#ΠΟΛΥ_ΕΓΚΥΟΣ
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΜΙΚΡΕ!
ΠΟΛΛΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΗΜΕΡΑ
ΜΠΛΟΚΑΡΙΣΜΑ
ΚΑΜΠΙΝΓΚ ΜΕ ΤΗ ΜΑΜΑ
ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ: ΡΑΜΙ
ΣΕ ΕΚΚΡΕΜΟΤΗΤΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟΝ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ
Πάμε!
Πάμε! Έλα.
Όχι. Έλα!
Σταμάτα!
-Τι κάνεις; Δεν ξέρει να οδηγεί; -Το 'χω.
Το 'χεις; Θα χτυπήσεις τίποτα.
Σταμάτα.
Σταμάτα!
Τι κάνεις;
Πλάκα μου κάνεις;
-Όχι. -Βγες έξω! Έλα!
-Με αγχώνεις, Πατρίσια. -Καλά.
Μπορούσα κι εγώ, αν μ' άφηνες.
Να πάρει.
Εξήντα χρόνια οδηγεί κι αγχώνεται.
Εσύ τον αγχώνεις.
Πώς θα έπρεπε να σε κοιτάζω;
-Δεν σε ξέρω καν. -Μη σκοτώνεσαι στη δουλειά.
Κάνω πολλά μαζί. Κάνω πρόβα.
-Γιατί δεν βλέπω τη φωτογραφία του Ράμι; -Ξύπνα, Πάτρι.
Τι;
Μπα.
Κάτι πρέπει να πάτησε. Είναι αδέξιος.
Τη θεία δεν την μπλόκαρε.
Άσ' το χόμπι σου πια.
Η υποκριτική δεν είναι χόμπι.
Γιατί δεν υποκρίνεσαι ότι δουλεύεις;
-Τέσσερις βαθμούς το φορτηγό με τα ούρα; -Ναι, αφεντικό.
Σίγουρα; Μην παγώσουν τα δείγματα σαν την άλλη φορά.
-Είδες γιατί σε μπλοκάρουν; -Δουλειά.
Να σου πω.
Έλα. Χαλάρωσε λίγο.
Κάνε ένα μασάζ, ένα μάθημα, ένα σεμινάριο.
Ναι. Το κοιτάω αμέσως.
Μαθήματα οριγκάμι ή μπονσάι στον Ιαπωνικό Κήπο.
-Μάλιστα. -Και ποιος θα τρέξει την εταιρεία; Εσύ;
Ξεκίνα να πηγαίνεις διακοπές.
Ο μπαμπάς πήγαινε;
-Και πόσο χρονών πέθανε; -Θες να με σκοτώσεις;
Δεν πέθανε από το άγχος. Κάπνιζε πολύ.
Όλα αυτά για κάποιον που ονόμασε την εταιρεία του "Πομιρό και Υιοί".
Κι είχε μόνο κόρες!
Και ήταν ο πατέρας σου.
Χάρη στη δουλειά που έριξε μπορείς εσύ να σπουδάζεις θέατρο.
Φύγε. Έχω δουλειά.
Είναι το σύνδρομο των μεγάλων αδερφών; Μπορείς να κάνεις κάτι για σένα μια φορά;
-Διώξε τις ευθύνες από πάνω σου. -Εσένα θα διώξω. Έξω! Φύγε!
-Έλα, Καρλίτα. -Καλά.
Ράμι!
Ήρθα.
Ραμίρο!
Ράμι!
Ράμι.
Γαμώτο! Ραμίρο!
Ραμίρο! Ακούς;
Τι;
"Τι;" Μάζεψε το χάλι σου, επιτέλους!
Κλείνε ό,τι ανοίγεις! Βάλε το καπάκι!
Αν είχα δωμάτιο gaming, θα έμενα μόνο εκεί μέσα.
Φυσικά! Ένα δωμάτιο ζόμπι!
Αποκλείεται.
Βοήθα με λίγο, Ράμι. Έλα.
Πήγαινε για μπάνιο.
-Μπάνιο! -Δεν είμαι παιδί. Άσε με ήσυχο.
-Αν δεν σου πω εγώ, δεν κάνεις. Πήγαινε. -Δεν θέλω.
"Δικό μου σώμα, δική μου απόφαση". Έτσι λες.
Και τα αυτιά σου, Ράμι.
Δεν είναι δυνατόν! Όχι!
Δεν τακτοποίησες το δωμάτιό σου. Είναι χάλια.
-Μ' ακούς; -Ναι, θα το κάνω αργότερα.
Ναι, αργότερα.
Θα αφήσω την τσάντα σου στο κρεβάτι.
-Και σου πήρα αντηλιακό. -Εντάξει!
Σου πήρα και κουβέρτα. Κάνει κρύο το βράδυ εκεί.
Μην πακετάρεις τελευταία στιγμή.
Έμεινε εντομοαπωθητικό;
Άσε με, μαμά! Πού να ξέρω;
ΕΙΝΑΙ ΑΝΥΠΟΦΟΡΗ
ΘΕΣ ΝΑ ΤΗΣ ΜΙΛΗΣΩ ΕΓΩ;
ΤΗΣ ΤΟ ΕΙΠΑ. ΣΥΜΦΩΝΕΙ.
Εντάξει. Τέλεια, μικρέ. Μόλις γυρίσεις θα μείνεις σπίτι μου.
-Σκατά. -Φιλιά. Σ' αγαπώ.
Εντάξει. Τέλεια, μικρέ. Μόλις γυρίσεις θα μείνεις σπίτι μου.
Φιλιά. Σ' αγαπώ.
Θες να βάλεις τη μουσική σου;
Πώς πάει αυτό που σ' αρέσει;
Το λεωφορείο τ' οδηγεί με σκέρτσο
Όχι, μαμά. Δεν λέει "σκέρτσο". Ένας τραγουδιστής είναι.
"Ferxxo". Με δύο χι.
"Ferxxo"; Κι είναι πολύ γνωστός;
Τι χρώμα θες να είναι η καρέκλα σου για το δωμάτιο gaming;
Είδα μια κόκκινη, αλλά μπορούμε να την κάνουμε δίχρωμη.
Κόκκινη και μαύρη.
Δεν χρειάζεται, μαμά.
Ναι, δεν είναι το χρώμα το θέμα. Πρέπει να 'ναι άνετη.
Θα περνάς πολύ χρόνο κλεισμένος εκεί μέσα.
Φιλί πεταλούδα;
Όχι, μαμά.
-Σταμάτα. Τι κάνεις; -Παλιά σου άρεσε.
Καλή σου μέρα.
Σ' αγαπώ.
Θα του φτιάξω το τέλειο δωμάτιο gaming.
Θα του φτιάχνω το αγαπημένο του φαγητό. Θα βαρεθεί να τρώει μπέργκερ.
Ας βλέπει ό,τι σειρές θέλει στο Netflix.
-Θα κοιμάται ό,τι ώρα θέλει. -Μεγαλοφυές.
Ναι, τα περνούσαμε σκατά, αλλά είναι φυσιολογικό.
Δεν είναι;
Δεν ξέρω.
Θα τον πείσω να μείνει μαζί μου.
-Άσ' τον να το βιώσει. -Χέστηκα αν θα το βιώσει.
Ας μείνει με τον πατέρα του.
-Κι εγώ να αποτύχω ως μάνα; -Το ένα δεν συνεπάγεται το άλλο.
Εντάξει, θα σε βοηθήσω.
-Σε παρακαλώ. -Όλα θα πάνε καλά.
Από πού να αρχίσω;
Ούτε εγώ ξέρω από αυτά.
-Ψάξε στο ίντερνετ! -Εντάξει. Θα ψάξω.
Χριστέ μου! Τι να βάλω; Καρέκλα για gaming;
Ράμι, κοίτα τι σου πήρα.
Δεν το χρειάζομαι.
Χρειάζεσαι. Ήταν στη λίστα.
Μου έδωσε ο μπαμπάς.
Αν ξεμείνεις από μπαταρίες, να έχεις αυτόν. Ορίστε.
Κι αυτό. Για να τα μοιραστείτε στο ταξίδι.
-Και τα σφραγίσματά μου; -Πλένε τα δόντια σου. Έλα.
Ευχαριστώ.
-Τι κάνεις; Έχω. -Ναι, αλλά αυτά είναι μποξεράκια.
Δεν είπες ότι δεν ήθελες να φοράς σλιπάκια πια;
Η μαμά σ' ακούει όταν μιλάς. Κοίτα εδώ.
Έγραψα "Ράμι" σε όλα.
Έβαλα ήδη εσώρουχα κάτω.
Τα εσώρουχα πάνε στο πλάι για περίπτωση ανάγκης.
Τι περίπτωση ανάγκης;
Μπορείς να με αφήσεις να πακετάρω;
Εντάξει. Συγγνώμη. Δεν μπορώ να σε βοηθάω πια;
Έλα, Ράμι.
Θα λείπεις για μέρες. Θέλω να 'μαι μαζί σου και να σε βοηθήσω.
Δεν σε καταλαβαίνω.
Δεν μου μιλάς. Παλιά μου έδινες φιλιά.
Ερχόσουν στο κρεβάτι μου και μ' αγκάλιαζες.
Τώρα με αγνοείς.
Πες μου τι θες. Η μαμά είναι εδώ.
Να με αφήσεις ήσυχο, σε παρακαλώ. Εντάξει;
Ευχαριστώ.
Μήπως θες να μου πεις κάτι;
Τι πράγμα;
Οτιδήποτε.
Βασικά, ναι.
Ότι αν με βλέπεις να πακετάρω, άσε με να το κάνω όπως θέλω εγώ.
Μη μου λες πού να βάζω τα εσώρουχα.
Κι αυτό ισχύει για όλα.
Πάντα έχεις κάτι να πεις. Όλα πρέπει να γίνονται όπως θες εσύ.
-Είμαι 30 χρόνια μεγαλύτερη. -Βλέπεις;
Στο σχολείο με φωνάζουν "μαμάκια".
Λένε ότι μου 'χεις βάλει λουρί.
Ποιος το είπε; Θα τον πνίξω.
Πλάκα κάνω. Μην τους ακούς τους χαζούς.
Μαμά, θέλω να κάνω τα πράγματα όπως νομίζω εγώ.
Τόσο δύσκολο είναι;
Πάω να φέρω λίγο νερό. Θες;
Ναι.
Να περάσεις καταπληκτικά. Θα είναι φοβερή εμπειρία.
Στο βουνό θέλει αντιηλιακό. Δεν καταλαβαίνεις ότι καίγεσαι.
Σου έβαλα εντομοαπωθητικό και μια τσαντούλα…
-Εντάξει. Αρκετά. -Τέλεια.
-Γεια, Μπάουτι. -Τι λέει;
-Γεια, Μέρι. -Γεια.
-Να η Πάτρι. -Γεια.
-Γεια.
-Πάτρι. -Πώς είσαι, Πάτρι;
-Τι ωραία κοιλιά. -Ναι, δεν είναι;
-Κοντεύουμε. -Ωραία.
Έφτασε η μέρα. Τι συγκινητικό.
Ναι, έφτασε η μέρα… που θα σ' τα ψάλω.
Έλα εδώ.
-Τι είπες στον Ραμίρο; -Τι εννοείς;
Για το ότι θέλει να έρθει να μείνει σπίτι σου.
-Ναι. Τι θες να… -Μην το παίζεις χαζός, Γουόλτερ. Συγγνώμη.
Αλλά ήταν και δικός μου σύζυγος. Τον ξέρω καλά.
Κάνε δουλειά σου.
Έπρεπε να το είχαμε συζητήσει σαν ενήλικες που είμαστε. Εγώ, τουλάχιστον.
Μου ζήτησε να τον αφήσω να σε ρωτήσει ο ίδιος.
"Χωρίς μεσάζοντα", μου είπε. Μου φάνηκε πολύ ώριμο εκ μέρους του.
Εμένα δεν μου είπε τίποτα.
Τι εννοείς;
Του ζήτησα το μαξιλάρι και το πάπλωμά του, και μου τα έστειλες.
-Τι νόμιζες ότι τα… -Δεν ξέρω, Γουόλτερ.
Για τις διακοπές στο Τσαπαντμαλάλ.
-Καλά. -Περιμένετε μωρό.
Και θέλετε να φέρετε έναν έφηβο να ζήσει μαζί σας;
-Ξέρετε πόση δουλειά έχει; -Μου το ζήτησε. Τι να κάνω;
Σχεδόν με ικέτευσε.
Συγγνώμη που ανακατεύομαι, αλλά έτσι είναι.
Αυτός είναι που το θέλει.
-Αν δεν θες, πες "όχι". -Για να 'μαι η κακή της υπόθεσης.
Εσύ διάλεξες αυτόν τον ρόλο.
Κι εσύ συμφωνείς;
Ναι, φυσικά. Ο Ράμι είναι υπέροχος.
-Τα πάμε τέλεια. -Τα πάτε τέλεια. Κάνετε παρεούλα.
Καμιά φορά. Όταν παίζουμε PlayStation…
Έχεις και PlayStation στο σπίτι σου;
Του φτιάξαμε ένα δωμάτιο gaming για…
Του φτιάξατε το δωμάτιο. Γι' αυτό θα έρθει.
Για ν' αποφύγει τον κόσμο και τη μάνα του, κόπανε.
-Συγγνώμη. -Δεν πειράζει.
Κλασικά. Πατρίσια…
Νόμιζα ότι της είχες μιλήσει.
Είπε ότι θα της μιλούσε. Τι λες για PlayStation;
Γεια σε όλους. Καλημέρα. Με ακούτε;
-Ναι. -Σας έχω κακά νέα.
Έγινε τεστ ανίχνευσης ουσιών στους οδηγούς.
-Και βγήκαν θετικοί. -Σοβαρά μιλάς;
Ναι, όπως το ακούσατε. Δεν μου έχει ξανασυμβεί.
-Δεν το έλεγξε κανείς πριν; -Μόλις το έμαθα.
Είμαι μία μαμά-συνοδός. Μπορείς να μας δώσεις κάποια εξήγηση;
Ναι, θέλω να μιλήσω στις σχολικές αρχές.
Χρειαζόμαστε μια εξήγηση.
-Καταλαβαίνω. -Δεν το πιστεύω. Δεν είναι δυνατόν.
Είστε αναξιόπιστοι και ανεύθυνοι.
Παίζετε με τα όνειρα…
-Και τι θα κάνουμε; -Δεν ξέρω.
Δεν γίνεται. Είναι το ταξίδι μας.
-Θέλουμε να ταξιδέψουμε. -Ναι! Θέλουμε να πάμε!
Θα μιλήσω στη διευθύντρια. Επιστρέφω αμέσως.
Μάθε τι γίνεται.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ 100 ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΙ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΧΩΡΑ
Το σχεδιάζαμε εδώ και έναν χρόνο.
Θέλω να πεθάνω.
-Και τώρα; -Κάτι θα σκεφτούμε.
-Το ελπίζω. -Είμαι η Πατρίσια Πομιρό.
Με τόνο στο όμικρον.
Το όχημα 64 έχει πάρει φωτιά. Έρχεται η πυροσβεστική.
Άκουσέ με. Δώσε μου τον διευθυντή ή κάποιον υπεύθυνο.
-Σας συνδέω αμέσως. -Γεια σας.
-Τι λέει, φίλε; Όλα καλά; -Ναι.
Λοιπόν, άκου.
Ο γιος μου θα πήγαινε κατασκήνωση με ένα πούλμαν σου
κι απ' ό,τι φαίνεται οι οδηγοί που έστειλες είναι κομμάτια,
λες και γιορτάζουν ακόμη το Μουντιάλ.
Δεν το πιστεύω.
Θες να έρθεις στο σχολείο που 'ναι όλοι οι γονείς να δεις;
Είναι πολύ χαρούμενοι.
Στείλε μου αμέσως δύο νηφάλιους αντικαταστάτες.
Κρίμα. Λυπάμαι. Αλλά δεν έχω κανέναν άλλον σήμερα.
-Πρέπει να το αναβάλουμε. -Άκουσέ με.
Χέστηκα αν δεν έχεις κόσμο. Δεν με νοιάζει.
Φωνάζω. Έχω αγχωθεί. Ανεβαίνει η κορτιζόλη μου.
Και μόνο γι' αυτό δικαιούμαι αποζημίωση.
Αν ο γιος μου δεν πάει κατασκήνωση σήμερα, θα σε σκίσω.
Δεν θα ξανανοικιάσεις ποτέ πούλμαν.
Ναι, σε απειλώ. Σε περίπτωση που θες να με καταγγείλεις.
Κυρία μου, δεν έχω οδηγούς. Δεν μπορώ να κάνω μαγικά.
Ακούστε λίγο ο ένας τον άλλον.
Να ακούσουμε λίγο ο ένας τον άλλον για να…
Με συγχωρείτε. Γεια σας. Τι κάνετε;
Μόλις μίλησα με τον διευθυντή. Είπε ότι έχουμε δύο επιλογές.
Η πρώτη είναι αυτή που ξέρουμε, να αναβάλουμε το ταξίδι.
-Όχι! -Παιδιά, είναι μία από τις επιλογές.
Υπάρχει και δεύτερη.
-Η δεύτερη επιλογή είναι να οδηγήσω εγώ. -Τι;
Αυτό είναι το δίπλωμά μου. Σε ισχύ.
Οδηγώ λεωφορεία. Οδηγώ τα πάντα.
Ο διευθυντής είπε ότι θα στείλει οδηγούς για την επιστροφή.
Έχετε καμιά καλύτερη ιδέα;
Εγώ είμαι διαθέσιμη ώστε να ταξιδέψουν σήμερα.
-Με συγχωρείτε. -Ναι!
Ποιο είναι το παιδί σας;
-Ο Ραμίρο. -Η μαμά του Ράμι. Είστε οδηγός;
Όχι, έχω μεταφορική εταιρεία η οποία λειτουργεί πάνω από 40 χρόνια.
Γεννήθηκα, μεγάλωσα και μέχρι και τον γιο μου συνέλαβα σε ένα τέτοιο.
Με συγχωρείτε. Τι όχημα οδηγείτε; Είναι παιδιά.
-Τα πάντα. -Συγγνώμη. Ευχαριστούμε, Πατρίσια.
Εγώ σε ξέρω. Την ξέρω, παιδιά.
Δεν έχω κανένα πρόβλημα να τα πας εσύ.
Έχω κομμωτήριο σε μισή ώρα. Πρέπει να υπογράψω κάτι;
Ναι, κι εγώ συμφωνώ. Επιβεβαιώνω ότι είναι εξαιρετική οδηγός.
-Ορίστε. -Θα πάμε.
Συγγνώμη, Πατρίσια. Αλλά εγώ δεν συμφωνώ.
Παιδιά, φεύγουμε!
Πού είναι τα δίδυμα;
Με συγχωρείτε, εγώ δεν νιώθω ασφαλής να ταξιδέψουν υπό αυτές τις συνθήκες.
-Μέρι. -Ούτε εγώ.
-Εντάξει, Πέντρο… -Λυπάμαι, Μέρι.
-Τι λέτε; Πάμε; -Ναι!
Πάμε στο Μπαριλότσε;
Μπαριλό!
-Στο Ταντίλ. -Δεν ξέρει καν πού πάει.
Όσοι δεν συμφωνούν, ελάτε μαζί μου να το συζητήσουμε.
Το 'χει χάσει. Είναι το ταξίδι μου.
Της είπες ότι θα μετακομίσεις;
Μα δεν το ξέρει.
Το ξέρει;
Μίλα της και να 'σαι χαρούμενος. Τουλάχιστον θα πας κατασκήνωση.
Δεν την μπορώ άλλο. Θέλω να μείνω μαζί σου.
Μίλα της. Και να 'σαι χαρούμενος.
-Ένα, δύο, τρία… -Χαρούμενος!
…τέσσερα, πέντε, έξι.
-Θα πάμε στο Ταντίλ. -Έχεις τρελαθεί;
Ούτε που με ρώτησες.
Τι να ρωτήσω; Εγώ να βοηθήσω θέλω.
Κατέστρεψες το ταξίδι πριν καν ξεκινήσει. Δεν έχεις δουλειά εδώ.
Συγγνώμη. Δεν ήθελα να σε φέρω σε δύσκολη θέση.
-Το ταξίδι ακυρώνεται, τότε. -Όχι!
-Ακούστε. -Όχι!
Περίμενε, μαμά.
-Έλα, Ράμι. -Εντάξει, πήγαινέ μας εσύ.
Αλλά μόλις φτάσουν οι άλλοι οδηγοί, θα φύγεις.
Υποσχέσου μου. Σοβαρά μιλάω.
-Εφτά… -Σταμάτα να μας μετράς.
Δεν είναι δική σου δουλειά.
Οκτώ, εννιά, δέκα…
Ράμι, η μαμά σου είναι τέλεια.
Θα την άφηνα να μου βάλει λουρί.
Γλυκιά μου, κάτσε εδώ για να είσαι κοντά σ' εμένα.
Συγγνώμη, δεν σε αναγνώρισα. Δεν είσαι στην ομάδα;
Του WhatsApp; Όχι, ο μπαμπάς του ασχολείται με αυτά.
Ο Γουόλτερ. Είναι καταπληκτικός.
-Ασχολείται τόσο πολύ. -Ναι.
Είναι καταπληκτικός. Κι ασχολείται τόσο πολύ.
Γλυκιά μου, γιατί είσαι όρθια; Κάτσε.
Όχι στον διάδρομο, γλυκιά μου. Στο παράθυρο. Να απολαύσεις τη θέα.
Εντάξει, Μαμπέλ. Θα σε ενημερώνω. Γεια.
Η διευθύντρια. Θέλει να την ενημερώνουμε.
-Λοιπόν. Πάμε κατασκήνωση; -Απ' ό,τι φαίνεται, θα πάμε κατασκήνωση.
-Ντιέγκο; -Σωστά.
Βάλε ζώνη, το πατάω.
-Αλήθεια; -Ναι.
Το λεωφορείο τ' οδηγεί η Πάτρι
Όλους μαζί, κατασκήνωση μας πάει
Το λεωφορείο τ' οδηγεί η Πάτρι
Όλους μαζί, κατασκήνωση μας πάει
Το λεωφορείο τ' οδηγεί η Πάτρι
Όλους μαζί, κατασκήνωση μας πάει
Το λεωφορείο τ' οδηγεί η Πάτρι
Όλους μαζί, κατασκήνωση μας πάει
Έφερα ένα σορτσάκι και μερικά πουκάμισα.
Όχι, εγώ πήρα άπειρα πράγματα.
Κι εγώ το ίδιο.
Δεν ξέρω καν τι έφερα μαζί μου.
-Έφερες το αντιαλλεργικό κιτ σου; -Τι;
Έφερες το αντιαλλεργικό κιτ;
-Έχει πολλά έντομα εκεί. -Ναι, μαμά.
-Έχω καινούργια αθλητικά. -Τι κοιτάς;
Τίποτα, σκεφτόμουν. Νομίζω ότι θα δώσουμε το πρώτο μας φιλί.
-Τι; -Όχι μεταξύ μας. Αυτό θα ήταν αηδιαστικό!
Θα ήταν σαν να φιλάω την αδερφή μου.
Εννοώ ότι εσύ θα φιλήσεις κάποιον κι εγώ κάποια άλλη.
-Ναι. -Εγώ με τη Σοφία. Κι εσύ;
-Όχι, με κανέναν. -Έλα τώρα. Κάποιος θα σου αρέσει.
Πρέπει να πάρεις πρωτοβουλία.
Ντιέγκο, σ' ευχαριστώ που βοηθάς τη Λους να συμμετέχει.
Μη μ' ευχαριστείς.
Κι η Λους είναι πολύ παρατηρητική. Της κάνει καλό.
Τη στέλνω πάντα στο γυμναστήριο με επιγονατίδα, προστατευτικό αγκώνα…
Κράνος. Πολλά πράγματα.
Ανησυχώ γιατί είναι αφηρημένη. Μπορεί να χτυπήσει.
Δεν είναι αφηρημένη. Μπορεί να κάνει πολλά πράγματα ταυτόχρονα.
Είσαι καταπληκτικός.
Θες λίγο μάτε;
-Δεν είναι αηδιαστικό; -Ορίστε;
Εννοώ το καλαμάκι. Είναι αηδιαστικό.
Σε καταλαβαίνω. Τα παιδιά στη δουλειά το σαλιώνουν συνεχώς.
Όποιος θέλει τουαλέτα, να πάει τώρα.
Έχουμε 20 λεπτά για το πρωινό. Πάμε.
Δεκατρία, δεκατέσσερα.
Μπορείς να το κόψεις;
Δεκαπέντε, δεκαέξι.
ΑΝΑΨΥΚΤΙΚΑ, ΓΕΥΜΑΤΑ, ΣΝΑΚ
Μυρίζει πολύ βίγκαν.
Όχι βίγκαν. Ωο-χορτοφαγικό.
Το ίδιο κάνει.
Πώς θα το κάνουμε με τη μανά μου να μας παρακολουθεί;
Θα γυρίσει όταν μας αφήσει. Σ' το υποσχέθηκε.
Θα σε σκότωνα στη θέση του Ραμίρο. Σοβαρά μιλάς; Μεγάλο λάθος.
-Του χάλασες το ταξίδι. -Τι λες;
Χάρη στην κουλ μαμά θα πάνε κατασκήνωση.
Βέβαια. Είσαι πολύ κουλ. Θέλει τις χοντρές βίδες.
Σε ποιον μιλάς; Στον Ραμόν;
Μην τους βάζεις να κάνουν άλλα. Παραγωγικότητα, Κάρλα.
Με βοηθάει με την καρέκλα για gaming.
Βασικά, συγχαρητήρια.
Ανάλαβε εσύ τον Ραμίρο εκεί, να αναλάβω εγώ τη δουλειά.
Κι αν τα κάνω μαντάρα;
Οι δύσκολοι καιροί απαιτούν δραστικά μέτρα. Έτσι δεν πάει;
Τι;
-Γεια. -Γεια.
-Έχετε εσώρουχα; -Τι;
-Εσώρουχα. -Ρούχα;
Δυσκολεύεται πολύ να κάνει φίλους η Λους.
Την έστειλα για ψυχοθεραπεία,
αλλά δεν εμπιστεύομαι τους ψυχολόγους του ταμείου.
Με εκπλήσσει που πάντα λένε ότι εγώ χρειάζομαι ψυχοθεραπεία.
Ίσως είναι καλή ιδέα. Σκέψου το.
Πάμε; Να μπούμε;
Δώδ…
Επόμενη στάση, κατασκήνωση!
Εγώ στην τάξη μου ήμουν ηγέτιδα.
Όλα τα κορίτσια ήθελαν να κοιμηθούν σπίτι μου.
Άρεσα πολύ στα αγόρια.
Ήμουν πολύ καλή στα αθλήματα.
Έκανα χόκεϊ και βόλεϊ.
-Όλα τα αθλήματα, βασικά. -Εγώ έπαιζα ποδόσφαιρο.
-Αλήθεια; -Δεν σου φαίνομαι για ποδοσφαιριστής;
Ωραίος μου φαίνεσαι. Εννοώ, σαν πρώην ποδοσφαιριστής.
Όχι πρώην. Παίζω ακόμη.
Με παίκτες μεγαλύτερης ηλικίας.
Παιδιά,
η Λους είναι εδώ;
Πού είναι η Λους;
-Γιατί δεν είναι εδώ; -Λους!
-Λους! Πού είναι η κόρη μου; -Ηρέμησε.
-Λους! Πού είναι; -Ηρέμησε, Ζιζέλ. Θα σταματήσουμε.
Λους!
Πού έχεις το μυαλό σου; Θα με πεθάνεις!
Έλα εδώ, σε παρακαλώ! Δεν το πιστεύω.
-Ηρέμησε, γλυκιά μου. -Συγγνώμη.
Μη ζητάς συγγνώμη.
Δεν έφταιγες εσύ. Αλήθεια.
ΡΑΝΤΣΟ ΤΑΪΕΛ
Σας χαιρετώ όλους και σας καλωσορίζω
Όλοι μαζί.
Σας χαιρετώ όλους και σας καλωσορίζω
Ναι!
Καλώς ήρθατε, παιδιά.
Το προσκοπικό μου όνομα είναι Αρκούδος.
Το πραγματικό μου είναι Μιγκέλ.
Η φύση κι εγώ είμαστε ένα. Και σκοπός είναι να γίνετε κι εσείς ένα.
Τις επόμενες πέντε μέρες θα συνεργαστείτε,
θα εξερευνήσετε την ύπαιθρο και, κυρίως,
θα μάθετε τεχνικές επιβίωσης.
-Τι λέτε; -Ωραία.
Δύσκολο το βλέπω.
Αν τον πας στο δάσος αυτόν, δεν θα γυρίσει πίσω.
Ως αποδοχή του καλέσματος για περιπέτεια,
θα σας βάλω μία βαφή με τα χρώματα του πολέμου,
η οποία έχει φτιαχτεί με χρυσόσκονη και κάποια άλλα μαγικά συστατικά.
Ας μπούμε όλοι σε μια γραμμή. Ένας ένας. Κι οι μαμάδες μπορούν.
Όχι. Εγώ δεν βάζω τίποτα στο πρόσωπό μου.
Ούτε εσύ. Μείνε εδώ.
Σου έβαλα; Θέλει κανένας άλλος;
Έτσι μπράβο.
Σας χαιρετώ όλους και σας καλωσορίζω
-Μη με κάνεις ρεζίλι, μαμά. -Συγγνώμη.
Δεν θα σε ενοχλήσω.
Δεν θα πας στη δουλειά;
Πήρα άδεια. Άφησα τη θεία σου υπεύθυνη.
Ήταν σημαντικό να είμαι εδώ.
-Αλλά μη μείνεις μαζί μας. -Και πού να μείνω;
Μπάουτι!
Τι;
-Τι; Τι έγινε; -Το πρόσωπό σου.
Τι έχω;
Τι έπαθες;
Έχει μουστάρδα μέσα;
Δεν ξέρω.
Είναι αλλεργικός στη μουστάρδα.
-Έχει μουστάρδα; -Λίγη.
-Πού είναι το αντιαλλεργικό κιτ; -Εκεί.
-Πού 'ναι το αντιαλλεργικό κιτ; -Στην τσάντα.
Ηρέμησε. Απλώς θα…
-Αυτό; -Αυτό είναι.
Είμαι ζωντανός;
Ναι, βρε.
Ήσουν χάλια. Νόμιζα ότι πέθαινες.
Να σου πω.
Πιάνουν αυτά στα κορίτσια.
-Τι; -Εννοώ, αυτό.
Το να κινδυνεύσεις να πεθάνεις. Σωστά;
Εντάξει είναι.
-Αλήθεια; Ωραία. -Ναι.
Τι γέφυρα είναι αυτή;
Δεν χρησιμοποιείται.
Αν θες να μείνεις ζωντανός, καλύτερα μην την πλησιάσεις.
Τέλεια.
Σε αυτό το υπέροχο μέρος
θα επικοινωνήσουμε
με τους θεούς του ανέμου.
-Τη θυμάστε αυτή; -Ναι.
Είναι τα γράμματα που είχατε γράψει στους μελλοντικούς σας εαυτούς.
Θα τα διαβάσουμε την τελευταία μέρα της κατασκήνωσης,
ώστε οι θεοί του ανέμου να πραγματοποιήσουν τις επιθυμίες σας.
Δεν φυσάει καθόλου. Θα είναι μεγάλη αποτυχία.
Ναι, αλλά…
Έχε λίγη πίστη στους θεούς του ανέμου.
Δεν πρέπει να ακούσει το γράμμα.
-Τι; -Η μαμά μου δεν πρέπει να το ακούσει.
Αυτό είναι το σπίτι. Είδα τον Αρκούδο να μπαίνει εδώ.
Δώσ' μου τον φακό.
-Πώς ήταν η τσάντα; -Τι εννοείς;
Δεν ξέρω. Χρώμα, μέγεθος…
Γκρι και μεσαίου μεγέθους, νομίζω.
Τόσο κακό ήταν το γράμμα;
-Θα μας διώξουν από την κατασκήνωση. -Κάντε ησυχία.
Γιατί να έχει άδειο ενυδρείο;
Ίσως είναι ψυχοπαθής; Δολοφόνος;
Να έφαγε τα ψάρια;
Μια στιγμή.
Δεν είναι ενυδρείο.
Είναι για ταραντούλες.
Και πού είναι η ταραντούλα;
Το καπάκι είναι ανοιχτό.
Πάρε.
Έχει ξεραθεί.
-Ράμι! -Ράμι!
Έλα, Ράμι.
Δεν είναι εκεί τα γράμματα.
Πάμε.
Έφερες τα πάντα.
Για τη βραδινή περιποίηση του δέρματος.
Εσύ κάνεις;
Ναι. Ένα ποτήρι κρασί και ύπνος.
Μην ανησυχείς. Πάρε όλο τον χώρο. Εγώ δεν έφερα τίποτα.
Έχει μόνο δύο κρεβάτια και θα κοιμηθώ με τη Λους.
Δεν θα κοιμηθεί με τις φίλες της;
Όχι, γι' αυτό ήρθα. Ξέρεις, δεν…
Δεν ταιριάζει με τους υπόλοιπους. Δεν συνδέεται με τα παιδιά.
Για να συνδεθεί, δεν θα έπρεπε να…
Όχι, είναι και λίγο περίεργα παιδιά.
Τι γίνεται, κορίτσια; Πού πάτε;
Γεια, Μαρτίνα.
-Γεια. -Θα ήθελες να μείνεις με τη Λους;
Ναι, φυσικά.
Δεν είναι υποχρεωτικό. Μην ανησυχείς.
Όχι, μια χαρά. Έλα, Λους.
Εκεί είναι το σπιτάκι.
-Είδες; Όλα εντάξει. -Μα δεν είναι φίλες.
Αν δεν τις αφήσουμε μόνες, δεν θα γίνουν ποτέ.
Όλα καλά, αγάπη μου;
Μπαμπά. Η μαμά μού καταστρέφει την κατασκήνωση. Βοήθεια.
Πάμε!
Ωραία. Είμαστε έτοιμοι;
-Ναι! -Βουτιά στο κενό!
Πάμε!
Σιμόν!
Ο επόμενος!
-Πάμε! -Μαμά! Θέλω τη μαμά μου!
Ναι!
-Φοβάσαι; -Καθόλου.
Γεια.
Πιάστε με!
Θέλουμε να φάμε!
Εντάξει, ησυχία.
Όποιος θέλει να φάει πρέπει να πάει και να κυνηγήσει.
-Τι; -Σοβαρά;
Πλάκα κάνω.
Αλλά θα φτιάξουμε ένα νόστιμο σπιτικό ψωμί για το αποψινό βραδινό.
Για τη σάλτσα.
Λοιπόν, παιδιά.
Βάλτε τα κινητά σας σε αυτό το κουτί, παρακαλώ.
-Όχι! -Λυπάμαι πολύ.
-Ξέρω πόσο δύσκολο είναι. -Τέλεια. Μου φαίνεται καταπληκτικό.
Θα αποσυνδεθούμε λίγες μέρες.
-Τα κινητά, παρακαλώ. -Με σκοτώνετε.
-Έχω σύνδρομο στέρησης. -Θα πάθω κρίση.
Λυπάμαι. Θα πρέπει να ζήσω μ' αυτό. Εδώ.
Ράμι, το κινητό. Παιδιά, τα τηλέφωνα.
Έλα, Ράμι. Το τηλέφωνό σου.
Εντάξει.
Συγγνώμη. Πρέπει να σου δώσουν και οι μαμάδες τα τηλέφωνά τους;
Όχι, δεν χρειάζεται.
Αλλά γράψ' το: 155-132-77…
Μπαίνει στα νύχια μου. Αηδία.
Δεν μ' αρέσει.
-Τι κάνεις; -Italia, italiano, pizza, pasta.
-Δεν γίνεται. -Είναι χάλια.
Όχι! Πολύ νερό.
Ο γιος σου είναι υπέροχος.
Κοίτα τον πώς γελάει.
Η αλήθεια είναι ότι το πήρε καλά.
Τρύπωσες στην κατασκήνωσή του.
Ορίστε; Πού θα ήσασταν χωρίς εμένα;
Σωστά. Αλλά τώρα είμαστε εδώ.
Με διώχνεις;
Όχι, σιγά μη σε έδιωχνα.
Ποιοι είναι αυτοί;
Πάω εγώ.
-Αυτή πρέπει να είναι. -Γεια σας.
-Είστε η Πατρίσια Πομιρό; -Ναι.
-Αρτούρο και Χενάρο από… -Οι οδηγοί.
-Ναι. -Συγγνώμη. Αλεύρι είναι.
Να μιλήσουμε λίγο εδώ;
Είμαστε εξαντλημένοι.
-Δύο τρένα, ένα λεωφορείο κι ένα ταξί. -Καλύτερα να οδηγείς.
Έχετε το κλειδί για το… Πού το παρκάρατε;
Αυτό ήθελα να συζητήσουμε.
Φαίνεστε εξαντλημένοι, παιδιά.
Τόσο χάλια;
-Λοιπόν; -Από πότε έχετε να πάτε διακοπές;
Holidays.
Έχει εσωτερική και εξωτερική πισίνα. Έχει γήπεδο τένις, σπα.
Το μόνο που θα σας ζητήσω είναι να μη χρησιμοποιήσετε το μίνι μπαρ.
Το ψυγείο. Δεν είναι μέσα στο πακέτο.
Όλα τα άλλα τα πληρώνω εγώ.
Είναι υπέροχο.
Αλλά μας έστειλαν να παραλάβουμε το πούλμαν.
Δεν μας φαίνεται σωστό αυτό που μας προσφέρετε.
Ευχαριστούμε πολύ πάντως.
Ναι. Δεν θα ήταν πολύ ηθικό να το δεχτούμε.
Και θα εκτεθούμε.
Όχι και τόσο.
Ούτε που θα το κουνήσω το πούλμαν. Σας δίνω το κλειδί.
-Μόνο δύο μέρες είναι. -Είναι τρεις, βασικά.
-Τρεις. -Τρεις μέρες. Σωστά.
Τρεις. Τις μέτρησες;
Η αλήθεια είναι ότι έχω πρόβλημα με τον γιο μου.
Εσείς έχετε παιδιά;
-Ναι. -Ναι; Τότε θα με καταλάβετε.
Ξέρετε πώς είναι η προεφηβεία;
Ο γιος μου δεν με αντέχει. Θέλει να μετακομίσει.
Κι είμαι απεγνωσμένη.
Θέλω τρεις μέρες για να τον πείσω.
Εβδομήντα δύο ώρες.
Κοιτάξτε εδώ. Ούτε το σωματείο δεν θα σας το προσέφερε αυτό.
Θα ξεκουραστείτε πραγματικά.
Τι λέτε;
Η αλήθεια είναι ότι μας ζορίζουν για τις διακοπές τελευταία.
Είναι όντως ωραία εδώ.
Η πισίνα.
Κοιτάξτε το. Φοβερό.
Πολύ τρομακτικό.
-Δεν νομίζω να έρθω μαζί σας. -Έλα τώρα.
Κι εσύ, μούμια; Λίγο ενθουσιασμό.
Συγγνώμη, σκεφτόμουν τη μητέρα μου.
Τι βαρετός. Όλη τη χρονιά γι' αυτό μιλούσες.
Το εγκαταλελειμμένο σπίτι, το σκιάχτρο. Να μπούμε στο γυμνάσιο σαν θρύλοι.
Έχεις δίκιο. Συγγνώμη.
Κυρίες και κύριοι, ξεκινάει η παράσταση των ταλέντων!
Ας υποδεχτούμε τον πρώτο συμμετέχοντα.
Όπως ξέρετε, έχω πολλά ταλέντα.
Για αυτήν την παράσταση αποφάσισα να μιμηθώ μια γάτα.
Ευχαριστώ.
Το ταλέντο μου είναι να κάνω την αγελάδα. Το ζώο.
Πρέπει να ζεσταθώ λίγο.
Καθά κασάς κατό καπώ καστά κακο-καρα-κακί-καστι-κακα,
καο-καπό-κατε…
Το ταλέντο μου είναι να απελευθερώνω αέρια με το στόμα μου μέσω του οισοφάγου.
Γεια σας.
Γεια σας, όμορφα παιδιά μου. Πώς είστε;
Ελπίζω να περνάτε τέλεια απόψε, όπως κι εγώ.
Συνεχίστε στη λεωφόρο Μόνροου για ένα χιλιόμετρο.
Ο προορισμός σας θα είναι στα δεξιά.
Γεια σας. Λοιπόν…
-Γεια. -Θα φτιάξω ένα σχήμα με τα χέρια.
"Η φύση κι εγώ είμαστε ένα".
Αποτυχία επιβίωσης.
Τον έχασες τον γιο σου.
-Πού ήσουν; -Κάτι για τη δουλειά.
-Τέτοια ώρα; -Κάποιες μανάδες χρειάζεται να δουλεύουμε.
Ορίστε; Κι εγώ δουλεύω.
Το "Κρέμες Ζιζ" σου λέει κάτι;
Πάντα υγιές δέρμα με τη Ζιζ Ζιζ!
Είμαι η διευθύνουσα σύμβουλος.
Ξεκίνησα από το σπίτι. Τώρα έχω 11 καταστήματα.
Έξι στην πρωτεύουσα και πέντε στην επαρχία.
-Νόμιζες ότι είμαι σνομπ; -Όχι.
Είμαι σνομπ, αλλά δουλεύω.
Για δες. Πρώτη φορά γνωρίζω CEO.
C-E-O, ανόητε.
Ωραία.
Θα σας πω μια τρομακτική ιστορία.
Αλλά δεν είναι φανταστική ιστορία.
Είναι κάτι που πραγματικά συνέβη.
Και συνέβη σε αυτό το μέρος.
Μέσα στο δάσος, όχι μακριά από εδώ,
υπάρχει ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι.
Σε εκείνο το σπίτι υπάρχει ένα θανατηφόρο σκιάχτρο.
Ναι, καλά…
Εντάξει, γελάστε, αν θέλετε.
Υπήρξα κι εγώ παιδί. Πήγα στο ίδιο σχολείο με εσάς.
Και ήρθα κι εγώ σχολική εκδρομή εδώ. Σ' αυτό το μέρος.
Άρα, είναι παμπάλαιο το μέρος.
Πολύ σκληρό.
Είχαμε μια παράδοση.
Τη νύχτα βγαίναμε κρυφά και πηγαίναμε σ' εκείνο το σπίτι.
Όποιος έφτανε πρώτος στο σκιάχτρο
άφηνε εκεί το φούτερ του.
Και ως έπαθλο έπαιρνε το φούτερ που ήταν εκεί από τον προηγούμενο χρόνο.
Όποιος το έκανε γινόταν ίνδαλμα, γινόταν μέρος της ιστορίας του σχολείου.
Μας το χάλασε.
Δεν το ήξερα αυτό.
Όχι, δεν το ξέρετε
γιατί σταμάτησε να γίνεται πριν καιρό, και υπάρχει λόγος.
Το τελευταίο παιδί που άφησε το φούτερ
πέθανε με έναν τρομακτικό τρόπο.
Κάποιοι λένε ότι τον έφαγε ένα απαίσιο τέρας.
Άλλοι λένε ότι το σκιάχτρο ζωντάνεψε και τον σκότωσε.
Άλλοι λένε ότι τον πήρε το δάσος και δεν έμαθε κανείς τι απέγινε.
Καημένε Παντσίτο.
Παντσίτο; Ναι, εντάξει.
Δεν είμαστε τεσσάρων. Είμαστε 12.
Εγώ είμαι 50 και ανατριχιάζω που σας το λέω.
Όλο αυτό είναι μια πρόκληση.
Όποιος τολμάει, ας πάει στο εγκαταλελειμμένο σπίτι.
Πηγαίνετε μέχρι το σκιάχτρο.
Αφήστε εκεί το φούτερ σας και φέρτε πίσω του Παντσίτο.
Αν το κάνετε, να είστε πολύ,
πάρα πολύ προσεκτικοί.
Ευχαριστούμε, Ντιέγκο. Καταπληκτικά.
Τώρα έχουμε ανταγωνισμό.
Την πρώτη μέρα υπήρξαν επιπλοκές.
Ναι. Ήταν λίγο χοντρό αυτό που έκανα.
Του φορτώθηκα κάπως. Το έκανα. Το ξέρω.
Όταν πιάσεις πάτο, μόνο πάνω μπορείς να πας.
Σήμερα θα του δείξω ότι είμαι η πιο κουλ μαμά.
Που είμαι.
Πρέπει να δει μια άγνωστη πλευρά μου.
Με ακούς, Κάρλα;
Περίμενε. Αυτό πάει τελευταίο.
Ραμόν, καλέ μου, αν λέει "Εύθραυστο", είναι εύθραυστο.
Τι ώρες ανοίγει η αποθήκη;
Από τις εφτά ως τις δύο, Κάρλα.
Όλα καλά; Σε ακούω λίγο αγχωμένη.
Μια ερώτηση σου έκανα. Άσε με να δουλέψω.
Εντάξει. Κοίτα να μην πίνουν μάτε και οδηγούν.
Δώσ' τους αντίγραφο της ασφάλισης, αλλιώς θα μας δώσουν πρόστιμο.
Θα με αφήσεις να δουλέψω όπως θέλω εγώ, Πάτρι, καλή μου;
Αφού ξέρουμε ότι ο δικός μου τρόπος λειτουργεί.
Ναι; Με ακούς;
-Κόκκινοι! -Μπλε!
Ηρεμήστε.
Στο επόμενο παιχνίδι θα συμμετάσχουν και οι μαμάδες.
Ναι!
Εσύ είσαι αρχηγός και κέρδισες, οπότε διαλέγεις πρώτη.
Εμένα!
Παιχνίδι είναι. Όποιον θες διαλέγεις.
-Εντάξει. Την Πάτρι. -Ποια;
Την Πάτρι.
-Ναι! Ευχαριστώ! -Πάτρι, κόκκινη ομάδα! Ζιζέλ, μπλε!
Πάμε. Κόλλα το!
Πάμε, Ράμι! Έλα!
Γρήγορα! Έλα!
Έλα, Ράμι! Πάμε!
-Άκρη, μαμά! -Πού; Έλα εδώ.
-Άκρη. Πρέπει να περάσω. -Λούζερ.
-Κάνε άκρη. Πρέπει να περάσω. -Πού να πάω;
-Έλα εδώ! -Άκρη!
Τα κατάφερες!
-Δεν σε καταλαβαίνω, Ραμίρο. -Όχι, μαμά. Όχι.
Μπλε!
Λοιπόν, έχω μια στρατηγική για να κερδίσουμε στη διελκυστίνδα.
Εδώ χρειάζεται δύναμη,
αλλά και στρατηγική.
Με εμπιστεύεστε;
-Ναι. -Όχι.
-Ποια ομάδα είμαστε; -Οι κόκκινοι!
Θα νικήσουμε;
-Οι κόκκινοι θα νικήσουν! Κόκκινοι! -Κόκκινοι!
Κόκκινοι!
Το παιχνίδι ξεκινά σε τρία, δύο, ένα!
-Πάμε! Με δύναμη, παιδιά. Πάμε. -Τραβήξτε!
-Πάμε! -Τραβήξτε!
-Πάμε, κόκκινοι! -Πάμε, παιδιά!
Έτσι! Πάμε, μπλε. Οι κόκκινοι κερδίζουν.
Τραβήξτε. Μπορούμε να κερδίσουμε.
Πάμε, κόκκινοι!
Πάμε! Ελάτε, παιδιά! Δύναμη!
Τραβήξτε!
Λους. Τώρα, Λους! Πήγαινε μπροστά!
-Έλα, Λους! -Πάμε, Λους!
Λους!
Έτσι!
Οι κόκκινοι κέρδισαν!
Πάμε, Λους!
Λους!
-Είσαι χάλια. -Ζιζέλ, είσαι καλά;
Λους!
Καλή στρατηγική.
Πώς ήξερες ότι θα την άφηνε να κερδίσει;
Θα έκανα το ίδιο για τον Ράμι.
Λάσπη!
-Όλοι στη λάσπη! -Λασπομαχία!
Όχι σ' εμένα!
Τρέξε! Λάσπη!
-Τι έγινε; -Τι κάνεις, Πάτρι;
Έγινε κάτι;
Αρχίζουμε να γνωριζόμαστε και είμαι ευθύς άνθρωπος.
Γιατί μπλέκεσαι στις δικές μου υποθέσεις;
Όχι, μα… Η κόρη σου με διάλεξε.
Μιλάω για τον Ντιέγκο.
-Τι; -"Τι;"
Άκου, Πατρίσια. Όλα καλά με την αλληλεγγύη κι όλα αυτά,
αλλά η ζωή έχει ανταγωνισμό.
Κι ήταν μία δίκαιη αναμέτρηση
μέχρι που μπήκες στο πούλμαν κι άρχισες να τα χαλάς όλα.
-Δεν ήρθα εδώ να αποπλανήσω κανέναν. -Άκου.
Εγώ είμαι καιρό στην ουρά, από τον παιδικό σταθμό.
Μπες στην ουρά, γλυκιά μου.
Ή πήγαινε αλλού να βρεις άντρα. Όχι εδώ. Μην μπερδεύεσαι.
Να προσέχεις. Θα σε παρακολουθώ.
Είναι αρχαία τεχνική.
Γαμώτο.
Ποια είναι αυτή η αρχαία τεχνική;
Περνάς καλά;
Συγγνώμη που δεν έφυγα ακόμα.
Οι οδηγοί θα έρθουν σύντομα.
Δεν πειράζει. Εντάξει.
Δεν πας να κάνεις μπάνιο;
Οι περισσότεροι φίλοι σου έκαναν. Κοίτα.
Κόφ' το, μαμά.
Έχει κανένας άλλος εδώ αλλεργία στο νερό;
-Άντε πλύσου, Ράμι. -Πήγαινε, βρομιάρη.
Ράμι.
Ράμι, συγγνώμη.
-Ραμίρο… -Τι;
Συγγνώμη. Τα έκανα μαντάρα. Συγγνώμη.
-Το είπες μπροστά σε όλους. -Έχεις δίκιο. Συγγνώμη.
Δεν έχω αυτοέλεγχο. Μου ξεφεύγουν.
Αλήθεια, δεν ξέρω πώς να σου πω να κάνεις μπάνιο, Ράμι.
Ονειρεύομαι να έρθω μια μέρα σπίτι
και να έχεις κάνει μπάνιο από μόνος σου.
Για μένα θα ήταν σαν να μου λες "Σ' αγαπώ".
Να πας στον διάολο.
Τα θαλάσσωσα. Τα έκανα μαντάρα. Τα χάλασα όλα.
Ηρέμησε, Πατρίσια.
-Ήταν γραφτό να συμβεί έτσι. -Τι γραφτό;
Δεν ξέρω να κλείνω το στόμα μου.
Τον είχα. Μέχρι και που γελούσε κι απ' όλα.
Αλλά τώρα έμαθες. Αυτό είναι το θέμα. Ωρίμασες.
Όπως η ζύμη της πίτσας.
Πρέπει να φουσκώσει πριν πέσει. Αλλιώς, δεν είναι καλή.
Εγώ το παράκανα στο ζύμωμα.
Έκανα 20 βήματα προς τα πίσω.
Πρέπει να αλλάξεις μέθοδο.
Ήταν λάθος από την αρχή.
-Θες να συνδεθείς μαζί του; -Ναι.
-Θες να σε βλέπει σαν κουλ μαμά; -Ναι.
-Πόσο χρονών είναι; -Δώδεκα.
Δώδεκα χρονών. Είναι η ηλικία της αντίδρασης.
Στα 12 δεν κάνεις τα ίδια πράγματα με τη μάνα σου.
Εκτός κι αν μισείτε τα ίδια πράγματα.
Όπως στην Τέχνη του Πολέμου του Σουν Τσου.
Σουν Τσου;
Μπροστά σε έναν κοινό εχθρό γίνονται συμμαχίες.
Χρησιμοποίησέ το.
-Ποιον μισεί ο γιος σου; -Εμένα.
Έλα τώρα. Θα υπάρχει και κάποιος άλλος.
Πάμε. Σκέψου θετικά.
Κοίτα τι σου πήραμε.
Ένα δώρο για σένα.
-Για μένα; -Ναι. Περνάμε τέλεια.
-Κοίτα. -Μπουκαλάκια.
-Μ' αρέσει πολύ. -Σκέψου θετικά.
Πίνοντας κάτι ωραίο.
Δέντρα, πέτρες, ό,τι βρείτε στον δρόμο.
Να μη μείνει τίποτα χωρίς γκράφιτι.
Θα είναι μεγάλη δήλωση.
Θα το θυμούνται όλοι.
-Θα γίνουμε θρύλοι. -Ναι!
Θρύλοι!
Τι συμβαίνει εδώ;
Απλώς κουβεντιάζουμε.
Τι τα θέλετε αυτά τα σπρέι;
-Τι σκανδαλιά ετοιμάζετε; -Τίποτα.
Μας κατηγορείτε για κάτι;
Θες να συνδεθείς μαζί του;
Σκέψου το. Ποιον μισεί ο γιος σου;
Δώστε μου όλοι τα σπρέι αμέσως. Πάμε.
-Όχι. -Εσύ πρώτος, Μαρτίν.
Τώρα!
Κι εσείς; Τι έχετε εκεί;
Τι σε νοιάζει εσένα;
Εγώ είμαι η ενήλικας.
Δώστε τα όλα.
Και τα κορίτσια τι κάνουν εδώ τέτοια ώρα; Έξω. Πάμε.
Έλα!
-Καταπληκτικά… -Έξω.
Θα ήταν τέλεια. Και μας το χάλασε η μαμά του βλάκα.
Ναι. Είναι ανυπόφορη.
Αλλά μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο.
Θυμάστε τι μας είπε ο δάσκαλος;
-Για το σκιάχτρο; -Ναι, αυτό.
Ας φέρουμε εμείς το φούτερ.
Καλό, έτσι;
-Μ' αρέσει η ιδέα. -Κι εμένα.
Εγώ είμαι μέσα.
Παιδιά, θέλουν να μας προλάβουν.
Θα πάνε στο εγκαταλελειμμένο σπίτι.
Με ακούτε;
Πρέπει να πάμε πρώτοι.
Αν το αφήσουμε για το τέλος, πάει. Δεν θα γίνουμε θρύλοι.
Λοιπόν, παιδιά. Την προσοχή σας, παρακαλώ.
Σήμερα θα μαζέψουμε ξύλα για τη φωτιά.
Όποιος βρει περισσότερα ξύλα
θα μείνει ξύπνιος όλη νύχτα.
Όχι! Όχι όλη τη νύχτα. Όχι. Πρέπει να ξεκουραστείτε.
Τι ξενέρωτος που είσαι.
Θα μείνουμε ξύπνιοι μέχρι τη μία.
Μέχρι τη μία. Εντάξει.
Να πάμε τώρα.
-Πάμε. -Ναι.
Καταλαβαίνω. Μια στιγμή. Το κοιτάω.
Λάθος μου. Μπερδέψαμε τους μισθούς.
Κάρλα, μου λείπουν οι υπερωρίες.
-Σου έβαλα τον μισθό του Ραμόν. -Γιατί βγάζω λιγότερα;
Για τις υπερωρίες, Ραμόν. Συγκεντρώσου.
Με παίρνει η λογίστρια. Της μιλάω και θα το λύσουμε.
-Ναι; -Είχες δίκιο.
Χρειαζόμουν ν' ακούσω ότι είχα δίκιο σε κάτι.
-Δεν είμαι κουλ. Δεν το 'χω. -Τι λες; Σε έδιωξε ο Ραμίρο;
-Σε έδιωξε. -Όχι, όχι ακόμη.
Πρέπει να αλλάξω στρατηγική. Δεν πιάνει.
-Έχεις διαβάσει την Τέχνη του Πολέμου; -Γρήγορα, Κάρλα, σε παρακαλώ.
-Μην καθυστερείς. -Ποια τέχνη;
Τι γίνεται; Τι χαμός είναι αυτός;
Όχι, δεν γίνεται χαμός.
Σου λέω ότι δεν είναι τίποτα.
Μπορείς να μ' αφήσεις να δουλέψω; Δεν έχω χρόνο για την κάθαρσή σου.
Θεέ μου.
Θέλω τα στοιχεία του Χόρχε. Ποιος είναι ο Χόρχε;
Με συγχωρείτε.
-Συγγνώμη. -Με τρόμαξες.
-Αν ψάχνετε τον Ράμι… -Όχι.
Όχι, ο Ράμι… Μαζεύω ξύλα.
Κατάλαβα. Εντάξει. Συγγνώμη.
Θες να μαζέψουμε μαζί;
Ναι, μαζί.
-Ναι. -Βοήθα με μ' αυτά.
Δυο χέρια έχω μόνο.
Ωραία. Κοίτα. Κι αυτό.
Δες εδώ.
Λέτε να 'ναι αλήθεια αυτό για τον Παντσίτο; Για το σκιάχτρο.
Όχι, παιδιά. Απ' το μυαλό του το 'βγαλε.
Θα είχαν κλείσει το σχολείο αν είχε πεθάνει ένα παιδί.
Δεν ξέρω.
-Εγώ τον πίστεψα. -Είναι κοινή λογική.
-Τα τέρατα δεν υπάρχουν. -Υποτίθεται πως όχι.
Είναι τέσσερις αδερφές.
Πρώτα είναι η μεγαλύτερη που είναι της παράδοσης.
Θέλει να παντρευτεί και να γίνει νοικοκυρά. Τα συνηθισμένα.
Η πιο νέα είναι άρρωστη τώρα, είναι όλη μέρα στο κρεβάτι.
Μετά είναι η μικρή. Είναι ανυπόφορη. Κανείς δεν την αντέχει.
Κι είναι κι η Τζο.
Η Τζο είναι ελεύθερο πνεύμα. Είναι φιλόδοξη. Θέλει να γίνει κάποια.
Γι' αυτό ταυτίζομαι περισσότερο με την Τζο Μαρτς.
-Έχετε διαβάσει το Μικρές Κυρίες; -Είδα την ταινία.
-Την πρωτότυπη ή το ριμέικ; -Δεν έχω ιδέα.
Προτείνω να πάρετε e-book.
Είναι ό,τι καλύτερο. Εγώ το αγόρασα πριν δύο βδομάδες
και διαβάζω δύο, τρεις, τέσσερις φορές περισσότερο απ' ό,τι συνήθως.
Συγγνώμη, όταν ενθουσιάζομαι
μιλάω ασταμάτητα και ξεχνάω να πάρω ανάσα.
Είσαι καταπληκτική. Και νόμιζα ότι είσαι ήσυχη.
Είμαι υπερλεκτική. Όταν ξεκινάω, δεν σταματάω.
Αναπληρώνω για όλη την ώρα που δεν μιλούσα.
Οπότε, μιλάω περισσότερο.
Αλλά δεν μου συμβαίνει με όλους. Μονό αν εμπιστεύομαι κάποιον.
Εγώ είμαι πολύ της φύσης.
Εγώ με τίποτα. Είμαι εντομοφοβικός.
Τι; Εντομοφοβικός;
Φοβάμαι όλα τα έντομα.
Γιατί;
-Δεν ξέρω. -Αλλά τι…
Συγγνώμη. Τόσο άσχημη είμαι;
Τι κάνεις; Με ακολουθείς;
Όχι. Φυσικά και όχι.
Είδα τον Μαρτίν και τους άλλους να μαζεύουν ξύλα.
Και φέραμε αυτά για να κερδίσετε.
-Τι γλυκό. Ευχαριστούμε πολύ. -Ναι. Τι γλυκό.
Είσαι πάντα πίσω μου.
Το καταλαβαίνεις;
Ούτε ένα δευτερόλεπτο δεν μ' αφήνεις μόνο.
Για να νικήσεις τον Μαρτίν.
-Όχι. -Τον Μαρτίν, τον εχθρό σου.
-Ράμι! -Ραμίρο!
Ανυπόφορη είστε.
Τι;
Τελικά είστε χειρότερη από τη μητέρα μου.
Παιδιά!
Πώς πάει, Πάτρι;
Αντίστροφη ψυχολογία.
Γιατί δεν το κατάλαβα νωρίτερα;
Ούτε να παίζω μαζί του ούτε να μισούμε τα ίδια πράγματα.
Να τον αγνοώ.
Δεν ξέρω αν αυτή η Λους εννοούσε ότι πρέπει να αγνοείς τον γιο σου.
Άλλο να του δώσεις χώρο και να τον αφήσεις ήσυχο
κι άλλο να τον αγνοείς επιδεικτικά.
Εγώ νομίζω ότι είναι έξυπνο το κορίτσι. Χτύπησε διάνα.
Αυτό είναι. Δώσ' του περισσότερο χώρο.
Να τον αγνοώ.
Λοιπόν. Είστε καλά; Είστε στεναχωρημένοι; Πώς είστε;
Είστε καλά. Καλά μου φαίνεστε.
Τι μάθαμε αυτές τις μέρες;
Εγώ νομίζω ότι θυμήθηκα κάτι που ήδη ήξερα,
αλλά το είχα ξεχάσει.
Να ζω την κάθε στιγμή.
Λένε, επίσης, ότι δεν υπάρχουν κανόνες στον έρωτα και στον πόλεμο.
Ότι όλα επιτρέπονται.
Έχω αμφιβολίες όσον αφορά τον έρωτα, αλλά στον πόλεμο…
Ήρθε η ώρα για πόλεμο με μπαλόνια νερού!
-Να παίξουν και οι μαμάδες; -Ναι, φυσικά. Κι οι μαμάδες.
Δώσε εδώ.
Πάνω του!
Πεντανόστιμη η τελευταία.
Έφτιαξες τόρτα φρίτα.
Μάλλον άργησες.
Δεν μου είπες τίποτα.
-Συγγνώμη, μεγάλε. Είχα δουλειά. -Τι ήταν αυτό.
-Σ' έσκισα. -Ναι, το ξέρω.
Λοιπόν, παιδιά.
Πηγαίνετε να κάνετε μπάνιο,
ξεκουραστείτε και μετά τα λέμε στη λίμνη, εντάξει;
-Δεν θα κάνω μπάνιο. -Όπως θες, μεγάλο παιδί είσαι.
-Παίζουμε άλλο ένα; -Έγινε.
Ο πόλεμος τον αποτελείωσε.
Δεν είναι για όλους.
Εσύ πάντως τα πήγες καλά.
-Ναι. -Κάνα δυο σε πέτυχαν.
Όντως. Μ' αρέσει πολύ να παίζω με τα παιδιά.
-Πάντα σου άρεσε να 'σαι δάσκαλος; -Πάντα. Κι οι γονείς μου ήταν δάσκαλοι.
Όπως εγώ. Κληρονόμησες το επάγγελμα.
Ναι, αλλά εμένα μ' αρέσει.
Ορίστε;
Τι ξέρεις για μένα;
Κι εμένα μ' αρέσει η δουλειά μου.
Εννοούσα ότι έχω πάθος για αυτό που κάνω.
Διαγωνισμό κάνουμε;
Συγγνώμη. Να αλλάξουμε θέμα;
Όχι, πλάκα σου κάνω.
Εμένα μ' αρέσει. Δεν ξέρω αν έχω πάθος.
Δουλειά είναι. Όλα καλά.
Μια χαρά.
Όχι. Δεν είναι.
Είναι καλό να έχεις πάθος για κάτι.
Κάποιοι παθιάζονται με το τρέξιμο,
με το μπόουλινγκ ή να τρώνε τιραμισού, όπως εγώ.
-Μ' αρέσει. -Πεντανόστιμο.
Μ' αρέσει να τραγουδώ.
Αυτό το λατρεύω.
-Μπαίνει στην κατηγορία του πάθους. -Κάτι υπήρχε τελικά.
Τραγουδάω μόνο στο ντους, όμως. Καταπληκτικά, αλλά στο ντους.
Τραγουδάω όταν είμαι μόνη, αλλιώς ντρέπομαι.
Όταν είμαι μόνη παίρνω την κιθάρα και τα δίνω όλα.
Ωραία.
Δύσκολο πάντως. Κιθάρα στο ντους;
-Τραγουδάω στο ντους και στο σαλόνι. -Μάλιστα.
Να σου πω!
Τι είπαμε εμείς οι δύο;
-Είσαι καλά; -Καταπληκτικά.
Βρήκα κάτι μπουκαλάκια στο δωμάτιο. Νομίζω ότι έχεις πρόβλημα με το ποτό.
Ζιζέλ, πάμε. Έλα.
Όχι! Τι κάνετε εδώ;
-Πάμε για ύπνο. -Γιατί είσαι μαζί του;
Τι κάνεις;
Γιατί ήρθες;
Ήθελα να βρω το θάρρος να πω στον Ντιέγκο πώς νιώθω.
Αλλά δεν ξέρω τι νιώθω γι' αυτόν. Δεν μου αρέσει.
Μ' αρέσει πώς φέρεται στη Λους.
Νομίζω ότι του αρέσεις εσύ.
Αλήθεια το λέω. Το βλέπω.
Φίλα τον. Δεν με νοιάζει.
Μισώ το να είμαι μόνη.
Το να νιώθω τόσο μόνη.
Ήθελα να γίνω μαμά. Αυτό ήθελα πιο πολύ στον κόσμο.
Δεν μπορούσα να μείνω έγκυος. Όσο και να προσπαθούσα.
Και μετά χαλάρωσα. Σταμάτησα να αγχώνομαι τόσο.
Να έχω εμμονή.
Μας καταστρέφει αυτό. Εμένα με τσάκισε.
Και γεννήθηκε η Λουσεσίτα.
Νόμιζα ότι επιτέλους θα είχα την τέλεια ζωή, τον τέλειο σύζυγο,
την τέλεια κόρη.
Ο σύζυγος έφυγε.
Η ζωή… Τέλεια, ευχαριστώ.
Και η κόρη… Ξέρεις…
Η Λους είναι τέλεια.
-Είναι; -Ναι.
Είναι ξεχωριστό παιδί.
Ξέρει τόσα πράγματα.
Διαβάζει πολύ. Θέλει να μαθαίνει συνεχώς.
Είσαι υπέροχη μητέρα.
Κοίτα τον γιο μου.
Τον πιέζω για να γίνει καλύτερος.
Ενώ απλώς πρέπει να είναι ο εαυτός του.
Είναι καλό το ότι δεν μας μοιάζουν.
Έχουμε κληρονομήσει τόσα ελαττώματα από τους γονείς μας, τους παππούδες μας.
Είναι αυτό που λες.
Πρέπει να διώξουμε τις εμμονές μας.
Να χαλαρώσουμε λίγο.
Τι έγινε;
Ξεράθηκε.
Πάλι καλά. Είναι τόσο γλυκιά.
Κοιτάξτε.
Πλάκα μου κάνεις!
Θα φτάσουν πρώτοι.
-Πάμε. -Όχι.
Δώσε την τσάντα.
Τι; Γιατί;
-Δώσε την τσάντα. -Γιατί;
Γι' αυτό ήρθαμε. Πρέπει να το κάνουμε.
-Τι κάνεις; -Τι;
-Όχι. -Όχι, Μπαουτίστα.
Αφήστε με! Ξέρω τι κάνω.
Όχι, Μπάουτι.
-Όχι, Μπαουτίστα! -Όχι!
-Σίγουρα είναι από εδώ; -Ναι.
Για να το λες εσύ.
Πάμε, γρήγορα!
-Ο Παντσίτο! -Ο Παντσίτο! Τρέξτε!
Τρέξτε! Γρήγορα!
Ο Παντσίτο;
Αμάν! Γαμώτο!
-Τρέξτε! -Γρήγορα!
Δεν το πιστεύω. Έπιασε. Απίστευτο.
Μπάουτι, είσαι καλά;
-Πάμε στον δάσκαλο. -Ναι.
-Γρήγορα. -Όχι, Ράμι. Μην ανησυχείτε.
Πήγαινε στο σπίτι και κάνε αυτό που πρέπει.
-Μπάουτι, είσαι χάλια. -Φύγε!
Βοήθα με.
-Θες να πάθω ανακοπή; -Συγγνώμη.
Τι κάνεις εδώ;
Το ίδιο μ' εσένα, υποθέτω.
Κι εμένα μ' ενδιαφέρει ο θρύλος.
Άκου. Είναι πολύ σημαντικό για μένα να πάρω το φούτερ.
Εντάξει. Κράτα το εσύ. Δεν το θέλω.
Τι;
Κοίτα, Ραμίρο. Δεν θέλω το παλιό φούτερ.
Εγώ θέλω να αφήσω το δικό μου στο σκιάχτρο.
Ούτε χρειάζεται να το μάθουν οι άλλοι.
Θέλω απλώς να γίνω μέρος του θρύλου. Κακό είναι αυτό;
Όχι.
Μου αρέσει. Αλήθεια.
Πάμε;
Φύγαμε.
Με τρόμαξες λίγο.
-Πώς φαίνομαι; -Πολύ καλύτερα.
Τα 'παιξες όλα για όλα.
Το ότι κινδύνευσα να πεθάνω έπιασε.
Τι χαζός.
"Ντιέγκο" λέει;
ΝΤΙΕΓΚΟ 17
Του δασκάλου ήταν.
Τι έγινε;
Έπεσε σε λήθαργο.
-Η καημένη. -Ναι.
Κι αυτό;
Βρήκα το κουράγιο.
Θα κάνω το καλλιτεχνικό μου ντεμπούτο εκτός ντους και σαλονιού.
Στη φύση, καθώς η φύση κι εγώ είμαστε ένα.
Και με κοινό. Και τι κοινό!
-Όχι, τώρα έχω αμφιβολίες. -Έλα τώρα.
-Εντάξει, θα δοκιμάσω. -Εντάξει.
Λοιπόν, θα ερμηνεύσω…
Ωραία.
Αυτό το έγραψα για τον Ράμι, αλλά δεν του το τραγούδησα ποτέ.
Για να δούμε πώς θα βγει.
Σκέφτομαι ξανά ότι θέλω να είμαι δίπλα σου
Όπως τότε που ήμασταν μαζί
Γελώντας για οτιδήποτε
Με οποιαδήποτε χαζομάρα
Δεν είχαμε κρυμμένα μυστικά
Ήμασταν απίστευτη ομάδα
Όλοι μάς κοίταζαν
Κι όλοι μάς θαύμαζαν
Μαζί μπορούμε να είμαστε ασυναγώνιστοι
Ας δημιουργήσουμε έναν θρύλο
Θα μπορούσαμε να γίνουμε ήρωες
Εσύ κι εγώ, μαζί
Αν δεν είναι μαζί σου Τίποτα δεν έχει αξία
Προσπαθώ να αλλάξω, να σε πλησιάσω
Από μόνη της η αγάπη δεν αρκεί
Αν δεν προσπαθούμε και οι δύο
Έλα, δώσ' μου λίγη αγάπη
Μη μου το κάνεις τόσο δύσκολο
Σταματήστε. Κοιτάξτε εκεί. Ο Ραμίρο είναι αυτός με την περίεργη;
Δεν το πιστεύω.
Έφτασαν πρώτοι;
Ναι, πήγαν πρώτοι.
Το ξέρω, είμαι επίμονη, συγχώρα με
Αλλά μόνο να είσαι χαρούμενος θέλω
Αν και τα κάνω θάλασσα
Πιο συχνά απ' όσο θα ήθελα
Πώς έγινε;
Μωρό μου, μεγάλωσες πολύ γρήγορα
Πρέπει να σ' αφήσω ελεύθερο, φυσικά
Αλλά με πληγώνει να σε βλέπω να φεύγεις
Εντάξει, αυτό ήταν.
Μπράβο!
Τι είναι αυτό;
Ήταν δικό σας.
Τα κατάφερες! Μπράβο. Συγχαρητήρια.
Ένα χειροκρότημα για τον Ραμίρο, που είναι πλέον θρύλος.
-Μπράβο, Ράμι! -Έτσι, Ράμι!
Πήγες για περιπέτεια;
-Όσο να 'ναι. Ναι. -Μπράβο!
Κι εσύ τραγούδησες επιτέλους έξω από το ντους;
Με άκουσες;
Για μένα είναι;
Σου άρεσε;
Πολύ ωραίο, μαμά.
-Μπράβο, Ράμι! -Τα κατάφερες.
Τα καταφέραμε. Του δασκάλου ήταν.
Σου είναι τεράστιο.
Κι ο Παντσίτο;
Δεν υπήρχε. Είχε δίκιο η Αριάνα.
-Είδες; -Τέλεια, Ράμι!
Είμαστε θρύλοι.
-Σας αγαπώ, παιδιά. -Κι εγώ.
Λους.
Είσαι απίστευτη.
Αλήθεια το λέω.
Ο Ραμίρο θα πάρει τα εύσημα, αλλά ήσουν εκεί. Σε είδα.
Ευχαριστώ.
Είσαι καταπληκτική.
Πρέπει να το γιορτάσουμε. Έλα μαζί μου.
Τώρα;
Ναι. Πάμε κι ερχόμαστε.
Εντάξει.
Λοιπόν.
Έφτασε η καλύτερη στιγμή της κατασκήνωσης.
Η ανάγνωση των γραμμάτων σας.
Θα τα μοιράσω τυχαία.
Και θα διαβάσετε από ένα.
Μετά θα φτιάξουμε αεροπλανάκια και…
Έτσι, οι θεοί του ανέμου θα πραγματοποιήσουν τις ευχές μας
και θα χαράξουν το πεπρωμένο μας.
Δεσποινίς, σας παρακαλώ.
Εντάξει.
Είναι σύντομο. Λέει "Λους".
"Λους"; Μόνο "Λους";
Ναι, τίποτα άλλο.
Λους σημαίνει "φως". Ίσως θέλει να πει ότι χρειαζόμαστε φως.
Να μην κοπεί το ρεύμα.
Πού είναι η Λους;
Πήγε στην τουαλέτα.
Αυτό εδώ;
"Γεια, φίλε. Είμαι ο παρελθοντικός σου εαυτός.
Για το άμεσο μέλλον, ελπίζω να κατάφερες να βρεις το φούτερ".
Τέλεια, Ράμι.
"Αν ναι, να ξέρεις ότι από εδώ και πέρα θα ορίζεις εσύ τη ζωή σου.
Πες το στη μαμά σου".
-Δώσε, Ίρε. Θα συνεχίσω εγώ. -Είναι σειρά μου.
Μην ανησυχείς, Ράμι. Ξέρω ότι θα μου τα χώσεις. Το αξίζω.
"Είσαι ελεύθερος, παρότι κάνεις πάντα ό,τι θέλει η μαμά.
Μη γίνεις αξιολύπητος σαν αυτήν.
Επειδή δεν έχει ζωή, μπλέκεται στων άλλων".
Ίρε, κόφ' το.
"Από τότε που χώρισε και που πέθανε ο παππούς,
πηγαίνει και λέει σε όλους τι πρέπει να κάνουν.
Πότε να κάνουν μπάνιο, πώς να βάλουν ένα καπάκι στο μπουκάλι".
Μου το δίνεις;
Δώσε, σε παρακαλώ.
"Πρέπει να φύγεις.
Δεν ξέρω αν θα λυθούν όλα μένοντας στου μπαμπά,
αλλά ωραία θα ήταν να είσαι χαρούμενος.
Ράμι".
Ξέχνα το, μαμά. Είναι παλιό γράμμα. Αλήθεια. Όλα καλά τώρα. Συγγνώμη.
Εγώ σου ζητώ συγγνώμη.
Δεν κατάλαβα ότι περνούσες τόσο άσχημα.
Εγώ θέλω να είσαι πάντα ευτυχισμένος.
Σ' αγαπώ.
Συγγνώμη.
Σε όλους. Συγγνώμη.
Μαμά.
Πήγαινε.
-Λοιπόν, συνεχίζουμε; -Ναι.
Την περίεργη; Πού;
Στην κρεμαστή γέφυρα;
Ναι, την έπεισα να πάει στη μέση.
Έκλεισε τα μάτια για να τη φιλήσω κι έφυγα. Ακόμη εκεί πρέπει να 'ναι.
-Μόνη της; Είναι χοντρό. -Τι έκανες, ηλίθιε;
Την άφησες σε μια γέφυρα;
-Είσαι βλάκας. -Δεν ήξερα ότι είστε μαζί.
Ηλίθιε!
Το παράκανες.
Μαμά, έχουμε πρόβλημα.
-Τι; -Ο Μαρτίν άφησε τη Λους στη γέφυρα.
-Τι; -Είναι μόνη της.
-Πού; -Έλα μαζί μου.
Ζίζε;
-Ζίζε; -Έλα, μαμά.
Στη γέφυρα;
Η Λους;
Συγχώρεσέ με.
Το παράκανα με το γράμμα.
-Γιατί δεν μου είπες ότι ήθελες να φύγεις; -Δεν βρήκα το θάρρος.
-Άσ' το τώρα. -Ούτε εγώ βρήκα το θάρρος.
Διάβασα τη συνομιλία με τον μπαμπά και δεν μπόρεσα να σ' το πω.
Τι; Αυτό είναι πολύ χειρότερο.
Ναι. Και; Τι με νοιάζει;
Ήρθα εδώ επειδή ήμουν απελπισμένη.
Ήθελα να είμαι μαζί σου και φοβόμουν μη σε χάσω.
Μέχρι και τους οδηγούς έστειλα σε σπα για να μείνω εδώ.
Αν ήξερα τη γνώμη σου για μένα, ούτε που θα το προσπαθούσα.
Μου κόστισε μια περιουσία.
Έλα!
Άντε!
-Ήθελα αυτό το ταξίδι… -Λους!
-Δεν είναι εδώ.
Πού είναι η κόρη μου;
-Πού είναι; -Ηρέμησε, Ζιζέλ. Πήγε στην τουαλέτα.
Ηρεμία. Μην ανησυχείτε, παιδιά.
Εκεί είναι, μαμά!
Λους!
Λους, περίμενε!
Λους!
Λους.
Ηρέμησε.
Έλα εδώ, σε παρακαλώ.
Έλα!
Μη φωνάζεις.
-Δεν με ακούει. -Είναι τρομοκρατημένη. Πάμε εμείς.
Πάω.
Μείνε εδώ.
Καταρρέει.
Λους, έλα εδώ.
-Εγώ είμαι πιο ελαφρύς. -Όχι!
Λους.
Όχι, Ραμίρο!
Εμπιστεύσου με μία φορά!
Ήρεμα. Σχεδόν έφτασα.
Ηρέμησε. Φτάνω.
-Ραμίρο! -Καλά είμαι. Ηρέμησε.
Περιμένετε, παιδιά!
Λους!
Βοήθεια, μαμά!
Βοήθα με να την κρατήσω.
Το σκοινί σπάει.
Παναγία μου.
Βοήθα μας.
Περίμενε, αγάπη μου.
-Μην κουνηθείτε. -Βοήθα μας!
Κόλλησε το πόδι μου.
Περίμενε, αγάπη μου.
-Σε παρακαλώ. -Παιδιά.
Κρατηθείτε καλά από το πάτωμα.
Πέστε προς τα εκεί. Όταν σας πω, αφήστε το σκοινί.
-Τι κάνεις; -Όχι!
Τι κάνεις; Θα πέσουν!
Όχι! Θα πέσουν. Σε παρακαλώ. Όχι!
Λους.
Κοίτα με.
Λους, ηρέμησε.
Πέσε κάτω και κρατήσου γερά.
Κρατηθείτε γερά!
Αγάπη μου, κρατήσου.
Αφήστε το!
Είσαι καλά;
Λους!
Ραμίρο!
Λους!
Είσαι καλά;
Καλά είσαι.
Αυτά τα πράγματα…
Είσαι καλά; Ναι;
Ναι;
Είσαι τρελός!
Μπορούσαν να πεθάνουν!
Ηρέμησε.
Είναι εδώ.
Είναι δίπλα σας. Είναι καλά. Η φύση κι εγώ είμαστε ένα.
Εδώ είναι.
Είδες; Το έκανα με τον δικό μου τρόπο.
Ναι.
-Ποιος το έκανε; -Ο Μαρτίν.
Θα τον σκοτώσω τον βλάκα!
-Τα γυαλιά μου; -Τι έγινε;
Πού 'ναι τα γυαλιά σου;
Για τον φόβο…
…έχω πολλά να πω.
Τη λατρεύω. Καταπληκτική ηθοποιός.
Από φόβο σε έχασα.
Παιδιά!
Από φόβο κάνω μια δουλειά που μισώ.
Απέτυχα με τον…
Λοιπόν; Πώς πήγε με τον μικρό;
-Γεια. -Εδώ είσαι; Δεν καταλαβαίνω τίποτα.
Νόμιζα ότι ήσουν εκεί.
Μου έλειψαν το σπίτι μου, τα φυτά μου, τα ρούχα μου και, φυσικά, το ντους.
Χρειαζόταν κι ο Ραμί τον χώρο του.
Γύρισα χθες βράδυ.
-Όλο το διάστημα εκεί ήσουν; -Ναι.
-Δεν μπορούσες να απαντήσεις στο τηλέφωνο; -Ήθελα να το ευχαριστηθώ.
Αφού τον κλέβεις απ' τη μάνα του.
-Έλα, Πάτρι. -Πλάκα σου κάνω.
Κατάλαβα κάποια πράγματα.
Μάλιστα. Οπότε…
Πώς θες να το κάνουμε; Να σ' τον φέρνω τα Σαββατοκύριακα;
Αυτό το Σάββατο θα πάω για χορό.
Δεν ξέρω. Να δούμε πώς πάει;
Ναι.
Εσύ είσαι; Πού είναι η Πάτρι; Τι της έκανες;
Έρχονται.
Καλησπέρα.
Γεια. Καιρό έχουμε να τα πούμε.
Πώς είσαι;
Πολύ καλά.
Πώς πήγε; Σας έλειψε η οδηγός;
Βασικά… ναι.
Θα βοηθήσω τα παιδιά με τα πράγματα.
Τα λέμε, έτσι;
Πότε;
Δεν ξέρω. Κάποια μέρα.
Ναι, κανένα πρόβλημα.
Αλλά πού; Εδώ στην πόρτα του σχολείου ή…
Όπου θες εσύ.
Γεια.
Γεια σου, μαμά.
Αγάπη μου.
Κι ένα φιλί για τον μπαμπά;
-Γεια, μπαμπά. -Γεια σου, μεγάλε. Πώς πήγε;
-Καλά. -Όλα καλά;
Πάμε;
Την επόμενη φορά, σώσε με. Η μαμά είναι παλαβή.
Δεν φαντάζεσαι. Κάναμε τα πάντα στην κατασκήνωση.
Βρήκαμε μια ταραντούλα.
Ήταν όσο το χέρι μου.
-Τι εννοείς "ταραντούλα"; -Τ' ορκίζομαι.
Κοιταχτήκαμε με τα παιδιά και παραλίγο να λιποθυμήσουμε.
-Εγώ θα λιποθυμούσα. -Τρομάξαμε.
-Τι άλλο; -Ναι, η γέφυρα.
Αυτό ήταν επικό.
-Επικό; -Ναι, ήταν επικό.
Πολύ γενναίος ο γιος σου.
-Αλήθεια; -Ναι.
Τι έγινε;
Μόνο Πέμπτες. Από τις τέσσερις ως τις έξι.
Ίσως να φεύγω στις τρεις για να 'χω χρόνο.
Θα σε καλύψω. Αλλά θέλω κι άλλη προαγωγή.
-Γεια, Κάρλα. -Γεια, Ρουμπέν.
Χαίρομαι για τα μαθήματα τραγουδιού.
Αλλά αν πας σ' αυτά τα ριάλιτι, η θέση είναι δική μου.
Χόμπι είναι μόνο. Εσύ δεν μου 'πες να βρω;
Σε άκουσα.
Εντάξει. Χαίρομαι πολύ.
Που δεν θα είσαι συνεχώς εδώ.
-Ο Ράμι καλά είναι; -Ναι, πολύ καλά.
Κι εσύ;
Θα σε πάρω σε λίγο.
ΚΑΜΠΙΝΓΚ ΜΕ ΤΗ ΜΑΜΑ
Σκέφτομαι ξανά ότι θέλω να είμαι δίπλα σου Όπως τότε που ήμασταν μαζί
Γελώντας για οτιδήποτε
Με οποιαδήποτε χαζομάρα
Δεν είχαμε κρυμμένα μυστικά
Ήμασταν απίστευτη ομάδα
Όλοι μάς κοίταζαν
Κι όλοι μάς θαύμαζαν
Μαζί μπορούμε να είμαστε ασυναγώνιστοι
Ας δημιουργήσουμε έναν θρύλο
Θα μπορούσαμε να γίνουμε ήρωες
Εσύ κι εγώ, μαζί
Αν δεν είναι μαζί σου Τίποτα δεν έχει αξία
Προσπαθώ να αλλάξω, να σε πλησιάσω
Από μόνη της η αγάπη δεν αρκεί
Αν δεν προσπαθούμε και οι δύο
Έλα, δώσ' μου λίγη αγάπη
Μη μου το κάνεις τόσο δύσκολο
Το ξέρω, είμαι επίμονη, συγχώρα με
Αλλά μόνο να είσαι χαρούμενος θέλω
Αν και τα κάνω θάλασσα
Πιο συχνά απ' όσο θα ήθελα
Πώς έγινε;
Μωρό μου, μεγάλωσες πολύ γρήγορα
Πρέπει να σ' αφήσω ελεύθερο, φυσικά
Αλλά με πληγώνει να σε βλέπω να φεύγεις
Αν δεν είναι μαζί σου Τίποτα δεν έχει αξία
Προσπαθώ να αλλάξω, να σε πλησιάσω
Από μόνη της η αγάπη δεν αρκεί
Αν δεν προσπαθούμε και οι δύο
Έλα, δώσ' μου λίγη αγάπη
Μη μου το κάνεις τόσο δύσκολο
Υποτιτλισμός: Γιάννης Μιχάλης