Ο ΛΑΟΣ ΠΡΟΣΤΑΖΕΙ
ΤΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ
ΤΟ ΝΕΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ
Μία σύγχρονη εφημερίδα για μία σύγχρονη εποχή
ΑΡΧΙΣΥΝΤΑΚΤΗΣ
Ναι, Ντι Μπι; Ξεκαθαρίζω τη σαβούρα.
Εντάξει.
Κύριε Κονέλ, δεν μπορώ να μείνω άνεργη τώρα. Ούτε μια μέρα.
Έχω μητέρα και δύο μικρές αδερφές...
Κι άλλα τηλεγραφήματα για καλή τύχη.
Ξέρετε πως είναι.
Πρέπει να συνεχίσω να δουλεύω.
Συγγνώμη. Με έστειλαν να κάνω ξεκαθάρισμα.
Σου είπα ότι η στήλη σου δε χρειάζεται πια. Είναι παλιομοδίτικη.
Στείλε και τους άλλους μέσα.
Θα σας πω. Παίρνω 30 την εβδομάδα. Θα πάρω 25, ή και 20.
- Θα κάνω ότι μου πείτε. - Δεν είναι για τα χρήματα.
Κυνηγάμε το τιράζ, με πυροτεχνήματα. Άτομα που δεν λογαριάζουν,
που αρχίζουν καβγάδες.
Είμαι μανούλα σ΄αυτά. Ξέρω τη πόλη απο την καλή.
- Δώστε μου μια ευκαιρία. - Εντάξει, περάστε.
Ο ταμίας έχει την επιταγή σου. Ποιοι είναι αυτοί;
Οι Γκιμπς, Κρόουλι, Κάνινγχαμ, Τζάιλς.
Κοπελιά! Μην ξεχάσεις να δώσεις το τελευταίο άρθρο σου πριν πληρωθείς.
Η στήλη σου χρειάζεται διορθώσεις.
Το κάθαρμα ο Ντι Μπι Νόρτον αγοράζει την εφημερίδα και διώχνει 40.
- Απολύθηκες κι εσύ; - Κι εσύ;
Λυπάμαι, Τζο.
Γιατί δεν γκρεμίζουμε το κτίριο;
Πριν το κάνεις, τελείωσε το άρθρο σου.
Παλιομοδίτικη.
Περίμενε, Τζο, περίμενε.
Ώστε θέλει πυροτεχνήματα, ε;
Εντάξει.
Ορίστε.
"Παραθέτω το γράμμα που έλαβα στο γραφείο μου το πρωί.
Είναι ένα σχόλιο σ' εκείνο που αποκαλούμε 'πολιτισμένος κόσμος'.
Αγαπητή δις Μίτσελ, προ 4ετίας απολύθηκα από τη δουλειά μου.
Έκτοτε δεν έχω βρει άλλη.
Αρχικά, τα έβαλα με το κράτος...
γιατί λόγω των πολιτικών έχουμε αυτή την ανεργία.
Αλλά μετά διαπίστωσα ότι ο κόσμος πάει κατά διαβόλου.
Ως διαμαρτυρία, θα αυτοκτονήσω πέφτοντας από τη στέγη του δημαρχείου.
Υπογραφή: Ανώνυμος. Ένας αηδιασμένος Αμερικανός πολίτης."
Σημείωμα του συντάκτη: Αν ρωτήσετε τη γνώμη μου,
οι λάθος άνθρωποι πέφτουν από στέγες.''
Ανν, εσύ το σκαρφίστηκες αυτό, έτσι;
Δεν πειράζει, δώσ' το.
"...λόγω των πολιτικών
έχουμε αυτή την ανεργία.''
Ορίστε. Ο Νόρτον κάνει ανοιχτή επίθεση στο Κυβερνήτη.
Είναι μόνο ένα γράμμα ενός αναγνώστη στη στήλη.
Όχι, το μυρίζομαι. Είναι δουλειά του Νόρτον.
Καλημέρα, κύριοι. Ήρθατε νωρίς.
Κυβερνήτη είδατε το "Νέο Ρεπορτάζ";
Ναι, μου την έφεραν με το πρωινό.
- Ο Τζιμ πιστεύει ότι ο Νόρτον. - Και βέβαια.
Έλα, Τζιμ, αυτό εδώ;
Ο Νόρτον κάνει αλλιώς τις δουλειές του.
Είναι ανοιχτή επίθεση εναντίον σας. Πιστέψτε με.
Γιατί αγόρασε την εφημερίδα;
Γιατί προσέλαβε έναν εκδότη σαν τον Κονέλ;
Είναι στη βιομηχανία πετρελαίου. Θέλει το κεφάλι σας.
Εντάξει, Τζιμ. Μην ξεκινάς αιματοχυσία.
- Θα το εξετάσω. - Μάλιστα;
Πάρτε μου τον Σπένσερ στην Κρόνικλ
Ναι, το είδα. Κατά την άποψη μου είναι ψεύτικο γράμμα.
Φαίνεται από μακριά.
Θα βάλω τον Δήμαρχο και το Επιμελητήριο να τους πιέσουν.
Πάρτε το Δήμαρχο Λόβετ.
Συγγνώμη, αλλά μιλάει στο άλλο τηλέφωνο.
Ναι ξέρω κα Μπρούστερ χαλάει την εικόνα της πόλης.
- Μου έκαναν αρκετά τηλέφωνα. - Ο Σπένσερ από την Κρόνικλ.
Μισό λεπτό.
Ναι, κα Μπρούστερ, σας ακούω.
Επιμένω στο να βρεθεί δουλειά σε εκείνον τον Ανώνυμο.
Αν δεν συμβεί τίποτα, θα καλέσω την ολομέλεια.
Θα συσκεφτούμε και θα φροντίσουμε να...
Ναι, Σπένσι; Ποιος; Ο κυβερνήτης;
Από το κτίριο μου θέλει να πηδήξει και πλησιάζουν εκλογές.
Τι; Πάρε τον Κονέλ στο "Νέο Ρεπορτάζ"!
Είναι ικανός να μου καταστρέψει την νίκη...
- Τι ήταν αυτό; - Ποιο;
- Κάτι έπεσε από το παράθυρο. - Δεν είδα τίποτα.
Μη στέκεσαι έτσι, ανόητε! Πήγαινε να δεις. Άνοιξέ το παράθυρο.
Γιατί να διαλέξει το κτίριό μου;
Υπάρχει πλήθος στο δρόμο; Μπορεί να πιάστηκε κάπου.
- Πρέπει να ήταν γλάρος. - Γλάρος;
Τι δουλειά έχει ένας γλάρος στο Δημαρχείο;
- Είναι κακός οιωνός. - Όχι, ο γλάρος είναι καλό πουλί.
Όλα εντάξει, κα Μπρούστερ. Ήταν ένας γλάρος.
Δεν έγινε τίποτα ακόμα. Προσέχω.
Μην ανησυχείτε. Αφήστε σε μένα. Σπένσερ, θα σε ξαναπάρω.
Εμπρός, Κονέλ!
Τι κάνεις εκεί; Εδώ ο Δήμαρχος.
Ναι, Δήμαρχε Λόβετ. Πόσες φορές θα με πάρετε τηλέφωνο;
Τους έβαλα όλους να ψάχνουν.
Είδατε το σημερινό φύλλο;
''Έκκληση προς τον Ανώνυμο. Ξανασκέψου το.
Η ζωή είναι υπέροχη, λέει ο Δήμαρχος.
Αν θέλεις δουλειά, έλα στον εκδότη κ.λ.π..."
Εντάξει, Δήμαρχε, θα σας ενημερώσω όταν έχω νεώτερα.
Τι;
Τότε κατεβάστε τα στόρια.
Πήγα στο σπίτι της μις Μίτσελ. Είναι σε άσχημη κατάσταση.
- Που είναι; - Συντηρεί μητέρα και δύο παιδιά.
- Τη βρήκες; - Όχι. Η μητέρα της ανησυχεί.
- Είπε ότι έφυγε μεθυσμένη, - Άντε να τη βρεις.
Αυτό που δεν σας είπα ότι είναι κόρη του γιατρού Μίτσελ.
Έσωσε τη ζωή της μητέρας μου χωρίς να πάρει χρήματα.
Εντάξει αφεντικό. Πάω να τη βρω.
Είναι δυνατόν, Επίτροπε; Είχατε 24 ώρες.
Εντάξει Χόκσοου, πάρε μολύβι. Ξανά απο την αρχή.
Γύρω στο 1,65, καστανά μάτια,
καστανόξανθα μαλλιά...
και τα ωραιότερα πόδια...
που πάτησαν ποτέ σε αυτό το γραφείο.
- Με ζητήσατε; - Όχι.
Έβαλα τον στρατό και το λιμενικό να σε ψάχνουν έτσι για την πλάκα.
Θυμάμαι πολύ καλά ότι με απολύσατε.
Έχεις όμως ένα περιουσιακό στοιχείο της εφημερίδας.
- Ποιο; - Το γράμμα!
- Ποιο γράμμα; - Αυτό από τον Ανώνυμο.
Αναστατώθηκε η πόλη. Πρέπει να το βρούμε. Είναι το μόνο στοιχείο.
- Δεν υπάρχει γράμμα. - Θα φέρουμε γραφολόγο...
- Τι; - Δεν υπάρχει γράμμα.
- Για ξαναπές το. - Δεν υπάρχει. Το επινόησα.
Το επινόησες;
Είπατε ότι θέλατε πυροτεχνήματα.
Δεν ξέρεις ότι του βρήκαν 9 δουλειές,
22 οικογένειες θέλουν να τον φιλοξενήσουν,
5 γυναίκες να τον παντρευτούν κι ο Δήμαρχος θέλει να τον υιοθετήσει;
- Πήρα στο νεκροτομείο. Μια κοπέλα- - Πάψε!
Ανν!
Ένα μένει να κάνουμε, Χανκ. Να κλείσουμε γρήγορα το θέμα.
Γράψε ένα ρεπορτάζ. Πες ότι ήταν εδώ...
κι ότι λυπάται που έγραψε το γράμμα...
Βέβαια, Ήρθε εδώ και του άλλαξα γνώμη.
''Ο συντάκτης του "Νέου Ρεπορτάζ σώζει τη ζωή του Ανώνυμου." Τέλειο.
Θα βάλω τον Νεντ να το γράψει.
- Νεντ, έχω ένα ρεπορτάζ... - Περιμένετε ένα λεπτό.
Για ακούστε, μεγάλε, και ευφυή εκδότη.
Ήρθατε να ζωντανέψετε την εφημερίδα.
Όλη η πόλη είναι περίεργη για τον Ανώνυμο...
...κι εσείς θα τον θάψετε.
Θα ανεβάσει την κυκλοφορία, αν ξεκινήσετε μια σειρά άρθρων.
- Για ποιον; - Τον Ανώνυμο.
- Ποιον Ανώνυμο; - Τον δικό μας. Εκείνο που επινόησα.
Άκουσε, ιδιοφυΐα μου.
Αν υπήρχε Ανώνυμος κι έμπαινε στο γραφείο, τι θα κάνατε;
Θα του βρίσκατε δουλειά και τέλος;
- Εγώ όχι. Θα έκανα συμφωνία μαζί του. - Συμφωνία;
Όταν βρίσκεις τέτοιο θέμα, το κρατάς
για ένα-δύο μήνες. Εγώ ξέρετε τι θα έκανα;
Ως τα Χριστούγεννα, θα έγραφα κάθε μέρα γι' αυτόν.
Αρχίζοντας από την παιδική ηλικία, τη μόρφωση, την πρώτη του δουλειά
Ένας νέος αντιμέτωπος με το χαοτικό κόσμο.
Το πρόβλημα του μέσου ανθρώπου, όλων των Ανωνύμων.
Τότε έρχεται το δράμα. Αποθαρρύνεται.
Ανακαλύπτει ότι ο κόσμος και τα ιδανικά του καταρρέουν.
Και τι κάνει; Αποφασίζει να...
αυτοκτονήσει ως διαμαρτυρία για τον πολιτισμό.
Σκέφτεται το ποτάμι, αλλά όχι. Έχει καλύτερη ιδέα:
Το Δημαρχείο. Γιατί; Θέλει να τραβήξει την προσοχή.
Θέλει να μιλήσει και μόνο έτσι θα τον ακούσουν.
- Τότε; - Τότε;
Τότε μου γράφει ένα γράμμα και τον βρίσκω.
Μου ανοίγει την καρδιά του. Και θα γράφω τη στήλη:
''Διαμαρτύρομαι,'' από τον Ανώνυμο.
Διαμαρτύρεται για όλα τα κακά του κόσμου.
Για απληστία, λαγνεία, μίσος, φόβο. Για την ζωώδη ανθρώπινη φύση.
Θα ξεσπάσουν διαφωνίες. Να αυτοκτονήσει ή όχι;
Ο κόσμος θα του γράφει γράμματα και θα τον ικετεύει. Αλλά, όχι!
Ο Ανώνυμος θα παραμείνει ακλόνητος.
Την παραμονή των Χριστουγέννων θ' αυτοκτονήσει.
Πολύ ωραίο, δις Μίτσελ.
Αλλά θα σας πείραζε να μου πείτε ποιος θ' αυτοκτονήσει την παραμονή;
- Ο Ανώνυμος. - Ποιος Ανώνυμος;
Αυτός που θα προσλάβουμε, κουφιοκέφαλε!
Μια στιγμή να καταλάβω.
Λέτε να προσλάβουμε κάποιον που θα πει ότι θ' αυτοκτονήσει;
Αρχίζετε και το πιάνετε.
- Ποιον για παράδειγμα; - Τον καθένα. Και ο Μπίνι θα κάνει.
Βέβαια. Ποιος εγώ; Να πηδήξω;
Όχι τα Χριστούγεννα! Είμαι προληπτικός!
Κάντε μου τη χάρη. Παντρευτείτε και να κάνετε παιδιά, αλλά
μακριά από τις εφημερίδες.
Πρέπει να τελειώνουμε με το άρθρο πριν να είναι αργά.
Πιστεύετε ότι είστε έξυπνος. Αν έβρεχε χαρτονομίσματα,
θα ψάχνατε τη δεκάρα που χάσατε κάπου.
Χάνω το χρόνο μου ακούγοντας την τρελή.
Η Κρόνικλ λέει ότι ο Ανώνυμος είναι ψεύτικος.
Οι παλιό...
"Η ιστορία του Ανώνυμου είναι σκέτος ερασιτεχνισμός
Είναι τόσο ψεύτικη, που είναι θαύμα που κάποιοι την παίρνουν σοβαρά."
- Τι λέτε γι' αυτούς; - Ωραία!
Κάντε αυτό που θέλουν τώρα. Εμπρός!
Πείτε ότι ο Ανώνυμος ήρθε εδώ και το μετάνιωσε.
Ξέρετε πώς θα φανεί αυτό.
- Τελειώσαμε, Νεντ. Ευχαριστώ. - Εντάξει.
Ερασιτέχνες, ε; Αυτοί οι εξυπνάκηδες.
- Θα τους έδινα μάθημα... - Αφεντικό! Κοίταξε εδώ.
- Τι; - Κοίταξε.
Τι θέλουν;
- Λένε ότι έγραψαν το γράμμα. - Εγώ το έγραψα, αφεντικό.
Ώστε όλοι το έγραψαν.
Να περιμένουν. Ανάμεσά τους βρίσκεται και ο Ανώνυμός μας.
Είναι απελπισμένοι και θα έκαναν οτιδήποτε για ένα καφέ.
Διαλέξτε έναν και κάντε την Κρόνικλ να το βουλώσει.
- Αρχίζει να μου αρέσει αυτό. - Πιστεύω ότι παίζεις με τη φωτιά.
Όχι, η κοπέλα έχει δίκιο.
Δεν θα αφήσουμε την Κρόνικλ να γελάει μαζί μας.
Πρέπει να δημιουργήσουμε έναν Ανώνυμο.
Ερασιτεχνισμός, ε; Θα τους δείξω εγώ.
Δεν υπάρχει λόγος να μάθουν την αλήθεια...
γιατί φυσικά δεν θα πω τίποτα.
- Εντάξει, πήρες πίσω τη δουλειά σου. - Συν μπόνους.
- Τι μπόνους; - Των 1.000 δολαρίων...
που θα μου έδινε η Κρόνικλ γι' αυτή την ομολογία.
"Εγώ, η Ανν Μίτσελ, βεβαιώνω ότι έγραψα το γράμμα του Ανώνυμου..."
- Μπορώ να διαβάσω. - Συγγνώμη.
Νομίζεις ότι αυτό αξίζει 1.000 δολάρια;
Η Κρόνικλ θα το θεωρούσε τσάμπα.
Μας απειλεί κι από πάνω.
Καλά, είμαστε σύμφωνοι. Να δούμε τους υποψήφιους.
Αυτός που θα διαλέξουμε θα είναι ο τυπικός μέσος.
Ο τυπικός Αμερικανός που κρατάει το στόμα του κλειστό.
Δείξε μου Αμερικανό που δε μιλάει και θα τον φάω.
Μπίνι, φέρ' τους έναν-έναν.
Εσύ έγραψες το γράμμα;
- Όχι. - Τι θέλεις εδώ τότε;
Λένε ότι υπάρχουν δουλειές. Ίσως έμεινε καμία.
Πήγες στο σχολείο;
- Για λίγο. - Τι δουλειά έκανες;
- Ημουν πασαδόρος - Σε μπέιζμπολ;
- Ναι, μέχρι που χτύπησα το χέρι μου. - Πού έπαιζες;
Σε μικρές κατηγορίες κυρίως.
- Έχεις οικογένεια; - Όχι.
- Περαστικός είσαι; - Ναι.
Μ' ένα φίλο μου. Έξω είναι.
- Φαίνεται εντάξει. - Τέλειος! Παίκτης μπέιζμπολ!
Τι πιο Αμερικανικό;
- Μακάρι να είχε οικογένεια. - Είναι καλύτερα έτσι.
Κοιτάξτε το πρόσωπό του. Είναι θαυμάσιο.
Αυτόν θα τον πιστέψουν. Ελάτε!
- Πώς ονομάζεσαι; - Τζον Γουίλοουμπι.
Στο μπέιζμπολ με φώναζαν "Ψηλό Τζον Γουίλοουμπι".
Θα ήθελες να βγάλεις μερικά χρήματα;
Ναι... ίσως.
Είσαι πρόθυμος να δηλώσεις ότι έγραψες το γράμμα και να επιμείνεις;
Κατάλαβα.
Ναι. Ίσως.
Είναι ο άνθρωπός μας. Ούτε να τον είχαμε παραγγείλει.
Δε μοιάζει με αυτόν που θα παρανομούσε.
Όταν είσαι απελπισμένος για χρήματα, κάνεις πολλά.
Είναι ο άνθρωπός μας, σας λέω.. Λιποθύμησε.
Φέρτε του νερό, γρήγορα! - Κάνε γρήγορα.
Καθίστε εδώ.
- Είστε καλά; - Ναι.
Αυτό είναι το έκτο;
Πεινούσατε, ε;
- Είναι παλαβή αυτή η δουλειά. - Δεν σε ρώτησε κανείς.
Δε διορθώνεις τον κόσμο πέφτοντας από κτίρια.
Ούτε αν έπεφταν πάνω σου δε θα τον διόρθωνες.
Μη τον συμμερίζεστε. Μισεί τους ανθρώπους.
- Σας συμπαθεί για να είναι μαζί σας. - Επειδή παίζουμε ντουέτο.
Τον συνάντησα σ΄ένα βαγόνι πριν δύο χρόνια.
Έπαιζα φυσαρμόνικα κι άρχισε να παίζει μαζί μου. Από τότε, είναι μαζί μου.
- Εντάξει παιδιά, να'τος. - Δεν θα τον φωτογραφίσετε
να τρώει σάντουιτς και με αυτά τα γένια.
- Θα πηδήξει από το κτίριο. - Όχι γιατί είναι άνεργος.
Αυτό δεν είναι είδηση. Θα πηδήξει λόγω αρχών.
Ίσως έχετε δίκιο.
Να πλυθεί, να τον πάμε σε ξενοδοχείο με φύλακα. Να έχει μυστήριο.
- Μιλήσατε στον κο Νόρτον; - Πιστεύει ότι είναι υπέροχο.
Θέλει να κατακλύσουμε την πολιτεία με φωτογραφίες.
- Ωραία. Αυτό είναι το συμβόλαιο; - Ναι.
- Τι κάνει αυτός εδώ; - Φίλος του. Παίζουν ντουέτο.
- Ντουέτο; Τον εμπιστευόμαστε; - Εγώ ναι.
Τον εμπιστεύεσαι, ε; Σ' εμπιστεύεται κι αυτός;
Μην ανησυχείτε. Είναι εντάξει.
Δε θέλω να το ξέρουν πολλοί.
Πρώτα, θέλω ένα αντίγραφο του γράμματος με τα δικά σου γράμματα.
- Το έχω ήδη. Ορίστε. - Ωραία.
Τώρα υπέγραψε αυτή τη συμφωνία.
Μας δίνει αποκλειστικότητα στην ιστορία σου, ως και τα Χριστούγεννα.
Στις 26 Δεκεμβρίου, θα πάρεις ένα εισιτήριο τραίνου και θα φύγεις.
Η εφημερίδα θα πληρώσει για να γίνει καλά το χέρι σου. Αυτό δε θες;
- Από καλό ορθοπεδικό, όμως. - Εντάξει. Υπόγραψέ το.
Πάρε 50 δολάρια για τα έξοδα σου. Εντάξει, Μπίνι;
Υπ΄ευθύνη σου. Σουίτα στο Ιμπίριαλ και σωματοφύλακες.
Και καινούργια ρούχα.
- Να τον ξεψειριάσουμε; - Ναι, ναι.
- Και τους δυο; - Ναι, αλλά μην τους χάσεις.
- Μπίνι, γκρι κοστούμι, έτσι; - Ναι.
Εντάξει, παιδιά.
Με το μαλακό, Ανώνυμε.
Κι εσύ άρχισε να δακτυλογραφείς. Είναι τέλειο.
Χωρίς ευθύνες, μόνο δηλώσεις του Ανώνυμου θα την ψήσουμε.
Μην ξεχάσεις την επιταγή των 1.000 δολαρίων.
Ναι.
Εντάξει, παιδιά. Μείνετε έξω και να μη μπει κανείς. Εσείς οι δύο καθίστε εδώ.
Φίνο, έτσι;
- Εγώ δεν θα μείνω εδώ. - Και βέβαια θα μείνεις.
Κάτω από τη γέφυρα που κοιμηθήκαμε χθες είναι καλά.
- Τι να τα κάνω αυτά; - Στην κρεβατοκάμαρα.
Δώσε μου τα δικά μου. Δε μένω.
Θα πηγαίναμε στο Κολόμπια Ρίβερ πριν όλα αυτά. Το θυμάσαι, έτσι;
Και βέβαια, το θυμάμαι. Βούλωσαν το αυτιά σου στο ασανσέρ; Τα δικά μου, ναι.
Δεν είναι καλό σου λέω. Θα συνηθίσεις σε πολλά και θα σε χαλάσουν.
Τα 50 δολάρια στην τσέπη σου ξεκίνησαν ήδη.
Μην το χρεώνεις αυτό σε μένα.
Σταμάτα να ανησυχείς. Θα μου γιατρέψουν το χέρι.
Εδώ έχει πούρα που έστειλε το αφεντικό. Πάρτε ένα.
- Συνταγματάρχη; - Όχι.
Ούτε στην Α' Κατηγορία δε σε περιποιούνται έτσι.
Βολευτείτε. Εφημερίδα;
Ούτε εφημερίδες διαβάζω, ούτε ραδιόφωνο ακούω.
Τα έχουν μαγειρεμένα. Δε χρειάζεται να διαβάσω.
Έχω ξαναδεί κάτι σαν κι εσένα να παίρνουν την κάτω βόλτα.
Που δεν ανησυχούσαν ποτέ, και που χάζεψαν μόλις πήραν μια δεκάρα.
Το πρώτο που...
- Κοίτα την κρεβατοκάμαρα. - Όχι.
Το πρώτο που του συμβαίνει πηγαίνει σε εστιατόρια...
τρώει σαλάτες, κέικ και τσάι.
Ότι τροφή κάνει ζημιά στον οργανισμό.
Μετά θέλει δωμάτιο.
Δωμάτιο με θέρμανση, κουρτίνες και χαλιά.
Μαλακώνει τόσο που δεν μπορεί να κοιμάται χωρίς κρεβάτι.
Μην ανησυχείς, Συνταγματάρχη. Τα 50 δολάρια δεν θα με χαλάσουν.
Πολλοί άρχισαν με 50 δολάρια και κατέληξαν με τραπεζικό λογαριασμό.
Τι κακό έχει ο τραπεζικός λογαριασμός;
Θα σου πω, Ψηλέ Τζον, μόλις αποκτήσεις λογαριασμό,
θα σ' έχουν στο χέρι! Ναι φίλε μου, στο χέρι.
- Ποιοι; - Τα αρπακτικά.
Ποιοι;
Να το Δημαρχείο, απ' όπου υποτίθεται θα πέσω. Είναι πιο ψηλό από αυτό.
- Ποιοι τον έχουν στο χέρι; - Τα αρπακτικά.
Μια στιγμή.
Δεν θα πέσεις ως την παραμονή των Χριστουγέννων. Θες να με μπλέξεις;
Αν σε βάλει σε μπελάδες, θα σου κάνω χάρη. Δε θα πηδήξω.
Και μόλις σε βάλουν στο χέρι δε θα έχεις πιο πολλές ελπίδες από ένα λαγό.
Ποιοι είπες θα τον βάλουν στο χέρι;
Εδώ είναι από αυτά που τηλεφωνείς αν θέλεις κάτι;
- Ναι, πάρε τηλέφωνο. - Πάντα ήθελα να το κάνω αυτό.
Έι, φίλε, κοίτα.
Πες μου πάλι. Ποιοι θα τον έχουν στο χέρι;
Τα αρπακτικά.
Ποιοι είναι αυτοί;
- Ήσουν ποτέ άφραγκος; - Πολύ συχνά.
Εντάξει. Περπατάς χωρίς δεκάρα στην τσέπη και δε σ' ενοχλεί κανείς.
Σε προσπερνούν εκατοντάδες άνθρωποι κάθε επαγγέλματος:
Έμποροι παπουτσιών, καπέλων, επίπλων, αυτοκινήτων και άλλων.
Είναι αξιαγάπητοι και σ' αφήνουν ήσυχο. Έτσι δεν είναι;
Μόλις πιάσεις λίγα λεφτά, τι γίνεται;
Όλοι αυτοί οι αξιαγάπητοι γίνονται αρπακτικά. Με πολλές δαγκάνες!
Σε πλησιάζουν ύπουλα να σου πουλήσουν κάτι.
Έχουν μακριά νύχια κι αρχίζουν να σε πνίγουν.
Θες να ξεφύγεις και φωνάζεις, μα δεν έχεις ελπίδα. Σ΄έχουν πιάσει.
Χωρίς να το καταλάβεις, αποκτάς πράγματα. Αμάξι για παράδειγμα.
Η ζωή σου γίνεται πολύπλοκη:
Πληρώνεις άδεια, πινακίδες, βενζίνη, λάδια, φόρους, ασφάλεια,
τέλη κυκλοφορίας, λογαριασμούς, ελαστικά, κλήσεις,
διόδια, τροχονόμους, δικηγόρους, πρόστιμα και πολλά άλλα.
Και τι γίνεται;
Δεν είσαι πια ελεύθερος κι ευτυχισμένος.
Χρειάζεσαι χρήματα για να πληρώσεις για όλα αυτά.
Έτσι, κυνηγάς αυτά που έχουν οι άλλοι.
Και τότε γίνεσαι κι εσύ αρπακτικό.
Κέρδισες, Συνταγματάρχη. Πάρε τα πενήντα.
- Πήγαινε και ξεφορτώσου τα. - Και βέβαια. Το συντομότερο.
Θα πάρω κονσέρβες, σύνεργα για ψάρεμα. Και τα άλλα θα τα χαρίσω.
Θα τα χαρίσεις;
Πάρε μου και ένα γάντι μπέιζ μπολ. Θέλω να προπονηθώ.
- Θα τα χαρίσει, πάω να πάρω μερικά. - Γύρνα πίσω, αρπακτικό.
Θα μας στείλετε 5 χάμπουργκερ με τις γαρνιτούρες.
πέντε παγωτά σοκολάτα και πέντε κομμάτια μηλόπιτα;
Χωρίς μήλο. Με τυρί.
Ναι, ευχαριστώ.
Γεια σας.
Για δες εδώ.
- Ο άνθρωπος της πόλης μας! - Όλα έτοιμα, μις Ανν.
Α, ναι. Πάμε.
- Θέλουμε δράση στις φωτογραφίες. - Κίνηση;
Όχι, όχι. Αυτός ο άνθρωπος θα πηδήξει απο την ταράτσα.
Περίμενε. Άσε με να σε χτενίσω.
Ορίστε, πολύ καλύτερα.
- Δεν έχει ωραίο πρόσωπο; - Ναι, είναι όμορφος.
Κάθισε. Πάψε χοντροκέφαλε.
Σοβαρή έκφραση τώρα.
- Δεν μπορώ. Νιώθω πολύ καλά. - Έλα τώρα. Είναι σοβαρό.
Είσαι αυτός που αηδίασε με τον πολιτισμό.
- Με όλον; - Ναι, είσαι θυμωμένος με τον κόσμο!
- Στριμμένος, ε; - Ναι.
Όχι, όχι!
Όχι.
Κοίτα, δε χρειάζεται να μυρίζεις τον κόσμο.
- Με όλους αυτούς στις κερκίδες. - Μη δίνεις σημασία.
Σήκω.
Δείξε μας πώς είσαι όταν διαμαρτύρεσαι.
- Για ποιο; - Για οτιδήποτε. Απλά διαμαρτύρεσαι.
Δεν έχω λόγο.
Κοίτα, είμαι ο διαιτητής κι ενώ έφτασες στη βάση, φωνάζω άουτ.
- Τι θα έκανες; - Ώστε έτσι;
- Γιατί δεν το σφύρίξες σωστά, ηλίθιε; - Τράβα τον, Έντι. Τράβα τον.
ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΕΝΤΙΜΟΤΗΤΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΩΡΟΔΟΚΙΑ
ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΔΕΝ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΤΟΥΣ ΦΤΩΧΟΥΣ
Έκτακτο! Έκτακτο!
Διαβάστε τα νέα!
Δεν με νοιάζει ποιου την φωτογραφία δημοσιεύουν,
επιμένω ότι ο Ανώνυμος είναι μύθος. Να το θυμάστε αυτό.
Θα επιμείνω να προσαχθεί για ανάκριση.
Το ξέρετε καλά, όπως κι εγώ ότι αυτή την ιστορία...
τη μηχανεύτηκε ένας κακός άνθρωπος με κακό σκοπό.
Ο κύριος Ντι Μπι Νόρτον.
Ο κος Κονέλ και η μις Μίτσελ είναι στο σπίτι, κύριε.
Ώστε έτσι; Πάμε.
Θεωρώ ότι είναι ανοησία να σταματήσουμε τώρα.
Παίρνει χιλιάδες γράμματα. Θα μεταδοθεί σαν φωτιά.
Τι φοβάστε, κε Κονέλ; Διπλασιάστηκε η κυκλοφορία.
Όλοι θύμωσαν, όμως. Οι διαφημίσεις μειώθηκαν. Ο Κυβερνήτης κάνει αγωγή.
Όλοι ξέρουν ότι είναι ψεύτικος και επιμένουν να τον δουν.
Να τον δουν; Θα τον ακούσουν κιόλας.
Έχετε ραδιοφωνικό σταθμό. Να τον βάλουμε να μιλήσει.
Πρόσεξε αυτή τη γυναίκα, Ντι Μπι, θα σε παλαβώσει.
Αυτός για μπέιζμπολ ξέρει μόνο.
Δεν ξέρουμε τι μπορεί να κάνει.
Χθες μπήκα και καθόταν στο τραπέζι κρατώντας ένα καλάμι ψαρέματος...
Διώξε τον πριν πάθουμε ζημιά.
Αν το κάνετε, θα είστε τόσο βλάκας όσο αυτός εδώ.
- Έχεις πιάσει το λαχείο. - Το παραδέχομαι,
αλλά και ο κ. Νόρτον που θέλει να μπει στην πολιτική.
Γι΄αυτό δεν πήρατε την εφημερίδα;
Βγάλτε τον Ανώνυμο στον αέρα και θα τον ακούσουν 130 εκατομμύρια.
Ας πει ό,τι θέλει. Ξεχάστε Κυβερνήτη και Δήμαρχο.
Θα έχει εθνικό ενδιαφέρον. Αν πετύχει εδώ, θα πετύχει παντού.
Κι εσείς θα κινείτε τα νήματα, κ. Νόρτον.
Κανονίστε να βγει στον αέρα.
- Ντι Μπι... - Το συντομότερο δυνατό.
Εντάξει. Ήρθα μόνο να έχω καλύτερη άποψη. Πάμε.
Εσείς μη φεύγετε. Θέλω να σας μιλήσω.
Καθίστε.
- Η ιδέα για τον Ανώνυμο ήταν δική σας; - Μάλιστα, κύριε.
- Πόσα χρήματα παίρνετε; - 30 δολάρια.
30 δολάρια.
Τι κυνηγάτε; Εννοώ...
- Θέλετε καριέρα δημοσιογράφου; - Χρήματα.
Χρήματα. Χαίρομαι που ακούω κάποιον να το παραδέχεται.
Μπορείτε να γράψετε μια ομιλία για το ραδιόφωνο;
- Βέβαια. - Θα σας δίνω 100 τη βδομάδα.
- 100 δολάρια. - Κι είναι μόνο η αρχή.
Παίξτε σωστά τα χαρτιά σας δε θα ανησυχήσετε ξανά για λεφτά.
Το ήξερα. Όποτε έρχεται μια ωραία γυναίκα...
Ο ανιψιός μου Τεντ Σέλτον. Η μις Μίτσελ.
- Πώς είστε; - Τι κάνετε;
Σου δίνω μια ευκαιρία, Καζανόβα. Πήγαινέ την σπίτι με το αμάξι.
- Πάντα διαβάζεις τη σκέψη μου. - Σας ευχαριστώ για όλα.
Και μις Μίτσελ,
στο εξής, καλύτερα να συνεργάζεστε μαζί μου.
Μάλιστα, κύριε.
- Νόμιζα ότι είχατε κοιμηθεί. - Θέλαμε να σε καληνυχτίσουμε.
Παλιόπαιδα, καθυστερείτε.
Ελάτε, παιδιά. Είναι αργά.
Εντάξει.
Ελάτε, ελάτε.
Αν ο Σκουτς θα μείνει μαζί μου, τέλειωσα.
- Δε θα γράψω ποτέ την ομιλία σωστά. - Μπορείς, Ανν, είσαι πολύ έξυπνη.
- Ναι, ξέρω. Τι ψάχνεις; - Την τσάντα σου. Χρειάζομαι 10 δολάρια.
Γιατί; Σου έδωσα 50 τις προάλλες.
Το ξέρω. Αλλά γέννησε η κυρία Μπερκ χθες. Τεσσάρων κιλών.
Δεν είχε τίποτα σπίτι. Τότε ήρθε η κυρία από την Επιτροπή.
Και πάνε τα 50. Τα 10 για ποιον είναι;
- Για τους Γουέμπστερ. - Τους Γουέμπστερ;
Θυμάσαι τους καλούς ανθρώπους που φρόντιζε ο πατέρας σου;
Θα τους αγόραζα λαχανικά.
- Είναι κρίμα εκείνοι οι φτωχοί... - Είσαι υπέροχη, σαν τον πατέρα.
Θυμάσαι πριν δυο βδομάδες που δεν είχαμε να φάμε;
Αλλά αυτοί έχουν μεγάλη ανάγκη κι έχουμε πολλά τώρα.
Αν εννοείς τα 1.000 δολάρια, ξέχνα τα. Τέλειωσαν πια.
Χρωστούσαμε παντού.
Πρέπει να σταματήσεις να δωρίζεις τα λεφτά σου.
Ανν, χρυσή μου.
Με συγχωρείς, μαμά. Μη μου δίνεις σημασία.
Ίσως γιατί είμαι ταραγμένη.
Έχω ευκαιρία να γίνω κάποια,
να σας εξασφαλίσω μια και καλή, και κόλλησα.
Αν τα κατάφερνα τώρα, να κάνει και έξι παιδιά η κυρία Μπερκ.
- Την ομιλία που γράφεις εννοείς; - Ναι, δεν μπορώ να ξεκολλήσω.
Δημιούργησα κάποιον που δίνει τη ζωή του για μια αρχή.
Χιλιάδες θα τον ακούσουν στο ραδιόφωνο,
κι αν δεν πει κάτι εντυπωσιακό δεν θα αξίζει.
Δεν ξέρω τι ομιλία προσπαθείς να γράψεις,
μα απ' όσα διάβασα, δε θα τον ακούσει κανείς.
Τι;
Πολλοί παραπονιούνται για τις πολιτικές ομιλίες
Ο κόσμος κουράστηκε ν' ακούει για απελπισία στο ραδιόφωνο.
Αν τον βάλεις να πει κάτι, γιατί να μην είναι κάτι απλό, αληθινό, ελπιδοφόρο;
Αν ζούσε ο πατέρας σου, θα ήξερε.
Ναι.
Ο πατέρας θα ήξερε.
Μια στιγμή.
Αυτό είναι το ημερολόγιο του πατέρα σου.
Του πατέρα...; Δεν ήξερα ότι είχε ημερολόγιο.
Αρκετό για 100 ομιλίες.
Που οι άνθρωποι έπρεπε να ακούσουν τώρα.
Να το προσέχεις.
Με βοηθάει να κρατώ τη μνήμη του ζωντανή.
Να είσαι σίγουρη, μητέρα.
Θέλουμε να τον δούμε!
Για μια στιγμή! Ο Ανώνυμος δε θέλει να υπογράψει αυτόγραφα.
- Τι κάνει όλη μέρα; - Τι κάνει όλη μέρα;
- Γράφει τ' απομνημονεύματά του. - Παρακαλώ!
Συγγνώμη. Δεν μπορείτε να τον δείτε. Θέλει να μείνει μόνος.
Όχι, διαλογίζεται όλη μέρα.
Μπάλα!
Δεν ξέρω πώς θ' αντέξεις εδώ ως τα Χριστούγεννα.
Δεν άκουσες σφύριγμα τραίνου εδώ και δυο βδομάδες.
Χτύπημα!
Ξέρω γιατί περιμένεις.
Κόλλησες με την κοπέλα.
Ό,τι χρειάζεται ένας άνδρας είναι να μπλέξει με μια γυναίκα.
Τι ήταν αυτό;
Έχασε την μπάλα.
Ατζαμή! Ατυχία, φίλε.
Μόλις ο άνδρας κατακτήσει τη γυναίκα η ζωή του περιπλέκεται.
Παίρνει έπιπλα.
Τον πέτυχες;
Βγήκες άουτ!
- Μπράβο. Στην 8η είμαστε; - Στην ένατη.
Μπίνι, τριγυρνούν δύο τύποι από την Κρόνικλ.
Έλα, αγγελοπρόσωπε.
- Πόσα-πόσα; - 3-2, υπέρ μας.
Υπέροχα!
Έχεις πολύ καλή φόρμα. Πρέπει να 'σουν καλός παίχτης.
Ετοιμαζόμουν για την μεγάλη κατηγορία, όταν χτύπησα...
τον αγκώνα μου. Έβαλα 19 γκολ σε ένα ματς.
- 19; - Ναι.
Με παρακολουθούσε ένας ανιχνευτής ταλέντων.
Ήρθε με ένα συμβόλαιο μετά τον αγώνα.
Δεν μπορούσα να σηκώσω το χέρι για να υπογράψω.
- Θα 'μαι εντάξει όταν το φτιάξουν. - Ναι, είναι κρίμα.
Τι εννοείς "κρίμα";
- Που δε θα ξαναπαίξεις ποτέ. - Μα τι λες; Μόλις σου είπα...
Ξέρεις πώς κάνουν στο μπέιζμπολ αν είσαι μπλεγμένος σε απάτη.
Σε απάτη; Τι εννοείς;
Σκεφτόμουν αυτή την υπόθεση.
Μόλις αποκαλυφθεί ότι είναι ψεύτικη,
τέρμα το μπέιζμπολ.
Ναι.
Δεν το σκέφτηκα ποτέ αυτό.
- Θεέ μου! - Και με τα παιδιά;
Αυτά που έχουν είδωλα τους παίχτες; Τι θα σκεφτούν για σένα;
Ναι.
Έι, Συνταγματάρχη.
Το άκουσες αυτό;
Πρέπει να βρω τρόπο να ξεφύγω από αυτό.
Τα ασανσέρ λειτουργούν ακόμη.
- Ένας τρόπος υπάρχει. - Ποιος;
Όταν βγεις στο ραδιόφωνο, να πεις ότι όλη η υπόθεση είναι στημένη.
Θα γίνεις σίγουρα ήρωας.
Ναι, αλλά πως θα κάνω καλά το χέρι μου;
Πολύ εύκολα.
Ξέρω κάποιον που θα δώσει 5.000
- να πεις την αλήθεια στο ραδιόφωνο. - 5.000 δολάρια.
Ναι, 5.000 δολάρια κι αμέσως.
Δε θα χρειαστεί να περιμένεις τα Χριστούγεννα.
Πρόσεχε, Ψηλέ Τζον. Σε πλησιάζουν.
Ποιος δίνει τα λεφτά;
Ο ιδιοκτήτης της Κρόνικλ.
Να και ο λόγος που σου έγραψαν.
5.000 δολάρια!
Βλέπω τα αρπακτικά να πλησιάζουν! Ολόκληρη στρατιά.
Είναι αλήθεια.
Ο ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΑΠΟΨΕ ΣΤΙΣ 9
Λυπάμαι, τα εισιτήρια έχουν εξαντληθεί. Πάρτε στο "Ρεπορτάζ".
Συγγνώμη, δεν υπάρχουν άλλα εισιτήρια.
Όλα έτοιμα για τη μεγάλη βραδιά; Υπέροχα!
- Γυρίστε λιγάκι. - Ακίνητος. Χαμογελάστε.
- Εντάξει Μπίνι, φτάνει. - Δρόμο τώρα.
Να η ομιλία. Είναι γραμμένη με κεφαλαία. Να τη διαβάσεις εύκολα.
Δεν έχεις τρακ, ε; Και βέβαια όχι, ούτε εκείνος.
- Ποιος; - Ο Ανώνυμος. Αυτός εκεί.
Να μην τρέμουν τα γόνατά σου. Ακούγεται από το μικρόφωνο.
Δε χρειάζεται να 'σαι νευρικός. Αρκεί να είσαι ειλικρινής.
- Για σας, μις Μίτσελ. - Εντάξει.
Εμπρός. Ναι, μητέρα, σ' ευχαριστώ.
Να ο καημενούλης!
Καλή τύχη, κ. Ανώνυμε Είμαστε μαζί σας.
Τα κορίτσια αποφάσισαν να μη πηδήξετε από την ταράτσα.
- Έχεις την ομιλία που σου έδωσα; - Ναι.
Θα δώσω τα χρήματα στο Συντ-χη μόλις ξεκινήσεις.
Θα σε περιμένει αμάξι στην πλαϊνή είσοδο.
Πως μπήκες εσύ εδώ μέσα;
- Του ευχήθηκα καλή τύχη. - Έλα, βγες έξω!
Έχεις και τις ευχές της μητέρας.
Όταν διαβάζεις την ομιλία, πίστεψε κάθε λέξη. Κατέληξε υπέροχος.
- Ποιος; - Ο Ανώνυμος της ομιλίας.
Ξέρεις κάτι; Άρχισα να τον ερωτεύομαι.
Αυτός είναι, κοπελιά. Όρμα του.
- Τι συμβαίνει; - Όχι, τόσο πολύ.
Όχι τέτοια. Ελάτε τώρα.
Δεν είναι ώρα για φτηνή δημοσιότητα, κ. Κονέλ.
Αν αποτύχει αυτός, θέλω βγει κάτι απ΄αυτό. Ετοιμάζω την Ανώνυμη.
- Ελάτε παιδιά! Αφήστε μας. - Ακόμη μια, παρακαλώ.
- Πως πας; - Εντάξει, Μπίνι. Φέρτα μέσα.
Χριστέ μου. Και μισιακά αρπακτικά!
Ορίστε, αφεντικό! Δείγματα από ανθρωπάκια.
Εντάξει, ανέβασέ τα.
Είναι γελοίο, κ. Κονέλ. Θα βγει στον αέρα σε λίγο.
Αργότερα θα βγάλετε φωτογραφίες.
Οι φωτογραφίες αργότερα.
Έλα, Σνουκς. Παράτα τα.
Αντίο, κ. Ανώνυμε.
- Μπίνι! - Εντάξει!
Σε ένα λεπτό βγαίνεις.
Και δεν κάναμε τίποτε.
Σε παρακαλώ, Τζον. Δε θα με απογοητεύσεις, έτσι;
Έτσι;
Όχι βέβαια. Αν πιστέψεις ότι είσαι ο αληθινός Ανώνυμος...
Όσα έγραψα, τα πίστευε κάποιος. Ο πατέρας μου, Τζον.
Όταν μιλούσε, ο κόσμος τον άκουγε. Θα ακούσουν κι εσένα.
Παράξενο... ξέρεις τι είπε η μητέρα μου;
Να σε κοιτάξω στα μάτια και θα δω τον πατέρα μου εκεί.
- Τι λέτε; - Ερχόμαστε.
Τζον, είσαι παίχτης. Πήγαινε και παίξε.
- Καλή τύχη. - Αφήστε τον να περάσει.
Πάμε να φύγουμε από εδώ. Εκεί είναι η πόρτα.
- Τι κάνεις εσύ εδώ; - Αυτό θα 'θελα να μάθω.
- Βγες, έξω! - Είναι φίλος μου.
Δεν πειράζει. Αφήστε τον.
Θα είμαι εκεί να σε υποστηρίζω.
Όχι, Τζον, εδώ πέρα.
Σε ετοιμότητα.
ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΤΟΝ ΑΝΩΝΥΜΟ ΑΠΟΨΕ
Τηλεφώνησε στην Κρόνικλ να βγάλει το παράρτημα.
Καλησπέρα σας. Είμαι ο Κένεθ Φράι για το "Νέο Ρεπορτάζ".
Απόψε, θα σας δώσουμε κάτι τελείως διαφορετικό.
Δίπλα μου στέκεται ο νέος που ανακοίνωσε δημόσια...
ότι την παραμονή των Χριστουγέννων θα αυτοκτονήσει.
Η αιτία:
"Διαμαρτύρομαι για την κατάσταση του πολιτισμού."
Κυρίες και κύριοι, το "Νέο Ρεπορτάζ" σας παρουσιάζει...
τον άνθρωπο που έγινε γρήγορα ο πιο δημοφιλής...
στη χώρα, τον Ανώνυμο.
Κυρίες και κύριοι...
Είμαι αυτός που γνωρίζετε ως Ανώνυμο.
Διάλεξα αυτό το όνομα γιατί φαίνεται να περιγράφει...
τον μέσο άνθρωπο κι αυτός είμαι εγώ.
Κι αυτός είμαι εγώ.
Αυτός ήμουν, πριν πω ότι θα αυτοκτονήσω...
πηδώντας από το Δημαρχείο την παραμονή των Χριστουγέννων.
Μάλλον δεν είμαι μέσος πια.
Τώρα, με προσέχουν ακόμη κι οι σπουδαίοι.
Μας πρόδωσαν.
Στο δήμαρχο και τον κυβερνήτη, για παράδειγμα, δεν αρέσουν...
- ...τα άρθρα που έγραψα. - Είσαι απατεώνας, νεαρέ!
Λες ένα σωρό ψέματα!
Ποιος σου έγραψε την ομιλία;
Μπίνι, πιάσε εκείνον τον τύπο!
Είναι διαφημιστικό κόλπο για το "Νέο Ρεπορτάζ".
Σπένσερ.
Ο θόρυβος που ακούσατε...
προκλήθηκε από ένα του κοινού που διέκοψε τον ομιλητή.
Η ομιλία θα συνεχιστεί.
Άνθρωποι σαν τον Κυβερνήτη...
άνθρωποι σαν τον Κυβερνήτη κι αυτόν εκεί να μην ανησυχούν.
Δεν θα μιλήσω για εκείνους, αλλά για μας,
τον μέσο άνθρωπο, τους Ανώνυμους.
Αν σας ρωτήσουν πώς μοιάζει ο μέσος Ανώνυμος,
δε θα ξέρατε να πείτε γιατί είναι πάρα πολλά πράγματα.
Είναι ο μεγάλος και ο μικρός,
Είναι απλός και συνετός. Είναι ειλικρινής,
αλλά έχει και την κλοπή μέσα του.
Σπάνια πάει σε τηλεφωνικό θάλαμο χωρίς να βάζει...
το χέρι του στη σχισμή να δει αν κάποιος ξέχασε ένα κέρμα.
Γι' αυτόν γράφονται αγγελίες,
σ' αυτόν πουλάνε όλοι.
Είναι τα σπουδαιότερα ανδρείκελα στον κόσμο,
και η παγκόσμια δύναμη.
Μάλιστα, κύριε...
Εμείς οι Ανώνυμοι είμαστε μεγάλη οικογένεια...
οι ταπεινοί που υποτίθεται ότι θα κληρονομήσουμε τη γη.
Μας βρίσκετε παντού. Καλλιεργούμε, σκάβουμε στα ορυχεία.
δουλεύουμε σε εργοστάσια, κρατάμε τα βιβλία, πετάμε αεροπλάνα...
και οδηγούμε λεωφορεία. Όταν ο αστυφύλακας φωνάξει "Κάνε πίσω, εσύ",
εννοεί εμάς, τους Ανώνυμους.
Τι λόγος είναι αυτός; Δεν τον διάβασες;
Υπάρχουμε από την αρχή του χρόνου. Χτίσαμε τις πυραμίδες.
Είδαμε τη σταύρωση του Χριστού,
τραβούσαμε κουπί στους τους Ρωμαίους αυτοκράτορες,
βοηθήσαμε τον Κολόμβο,
οπισθοχωρήσαμε από τη Μόσχα με το Ναπολέοντα...
και παγώσαμε με τον Ουάσιγκτον στην κοιλάδα Φορτζ.
Μάλιστα, κύριε,
βρισκόμαστε στη γη...
πριν αρχίσει η Ιστορία να περπατάει.
Στον αγώνα μας για ελευθερία, χτυπηθήκαμε πολλές φορές,
αλλά ανταποδώσαμε, γιατί είμαστε ο λαός και είμαστε σκληροί.
Είπαν ότι οι ελεύθεροι γίνονται μαλθακοί,
ότι δεν αντέχουμε. Είναι βλακείες!
Οι ελεύθεροι τα νικούν όλα
αν τραβάμε στην ίδια κατεύθυνση.
Ξέρω ότι λέτε: Τι μπορώ να κάνω;
Είμαι ένα ανθρωπάκι. Ο λόγος μου δε μετράει.
Κάνετε λάθος. Τα ανθρωπάκια πάντα μετρούν...
γιατί μακροπρόθεσμα ο χαρακτήρας μιας χώρας...
είναι το σύνολο των χαρακτήρων αυτών.
Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να βγούμε και να φωνάξουμε.
Δεν μπορούμε να νικήσουμε αν δε δουλέψουμε ομαδικά,
και εκεί εμφανίζεται ο κάθε Ανώνυμος.
Απο αυτόν εξαρτάται να βρεθεί με τον συνάδελφο του,
και ο συνάδελφος σας, φίλοι μου, είναι ο γείτονάς σας.
Είναι σπουδαίος ο γείτονας σας.
Θα τον χρειαστείτε κι εκείνος εσάς,
γι' αυτό τηλεφωνήστε του. Αν αρρωστήσει, επισκεφτείτε τον.
Αν πεινάει, ταΐστε τον.
Αν είναι άνεργος, βρείτε του δουλειά.
Για τους πολλούς από εσάς, ο γείτονας σας είναι ένας ξένος.
Ένας με σκύλο που γαβγίζει και με φράχτη υψωμένο γύρω του.
Δε γίνεται να μην ξέρετε τους συμπαίχτες σας.
Ρίξτε το φράχτη που σας χωρίζει.
Γκρεμίστε τον και θα γκρεμίσετε μίση και προκαταλήψεις.
Γκρεμίστε όλους τους φράχτες και θα έχετε ομαδική δουλειά.
Πολλοί θα σκέφτεστε: "Ζητάει να γίνουν θαύματα.
Περιμένει ν' αλλάξουν οι άνθρωποι ξαφνικά.''
Κάνετε λάθος. Δεν είναι θαύμα.
Γιατί το βλέπω να γίνεται μία φορά κάθε χρόνο όπως κι εσείς,
τα Χριστούγεννα.
Είναι ωραίο το πνεύμα των Χριστουγέννων,
να βλέπω πως επιδράει σε όλους τους ανθρώπους.
Γιατί το πνεύμα των Χριστουγέννων, να μη διαρκεί όλο το χρόνο;
Αν ο κάθε Ανώνυμος το έκανε να κρατάει 365 μέρες το χρόνο,
θα δημιουργούσαμε τέτοια δύναμη,
και ένα κύμα καλής θέλησης που κανείς δε θα του αντιστεκόταν.
Μάλιστα, φίλοι μου,
Οι ταπεινοί θα κληρονομήσουν τη γη μόνο όταν αγαπήσουν το γείτονά τους.
Καλύτερα ν' αρχίσετε από τώρα.
Μην περιμένετε να σκοτεινιάσει.
Ξύπνα, Ανώνυμε, εσύ είσαι η ελπίδα του κόσμου.
Τζον, ήσουν υπέροχος.
Μπράβο! Μπράβο!
- Πάμε να φύγουμε. - Τώρα μιλάς σωστά.
Στην άκρη, αρπακτικά!
Το ήξερα ότι θα ξυπνούσες κάποτε.
Χαίρομαι που φύγαμε από κει.
Είχα τις 5.000 στο χέρι. Θα είχα πάει στο γιατρό τώρα.
"Είσαι παίχτης, Τζον, είπε. Πήγαινε να παίξεις." Τι κορόιδο!
Είναι κι αυτή αρπακτικό. Είσαι τυχερός που ξέφυγες απ' αυτή.
Τι δουλειά είχα να μιλήσω εκεί; Εγώ;
- Όσο το σκέφτομαι...! - Γκρεμίστε τους φράχτες.
Αν γκρεμίσεις μια σανίδα από το φράχτη του γείτονα, θα σε μηνύσει!
5.000 δολάρια. Τα είχα στο χέρι μου.
Τι εννοείς "το έσκασε';
Να τον βρεις. Είναι φανταστικός.
Κολούμπια Ρίβερ, ερχόμαστε!
- Το "Τζίτερμπαγκς". - Ναι.
- Πόσα μας έμειναν; - Πενήντα σεντς.
- Να τα κάνουμε ντόνατς, ε; - Ναι.
Τι θα πάρετε κύριοι;
Έχεις δύο μπριζόλες τόσο μεγάλες και τόσο χοντρές;
Με πατάτες, ντομάτες, μηλόπιτα, παγωτό, καφέ...
Και ντόνατς, ξέρω. Έι, μαμά! Δύο ντόνατς.
- Δυο ντόνατς, έρχονται! - Μου πήρε τη γλύκα.
- Κοίτα εκεί. - Γραφτείτε στη λέσχη Ανωνύμων.
Στη λέσχη Ανώνυμων;
Εσύ είσαι ο Ανώνυμος; Ο Ανώνυμος.
- Γυαλιά χρειάζεσαι, φίλε μου. - Είναι φτυστός ο Ανώνυμος.
- Ναι, αλλά τον λένε Γουίλοουμπι. Είμαι ο Γουίλοουμπι. Παίζω μπέιζμπολ.
Όχι, γνωρίζω τη φωνή. Δε με γελάτε. Είσαι ο Ανώνυμος.
Μαμά! Μαμά! Είναι ο Ανώνυμος!
- Ο Ανώνυμος! - Κάθεται εκεί. Με σάρκα και οστά.
- Ποιος είπες ότι ήταν; - Ο Ανώνυμος. Ο ψηλός εκεί.
Αυτός είναι ο Ανώνυμος.
Κέντρο, ο Νταν Μπίβερ. Φώναξε όλους στην πόλη.
Ο Ανώνυμος ήταν στο μαγαζί μου. Παρήγγειλε ντόνατς!
Ήρθατε να δείτε τον Ανώνυμο και είστε όλοι γείτονες,
μα το γραφείο μου είναι σαν κουτί με σαρδέλες.
Πώς μοιάζει ο Ανώνυμος, Δήμαρχε;
Είναι από αυτούς τους ψηλούς της υπαίθρου.
Δεν μπορείτε να τον δείτε, γιατί δεν ψηφίσατε. Τι κάνεις;
Φύγε από το κατώφλι μου. Δεν ήρθε ακόμη ο κ. Νόρτον;
Γιατί αργεί; Θα έπρεπε να ήταν εδώ, εδώ και 15 λεπτά. Έρχεται τώρα.
Με αξιοπρέπεια όλοι. Μη ντροπιαστούμε. Να κάνουμε καλή εντύπωση.
Καλύτερα να του μιλήσω εγώ.
Να φανεί σαν μεγάλος σκοπός για το μέσο άνθρωπο.
Έρχεται. Κάντε χώρο.
Έρχονται. Εδώ είναι κ. Νόρτον.
Πώς είστε, κ. Νόρτον; Είμαι ο Δήμαρχος.
- Πίσω ο κόσμος! - Άσε με, ηλίθιε! Είμαι ο Δήμαρχος!
Μου είπατε να τον κρατήσω εδώ.
- Ωραία! Πώς είναι; - Καλά. Είναι στο γραφείο μου.
Μεγάλη μας τιμή που έχουμε τον Ανώνυμο κι εσάς εδώ.
Έχω να δω τέτοια έξαψη από τότε που κάηκε το παλιό Δημαρχείο.
Είναι τόσο ενθουσιασμένοι που σχεδόν του έσκισαν τα ρούχα.
Ματίλντα, τηλεφώνησε στις εφημερίδες. Πες ότι ήρθε ο κ. Νόρτον.
Περάστε στο γραφείο μου. Είναι άνετα. Μόλις έβαλα κλιματισμό.
Κάντε χώρο για τον κο Νόρτον. Στην άκρη.
Οι γείτονες του έφεραν ένα ελαφρύ γεύμα.
Γεια σου, Τζον.
Γεια.
Αν δε σας πειράζει, θα θέλαμε να του μιλήσουμε ιδιαιτέρως.
Βεβαίως. Βγείτε όλοι έξω!
Έτσι μπράβο. Πηγαίνετε.
Μη μου φέρνεις αντιρρήσεις. Περίμενε να πάμε σπίτι.
Μη με σπρώχνεις, κι ας είμαι η σύζυγός σου!
Κύριε Νόρτον, έχετε θράσος να τους βάζετε να μας κρατάνε εδώ.
Δε σας κρατάει κανείς.
- Είναι φυσιολογικό... - Τότε ας πηγαίνουμε.
Και δεν λέγομαι Ανώνυμος, αλλά Γουίλοουμπι.
Κοίτα, Τζον, συνέβη κάτι σημαντικό.
Ανοίγουν λέσχες Ανώνυμων. Ξέρουμε 8 και λένε...
Λέσχες Ανωνύμων; Για ποιο λόγο;
Για να εκτελούν τις αρχές τις ομιλίας σου.
Δε με νοιάζει. Φεύγω και δε θέλω να με σταματήσετε.
Δεν ξέρεις πόσο μεγάλο είναι. Λάβαμε χιλιάδες τηλεγραφήματα για σένα.
Ξεκίνησε για να ανεβάσετε την κυκλοφορία.
Την ανεβάσατε. Γιατί δεν μ΄αφήνετε ήσυχο τώρα.
Ξεκίνησε έτσι αλλά δεν είναι πια.
Ο κ. Νόρτον θέλει να χρηματοδοτήσει τις λέσχες όλης της χώρας.
Θέλει να σε στείλει περιοδεία.
Εμένα;
Βέβαια. Με την ικανότητά σου να επηρεάζεις το κοινό,
μπορεί να γίνει ένα λαμπρό κίνημα.
Να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Δε θέλω να μπλέξω σ΄αυτό.
Αν νομίζετε ότι θα δίνω διαλέξεις, είστε τρελοί.
Εγώ ξέρω μπέιζμπολ και μένω σ΄αυτό.
- Πάμε να φύγουμε, Συντ-χη. - Τζον.
Σας παρακαλώ, μόλις ξεφορτώθηκα τους άλλους.
Σας παρακαλώ, πείτε του ότι η λέσχη Ανωνύμων θέλει να του μιλήσει.
Αφήστε τους να περάσουν, κύριε Δήμαρχε.
Εντάξει, αλλά να θυμάστε τους καλούς σας τρόπους.
Να περπατάτε αργά, όπως έρχεστε να πληρώσετε τους φόρους.
- Δώστε μου μια ευκαιρία. - Ελάτε.
Με λένε Μπερτ Χάνσεν.
Πουλάω σόδα σε κατάστημα.
Κύριε, άκουσα την ομιλία σας με την γυναίκα μου.
Και ενθουσιαστήκαμε. Ειδικά η γυναίκα μου.
Μου έλεγε όλη τη νύχτα: "Αυτός ο άνθρωπος έχει δίκιο.
Το πρόβλημα είναι ότι κανείς δε νοιάζεται για το γείτονά του.
Γι' αυτό όλοι στην πόλη γκρινιάζουν μεταξύ τους.
Είπα εγώ: "Ωραία αλλά πως να αγαπήσει κανείς τους γείτονές μας;"
Το γέρο γκρινιάρη για παράδειγμα.
Ο γκρινιάρης Σμίδερς είναι αυτός που μένει δίπλα μας.
Είναι ένας γέρο-στριμμένος που έχει κατάστημα με μεταχειρισμένα έπιπλα.
Έχουμε χρόνια να του μιλήσουμε.
Μου φάνηκε σαν κακότροπος που μισούσε τον κόσμο
γιατί κοπανούσε πάντα την πόρτα του γκαράζ του
κι έπαιζε δυνατά το ραδιόφωνο κρατώντας μας ξύπνιους.
Την άλλη μέρα, πότιζα το γκαζόν και τον είδα...
να επιδιορθώνει το φράχτη του.
Η γυναίκα μου, φώναξε από το παράθυρο:
"Πήγαινε να του μιλήσεις, Μπερτ."
Είδα ότι δεν είχα τίποτα να χάσω κι έτσι του φώναξα:
"Καλημέρα, κε Σμίδερς.'' Συνέχισε να επιδιορθώνει το φράχτη του.
Τσατίστηκα! Γύρισα στη γυναίκα μου και είπε:
"Πιο δυνατά, δε σ' άκουσε.''
Έτσι φωνάζοντας δυνατά είπα: ''Καλημέρα, κ. Σμίδερς!''
Έμεινα έκπληκτος.
Ο γέρο γκρινιάρης γύρισε έκπληκτος, μου χαμογέλασε πλατιά,
πλησίασε, μου έδωσε το χέρι σαν αδελφός κι είπε: "Καλημέρα, Χάνσεν!
Χρόνια ήθελα να σου μιλήσω, μα νόμιζα ότι δε με συμπαθούσες."
Άρχισε να μου μιλάει σαν ευτυχισμένο παιδάκι.
Τα μάτια του έλαμπαν...
Κατάλαβα ότι ήταν καλός άνθρωπος μόνο που ήταν βαρήκοος.
Είπε ότι είναι κρίμα να μη γνωρίζουμε τους γείτονές μας.
Τότε είχε μια ιδέα. Είπε: "Τι θα έλεγες...
να προσκαλούσαμε όλους κάπου που θα γνωριζόμασταν καλύτερα.
Ένοιωσα τόσο καλά και συμφώνησα.
Έτσι γύρισε τη γειτονιά καλώντας όλους σε συνάντηση στο σχολείο.
Κι εγώ το είπα σε όλους τους πελάτες και στο αφεντικό μου.
- Μιλάω πολύ. - Όχι, κάθε άλλο. Συνέχισε.
Λοιπόν παρουσιάστηκαν σαράντα άτομα.
Βέβαια κανείς μας δεν ήξερε τι να κάνει,
αλλά εκπλαγήκαμε πόσο χαρούμενοι ήμασταν που αλληλοχαιρετιόμασταν
Πες του ότι κάναμε τον γκρινιάρη, πρόεδρο.
Α ναι, κάναμε πρόεδρο τον γκρινιάρη και ονομαστήκαμε Λέσχη Ανωνύμων.
Αυτή είναι η γυναίκα μου. Έλα εδώ, γλυκιά μου.
- Η γυναίκα μου, κ. Ανώνυμε. - Πως είστε;
- Είναι κι ο γκρινιάρης εδώ. - Αλήθεια;
Απο εδώ ο γκρινιάρης. Συγγνώμη, ο κος Σμίδερς.
Αν δε με έλεγες γκρινιάρη, δε θα μου φαινόταν φυσιολογικό.
Μάλλον ήρθε όλη η γειτονιά εκτός από τους Ντιλέινι.
Ζουν σε μεγάλο σπίτι με σιδερένιο φράχτη και κλειστά στόρια.
Πιστεύαμε ότι ήταν ένας γέρο-τσιγκούνης που καθόταν
και μετρούσε τα λεφτά του. Άρα, γιατί να τον καλέσουμε;
Μέχρι που ο Γκράιμς ο γαλατάς είπε: "Κάνετε λάθος για τους Ντιλέινι."
Ακύρωσαν την παραγγελία τους πριν μια βδομάδα...
κι όταν βρήκε το σημείωμα κοίταξε από τα στόρια
και είδε ότι το σπίτι ήταν άδειο.
"Πρέπει να πεινάνε", είπε.
Ο γερο-Ντιλέινι έφερνε ένα-ένα τα έπιπλά του στο μαγαζί μου και τα πουλούσε.
Κάποιοι από μας πήγαν να τον φέρουν.
Όλοι χαιρετήθηκαν και ασχολήθηκαν μαζί τους.
Τελικά το ζεύγος Ντιλέινι κάθισαν κι έβαλαν τα κλάματα.
Μετά, αρχίσαμε να μαθαίνουμε για πολλούς άλλους.
- Ο Γκρούμπελ για παράδειγμα. - Είναι εδώ.
- Βλέπεις; - Ναι, αυτός είναι.
Δεν τον ξέρετε αλλά...
όλοι νόμιζαν ότι είναι ο πιο άχρηστος στη γειτονιά γιατί ζούσε σαν ερημίτης.
Κανείς δεν είχε σχέσεις μαζί του μέχρι που ο ταχυδρόμος μας είπε την αλήθεια.
Ο Γκρούμπελ, λέει, ζει από τα σκουπίδια...
γιατί δε δέχεται ελεημοσύνη. Θα έχανε τον αυτοσεβασμό του.
Όπως είπατε στο ραδιόφωνο.
12 οικογένειες έδωσαν δουλειά στο Γκρούμπελ να ποτίζει τους κήπους τους.
Μετά βρήκαμε δουλειές σε άλλους έξι και πήρανε ανάσα
Και το αφεντικό μου, έδωσε δουλειά στο γερο-Ντιλέινι.
- Και σου έδωσε αύξηση 5 $. - Ναι, δεν είναι υπέροχο;
Μπερτ, με υποτιμήσατε. Κανείς δε μου ζήτησε να γίνω μέλος.
Λυπάμαι, Δήμαρχε. Ψηφίσαμε να μην έχουμε πολιτικούς.
Μόνο τους ανώνυμους της γειτονιάς. Ξέρετε πως είναι οι πολιτικοί.
Ο λόγος που θέλαμε να σας τα πούμε όλα αυτά,
ήταν να σας δώσουμε μια ιδέα του τι ξεκινήσατε.
Προσωπικά,
δεν βλέπω κανένα νόημα να πηδήξετε από πουθενά.
Όχι!
Ευχαριστώ που με ακούσατε.
Αντίο, κύριε Ανώνυμε.
Είστε υπέροχος άνθρωπος. Θα ήσασταν χρήσιμος τριγυρίζατε για λίγο.
Αντίο, κύριε Ανώνυμε
Είμαι η κυρία Ντιλέινι.
Ο Θεός να σ' έχει καλά, αγόρι μου.
Είμαι μπερδεμένος.
Δεν καταλαβαίνω.
Όλοι αυτοί νομίζουν ότι θα σκοτωθώ. Δεν είχα ποτέ τέτοιο σκοπό.
Θεέ μου!
Ωραίο παράδειγμα θα έδινα να λέω τους άλλους...
ότι συνέβη τις προάλλες είναι λόγω τις μις Μίτσελ. Αυτή τα έγραψε.
Δε βλέπεις τι υπέροχο θα είναι;
- Μα σε χρειαζόμαστε, Τζον. - Σ' έχουν στο χέρι.
Το βλέπω. Εγώ τελείωσα, όμως.
Τρία χρόνια προσπαθώ να σε πάω στο Κολούμπια Ρίβερ.
Πρώτα ήταν το χέρι σου, μετά το ραδιόφωνο, τώρα οι λέσχες.
Δεν περιμένω στιγμή.
Στην άκρη, αρπακτικά!
Συνταγματάρχη, περίμενε λίγο.
Έι, Συνταγματάρχη!
Θέλω να πας μαζί τους να αναλάβεις τύπο και ραδιόφωνο.
- Εγώ; - Ναι. Δε θέλω να ρισκάρω.
- Και Τζόνσον. - Ναι, Ντι Μπι;
Θα ακολουθείτε τον Ανώνυμο παντού για να οργανώνετε σωστά τις λέσχες.
Υπάρχουν μόνο 8 σημαίες εκεί. Να γεμίσει ο χάρτης μέχρι να τελειώσουμε.
Απλώνεται σαν φωτιά. Να απαιτούσε μάλιστα, μα δεν ζητάει τίποτα.
Δεν χρειάζονται πια επιδόματα. Αν πάει έτσι δε θα 'χω δουλειά.
Μόλις γίνει αρκετά δυνατός, θα μάθουμε τι ζητάει.
Τριάντα κάθε Πέμπτη, εξήντα σε λίγο καιρό! Ποιος ξέρει τι;
Λυπάμαι, δεν αφήνουν κανένα να μιλάει πολιτικά μαζί του. Είναι τρελό.
Πρέπει να τους πλησιάσουμε Έχουν εκατομμύρια ψηφοφόρους!
Κυρίες και κύριοι, είναι σαν ανεξέλεγκτη φωτιά.
Πήραμε τόσες αιτήσεις που δεν προλαβαίνουμε.
Δε θα 'θελα τόσες πινέζες πάνω μου.
Το συνέδριο Ανωνύμων θα κάνει την πόλη μας διάσημη.
2.400 λέσχες θα στείλουν αντιπροσώπους. Το φαντάζεστε;
Δήμαρχε, ως οικοδεσπότης, αναλαμβάνετε: διακοσμήσεις, παρελάσεις,
και υποδοχή στον Ανώνυμο μόλις γυρίσει.
Να μη φορέσετε ημίψηλο.
- Χωρίς ημίψηλο; - Χωρίς.
Και Κονέλ, θέλω καθημερινή αφιέρωση μέχρι να τελειώσει το συνέδριο.
Και τώρα πηγαίνετε στο διπλανό γραφείο που περιμένουν οι φωτογράφοι.
Μην ανησυχείς, Ντι Μπι, θα τα φροντίσουμε όλα.
Δεν είναι όλα υπέροχα;
Κύριε Δήμαρχε, σταθείτε μπροστά, παρακαλώ. Κι εσείς κυρίες κοντά του.
- Δεν καταλαβαίνω. - Τι πράγμα;
Υποτίθεται ότι είμαι ξύπνιος. Το κίνημα αυτό σου στοίχισε πολλά.
- Το συνέδριο θα κοστίσει πολλά. - Λοιπόν;
Τα βάζω κάτω και δεν βγάζω νόημα. Που κολλάς εσύ;
Έχω την ικανοποίηση να ξέρω ότι ξόδεψα χρήματα για καλό σκοπό.
- Μάλιστα. Να κοιτάζω τη δουλειά μου, ε; - Καλύτερα ναι.
Κονέλ,
Θα ήθελα το συμβόλαιο του Ανώνυμου,
και τις αποδείξεις για τα 1.000 $ που έδωσα στη μις Μίτσελ.
Ναι, βέβαια.
Φεύγουμε σε μισή ώρα. Αυτό είναι το δωμάτιο του; Να βιαστεί.
Θα είναι έτοιμος. Μαζεύει.
- Είδες τη φωτογραφία του στο Τάιμ; - Ναι.
Σε παραδέχομαι, Άννι.
Έχω αναλάβει πολλές εκστρατείες παλιότερα,
αλλά αυτή μ' έκανε να τρέχω.
Και τώρα, ένα συνέδριο Ανωνύμων.
Αν τον έπειθες να πηδήξει από τη στέγη του Δημαρχείου...
θα ήταν μισό εκατομμύρια άνθρωποι.
- Τσάρλι; - Ναι;
Τι γνώμη έχεις γι' αυτόν;
Για τον Τζόνι;
Δεν ξέρω τι θέλεις ν΄ακούσεις αλλά θα σου πω γρήγορα.
Πρώτον, είναι μοιάζει με χωριάτη, αλλά καλό παιδί.
Δεύτερο, αρχίζει να πιστεύει ότι αυτός έγραψε το γράμμα που εσύ επινόησες.
Τρίτο, νομίζει ότι είσαι η Ιωάννα της Λορένης.
- Το ξέρω. - Τέταρτον...
ξέρεις ποιο είναι. Είναι τρελός για σένα. Φαίνεται μίλια μακριά.
Ξέχασες το πέμπτο. Είμαστε όλοι αρπακτικά, κυρίως εγώ.
- Θεέ μου. - Εμπρός.
- Είμαι έτοιμος. - Ωραία. Θα φέρω τον Μπίνι.
Εντάξει Τσάρλι.
- Να σε βοηθήσω να μαζέψεις; - Όχι, ευχαριστώ.
- Πειράζει να καθίσω εδώ; - Όχι.
Χθες βράδυ είδα το πιο τρελό όνειρο.
- Είχε σχέση με σένα. - Με μένα;
Ήταν τρελό.
Ονειρεύτηκα ότι ήμουν ο πατέρας σου.
Προσπαθούσα να σε σταματήσω να κάνεις κάτι.
Έτσι, σηκώθηκα από το κρεβάτι,
Πέρασα από τον τοίχο και μπήκα στο δωμάτιό σου.
Ξέρεις πως είναι τα όνειρα.
Εσύ ήσουν ξαπλωμένη,
Αλλά ήσουν κοριτσάκι, γύρω στα 10 και πολύ όμορφο.
Σε σκούντησα...
κι όταν άνοιξες τα μάτια σου, σηκώθηκες...
κι άρχισες να τρέχεις. Με τη νυχτικιά!
Βγήκες από το παράθυρο κι έτρεξες στις στέγες κι εγώ σε κυνηγούσα.
Όσο έτρεχες όλο και μεγάλωνες
Σύντομα ήσουν όσο είσαι είσαι τώρα.
Κι αναρωτιόμουν συνέχεια: "Γιατί την κυνηγάω;"
Και δεν ήξερα.
Δεν είναι αστείο;
Μπήκες κάπου τρέχοντας και σε ακολούθησα.
Όταν έφτασα εκεί, παντρευόσουν.
Το νυχτικό άλλαξε σε ένα υπέροχο νυφικό.
Ήσουν και πανέμορφη.
Τότε ήξερα τι ήθελα να σε σταματήσω να κάνεις.
Τρελά δεν είναι τα όνειρα;
Θέλεις να μάθεις ποιον παντρευόσουν;
Φαντάζομαι έναν ψηλό και γοητευτικό μαύρο.
Όχι τόσο άσχημα. Ήταν αυτός που σου στέλνει κάθε μέρα λουλούδια.
Πως λέγεται; Ο ανιψιός του κ. Νόρτον;
- Τεντ Σέλντον. - Ναι εκείνος.
Αλλά να το πιο αστείο στην υπόθεση.
Εγώ ήμουν εκείνος που σας πάντρευε.
- Ο ειρηνοδίκης. - Εσύ; Νόμιζα ότι με κυνηγούσες.
Ναι, ήμουν ο πατέρας σου τότε,
αλλά ο πραγματικός μου εαυτός, ο Ανώνυμος, δηλαδή,
ο Τζον Γουίλοουμπι, ήταν αυτός που κρατούσε τη βίβλο.
- Καταλαβαίνεις τι εννοώ; - Μάλλον. Μετά τι συνέβη;
Σ' έβαλα στα γόνατά μου κι άρχισα να στις βρέχω.
Δεν σε έδερνα εγώ. Σε έδερνα δηλαδή, αλλά ως πατέρας σου.
Σε είχα στα γόνατα και είπα: "Άννι,
δε θα σε αφήσω να πάρεις ένα που είναι τόσο πλούσιος.
ή βάζει τη γραμματέα του να σου στείλει λουλούδια.
Αυτός που θα πάρεις πρέπει να περνάει ποτάμια για σένα.
να ανεβαίνει βουνά και να σκοτώνει δράκους για σένα.
Πρέπει να κάνει θαυμάσιες πράξεις για σένα!
Όλη την ώρα, αυτός που κρατούσε τη βίβλο, εγώ,
κουνούσε το κεφάλι του...
κι έλεγε: "Δώσε της μια και για μένα. Κι εγώ έτσι νοιώθω."
Και είπε: "Έλα να ρίξεις μόνος σου."
Έτσι κατέβηκα και σου έριξα μία γερή.
Ρίχναμε μία ο ένας, μία ο άλλος. Σε χτυπούσαμε και οι δυο...
Αν τελείωσες να την βαράς να πηγαίνουμε. Ελάτε εδώ παιδιά.
Θα βγεις από την πλαϊνή πόρτα, γιατί έχει κόσμο μπροστά.
Θα κατέβουμε με τις αποσκευές σ' ένα λεπτό.
Μην το κάνετε Ανατολικό ζήτημα.
- Μπίνι. Πότε φεύγει το αεροπλάνο; - Σε λίγο.
Σε πόσους μιλήσαμε, εκτός από τους ακροατές στο ραδιόφωνο;
- Δεν ξέρω. Σε 300.000 περίπου. - Σε 300.000.
Τι είναι αυτό που τους κάνει να έρχονται, Ανν;
Τι τους κάνει να έρχονται, να ακούν...
και να φτιάχνουν λέσχες ανωνύμων;
Προσπαθούσα να καταλάβω.
Τζον, τους λέμε κοινοτοπίες που άκουσαν πολλές φορές.
Αγάπα τον πλησίον σου, έρχονται καλύτερες μέρες,
- γύρνα και το άλλο μάγουλο... - Τα άκουσα κι εγώ πολλές φορές,
μα ίσως είναι σαν κι εμένα, να αρχίζουν να τα καταλαβαίνουν.
Ποτέ πριν δε σκέφτηκα τόσο τους ανθρώπους.
Ήταν σαν κάποιοι που γεμίσουν τις εξέδρες.
Ανησυχούσα μόνο όταν δε με έβλεπαν να παίζω.
Ξέρεις, τελευταία, τους προσέχω όταν τους μιλάω.
Βλέπω κάτι πρόσωπά τους.
Μπορώ να νοιώσω ότι...
πεινούσαν για κάτι.
Καταλαβαίνεις τι εννοώ;
Μπορεί γι' αυτό να ήρθαν. Μπορεί να είναι μόνοι και...
και ήθελαν να χαιρετήσουν κάποιον.
Ξέρω πως νοιώθουν.
Κι εγώ ήμουν μόνος και πεινούσα για κάτι σε όλη μου τη ζωή.
Επιβιβαζόμαστε.
- Θα έχουμε την πόλη πίσω μας. - Ναι, είναι αλήθεια.
- Κάθεται κάποιος εδώ; - Όχι, είναι δική σου.
Και αυτό είναι το παλτό σου.
- Δικό μου; - Μικρό δείγμα της εκτίμησής μας.
Είναι πανέμορφο, Ντι Μπι.
- Δεν ξέρω τι να πω. - Μην πεις τίποτα. Κάθησε μόνο.
Εμπρός, άνοιξέ το.
Είναι υπέροχο.
Συνοδεύεται από νέο συμβόλαιο.
Πες το. Κάτι έχεις στο μυαλό σου.
Πρέπει να είναι καταπληκτικό.
Αυτό μ' αρέσει σ' αυτήν. Κατευθείαν στο ψητό.
Λοιπόν πρακτική Άννι, να τι είναι.
Αύριο βράδυ, μπροστά σε 15.000, και στο ραδιόφωνο, ο Ανώνυμος...
θα ανακοινώσει τη δημιουργία τρίτου κόμματος.
Τρίτου κόμματος;
Ναι, το κόμμα των Ανωνύμων,
αφιερωμένο στα συμφέροντα των Ανωνύμων όλης της χώρας.
Που σημαίνει...
το 90% των ψηφοφόρων.
Θα ανακοινώσει και τον υποψήφιο για την προεδρία του κόμματος.
Έναν που συστήνει προσωπικά. Έναν μεγάλο ανθρωπιστή.
Τον καλύτερο φίλο των ανωνύμων.
- Τον κ. Ντι Μπι Νόρτον. - Ναι.
Το συνέδριο αρχίζει σε λίγο. Οι εκπρόσωποι μπαίνουν με φαγητά,
λάβαρα και εκκλήσεις ζητώντας του να μην πηδήξει.
Όπως και να το δεις είναι πρωτοφανές κίνημα.
Όλοι αυτοί οι ανώνυμοι ή ο λαουτζίκος που τους λένε,
τους κορόιδεψαν και τους χλεύασαν.
Νάτοι όμως ευτυχισμένοι, έχοντας ταξιδέψει χιλιάδες μίλια,
με έξοδα των γειτόνων τους
να αποτίσουν φόρο τιμής στον ήρωά τους.
Σ΄αυτή την εποχή του πολέμου, είναι ελπιδοφόρο...
που μία απλή ιδέα σαν αυτή σαρώνει τη χώρα.
Μια ιδέα βασισμένη στη φιλία, στην προσφορά και...
στη βοήθεια του γείτονα χωρίς ανταλλάγματα.
Αν συμβαίνει αυτό, μην αφήνετε να σας λένε ότι η ανθρωπιά χάνεται.
Από τον Τζον Μπι Χιουζ γυρίσουμε στο κεντρικό στούντιο
ως τις 9 που θα αρχίσει επίσημα το συνέδριο.
Τζον, πέρασε.
Είμαι κάπως...
- Βρέχει έξω και... - Δεν πειράζει.
- Χαίρομαι που σε βλέπω. Κάθισε. - Ευχαριστώ.
Είναι για την Ανν.
- Τι ωραίο. Ευχαριστώ πολύ. - Λουλούδια.
- Λυπάμαι πολύ αλλά δεν είναι εδώ. - Δεν είναι;
Μόλις έφυγε. Πως δεν την είδες; Πήγε στο σπίτι του κ. Νόρτον.
Είναι σημαντικό;
Ναι. Όχι. Μπορεί να περιμένει.
Καλός άνθρωπος δεν είναι ο κ. Νόρτον;
Έκανε πολλά για...
Είναι βρεγμένο το παλτό μου.
Σας έβρεξα τον καναπέ.
- Θα τη δω στο συνέδριο. - Θα της δώσω τα λουλούδια.
Ευχαριστώ.
- Καληνύχτα, κυρία Μίτσελ. - Καληνύχτα, Τζον.
Κυρία Μίτσελ...
Χαίρομαι που η Ανν δεν είναι εδώ.
Ήρθα ελπίζοντας να την δω μόνη και ήλπιζα να μη την έβρισκα.
Ήθελα να της μιλήσω.
Μπορεί να περιμένει, μάλλον.
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα, Τζον.
Κυρία Μίτσελ, παντρευτήκατε ποτέ;
Και βέβαια. Πολύ ανόητο.
Θα με περνάτε για χαζό.
Καλύτερα να φύγω.
Τζον...
ο άνδρας μου είπε: "Σ' αγαπώ! Με παντρεύεσαι;"
Αλήθεια;
- Τι συνέβη; - Τον παντρεύτηκα.
Αυτό θέλω να πω. Τόσο εύκολο ήταν;
Ναι, αλλά κοιτάξτε κα Μίτσελ,
αγαπώ την Ανν, και μου είναι δύσκολο να της το πω γιατί...
είναι υπέροχη...
ενώ εγώ ήμουν παίχτης μπέιζμπολ της Β εθνικής.
Και νομίζω ότι είναι ερωτευμένη με άλλον,
με εκείνον που επινόησε. Τον πραγματικό Ανώνυμο.
Είναι σκληρός ο ανταγωνισμός.
Αυτός θα ήξερε πως να το πει.
Εγώ το γυροφέρνω,
μα δεν το λέω ποτέ ευθέως. Καταλαβαίνετε;
Η μόνη ελπίδα που έχω είναι να την προειδοποιήσει κάποιος.
Να την προετοιμάσει για το σοκ;
Θέλεις να το κάνω εγώ;
Σκεφτόμουν... Να σπάσετε τον πάγο.
Και βέβαια θα το κάνω, Τζον.
Ευχαριστώ, κυρία Μίτσελ.
Είστε πολύ εντάξει.
Το συνέδριο των Ανωνύμων θα είναι από τα μεγαλύτερα γεγονότα.
Έρχεται κόσμος με κάθε μέσο.
Προσέξτε!
- Γεια σας σωματοφύλακες. Φάγατε; - Όχι ακόμα.
- Δεν πειράζει. - Όχι, πηγαίνετε.
Μια στιγμή, Τζον.
- Γεια σας, κύριε Κονέλ. - Τι κάνεις, Τζον;
Θέλω να σου μιλήσω.
Τι συμβαίνει; Πέφτεις; Πάμε.
- Έι, αφεντικό. - Ησυχία, ησυχία.
Διάβασες τι θα πεις απόψε;
Ποτέ δεν τα διαβάζω από πριν. Το διασκεδάζω πιο πολύ έτσι.
Όπως το περίμενα.
Μπίνι, πήγαινε στο γραφείο, να σου δώσουν την ομιλία.
Ο κ. Νόρτον είπε να μην τον αφήσω ούτε στιγμή.
Πήγαινε. Θα είμαστε στο μπαρ του Τζιμ.
Είσαι εντάξει άνθρωπος, Τζον.
Σε συμπαθώ. Είσαι ευγενικός...
Πάντα μ' αρέσουν οι ευγενικοί.
Εγώ... είμαι σκληρός. Σκληρός και ζόρικος
Δεν έπρεπε να ήμουν σκληρός.
Μου ταίριαζε να είμαι ευγενικός.
Σαν εσένα για παράδειγμα.
Ναι, είμαι σκληρός. Αλλά θέλεις να μάθεις κάτι;
Έχω μια αδυναμία. Ούτε που θα σου περνούσε από το μυαλό.
Θέλεις να τη μάθεις;
Ο εθνικός μας ύμνος.
Παλαβό, ε; Ίσως.
Βάλε τον και γίνομαι λιώμα.
Με χτυπάει πάντα εδώ. Καταλαβαίνεις τι εννοώ;
Ναι, εμένα εδώ πίσω.
Εκεί πίσω, ε; Ο καθένας με τα γούστα του.
Δεν ήσουν μεγάλος όταν έγινε ο Παγκόσμιος Πόλεμος έτσι;
Και βέβαια, όχι. Πρέπει να ήσουν μικρός.
Εγώ ήμουν. Ώριμος και πρόθυμος να πάω.
Ξέρεις τι έκανε ο γέρος μου όταν κατατάχθηκα;
Έκανε το ίδιο. Έγινε και λοχίας.
Ήμασταν στην ίδια μονάδα.
Αστείο, έτσι;
Σκοτώθηκε, Τζον.
Τον είδα να σκοτώνεται.
Ήμουν εκεί και το είδα με τα μάτια μου.
Εγώ γλίτωσα χωρίς γρατζουνιά.
Δηλαδή, εκτός από το έλκος μου.
Θα έπρεπε να πίνω μόνο γάλα. Αυτό είναι δηλητήριο.
Έι, Τζίμι!
- Ναι, κύριε Κονέλ; - Γέμισέ το.
Εντάξει.
Λατρεύω αυτή την χώρα.
Λατρεύω τον εθνικό ύμνο και αυτή τη χώρα.
Μου αρέσει ότι έχουμε εδώ. Μου αρέσει!
Όλοι είναι ελεύθεροι να κάνουν ότι θέλουν χωρίς να τους το επιβάλουν.
Κι αυτό είναι καλό.
- Είσαι σίγουρος; - Ναι.
Δε θέλουμε να έρθει κανείς να το αλλάξει αυτό, έτσι;
- Όχι, κύριε. - Όχι, κύριε.
Όταν το κάνουν, θυμώνω πολύ.
Αυτή τη στιγμή, βγάζω καπνούς.
Θυμώνω για πολλούς εκτός από μένα.
Θυμώνω για λογαριασμό κάποιου Ουάσιγκτον.
Κάποιου Τζέφερσον,
και κάποιου Λίνκολ.
Φάροι, Τζον.
Φάροι σ' ένα κόσμο γεμάτο ομίχλη.
- Καταλαβαίνεις τι εννοώ; - Ναι.
Άκουσε, φίλε. Είναι άσχημο πράγμα η 5η Φάλαγγα, έτσι;
Και βέβαια.
Δεν θα ένιωθες κορόιδο, αν λάβαινες μέρος κι εσύ;
Εσύ, δε θα το καταλάβαινες γιατί είσαι ευγενικός.
Αλλά αυτό κάνεις. Έμπλεξες με λεχρίτη, αγόρι μου.
Με άχρηστο, επικίνδυνο λεχρίτη.
Δεν μιλάτε για τον κ. Νόρτον, ε;
Δεν μιλάω στο σκυλάκι του παππού του.
Πρέπει να κάνετε λάθος. Ήταν υπέροχος με τις λέσχες Ανωνύμων.
Ναι;
Είσαι πεπεισμένος με αυτή την ιδέα, έτσι;
- Ναι. - Δεν σε αδικώ.
Είναι όμορφο θαύμα.
Που μπορεί να συμβεί μόνο εδώ στις ΗΠΑ,
και το θεωρώ υπέροχο. Πως σου φαίνεται;
Εγώ, ο σκληροπυρηνικός Κονέλ, και το θεωρώ υπέροχο.
Ας υποθέσουμε ότι ένα κάθαρμα, που τα αρχικά του είναι Ντι Μπι,
τα χρησιμοποιούσε για να βρεθεί στο Λευκό Οίκο.
Για να ασκήσει πίεση.
Ώστε να σβήσει το φως αυτών των φάρων.
Τι θα 'λεγες γι' αυτό;
Κανείς δεν θα το κάνει αυτό.
Δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις λέσχες για πολιτικούς λόγους.
- Αυτή είναι η κεντρική ιδέα. - Έτσι, ε;
Και γιατί ήρθαν στην πόλη πολιτικοί σαν στον Χάμετ;
Συνδικαλιστές σαν τον Μπένετ; Και πολλοί άλλοι που είναι σπίτι του τώρα;
Λύκοι, Τζον. Λύκοι.
Περιμένουν να κομματιάσουν τους Ανώνυμους.
Περίμενε να δεις την ομιλία που θα εκφωνήσεις απόψε.
Κάνεις λάθος. Τους γράφει η μις Μίτσελ.
- Δεν την βάζουν να τα γράψει. - Δεν την βάζουν, ε;
Και ποιος τα γράφει η θεία μου η Έμμα;
Ξέρω ότι τα γράφει αυτή και παίρνει και μπόνους.
Βιζόν και διαμαντένιο βραχιόλι. Δε θα τα έγραφε;
Αυτή και τη μάνα της θα πρόδιδε...
- ...για να βγάλει κι άλλα. - Πάψε!
Αν δεν ήσουν μεθυσμένος...
Έι, αφεντικό.
Ορίστε η ομιλία.
Διάβασέ τον και πάθε την πλάκα σου.
Περιμένετε λίγο.
Τζίμι.
- Μάλιστα. - Φέρε μου ένα ποτήρι γάλα.
Καπνίζω πολύ.
Ναι, Τσάρλι. Είναι όλα έτοιμα;
Ωραία. Κανόνισες με τον Ανώνυμο;
Ωραία.
Πόσοι θα είναι εκεί; 15.000;
Υπέροχα.
Ακου, Τσάρλι. Όταν ο Ανώνυμος πάψει να μιλάει για μένα...
άρχισε τη διαδήλωση και να είναι μεγάλη.
Μην ανησυχείς, Ντι Μπι. Οι άνδρες μου είναι εκεί. Θα το κανονίσουν.
Ναι, θα έρθω σε 15 λεπτά μόλις μου τηλεφωνήσεις.
Κύριε Ανώνυμε!
- Που είναι; - Στην τραπεζαρία, κύριε.
Κύριοι, νομίζω ότι είμαστε έτοιμοι να ρίξουμε την βόμβα.
Καιρός ήταν.
Ένας συντηρητικός υπολογισμός δείχνει,
ότι υπολογίζουμε 10 με 20 εκατομμύρια ψήφους.
Με τις ψήφους των Εργατικών που θα φέρει ο κ. Μπένετ...
κι όσες ελέγχει ο κος Χάμετ κι εσείς κύριοι, τίποτα δεν μας σταματάει.
Όπως είπα, είμαι μαζί σας, εφόσον εγγυάστε τις ψήφους των ανωνύμων.
- Να μην ανησυχείτε. - Βασιστείτε σε μένα υπό έναν όρο.
- Να βολέψετε το μικρό Μπένετ. - Όλοι εδώ, θα βολευτούν.
Η συμφωνία μου μαζί σας ισχύει.
Είμαι μαζί σου, αλλά νομίζω ότι είναι πολύ τολμηρό αυτό που κάνουμε.
Είναι η εποχή μας έτσι, κύριε Μπάρινγκτον.
Μπαίνουμε σε νέα τάξη πραγμάτων. Πολλές συζητήσεις σ' αυτή τη χώρα.
Και πολλές παραχωρήσεις. Ο λαός χρειάζεται σιδερένια γροθιά.
- Έχεις δίκιο. - Έχεις δίκιο Ντι Μπι.
Πειθαρχία!
Και τώρα, θα ήθελα να πιω εις υγείαν της μις Ανν Μίτσελ.
της έξυπνης κι όμορφης κυρίας που ευθύνεται για όλα αυτά.
Στην μις Μίτσελ.
Κύριε Νόρτον, ήθελα να σας μιλήσω ιδιαιτέρως για λίγο.
- Η μις Μίτσελ έχει κάτι να μας πει. - Ωραία. Λόγος!
Γεια.
Τζον, χαίρομαι που σε βλέπω. Ανησυχούσα πολύ.
Εσύ το έγραψες αυτό;
Ναι, αλλά δεν είχα ιδέα τι συνέβαινε.
- Δεν είχες; - Όχι.
Ωραίο βραχιόλι φοράς.
Τζον, γιατί δεν είσαι στο συνέδριο;
- Συνέβη κάτι; - Όχι, τίποτα.
Όλα είναι εντάξει.
Ώστε θα έχουμε νέα τάξη πραγμάτων, ε;
Όλοι θα πάρουν ένα μεγάλο κομμάτι από τους Ανώνυμους;
Ξέχασες μια λεπτομέρεια, μεγάλε. Εμένα,
εμένα το κορόιδο του κόσμου.
Αν νομίζετε ότι θα χρησιμοποιήσετε τους Ανώνυμους
για τον δόλιο σκοπό σας, θα περάσετε πάνω από το πτώμα μου.
Περίμενε λίγο, νεαρέ. Λες μεγάλες κουβέντες.
Με τα λεφτά μου ξεκίνησα τις λέσχες.
κι εγώ θ' αποφασίσω πώς θα χρησιμοποιηθούν.
Όχι. Δεν αποφασίζεις για τίποτα πια.
Θα πάω και στο συνέδριο να τους πω τι μαγειρεύεις με τους φίλους σου.
Και θα το πω με δικά μου λόγια αυτή τη φορά.
Θα μας καταστρέψει, Ντι Μπι!
Για περίμενε. Θέλει να σου μιλήσει ο θείος μου
Άκουσε με νεαρέ.
Πριν χάσεις εντελώς τα λογικά σου,
να σου θυμίσω ότι σε πήρα από το δρόμο,
και σε ξαναπετάω εκεί.
Έχεις θράσος να κατηγορείς τους άλλους.
Οι κύριοι κι εγώ ξέρουμε τι είναι καλύτερο για τους Ανώνυμους της χώρας
άσχετα με το τι πιστεύουν αλήτες σαν εσένα.
Κατέβα από το καλάμι σου κι έλα στα συγκαλά σου.
Εσύ είσαι ο απατεώνας. Εμείς πιστεύουμε σε ό,τι κάνουμε.
Πληρώθηκες τα 30 αργύρια. Το ξέχασες αυτό; Εγώ όχι.
Είσαι απατεώνας, Ανώνυμε, κι έχω αποδείξεις.
Είσαι ο ήρωας που θα πέσει από τα κτίρια.
Το θυμάσαι; Τι θα πουν οι Ανώνυμοί σου
μόλις μάθουν ότι δεν σκόπευες ποτέ να το κάνεις;
Ότι πληρώθηκες να το λες;
Θα σε διώξουν από τη χώρα.
Με τα μέσα ενημέρωσης που ελέγχουν αυτοί οι κύριοι,
θα καταπνίξουμε το κίνημά σας.
Θα το πράξουμε αν ξεπεράσεις τα όρια.
Αν επιμένεις να πας στο συνέδριο και να τα πεις όλα, πήγαινε.
Εννοείτε ότι θα το διαλύσετε αν δεν μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε;
Να είσαι βέβαιος.
Πιο χαμηλά δεν μπορούσατε να πέσετε.
Τα έχω δει όλα πια.
Καπνίζετε τα πούρα σας και σκέφτεστε να καταπνίξετε μια ιδέα
που έκανε εκατομμύρια ανθρώπους πιο ευτυχείς.
Μια ιδέα που έφερε εδώ χιλιάδες από όλη τη χώρα.
Με κάθε μέσο μεταφοράς
για να ανταλλάξουν τις μικρές τους εμπειρίες.
Ένας αλήτης είμαι και το ξέρω,
αλλά αρχίζω να καταλαβαίνω πολλά.
Το σινάφι σας είναι τόσο παλιό όσο και η ιστορία.
Αν δεν μπορείτε να απλώσετε τα βρόμικα χέρια σας σε μια τίμια ιδέα,
την καταπνίγετε, σαν σκυλιά που θάβουν το κόκαλό τους.
Είναι από τα πιο άξια πράγματα που έγιναν ποτέ.
Οι άνθρωποι τελικά βλέπουν ότι ο διπλανός τους δεν είναι κακός.
Δεν είναι απλό;
Κι όμως μια τέτοια ιδέα είχε τη τύχη να απλωθεί...
μέχρι να αγγίξει τις καρδιές όλων στον κόσμο, και θέλετε να τη σκοτώσετε.
Όταν σβήσει αυτή η φωτιά, τι θα μείνει;
Κι άλλη δυστυχία, πείνα και μίσος.
Και τι θα το εμποδίσει να ξαναρχίσει;
Κανείς δεν ξέρει την απάντηση ούτε κι εσείς με τις θεωρίες που έχετε.
Η ιδέα μας ίσως είναι η απάντηση, το μόνο
που να έσωζε τον κόσμο, κι εσείς κάθεστε στις καρέκλες σας
και λέτε ότι θα τη διαλύσετε αν σας είναι άχρηστη.
Δοκιμάστε. Δε θα τα καταφέρετε ποτέ με όποια δύναμη κι αν έχετε
γιατί είναι μεγαλύτερη από τις φιλοδοξίες σας...
και μεγαλύτερη από όλα τα βραχιόλια και τις γούνες του κόσμου!
- Σίγουρα είναι, Τζον. - Αυτό ακριβώς θα τους πω.
Αχάριστο κάθαρμα! Ο θείος μου σου φέρθηκε τόσο καλά...
Φεύγει.
Τζον!
Πάρε μου το "Νέο Ρεπορτάζ".
Τζον!
Σου το είπα, Ντι Μπι, ότι παίζεις με τη φωτιά.
Μην αφήσετε την κοπέλα να το σκάσει.
Αν τα καταφέρει απόψε, θα μας καταστρέψει όλους.
Θα τον σταματήσω. Έχω προετοιμαστεί γι' αυτό!
Τζον!
Τζον, σε παρακαλώ, άκουσέ με.
Θα σου εξηγήσω. Δεν ήξερα τι θα έκαναν. Άσε με να έρθω μαζί σου.
Τζον, σε παρακαλώ!
Ξεκίνα, οδηγέ. Στο πάρκο Μπολ.
Άσε με να έρθω μαζί σου! Σε παρακαλώ, Τζον.
Σας θέλει ο κ. Νόρτον.
Ακούστε με, Δήμαρχε. Θέλω να συλληφθούν και οι δυο.
Πείτε στην αστυνομία να πιάσει τον Κονέλ. Έχω την κοπέλα εδώ.
Με όποια κατηγορία. Αρκεί να μείνουν μια νύχτα μέσα.
Εμπρός, το "Νέο Ρεπορτάζ"; Δώστε μου τον Μπακ Μάγιερ.
Τρία ζήτω για τον Ανώνυμο!
- Κυρίες και κύριοι. - Ένα λεπτό, Τζον.
Θα αρχίσουμε με προσευχή.
Ησυχία, παρακαλώ.
Κυρίες και κύριοι, μία σιωπηλή προσευχή..
για τους ανώνυμους σε όλο τον κόσμο...
που πολλοί είναι άστεγοι και πεινασμένοι.
Σηκωθείτε, παρακαλώ.
Σηκωθείτε όλοι.
Εκατοντάδες εισρέουν σαν ακρίδες.
Φωνάζουν ότι ο Ανώνυμος είναι απατεώνας.
Γίνεται έρευνα από το Επιμελητήριο.
- Πως να είναι απατεώνας; - Ίσως να πρόκειται για κόλπο.
- Τι; - Κόλπο!
Κάντε γρήγορα!
Γρήγορα!
Όλοι ξέρετε τις θέσεις σας. Να περιμένετε το σήμα.
- Θα υπογράψετε το μπαλόνι μου; - Βεβαίως!
Κυρίες και κύριοι,
αυτό είναι που ήρθα εδώ για να σας πω.
Κάνετε ησυχία για λίγο, για να σας τα εξηγήσω όλα.
Όπως ξέρετε, αυτή η εφημερίδα εκδίδεται απο τον Νόρντον
Κάνε στην άκρη, εσύ!
Περιμένετε ένα λεπτό.
Κυρίες και κύριοι,
Το όνομά μου είναι Ντι Μπι Νόρτον. Όλοι με γνωρίζετε.
Κατηγορώ αυτόν τον άνθρωπο για απάτη!
Κορόιδεψε πολλούς και πιο πολύ εμένα!
Ξόδεψα πολλά γι' αυτό που θεωρούσα, όπως κι εσείς, ειλικρινή σκοπό.
Και τώρα μαθαίνω ότι είναι απάτη,
που μαγειρεύτηκε από αυτόν και δυο υπαλλήλους μου με σκοπό...
να εισπράττουν συνδρομές από τους ανώνυμους της χώρας!
Ψέματα!
Δεν είναι ψέμα! Πολλά λεφτά κατέληξαν στις τσέπες τους!
Διαβάστε τα και στις εφημερίδες.
- Ψέματα! Μην το πιστεύετε... - Δεν σκόπευε να αυτοκτονήσει!
Πληρώθηκε για να το πει! Το αρνείσαι αυτό;
- Δεν έχει καμία σχέση αυτό. - Πληρώθηκες, ναι ή όχι;
- Ναι, πληρώθηκα, αλλά... - Ούτε έγραψες το γράμμα αυτοκτονίας.
- Τι σημασία έχει; - Το έγραψες;
- Όχι, δεν το έγραψα εγώ; - Είναι βέβαιο.
Κοιτάξτε τις εφημερίδες και θα βρείτε...
- Δεν έγραψα το γράμμα... - Το παραδέχεται τώρα. Είσαι απατεώνας.
Για ότι έκανες σε αυτούς, πρέπει να σε διώξουν από τη χώρα.
Κι ελπίζω να το κάνουν.
Μίλα, Τζον! Σε πιστεύουμε!
Σας παρακαλώ, ακούστε με
Τώρα που σταμάτησε τις απειλές, έχω κάποια πράγματα να σας πω.
Δημιουργήστε επεισόδια Διασπάστε το πλήθος.
Συγγνώμη, μα δεν τον ακούμε πια. Κάτι έπαθαν τα μεγάφωνα.
Ο Ανώνυμος είναι απατεώνας!
Σας παρακαλώ. Δεν με ακούνε.
Δε λειτουργεί αυτό.
Κυρίες και κύριοι...
Το θέμα είναι σπουδαιότερο απ' το αν εγώ είμαι απατεώνας.
- Μπερτ, εσύ με πιστεύεις, έτσι; - Και βέβαια.
Έλειωσα τα πόδια μου να πάρω 5.000 υπογραφές για έναν ψεύτη.
Ορίστε, κύριε Ανώνυμε.
5.000 σου ζητάνε να μην πηδήξεις από καμία στέγη.
Δεν έχει σημασία, Μπερτ. Η ιδέα είναι ακόμα καλή.
- Δε χρειάζεται να την παρατήσουμε. - Ναι, είναι όλη δική σου.
Αρχίζουν να πετάνε πράγματα. Κάποιος μπορεί να χτυπήσει.
Δυστυχώς θα είναι ο Ανώνυμος. Ακούστε τον όχλο!
Πρέπει να πάω σ΄αυτόν.
- Συγγνώμη, κυρία. Δεν θα βγείτε. - Άσε με να φύγω!
Σας παρακαλώ. Τον σταυρώνουν. Μπορώ να τον βοηθήσω!
- Έχουμε διαταγές να σας κρατήσουμε. - Από ποιον; Είναι πλεκτάνη!
- Ανν, αγάπη μου. - Μητέρα, δε με αφήνουν να φύγω.
Δε θα με αφήσουν.
Ακούστε, φίλοι.
Πρέπει να με ακούσετε!
Γύρνα στη ζούγκλα σου, αλήτη.
Άλλη μια απάτη!
Στηρίξτε τις λέσχες σας.
Μας φλομώσατε στο ψέμα τόσο καιρό που συνηθίσαμε.
Η ιδέα είναι ακόμη καλή! Πιστέψτε με.
Οι ανώνυμοι είναι ακόμη η ελπίδα του κόσμου.
Ένας φίλος τον έβγαλε από το πάρκο.
Θα 'ναι θαύμα αν δεν έχει τραυματιστεί.
Κυρίες και κύριοι, φαίνεται ότι είναι το τέλος του κινήματος των ανωνύμων.
Γράψατε άλλον ένα για τον Πόντιο Πιλάτο.
Έπρεπε να ήμουν εκεί. Θα τον βοηθούσα.
Ήταν ολομόναχος.
Πρέπει να ντρεπόμαστε απόψε.
Δεν του δώσαμε καμία ευκαιρία.
Θέλεις άλλο καφέ, Ψηλέ Τζον;
Όχι ευχαριστώ, Συνταγματάρχη.
- Ψεύτη! - Απατεώνα!
- Γιατί δεν πηδάς;
Αντίο, κύριε Ανώνυμε.
Είστε υπέροχος άνθρωπος.
Ο Θεός να σε ευλογεί, αγόρι μου.
Τώρα μπες εκεί μέσα και παίξε.
Είσαι ψεύτης και μπορώ να το αποδείξω.
Εσύ είσαι ο ήρωας που θα έπεφτες από το κτίριο.
Θυμάσαι; Τι θα πουν οι ανώνυμοι όταν μάθουν ότι πληρώθηκες...
κι ότι δεν είχες καμία πρόθεση να το κάνεις;
Ότι πληρώθηκες για να το πεις;
Τα μεσάνυχτα της παραμονής των Χριστουγέννων.
Καλά Χριστούγεννα, κύριε.
Καλά Χριστούγεννα.
Ποιος; Ο Ανώνυμος;
Υπάρχει ακόμη αυτός ο τρελός;
Όλη μέρα τηλεφωνεί αυτή.
Βέβαια το ξέρω. Τα μεσάνυχτα, έτσι;
Εντάξει, κυρία. Θα βάλουμε δίχτυα γύρω από το κτίριο.
Με κοροϊδεύουν.
Είσαι άρρωστη, Ανν. Ηρέμησε λίγο.
Ποιον παίρνεις τώρα;
Πριν 10 λεπτά πήρες εκεί.
Κύριε Κονέλ, τον είδατε;
Δεν μπορεί να μπει μέσα χωρίς να τον δούμε.
Είμαι μπροστά κι ο Συνταγματάρχης στο πλάι. Μην ανησυχείς.
Ευχαριστώ.
- Ανν! - Ανν, μην είσαι χαζή.
Είναι το πιο τρελό και μάταιο κυνήγι που έχω ακούσει ποτέ.
Πάψε, Μπερτ. Ο γκρινιάρης έχει δίκιο.
Αν έχει δίκιο, εγώ θα γίνω παπάς.
Θα είναι στη στέγη.
Μη με ρωτάς πως το ξέρω.
Θα ήθελα να πιστέψω στα παραμύθια,
αλλά ένας άνθρωπος που λέει ψέματα δεν θα πηδήξει.
Δεν πιστεύω ότι ήταν ψεύτικος. Όχι με ένα τέτοιο πρόσωπο.
- Και η ιδέα του δεν ήταν απάτη. - Εντάξει, γλυκιά μου, εντάξει.
Δε λειτουργούν τα ασανσέρ.
- Συνταγματάρχη. - Δεν έπρεπε να βγείτε έξω.
- Ήρθε; - Όχι.
- Τον είδες; - Πριν μια βδομάδα.
- Πού είναι ο Κονέλ; - Φυλάει την άλλη είσοδο.
Είσαι απίθανος.
Δεν έχει νόημα ν' ανέβεις. Είμαι ώρες εδώ. Δεν ήρθε.
Ασε με.
Είναι τρέλα. Είναι 14 όροφοι.
Μέχρι εδώ πάει το ασανσέρ. Θα συνεχίσουμε με τα πόδια.
Αυτός ο αλήτης θα είναι αραγμένος σε πανδοχείο.
Πάμε. Πρέπει να στολίσω το δέντρο μου.
Εγώ παραιτούμαι.
Πώς μας ήρθε η ιδέα ότι θα έκανε κάτι τέτοιο.
Μάλλον έχετε δίκιο.
Κάποιος μας έκανε πλάκα.
Ελπίζω να μη μάθει κανείς ότι ήμασταν εδώ.
Εγώ δεν θα το έκανα αυτό, Τζον.
Δε θα σε ωφελήσει.
Ο Δήμαρχος έχει κάτω την αστυνομία...
με την εντολή να αφαιρεθούν όλα τα στοιχεία που θα σε αναγνώριζαν.
Θα ταφείς με τους απόρους και δε θα 'χεις πετύχει τίποτα.
Το έχω φροντίσει αυτό.
Έστειλα αντίγραφο του γράμματος στον κ. Κονέλ.
Τζον, ξέχνα αυτή την ανοησία!
Σταματήστε εκεί, κ. Νόρτον, αν δε θέλετε να πέσουμε μαζί.
Χαίρομαι που είστε εδώ κύριοι.
Διαλύσατε το κίνημα των ανωνύμων.
Αλλά θα το δείτε να ανθίζει ξανά.
Κοιτάξτε καλά, κ. Νόρτον.
Τζον!
Τζον! Μην το κάνεις!
Σε αγαπώ, χρυσέ μου!
Σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ, μην παραιτείσαι.
Θα κάνουμε μαζί μια νέα αρχή. Εγώ κι εσύ. Δεν είναι αργά.
Δεν διαλύθηκε το κίνημα.
Αν είχε διαλυθεί, δεν θα ήταν αυτοί εδώ.
Ζει ακόμη μέσα τους. Το κρατούν ζωντανό με το να το φοβόνται.
Γι' αυτό ήρθαν ως εδώ.
Αγάπη μου!
Έπρεπε να διαλυθεί. Ξεκινήσαμε ανέντιμα.
Αλλά θα ξαναρχίσουμε οι δυο μας. Εγώ κι εσύ!
Θα μεγαλώσει, Τζον,
γιατί θα 'ναι έντιμο αυτή τη φορά.
Αν αξίζει να πεθάνεις γι' αυτό, αξίζει και να ζήσεις.
Σε παρακαλώ, Τζον!
Σε παρακαλώ! Θεέ μου, βοήθησέ με!
Τζον!
Τζον, κοίταξέ με!
Θέλεις να είσαι έντιμος, έτσι;
Δε χρειάζεται να πεθάνεις για την ιδέα.
Πέθανε ήδη κάποιος, κάποτε. Ο πρώτος Ανώνυμος.
Και η ιδέα έμεινε ζωντανή 2.000 χρόνια.
Ήταν Εκείνος που την κράτησε ζωντανή για πάντα.
Για κάθε κίνημα που πεθαίνει, θα γεννιέται ένα καινούριο.
Γι' αυτό χτυπάνε οι καμπάνες.
Μας καλούν.
Για να μην παραιτηθούμε και να συνεχίσουμε ν' αγωνιζόμαστε.
Δεν καταλαβαίνεις, αγάπη μου;
Δεν πρέπει να τα παρατήσεις!
Εγώ κι εσύ, Τζον...
Όχι!
Όχι, Τζον! Αν πεθάνεις εσύ, θέλω να πεθάνω κι εγώ.
Σ' αγαπώ!
Κύριε Ανώνυμε, δεν είναι ανάγκη...
Είμαστε μαζί σας, κύριε Ανώνυμε.
Τα χάσαμε μόνο και γίναμε όχλος.
Ο Μπερτ θέλει πει ότι σας χρειαζόμαστε.
Πολλοί δεν πιστέψαμε ότι είπε αυτός.
Θα ξαναγίνει η λέσχη, με σας ή χωρίς εσάς.
Έτσι δεν είναι Μπερτ; Και πολλοί άλλοι θα κάνουν το ίδιο.
Ο κ. γκρινιάρης έλαβε γράμμα από τον ξάδερφό του στο Τολέδο...
Το έχω μαζί μου.
Αλλά θα είναι πιο εύκολο μ' εσάς.
Σας παρακαλούμε, ελάτε μαζί μας.
Ψηλέ Τζον!
Κύριε Ανώνυμε!
- Θα βοηθήσουμε. Θα γίνει καλά. - Πηγαίνετέ την στο αυτοκίνητο.
Ορίστε, Νόρτον. Ο λαός! Δοκίμασε να τον νικήσεις!
Απόδοση: Άγνωστος, Επιμέλεια: manosl, Συγχρονισμός: StandArd1