Υπότιτλοι Visiοntext: Α. Δημητρακοπούλου, Α. Βελιώτου
Συγχρονισμός Υποτίτλων [2025] -- K i d B i l l y --
Για την έκδοση Rip: "WEBRip 1080p x264 AAC (YTS_MX)"
Μ' αρέσει το εισιτήριο στο τρενάκι του λούνα παρκ, που λέει...
"Ανεβείτε Με Δική Σας Ευθύνη"
σα να μην ενδιαφέρεται η διαχείριση για την ασφάλειά σου,
το μαραφέτι είναι έτοιμο να καταρρεύσει,
υπερφυσικές δυνάμεις πάνε να το βγάλουν απ' την τροχιά
και να σε ρίξουν στο χειρότερο εφιάλτη σου:
το άγνωστο.
Θέλουν να πιστέψεις πως όλα μπορούν να συμβούν.
Κι έχουν δίκιο.
- Γεια σου, Τέιλορ. Την κάνω. - Ε, Πητ.
Γνώρισες την...;
Ρίτα.
Όχι. Γεια.
- Φεύγω. - Τι πίνετε, παιδιά;
- Να σου βάλω ποτό; - Θα πιω άλλο ένα Dewar's.
- Όχι, ευχαριστώ. - Μη σε νοιάζει, θα το φέρω εγώ.
Ένα Dewar's λοιπόν και μια μπύρα.
Πώς ξέρεις τους Σόκελ;
Δεν τους ξέρω. Απ' το διάδρομο.
- Είσαι γειτόνισσα. - Δεν μπορούσα να κοιμηθώ.
Γιατί; Πόσον καιρό μένεις εδώ;
Έχω να κοιμηθώ απ' τα 14. Δυο χρόνια.
Είπες ότι έχεις να κοιμηθείς απ' τα 14;
Πάνω-κάτω.
Φαίνεσαι μια χαρά.
Συγκριτικά.
Σ' ευχαριστώ.
- Ρίτα τι; - Μπόιλ.
Πήτερ Χόσκινς.
- Όπως η ασθένεια του Χόσκινς. - Α, Χόντζκινς.
Όχι. Ένα αποτυχημένο αστείο έκανα.
Τι;
Μ' αρέσει το πουκάμισό σου.
- Dewar's, κυρία μου; - Ευχαριστώ.
- Δεν είχε μπύρα. Λυπάμαι. - Το κρασί μου κάνει. Ευχαριστώ.
Η Ρίτα έχει αϋπνίες.
Αλήθεια;
Πρέπει να κατουρήσω. Συγγνώμη.
Με συγχωρείς.
Τι κάνεις όταν δεν κοιμάσαι;
Συνήθως γράφω στο ημερολόγιό μου...
Εννοείς τι δουλειά κάνω. Είμαι μπαργούμαν.
- Πού; - Στο Τin Μarket.
Δουλεύεις τα Σάββατα;
Πρέπει να βγάζεις καλά λεφτά.
- Ποιες είναι οι φιλοδοξίες σου, τότε; - Είμαι γραφίστρια.
Σπουδαία.
Γιατί δεν κοιμάσαι; Υπάρχει ένα βότανο, δεν το θυμάμαι...
- Το δοκίμασα. - Δεν πέτυχε;
Ούτε 'γω θυμάμαι τ' όνομά του. Έχω πολύ κακή μνήμη.
Ίσως γι' αυτό δεν μπορείς να κοιμηθείς. Ξεχνάς πόσο κουρασμένη είσαι.
Αν χρειαστείς ποτέ βοήθεια για να κοιμηθείς...
Συγγνώμη.
- Χάρηκα που μιλήσαμε. - Κι εγώ το ίδιο.
Στάθηκα απ' έξω για λίγο, ακούγοντας μόνο τη σιωπή.
Ύστερα προσπάθησα να βρω ποιο ήταν το παράθυρό της,
και πώς θα ήταν η ζωή της και γιατί δεν μπορούσε να κοιμηθεί.
Έτσι απλά... είχα μαγευτεί.
Γεια.
Πειράζει;
Όχι, συγγνώμη. Δεν μπορείς να 'ρθεις ποτέ εδώ.
Τι νέα;
Από χθες; Για να δω.
Συνέβησαν τόσα πολλά.
Είσαι υπέροχη.
Τι πίνεις;
Έχεις Μοlsοn;
- Κοιμήθηκες καθόλου; - Τελικά.
- Εσύ; - Εγώ δεν έχω πρόβλημα.
Αλλά για να δούμε...
Διάβασα το White Hotel σήμερα.
Αυτό ήταν όλο κι όλο.
- Πώς ήταν; - Το ' χεις διαβάσει;
Όχι. Αλλά έχω διαβάσει κάποιες απ' τις ιστορίες που έχει βασιστεί.
Αλήθεια; Έχεις διαβάσει Φρόιντ;
- Εσύ; - Όχι.
Αλλά αυτό το βιβλίο ξεκινά μ' ένα πομπώδες σεξουαλικό όνειρο...
Έχω ακούσει ότι όλοι τη βαράνε όταν το διαβάζουν.
- Συγγνώμη. - Έχεις ακούσει τέτοιο πράγμα;
Συνέχισε.
Αυτή η υπέροχη, νευρωτική γυναίκα κάνει ψυχοθεραπεία με τον ίδιο τον Φρόιντ,
που τη γιατρεύει κι εκείνη αρχίζει να ζει,
προτού τη σκοτώσουν οι Ναζί σ' έναν ασβεστόλακκο.
Ευχάριστα πράγματα.
Για ποιο λόγο ήσουν λοιπόν 10 χρόνια στην Ευρώπη;
- Πώς ξέρεις ότι ήμουν στην Ευρώπη; - Μαθαίνονται αυτά.
Ρώτησες τον Τέιλορ για μένα;
Ρωτούσες τριγύρω για μένα;
Ας παντρευτούμε.
Καλά. Ιδού η ιστορία και δεν τη βγάζω απ' το μυαλό μου.
Δεν είναι τόσο λυπητερή όσο ακούγεται.
Οι γονείς μου χώρισαν όταν ήμουν 4.
Πήγα να ζήσω με τους παππούδες μου, που πέθαναν... Θα τα πω εν συντομία.
Με την ησυχία σου. Θα πάμε στο σπίτι μου όταν τελειώσεις.
Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.
Όχι, συνέχισε.
Ήμουν 4 και πήγα να ζήσω με τους παππούδες μου,
που κατέληξαν και οι δυο στο γηροκομείο όταν ήμουν 12- άρρωστοι και οι δυο.
Έτσι πήγα να ζήσω με τη μητέρα μου, που τότε ήταν παντρεμένη με τον Χανκ.
Δυστυχισμένο άτομο, με γελοιοποιούσε μπροστά στ' άλλα δυο παιδιά
που έφτιαξαν απ' τα προσβλητικά όργανά τους.
Έτσι πάω στον πατέρα μου, ξαναπαντρεμένο, με 3 παιδιά.
Η Σόφι, η νέα του γυναίκα, με μισεί πιο πολύ απ' τον Χανκ.
- Σα να διαβάζω Ντίκενς. - Το μόνο καλό που έκανε ποτέ η Σόφι
ήταν να φτιάξει δυο φορές το ίδιο φαϊ που μου άρεσε.
Συνήθως δεν ξαναμαγείρευε κάτι που έλεγα πως μου άρεσε.
Και ποιο ήταν αυτό;
Τι μου άρεσε;
Τα σπέτζελ.
Ω, Θεέ μου.
- Έχεις φάει σπέτζελ; - Φυσικά.
Σ' αρέσουν;
Τα λατρεύω.
Λατρεύεις τα σπέτζελ; Λοιπόν... Όλοι είναι δυστυχισμένοι τώρα.
Ο πατέρας μου δεν με πολυγουστάρει - ούτε με γούσταρε ποτέ.
Έτσι ένα βράδυ είπα ότι πάω σινεμά, και αντί αυτού πήγα στην Ευρώπη.
Ποια ταινία;
Το Wild Bunch, νομίζω. Γιατί;
Τους τηλεφώνησες;
Όταν έφτασα εκεί. Και με δική τους χρέωση.
Αυτό είναι...
Μπράβο σου.
- Γιατί με ρώτησες ποια ταινία; - Είναι εκπληκτικό.
Αυτή είναι η ιστορία.
- Γύρισα όταν πέθανε ο πατέρας μου. - Φώναξε κανείς για το ψυγείο;
Τομ, αυτός είναι ο Πήτερ.
- Γεια. - Τι κάνεις;
Ήμουν μόνο 2 μήνες στο κόμμα.
Δεν έχω γνωρίσει ποτέ κομμουνίστρια.
Σοσιαλίστρια.
Ήταν παράξενή εποχή.
Πώς ήταν λοιπόν το Άμστερνταμ; Μιλάς Ολλανδικά;
Πες κάτι στα Ολλανδικά.
Τι σημαίνει αυτό;
"Έχεις πολύ λευκά δόντια".
Σ' ευχαριστώ.
Τώρα πες εσύ...
Περίμενε.
Εντάξει. Τι είναι;
Υπέροχα. Έχεις καλό αυτί.
- Καλό αυτί, καθαρά δόντια. - Αλήθεια.
- Τι είπα; - Δεν μπορώ να σου πω.
Το ήξερα πως θα το έλεγες αυτό.
Όχι, δεν μεταφράζεται.
Δεν αμφιβάλλω.
Θα σου πω κάποια μέρα.
Θα σου πω. Το υπόσχομαι.
Όταν γνωρίζεις κάποιον για πρώτη φορά
μέσα στη μακάρια, ψυχωτική πρώτη έξαψη του έρωτα,
σου φαίνεται ότι κάθε πλευρά της προσωπικότητάς του,
όλη του η συμπεριφορά, η απλή, υπέροχη καμπύλη των λοβών του,
η υπέροχη φωνή του στο τηλέφωνο, και το μαλακό, σκούρο, υγρό... τελοσπάντων,
εμποτίζεται με κάποιον τρόπο με επιπλέον χρώμα,
μια ένταση ως τώρα... άγνωστη.
Θέλεις ένα Μοlsοn;
Πίνεις Μοlsοn;
- Στο ίδιο σου το σπίτι; - Είναι γνωστό.
Γιατί δεν κοιμάσαι, λοιπόν; Θέλω να το λύσω αυτό.
Δεν υπερέβαλλα. Το έχω από τότε που ήμουν 14.
Θα 'χεις γράψει πολλά ημερολόγια.
Έχεις δει γιατρούς;
Έχω δει όλους τους γιατρούς.
Κάθε επιστημονικό κλάδο. Κι έχω καταπιεί χιλιάδες χάπια, υγρά...
Έχω δει βελονιστή.
Αλήθεια; Πώς ήταν;
- Βελονίτσες στην πλάτη. - Πονούσε;
Καμιά φορά.
Είσαι πραγματικά όμορφη.
Αλήθεια.
Σ' ευχαριστώ. Αυτό είναι...
Σ' ευχαριστώ.
Τι... δουλειά κάνεις;
Φτιάχνω μικρές διαφανείς φωτογραφίες επιστημονικών άρθρων
που ρολάρονται σε λωρίδες σαν μικροφίλμ, μόνο μικρότερες.
Θα σ' άρεσε. Είναι πραγματικά ενδιαφέρον.
Βλέπεις την οικογένειά σου, τη μαμά σου;
Καμιά φορά;
Ποτέ;
Τους τηλεφωνείς;
Σου λείπουν;
Ποια είναι η πιο βρόμικη φαντασίωσή σου;
Συγγνώμη;
Είπες μόλις ποια είναι η πιο βρόμικη φαντασίωσή μου;
Ποια;
Δεν μπορώ. Συγγνώμη.
- Έλα. - Όχι.
Ποια είναι η δική σου όμως; Είμαι περίεργος.
Εγώ σε ρώτησα πρώτη.
Αλλάζουν συνέχεια.
Σίγουρα. Θα μου πεις μία;
Καλά... Μία.
Θα μπορούσε να είναι κάποια...
...που με κάποιο τρόπο θα, ξέρεις...
θ' άρχιζε αυθόρμητα να σέρνεται στα γόνατά της...
και πάνω-κάτω...
θα μου ξεκούμπωνε το φερμουάρ... με τα δόντια.
Θα το 'κανα αυτό.
Χριστέ μου.
Ευτυχία.
Εσύ είσαι;
Είσαι;
- Είναι σα ναρκωτικό. - Είναι ναρκωτικό.
- Το σεξ; - Μας κυριεύει για να ζευγαρώσουμε.
Πρέπει να ' ναι κορυφαίο, τότε.
Όχι, το δημιουργεί το σώμα. Σαν την επινεφρίνη, ας πούμε.
Διακρίνω κάποιον κυνισμό στο σχόλιό σου για το ζευγάρωμα;
Όχι.
- Δεν σ' αρέσουν τα παιδιά; - Όχι. Τα λατρεύω.
- Αλλά δεν θέλεις να κάνεις; - Όχι, δεν θέλω, αλλά...
- Γιατί όχι; - Απλά δεν θέλω.
- Η καριέρα σου; - Ποια καριέρα;
Πιστεύω πως τα παιδιά είναι υπέροχα.
Απλά νομίζω πως δεν είναι δίκαιο να τα μεγαλώσεις στο σημερινό κόσμο.
Πού αλλού να τα μεγαλώσεις; Εδώ είμαστε.
Πες.
Όπως η γυναίκα στο White Hotel,
ο κόσμος παλεύει μια ζωή για να πεθάνει σε ασβεστόλακκους.
Και δεν είναι μόνο στα βιβλία.
Γυναίκες τυφλώνονται απ' το δάκρυ όταν τα παιδιά τους δολοφονούνται.
Όχι σ' αυτή τη χώρα.
Όχι, εδώ σκοτώνονται στα πεζοδρόμια στον πόλεμο των ναρκωτικών.
Σαν εσένα - σε πάσαραν απ' τον ένα στον άλλο γονιό...
Επέζησα.
Το βράδυ στο κρεβάτι μου, θα κοιτάζω το φως του δωματίου,
και ξαφνικά θα δω μια εκτυφλωτική λάμψη και φλόγες
κι εγώ θα είμαι η μόνη επιζούσα.
Και δεν μπορώ να σε κοιτάζω τώρα χωρίς να σε φαντάζομαι να πεθαίνεις...
να τυλίγεσαι στις φλόγες.
Δεν μου κάνει εντύπωση που δεν κοιμάσαι.
Ο κόσμος είναι τρομερό μέρος.
Παραείναι...
επικίνδυνος.
Κι εσύ προφανώς θέλεις παιδιά.
Μακάρι να μπορούσα να πω ότι θέλω.
Δεν πειράζει.
Βρισκόμασταν κάθε μέρα για τις επόμενες 6 εβδομάδες.
Περνούσα απ' το σπίτι μου μια στο τόσο
να δω αν είχε βελτιωθεί η θέα απ' το φωταγωγό,
αλλά όλα μου τα ρούχα βρήκαν το δρόμο τους στο σπίτι της Ρίτα.
Είπα στους γονείς μου για σένα.
Τι τους είπες;
Είπα ότι με προσέχεις πολύ.
Με ποιο τρόπο;
Είπα... Μιλάμε πολύ ανοιχτά για το σεξ.
Εσύ και οι γονείς σου;
- Είπα ότι φέρνεις πάντα προφυλάξεις. - Δεν το 'πες.
Και ότι προσηλώνεσαι στο αν θα έχω ή όχι οργασμό.
Τι μαλακίες είναι αυτές.
Όχι, είπα ότι πρέπει να σε γνωρίσουν. Τι νομίζεις;
Προφυλάξεις.
Είσαι ελεύθερος το σαββατοκύριακο;
Μην αγχώνεσαι.
Τους είπες για την οικογένειά μου και τα πάντα;
Στη μητέρα μου.
Ξέρει την ιστορία; Τα πάντα για μένα;
Θα με παντρευτείς;
Αλήθεια;
Βιάσου.
Μαμά.
Χαίρομαι που σε γνωρίζω.
Ο μπαμπάς.
Δρα Μπόιλ.
Αυτοί είναι οι γονείς μου.
Άκουσα ότι είσαι διευθυντής σ' εκδοτικό οίκο.
Σωστά.
- Πρέπει να ' ναι... Τι εταιρία είναι; - Εκδοτική.
Τι; Μη με μειώνεις μπροστά σε νέο κόσμο.
- "Μειώνω"; - Μπαμπά. Σε παρακαλώ.
"Τι είδους εκδόσεις;", ρωτούσα.
Είναι επιστημονικές εκδόσεις.
Εκδίδουν επιστημονικά... πράγματα... συγγράμματα.
Το ήξερα ότι το ήξερα.
- Θες μια μπύρα; - Αμέ.
- Πρωί-πρωί; - Ναι, μητέρα.
Πίνουμε ασταμάτητα βδομάδες τώρα. Καιρός να το μάθεις.
- Θα πιω κι εγώ μία, τότε. - Κι εγώ.
Δεν μου είπες ότι είσαστε μπεκρούλιακες εδώ πέρα.
Βγάζω τέσσερις τραπεζίτες με 3 μπουκάλια Stοlichnaya.
- Αλήθεια; - Σε πειράζει.
Τι είδους επιστημονικά;
Συνόψεις κι ευρετηρίαση. Είναι υπηρεσία.
- Σα βάση δεδομένων; - Είναι βάση δεδομένων.
- Που καλύπτει...; - Όλους τους τομείς.
Σχεδόν τα πάντα από ενέργεια ως ρομποτική ως ιατρικά άρθρα.
Άρα εσύ είσαι ο διευθυντής;
- Του τμήματος φις. - Μικροφίς;
- Τι είναι αυτό; - Μικροφίς.
Σαν το μικροφίλμ, αλλά μικρότερο.
Μικρό φιλμ.
- Εντάξει. Εγκρίνουμε. - Μπαμπά.
- Πλάκα σου κάνουμε. - Ίσως ξαναβρεί τον ύπνο της.
Πόσον καιρό βγαίνετε λοιπόν;
Πάνω από ένα χρόνο.
Περίπου τόσο, ναι.
Αυτό είναι το πρώτο μου μπουλντόγκ.
Όχι, μπαμπά. Μη.
Σε παρακαλώ.
Αφού θα μπει στην οικογένεια, πρέπει να δει αυτά τα παιδιά.
Όντως πρέπει.
Αυτό το τέρας το απόκτησα πριν αποφοιτήσω, στη Βιρτζίνια.
Βλέπεις την ουρίτσα του;
Κάθισα μπροστά στον καθρέφτη του σαλονιού τους
κοιτάζοντας την αυλή και τη μικρή τέντα και τα φαγητά που είχαν παραγγείλει.
Ένιωσα κάποια συγγένεια μ' αυτούς τους ανθρώπους-
τους υπαλλήλους του κέτερινγκ.
Μην κοιτάξεις. Είναι κακοτυχία.
Εντάξει, δεν θα κοιτάξω. Αλλά δεν τα πιστεύεις αυτά, έτσι;
- Κοίταξες. - Δεν θα κοιτάξω.
Καταράστηκες ήδη τα 14 πρώτα χρόνια του γάμου μας.
- Σ' αγαπώ. - Και όταν θα είμαι 100 χρονών...
- ... με μουστάκι και κίτρινα δόντια; - Και πάλι θα σ' αγαπώ.
Και όταν χαλαρώσω εδώ και είμαι καραφλή;
Θα σ' αγαπώ ακόμα πιο πολύ.
Σίγουρα;
Το υπόσχομαι.
Δεν ζητάμε από κανα παιδί της γειτονιάς να το κάνει αυτό;
Κι εγώ είμαι παιδί της γειτονιάς.
Κάτσε ν' αφήσω αυτά.
Θα έρθεις με τους ζωντανούς;
Γεια σου.
Συγγνώμη, έτοιμα όλα. Έπρεπε να είχες μιλήσει νωρίτερα.
Πας βόλτα;
Τα λέμε σε λίγο.
Μην ανησυχείς για τίποτα. Είναι φυσιολογικό βήμα στη ζωή.
Είναι σα να κάνεις τσουλήθρα στα κάγκελα...
...και αυτά να μετατρέπονται σε ξυράφια.
Για πού;
Στη λίμνη Φόρεστ, μ' επιστροφή.
Λίμνη Φόρεστ.
Είπαν να καθίσουμε όλοι.
Άλλη γλώσσα μιλάτε εσείς; Πάμε.
Εγώ ο Πήτερ, παντρεύομαι εσένα, Ρίτα,
που γίνεσαι νόμιμη σύζυγός μου,
δίπλα μου και μαζί μου από δω και στο εξής,
στις χαρές και τις λύπες,
στα πλούτη και τη φτώχια, στις αρρώστιες και την υγεία,
και θ' αγαπούμε ο ένας τον άλλον μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος,
και γι' αυτό δίνω υπόσχεση γάμου.
Εγώ, η Ρίτα, παντρεύομαι εσένα, Πήτερ που γίνεσαι νόμιμος σύζυγός μου,
δίπλα μου και μαζί μου από δω και στο εξής,
στις χαρές και τις λύπες,
τα πλούτη και τη φτώχια...
Τις αρρώστιες και την υγεία.
.. τις αρρώστιες και την υγεία,
και θ' αγαπούμε ο ένας τον άλλον μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος
και γι' αυτό δίνω υπόσχεση γάμου.
Με την εξουσία που μου δίνεται απ' το Θεό
σας ονομάζω ανδρόγυνο,
σύμφωνα με το νόμο και στ' όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγ. Πνεύματος.
Νομίζω πως ταιριάζει ένα χειροκρότημα.
Στριμωχτείτε. Ελάτε.
Μάρσαλ;
- Τι; - Μπες στη φωτογραφία.
Χριστέ μου. Νόμιζα ότι καιγόσουν.
Μπείτε μέσα.
Πείτε "μαλακίες".
Λοιπόν, εσύ... είμαι τόσο χαρούμενη.
Πήτερ, θυμάσαι τη θεία Ντόροθι και τον θείο Φρεντ.
- Ναι; Πώς είστε; - Πήτερ και Ρίτα.
- Έχει ευφωνία. - Δεν έχει;
Θα σας λένε συχνά "Πήτερ και Ρίτερ".
Ή "Πίτα και Ρίτα", υποθέτω.
Είναι δύσκολο, το ξέρω.
Ήμουν η νεότερη θεία του κόσμου, ξέρεις.
Άντε πάλι.
Θυμάμαι τη Ρίτα να προσπαθεί να πει τ' όνομά μου όταν ήμουν 16...
Μαμά, ποιος είναι εκείνος ο άνδρας με το ψαθάκι;
Νόμιζα πως ήταν απ' την εταιρία σου.
Πίσω μου. Μην κοιτάξεις τώρα.
- Πολύ περίεργος. - Δεν τον έχω ξαναδεί στη ζωή μου.
Συγχαρητήρια. Και στους δυο σας.
Ευχαριστούμε πολύ.
- Είμαι ο Τέιλορ ΜακΓκάουαν. - Είστε υπέροχο ζευγάρι.
- Λέγεστε; Συγγνώμη... - Και τι υπέροχη μέρα για γάμο.
Χάρηκα που σας γνώρισα.
Να μας συγχωρέσετε, αλλά κανείς μας δεν θυμάται ποιος είστε.
- Δεν πειράζει, μπαμπά. - Ήθελα μόνο να ευχηθώ στο ζευγάρι.
Και ίσως να φιλήσω τη νύφη προτού φάω τα ψωμιά μου.
- Με κολακεύετε. - Ξέρει κόλπα ο τύπος.
Την ευχή μου σ' εσένα.
Και σ' εσένα.
- Θες να κάτσεις; - Σου ανέβηκε το αίμα σε λάθος μέρος.
Ζαλίζεσαι; Χαλάρωσε. Να 'μαστε.
Πάρε βαθιά ανάσα.
- Μπαμπά; - Νομίζει ότι ο Μάρσαλ είναι ο πατέρας του.
- Πού μένεις; Μπορείς να μας πεις; - Θα συνέλθει. Ηρεμήστε όλοι.
Φέρτε του ένα ποτήρι νερό.
Υποπτεύομαι πως παραήπιε. Έχω δίκιο;
Πήτερ.
- Τι συμβαίνει; - Νόμιζα ότι δεν τον ήξερες.
- Να φωνάξουμε ασθενοφόρο; - Φέρτε του έναν καφέ.
- Θέλετε να τηλεφωνήσουμε πουθενά; - Όχι.
- Συγγνώμη αν δημιούργησα πρόβλημα. - Κανένα πρόβλημα.
- Μην τον αφήνεις, αγάπη μου. - Είμαι καλά, ευχαριστώ.
Αγάπη μου;
- Ποιος είναι; Από πού ήρθε; - Είναι απ' τη γειτονιά.
- Ο κηπουρός των Έβανς; - Αλήθεια; Όχι.
- Κι αν πέσει στο χαλίκι; - Είσαι καλά;
Τι φασαρία. Ξεχάστε το εντελώς.
Δεν θα μας κάνει μήνυση. Πίστεψέ με.
Καημένα. Να σας χαλάσει το γάμο.
Πιες λίγη σαμπάνια.
Ο μπαμπάς σου νομίζει ότι είναι κηπουρός.
- Αρκετά. - Όχι, δεν νομίζω.
Εσύ;
Θα 'ταν το φιλί μου, φαντάζομαι. Τρελαίνει τους άνδρες.
Ακριβώς.
Πού θα πάτε γαμήλιο ταξίδι;
Γιατί; Θέλεις να έρθεις;
Στη Τζαμάικα.
Γεια.
Σας αγαπώ όλους.
Γεια σας.
Σκέφτομαι συνέχεια το κακόμοιρο το γεροντάκι.
Φαινόταν τόσο ευάλωτος.
Με είπε "αγάπη μου", και ορκίζομαι ότι δεν τον έχω ξαναδεί.
Είσαι το κάτι άλλο.
- Τι σου ήρθε; - Σ' αρέσει;
Ναι. Νομίζω ότι έχεις τρελαθεί, και σ' αγαπώ.
Έλα. Χάνουμε τη μέρα.
Τσάκα-τσάκα.
Δεν θες καν να δοκιμάσεις ένα;
Όχι, ευχαριστώ.
Μετάνιωσες που με παντρεύτηκες;
Υποτίθεται ότι έπρεπε να γελάσεις.
Είσαι το κουταβάκι μου.
Σ' ευχαριστώ.
Δεν λες πάντα ότι δεν έχεις χρόνο να δουλέψεις το ντοσιέ σου;
Λοιπόν, τώρα που έχουμε μόνο ένα νοίκι,
τι λες αν για λίγο, όχι για πάντα,
άφηνες τη δουλειά στο μπαρ, και μας συντηρούσα εγώ;
Βέβαια.
Τι;
Θα το σκεφτείς;
Ας φέρεις για λίγο εσύ το ψωμί στην οικογένεια, ε;
Η πρώτη μας μέρα παντρεμένοι και ήταν μια τελείως διαφορετική Ρίτα.
Είπα στον εαυτό μου "είναι ο ενθουσιασμός".
Εξάλλου, είναι φυσιολογικό να λες "Είναι η κατάλληλη για μένα;"
"Είμαι ο κατάλληλος για κείνη;" "Ποια είναι, τέλος πάντων;"
Συγγνώμη, μωρό μου. Φρικάρω. Μετάνιωσες που με παντρεύτηκες;
Όχι.
Μιλάω σοβαρά αυτή τη φορά.
Μην είσαι βλάκας.
Οι μέρες περνούσαν.
Πήγαμε σ' έναν ποδοσφαιρικό αγώνα.
Κάναμε γουίντ-σέρφινγκ.
Κάναμε καταδύσεις. Βόλτες στην παραλία.
Και πάντα μ' έναν τόνο αντηλιακό.
Η Ρίτα ήταν ακούραστη, άφοβη...
και κοιμόταν.
Δεν συνέβαινε κάτι συγκεκριμένο, αλλά δεν υπήρχε αίσθηση...
Δεν υπήρχε αίσθηση.
Με συγχωρείτε.
Είναι όργιο. Τη φωνάζει "Δεσποινιδούλα".
Ο εγγονός τους είναι μετεωρολόγος στην Μπόκα.
- Τίποτα απ' το μπαρ; - Άλλο ένα νερό, παρακαλώ.
Και καθαρίζεις αυτό εδώ; Μαζεύει μύγες.
Θα πάρω ένα παγωμένο τσάι Lοng Ιsland αυτή τη φορά. Ευχαριστώ.
Πολύ.
Δεν σ' ενοχλεί ποτέ αυτό το μαυρόασπρο;
Πρόκειται σαφώς για ταξικό θέμα εδώ.
Νομίζεις ότι θα ξεσηκωθούν και θα μας σκοτώσουν όλους στην πισίνα.
Γιατί αυτό;
Επειδή εμείς έχουμε λεφτά κι εκείνοι όχι;
Αν θες να τους δώσεις τα λεφτά σου, κάν' το.
Καλή νοοτροπία.
Εγώ κουβέντα κάνω. Εσύ είσαι η κομμουνίστρια, όχι εγώ.
Λυπάμαι, κύριε. Ο μπάρμαν λέει ότι δεν το ξέρει.
Τι βάζεις στο παγωμένο τσάι Lοng Ιsland;
Συγγνώμη, αγάπη μου. Ξέχασα.
Τι, τα είχες γραμμένα πίσω απ' το μπαρ;
Είμαι σε διακοπές.
Ώστε δεν θυμάσαι πώς φτιάχνεται το ποτό που θέλω να παραγγείλω;
Το κάνεις ξανά.
Παίρνεις μια τέλεια κατάσταση και κατουράς πάνω της.
Να είσαι χαρούμενος.
Είναι υπέροχο να είσαι ζωντανός.
Και νέος.
Δεν θα υπάρξει ποτέ πιο τέλεια βραδιά.
Ή καλύτερη ευκαιρία για δυο ανθρώπους ν'αγαπηθούν...
...αν δεν προσπαθούν τόσο πολύ.
Κάνε μου έρωτα.
- Τι, εδώ; - Δεν θα μας δει κανείς.
Θέλω να κάνω το μωρό σου.
Θέλω το μωρό σου μέσα μου.
Εσύ δεν θέλεις μωρά.
Δεν θυμάσαι;
- Γλυκέ μου... - Όχι.
Δεν τα λες ποτέ αυτά. Το "κουταβάκι" ή "τσάκα-τσάκα".
Τώρα δεν πίνεις. Εσύ έπινες σα νεροφίδα. Δεν χρησιμοποιείς αλάτι.
Είσαι κομμουνίστρια ή σοσιαλίστρια...
Αλλά δεν υπερασπίζεσαι τις ταξικές διαφορές στη Τζαμάικα ή αλλού.
Πρέπει να κάνεις ένα ζεστό μπάνιο...
...και να εισπνεύσεις λίγη ζωή.
Ο κόσμος είναι υπέροχο μέρος να ζεις.
Η Ρίτα φοβάται τη ζωή.
Επιμένω να δεις κάποιον όταν γυρίσουμε στο Σικάγο.
- Ευχαριστώ. - Τι είπα;
Είπες ότι τα δόντια μου είναι λευκά.
Μωρό μου. Σ' ευχαριστώ.
- Τι λες; - Τι εννοείς;
Ποια είναι η δική σου ατάκα; Την είχες μάθει απ' έξω.
- Λυπάμαι. - Όχι, στα Ολλανδικά. Τι λες;
Λέω καληνύχτα.
- Όχι, σε παρακαλώ. Την ατάκα σου. - Για πρόσεχε, φίλε.
Σε θέλω, Ρίτα. Θέλω να είσαι εσύ.
Λυπάμαι που δεν είμαι αυτό που θέλεις εσύ να είμαι.
Με βλέπεις όπως είμαι.
Ίσως αυτό που είδες να μην ήταν καθόλου μέσα μου.
Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα χωρίς εσένα, γι' αυτό θέλουν απόφαση.
Ο Ροσέλ έχει κι άλλες ερωτήσεις για την αποθήκευση.
Άκου, Τέι...
Αν μπορούσες, ας πούμε, ν' αλλάξεις ψυχές με κάποιον-
να μπεις στο σώμα του κι εκείνος στο δικό σου...
Ξέρεις. Ν' αλλάξεις.
Πιστεύεις πως είναι δυνατό αν δεν ξέρεις κάποιον
να τον υποδυθείς με το να είσαι μέσα του και να μοιάζεις μ' αυτόν;
- Πού είναι αυτός; - Μέσα σου.
- Κι εσύ μέσα σ' αυτόν; - Σωστά.
Γιατί να θες να μπεις μέσα σε κάποιον που δεν ξέρεις;
- Είναι εικασία. - Νομίζω πως το ξέρω αυτό.
Αλλά δεν θα ήταν καλύτερο να διαλέξεις κάποιον που ξέρεις;
Για να κάνεις ή να είσαι ή να έχεις αυτά που έκανε ή είχε εκείνος;
Σωστά.
Είσαι η Ρίτα τώρα; Αυτό θες να μου πεις;
Ότι εσείς οι δυο συγχωνευτήκατε;
Εντάξει. Έχεις ποτέ...
Αυτή είναι κάπως περίεργη ερώτηση, αλλά έκανες ποτέ σεξ με κάποιον
- που κάνει τα πάντα σωστά... - Α, ναι. Σεξ. Θυμάμαι.
...και έχεις απλά το συναίσθημα ότι κάτι δεν πάει καλά;
Εννοώ ότι ξαφνικά σταματάει να κάνει κάποια πράγματα που έκανε
και κάνει μόνο κάποια συγκεκριμένα τώρα, πιο παραδοσιακά.
Πίπες, εννοείς.
- Δεν σκέφτομαι κάτι συγκεκριμένο. - Σε καμιά δεν αρέσει αυτό.
Δεν είναι αυτό το θέμα.
Απλά στο λέω. Καμιά γυναίκα δεν το απολαμβάνει. Είναι γνωστό.
Δεν έχεις κάνει σεξ, αλλά ξέρεις τα πάντα γι' αυτό.
Απλά προσπαθώ να βοηθήσω.
Σ' ευχαριστώ.
Εκείνο το βράδυ, όλα αποκαταστάθηκαν ως εκ θαύματος.
Γεια. Πώς ήταν η δουλειά;
- Καλά. - Αλήθεια;
Σου ετοιμάζω μια έκπληξη.
- Τι; - Μάντεψε.
Δεν μπορώ.
Σπέτζελ.
Σίγουρα δεν θα ' ναι τόσο καλές όσο της Σόφι, αλλά...
Τι είναι αυτό;
Dewar's.
Θέλεις ένα Μοlsοn;
Βέβαια.
Άρχισα να το διαβάζω τελικά.
Εις υγείαν;
Ξέρω πως τα πράγματα ήταν δύσκολα στη Τζαμάικα.
Ίσως να μου πήρε λίγο χρόνο να συνηθίσω το γάμο.
Αλλά...
Σ' αγαπώ, Πήτερ.
Διάβασες το ημερολόγιό της, έτσι;
Σκέφτηκες πώς να φτιάξεις τα μαλλιά σου απ' τις φωτογραφίες στα άλμπουμ.
Και αυτό που πίνει.
Πού είναι;
Σε παρακαλώ.
Δεν θα θυμώσω.
Μπορείς να γυρίσεις απ' όπου ήρθες και δεν θα το πω σε κανέναν.
Δεν χρειάζεται καν να μου πεις ποιος είσαι.
Πες μου μόνο πού είναι η Ρίτα,
και θα προσποιηθούμε ότι αυτό δεν συνέβη ποτέ.
Εντάξει.
Θα παίξουμε με τον τρόπο σου.
Αλλά θα σε τσακώσω.
Γύρισες. Πώς ήταν ο μήνας του μέλιτος;
Υπέροχα. Ευχαριστώ.
- Πώς είναι η Ρίτα; - Υπέροχα.
Πού είναι;
Δεν νιώθει και πολύ καλά.
Δώσε μου μια διπλή βότκα με πάγο.
Πήρα την καρτ-ποστάλ σας.
Ορίστε. Κερνάει το μαγαζί.
Μη λες τίποτα.
Ένα Dewar's, παρακαλώ.
Είναι τακτικός πελάτης;
Μοιάζει οικείος. Τον ξέρεις;
Έχουμε...
Γνωριζόμαστε;
Πειράζει να καθίσω;
Ήσουν στο γάμο μου, έτσι;
Σε ξέρω;
Πώς λένε τη μητριά μου;
Ποια είναι η ταινία που θα έβλεπα το βράδυ που έφυγα στην Ευρώπη;
Τhe Wίld Bunch.
Όχι πια.
Τι λέει το τατουάζ του πατέρα σου εδώ;
"Μπρούνο". Το πρώτο του μπουλντόγκ.
Το ήξερα πως δεν ήσουν εσύ. Το ήξερα.
Ω, Θεέ μου. Ρίτα.
Ίσως δεν θα 'πρεπε...
Τι σου χρωστάω, Τομ;
Κερνάει το μαγαζί.
Υπέροχα.
Θα πάω τον γεροντάκο μέχρι το τρένο.
- Χάρηκα που σε είδα. - Κι εγώ εσένα.
- Πες στη Ρίτα περαστικά από μένα. - Θα της πω.
Έλα, πάμε να φύγουμε από δω.
Μου έλειψες.
Πού πήγες;
Στο Μπέργουιν. Έμεινα με τους δικούς του.
Τζούλιους Μπέκερ. Είχε πορτοφόλι πάνω του.
Δεν ήξερα τι άλλο να κάνω.
Δεν μπορούσα να πάρω τη μαμά ή τους μπάτσους. Ποιος θα με πίστευε;
Θα με πετούσαν σε κανα ίδρυμα ή γηροκομείο.
Δεν είχα καν τα κλειδιά μας.
Προσποιήθηκα ότι ήμουν εκείνος μέχρι να το καταλάβεις - το ήξερα.
Νομίζω πως είναι απ' αυτά τα όνειρα
που λες συνέχεια στον εαυτό σου "Κάποτε, θα ξυπνήσω".
Θα μπω μέσα κι εκείνη θα 'χει γυρίσει και όλα θα πάνε μια χαρά.
Σκέφτομαι συνεχώς ότι κάτι μου διαφεύγει.
Όταν έσκυψε να με φιλήσει, κάτι...
Πρέπει να πάω πιο αργά.
- Συγγνώμη. - Δεν πειράζει.
Λαχανιάζω.
- Καλύτερα; - Τι έλεγα;
- Ότι λαχανιάζεις. - Όχι, πριν απ' αυτό.
- Δεν έχω άνοια. - Το ξέρω.
Νόμισα ότι έπαθα σαλμονέλα από εκείνο το απαίσιο κοτόπουλο.
Ότι τα φανταζόμουν όλα.
Πώς ήταν λοιπόν το γαμήλιο ταξίδι μας;
Ω, έλα τώρα.
Αυτός ξέρει ότι ξέρεις;
- Αυτός; - Αυτή. Ότι να ' ναι.
Το ξέρει.
Καλύτερα να περιμένεις στο διάδρομο, σε περίπτωση που προσπαθήσει...
να το σκάσει.
Ευχαριστώ.
- Τι συμβαίνει; Πού είναι η Ρίτα; - Λυπάμαι γι' αυτό.
- Έγινε τίποτα; - Ξέρεις ότι σε συμπαθώ.
Τι εννοείς, λυπάσαι;
Η Ρίτα γύρισε στη Λέικ Φόρεστ με τη μητέρα της.
Γιατί;
Καλύτερα να μην έρθεις και να μην τηλεφωνήσεις για λίγο, μέχρι να ηρεμήσει.
"Να ηρεμήσει";
Φέραμε και τα δυο αμάξια για να πάρουμε κάποια πράγματά της.
Δεν θ' αργήσω.
Στάσου μια στιγμή.
Λυπάμαι για όποια σύγχυση περνάς αυτόν τον καιρό.
- Τι σου είπε; - Αν θες να σου συστήσω κάποιον...
Η Ρίτα λέει ότι υποφέρεις από παραισθήσεις.
Και σκέφτεται να καταθέσει αίτηση διαζυγίου ή ακύρωσης γάμου.
Καλά. Από τι παραισθήσεις λέει ότι υποφέρω;
Λέει ότι είσαι πεπεισμένος πως είναι κάποια άλλη.
Μάλιστα.
Πρέπει να συμμορφωθώ στις επιθυμίες της.
Δεν είναι δυνατόν. Και την πιστεύεις;
Είναι δύσκολο να πιστέψω, ξέροντας την Ρίτα...
Δεν ξέρεις τίποτα για κείνη. Αυτό είναι το παράλογο.
Δεν ξέρεις την ίδια σου τη σάρκα και το αίμα.
Σίγουρα έχεις δίκιο.
Η Ρίτα ήταν κομμουνίστρια. Το ξέρεις;
Ήταν μέλος σε σοσιαλιστικό κόμμα.
Και κάτι άλλο που δεν ξέρεις. Δεν τα είχαμε ένα χρόνο.
Βλέπεις μόνο αυτό που θέλεις να δεις. Και σου λέει ψέματα.
- Άφησέ με. - Μπορεί να ξέρει κάποια πράγματα,
αλλά είναι επειδή διάβασε τα ημερολόγια της Ρίτας.
Πρόσεξέ την.
Πρόσεξε πώς κάθεται.
Τα μάτια της.
Δες κανένα γιατρό, μικρέ.
Πρόσεξε πώς ακούει όλα όσα λέμε.
Δεν είναι εκείνη.
Ο τρόπος που μασάει, για το Θεό.
Θα ήθελα να φύγω τώρα.
Άνοιξε τα μάτια σου.
Δεν έχω τα κατάλληλα προσόντα.
Λυπάμαι. Δεν με ελκύεις.
Τρελάθηκες;
Δεν νομίζω πως αυτό είναι το θέμα.
Κάθισε. Έλα.
- Είσαι απλά... - Αν πίστευα όντως πως είσαι δω, Ρίτα...
Πώς λέγανε τον τύπο που βγαίνατε στο γυμνάσιο;
Αν εγώ θυμάμαι τ' όνομά του, τότε το θυμάσαι κι εσύ.
Τζον.
Δεν με φαντάζεσαι.
- Δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό. - Κάτι μας είπες.
Εντάξει.
Σκέψου.
Για να δω το πορτοφόλι του. Μπορώ;
Σ' ευχαριστώ.
- "Μπέκερ". Είναι Ολλανδός; - Είναι Ολλανδικό όνομα;
- Εσύ λες ότι μένεις εκεί. - Δεν μιλάνε Ολλανδικά.
Προσπαθώ να διατηρήσω χαμηλό προφίλ για να μην καταλάβουν πως είμαι κορίτσι.
Ποιος είναι;
- Γεια σας. - Μην ανησυχείς.
Τι συμβαίνει;
Λέγομαι Μπάρι Σάνφορντ.
Ο μπαμπάς σας έπεσε προφανώς πάνω σε δύο κυρίους...
- Χάθηκα. - ... στο κέντρο της πόλης,
και τους ρώτησε σε ποια πόλη βρισκόταν,
κι ευτυχώς κάλεσαν τη γραμμή βοήθειάς μας.
Αλλά είμαι σπίτι τώρα, και...
Εργάζομαι στο κέντρο παρέμβασης κρίσεων της Οδού Μάντισον.
Θέλαμε να βεβαιωθούμε ότι θα έφτανε ασφαλώς στο σπίτι.
Περάστε. Είμαι η Λη. Από δω ο άνδρας μου, ο Τζέρι.
- Λάρι Στάνφορντ. - Να σας φέρω...
- Σίγουρα; - Ναι, ευχαριστώ.
Είπες ότι πήγαινες βόλτα. Πάλι πήρες το τρένο;
- Χάθηκα, σου είπα. - Ο μπαμπάς σας είναι μια χαρά.
- Γιατί πήρες το τρένο; - Σε παρακαλώ...
Μπαμπά;
- Ήθελες να πας κάπου; - Πάω να ξαπλώσω.
Μην με ξυπνήσετε.
Θέλεις να έρθω μαζί σου;
Αν θες να ξαπλώσεις, εγώ θα μείνω εδώ.
Να τι παθαίνει.
Πριν 2 βδομάδες πήγαμε να τον μαζέψουμε απ' τη Λέικ Φόρεστ.
- Γιατί; Ήξερε κάποιον εκεί; - Όχι απ' όσο ξέρουμε.
Δεν είναι πάντα έτσι. Τελευταία...
Σηκώνεται και φεύγει.
Συμμετέχει σε τίποτα δραστηριότητες που ίσως τον φέρνουν στην πόλη;
Δεν συμμετέχει σε τίποτα.
Του λέμε συνεχώς ν' αποκτήσει ενδιαφέροντα στη ζωή.
Υποφέρει ο πατέρας σας από διανοητικές ή νευρολογικές διαταραχές;
Δεν είναι ο ίδιος από τότε που πέθανε η μητέρα μου.
Μετακόμισε μαζί μας και...
- Αλλά το συζητάμε εδώ και λίγο καιρό. - Ποιο πράγμα;
Δεν μπορώ να τον βάλω σε γηροκομείο.
- Πού γεννήθηκε ο πατέρας σας; - Στο Άμστερνταμ.
Δεν θυμάται πότε ακριβώς.
Δεν λέω ότι δεν μπορεί να μείνει εδώ.
Πάλεψε τόσα χρόνια για να μας ζήσει.
Και όταν ήταν έτοιμος να πάρει σύνταξη...
Μόλις είχαμε θάψει τη μητέρα μου...
Μάθαμε πως έχει καρκίνο στους πνεύμονες πριν 2 βδομάδες.
Παραπονιόταν συνέχεια και μάλλον δεν το πήρα σοβαρά.
Κι έχει κίρρωση χρόνια τώρα.
Δεν μπορώ να τον βάλω σε γηροκομείο.
Δεν θα ζήσει ούτε χρόνο.
Καταλάβατε;
Αν ξέρατε πώς ήταν κάποτε...
Ήταν αυτοδημιούργητος, πραγματικός αγωνιστής.
Λυπάμαι, κα Μπλερ. Εγώ...
Νομίζω πως άφησα ανοιχτό το γκάζι στην κουζίνα του σπιτιού μου.
Να τηλεφωνήσω σε κανέναν;
Ντρέπομαι τόσο πολύ.
Την πυροσβεστική;
- Ζητώ συγγνώμη. - Θα σε πάω εγώ.
Όχι. Έχω αμάξι.
Είναι λίγο πιο πάνω. Θα τα καταφέρω, ευχαριστώ.
Θα τηλεφωνήσω.
Τι είπε λοιπόν;
Τίποτα.
- Είμαι άρρωστη; - Όχι.
Εγώ είμαι, θυμάσαι;
Έχεις καρκίνο στους πνεύμονες και κίρρωση.
Λέει ότι έχεις άλλον ένα χρόνο ζωής.
Οι επόμενες 6 μέρες ήταν οι χειρότερες - και οι πιο παράξενες της ζωής μου.
Γυρίζαμε από δωμάτιο σε δωμάτιο.
Τηλεφωνήσαμε στους γονείς της: καμία απάντηση.
Την επόμενη μέρα, τα ίδια.
Και την επόμενη.
Πήρα τη θεία της, τη Ντόροθι, στο Σινσινάτι.
Δεν είχε ιδέα πού βρίσκονταν και ήθελε να μάθει γιατί δεν ήξερα εγώ.
Της είπα ότι είχαμε χωρίσει με τη Ρίτα.
Πίστεψέ με. Δεν είναι εδώ το αμάξι.
Και η μαμά δεν σβήνει ποτέ τα φώτα. Δεν είναι εδώ.
Τότε γιατί μιλάμε ψιθυριστά;
Ο ΓΑΜΟΣ ΤΟΥ ΠΗΤΕΡ ΚΑΙ ΤΗΣ ΡΙΤΑ
Λείπουν κάποιες βαλίτσες.
Μου λείπει το πρόσωπό σου.
Πόσο απαλό ήταν.
Κι εμένα μου λείπει.
Τα μαλλιά σου ήταν τόσο υπέροχα.
Έλα τώρα.
Και τα λευκά σου ποδαράκια.
Τι; Δεν σ' αρέσουν αυτά;
Το βράδυ ένιωθα τη μοναξιά να εκπέμπεται και απ' τους δυο μας.
Ξαφνικά ήταν σα να ήμασταν παντρεμένοι για πάντα.
Χωρίς το σεξ.
Στο μεταξύ, η Ρίτα κι εγώ περνούσαμε το χρόνο μας,
έτσι όπως είχαμε γίνει ηλικιωμένο ανδρόγυνο.
Τέλειωσε ο χρόνος.
Τι;
Ξέρεις...
αν σκεφτείς πώς γεννιόμαστε...
και περνάμε τέτοιον αγώνα για να μεγαλώσουμε
και μαθαίνουμε πίνακες πολλαπλασιασμού και ονόματα για τα πάντα...
Τους κανόνες.
Πώς να μη μας χτυπήσει αμάξι. Να κάνουμε κοτσίδες τα μαλλιά.
Όλες αυτές οι προσπάθειες.
Ύστερα να βρούμε δουλειά.
Πιθανώς κάποια δεν σ' αρέσει καν, όπως να σερβίρεις σε μπαρ.
Και αυτό αν είσαι τυχερός. Αν δεν έχεις γεννηθεί στην Καλκούτα.
Ή στις ΗΠΑ χωρίς λεφτά.
Ύστερα είναι ο γάμος, το να κάνεις δικά σου παιδιά...
Ξέρεις.
Κι εκείνα ξαναπερνάνε τον ίδιο αγώνα.
Μόνο που είναι χειρότερα, επειδή...
κάποιος προσπαθεί να τους πουλήσει ναρκωτικά απ' το δημοτικό τώρα.
Και όλον αυτόν τον καιρό πληρώνεις φόρους,
τα μαλλιά σου αρχίζουν να πέφτουν,
και φοράς 6 ζευγάρια γυαλιά, που δεν μπορείς ποτέ να βρεις.
Και δεν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου στον καθρέφτη.
Και αν ζήσεις πολύν καιρό, τους βλέπεις τελικά όλους να πεθαίνουν.
Όλους τους αγαπημένους σου. Τη γυναίκα σου, τον άνδρα σου.
Τα παιδιά σου ίσως.
Και είσαι εντελώς μόνος.
Και η τελική επιβράβευση είναι ότι εξαφανίζεσαι.
Κανείς δεν ξέρει πού.
Δεν θέλω να πεθάνεις.
Ούτε κι εγώ θέλω να πεθάνω. Αλλά θα πεθάνω. Κι εσύ το ίδιο.
Αλλά...
κοίτα τι μοιραζόμαστε.
Όμως, τι ταξίδι ήταν αυτό,
να σε γνωρίσω
και να είμαι ερωτευμένη.
Να σ' ερωτεύομαι.
Γκρίνιαξα λίγο.
Και το παραδέχομαι, δεν είναι ερεθιστικό, αλλά...
- Σε λατρεύω. - Τι;
Η ακοή μου.
Όχι, μιλάω σοβαρά.
Θα είχες μισήσει σίγουρα τη Τζαμάικα. Πίστεψέ με.
Έλα. Ξαναπάρε τηλέφωνο.
Λέει πάντα "Πρέπει να έρθεις σ' αυτό το κλαμπ, το Αquamarine".
Έχεις πάει ποτέ; Όχι; Αστειεύεσαι.
Είναι πολύ ωραία. Έχουν διάφορα μπαρ και τεράστια ενυδρεία.
Είναι πράγματι εκπληκτικό - ξέρεις, για ένα λεπτό.
- Εμπρός. - Μάριον, ο Πήτερ είμαι.
- Το φαντάστηκα ότι θα ήσουν εσύ. - Πού ήσασταν;
- Ανησυχώ. Πώς είναι η Ρίτα; - Είναι χάλια.
Την πήγαμε στο Λονδίνο. Ο Μάρσαλ σκέφτηκε πως ήθελε ξεκούραση.
Τι συνέβη μ' εσάς τους δυο;
Αν δεν θες να μου πεις, δεν χρειάζεται.
Μάλλον είπα κάτι, ότι δεν είναι πια το ίδιο πρόσωπο.
Αλλά θα έκανα τα πάντα για να την ξαναφέρω πίσω.
Την αγαπώ με όλη μου την καρδιά και την ψυχή.
Δεν μπορείς να έρθεις εδώ.
Αν ήξεραν ότι μιλάω μαζί σου, θα με σκότωναν.
Τι λες αν... Μια σκέψη είναι...
Αν της έλεγες ότι θα λείψω σε ταξίδι για λίγες βδομάδες;
Δεν ξέρω.
Και της έλεγες να περάσει να μαζέψει τα πράγματά της απ' το υπόγειο.
Τα παλιά της γράμματα και τα ημερολόγιά της.
Και όταν έρθεις μαζί της θα είμαι εδώ και θα μιλήσουμε.
- Πότε θέλεις να έρθουμε; - Οποτεδήποτε.
- Δεν υπόσχομαι. - Καταλαβαίνω.
- Τη Δευτέρα; - Τη Δευτέρα είναι τέλεια.
- Θα προσπαθήσω. Το κατά δύναμιν. - Καταλαβαίνω. Σ' ευχαριστώ.
- Τι ώρα; - Ότι ώρα να ' ναι.
- Το μεσημέρι, ας πούμε; - Ναι, το μεσημέρι.
Στις 12 ακριβώς.
Αυτό που είπες πριν, ότι η Ρίτα δεν είναι το ίδιο άτομο;
Ίσως δεν είναι η γυναίκα που νόμιζες πως ήταν, είχες μια εικόνα.
Μόνο μια εικόνα. Λόγια.
Έτσι είναι η ζωή και ο γάμος.
Αλλά ξέρω πως σ' αγαπάει και της λείπεις.
Κι εμένα μου λείπει.
Εντάξει.
Θα σε δω τη Δευτέρα, λοιπόν.
- Σ' ευχαριστώ, μαμά. - Εντάξει.
Γεια.
Θα προσπαθήσει.
Το κρατάει καθαρό.
Θέλω να μιλήσεις, Ρίτα.
Να μιλήσετε και οι δυο, αυτό είναι όλο.
Είναι το λιγότερο, αφού μπήκες στον κόπο να τον παντρευτείς.
Ήταν δική μου ιδέα, παρεμπιπτόντως.
Πώς είσαι;
- Ήθελα να έρθω. - Αλήθεια;
Δεν είχα την ίδια εντύπωση.
Αλλά είσαι εδώ, άρα...
Μπορώ να σου φέρω κάτι;
Ήταν πολύ μοναχικά χωρίς εσένα.
Πήγες... στο Λονδίνο, είπε η μαμά σου. Πώς ήταν;
Δέσ' του τα πόδια.
Έλα, Ρίτα. Δώσ' μου...
Πανάθεμά σε.
Εντάξει. Δώσ' μου το μαχαίρι.
Φίλησέ τον.
’ντε.
Δεν έγινε τίποτα.
- Εσύ είσαι; - Δεν ξέρω πώς συνέβη ή τι έκανα.
Θα σε σκοτώσω, μα το Θεό.
- Πώς το έκανες αυτό; - Άσε κάτω το μαχαίρι.
- Είναι κόλπο. Δεν καταλαβαίνεις; - Δεν ξέρει. Δώσ' το μου.
- Είσαι δω, Ρίτα; - Εδώ είμαι.
Μίλησέ μου αν είσαι δω. Σε παρακαλώ.
- Δώσ' μου το μαχαίρι. - Δεν μπορώ.
Τότε άσ' το κάτω. Εντάξει; Μόνο...
Σ' ευχαριστώ.
Πού πήγες; Δεν μπορώ να φανταστώ τι σου συνέβη.
Πρόσεξέ τον.
Λεωφόρος Σάουθηστ 4320.
- Πώς είναι η Λη; - Νομίζω πως της λείπεις.
Φτιάχνει συνέχεια σούπα και μου προσφέρει συνέχεια...
Σοβαρολογεί η μητέρα σου με το φυστικοβούτυρο και τη μαγιονέζα;
Σου έφτιαξε σάντουιτς;
- Κόφτε το. - Έχω να φάω απ' το γυμνάσιο.
Σχεδόν ξέχασα πώς... Δοκίμασες;
Είναι πολύ καλά.
Το σκέφτηκα τόσες και τόσες φορές. Πώς ακριβώς...
Προσπάθησες;
Το ήθελα. Αυτό είναι το μόνο που ξέρω.
Πήρα ένα τρένο πηγαίνοντας στο πουθενά, μέχρι εκεί που ήξερα.
Και ήσασταν εκεί: γάμος, νεαρό ζευγάρι που ξεκινά τη ζωή του.
Ευχήθηκα στο Θεό να ήμουν εγώ το ανδρόγυνο, που ξεκινούσε.
Ή η νύφη, για να 'μαι ακριβής.
Κοίτα τη λάμψη σ' αυτά τα μάτια.
Αστειεύεσαι. Φρίκαρα εντελώς απ' την ώρα που ξύπνησα. Τρομοκρατήθηκα.
Σκέφτηκα "Αν λάμψω σαν εκείνο το κορίτσι εκεί,
δεν θα ξαναγγίξω ποτέ ποτό".
"Θα διατηρήσω το συκώτι μου για άλλη μια δεκαετία".
"Μην κάθεσαι στον ήλιο, τρώγε σωστά. Πάρε οδοντικό νήμα".
Θυμάμαι τώρα.
Ω, Θεέ μου. Ήθελα να είμαι εσύ.
Για ένα δευτερόλεπτο, πώς θα ήταν να ήμουν...
και να μη φοβάμαι.
Αν μπορούσα να μπω μέσα... Θα φιλήσω τη νύφη, θα γίνω η νύφη.
- Όλη μου η ζωή θα μείνει πίσω μου. - Όλη μου η ζωή θα είναι μπροστά μου.
- Τα μαλακά χέρια, τα λευκά δόντια. - Αυτή η μυρωδιά.
- Η γλυκιά της ανάσα. - Ένας άνδρας.
Όχι να 'ρχεται κάτι σάπιο από μέσα σου, αλλά μαλακό.
- Σαν πατέρας. - Σα μωρό.
- Και λευκό. - Ένας γέρος, με τίποτα...
τίποτα να χάσω.
Χρειάζεται μόνο να το θέλεις πάρα πολύ.
Θεέ μου.
Σαν παλιό κοστούμι.
Η γυναίκα μου και η κόρη μου είχαν έναν δεσμό.
Τις αγαπούσα και τις δυο τόσο, που ήθελα να τις φάω ζωντανές.
Οι γυναίκες φτιάχνουν ζωή μέσα στο σώμα τους.
Και αυτή η ζωή βγαίνει έξω και τις κρατάει.
Προσκολλάται πάνω τους.
Τις φωνάζει απ' το σχολείο και λέει...
..."Είμαι άρρωστη, μαμά. Έλα να με πάρεις".
Αυτό το μωρό είναι δικό τους για πάντα.
Δεν το βλέπετε; Να μπορείς να κοιτάς απ' τη δική τους πλευρά στο κρεβάτι...
με τα μάτια τους...
επιτέλους.
Κι εσύ, αγόρι μου.
Προσπάθησα να είμαι υπομονετικός. Προσπάθησα να ενδιαφερθώ.
Πήρα όλα τα ξενοδοχεία του Ότσο Ρίος: "Τι στο καλό είναι το Lοng Ιsland;"
Είσαι γλυκό παιδί. Δεν είσαι ο τύπος μου όμως.
Σε παρακαλώ.
Δεν ξέρω. Η ιδέα του να ζεις για πάντα...
Δεν είναι και τόσο καλή.
Και τους γονείς σου, στους χαρίζω.
Ευχαριστώ.
Κάντε μια χάρη στον εαυτό σας.
Πάρτε οδοντικό νήμα.
Ω, Θεέ μου.
Το σώμα μου.
Να ' τα. Κοίταξέ τα.
Τα μαλλιά σου.
Είμαι δω.
Δεν φοβάμαι.
Το ξέρω.
Δεν φοβάμαι.
Σ' αγαπώ.
Χαμογέλασέ μου.
Δεν θυμάμαι τι πρέπει να πω. Ξέρω ότι το 'μαθα απ' έξω.
Υποσχέθηκες ότι θα μου έλεγες. Τι σημαίνει αυτό;
"Καλύτερα να σε φάω".
Ποτέ...
να μη σπαταληθεί,
το θαύμα ενός άλλου ανθρώπου.
- Εσύ είσαι το θαύμα. - Όχι, εσύ είσαι.
Εσύ.
Υπότιτλοι Visiοntext: Α. Δημητρακοπούλου, Α. Βελιώτου
Συγχρονισμός Υποτίτλων [2025] -- K i d B i l l y --
Για την έκδοση Rip: "WEBRip 1080p x264 AAC (YTS_MX)"