ΛΑΚΣΑΓΚΡΙ - 25 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ
Καίγεται,
λιώνει,
σκορπίζει λάκα παντού.
Είμαστε απλώς κέρινα ομοιώματα.
-Γεννιόμαστε αγνοί και αθώοι. -Πάμε.
Μετά, σιγά σιγά, η φλόγα του χρόνου μάς κατακαίει,
μας λιώνει,
και τελικά μας κάνει στάχτη.
Κι όμως, αυτό το φως της φωτιάς
είναι που μας δείχνει τον δρόμο μας.
Αρτζούν, πάμε!
-Πάμε! -Αρτζούν, πρόσεχε.
Ευτυχώς! Όπου να 'ναι φτάνουμε στο φως, παιδιά.
Ήμουν καχύποπτος με τον Ντουριόνταν
απ' όταν είπε να τιμήσουμε την επέτειο του θανάτου του πατέρα
εδώ στο Βάρναβρατ.
Την επέτειο θανάτου του πατέρα και την κηδεία μας παράλληλα.
Αυτό ήταν το σχέδιό του.
Αλλά πυρπολώντας το Λάκσαγκρι, τους απαντήσαμε κατάλληλα.
Οι Πάνταβα πίστευαν
ότι είχαν διαφύγει τον κίνδυνο καίγοντας το Λάκσαγκρι,
αλλά έξω ελλόχευε άλλος κίνδυνος
υπό τη μορφή κάποιου
που ο διάδοχός του κάποτε θα άλλαζε τη μοίρα της Κουρουκσέτρα.
Δεν είπατε, Ατσάρια, ότι μετά τη δύση, η μάχη πρέπει να σταματήσει;
Πού είναι τα ευγενή ιδεώδη των Πάνταβα; Τι απέγιναν οι κανόνες του πολέμου;
Μια νύχτα που ακόμη και τα δικά σου ιδεώδη
έλιωσαν σαν το κερί στη φλόγα, Ντουριόνταν.
Το Λάκσαγκρι.
Ξέρω τι υπονοείς, Ατσάρια.
Μία φορά μόνο!
Κι αυτή η προσπάθεια απέτυχε.
Παρανάλωμα του πυρός!
Πώς ξεκίνησε η φωτιά, αδελφέ Χιντίμπ;
Για καλό ξεκίνησε.
Απόψε, σε αυτήν τη φωτιά θα ψήσουμε το κρέας μας.
Φαΐ!
Μυρίζομαι ανθρώπους, Χίντιμπα.
Αυτόν τον γεροδεμένο θα τον φάω εγώ.
Άντε, Χίντιμπα.
Φέρ' τον μου. Άντε!
Πρέπει να ξεκουραστούμε τώρα.
Μόνο οι δαίμονες και οι χαμαιλέοντες αλλάζουν μορφή.
Όμως, οι Πάνταβα έδειξαν το αληθινό τους πρόσωπο,
όταν σκότωσαν τον Τζάιντρατ μετά το ηλιοβασίλεμα.
Ας γίνουμε δαίμονες κι ας αναμετρηθούμε.
-Έλα όμως που εμείς παίζουμε δίκαια! -Ήρεμα, Ντουριόνταν.
Ο αρχηγός μας με τους κανόνες του…
Νιώθω ότι δεν έχω πάει στον πόλεμο, αλλά σε μάθημα με τον Ατσάρια.
Από σαρκασμό καλά πας, Κάρνα.
Δεν ρίχνεις και κανένα βέλος στη μάχη;
Άκουσα ότι θες να νικήσεις τον Αρτζούν. Κάν' το, λοιπόν!
Σκότωσε τον Αρτζούν.
Σε εμποδίζει κανείς;
Μην κατηγορείς εμένα για τις δικές σου ελλείψεις.
Αν σε περιορίζουν οι κανόνες, μην τους ακολουθείς!
Όταν ακόμη κι ο ίδιος ο Βασουντέβα Κρίσνα ξεπερνάει τα όρια,
εμείς τι παριστάνουμε;
Δηλαδή, σήμερα…
Πόλεμος τη νύχτα!
Εκείνοι το ξεκίνησαν,
εμείς θα το τελειώσουμε.
Ζήτω ο αρχηγός Ντρονατσάρια!
-Ζήτω… -Μας εξαπάτησαν!
Μας επιτέθηκαν.
Έρχονται οι Πάνταβα.
Οι Κάουραβα είχαν μόλις πάρει μια απόφαση,
αλλά υπό την καθοδήγηση του Κρίσνα,
οι Πάνταβα δεν επέλεξαν απλώς να πολεμήσουν τη νύχτα,
αλλά έβγαλαν και αρχηγό.
Επίθεση!
Καθώς έπεφτε το σκοτάδι,
η Κουρουκσέτρα άστραφτε όλο και πιο πολύ.
Ήταν σαν όλο αυτό
να μην ήταν μια μάχη μεταξύ Πάνταβα και Κάουραβα,
αλλά μια μάχη ανάμεσα στο σκοτάδι και το φως.
Αυτή η νύχτα θα ήταν μεγάλη και για τις δύο πλευρές.
Αυτή είναι η Κουρουκσέτρα!
ΚΟΥΡΟΥΚΣΕΤΡΑ: Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ ΜΑΧΑΜΠΑΡΑΤΑ
ΓΚΑΤΟΤΚΑΤΣΑ
Τι σου είπε ο θεός Κρίσνα, Γκατότκατσα;
Μου έδωσε τις ευλογίες του και είπε
ότι η νύχτα μού ανήκει κι εγώ ανήκω σ' αυτήν.
Το οποίο σημαίνει;
Ο Κρίσνα είπε "Κάθε νύχτα είναι μια γιορτή για την επόμενη μέρα.
Η νύχτα είναι ταυτόχρονα τρομακτική και πανέμορφη".
Πώς γίνεται να 'ναι όμορφη η νύχτα;
Είπε ότι βρήκε την ιερή του αγάπη μια τέτοια νύχτα στο Βριντάβαν.
Ισχύει αυτό.
Κι εγώ γνώρισα τη μητέρα σου, τη Χίντιμπα, μια νύχτα σαν κι αυτή.
Ποιος είναι εκεί; Ποιος είναι;
Τι κάνει μια τόσο ωραία γυναίκα τέτοια ώρα στο δάσος;
Είσαι αληθινή, ή μήπως ονειρεύομαι;
Μήπως είσαι δαίμονας;
Απλώς μια γυναίκα
με αχαλίνωτη καρδιά.
Ποιος μπορεί, τότε;
Εσύ μπορείς, άνθρωπε.
Η μορφή σου, τα νιάτα σου
και τα μάτια σου.
Πήρα αυτήν την ωραία μορφή μόνο για σένα.
Δεν θα με δεχτείς;
Έτσι, ξεκίνησε η ιστορία του μισού ανθρώπου και μισού δαίμονα Γκατότκατσα.
Και σήμερα, εσύ και οι δαίμονες εγγονοί μου
θα γράψετε ένα νέο κεφάλαιο.
Μην ανησυχείς, πατέρα.
Γεννήθηκα για να πολεμώ υπό το φως των αστεριών.
Απόψε, δεν θα είναι μια απλή μάχη. Θα αφανίσω τα πάντα.
Θα χορέψει κι ο ίδιος ο θάνατος εδώ.
Στη γη δεν θα μπορούν να κρυφτούν και στον ουρανό δεν θα χωρούν!
Θεέ μου! Ποιος είναι ο Γκατότκατσα, Σαντζέι;
Αυτός που συνέχεια εξυμνείς;
"Αυτά που βλέπω, αυτά λέω".
Λέω μόνο ό,τι βλέπω, Μεγαλειότατε.
Κι αυτό που βλέπω είναι κάτι που δεν έχω ξαναδεί.
Τέσσερα πελώρια άλογα,
ένα άρμα που σκίζει τους ουρανούς,
ένας φοβερός γύπας στην κορυφή του
και μια ματωμένη σημαία που κυματίζει στον άνεμο.
Και πάνω στο άρμα κάθεται
ο Γκατότκατσα, ακόμα πιο τρομερός από τον πατέρα του, τον Μπίμα,
σαν την ενσάρκωση…
του ίδιου του θανάτου.
Τρέξτε! Τρέξτε να σωθείτε!
Τρέξτε!
Πιάστε τον Γκατότκατσα και σκοτώστε τον!
Σκοτώστε τον!
Σκοτώστε τον! Απλά σκοτώστε τον!
-Τρέξτε! -Τρέξτε να σωθείτε!
Τρέξτε! Τρέξτε να σωθείτε!
Γκατότκατσα! Το όνομά σου θα πει "φαλακρός".
Γιατί σε ονόμασαν έτσι;
Γέλα όσο θες, Ασβατάμα.
Σε λίγο, δεν θα 'σαι σε θέση να γελάς.
Θα σε σακατέψω τόσο, που θα φοβάσαι και το είδωλό σου ακόμη.
Με ένα του βλέμμα, σκορπούσε τον τρόμο.
Από όπου περνούσε ο Γκατότκατσα,
άφηνε πίσω του κρανίου τόπο.
Οι Κάουραβα σκορπίστηκαν πανικόβλητοι για να σωθούν,
κι ο Ντουριόνταν στεκόταν ανήμπορος, παρακολουθώντας τις εξελίξεις.
Αλλά θα δεχόταν ο Ασβατάμα την ήττα τόσο εύκολα;
Λύγισε μπροστά στη δύναμη του Γκατότκατσα.
Πατέρα!
Αντί, λοιπόν, να κάνει τον Γκατότκατσα κομμάτια, έκανε κομμάτια την καρδιά του.
Ο Ασβατάμα επιτέθηκε στον γιο του.
Γκατότκατσα, ήρθε η ώρα της θυσίας του γιου σου!
Άντζανπαρβ! Γιε μου!
Έχω νέα από το δυτικό μέτωπο. Ο Ασβατάμα σκότωσε τον Γκατότκατσα.
Δεν ξέρουμε αν είναι νεκρός ή αν ψυχορραγεί.
Αλλά αν τελικά επιβιώσει, κάποιοι άλλοι θα πεθάνουν.
Είδες τι πέρασε ο ανιψιός μου ο Ασβατάμα εξαιτίας του.
Και ο Αρτζούν; Τι έγινε με αυτόν;
Φοβήθηκες τόσο τον δαίμονα, που ξέχασες τον Αρτζούν!
Γύρω του περιστρέφεται αυτός ο πόλεμος.
Αν πεθάνει, τους Πάνταβα δεν τους σώζει ούτε θεός ούτε δαίμονας.
Με το βέλος μου, ούτε ο Κρίσνα δεν θα μπορέσει να σώσει τον Αρτζούν.
Το βέλος Εκάγκνι του Ίντρα.
Κι αυτό το βέλος θα το χρησιμοποιήσω μόνο εναντίον του Αρτζούν.
Αρτζούν, πού κρύβεσαι;
Έλα να αναμετρηθούμε αν τολμάς.
Μην κρύβεσαι πίσω από τον Κρίσνα.
-Φανερώσου! -Όχι, Αρτζούν.
Σήμερα δεν είν' η μέρα σου.
Να κάτσω άπραγος, ενώ οι φίλοι μου πεθαίνουν;
Πρέπει να σταματήσουμε τον Κάρνα.
Εννοείται, Πάρθα.
-Αλλά όχι εσύ. -Τότε, ποιος;
Εκείνος που γεννήθηκε γι' αυτήν τη μέρα.
Δείτε ποιος επέστρεψε, αφού νίκησε τον θάνατο.
Ασβατάμα! Σκότωσες τον γιο μου!
Ας το τελειώσουμε όλο αυτό.
Σήμερα θα εξοντώσω κι εσένα και τον στρατό σου!
Αυτό είναι τρομερό!
Εξαφανίσου, αν μπορείς, γιε του Ντρόνα.
Πρέπει να τον σταματήσουμε.
Αλλιώς, η Κουρουκσέτρα θα μετατραπεί σε κόλαση για εμάς.
Μην ανησυχείς, Ασβατάμα.
Αν αυτός είναι η κόλαση,
τότε έχουμε τον άρχοντα της κολάσεως πλάι μας.
Αλαγιούντ!
Σε έψαχνα παντού, Μπίμα. Σκότωσες τον Χιντίμπ.
Κίνησα γη και ουρανό για να σε βρω.
Αμαύρωσες το όνομα της φυλής μας.
Φανερώσου, δολοφόνε.
Μην κρύβεσαι!
Άνθρωπε, πάρε τους πάντες και φύγε.
Εσύ κι η οικογένειά σου κινδυνεύετε.
Ποιος είναι εκεί;
Φανερώσου, αν τολμάς.
Περίμενα πολύ καιρό να σε κατασπαράξω.
Δεν μπορώ να περιμένω άλλο.
Για να δούμε, εσύ θα με κατασπαράξεις,
ή εγώ θα σε σφάξω;
Όχι, άνθρωπε!
Αδελφέ!
Αδελφός σου ήταν;
Αδελφός, μητέρα, πατέρας, ο Χιντίμπ ήταν τα πάντα για μένα!
Καταλαβαίνω τον πόνο σου, Χίντιμπα.
Αλλά αν δεν τον σκότωνα…
Θα σας κατασπάραζε όλους. Το ξέρω.
Γι' αυτό με έστειλε εδώ.
Για να σας σκοτώσω όλους.
Μπορούσες να μας σκοτώσεις. Γιατί δεν το έκανες;
Γιατί αγαπώ τον γιο σας πιο πολύ κι από τη ζωή μου.
Πείτε μου,
πώς να σκοτώσω αυτόν που αγαπώ;
Τώρα νιώθω ότι πρέπει να θυσιαστώ εγώ.
Γιατί; Γιατί το λες αυτό, καλή μου;
Δεν θα δεχτείτε έναν δαίμονα σαν εμένα.
Γιατί όχι;
Είσαι δημιούργημα του Θεού,
όπως κι εμείς.
Ο Θεός να σας δώσει έναν γιο.
Είμαι σίγουρη ότι ο γιος σας κάποτε θα σας κάνει πολύ περήφανους.
Ψάξε πιο μετά για τον πατέρα μου.
Πρώτα, κοίτα να γλιτώσεις από μένα.
Ήρθε το τέλος του Γκατότκατσα.
Αρτζούν, δειλέ, φανερώσου!
Αλαγιούντ!
Πώς μπόρεσες να επιτεθείς στους δικούς σου, ανόητε;
Εγώ είμαι ο εχθρός σου.
Αν θες να με σκοτώσεις, κάν' το!
Πρώτα, όμως, πρέπει να με πιάσεις, ρε παχύδερμο.
Εγώ τα παχύδερμα τα λιώνω σαν μυρμήγκια.
Γκατότκατσα!
Δώρο για τον διάδοχο Ντουριόνταν από τον Γκατότκατσα.
Γκατότκατσα!
Τι συμβαίνει;
Δεν σου άρεσε;
Στάσου, θα σου στείλω κι άλλα.
Όλο και κάτι θα βρεθεί να σ' αρέσει.
Τι είδους μαγεία είν' αυτή, Κάρνα;
Πρέπει να τον σταματήσουμε.
Σας το είπα,
για να ξαναδείτε την ανατολή, σκοτώστε τον Γκατότκατσα.
Κανείς δεν με πήρε σοβαρά. Τρέξτε τώρα να σωθείτε.
Γκατότκατσα!
Μια φανταστική,
τρομακτική
και θεαματική μάχη.
Μια μάχη που κατέρριψε κάθε στρατηγική του Κάρνα.
Κάρνα, ξέχνα τον Αρτζούν και σταμάτα τον Γκατότκατσα.
Ρίξε το βέλος Εκάγκνι!
Άντε, Κάρνα!
Ρίξε το βέλος Εκάγκνι!
Σώσε μας, Κάρνα! Σώσε μας όλους, σε παρακαλώ!
Ο πόλεμος αυτός θα τελειώσει ή με εμένα ή με τον Αρτζούν ζωντανό.
Ο Κάρνα έριξε το βέλος Εκάγκνι,
το βέλος που του είχε δώσει ο Ίντρα,
για να σκοτώσει τον Αρτζούν, τον γιο του Ίντρα.
Ο Γκατότκατσα είχε ηττηθεί.
Οι Κάουραβα χάρηκαν.
Αλλά ο Κρίσνα ήξερε τι είχε χάσει ο Κάρνα.
Ο γιος του Μπίμα πέθανε, κι εσείς χαμογελάτε, Κέσαβ;
Για σένα, Αρτζούν.
Μην πείτε άλλα, Κέσαβ. Δεν θέλω ν' ακούσω τίποτα.
Κέσαβ;
Θυμάσαι τη μέρα που ήρθες να με βρεις, Αρτζούν;
Σήμερα, ήρθα εγώ σ' εσένα.
Πείτε μου, Κέσαβ.
Πρέπει να κερδίσεις τον πόλεμο, Πάρθα.
Όχι για σένα,
ούτε για μένα.
Ούτε καν για τον αδελφό Γιουντιστίρ.
Αλλά για το ντάρμα.
Αν κερδίσεις εσύ, κερδίζει και το ντάρμα.
Αν χάσεις, το ντάρμα χάνει.
Το βέλος Εκάγκνι που έριξε ο Κάρνα στον Γκατότκατσα προοριζόταν για σένα.
Αν σε χτυπούσε το βέλος, θα είχες πεθάνει σίγουρα.
Γι' αυτό χαμογελούσα, Αρτζούν,
γιατί ξέρω ότι αν είσαι εσύ ζωντανός,
τότε είναι ζωντανό και το ντάρμα.
Εγώ εμπόδισα τον Γκατότκατσα και τη Χίντιμπα να θυσιάσουν ανθρώπους.
Και σήμερα, εγώ τον θυσίασα στην πυρά της Κουρουκσέτρα.
Τι να το κάνω το βασίλειο αφού έχω χάσει τον γιο μου;
Δεν πρέπει να υπάρχει πιο εγωιστής πατέρας.
Αυτός ο πόλεμος είναι υπεράνω εγωισμού, ανιδιοτέλειας, καλού και κακού, Μπίμα.
Μόνο ο χρόνος θα δείξει ποιος είχε δίκιο και ποιος άδικο.
Μόνο αυτός θα γιατρέψει τις πληγές σου.
Είμαστε απλώς κέρινα ομοιώματα.
Με λίγη ζέστη, αρχίζουμε αμέσως να λιώνουμε.
Μετά από 14 μέρες αδιάκοπου πολέμου, ο Ντρονατσάρια είχε αποκαρδιωθεί.
Αλλά ήταν και χαρούμενος.
Επειδή αυτός και ο διάδοχός του
έζησαν για να ξαναδούν μια καινούργια μέρα.
Τη μέρα που θα σκορπίσει τον όλεθρο.
Αυτός είναι ο πόλεμος της Κουρουκσέτρα!
Εγώ είμαι το φως
Εγώ είμαι και η σκιά
Πέρα από την οποία
Λυτρώνεσαι απ' την ψευδαίσθηση
Έλα και γίνε μ' εμένα ένα
Το τέλος είναι το πεπρωμένο σου
Κάτω είναι η γη, πάνω είν' τα αστέρια
Αυτός είναι ο πόλεμος της Κουρουκσέτρα!
Υποτιτλισμός: Βασιλική Ευσταθίου