυθρόνα μου. -Έλα! Σε παρακαλώ!
Άσε με να σε κοιτάω. Μ' αρέσει να σε κοιτάω. Εσύ συνέχισε.
Έτσι μπράβο!
Συγγνώμη!
Δες εδώ!
Να 'μαστε, λοιπόν, στο Κόπα.
Όλοι χορεύουν, πίνουν Ντομ Περινιόν.
Όλα κερασμένα απ' τον Κλάινφελντ.
Ούτε καν σ' αφήνει να βάλεις το χέρι στην τσέπη.
Πιάνει τα γκαρσόνια και πληρώνει τα πάντα.
Αλλά έχει αρχίσει να τον καταβάλει η φάση.
Το βλέμμα του γίνεται ολοένα και πιο απλανές.
Έπρεπε να το περιμένω.
Μη σταματάς. Σε παρακαλώ, μη σταματάς. Δες κίνηση.
Θ' αφήσεις αυτόν τον αλήτη να χουφτώνει την κοπέλα σου έτσι;
Απλώς χορεύουν.
Δεν εκτιμάς τον ρυθμό, την κίνηση;
Αυτό που δεν εκτιμώ είναι τα χέρια του στον κώλο της.
Δεν έχει τα χέρια του στον κώλο της.
Στους γοφούς της τα έχει.
Δες τον μαλάκα.
Περνιέται για τρομερός εξυπνάκιας.
Έχω σιχαθεί πια κάτι τέτοιους τύπους
που έρχονται στο γραφείο, στο δικό μου γραφείο,
και μου πουλάνε μούρη.
Πες του το κατάμουτρα. Γιατί να το κρατάς μέσα σου;
Γιατί δεν το λες να ξαλαφρώσεις;
-Βαρύ φορτίο να το κουβαλάς. -Θα το πω.
-Καλά θα κάνεις. -Θα το πω.
Να δω με πόσο ενδιαφέρον θα αντιμετωπίσει τις απόψεις σου.
Τι κάνεις εκεί;
-Το 'χεις χάσει εντελώς; -Τι συμβαίνει;
-Εσύ, βρωμο-Ιταλιάνε. -Εγώ;
-Εσύ, ρε μικροτσούτσουνε. -Ηρέμησε.
-Σ' εσένα μιλάω. Ναι, σ' εσένα. -Σ' εμένα μιλάς;
-Μη δίνετε σημασία. Μεθυσμένος είναι. -Τι είπε;
Κάθισε!
-Ποιος θαρρεί ότι είναι; -Όλα καλά.
Έλα. Πάμε να πιούμε ένα ποτό. Ελάτε όλοι.
-Τον άκουσες, τον μαλάκα; -Πάμε πίσω στο τραπέζι.
-Ο κόσμος δεν έχει χιούμορ. -Πάμε.
Πλάκα έκανα. Δεν θ' άφηνα να ξεφύγει η κατάσταση.
Με τον Καρλίτο φροντίζουμε ο ένας τον άλλον. Σωστά;
Κάθισε.
Είσαι πολύ όμορφη γυναίκα.
Δεν πιστεύω να σε πιάνει ναυτία, ε;
-Όχι. -Ωραία.
Ρωτάω, γιατί αύριο βράδυ πάμε βόλτα με το σκάφος.
Κόφ' το.
Σε ρωτάω για να 'μαι σίγουρος. Πλησιάζει η ώρα, ξέρεις.
Θα πάτε πουθενά οι δυο σας;
-Τίποτα σπουδαίο. Μια βαρκάδα. -Δεν το κόβεις καλύτερα;
Πάψε. Λες βλακείες.
-Τι πρόβλημα έχεις; -Όλο βλακείες λες.
-Μια απλή ερώτηση έκανα. -Όχι.
-Τι έπαθες τώρα; -Κάνεις σαν μαλάκας.
Αν έρθεις στο σκάφος,
να μην ξέρω αν σε πιάνει ναυτία; Είναι σημαντικό.
Ποιο σκάφος;
Για ποιο σκάφος μιλάτε;
Για ποιο σκάφος, Τσάρλι;
Αν αναφέρεις ξανά τέτοια θέματα μπροστά της, σε σκότωσα.
Τι έπαθε αυτός τώρα;
Δεν τον γουστάρω.
-Ευθύς εξ αρχής δεν τον χώνεψα. -Εξακολουθείς να μη μ' ακούς.
Ωραία, λοιπόν.
Τι είν' αυτή η ιστορία με το σκάφος;
Πού θέλει να σε χώσει αυτό το καθίκι; Πες μου.
Πρέπει να τον βοηθήσω σε κάτι. Αυτό είν' όλο. Του χρωστάω.
Του χρωστάς;
Μα είναι κοκάκιας, Τσάρλι!
Απορώ πώς κάνεις παρέα μ' αυτόν τον τύπο.
Είναι άρρωστος.
Θα σε στείλει στο χώμα ή πίσω στη φυλακή.
Μου έσωσε τη ζωή, Γκέιλ!
Και τώρα πρέπει να του τη δώσεις;
Για όνομα του Θεού, Τσάρλι, μου πουλάς μεταξωτές κορδέλες
για το πώς ξέφυγες από όλα αυτά, αλλά δεν ξέφυγες.
Μεταξωτές κορδέλες; Τι θα πει "μεταξωτές κορδέλες";
Δεν ξέφυγες.
Από πού συμπέρανες αυτό; Πώς σου 'ρθε;
-Γιατί παρέσυρες κι εμένα; -Πού σε παρέσυρα;
Γιατί μου πούλησες όλα αυτά για τις Μπαχάμες και τον παράδεισο;
Αισθάνομαι κορόιδο!
Επειδή δεν άλλαξες!
Δεν άλλαξες καθόλου!
Τι στο διάολο θες να πεις;
Το ότι θέλω να ξεφύγω είναι ένα παραμύθι που σου πουλάω για να σε ρίξω;
Αυτό εννοείς; Πώς μπορείς να το λες αυτό;
Πώς μπορείς να το λες, όταν ξέρεις πόσο κοντά είμαι;
Πώς μπορείς να μου λες τέτοιες κουβέντες;
Απλώς πρέπει να κάνω αυτό, και ξέφυγα.
-Το χρωστάω στον Ντέιβ. -Δεν του χρωστάς τίποτα.
Έτσι νομίζεις. Κι εκεί είναι το πρόβλημα.
Γι' αυτό κανείς του λόγου σου δεν ξεφεύγει.
Δεν μ' ακούς.
Όλα όσα έμαθες στους δρόμους, κάθε σου ένστικτο,
σε φέρνει απλώς πιο κοντά στον θάνατο!
Πώς ξέρεις τι έμαθα στους δρόμους;
Λες χαζά τώρα.
Ξέρω πώς τελειώνει το όνειρο.
Δεν είναι στον Παράδεισο.
Τελειώνει μ' εμένα να σε κουβαλάω στα επείγοντα του Σάτον
στις 3:00 τα ξημερώματα.
Και να στέκομαι εκεί,
να κλαίω σαν ηλίθια,
βλέποντάς σε να αιμορραγείς και να αργοπεθαίνεις.
-Συνεχίζεις να μη μ' ακούς… -Γιατί μου λες βλακείες!
Αφού δεν μ' ακούς!
Τσάρλι!
Ο Ντέιβ είναι φίλος, Γκέιλ.
Του χρωστάω.
Έτσι…
είμαι εγώ.
Έτσι λειτουργώ, καλώς ή κακώς.
Αυτό δεν αλλάζει!
Ό,τι κι αν είναι αυτό που σου ζητάει,
μην το κάνεις.
Για χάρη μου, σε παρακαλώ, μην το κάνεις.
Σε παρακαλώ.
Μην το κάνεις.
Τελευταία φορά που σφουγγίζω το αίμα σου!
Η μεγάλη βραδιά ήρθε, κι απ' την αρχή κάτι δεν μ' άρεσε.
Ο Κλάινφελντ ήταν τίγκα στην κόκα,
τα ρουθούνια του ήταν κατακόκκινα και πρησμένα.
Κακή αρχή, με άλλα λόγια.
-Τι θέλει αυτός μαζί μας; -Καρλίτο, ένας γιος του Τόνι, ο Φράνκι.
-Φρανκ με λένε. -Ό,τι πεις.
-Τι θέλει αυτός μαζί μας; -Συγγνώμη, δικό σου είναι το σκάφος;
Τότε βούλωσ' το. Χρειάζομαι βοήθεια και την έφερα.
Θα πάμε από τη μεριά του Λα Γκουάρντια.
Φράνκι, στο τιμόνι όσο βγάζω τον Τόνι. Καρλίτο, βοηθάς στο βγάλσιμο.
-Φρανκ με λένε. -Ό,τι πεις. Βίρα τις άγκυρες.
-Τι θα πει αυτό; -Λύσε το σκοινί, βρε άσχετε! Άντε!
Ο τύπος είναι φίλος σου;
Ναι, φίλος μου είναι.
Γαμημένη κατσαρίδα.
Ωραία, κόψε ταχύτητα τώρα.
Βλέπω τη σημαδούρα.
Τη βλέπεις; Πού;
Πιο σιγά. Δεν βλέπω τίποτα.
-Εδώ είναι. -Άκουσες τι είπα; Τι κάνεις;
Θα κόψεις ταχύτητα; Πας κατά πάνω της.
-Ντέιβ, θα την προσπεράσεις. -Θα κόψεις ταχύτητα;
Για πού το 'βαλες τώρα;
Για όνομα του Θεού, τον προσπέρασες, ηλίθιε!
Φράνκι, περίμενε. Έλα πάνω στη γέφυρα μαζί μου.
Δεν γίνεται να κάνουμε όπισθεν εδώ. Ανέβα πάνω. Έλα.
Ακολούθησέ με. Από εδώ.
Βοήθεια!
Εδώ είμαι! Ελάτε πίσω!
Φύγε από μπροστά μου. Δεν βλέπω τίποτα.
Εδώ είμαι!
Με περάσατε! Εδώ είμαι!
ΤΖΕΖΕΜΠΕΛ
Βλέπεις το φως εκεί;
Ναι, το βλέπω.
Κράτα την πλώρη ίσια στο φως, εντάξει;
-Θα τα καταφέρεις; -Βλέπω το φως.
Εδώ είμαι!
-Πιάσ' το. -Έλα πιο κοντά!
Βοήθεια!
Εντάξει, τον έπιασα! Σταμάτα!
Τον έπιασα! Σταμάτα!
-Κάντε γρήγορα! -Εντάξει, ανέβα.
Βοήθα με!
-Τον έπιασες; -Τον έπιασα.
Πιάσε το τιμόνι. Μας παίρνει το κύμα. Τον αναλαμβάνω εγώ. Τόνι, κρατήσου!
Βοήθα με.
Βοήθησέ με!
Τώρα…
Τώρα πες μου εσύ πώς είναι
με τα χέλια και τους κάβουρες
να βγαίνουν απ' τα μάτια σου!
Τι στο διάολο κάνεις;
Όχι!
-Άντε πνίξου τώρα, βρωμο-Ιταλέ! -Κάνε πίσω!
-Όχι! -Βοήθα με τον Φράνκι.
Υπέγραψες τον θάνατό μας, Ντέιβ. Μας σκότωσες.
Θεέ μου.
Έλα, Φράνκι. Α, με συγχωρείς.
Φρανκ. Σε περιμένει ο μπαμπάς σου, Φρανκ.
Έλα!
Πιάσ' τον απ' την άλλη, για όνομα του Θεού! Παρασυρόμαστε!
Λοιπόν, Φρανκ, θα σε σηκώσουμε εδώ και καληνύχτα.
Γύρνα τον απ' την άλλη.
Με το ένα, με το δύο, με το τρία!
Υπάρχει μια γραμμή που την περνάς και δεν ξαναγυρνάς.
Το σημείο χωρίς επιστροφή.
Ο Ντέιβ την πέρασε. Και εγώ μαζί του.
Με άλλα λόγια, εφόσον μπήκα στον χορό, θα πρέπει να χορέψω
μέχρι το τέλος του, όποτε κι αν έρθει.
Έπρεπε να το κάνω. Δεν θα μ' άφηνε να ζήσω.
Ξέρω ότι τσαντίστηκες. Γι' αυτό σου δίνω άλλες 10.000.
Θα σου στείλω και τις 60.000 σε ρευστό αύριο. Εντάξει;
Θα φανεί σαν ατύχημα, ο μικρός πήγε να σώσει τον πατέρα του και πνίγηκαν.
Το κεφάλι του ίσως άνοιξε από κάποιο περαστικό σκάφος ή απ' τη σημαδούρα.
Καρλίτο, δεν θα μας ανακαλύψουν ποτέ. Πίστεψέ με.
-Τον ξάφρισες, έτσι δεν είναι; -Ποιον;
Του Τόνι Τ. Του πήρες το εκατομμύριο, έτσι δεν είναι;
Ναι.
Δεν είσαι πια δικηγόρος, Ντέιβ, αλλά γκάνγκστερ.
Πέρασες στην άλλη πλευρά. Τελείως άλλο παιχνίδι.
Δεν διδάσκεται στο σχολείο, και είναι πολύ αργά για να το μάθεις τώρα.
Μην ανησυχείς για μένα.
Και κάτι ακόμα.
Πατσίσαμε.
-Πάμε να πιούμε ένα ποτό. -Πες το!
Πατσίσαμε.
Αποκλείεται να την έχαβαν την ιστορία
με τον αρχινονό και τον γιο του.
Δουλεύω με τους Ιταλούς και ξέρω.
Θα ψυλλιαστούν τι έγινε με κλειστά τα μάτια.
Πρέπει να την κάνω άμεσα.
Άκου με προσεκτικά, Καρλίτο.
Ο Ρούντι λέει πως ο Πατσάνγκα γκρινιάζει που είναι άφραγκος.
Λέει ότι δεν έχει δολάριο τσακιστό.
Επίσης, λέει ότι είσαι χέστης,
ότι δεν έχεις πια τα κότσια να κάνεις κουμάντο,
και ότι τζάμπα χαράμισε τον χρόνο του μαζί σου.
Επίσης, μου σφύριξαν ότι μας ρουφιανεύει στον Μπένι Μπλάνκο.
Άσε τον Πατσάνγκα πάνω μου.
Είναι αδερφός μου.
Αδερφός σου; Αυτός ο μπάσταρδος για τα φράγκα θα σκότωνε και τη μάνα του.
Όπως οι περισσότεροι.
Τα λέμε αύριο.
Όσο γερνάς,
θυμάσαι κι από έναν λόγο που όλοι θέλουν να σε φάνε.
Τους πιστεύεις όλους,
αλλά ξέρεις ότι κάποιος λέει ψέματα.
Μπορεί και όλοι τους.
Όταν αρχίζεις να χάνεις τον μπούσουλα, την έχεις βάψει, μωρό μου.
Την έχεις βάψει.
Κάποιος αστυφύλακας Γουίλιαμς είναι στη γραμμή.
Σύνδεσέ τον. Ναι;
Ο κύριος Κλάινφελντ; Εδώ αστυφύλακας Γουίλιαμς. Είμαστε στο γκαράζ σας.
Οι πινακίδες στο αυτοκίνητό σας είναι DK 777;
Ναι. Τι πρόβλημα υπάρχει;
Κάποιος προσπάθησε να κλέψει τη Μερσεντές σας και τράκαρε.
-Τράκαρε; -Ναι.
-Μεγάλη ζημιά; -Δυστυχώς.
Κατεβαίνω αμέσως.
Επιστρέφω σε δέκα λεπτά. Πάμε.
Εξπρές Ανελκυστήρας προς Γκαράζ
Ο κ. Ταγκλιαλούτσι είπε να του κρατήσεις αυτό!
Περίμενε.
Δεν γίνεται να μιλήσω. Έχω ραντεβού.
Είχες δίκιο για τον Κλάινφελντ. Είναι παλιάνθρωπος.
-Εγώ κι αυτός τελειώσαμε. -Δεν μπορώ τώρα. Θα σου τηλεφωνήσω.
Κόψε ταχύτητα. Τι τρέχει;
-Δεν με γουστάρεις πλέον; Αυτό είναι; -Ναι.
Σαχλαμάρες. Τι έχεις πάθει;
Πολλές σκοτούρες τελευταία. Να τα πούμε αργότερα;
Απλώς ήθελα να ξέρεις πως είχες δίκιο για τον Κλάινφελντ.
-Λυπάμαι αν σε στενοχώρησα. -Πρέπει να πηγαίνω.
Με περιμένει ο γιατρός.
-Τι έγινε; Είσαι άρρωστη; -Όχι, έχω καθυστέρηση.
-Να πάρουμε ταξί, τότε. Τι έπαθες; -Δεν κατάλαβες, Τσάρλι. Έχω καθυστέρηση!
-Εννοείς είσαι… -Όχι για πολύ ακόμα.
Τι θα πει αυτό;
Δεν θα γεννήσω ένα παιδί χωρίς πατέρα.
Γκέιλ, να το συζητήσουμε.
-Κύριε Μπριγκάντε, λέγομαι Ντάνκαν. -Θεέ μου!
Ήρθα για να σας πάω στο γραφείο του κ. Νόργουοκ, του Εισαγγελέα.
Δεν έχω να πω τίποτα, εκτός αν με συλλάβετε.
Να σας ενημερώσω ότι ο κύριος Νόργουοκ θέλει ν' ακούσετε μια κασέτα.
Δεν πάω πουθενά, εκτός αν με συλλάβετε. Ειδικά χωρίς τον δικηγόρο μου.
Ο κ. Κλάινφελντ μαχαιρώθηκε στο στήθος στις 2:00 σήμερα το μεσημέρι.
Σας συμβουλεύω να έρθετε μαζί μας.
Ίσως είμαστε οι μόνοι φίλοι που έχετε.
Έρχομαι μαζί σου, Τσάρλι.
Ο Κλάινφελντ είναι τυχερός που ζει.
Κρατείται στο νοσοκομείο Ιστ Σάιντ. Θέλουμε να πάει υγιής στη φυλακή.
Τον στέλνετε στη φυλακή; Για ποιον λόγο;
Ο Ντέιβιντ Κλάινφελντ έγινε μεγάλη λέρα όσο εσείς λείπατε, Μπριγκάντε.
Ξεπέρασε και εσάς. Είναι σάπιος.
Ξέπλυμα χρημάτων, δωροδοκίες δικαστών. Τον κυνηγάμε εδώ και κάμποσο καιρό.
Δεν ξέρω τίποτα σχετικό, οπότε…
Πολλά δεν ξέρετε.
Μπιλ, δεν έχεις στοιχεία εδώ. Το ξέρουμε κι εσύ κι εγώ.
-Ούτε κατηγορία δεν στηρίζεις. -Θες να δοκιμάσουμε;
Ας μη χάνουμε τον χρόνο μας. Είπες πως μπορείς να με βοηθήσεις.
-Δεν φαντάζομαι να τα καταγράφεις αυτά; -Έχε μου εμπιστοσύνη.
Λοιπόν, έμαθα κάτι που ίσως σ' ενδιαφέρει.
Άσε με ήσυχο, θα σε βοηθήσω να πιάσεις πάλι τον Μπριγκάντε.
Τον Μπριγκάντε; Για τι;
Αφότου βγήκε, άρχισε να 'ρχεται στο γραφείο μου κι έκανε τηλεφωνήματα.
Ανακάλυψα ότι ξαναπουλάει κόκα με τον Ρολάντο Ρίβας, τον πρώην συνεργάτη του.
Μιλάμε για μεγάλες ποσότητες.
Θα κατέθετες εναντίον του;
Βεβαιότατα.
Δεν τον πιστεύουμε.
Στην πιάτσα λένε πως είσαι καθαρός από τότε που βγήκες.
Τον Κλάινφελντ θέλουμε.
Είχε δίκιο. Δεν μπορούσα να απαγγείλω κατηγορία με τα στοιχεία που είχα.
Αλλά τώρα, με τη δική σου βοήθεια,
θα μπορέσουμε να χώσουμε μέσα αυτήν τη λέρα για πολύ καιρό.
Αδερφέ…
Ξέρουμε για τον Τόνι Τ.
Ποιος είναι ο Τόνι Τ.;
Τώρα μας έπεισες.
Το πτώμα του ξεβράστηκε στον Ανατολικό ποταμό χθες, μαζί με του γιου του, Φράνκι.
Κάποιος προσπάθησε να βγάλει τον Τόνι απ' τη φυλακή.
Δεν γνωρίζω τα ονόματα που ανέφερες. Δεν τους γνωρίζω.
Ο Τόνι Τ. είχε κι άλλο γιο εκτός του Φράνκι, τον Βίνσεντ.
Φαίνεται πως ο Βίνσεντ πήρε ανάποδες με τα πτώματα.
Διέδωσε παντού ότι ο Κλάινφελντ έστησε την απόδραση,
και μετά του σκότωσε πατέρα και αδελφό.
Δεν υπονοούμε πως ήσουν κι εσύ στο σκάφος.
Δεδομένης, όμως, της σχέσης σου με τον Κλάινφελντ, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα,
δεν νομίζεις, αδερφέ;
Δεν τα μπορώ τα σκάφη.
Ωραία. Άκου, λοιπόν.
Αν ήσουν πάνω στο σκάφος, και ξέρω πολύ καλά πως ήσουν,
καταθέτεις εναντίον του Κλάινφελντ για φόνο εκ προμελέτης.
Θα έχεις πλήρη ασυλία και δυο εισιτήρια για Μπαχάμες.
Θες να πατσίσεις με τον Κλάινφελντ; Χρυσή ευκαιρία.
Θα ήθελα πολύ να βοηθήσω, αλλά λυπάμαι. Δεν ξέρω σε τι αναφέρεστε.
Δεν τα ξέρω τα άτομα. Ούτε για τι πράγμα μιλάτε, οπότε…
Άκου να σου πω, κύριε καταδικασμένε πρεζέμπορα.
Αν εμείς ξέρουμε πως ήσουν στο σκάφος, δεν θα το μάθουν οι Ιταλοί;
Αν ζορίσουν τον Κλάινφελντ;
Δεν θα μιλήσει ο φίλος σου; Δεν σε προδώσει; Σκέψου το!
Δεν χρωστάς τίποτα στον Κλάινφελντ.
Ο αλήτης πήγε να σου τη στήσει. Να σε θάψει, κορόιδο.
Αυτό ήταν;
Θέλω απάντηση ως αύριο το μεσημέρι.
Πίστεψες πως θα την έβγαζες καθαρή, κοπρίτη;
Ξανασκέψου το.
Πρέπει να δεχθείς. Δεν έχεις άλλη λύση.
Αν θες να ξεκόψουμε, κάν' το.
Γύρνα μου την πλάτη, φύγε, μη με ξαναδείς ποτέ.
Το καταλαβαίνω. Αλλά έχω ένα σχέδιο.
Θα ξεφύγω απ' όλα αυτά. Σταμάτα εδώ, παρακαλώ.
-Τι θα κάνεις; -Περίμενε πέντε λεπτά.
-Πού πας; -Περίμενε πέντε λεπτά.
Τι είν' αυτό;
Εισιτήρια νυχτερινού τρένου για Μαϊάμι.
Κανείς δεν θα μας ψάξει στο τρένο.
Φτάνουμε Μαϊάμι και παίρνουμε αεροπλάνο για Νασάου.
-Και το κλαμπ; Τα λεφτά σου; -Γάμα το κλαμπ.
Μάζεψα ήδη 70.000 δολάρια. Τα υπόλοιπα θα μας τα δανείσει ο φίλος στο νησί.
Ήρθε η ώρα. Πάμε να φύγουμε από δω.
Κι οι τρεις μας.
Μας πιέζει ο χρόνος, μωρό μου.
Το όνειρο δεν θα 'ρθει από μόνο του. Πρέπει να το κυνηγήσουμε εμείς.
Σε καταλαβαίνω.
Ούτε κι εγώ τα υπολόγιζα έτσι, αλλά έτσι ήρθαν τα πράγματα.
Πάω στο κλαμπ τώρα να πάρω τα λεφτά και μετά κατευθείαν στον σταθμό.
Το τρένο για Μαϊάμι φεύγει στις 11:30. Θα έρθεις, Γκέιλ;
-Θα έρθεις; -Θα έρθω.
Σ' αγαπώ.
-Κοίτα να 'ρθεις κι εσύ, όμως. -Τα λέμε αργότερα.
Το τρένο αναχωρεί σε πέντε ώρες και σκέφτομαι χιλιάδες πράγματα.
Ο Νόργουοκ θα τα παρατήσει. Δεν θα με κυνηγάει έξω από τη χώρα
όταν δεν μπορεί να με τσακώσει μέσα. Όμως, δεν είναι αυτός το μόνο πρόβλημα.
Πέντε ώρες απέμειναν. Τα 'χω σκεφτεί όλα;
Κάλυψα τους πάντες; Έκλεισα τις εκκρεμότητες
Να αφουγκραστώ τα ένστικτά μου,
όπως αυτό που μου λέει ότι οι ένστολοι δεν έχουν τέτοια φάτσα.
Ένα μόνο κομμάτι απέμεινε. Πρέπει να δω τον Κλάινφελντ κατάματα.
Πρέπει να μάθω την αλήθεια.
Ποιος είσαι συ;
-Πελάτης του Κλάινφελντ. -Τα χέρια στον τοίχο.
Πέρνα μέσα.
Ηρέμησε, Ντέιβ.
Ο φιλαράκος σου είμαι.
Με κατατρόμαξες.
Υποτίθεται πως οι μπάτσοι δεν αφήνουν να μπει κανείς. Εσύ εντάξει, αλλά…
Οι μπάτσοι δεν θα σε προστατέψουν.
Σε ψάχνει η μαφία.
Το ξέρω. Πού στο διάολο ήσουν;
Τι έχεις εδώ;
-Πού είχες χαθεί; -Πώς νιώθεις;
Δεν νιώθω καλά. Πού στο διάολο ήσουν;
Στο γραφείο του Νόργουοκ.
Άκουσα την κασέτα.
Το γουρούνι.
Μην προδίδεις τους φίλους, Ντέιβ, ό,τι κι αν συμβεί.
Τις παραποιούν τις κασέτες, απομονώνουν φράσεις.
Δεν το πιστεύω πως είσαι τόσο…
Μην το κάνεις αυτό! Άντε γαμήσου!
Τι στο διάολο κάνεις;
Θα το κατεβάσεις αυτό επιτέλους; Γεμάτο είναι!
Άντε γαμήσου, κι εσύ κι ο κώδικας ηθικής της πιάτσας.
Κατάφερε να μειώσει τα 30 χρόνια κάθειρξη σε πέντε; Όχι. Εγώ τα κατάφερα.
Αυτός σε απάλλαξε τέσσερις φορές; Όχι. Εγώ το έκανα.
Οπότε, άντε γαμηθείτε όλοι. Ο τοσοδούλης κόσμος σου
έχει μόνο έναν κανόνα: σώσε το τομάρι σου.
Σώσε το τομάρι σου;
-Σώσε το τομάρι σου. -Το βλέπεις αυτό; Εδώ πρέπει να το 'χεις.
Όχι κάτω απ' το μαξιλάρι. Έτσι το φτάνεις πιο γρήγορα.
Όταν αυτοί μπουν, εσύ θα είσαι έτοιμος.
Αντίο, Ντέιβ. Το μέλλον σου προμηνύεται λαμπρό.
Αλλαγή βάρδιας.
-Νωρίς ήρθες. -Μερικά λεπτά. Τη θες την εφημερίδα;
-Όλη δική σου. -Ευχαριστώ.
Να προσέχεις.
Έχετε συστημένο, κύριε Κλάινφελντ.
-Από ποιον; -Απ' τον πατέρα μου
και τον αδερφό μου.
Αντίο, συνήγορε.
Πού χάθηκες; Έμαθες πως πήγαν να φάνε τον Κλάινφελντ;
Κάτι άκουσα. Κοίτα, θα φύγουμε με τη Γκέιλ για λίγες μέρες.
-Ώστε παντρεύεστε επιτέλους! -Άκου με.
Θέλω να πας στο σπίτι της Γκέιλ, να την πάρεις και να την πας στον σταθμό.
Θέλω να περιμένεις εκεί μαζί της, μέχρι να έρθω.
Το τρένο φεύγει στις 11:30 ακριβώς. Δεν πρέπει να χάσουμε το τρένο.
Κατάλαβες; Φύγε τώρα.
Εγώ είμαι, ο Πιτ Αμαντέσο.
-Με θυμάσαι; -Τι χαμπάρια;
-Καλά. -Πώς απ' τα μέρη μας;
Μάθαμε πως το κλαμπ είναι δικό σου. Ωραίο! Περάσαμε να πούμε "γεια".
Χαίρομαι που σε βλέπω. Τι κάνεις;
-Χαίρομαι πολύ. Πάει καιρός. -Πολύς καιρός.
Κάτσε. Πιες ένα ποτό μαζί μας.
Έλα. Κάθισε.
Σκέφτηκα "Γαμώτο, πάνε 15 χρόνια που έχω να δω τον Καρλίτο".
Σίγουρα θα 'ναι δεκαπέντε.
-Πολύς καιρός. -Πάρα πολύς.
-Να σας συστήσω. Ο Τζο Μπατάγκλια. -Χαίρω πολύ.
Ο Σόνι Μαντζανέρο.
-Τι κάνεις; -Ο Καρλίτο Μπριγκάντε.
Με τον Καρλίτο πουλούσαμε κάτι γραμμάρια το '57-'58.
Μωρά παιδιά ήμασταν ακόμα.
Την πρώτη φορά που τον είδα, τον πέρασα για Ιταλό.
Κοιτάξτε τον!
Να πάρει!
Ο Πιτ Αμαντέσο έρχεται έτσι ξεκάρφωτα στο κλαμπ μου.
Μαλακίες.
Κάτι παίζεται εδώ. Ο Πιτ είναι χρισμένος μαφιόζος.
Ο θείος του είναι πρώτη μούρη στη Λεωφόρο Πλέζαντ.
Τι γυρεύει εδώ; Μάλλον τον έστειλε το σινάφι του Τόνι Τ.
Ίσως για να με γραδάρει, μήπως σπάσω.
Περιμένουν να πανικοβληθώ.
Δεν είναι ακόμα σίγουροι αν ήμουν πάνω στο σκάφος.
Το υποψιάζονται, αλλά δεν είναι σίγουροι.
Επειδή, αν ήταν, θα ήμουν ήδη νεκρός.
Προς το παρόν, απλώς με παρατηρούν.
Ανέκαθεν δικός μας ήταν. Για τέτοιον άνθρωπο, λοιπόν, μιλάμε.
Και να το θυμόμαστε αυτό.
Τέλος πάντων. Λέω, λοιπόν, στον τύπο
"Τόμι, ο Καρλίτο δεν είν' αράπης. Κοίτα τον πώς χορεύει!"
Χορεύει σαν Ιταλός!
Πού να τον βλέπατε να χορεύει ταραντέλα! Γκαρσόν, έλα εδώ.
Φέρε στους κυρίους την καλύτερη σαμπάνια μας, κερασμένη.
-Πού πας; Μείνε μαζί μας. -Είμαι εργαζόμενος.
-Να τελειώσω τη δουλειά κι έρχομαι. -Εντάξει, φιλαράκο.
Γαμώ το!
Σκατά.
Ε, Βίνι!
Τον είδες τον τύπο;
Ο Σάσο.
-Τα λεφτά μου! -Για τι πράγμα μιλάς;
-Πού είναι τα λεφτά; -Δεν ξέρω.
Έμαθες φάγανε τον Κλάινφελντ και νόμιζες φάγανε κι εμένα!
-Πίστεψες πως κληρονόμησες το χρήμα; -Ορκίζομαι…
Πού είναι τα λεφτά μου; Θα σου βγάλω το συκώτι!
Καλά!
Είναι στο κουτί κάτω από το ταμείο. Θα σου το 'λεγα.
Καρλίτο! Έλα να γνωρίσεις έναν καλό φίλο μου.
Βίνι Ταγκλιαλούτσι, Καρλίτο Μπριγκάντε.
Έχεις ακουστά τον πατέρα του, τον Τόνι Ταγκλιαλούτσι;
Τον Τόνι Τ. Ναι, έμαθα πέθανε πρόσφατα. Λυπάμαι.
Άκουσα πως ο Εβραίος φίλος σου έπαθε ατύχημα.
Έχω καιρό να τον δω. Τι είν' αυτό;
Σου είπα την καλύτερη κι εσύ μου φέρνεις τη φτηνή;
Έλα εδώ. Συγγνώμη.
-Βίνι, ηρέμησε. -Έχει καιρό να τον δει! Τον παλιοψεύτη!
-Ήταν στο νοσοκομείο, Πιτ! -Θα τον καθαρίσουμε έξω. Κάθισε.
Θα τον κανονίσουμε. Ηρέμησε.
Πού στο διάολο πήγε;
-Βρε τον καριόλη, τον βρωμο-Ισπανό! -Πού πας, μεγάλε;
-Κανείς δεν μπαίνει εδώ μέσα! -Χέσε μας και κάνε στην άκρη!
Γαμώτο!
Ελάτε, πάμε. Θα τον προλάβουμε έξω.
Να τος! Ελάτε!
Τι θέλετε να κάνω;
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα.
Κάνε πέρα!
Προσοχή, τελευταία ειδοποίηση για την ταχεία στη Γραμμή 17.
Να προσέλθουν οι επιβάτες του δρομολογίου των 11:20.
Αναχωρεί η αμαξοστοιχία Νο 179 προς Ουάσινγκτον,
με ενδιάμεσους σταθμούς Νιούαρκ, Τρέντον, Φιλαδέλφεια, Αμπερντίν, Βαλτιμόρη.
Άμεση επιβίβαση!
Κάνε στην άκρη!
Κάλυψε τις πόρτες.
Την είδατε την άλλη; Εκείνη με τα μπλε;
Είστε όλοι σας άχρηστοι. Άχρηστοι!
Άμεση επιβίβαση στη Γραμμή 19.
Να προσέλθουν οι κάτοχοι θέσεων στην αμαξοστοιχία των 11:30 προς Τάμπα-Μαϊάμι.
Καλύτερα να περιμένουμε δίπλα στο τρένο.
Καλό ακούγεται.
Άντε έλα, Τσάρλι.
Ψάχνω την πλατφόρμα για Μπρονξ. Πού πρέπει να πάω;
Κάνε δεξιά εδώ, ευθεία στον διάδρομο,
-ανέβα τις σκάλες. Θα τη δεις. -Ευχαριστώ.
Να τος!
Βίνι, περίμενε.
Δεν είναι εδώ πάνω. Πάμε κάτω. Έλα.
Εντάξει.
Τελευταία ειδοποίηση για την αμαξοστοιχία στη Γραμμή 12.
Να προσέλθουν οι κάτοχοι θέσεων στην αμαξοστοιχία Νο 176 των 11:45
με προορισμό τη Βοστώνη και στάσεις σε Στάμφορντ,
Μπρίτζπορτ, Νιου Λάντον, Κέιμπριτζ, Κίνγκστον και Πρόβιντενς.
Προσοχή, τελευταία ειδοποίηση για την αμαξοστοιχία στη Γραμμή 19
το δρομολόγιο των 11:30 προς Τάμπα-Μαϊάμι.
Άμεση επιβίβαση!
Ελάτε. Δεν είναι εδώ κάτω.
-Τον χάσαμε. -Δεν τον χάσαμε. Κάπου επάνω είναι. Πάμε.
Με ακούσατε; Πάμε!
Εκεί είναι!
Θα σε σκοτώσω!
Παλιοκαθίκι!
Παλιοκαθίκι! Θα σε σκοτώσω!
Παλιόπουστα!
Παλιοκαριόλη!
Σταμάτα! Αστυνομία!
Το τρένο φεύγει! Έλα, δικέ μου!
-Τσάρλι! Έλα! -Γκέιλ!
Τα κατάφερες!
Αυτός είναι!
Αστυνομία! Ακίνητος!
Όλα καλά. Όλα θα πάνε καλά.
Με θυμάσαι;
Ο Μπένι Μπλάνκο απ' το Μπρονξ;
Όχι! Τσάρλι!
Τσάρλι. Θεέ μου.
Συγγνώμη, Καρλίτο, αλλά έπρεπε κι εγώ να φροντίσω το μέλλον μου.
Έτσι έρχονται τα πράγματα καμιά φορά, φιλαράκο. Άντε, πάμε.
Εσύ θα μείνεις εδώ.
Μην προσπαθείς να μιλήσεις.
Θα σε πάμε στο νοσοκομείο. Θα γίνεις καλά.
Κάνε υπομονή, μωρό μου. Απλώς κάνε υπομονή.
Κάνε υπομονή, μωρό μου. Σε παρακαλώ.
Πάρε αυτά.
Πάρ' τα και φύγετε.
Και οι δυο σας.
Εντάξει.
Θα γίνεις καλά, Τσάρλι.
Μη μ' εγκαταλείπεις, Τσάρλι. Όχι ακόμα.
Μη μ' εγκαταλείπεις, Τσάρλι.
Μη φύγεις.
Σε παρακαλώ, μη μ' εγκαταλείπεις.
Μη φύγεις.
Μη μου το κάνεις αυτό.
Θεέ μου. Μη μ' εγκαταλείπεις.
Συγγνώμη, παιδιά,
όλα τα ράμματα του κόσμου δεν φτάνουν για να γίνω όπως ήμουν.
Ήρθε η ώρα μου ν' αναπαυτώ. Η ώρα μου ν' αναπαυτώ.
Θα με πάνε στο γραφείο τελετών Φερνάντεζ, στην 109η.
Ανέκαθεν ήξερα ότι θα περνούσα από εκεί,
αλλά πολύ αργότερα απ' όσο νόμιζαν μερικοί.
Ο τελευταίος των Πορτορικανών.
Ή μάλλον, όχι ο τελευταίος.
Η Γκέιλ θα γίνει καλή μαμά.
Θα βγει ο νέος, βελτιωμένος Καρλίτο Μπριγκάντε.
Μακάρι να πάρει τα λεφτά και να φύγει.
Αυτή η πόλη δεν χωρά ευαίσθητες καρδιές σαν τη δική της.
Συγγνώμη, μωρό μου.
Έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα. Ειλικρινά.
Αλλά αυτό το ταξίδι πρέπει να το κάνω μόνος.
Άρχισαν οι τρεμούλες.
Τελευταίες παραγγελίες. Κλείνει το κατάστημα.
Ο ήλιος δύει.
Πού θα πάμε για πρωινό;
Δεν θέλω να 'ναι μακριά.
Πέρασα δύσκολη νύχτα.
Κουράστηκα, μωρό μου.
Κουράστηκα.