ΝΤΒΑΡΚΑ, ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ ΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ
Τα σέβη μου, Κέσαβ.
Πάρθα, εσύ; Τι σε φέρνει εδώ;
Ίσως ο ίδιος λόγος, Βασουντέβα Κρίσνα, που είμαι κι εγώ εδώ.
Για να ζητήσω τη βοήθειά σας.
Είστε κι εσείς εδώ;
Μεγάλη μου τιμή.
Η τιμή είναι δική μου, Κέσαβ.
Αλλά γιατί εκπλήσσεστε;
Εγώ ήρθα πρώτος. Ρωτήστε και τον Αρτζούν.
Ναι, Κέσαβ, ο αδελφός Ντουριόνταν έχει δίκιο.
Ήρθε πρώτος.
Άρα, έχω το δικαίωμα και να μιλήσω πρώτος.
Μα εγώ είδα τον Αρτζούν πρώτο,
και είναι και νεότερος από σένα.
Πρέπει, λοιπόν, να τον αφήσω να μιλήσει πρώτος.
Πες μου, Αρτζούν, τι ζητάς από μένα;
Από τη μία, είναι ο πανίσχυρος στρατός μου των Ναράγιανι.
Από την άλλη, είμαι μόνο εγώ.
Εντελώς άοπλος
και δεσμευμένος με όρκο
ότι δεν θα πολεμήσω στο πεδίο της μάχης.
Λοιπόν; Τι επιλέγεις;
Δεν τίθεται θέμα επιλογής, Κέσαβ.
Ασφαλώς και επιλέγω εσάς.
Τότε, παίρνω τον στρατό των Ναράγιανι.
Καλώς.
Πώς να χαλάσω το χατίρι του αδελφού μου;
Θα αρκεστώ στον στρατό σας.
Ο Ντουριόνταν ενθουσιάστηκε.
Ήταν σίγουρα η σωστή επιλογή;
Τι νόημα έχει ένας άοπλος Κρίσνα στη μάχη;
Ο άρχοντας και των τριών κόσμων…
Παραδίνομαι σ' αυτόν, Κέσαβ.
Ο Ντουριόνταν μπορεί να έχει τον στρατό, αλλά ο διοικητής είναι στο πλευρό μου.
Ζητώ την καθοδήγησή σας, Κέσαβ.
Εγώ θα πετύχω τον στόχο,
αλλά εσείς θα μου τον δείξετε.
Θα ρίξω το βέλος,
όχι στα τυφλά, αλλά με οδηγό το φως σας.
Αυτή είναι η Κουρουκσέτρα!
Η Κουρουκσέτρα!
Αυτός είναι ο πόλεμος της Κουρουκσέτρα!
ΚΟΥΡΟΥΚΣΕΤΡΑ: Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ ΜΑΧΑΜΠΑΡΑΤΑ
ΒΙΣΒΑΡΟΥΠ
Ο πόλεμος θα ξεσπούσε από στιγμή σε στιγμή.
Κι όμως, ο Ντουριόνταν δεν κρατιόταν.
Πιτάμαχ, προς τι η καθυστέρηση;
Ας ηχήσει το σάλπισμα του πολέμου.
Είσαι πολύ ανυπόμονος, Ντουριόνταν, λες και πρόκειται για παιχνίδι.
Εδώ είναι πεδίο μάχης.
Εδώ, η νίκη και η ήττα έχουν τίμημα την αιματοχυσία.
Εσείς το βλέπετε σαν παιχνίδι, Πιτάμαχ.
Ήρθατε εδώ έχοντας πάρει όρκο να μη βλάψετε ούτε έναν Πάνταβα.
Κι ο Κάρνα, που θα έκανε τη διαφορά,
δεν είναι εδώ στο πεδίο της μάχης εξαιτίας σας.
Εσύ κι ο φίλος σου έχετε δώσει λιγότερες μάχες
απ' όσες έχω κερδίσει εγώ.
Ο πόλεμος δεν είναι μόνο νίκη ή ήττα.
Είναι και συνέπειες, το τίμημα κάθε πράξης.
Γι' αυτό, Διάδοχε του Θρόνου της Χαστιναπούρ,
άρχισε να μετράς και τις απώλειες, όχι μόνο τα κέρδη σου.
Αργότερα τι θα μετρήσεις, όταν δεν θα έχει μείνει τίποτα;
Γιε μου, κάνε το καθήκον σου,
κι εγώ θα τιμήσω το ντάρμα μου.
ΗΜΕΡΑ ΠΡΩΤΗ
Επίθεση!
Η νεκρική σιγή πριν από έναν καταστροφικό κατακλυσμό.
Μια σιωπή τόσο βαθιά,
που άκουγες και τα πιο ανεπαίσθητα σημάδια ζωής.
Τον ήχο της ανάσας,
τη ροή του αίματος,
τον χτύπο της καρδιάς.
Μα ο Αρτζούν δεν τα άκουγε απλώς.
Τα έβλεπε ολοζώντανα και πεντακάθαρα.
Βλέπω μόνο το μάτι του πουλιού, δάσκαλε.
Χτύπα τον στόχο, Αρτζούν.
Σου δίνω τον λόγο μου,
θα σε κάνω τον καλύτερο τοξότη στον κόσμο.
Η μητέρα λέει ότι κάποτε σταματήσατε τη ροή του Γάγγη με τα βέλη σας, Πιτάμαχ.
Θέλω να γίνω πολεμιστής σαν εσάς.
Γίνε καλύτερος πολεμιστής από μένα,
αλλά με τις ευλογίες μου, μη με νικήσεις στη μάχη, Αρτζούν.
Σταματήστε το άρμα!
Τι τρέχει, Αρτζούν;
Είναι όλοι οικογένειά μου, Κέσαβ.
Είναι συγγενείς μου, φίλοι μου,
ο Πιτάμαχ Μπίσμα, ο Γκουρού Ντρόνα…
Πώς να ρίξω εγώ βέλη σ' αυτόν που μου έμαθε να ρίχνω;
Να χτυπήσω το στήθος που κάποτε με προστάτευε;
Όχι, Κέσαβ.
Πώς να τους πολεμήσω;
-Αρτζούν, τι… -Ο Αρτζούν έχει δίκιο, Γιουντιστίρ.
Πόλεμος χωρίς τις ευλογίες των πρεσβυτέρων;
Εμπρός. Πάρε πρώτα τις ευλογίες τους.
Ο Κρίσνα έδειχνε τον δρόμο,
κι ο Γιουντιστίρ ακολουθούσε τυφλά.
Όλοι οι Κάουραβα έμειναν άναυδοι,
όταν τον είδαν να πλησιάζει άοπλος.
Τα σέβη μου, δάσκαλε.
Να ζήσεις πολλά χρόνια, γιε μου.
Στο πεδίο της μάχης, δεν είσαι ούτε γιος ούτε μαθητής.
Είσαι απλώς ένας πολεμιστής.
Τίμα τις γνώσεις που σου έδωσα, γιε μου.
Όπου υπάρχει ντάρμα, εκεί θριαμβεύει η νίκη.
Τα σέβη μου, Πιτάμαχ.
Η νίκη μαζί σου, Γιουντιστίρ.
Αν ο πόλεμος είναι το πεπρωμένο μας,
τότε κράτα το κεφάλι σου ψηλά.
Θυμήσου, Γιουντιστίρ, είσαι αίμα μου.
Είμαι πάντα στη διάθεσή σου, αν θελήσεις τη συμβουλή μου.
Στάσου, Γιουντιστίρ.
Τι, Γιουγιούτσου;
Ο Πιτάμαχ Μπίσμα δεσμεύεται από τον όρκο του, εγώ όμως όχι.
Αν είναι το ντάρμα μου να πολεμήσω, τότε θα πολεμήσω για το ντάρμα.
Θα πολεμήσω στο πλευρό σου, Γιουντιστίρ.
Ευχαρίστως, Γιουγιούτσου.
Ο ετεροθαλής αδελφός δεν ξεχνά ποτέ ότι είναι ετεροθαλής.
Ο ευσεβής Γιουντιστίρ έκανε σαφές
ότι αυτή η μάχη, αν και πικρή για τους πρεσβυτέρους,
ήταν αναπόφευκτη.
Υπό το βάρος του καθήκοντος, όλοι τους αναγκάστηκαν να πολεμήσουν.
Μα ο νους δεν είναι Γκαντίβα που υπακούει απλώς στη θέληση του τοξότη.
Αυτός ο πόλεμος θα φέρει μόνο απώλειες, Κέσαβ.
Ακόμα κι αν νικήσω, τι θα έχω κερδίσει;
Τρέμουν τα χέρια μου.
Δεν μπορώ να πολεμήσω, Κέσαβ.
Απλά δεν μπορώ.
Ήταν σαν η σιωπή να κατάπιε ολόκληρη την Κουρουκσέτρα.
Όταν είδαν τον Αρτζούν έτσι, όλοι έμειναν έκπληκτοι.
Τόσο οι Πάνταβα όσο και οι Κάουραβα.
Είχες δίκιο, Αρτζούν.
Σε αυτόν τον πόλεμο, περισσότερο κι από τον στρατό των Ναράγιανι,
χρειαζόσουν τον ίδιο τον Κρίσνα.
Όταν κάποιος αποτραβιέται
Από τα υλικά αγαθά
Όπως μια χελώνα κρύβεται στο καβούκι της
Η σοφία του ριζώνει βαθιά…
Κέσαβ!
Κέρδος και απώλεια, νίκη και ήττα
Να είσαι ετοιμοπόλεμος
Έτσι, δεν θα υποπέσεις σε αμαρτία
Τι μορφή είναι αυτή;
Σαν θεός και δαίμονας μαζί.
Τη μια στιγμή, σκοτάδι βαθύ, κανείς δεν μπορεί να δει,
και την άλλη, φως τόσο εκτυφλωτικό, που ό,τι κι αν δεις είναι θολό.
Τι ψευδαίσθηση είν' αυτή, Μάνταβ;
Μου είναι δύσκολο να καταλάβω.
Άτμαν, Πάρθα. Η ψυχή.
Ούτε γεννιέται ούτε πεθαίνει.
Η φλόγα της καίει μέσα σε ένα βρέφος το ίδιο έντονα
όσο και στο σώμα ενός ετοιμοθάνατου γέροντα.
Το σώμα γεννιέται, γερνάει και χάνεται,
μα αυτή η φλόγα δεν σβήνει ποτέ.
Αυτό θα πει αθάνατος, αγέραστος, αγέννητος και άφθαρτος.
Αυτή η φλόγα είναι που μας οδηγεί στον δρόμο του ντάρμα.
Κέσαβ, ποιος είναι ο δρόμος του ντάρμα;
Ο πόλεμος, Πάρθα. Ο πόλεμος.
Μα να χύνεται το αίμα των συγγενών και των φίλων μας…
Είναι αυτός ο δρόμος του ντάρμα;
Φίλος; Ποιος φίλος; Αυτό το θνητό σώμα;
Ή η άφθαρτη ψυχή που ακόμη δεν γνώρισες;
Εδώ, Πάρθα, δεν υπάρχουν φίλοι ή εχθροί.
Υπάρχει μόνο ένα φως μέσα σε όλους, το οποίο καίει και μέσα σου.
Η άφθαρτη ψυχή.
Πάρε το Γκαντίβα, Αρτζούν, και δες πέρα από τα δεσμά αυτού του κόσμου.
Ο δρόμος θα σου φανερωθεί.
Βλέπω μόνο θάνατο, Βασουντέβα Κρίσνα.
Αμέτρητα, αναρίθμητα πτώματα.
Η σφαγή των δικών μου απ' τα ίδια μου τα χέρια!
Ποιους εννοείς, Πάρθα;
Αυτούς που πήγαν να σε κάψουν σε ένα παλάτι φτιαγμένο από λάκα;
Ή εκείνους που σας καταδίκασαν όλους σε 13 χρόνια εξορίας;
Ή αυτούς που δεν μπόρεσαν να πείσουν τον Ντουριόνταν
να θυσιάσει πέντε χωριά για να αποτρέψει τον πόλεμο;
Ή εκείνους που, με αφορμή ένα παιχνίδι με ζάρια,
επέτρεψαν να εξευτελιστεί η ίδια τους η νύφη
στη βασιλική αυλή;
Πού ήταν ο Πιτάμαχ κι ο Γκουρού σου τότε, Πάρθα;
Ίσως ήταν δέσμιοι του καθήκοντός τους, Κέσαβ.
Όπως κι εσύ τώρα ως πολεμιστής είσαι δέσμιος του καθήκοντός σου.
Αδυνατώ να κατανοήσω αυτά τα βαθυστόχαστα λόγια, Κέσαβ.
Ακόμη και τώρα, οι δικοί μου είναι η μόνη μου έγνοια σ' αυτόν τον πόλεμο.
Ξέρω ότι είν' αλήθεια όσα λέτε, αλλά…
Θες να σου αποκαλύψω την αλήθεια, Αρτζούν;
Ιδού.
Η κοσμική μου μορφή… είναι η αλήθεια.
Αυτό το σύμπαν, οι πλανήτες, τα αστέρια…
είμαι εγώ.
Είμαι η γέννηση,
η ζωή
και ο θάνατος, Πάρθα.
Είμαι η φωτιά.
Είμαι ο αέρας.
Είμαι το νερό.
Αυτή η Γη και κάθε ζωντανό ον,
ζώο, άψυχο πράγμα κι ενσυνείδητη ύπαρξη,
είμαι εγώ.
Είμαι και το καλό και το κακό.
Το τόξο που κρατάς είμαι εγώ, το ίδιο και τα βέλη που ρίχνεις.
Στη διατήρηση της ισορροπίας μεταξύ καλού και κακού,
είσαι απλώς το μέσο, Αρτζούν.
Γιατί σ' αυτόν τον πόλεμο,
εγώ είμαι αυτός που σκοτώνει αλλά κι αυτός που πεθαίνει.
Αυτή η κοσμική μου μορφή, Αρτζούν,
είναι τόσο η αρχέγονη
όσο και η έσχατη αλήθεια.
Κρίσνα! Αυτή είναι πράγματι η αλήθεια.
Πώς θα φτάσω, όμως, σ' αυτήν;
Κάνε το καθήκον σου, Πάρθα. Πάρε το όπλο σου.
Μην κοιτάς ποιος στέκεται εμπρός σου.
Κοίτα ποιος στέκεται δίπλα σου,
ακόμα κι αν χρειαστεί να πολεμήσεις τους δικούς σου.
Το ντάρμα είναι μαζί σου σ' αυτόν τον πόλεμο, Πάρθα,
επειδή είμαι κι εγώ μαζί σου.
Όρθωσε το ανάστημά σου, Πάρθα, και υπερασπίσου το ντάρμα.
Άσε σ' εμένα τη νίκη και την ήττα,
και πάλεψε δίχως να ζητάς ανταμοιβή.
Αυτός είναι ο σκοπός σου στο πεδίο της μάχης,
κι αυτό είναι το καθήκον σου.
Εγώ είμαι το φως
Εγώ είμαι και η σκιά
Πέρα από την οποία Λυτρώνεσαι απ' την ψευδαίσθηση
Έλα και γίνε μ' εμένα ένα
Το τέλος είναι το πεπρωμένο σου
Κάτω είναι η γη, πάνω είν' τα αστέρια
Αυτός είναι ο πόλεμος της Κουρουκσέτρα!
Επίθεση!
Εμπρός, αρματηλάτες!
Θα πεθάνετε όλοι!
Το τι είπε ο Κρίσνα στον Αρτζούν στο πεδίο της μάχης
κανείς δεν ξέρει.
Όλοι, όμως, βίωσαν 18 μέρες μαινόμενης μάχης.
Και το τέλος αυτής.
Σε αυτόν τον πόλεμο, ο μόνος Θεός όλων ήταν
η εκδίκηση.
Και ο μεγαλύτερος πιστός ήταν ο Μπίμα.
Ντουριόνταν και Ντουσάσαν, φανερωθείτε, ρε καθάρματα!
Αυτό θα είναι το τέλος σας!
Εδώ είμαι, Μπίμα!
Χαιρέτισε τον μικρό σου ξάδελφο, Ντουσάσαν.
Νακούλ!
Γιε του Ντρούπαντ, Ντρισταντιούμνα,
άκουσα ότι σου δόθηκε η τιμή να βάλεις εσύ τέλος στη ζωή μου.
Βγάλε το τόξο σου και ρίξε τα βέλη σου.
Το στήθος μου περιμένει το πλήγμα σου!
Άσ' το για σήμερα, και μου επιτίθεσαι πάλι αύριο, γιε μου.
Ο ήλιος έχει ήδη δύσει.
Σήμερα, ο ήλιος σάς λυπήθηκε, δάσκαλε.
Αύριο, δεν θα 'στε τόσο τυχερός.
Αργά ή γρήγορα, θα πεθάνετε απ' τα χέρια μου, Γκουρού Ντρόνα.
Θα πάρω την εκδίκηση του πατέρα μου.
Στον πόλεμο αυτόν, που διαλύθηκαν δεσμοί ισχυροί,
επρόκειτο σύντομα να παραβιαστεί κάθε κανόνας.
Καθώς έδυε ο ήλιος, η μέρα έφτανε στο τέλος της,
όπως και η μάχη της πρώτης ημέρας.
ΗΜΕΡΑ ΔΕΥΤΕΡΗ
Αυτή η μάχη, γεμάτη αρματηλάτες και ισχυρούς πολεμιστές,
θα ήταν διαφορετική αν ήταν απλώς μια μάχη μεταξύ ανθρώπων.
Αλλά εδώ συμμετείχαν θεοί, δαίμονες
και οι αέναες δυνάμεις του σύμπαντος.
Κι ο Μπίσμα ήταν μία από αυτές.
Σφυρηλατήθηκε παλιά από τον Βράχμα Για τον Ίντρα τον πανίσχυρο
Δόθηκε κάποτε στον Άρχοντα των θεών Που ήθελε να κατακτήσει τους τρεις κόσμους
Λαμπερό, με φωτεινά σχέδια Στολισμένο με χρυσό και πετράδια
Με λάμψη που ξεπερνά κάθε ον Κι αστράφτει με το μεγαλείο του ήλιου!
Λαμπερό Με φωτεινά σχέδια
Στολισμένο με χρυσό και πετράδια!
Με λάμψη που ξεπερνά κάθε ον
Κι αστράφτει με το μεγαλείο του ήλιου!
Σαν το πυρ της συντέλειας Τυλιγμένο σε καπνό
Σαν φλεγόμενος, οργισμένος όφις!
Αφανίζει άρματα Ελέφαντες κι άλογα
Αστραπιαίο και πανίσχυρο στη μάχη!
-Τσίτρασεν! -Συνθλίψτε τον με τα πόδια του ελέφαντα!
Αν τολμάς, βάλ' τα με κάποιον στα μέτρα σου.
"Αν τολμάω";
Θέλει τόλμη το να εξευτελίζεις μια γυναίκα ενώπιον όλων;
Έτσι μπορώ να πολεμάω όλη μέρα.
Εγώ έχω, όμως, κι άλλες δουλειές.
Πρέπει να σκοτώσω και τα εκατό αδέλφια σου.
Την τρίτη ημέρα, όλα έδειχναν
πως ο Μπίσμα θα εξόντωνε μόνος του ολόκληρο τον στρατό των Πάνταβα.
Σε δύο μέρες, ο Μπίσμα, γιος της θεάς Γάγγης,
αφάνισε δύο ολόκληρες στρατιές των Πάνταβα.
Κι όταν έφτασε η τρίτη ημέρα,
ο Μπίσμα είχε γίνει ο φόβος κι ο τρόμος των Πάνταβα.
Πώς μπορούσε ο Κρίσνα να μένει άπραγος, βλέποντας το ντάρμα να χάνεται;
Τι κάνεις;
Γιατί λυγίζει το Γκαντίβα σου μπροστά στον Μπίσμα;
Αρτζούν, σταμάτα τον αμέσως!
Αλλιώς θα αναλάβω εγώ δράση!
Αυτή είναι η Κουρουκσέτρα!
Αυτός είναι ο πόλεμος της Κουρουκσέτρα…
Κέσαβ!
Αυτή είναι η Κουρουκσέτρα!
Η Κουρουκσέτρα!
Αυτός είναι ο πόλεμος της Κουρουκσέτρα!
Ω, Μάνταβ με το Σουντάρσαν Τσάκρα,
το πιο ένδοξο τέλος είναι να πεθάνω από τα χέρια σας.
Ο Μπίσμα επέτρεψε στον Κρίσνα να αφαιρέσει τη ζωή του κατά βούληση.
Μα ο Κρίσνα είχε ορκιστεί
να μην πολεμήσει στο πεδίο της μάχης.
Τι απέγινε εκείνος ο όρκος;
Αυτή είναι η Κουρουκσέτρα!
Εγώ είμαι το φως
Εγώ είμαι και η σκιά
Πέρα από την οποία Λυτρώνεσαι απ' την ψευδαίσθηση
Έλα και γίνε μ' εμένα ένα
Το τέλος είναι το πεπρωμένο σου
Κάτω είναι η γη, πάνω είν' τα αστέρια
Αυτός είναι ο πόλεμος της Κουρουκσέτρα!
Υποτιτλισμός: Βασιλική Ευσταθίου