Χαιρετισμός!
7 Οκτωβρίου 2007.
Σε τέσσερις μέρες πάμε στο μέτωπο.
Η Γκρέις ξέρει ότι θα κάνω τα πάντα για να επιστρέψω κοντά της.
Τα πάντα.
Σήμερα της έγραψα ένα γράμμα.
ΣΕ ΑΓΑΠΩ
Κύριε, έχω τα ενημερωτικά έγγραφα από το γραφείο συνταγματάρχη.
Άφησέ τα στο γραφείο.
Ευχαριστώ, δεκανέα.
-Ταγματάρχα! -Ναι;
Ελπίζω να μην το παραδώσετε.
ΓΚΡΕΪΣ
-Κατάλαβα. Να προσέχεις, Σαμ. -Ευχαριστώ, κύριε.
-Θα σε δω όταν γυρίσεις. -Εντάξει.
-Πώς είναι; -Αγάπη.
-Σαν εσένα. -Γεια!
-Μπαμπά! -Γεια σου, μωρό μου.
-Γεια, μπαμπά. -Πώς πήγε το σχολείο;
Τέλεια.
Μου έδωσαν μακαρόνια να βάψω. Είναι στο δωμάτιό μου.
Ίζι;
-Τι τρέχει; -Τίποτα.
Τι τρέχει, γλυκιά μου;
Πάλι φεύγεις.
Έλα κάνε μια αγκαλιά στον μπαμπά σου.
Όχι.
-Δώσε μου ένα φιλί, μωρό μου. -Φύγε.
-Δύο φιλάκια; -Όχι.
Τρία φιλάκια;
Θέλω να διαβάσω το βιβλίο μου.
Θέλεις να διαβάσεις το βιβλίο σου;
Αλήθεια;
Βλέπω ένα χαμόγελο να έρχεται! Να το! Ήρθε!
-Τώρα θα σου δώσω 100 φιλιά! -Φύγε!
-Ένα, δύο…
Περιμένετε! Δύο εναντίον ενός. Δεν είναι δίκαιο!
Μπαμπάκα, άφησέ με κάτω!
Ελάτε, κορίτσια. Ο μπαμπάς πρέπει να φύγει.
-Εντάξει. -Σε παρακαλώ, μείνε!
-Μακάρι να μείνεις. -Ναι, δεν μπορείς να μείνεις;
Αδερφός μου είναι.
Δεν του αξίζεις.
Η μάνα σου δεν δαγκώνει ποτέ, Τέλι!
Φέρε μου πίσω τα φράγκα, αδερφέ!
Τα λέμε μετά.
Τι απέγινε ο μικρός μου αδερφός;
Με τίποτα.
Σκέφτηκες να ζητήσεις συγγνώμη από εκείνη τη γυναίκα;
Άναψε πράσινο.
Κατάλαβα.
Λοιπόν, τι θα κάνεις;
Δεν ξέρω.
Θα εξαργυρώσω την επιταγή και ποιος ξέρει.
-Τα λέμε μετά; -Ναι.
-Εντάξει. Μην κάνεις ληστεία. -Ξεκουμπίσου.
ΕΝΕΧΥΡΟΔΑΝΕΙΣΤΗΡΙΟ
ΜΟΤΕΛ
Δεν υπάρχει ζεστό νερό εδώ πέρα;
Στη φυλακή έχει ζεστό νερό.
-Συγγνώμη. -Πώς βολεύεσαι σε αυτήν την κουζίνα;
Δεν περίμενε ότι θα φύγει πάλι τόσο σύντομα.
-Ναι. Τραβάς τα μαλλιά σου; -Τι να έκανε;
Τον κάλεσαν. Πρέπει να πάει.
-Ναι! Κέρδισα! -Τα κατάφερε, παππού!
-Έχεις μια κατεργάρα εδώ, Γκρέις. -Ναι, το ξέρω.
-Έχω γενέθλια την άνοιξη. -Πράγματι. Στις 10 Μαρτίου;
-Γεια. -Γεια.
-Είσαι η Ίζαμπελ; -Όχι, εγώ είμαι η Μάγκι.
Η Ίζαμπελ είναι ψηλή.
-Εγώ είμαι ο Τόμι. -Η μαμά δεν σε συμπαθεί.
-Μάγκι! -Αφού αυτό είπες στον μπαμπά.
Αυτά είναι για τη μαμά σου.
-Μαμά, αυτό είναι για εσένα. -Ευχαριστώ.
Πέρασε.
-Γεια σου, γλυκέ μου. -Μη.
-Γεια. -Ήρθες.
Ναι.
-Γιε μου. -Κύριε.
-Γεια. -Ορίστε;
-Γεια. -Γεια.
Κύριε, ευλόγησε εμάς και τα δώρα Σου που θα λάβουμε
-μέσω του Ιησού Χριστού. Αμήν. -Αμήν.
Είναι ξεχωριστό γεύμα για εμάς, διότι καλωσορίζουμε τον έναν γιο
και αποχαιρετούμε τον άλλον.
Κύριε, Σου ζητάμε να τον προσέχεις και να τον φέρεις πίσω σύντομα.
-Ναι. -Αμήν.
Ορίστε, μπορείς να το κάνεις. Θέλεις να δοκιμάσεις;
-Άσε να το κάνω εγώ. -Ευχαριστώ, μαμά.
-Σου αρέσει; -Είναι νοστιμότατο.
-Γιατί δεν τρως τον αρακά σου; -Απεχθάνομαι τον αρακά.
-Κι εγώ. -Καλή μου, φάε τον αρακά σου.
-Εντάξει, μπαμπά. -Εμένα μου αρέσει ο αρακάς.
Κι εμένα.
-Πότε φεύγεις; -Την Τρίτη.
Σου αρέσει εκεί πέρα, έτσι;
-Είναι η δουλειά μου. -Σκοτώνουν μόνο τους κακούς.
Ποιοι είναι οι κακοί;
Αυτοί με τα γένια.
Ο αδελφός σου είναι ήρωας.
Υπηρετεί την πατρίδα του. Μην το ξεχνάς ποτέ αυτό.
Θα είσαι εδώ για τα γενέθλιά μου;
Φυσικά και θα είμαι.
Ο μπαμπάς της Σάρα έλειπε στα γενέθλιά της.
-Ίζαμπελ! -Είναι αλήθεια.
Του πήγε τούρτα στη φυλακή.
Όχι μόνο οι στρατιωτικές οικογένειες. Πολλοί άνθρωποι πιέζονται αυτές τις μέρες.
Υπάρχουν προβλήματα σε κάθε φάση της ζωής.
Κάθε οικογένεια έχει τα δικά της προβλήματα.
Σίγουρα.
Τι σημαίνει αυτό;
Κάθε οικογένεια έχει τα δικά της προβλήματα.
-Ακούγεσαι σαν παπαγάλος. -Σαν τι;
Προσπάθησε να μιμηθείς τον αδερφό σου.
Μπαμπά!
Το φαγητό είναι υπέροχο, Έλσι. Ευχαριστώ.
Συγκριτικά με τι;
-Με άλλο φαγητό. -Το φαγητό της φυλακής;
Τόμι!
Με συγχωρείτε.
-Όλα καλά. -Όχι.
-Μόλις αποφυλακίστηκε. -Όχι.
Ήρθε εδώ πέρα
-χωρίς σεβασμό για κανέναν. -Είσαι καλά;
Μείνε μακριά από φασαρίες.
Εντάξει.
Να προσέχεις εκεί πέρα, εντάξει;
Δεν βγαίνει με τίποτα.
-Βάλε κι άλλο σαπούνι. -Ναι, κοντεύω να το βγάλω.
Ορίστε.
Μην τη χάσεις.
-Θα βάλω τα δυνατά μου. -Εντάξει.
-Να βγάλεις πολλές φωτογραφίες. -Πάντα βγάζω.
Σε αγαπώ.
Κι εγώ.
Σαμ;
Πάρε με μαζί σου.
Φυσικά.
Να πάω εγώ και να μείνεις με τα παιδιά;
Εντάξει.
Μη φύγεις.
12 Οκτωβρίου 2007.
Γυρίσαμε στο Αφγανιστάν με τους άντρες μου.
Παράξενο. Είναι σχεδόν σαν στο σπίτι μας.
Θα πας να κάτσεις εκεί, εντάξει;
Δεν χρειαζόμαστε τα μπουφάν.
Γεια σου, Κάσι. Ο Τζορτζ Τζούνιορ μεγάλωσε πολύ.
-Πόσο μέχρι τον χώρο προσγείωσης; -Τρία λεπτά. Λάβαμε έγκριση.
Ελήφθη, τρία λεπτά.
Τυχερά καθάρματα.
Αντιαρματικό ρουκετοβόλο!
Μπορώ, θα τα καταφέρω!
Ποιος είναι;
Λοχαγός Σάντερσον και υπολοχαγός Ντέιβις.
Γεια.
-Γεια. Η μητέρα σου είναι μέσα; -Ναι.
Πού είναι;
Κάνει μπάνιο.
Μπορείς να τη φωνάξεις, σε παρακαλώ;
Τι συμβαίνει;
Ίζι.
Εντάξει.
Εγώ…
Περάστε.
Καλέσατε τον λοχαγό Σαμ Κέιχιλ. Παρακαλώ, αφήστε μήνυμα.
Γκρέις.
Συγγνώμη, δεν ήθελα να σε ξυπνήσω.
Επέστρεψα το αμάξι. Ο Σαμ είπε να το δανείζομαι όποτε θέλω.
Τα πίσω φώτα είναι λίγο χτυπημένα.
Κάποιος βλάκας…
Κοίτα, εγώ δεν…
Απλώς, πες το, εντάξει; Μου είπε να δανειστώ το αμάξι όποτε θέλω.
-Με κοιτάς με τσαντισμένο βλέμμα… -Ο Σαμ είναι νεκρός!
Έπεσε το αεροσκάφος.
-Τι λες τώρα; -Είναι νεκρός, Τόμι. Πέρασε μέσα.
Δεν έρχομαι μέσα.
Ήρθα μόνο να αφήσω το…
-Γιατί δεν μου τηλεφώνησες; -Σου τηλεφωνώ όλη νύχτα.
-Γιατί δεν με πήρε κάποιος; -Προσπαθήσαμε όλοι, Τόμι.
Εντάξει.
-Γιατί τον άφησες να πάει, Γκρέις; -Τόμι…
Και τώρα τι;
Έλα μέσα.
Ναι, απλώς έπρεπε να κάτσω για λίγο.
Είναι με τη μητέρα σας τώρα. Είναι μαζί.
Ποτό;
Όχι.
ΚΛΕΙΣΤΟ
ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ
Κορίτσια, είστε έτοιμες;
Ναι, σε ένα λεπτό.
-Γιατί έβγαλες το φόρεμά σου; -Το μισώ.
Φόρεσέ το, εντάξει; Πρέπει να πηγαίνουμε.
Δεν θέλω.
Ούτε εγώ θέλω να φορέσω το δικό μου. Με φαγουρίζει.
Εντάξει, έλα εδώ.
Έλα εδώ.
-Εντάξει. -Ο μπαμπάς πέθανε σαν τους γονείς σου;
-Συλλυπητήρια. -Ευχαριστώ.
-Συλλυπητήρια. -Ευχαριστώ που ήρθατε.
Ο γιος σας ήταν ο καλύτερος πεζοναύτης.
Ευχαριστώ.
-Ελάτε, κορίτσια. Μπείτε στο αμάξι. -Ερχόμαστε.
Έλσι, τα συλλυπητήριά μου.
-Θα τις προσέχω εγώ. -Εντάξει.
Γκρέις, ο Σαμ το έγραψε για εσένα πριν φύγει.
Δεν ήθελα να αναγκαστώ να σου το δώσω.
Δεν το πιστεύω, Τζον.
Δεν νιώθω ότι πέθανε.
Δεν θα έπρεπε να το αισθανθώ;
Είναι δύσκολο να το αποδεχτώ. Ήταν καλός φίλος και καλός πεζοναύτης.
-Θα οδηγήσω εγώ. -Τι λες;
-Ελάτε, κορίτσια! -Ερχόμαστε.
Δώσε μου τα κλειδιά, μπαμπά.
Πώς και έγινες ξαφνικά τόσο υπεύθυνος;
-Άσε τον Τόμι να οδηγήσει. -Να οδηγήσει;
Θα σου πω κάτι. Βρες μια δουλειά και βγάλε μερικά λεφτά.
Αγόρασε ένα αμάξι και μετά πήγαινε όπου στο καλό θες.
Δώσε μου τα κλειδιά!
Άκουσες τους πεζοναύτες σήμερα πώς μιλούσαν για τον αδερφό σου;
Λέγε.
Ποιος θα σηκωθεί να πει καλά λόγια για εσένα όταν πεθάνεις;
Ναι, εγώ φταίω που πέθανε ο Σαμ, έτσι; Αυτό πιστεύεις.
Δεν έχει καμία σχέση με εσένα, έτσι;
-Τι μου λες τώρα; -Χανκ…
Ξέχνα το.
-Δεν έχεις τα κότσια! -Ενώ εσύ τα έχεις.
Γι' αυτό φώναζες στη μαμά και οδηγούσες μεθυσμένος;
-"Μπράβο, πεζοναύτες!". -Πάψε!
-Του έκανες πλύση εγκεφάλου. -Έλα.
-Δεν είσαι αντάξιός του. -Το ξέρω.
-Ποτέ δεν με έκανες περήφανο. -Έλεος.
-Η αλαζονεία είναι αμαρτία. -Σταματήστε. Δώσε μου τα κλειδιά.
Εγώ θα περπατήσω.
Είναι εφιάλτης!
Τι τρέχει;
Τι θα μας κάνουν;
Αυτή είναι δική σου;
Ναι.
Αυτή είναι η γυναίκα σου;
Ναι, η Κάσι.
Όχι, δεν είναι.
Δεν έχεις γυναίκα.
Δεν έχεις οικογένεια.
Μόνο εμένα ξέρεις.
Ο στρατιώτης Γουίλις και ο λοχαγός Κέιχιλ.
Δεν ξέρεις τίποτε άλλο.
Μάλιστα, κύριε.
-Παρακαλώ; -Γκρέις.
Τόμι;
-Γεια, ξέρω ότι είναι μία το πρωί. -Ναι, είναι 3:00.
-Είναι τρεις το πρωί. -Εντάξει, ήπια…
Ήπια μερικά ποτά.
Προφανώς, είναι τα πιο ακριβά ποτά στον κόσμο.
Χρωστάω περίπου 47 δολάρια.
Θα έφευγα, αλλά ένας τύπος είπε ότι θα με καρφώσει στους μπάτσους.
Θα είναι παραβίαση της αναστολής μου.
Ποιο μπαρ είναι;
Η μύτη σου είναι σαν έκλειψη σελήνης.
-Έλα, άσε με να την αγγίξω. -Κοντά τα χέρια.
-Τόμι, με κούρασες πια! -Μη μου θυμώνεις.
-Εντάξει, τέλειωνε. -Ευχαριστώ.
-Είδες; Δεν ήταν τίποτα. -Η μύτη σου είναι τεράστια, φίλε.
-Να πάρει! -Γκρέις.
-Τι χρωστάει; -Είναι 47 και δύο σπασμένα ποτήρια.
-Να πούμε… -Έτοιμος; Έλα, Σιρανό!
-Μάζεψε τα χέρια σου! -Μην την αγνοείς.
-Είναι τεράστια. -Να πούμε 50;
-Δεν θέλω λεφτά. Πάρε τον από εδώ. -Τεράστια!
-Θα φωνάξω τους μπάτσους. -Έχω δύο μικρά παιδιά!
Κοιμούνται στο πάρκινγκ τώρα! Περνιέσαι για αστείος;
Πήγαινε σπίτι σου.
Θεέ μου!
-Ζαλίζομαι. -Πρόσεχε.
-Κακώς μεταφέρω το παιδί. -Απλώς, βάλ' την στο κρεβάτι της.
Καλά.
-Θείε Τόμι! -Θεέ μου.
Θείε Τόμι, ξύπνα!
-Μπορείς να το σταματήσεις αυτό; -Φτιάχνω τηγανίτες για τη μαμά.
Δεν μπορώ. Μου το είπε η αδερφή μου.
Σταμάτα.
Όχι!
Τι κάνεις εδώ;
Θα σου άρεσε να κάνω το ίδιο ενώ κοιμάσαι;
Αυτό δεν είναι το σπίτι σου και δεν μπορείς να με διατάζεις.
Έλα!
Φτιάχνουμε τηγανίτες για τη μαμά, για να χαρεί.
-Ο μπαμπάς μας πέθανε. -Το ξέρει. Είναι αδερφός του.
Το ξέρω. Μην πίνεις από το μπουκάλι. Είναι αηδιαστικό!
-Σκάσε, εσύ είσαι αηδιαστική. -Όχι.
-Θέλεις μια τηγανίτα; -Όχι, δεν μου αρέσουν οι τηγανίτες.
-Οι δικές μας είναι φοβερές. -Φάτε ό,τι θέλετε, εντάξει;
Μαμά, έπρεπε να μείνεις πάνω!
-Τι κάνεις εδώ; -Ήταν έκπληξη!
Υπέροχη έκπληξη! Σας ευχαριστώ!
Είστε τα καλύτερα κοριτσάκια στον κόσμο!
Ποιος είναι;
Παππού!
-Γεια! Τι έχετε στα μαλλιά σας; -Γεια! Ήρθες!
Ζύμη για τηγανίτες.
-Γεια, Χανκ. -Γεια σου, γλυκιά μου.
-Πάμε να δούμε τηλεόραση! -Ελάτε, κορίτσια.
-Θα φέρω το σιρόπι. -Χαμός.
Αντίο, Τόμι!
Θα καθαρίσουμε μετά.
Καλημέρα.
Τηγανίτες;
Ναι, έπεσε και μία στο πάτωμα αν θέλεις να φας.
-Τι έκαναν εδώ πέρα; -Έφτιαχναν τηγανίτες.
Άκου…
-Δεν φέρθηκα καλά τις προάλλες. -Ναι, εντάξει.
-Όμως, μπορούσα να οδηγήσω. -Ναι, το ξέρω.
Ξέρω ότι ο Σαμ ήταν πάντα πιο έξυπνος από εμένα.
Δεν ξέρω αν ήταν πιο έξυπνος…
αλλά ήταν πολύ καλός αθλητής.
Θυμάσαι τον αγώνα ενάντια στο Ίστον;
Ήταν απόλυτα ψύχραιμος.
Είχες κι εσύ ταλέντο.
Απλώς τα παρατούσες εύκολα.
Διαφέρατε πολύ εσείς οι δύο.
Ο Σαμ δεν τα παρατούσε ποτέ.
Θα έκοβα και τον λαιμό μου για να τον φέρω πίσω, μπαμπά.
Να πάρει!
Δεν ξέρω…
πώς αντέχει σε αυτήν την κουζίνα;
Στρατιώτη, έλα εδώ. Βοήθησέ με.
Δεν μπορώ να δω τίποτα.
Μας ψάχνουν.
Να πάρει.
-Να ξαναπροσπαθήσουμε; -Όχι αμέσως.
Έλα, φίλε! Βάλε το εκεί που το βρήκες. Γκρέις!
Θυμάσαι τον Έι Τζέι, τον Όουεν…
και τον Σουίνι. Δεν θυμάμαι το μικρό σου.
Υπάρχει λόγος γι' αυτό. Χάρηκα, Γκρέις.
Κι εγώ.
Τι τρέχει εδώ;
Φτιάχνουμε την κουζίνα.
Τόμι…
-Θα με ρωτούσες; Σπίτι μου είναι. -Απίστευτο! Είναι κούκλα.
-Κάποιος χάρηκε. -Δεν γελάω.
-Πάτε καλά, παιδιά; Είναι… -Όχι.
Πρέπει να με ρωτάς πρώτα.
Εγώ…
-Θέλετε καφέ ή κάτι άλλο; -Όχι, ευχαριστούμε.
-Ίσως μια μπίρα; -Κι εγώ θα ήθελα μια μπίρα.
"Μην τους πεις τίποτα. Μην τους πεις τίποτα, στρατιώτη".
Δεν με ρωτάνε τίποτα!
-Μας αφήνουν να πεθάνουμε της πείνας. -Ηρέμησε, στρατιώτη.
-Να είσαι παρών. -Είμαι παρών, πού να πάρει!
Είμαι παρών σε αυτήν τη σκατότρυπα εδώ και δύο μήνες.
Γιατί με έσωσες; Γιατί γύρισες πίσω για εμένα;
Έπρεπε να έχω πνιγεί στη λίμνη. Καλύτερα να είχαμε πεθάνει.
Τι μέρα είναι;
Σάββατο.
Τι ώρα είναι;
Γύρω στο μεσημέρι.
Να θυμάσαι τι σου είπα. Καμία πληροφορία.
Μη μιλήσεις. Μην τους πεις τίποτα, στρατιώτη.
Εντάξει.
-Πού μας πάνε; -Μη μιλάς.
-Τι; -Μη μιλάς!
-Θα μας κόψουν τα κεφάλια; -Μην ξαναμιλήσεις!
Καλώς ήρθατε.
Τηλεφώνησα στη γυναίκα μου με το δορυφορικό τηλέφωνο.
Είναι έγκυος.
Αποκαλύφθηκε η τοποθεσία και η αποστολή σας, ιερέ Γιάμο.
Έχουμε το ίδιο αίμα.
Ο Σαΐντ είναι ανιψιός μου.
Να πάρει.
Αυτή είναι η χώρα μας.
Κακώς είστε εδώ.
Να μεταφέρετε αυτό το μήνυμα στην Αμερική.
Πείτε το.
Ή θα σας αναγκάσω να το πείτε.
Τα κορίτσια γύρισαν.
Γίνεται ωραίο κάτω.
Θα σε δω αύριο.
Ευχαριστώ, Έλσι.
Εντάξει.
-Κοίτα ποιος βάφει την κουζίνα. -Εγώ.
Σου ξέφυγε.
Ο μπαμπάς σου ήταν φοβερός στο φούτμπολ στο λύκειο.
Ναι, ήταν μικρόσωμος, αλλά φοβερός επιθετικός.
Εγώ, ο Έι Τζέι κι ο Όουεν πηγαίναμε στους αγώνες…
μόνο για να τον δούμε να παίζει.
-Εσύ τον είδες ποτέ να παίζει; -Όχι.
-Ίζι, είσαι πολύ ψηλή. -Ευχαριστώ.
-Μπράβο σου, Μαγκ. -Ευχαριστώ, μαμά.
-Πρέπει να κάνουν τα μαθήματά τους; -Όχι, περνάει πολύ καλά.
-Βούτα το καλά. -Να πάρει!
-Τι κάνεις; -Βάφω.
Ήταν καινούργιο παντελόνι.
-Φίλε… -Συγγνώμη.
-Ζήτησε συγγνώμη. -Δεν πειράζει, Μάγκι.
Έχω κάτι για εσένα, εντάξει; Περίμενε.
-Μπορώ να πάω στο μπάνιο; -Όχι, θα λερώσεις.
-Δεν είναι και τόσο άσχημο, φίλε. -Ηρέμησε.
-Δεν φαίνεται καθόλου. Είσαι μια χαρά. -Αυτό θα βγει.
-Το πάτωμα έγινε χάλια. -Όλα καλά. Ίσα που σε λέρωσε.
Δεν φαίνεται και τόσο χάλια.
Έχετε δίκιο.
Ας αγκαλιαστούμε.
-Αγκαλίτσα. -Τι λες;
Τι;
Μακριά από τη μικρή!
Περίμενε.
Έχεις υπέροχο σώμα, Όουεν.
Άντε χάσου.
Γυμνάζεσαι;
Από πού πήρες το μποξεράκι σου; Εφαρμόζει τέλεια.
-Νομίζετε ότι είστε αστείοι. -Σου έκανα μια σοβαρή ερώτηση.
-Αυτά πρέπει να σου κάνουν. -Μόνο μια μπλούζα θέλω
-και ένα παντελόνι. -Πάρε τα όλα.
Δεν τα χρειάζομαι όλα αυτά.
Δεν χρειαζόταν να μου τα δώσει όλα αυτά.
Πάρε τα όλα.
-Δεν τα θέλετε πίσω; -Έλεος. Ακούς; Πάρε τα ρούχα.
-Απλώς ρωτάω. -Πάρε τα.
Θες να βοηθήσεις τον φίλο σου;
Σειρά του τώρα.
-Να είσαι δυνατός, στρατιώτη. -Μάλιστα, κύριε.
Καθάρματα!
Πρόσεξε να μην τους πεις τίποτα.
Στρατιώτη!
-Η ζωή σου εξαρτάται από αυτό. -Σας παρακαλώ!
Καταραμένα καθάρματα! Θα σας τα πω όλα!
Θεέ μου!
Είμαι ο στρατιώτης Τζο Γουίλις από το Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ.
Μου είπαν ότι θα έρθω εδώ να πολεμήσω για την πατρίδα μου.
Όμως, τώρα κατάλαβα ότι το Αφγανιστάν ανήκει στον λαό του.
Δεν έχουμε καμία δουλειά εδώ.
Σε αγαπώ, Κάσι.
Τζο Τζούνιορ, ο μπαμπάς σου θα σε αγαπάει πάντα.
Έχεις δύο κόρες.
-Ελάτε. Πώς είναι αυτό; -Τέλειο.
-Καλό. -Ελάτε.
ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ
ΜΗΝ ΕΙΣΕΡΧΕΣΤΕ
ΜΗΝ ΑΝΕΒΕΙΣ ΠΑΝΩ ΠΗΓΑΙΝΕ ΔΕΞΙΑ
ΑΠΟ ΕΔΩ
ΛΙΓΟ ΑΚΟΜΑ
Χρόνια πολλά!
-Σου αρέσει η κουζίνα μας; -Είναι τέλεια. Ευχαριστώ.
-Αυτό είναι από την Ντίντι. -Ευχαριστώ.
Παρακαλώ.
-Να σε βοηθήσω να το ανοίξεις; -Ναι, παρακαλώ.
-Κοιτάει; -Όχι, ανοίγει δώρο.
-Μπράβο για την κουζίνα. -Τι μου είπε μόλις;
-Είπε "Μπράβο για την κουζίνα". -Εντάξει, πάμε.
Να ζήσεις, Γκρέις Και χρόνια πολλά
Μεγάλη να γίνεις Με άσπρα μαλλιά
Παντού να σκορπίζεις Της γνώσης το φως
Και όλοι να λένε Να μία σοφός
Σβήσε τα κεράκια! Έλα!
Κάνε το.
Ναι!
-Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, μαμά.
Σας ευχαριστώ.
Μάγκι!
-Όχι! -Μάγκι, πιο σιγά.
Μάγκι, πρόσεχε!
-Τι κάνεις; -Θέλω να φτάσω πριν από τη μαμά.
Καλύτερα να την περιμένεις. Δεν συμφωνείς;
Όλοι αγαπάνε τη Μάγκι.
-Γιατί το λες αυτό; -Επειδή είναι αξιαγάπητη.
Ο μπαμπάς σου με έσωσε σε αυτό το ποτάμι όταν ήμασταν παιδιά.
Ξέρεις ότι μοιάζεις με τον μπαμπά σου;
Αλήθεια;
Με τη μαμά μου μοιάζω;
Είσαι φτυστή, ναι.
Αποδέξου τον εαυτό σου, Ίζαμπελ.
Όλοι σε αγαπούν. Έλα.
Τα κατάφερα.
Γεια!
Της μιλούσα πάνω από μία ώρα.
Μου είπε ότι είχε να κοιμηθεί καλά πάνω από τρία χρόνια.
Είχε συνεχώς εφιάλτες ότι γυρνούσα και την πυροβολούσα.
Μετά…
της είπα να μη φοβάται κι ότι δεν θα της έκανα κακό.
Άρχισε να κλαίει.
Μες στην τράπεζα. Έβαλε τα κλάματα.
Και…
με ευχαρίστησε.
Εκείνη…
είπε ότι ένιωθε…
Πώς το είπε;
Ότι μπορούσε να αναπνεύσει ξανά.
Μετά με ρώτησε αν ήθελα να ανοίξω τραπεζικό λογαριασμό.
Όχι.
-Αλήθεια. -Και εσύ τι έκανες;
Άνοιξα λογαριασμό.
Είμαι περήφανη για εσένα.
Ναι.
Ανυπομονώ να αρχίσω να εκδίδω επιταγές.
Όταν ήμουν…
γύρω στα 17 ή 18…
άκουγα αυτό το τραγούδι.
-Ξανά και ξανά. -Κι εγώ το ίδιο.
Αλήθεια;
Γιατί σε εκπλήσσει τόσο αυτό;
Δεν ξέρω, απλώς…
Σε είχα περισσότερο για φαν των NCYNC.
Άντε χάσου.
Δώσε μου.
-Αλήθεια; -Αλήθεια.
Πιστεύεις ότι είμαι τόσο συντηρητική;
Αρχίζω να αναθεωρώ, Σνουπ Ντογκ.
Επειδή κάποτε ήμουν μαζορέτα, δεν σημαίνει…
Ναι, κι επειδή έβγαινες με ποδοσφαιριστή.
Είμαι τελείως κλισέ.
-Ήσουν ψηλομύτα. Παραδέξου το. -Όχι, δεν ήμουν.
Οι άντρες πάντα λένε ότι τα κορίτσια είναι σνομπ αν δεν τους μιλάμε.
Απλώς, δεν σε συμπαθούσα.
Ήσουν πάντα μεθυσμένος και καβγάδιζες.
Πάω να πάρω λίγο αέρα.
Θεέ μου!
Λοχαγέ!
Πάρε το.
Τι κάνουμε;
Δεν μας είναι χρήσιμος πια.
Μας είναι βάρος.
Σπατάλη τροφής και νερού.
Σκότωσέ τον.
Σήκωσε τον σωλήνα.
Σήκωσέ τον.
Έχεις οικογένεια;
Θέλεις να τους ξαναδείς;
Σήκωσε τον σωλήνα!
-Λοχαγέ… -Ή εσύ ή αυτός.
Σκότωσέ τον, αλλιώς θα σε σκοτώσω.
Σκότωσέ τον.
-Σκότωσέ τον, αλλιώς του κόβω το κεφάλι. -Σκότωσέ τον.
Σκότωσέ τον.
Ορίστε!
Να πάρει.
Σου έφερα καλούπια.
ΙΖΑΜΠΕΛ
Δεν θέλω να καταστρέψω κάτι. Μόνο να έρχομαι να τις βλέπω.
Παρακαλώ, φυσικά και θέλω να περνάς να βλέπεις τα κορίτσια.
Απλώς μας λείπει ο Σαμ.
Ναι.
Ο Χανκ είναι.
Ασχολείσαι ακόμα με αυτό;
Ναι.
Πού τα έμαθες όλα αυτά;
-Βρήκα έναν εκεί! -Κι εγώ άλλους δύο!
-Καλυφθείτε! Προχωράμε! -Εντάξει, πάμε.
Να δω τα χέρια σου! Σταμάτα εκεί.
Τα χέρια ψηλά. Έλα προς εμένα. Προς το μέρος μου.
Έλα, ψηλά τα χέρια.
Ψηλά τα χέρια. Έτσι. Πέσε κάτω.
Είσαι πεζοναύτης;
Κέιχιλ. Έτσι σε λένε;
Είναι κανένας άλλος μαζί σου;
Δεν ξέρω αν μπορώ.
-Έτοιμη; -Προσπαθώ.
Βάλε το πάνω.
-Χρειαζόμαστε μια μύτη. -Έλεος.
-Μύτη! -Μαμά, μύτη!
-Μύτη! -Ορίστε.
Η μύτη. Πήγαινε πάρε τη μύτη.
Είναι φανταστικός, κορίτσια.
Εσύ τις έμαθες να παίζουν χιονοπόλεμο; Δεν με πετυχαίνουν.
Σε πέτυχα!
Ίσως να χρησιμοποιήσω αυτό.
Έλα τώρα.
-Ίζι, είσαι καλά; -Ίζι;
-Είσαι καλά; -Γκρέις!
Κορόιδο!
Πάνω του!
Πάνω του! Έλα!
Παρακαλώ;
Ναι, η ίδια.
Το είδες αυτό το σκανδαλιάρικο εδώ πέρα;
Έλα, με φρικάρεις.
-Τι; -Όχι εμένα.
-Αυτός το έκανε! -Έλα πιάσε μας!
-Τι τρέχει; -Σταμάτα!
-Μου τραβάει τα μαλλιά. -Εντάξει.
-Συγγνώμη. Θέλω να παίξουμε. -Ναι, εντάξει.
Τι έγινε;
-Μπορώ να βγω έξω; -Όχι ακόμα.
-Γιατί; -Πρέπει να κάνουμε υπομονή.
-Κύριε. -Καλωσόρισες, Σαμ.
Σας ευχαριστώ.
Μπαμπάκα!
-Μου έλειψες πολύ. -Κι εμένα μου έλειψες.
Τα μωρά μου.
-Μην κλαις. -Δεν κλαίω.
Γεια σου, φίλε.
Άσε με να πάρω τις αποσκευές σου.
Έλα, βιάσου. Σου αρέσει;
-Είναι φανταστική. -Νομίζω ότι του αρέσει.
-Ποιος την έφτιαξε; -Εγώ.
-Εσύ; -Και ο θείος Τόμι.
Ο θείος Τόμι και οι τρεις αμίγκος.
Είσαι κουρασμένος, αγάπη μου;
Ελάτε στο κρεβάτι. Όλες.
Έχει πλάκα.
-Μου έλειψες, μπαμπάκα. -Κι εμένα.
Τα κορίτσια μου.
Ναι, εμείς είμαστε.
Μπορώ να σηκωθώ τώρα, μαμά;
Μπαμπά, δεν είναι ώρα για ύπνο.
Είχα κλειδώσει.
Έχει χαλάσει.
Θέλω να τελειώσω το ξύρισμα.
Η ΣΟΡΟΣ ΤΟΥ ΗΡΩΑ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ
-Αρκετά στραπατσαρισμένο, έτσι; -Ναι.
Γιατί δεν το πας στον μηχανικό αυτοκινήτων;
Όχι, τα καταφέρνω.
Δεν έχω τίποτε άλλο να κάνω.
Είσαι καλά;
Ναι.
Απλώς…
Όταν γύρισα από το Βιετνάμ, δεν μπορούσα να μιλήσω στη μητέρα σου.
Υποθέτω…
ότι ξεσπούσα σε εσένα και τον Τόμι.
Δεν ξέρω γιατί.
Άκου.
Αν θες ποτέ να μιλήσεις, να μου το πεις, εντάξει;
Είσαι καλός.
Καλύτερος από ό,τι πίστευα.
Καλά σε είδα εκεί μαζί τους.
Ευχαριστώ που τις πρόσεχες.
Δεν το περίμενα.
Μου βγήκε αυθόρμητα.
Με έκανε να αρχίσω να σκέφτομαι.
Η Γκρέις είναι το κάτι άλλο, έτσι;
Την πήδηξες;
Τι; Πας καλά;
Θα το κατανοούσα.
-Νόμιζες ότι ήμουν νεκρός. -Σταμάτα.
Τόμι.
Θα σε συγχωρούσα.
Τι συμβαίνει μες στο κεφάλι σου;
Τι σε κάνει να τα σκέφτεσαι αυτά;
Μου φαίνεστε…
σαν δύο ερωτευμένοι έφηβοι εκεί πέρα.
Εντάξει.
Πώς μπορώ να ξέρω;
Δεν μπορείς να το αρνηθείς αυτό.
Μπορείς να μου πεις.
Πρέπει να μου πεις. Καταλαβαίνεις;
-Ξέρω ότι κοιμήθηκες σπίτι μου. -Σαμ.
Μη μου λες ψέματα.
Τζο Τζούνιορ, έλα εδώ.
Κάσι, μια χαρά είναι.
Από όταν πέθανε ο πατέρας του, δεν τον αφήνω από τα μάτια μου.
Κοίταξέ τον. Παίρνει δικές του αποφάσεις.
Βλέπω έναν εφιάλτη.
Ο Τζο με κοιτάζει.
Προσπαθεί να μου πει κάτι. Προσπαθεί να μου μιλήσει.
Όμως, τα δόντια του πέφτουν από το στόμα του,
και υπάρχει παντού αίμα.
Εγώ τρέχω γύρω γύρω και τα πιάνω.
Χθες το βράδυ…
ήταν εκεί ο άντρας σου.
Κοίταξε το χέρι μου, τη βέρα μου. Έπιασε το χέρι μου και χαμογέλασε.
-Είπε τίποτα; -Όχι.
Απλώς χαμογέλασε.
Όμως, τον μισούσα.
Στο όνειρο, τον μισούσα που ήταν ζωντανός.
Γι' αυτό και πέρασα από εδώ. Για να ζητήσω συγγνώμη. Λυπάμαι.
Κουράστηκα να νιώθω έτσι συνεχώς. Θέλω να τους συγχωρήσω.
Θέλω να μπορέσω να τους συγχωρήσω.
Για τον Τζο Τζούνιορ.
Ξέρει.
Είναι ακριβώς σαν τον μπαμπά του. Ξέρει ακριβώς τι σκέφτομαι.
Για πού το έβαλες;
-Σαμ. -Γεια.
Τον είδες να πεθαίνει;
Όχι.
Άκουσες τίποτα;
Ήταν μόνος του;
Ήταν γενναίος. Αυτό το ξέρω.
Αυτός είναι ο λοχαγός Κέιχιλ.
Ήταν φίλος με τον μπαμπά σου.
Κάνε "γεια σου". Θα τον χαιρετήσεις;
Είσαι καλός άνθρωπος.
Μωρό μου, πού θες να πας; Έλα εδώ.
Κύριε, ο λοχαγός Κέιχιλ.
Να περάσει.
Θέλω να επιστρέψω, κύριε.
Είμαι έτοιμος. Θέλω να δω τους άντρες μου.
Πώς πάει η ψυχοθεραπεία;
Ναι, είδα τον Τόμσον.
Όλα πήγαν σχετικά καλά.
Σκέφτομαι τους άντρες μου.
-Θέλω να ξαναγυρίσω. -Αυτό είναι καλό.
Τι κάνει η οικογένεια;
Δεν μπορώ να είμαι εκεί, κύριε.
Ναι;
Δεν καταλαβαίνουν.
Κανένας δεν καταλαβαίνει.
Θα πάρει λίγο χρόνο, Σαμ.
Πέρασες πολλά.
Όπως και η οικογένειά σου.
Δεν με πειράζει ο Μπράιαν.
Δεν χτυπάει ποτέ κανέναν. Βασικά, μόνο τα αγόρια. Ποτέ κορίτσια.
-Μπράβο του. -Ναι.
Έχει κι έναν σκύλο με μεγάλα αφτιά, αλλά δεν θυμάμαι το όνομά του.
Ελέφαντας;
Ο ελέφαντας δεν είναι σκύλος.
Το ξέρω ότι ο ελέφαντας δεν είναι σκύλος.
Τότε, γιατί το είπες;
Επειδή οι ελέφαντες έχουν μεγάλα αφτιά όπως κι ο σκύλος του.
Επομένως…
μεγάλα αφτιά.
-Κατάλαβες; -Είναι αστείο αν το καλοσκεφτείς.
-Σαμ, ηρέμησε. -Πώς είναι αστείο;
Μεγάλα αφτιά;
Είναι καλά ο μπαμπάς, μαμά;
Ναι, φυσικά.
Φυσικά.
-Πότε θα έρθει ο θείος Τόμι; -Σύντομα, καλή μου.
-Εντάξει; Θέλει να παίξετε παρέα. -Εντάξει.
-Εντάξει; -Εντάξει.
Πάω να δω τι κάνει ο μπαμπάς, εντάξει;
Εντάξει.
Σάμι, τι έγινε;
Τι τρέχει;
Μίλησέ μου.
Τι συνέβη;
Τι σου έκαναν;
Τι έγινε με εσένα και τον Τόμι;
Φιληθήκαμε. Αυτό είναι όλο.
Μου έλειπες.
Νόμιζα ότι ήσουν νεκρός.
Δεν μπορούσα να σηκωθώ από το κρεβάτι.
Αυτό μόνο.
Μου είπες την αλήθεια;
Το ξέρεις.
Τώρα πες μου εσύ.
Νομίζω ότι πηδιέστε με τον Τόμι.
Σαμ…
Έλα, πιο γρήγορα!
Γιατί σταμάτησες να με τραβάς;
Παίζετε, κορίτσια;
Τι συμβαίνει;
Μην ανησυχείς.
Απλώς ήμουν μπερδεμένος.
Όλα θα πάνε καλά.
Ελάτε εδώ.
Κάντε με μια αγκαλιά.
Έτσι μπράβο.
Αυτά είναι τα κορίτσια μου.
Γιατί το κορίτσι κοκκίνισε όταν άνοιξε το ψυγείο;
Είδε την κόκκινη σάλτσα.
Σας το έχω πει αυτό;
-Ένα εκατομμύριο φορές. -Κι όμως είναι ακόμα αστείο.
Άντε να παίξετε.
Πού ήσουν;
Ήμουν…
Ήμουν έξω.
Απλώς…
σκεφτόμουν.
Και…
Σκεφτόμουν εσένα.
Και τα παιδιά.
Βγήκε ο ήλιος και σκέφτηκα…
"Είμαι πολύ τυχερός που είμαι ζωντανός".
Θα αργήσουμε.
-Έλα! -Γράφεις τεστ ορθογραφίας σήμερα;
Έλα, παππού. Είναι τα γενέθλιά μου.
Μπορώ να ανοίξω τώρα τα δώρα μου, σας παρακαλώ;
-Ας περιμένουμε. -Περιμένουμε τον θείο.
-Σας παρακαλώ. -Γιατί δεν ανοίγεις μόνο ένα;
-Δεν πειράζει. -Άνοιξε του παππού.
-Ευχαριστώ. -Μόνο ένα.
-Εντάξει, μαμά. -Έλα να σου δείξω ποιο είναι.
Είναι το μεγάλο;
-Είναι ο θείος Τόμι. -Καλά το μάντεψα.
-Ίζι. -Γεια.
Γεια.
Τι έγινε;
Είναι καλά;
-Γεια. -Γκρέις, αυτή είναι η Τίνα.
-Γεια. Είμαι η Τίνα. -Χαίρω πολύ.
-Η γυναίκα του αδερφού μου. -Είμαστε στην τραπεζαρία.
Θεέ μου, είναι πολύ όμορφη.
-Γεια σας. -Γεια.
Αυτή είναι η Τίνα.
Είναι φίλη από τα παλιά.
Βασικά, γνωριστήκαμε μόλις πριν από μία ώρα.
Μιάμιση ώρα.
Ο γιος σας είναι υπέροχος.
Κρύβεται μες στο καβούκι της.
Βάζει το κεφάλι μες στο καβούκι και τα χέρια και τα πόδια.
Και τη μικρή ουρίτσα της.
Όταν κάτι την τρομάξει, κάνει έτσι.
Η χελώνα δεν βγαίνει.
Οπότε, αυτό που τρομάζει τη χελώνα…
φεύγει, επειδή νομίζει ότι είναι πέτρα.
-Είσαι έξυπνη. -Χρόνια πολλά.
Ναι, είσαι.
-Πρόσεχε. -Όλοι θέλουν επιβεβαίωση.
-Ο καθένας είναι διαφορετικός. -Μην παίζεις με την τούρτα.
-Τι εννοείς; -Θεωρώ πως είναι σημαντικό…
να έχουν όλοι κάποιον να τους ακούει.
Πλέον τα παιδιά θέλουν ψυχολόγο αν στραμπουλήξουν το δάχτυλό τους.
Όμως, αυτοί είναι πεζοναύτες. Είναι εκπαιδευμένοι για αυτά.
Μπορεί να είναι πεζοναύτες, αλλά παραμένουν άνθρωποι.
Δεν εκπαιδεύονται για να πυροβολήσουν κάποιον.
-Για τι πιστεύεις ότι εκπαιδεύονται; -Πιστεύω πως… Τι;
-Εκπαιδεύονται στη χρήση βίας. -Στο να σκοτώνουν.
Όμως, δεν μπορείς να συνηθίσεις να βλέπεις κάποιον να πεθαίνει.
Είναι κάτι που δεν διδάσκεται.
Ίζαμπελ.
-Άφησέ το. -Σε παρακαλώ. Ευχαριστώ.
Με τι ασχολείσαι;
-Θα γίνω νοσοκόμα. Πάω σε σχολή. -Δώσε μού το!
Νοσηλεύτρια είμαι.
-Μπαμπά! -Ίζαμπελ.
-Είναι δικιά μου. -Είσαι νοσοκόμα;
Είμαι νοσοκόμα, κύριε. Χρειάζεστε νοσοκόμα;
-Και που έχω τι κατάφερα; -Η Μάγκι τα παίρνει όλα.
-Πήρε την καλύτερη κούκλα. -Είναι τα γενέθλιά της.
Εγώ δεν πήρα κάτι που ήθελα στα δικά μου γενέθλια.
Και εσύ ήσουν στο ηλίθιο Αφγανιστάν.
Πώς σου φαίνεται η νοσηλευτική, Τίνα;
Είναι μεγάλη πρόκληση.
Βασικά, ο πατριός μου με παρακίνησε.
Πού μεγάλωσες, Τίνα;
Περίπου 32 χλμ νότια από εδώ. Δεν έφυγα ποτέ από εδώ.
Όμως, πρόκειται να το αλλάξω αυτό. Μένω στο πατρικό για την ώρα.
Μένω εκεί, επειδή δεν μένει κανείς άλλος εκεί τώρα.
Είναι καλό. Κάνω οικονομία για τη σχολή και τα λοιπά.
-Για νοσηλεύτρια; -Ναι.
Έχω έναν χρόνο ακόμα, αλλά ελπίζω οι βαθμοί μου…
Ακούμε την καλεσμένη μας.
Έχεις 8ωρη ή 12ωρη βάρδια;
-Προσεύχομαι για 12ωρη βάρδια. -Για τα λεφτά;
Τα φοιτητικά δάνεια με έχουν πνίξει.
-Δεν ξέρω πώς το κάνουν. Εσύ; -Ίζαμπελ.
-Σταμάτα. -Τι σε έκανε να γίνεις νοσοκόμα;
Νοιάζομαι για τους ανθρώπους.
Επίσης, μεγάλωσα…
-Κι επίσης, μου αρέσει που… -Αρκετά!
-Δεν μπορούσες να μείνεις πεθαμένος; -Ίζαμπελ!
Θύμωσες, επειδή η μαμά προτιμά να κοιμάται με τον θείο!
-Ίζαμπελ! Γιατί το λες αυτό; -Η μαμά κι ο θείος το κάνουν συνεχώς.
Αρκετά!
Μπορώ να πάω σπίτι τώρα;
Θέλω να πάω για ύπνο.
Συγγνώμη, μαμά.
Γιατί το είπες αυτό; Αφού ξέρεις ότι δεν είναι αλήθεια.
Δεν μου αρέσει ο μπαμπάς.
Θα προτιμούσα να ήταν ο θείος Τόμι εδώ.
Αντί για τον μπαμπά.
Κι εγώ.
Ο μπαμπάς θα γίνει καλά, εντάξει;
-Αλήθεια; -Ναι.
Ευχαριστώ, μαμά.
-Μαμά, σε αγαπάω. -Κι εγώ σε αγαπάω, μωρό μου.
Έλσι.
Δεν ξέρω τι θα κάνει.
Πού πας εσύ;
Δεν είναι δική σου δουλειά.
Μην ανακατεύεσαι!
Πρέπει να καλέσεις την αστυνομία, Χανκ.
Τι γίνεται εδώ;
-Πού είναι τα παιδιά; -Στα κρεβάτια τους.
-Τις σκέπασες; -Ναι.
Είπαν την προσευχή τους;
Εντάξει.
Σαμ…
Σαμ.
Τι πρέπει να κάνω τώρα, Γκρέις;
Ξέρεις τι έκανα;
-Για να γυρίσω σε εσάς; -Όχι.
-Ξέρεις τι έκανα; -Μη…
Για να γυρίσω πίσω σε εσένα; Αναθεματισμένη βρόμα!
Ξέρεις πόσο υπέφερα;
Υπέφερα εξαιτίας σας!
Τι έκανε στο αναθεματισμένο σπίτι μου και στα παιδιά μου, Γκρέις;
-Πηδάς τον αδερφό μου! -Δεν ισχύει.
Πηδάς τον αδερφό μου μέσα στο σπίτι μου;
-Σαμ, σε παρακαλώ. -Σε αγαπώ, Γκρέις!
-Σε παρακαλώ, τα κορίτσια. -Ξέρεις πόσο σε αγαπώ;
Ξέρεις τι…
Χριστέ μου! Ξέρεις, πού να πάρει, τι…
Ξέρεις τι μπορώ να κάνω με αυτά τα χέρια, Γκρέις;
Πού να με πάρει!
Να πάρει!
Τι κάνεις εσύ εδώ;
Έλα τώρα, φίλε.
Τι ήταν αυτό; Το όπλο!
-Θα το κάνω! -Πηγαίνετε στο δωμάτιό σας.
-Να πάρει! -Μην τα βάζεις μαζί μου.
-Τι έκανες, κάθαρμα; -Μη βγάζεις την ασφάλεια.
Πίσω από την πλάτη μου;
-Κάλεσες τους μπάτσους; -Όχι.
-Κάλεσες τους μπάτσους; -Εντάξει, ηρέμησε.
Έγινε κάτι;
-Κάνε πίσω. -Πίσω.
-Τι κάνετε εδώ; -Πέτα το όπλο.
-Τι κάνετε; -Κατέβασε το όπλο.
-Τόμι, μπες στο σπίτι. -Τι κάνετε;
-Ηρεμήστε λίγο. -Άσε το όπλο, λοχαγέ.
-Με γνωρίζετε; -Σταμάτα λίγο, εντάξει;
-Ξέρουμε τον πατέρα σου. -Κάντε πίσω!
-Πίσω! -Εντάξει, ήρεμα.
-Είστε ήρωας πολέμου. -Δεν είμαι ήρωας!
Ξέρετε τι έχω κάνει;
-Ήρεμα. -Σαμ!
-Σαμ. -Κατέβασε το όπλο σου.
Τι θα κάνετε; Θα μου ρίξετε;
-Κατέβασέ το! -Σαμ!
-Ρίξτε μου! -Μην πυροβολείτε!
-Κάντε το! -Σταματήστε πια!
Είναι οικογενειακό θέμα. Σταματήστε! Είναι αδερφός μου!
-Σκασμός! -Άσε το όπλο.
-Θα του μιλήσω. Είμαστε αδέρφια. -Δώστε τους ένα λεπτό.
-Σαμ! -Είσαι αδερφός μου, Σαμ.
Σαμ!
Κοίτα με.
Σαμ, κοίταξέ με για ένα λεπτό.
Είσαι αδερφός μου.
Είσαι οικογένειά μου.
Με ακούς;
Σαμ!
Τι συμβαίνει, Σαμ;
Πνίγομαι, Τόμι.
-Πηγαίνετε! -Πέσε στο έδαφος!
-Άσε το όπλο! Κάτω! -Πέσε στο έδαφος τώρα!
-Δώσε μου το χέρι σου. -Το χέρι!
-Εντάξει. -Σηκώστε τον.
-Έλα. -Στα γόνατα!
Σηκώστε τον.
Αγαπημένη μου, Γκρέις.
Αν το διαβάζεις αυτό,
σημαίνει ότι δεν κατάφερα να γυρίσω.
Τίποτε δεν είναι σίγουρο σε αυτήν τη ζωή.
Το μόνο πράγμα που ξέρω σίγουρα είναι ότι αγαπώ εσένα…
και τα κορίτσια μας.
Αυτό είναι το μόνο πράγμα που ξέρω.
-Παρακαλώ; -Γεια, Τόμι.
Ο Σαμ είμαι.
Γεια.
Απλώς…
σε…
σκεφτόμουν.
Είσαι καλά;
Ναι, καλά είμαι.
Πήρα απλώς…
Είσαι ο αδερφός μου, Τόμι.
Πότε έχεις γενέθλια, θείε Τόμι;
Εντάξει, κύριε. Ξέρετε τι να κάνετε. Τα ξαναλέμε σε 30 λεπτά.
Σαμ, πες μου τι συνέβη.
Σαμ.
Τι συνέβη;
Γιατί τιμωρείς τον εαυτό σου;
Σε αγαπάω από όταν ήμουν 16 χρονών.
Το ξέρεις;
Αν δεν μου πεις τι έγινε, δεν θα με ξαναδείς.
Τον σκότωσα.
Σκότωσα τον Τζο Γουίλις.
Δεν ξέρω ποιος είπε ότι μόνοι οι νεκροί είδαν το τέλος του πολέμου.
Και εγώ είδα το τέλος του πολέμου.
Το ερώτημα είναι…
αν μπορώ να ξαναζήσω.
Υποτιτλισμός: Κάλια Αντωνίου