Ντεμπ.
Γρήγορα ήρθες!
Κι αν υπάρχει στα κουτιά ένας πανάκριβος χαμένος πίνακας;
Μην ελπίζεις.
Η θεία μου η Σάρα αγόραζε πολλή σαβούρα στα παζάρια.
Κι εγώ η τυχερή τα κληρονόμησα όλα.
Ναι. Θα τα ξεφορτωθείς όλα;
Ναι. Θα μετατρέψω τον χώρο σε στούντιο για μαθήματα χορού.
-Διασκεδαστικό ακούγεται. -Είναι.
-Ευχαριστώ που θα διαλέξω πρώτος. -Να πούμε 15 δολάρια η κούτα;
-Σου ακούγεται δίκαιο; -Και με το παραπάνω.
Θες να δεις μήπως θες κάτι;
Όχι, πρέπει να στείλω τις κάρτες πριν την αδερφή μου.
Θα έρθω να σε πληρώσω όταν τελειώσω.
Καλή διασκέδαση.
-Εντάξει. -Έγινε.
-Είσαι θρύλος, Ντεμπ. -Το ξέρω.
ΚΑΡΟΛΑΪΝ ΑΠΤΟΝ ΔΙΔΑΚΤΩΡ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
Καλή εργασία.
Μπορείς και καλύτερα.
Είσαι απ' τις καλύτερες φοιτήτριές μου. Θέλω να διαβάσεις ένα βιβλίο.
Μισό λεπτό να το βρω.
Να το.
Είναι βιβλίο ψυχολογίας,
αλλά έχει ένα κεφάλαιο
για το πώς γιόρταζαν στο μέτωπο οι στρατιωτικοί μας.
-Για την Επιχείρηση Πυρσός γράφω. -Δεν σου ζητάω να αλλάξεις θέμα.
Νομίζω ότι θα σε βοηθήσει να σκεφτείς λίγο έξω απ' τα όρια
του οπλισμού και των σχηματισμών, γιατί ο πόλεμος είναι προσωπικό θέμα.
Κι έτσι θέλω να το προσεγγίσεις.
Να μπεις στο μυαλό των στρατιωτών μας
και να δεις πόσο σημαντική είναι η πατρίδα για εκείνους.
Η ψυχή του πεδίου μάχης
δεν είναι τα όπλα.
Οι άνθρωποι είναι.
Καταλαβαίνω.
Γράψ' το αυτό.
Ωραία. Λοιπόν, θα περιμένω το δεύτερο προσχέδιο.
Σας ευχαριστώ.
Παρακαλώ. Θα τα καταφέρεις.
Γεια.
Γεια!
Ακμαίο το ηθικό του στρατεύματος, ταγματάρχη Άπτον.
Η καλή ηγέτιδα εμπνέει τους στρατιώτες της. Έλα εδώ.
-Τι κάνεις; Φαίνεσαι δυνατός. -Νιώθω δυνατός.
Λοιπόν; Πώς και μ' επισκέφτηκες;
Δώρισαν στη βιβλιοθήκη παλιές αναφορές απ' το Γραφείο Πολέμου,
και ζήτησαν να ελεγχθούν.
Είπα να επισκεφτώ την αγαπημένη μου επικεφαλής.
Πρώην.
Δεν μπορώ να συνηθίσω το να μη σου δίνω εντολές.
Ό,τι χειρότερο απ' όταν αποστρατεύτηκα.
Πού θα δίνεις εντολές όταν πας στην Αγγλία ως ακαδημαϊκός υπότροφος στο Σάντρινγκχαμ;
Δεν είχα νέα απ' την επιτροπή.
Υποτίθεται ότι θα στείλουν αυτήν τη βδομάδα τη λίστα,
οπότε καλή μου τύχη.
Ξέρω πόσο σημαντικό είναι για σένα. Θα την πάρεις τη θέση.
Η ταγματάρχης Καρολάιν Άπτον πάντα πετυχαίνει στις αποστολές.
Στο μεταξύ, βοήθησέ με να μην το σκέφτομαι.
Ας δούμε μαζί τις αναφορές.
Μάλιστα.
ΔΩΡΑ ΑΠ' ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΑΝΤΙΚΕΡΙ
-Γεια. -Γεια σου, αδερφέ.
Δεν τα έχω ανοίξει ακόμα.
Ας δωρίσουμε ό,τι δεν κρατήσουμε για το μαγαζί.
-Αδερφέ; -Ναι;
-Έλα τώρα! Μα κάθε φορά! -Σίγουρα πάει για δωρεά.
Εδώ δες.
Είναι σακάκι του Β' Παγκοσμίου.
Ο στρατιώτης είχε πολλά παράσημα.
Λείπουν διακριτικά.
-Έχει όνομα; -Για να δούμε.
Μερικές φορές είναι στο εσωτερικό ή μέσα στην τσέπη. Για να δούμε.
Ναι, εδώ δες. "Ο. Νιούτον".
Τι είναι αυτό;
"Από την Άλις. Στην αληθινή μου αγάπη, τον Όριν".
Φοβερό. Είναι ερωτική επιστολή.
-Διάβασέ την. -Εντάξει.
"Αγαπημένε μου Όριν.
Χωρίς εσένα, δεν έχουν νόημα τα Χριστούγεννα.
Σαν τις βιτρίνες στα φτηνομάγαζα
που 'ναι γεμάτες χριστουγεννιάτικα δώρα.
Βλέπεις τα δώρα, μα δεν μπορείς να τα αγγίξεις.
Μου λείπει να σου κρατώ…"
"Θα νιώθω μοναξιά,
αλλά όσο κι αν κλάψω όσο θα λείπεις,
δεν συγκρίνεται με τη γενναία θυσία σου.
Θα σε σκέφτομαι τα Χριστούγεννα.
Κάτω απ' το γκι θα περιμένω να γυρίσεις.
Είσαι στις σκέψεις, στις προσευχές και στην καρδιά μου. Με αγάπη, Άλις".
Τι γλυκό! Γιατί δεν γράφουμε πια τέτοια γράμματα;
Αυτό είναι ιστορικό.
Δεν του αξίζει να 'ναι καταχωνιασμένο σε μια κούτα.
Πρέπει να τους το επιστρέψουμε.
Μα πάει τόσος καιρός. Λες να 'ναι ακόμα ζωντανοί;
-Είναι πιθανό, έτσι; -Ναι.
Κάπου θα 'ναι οι συγγενείς. Ίσως μπορώ να τους βρω.
-Να ψάξουμε το όνομά του; -Ας αρχίσουμε από εκεί.
Λοιπόν.
Όριν.
Νιούτον.
Για να δούμε!
Δεν φάνηκε καλό.
Δεν βλέπω να υπηρέτησε Όριν Νιούτον στον Β' Παγκόσμιο.
Αυτό θα παραήταν εύκολο.
Καλώς. Ας καλέσουμε έναν επαγγελματία.
-Στρατιωτικό φόρουμ. -Ναι.
Λοιπόν.
"Βρήκα μια στολή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
και θέλω να την επιστρέψω σ' αυτόν που ανήκει.
Είμαι κοντά στο Μπάρντγουελ. Θα εκτιμούσα κάθε βοήθεια.
-Ράσελ". -Ναι.
-Στο καλό. -Ναι.
ΒΡΗΚΑ ΜΙΑ ΣΤΟΛΗ ΤΟΥ Β' ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ…
Γιατί όχι;
"Ράσελ, είμαι καθηγήτρια στρατιωτικής ιστορίας
στο Πανεπιστήμιο Μπάρντγουελ.
Μιας κι είσαι στην περιοχή, ευχαρίστως να ρίξω μια ματιά στη στολή
για να δω αν μπορώ να βοηθήσω".
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗΣ
Γεια. Είσαι η Καρολάιν;
-Ναι. Ο Ράσελ; -Ναι.
-Ναι, εγώ είμαι. -Χαίρω πολύ.
Ευχαριστώ που ήρθες τελευταία στιγμή.
Φυσικά. Αυτή είναι η στολή;
-Ναι. -Μάλιστα.
Θέλω να τους την πάω ως τα Χριστούγεννα.
-Εντάξει, για να δούμε. -Έγινε.
Σου παρήγγειλα καφέ.
-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
Που λες, έψαξα στο διαδίκτυο να βρω τον Όριν, αλλά μάταια.
Φοβερή.
Και σε καλή κατάσταση.
Να τι μπορώ να σου πω εξαρχής.
Σίγουρα είναι επίσημη στολή αξιωματικού του στρατού.
Κι είχες δίκιο. Είναι του Β' Παγκοσμίου. Πολύ ωραία.
Λείπουν διακριτικά. Υποθέτω ότι θα 'χει και σήματα.
Ωστόσο, αυτό είναι πολύ σημαντικό.
Είναι το σήμα της μεραρχίας.
Νομίζω ότι μπορούμε να αρχίσουμε από εκεί.
Τέλεια. Κι αυτό είναι…
-Αυτό είναι το γράμμα. -Το γράμμα.
Τόσο εύθραυστο.
Κοίτα την. Πανέμορφη.
Ράσελ, θα σου μιλήσω ειλικρινά.
Δεν κατάφεραν να γυρίσουν όλοι αυτοί οι νεαροί.
Ίσως δεν έχουμε αίσιο τέλος.
Είναι η εποχή της ελπίδας, σωστά; Οπότε, ας ελπίσουμε.
Ναι.
Εγώ υπηρετούσα στο εξωτερικό.
Κάθε επικοινωνία με την πατρίδα είναι σανίδα σωτηρίας.
Μερικές φορές
το μόνο που σε κρατάει είναι να ξέρεις ότι κάποιος σε περιμένει στην πατρίδα.
Τώρα πια υπάρχουν κινητά, μέιλ, όλα αυτά.
Αλλά τότε, για σκέψου.
Αυτό το εύθραυστο κομμάτι χαρτί
έπρεπε να διασχίσει ωκεανούς
και τον πόλεμο, για να φτάσει σε κάποιον.
Ήταν σημαντικό, ξεχωριστό.
Πες μου ειλικρινά.
Έχουμε καμιά ελπίδα να τον βρούμε;
-Δεν ξέρω. -Εντάξει.
Αλλά θα ήθελα να την πάρω, να τη δω πιο προσεκτικά,
να βγάλω καμιά φωτογραφία. Μπορώ;
Δεν είσαι κλέφτρα παλιών στολών, έτσι;
Πώς ξέρω ότι μπορώ να σε εμπιστευτώ;
Θα σε κερνούσε καφέ κάποια αναξιόπιστη;
Καλό επιχείρημα.
Εντάξει, δεν θέλω να σε απασχολώ. Σ' ευχαριστώ.
Ναι. Έγινε.
Είπες ότι διδάσκεις στο Μπάρντγουελ;
Ναι.
Έχουμε σταματήσει για τα Χριστούγεννα.
Έτσι, έχω χρόνο να ψάξω μαζί σου.
Ωστόσο, Χριστούγεννα είναι.
Θα 'πρεπε να 'σαι με οικογένεια και φίλους. Το εκτιμώ.
Φέτος το καλοκαίρι ήρθα, οπότε δεν έχω κάνει ακόμα φίλους.
Θα γίνω εγώ φίλος σου.
Από πού ήρθες;
Από παντού, μάλλον. Μόλις αποστρατεύτηκα.
-Τι έκανες εκεί; -Ήμουν στη ΣΥΠ.
-Τι είναι αυτό; -Στρατιωτική Υπηρεσία Πληροφοριών.
Μάλιστα. Ήσουν αξιωματικός;
Ταγματάρχης.
Αν μου επιτρέπεις,
γιατί αποστρατεύτηκες;
Τραυματίστηκες ή…
Θα έλεγε κανείς ότι δεν κλείνουν όλα τα τραύματα με ράμματα.
Μάλιστα.
Δεν ήθελα να φανώ αδιάκριτος.
Όχι, δεν πειράζει. Ο στρατός μού έδωσε πιο πολλά απ' όσα μου πήρε.
Ελπίζω να σου έδωσε ερευνητικές ικανότητες. Θα μας χρειαστούν.
Πράγματι.
Έγινε. Θα την πάρω σπίτι να ξεκινήσω.
Θα σε πάρω αύριο.
-Ανυπομονώ. -Χάρηκα που σε γνώρισα.
Κι εγώ.
-Γεια. -Γεια.
Καρολάιν.
Έλα.
-Είχες νέα για την υποτροφία; -Όχι ακόμα.
Αλλά σου έχω μια δουλίτσα.
-Για πες! -Γνώρισα έναν τύπο…
Τι θες να βρω; Κλήσεις της τροχαίας; Ιστορικό εργασίας; Ομάδα αίματος;
Όχι, δεν θέλω να τον κατασκοπεύσω.
-Τον γνώρισα στο διαδίκτυο. -Επιτέλους.
Σ' το είπα, δεν χρειάζεται να φοβάσαι.
Στο φόρουμ στρατιωτικής ιστορίας.
Βρήκε μια παλιά στολή
και μου ζήτησε να τον βοηθήσω να βρούμε τον στρατιώτη.
Να πάρει. Κι εγώ νόμιζα ότι θα σε παντρεύαμε επιτέλους.
Πού τέτοια τύχη.
Θα σου στείλω φωτογραφίες της στολής.
Θέλω να μου πεις ό,τι μπορέσεις να βρεις
για τον στρατιώτη Όριν Νιούτον.
Ναι. Να σου πω.
Πες μου κι άλλα για τον τύπο. Συναντηθήκατε;
Έχετε κοινά χόμπι;
Κλείνω τώρα.
ΑΝΤΙΚΕΡΙ ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ
-Εκεί, στα στεφάνια. -Εντάξει.
Καλώς ήρθατε στο Δώρα απ' τα Παλιά. Θέλετε βοήθεια;
Γεια. Θα περιμένω να μιλήσω στον Ράσελ.
-Θα 'σαι η Καρολάιν. -Ναι.
-Τζουλς, αδερφή του Ράσελ. -Χαίρω πολύ.
Επίσης.
Τέλειο; Εγώ το σκέφτηκα.
Ο Ράσελ μιλάει συνέχεια για σένα.
Είναι ευγνώμων για τη βοήθεια.
Δεν το βαριέμαι ποτέ!
-Ευχαριστώ γι' αυτό. -Να 'σαι καλά.
-Γεια. -Ευχαριστώ που ήρθες από εδώ.
Γίνεται χαμός εδώ τα Χριστούγεννα.
-Ναι, το βλέπω. -Ναι.
Ήθελα να σε ενημερώσω.
-Ναι. -Συγγνώμη.
-Και να σ' την επιστρέψω βέβαια. -Να τη.
Έχουμε και πολλή φασαρία τα Χριστούγεννα.
Ορίστε.
Τζουλς, θα μου κάνεις τη χάρη να αναλάβεις για λίγο;
Ναι, εννοείται.
Πάμε στο σπίτι μου, είναι πιο ήσυχα.
-Εντάξει. -Μετά από σένα.
Του δίνεις και καταλαβαίνει!
-Ναι. Τι λες; Υπερβολικό; -Όχι, καθόλου.
Έχεις δύο δέντρα.
Εγώ δεν έχω ούτε ένα.
Ούτε στολίδια έχω.
Εγώ έχω μαγαζί, ξέρεις. Θα σου κάνω καλές τιμές.
Δεν είμαι της διακόσμησης.
Έλα να σου δείξω κάτι.
Γεια σου, φιλαράκο.
Αυτός εδώ είναι ο Μπράιαν.
Απ' αυτόν εδώ ξεκίνησαν όλα.
Είναι άσχημος.
-Μα… -Αλήθεια;
Όχι, άκου. Δεν ξέρω.
Στον κόσμο σου, ίσως είναι συλλεκτικός.
Όχι, είναι ό,τι πιο άσχημο έχω δει.
Και νομίζω ότι πρέπει να τον δανειστείς.
Εντάξει.
Κάθισε. Να σου φτιάξω έναν καφέ;
Όχι. Ευχαριστώ.
Εντάξει. Λοιπόν, έχεις νέα;
Που λες, πήρα έναν φίλο μου απ' τον στρατό.
Δουλεύει στα ιστορικά αρχεία.
Του ζήτησα να ψάξει τη μεραρχία του Όριν.
Επιβεβαίωσε ότι ο Όριν ήταν στην Ευρώπη όταν η Άλις έγραψε το γράμμα.
Αλήθεια; Τέλεια. Τι άλλο είπε;
Ότι η διμοιρία του ήταν σε αποστολή.
Θα πήγαιναν σε εχθρικό έδαφος την παραμονή των Χριστουγέννων,
αλλά εκείνος αιχμαλωτίστηκε.
Κι έπειτα χάνονται τα ίχνη.
-Αυτό σημαίνει ότι δεν γύρισε; -Όχι απαραίτητα.
Τα αρχεία των αγνοουμένων τότε χάνονταν
ή δεν ενημερώνονταν μεταπολεμικά.
Όχι και πολύ αισιόδοξο.
Δεν θα τα παρατήσω.
Αλλά να σε ρωτήσω κάτι;
-Φυσικά. -Γιατί είναι τόσο σημαντικό για σένα;
Με τη στολή, έχω την ευκαιρία
να επιστρέψω κάτι στον ιδιοκτήτη του.
Αυτό δεν συμβαίνει ποτέ. Είναι σπάνιο.
Κι είμαι και λίγο ρομαντικός.
Μ' αρέσει ο τρόπος που η μοίρα τα συνδέει όλα.
Εγώ δεν πιστεύω πολύ στη μοίρα, αλλά μ' αρέσουν τα μυστήρια.
Κι εμένα. Και μ' αρέσει που συμμετέχω σ' αυτήν την ιστορία.
Ιδίως αν θα έχει αίσιο τέλος.
Ελπίζω να έχει.
Μας χρειάζεται στον κόσμο που ζούμε.
Σίγουρα.
Και τώρα;
Έχω να κάνω πρώτα μερικές δουλειές,
αλλά άκου τι λέω να κάνουμε. Έλα στη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου.
Έχει μεγάλο στρατιωτικό αρχείο.
Θα ψάξουμε κι άλλο. Να πούμε κατά τις 2:30;
-Έγινε. -Τέλεια.
-Αλλά έχω έναν όρο. -Ποιον;
Να μ' αφήσεις να σου κάνω το τραπέζι.
-Όχι. -Ως ευχαριστώ.
-Όχι, δεν χρειάζεται. -Επιμένω. Αφιερώνεις τόσο χρόνο.
Το λιγότερο που μπορώ να κάνω.
Μου δάνεισες τον Μπράιαν.
-Να τον φροντίζεις. -Εντάξει.
Τα λέμε.
Είναι τόσο χαζό.
Ποιο ακριβώς;
Επί δέκα χρόνια φορούσα στολή.
Δεν ξέρω πια πώς να συνδυάζω ρούχα.
Καλά που ήρθα.
Μη φρικάρεις κι αρχίσεις τα περίεργα.
-Φρικαρισμένος φαίνομαι; -Θα φάω με τον τύπο με τη στολή.
-Θα μου μαγειρέψει. -Θα σου μαγειρέψει;
Να, άρχισες τα περίεργα.
Όχι.
Φιλικά. Αλλά δεν θέλω να είμαι λες και πάω να διδάξω.
Η αλήθεια είναι ότι είσαι τίγκα στα πουκάμισα και τα σακάκια.
-Μη με κοροϊδεύεις. -Δεν σε κοροϊδεύω.
Καλά. Το φόρεμα που έβαλες στον γάμο του Άντερσον;
Όχι, μωρέ. Παραπάει.
Στο διαμέρισμά του θα φάμε.
Πρώτον, τίποτα δεν παραπάει. Δεύτερον, σου πάει πολύ.
Και νιώθεις καλά μ' αυτό. Κοίτα να νιώσεις καλά,
κι άσ' τον να σου μαγειρέψει.
-Για να δούμε το φόρεμα. -Καλά.
Να το.
Μπορεί το δείπνο να αρχίσει φιλικά, μα θα καταλήξει σε σπίθες.
Καλά. Το ήξερα ότι δεν έπρεπε να σε καλέσω.
-Φύγε. -Μα μόλις ήρθα.
-Πρέπει να 'μαι εκεί σε μισή ώρα. -Καλά.
Να σου πω, περιμένω πλήρη…
-Πλήρη αναφορά! -Γεια σου, Άλτον.
Καλή διασκέδαση!
-Γεια. -Γεια.
-Περίμενες πολύ; -Όχι.
Εντάξει. Ακολούθησέ με.
Έχω κονέ με τη βιβλιοθηκάριο.
Πάντα με βοηθάει.
Αλήθεια; Έχεις κονέ;
Πόσο χρόνο περνάς εδώ μέσα;
Λοιπόν, εδώ είναι.
Η βιβλιοθηκάριός μου δεν θα το έκανε για μένα. Είναι κακιά.
Μπορεί και να τη δωροδόκησα με καφέ και ντόνατ.
Διαπραγματευτική τακτική του στρατού;
"Δούλευε έξυπνα, όχι σκληρά".
Μάλιστα.
Τι;
Αυτό; Να…
Είναι ένα φόρεμα που βρήκα στην ντουλάπα μου και…
Ευχαριστώ.
Λοιπόν.
-Ορίστε. Ξεκίνα το διάβασμα. -Εντάξει.
Μάλιστα. Αυτό είναι ενδιαφέρον.
Ναι;
Είχαν μείνει κάποια διακριτικά στο σακάκι του.
Ναι.
Δεν είμαι ειδική του Β' Παγκοσμίου. Δεν κατάλαβα ότι ήταν ξένα.
Δηλαδή;
Είναι στρατιωτική διάκριση που του έδωσε ξένη κυβέρνηση.
Αυτό εδώ είναι απ' τη Γαλλία.
Είναι ο Πολεμικός Σταυρός κι απονέμεται για τον ηρωισμό στη μάχη.
Άρα ο Όριν ήταν αληθινός ήρωας.
Ναι. Και θα σπάνιζε τέτοια διάκριση,
οπότε μπορούμε να το εκμεταλλευτούμε.
Πρέπει να ψάξουμε τη λίστα με τους Αμερικανούς αποδέκτες.
Ίσως έτσι μάθουμε τι απέγινε ο Όριν.
-Πώς το κάνεις αυτό; -Ποιο;
Αυτό που έκανες. Ήταν πολύ γρήγορο!
Ήταν τύχη που είχε το παράσημο.
Εντυπωσιάστηκα.
Ξέρω τι ψάχνω.
Νομίζω ότι μάλλον τον βρήκαμε.
Σίγουρα είμαστε ένα βήμα πιο κοντά.
-Αλλά έχουμε πολύ διάβασμα ακόμα. -Ναι!
ΑΝΤΙΚΕΡΙ ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ
Θα ήθελα να μου πεις μια χριστουγεννιάτικη ιστορία απ' τον στρατό.
Πάει τόσος καιρός…
-Εσύ το έφτιαξες αυτό; -Εννοείται.
Φανταστικό!
Ευχαριστώ. Πανακότα με σμέουρα.
-Δεν την έφτιαξες εσύ. -Εγώ την έφτιαξα.
Πολύ νόστιμη.
Εντάξει.
Πίσω στην ιστορία.
Δεν θέλω να μιλάω για μένα.
Εσύ; Θέλω να μου πεις αγαπημένη χριστουγεννιάτικη ανάμνηση.
Εύκολο. Τα πρώτα μας Χριστούγεννα με τους ανάδοχους γονείς μας.
Τελικά, μας υιοθέτησαν.
Ο μπαμπάς έφερε στο σπίτι ένα κουτάβι, τον Μάρβιν.
-Μάρβιν; -Ναι.
Για να νιώσουμε ευπρόσδεκτοι.
Είσαι υιοθετημένος;
Ναι.
-Τι; -Αποφεύγεις.
Θες να πω εγώ. Ας γυρίσουμε στη χριστουγεννιάτικη ιστορία σου.
Η ιστορία μου είναι απ' την έρημο.
Δεν πειράζει, αντέχω.
Έχει ενδιαφέρον το πώς γιορτάζει ο καθένας.
Κάποιοι θέλουν οι γιορτές να θυμίζουν πατρίδα.
Κι άλλοι προσπαθούν να ξεχάσουν.
-Εσύ; -Απ' αυτούς που θέλουν να ξεχάσουν.
-Ξέχασα τον καφέ. -Εντός θέματος.
Γίνεται επιδόρπιο χωρίς καφέ;
-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
Συνέχισε.
Εκείνα τα Χριστούγεννα
ένας στρατιώτης έλαβε ένα πακέτο γεμάτο χριστουγεννιάτικα πράγματα.
Δέντρο, φωτάκια, γιρλάντες.
Το στολίσαμε και κάναμε μια γιορτούλα.
Ήταν πολύ απλά τα πράγματα.
Κάτσαμε, όπως κι εμείς εδώ,
και μιλούσαμε για τους δικούς μας.
Άλλοι γελούσαν, άλλοι έκλαιγαν.
Ωραία ήταν.
Ομολογώ ότι είναι μάλλον απ' τα πιο αγαπημένα μου Χριστούγεννα.
Ωραία ακούγονται.
Δεν θες πολλά για να φτιάξεις κάτι μαγικό εν μέσω πολέμου.
Μου λείπει μερικές φορές.
Όχι ο πόλεμος, αλλά το αίσθημα της οικογένειας…
του κοινού σκοπού.
Γιατί όταν γυρνάς πίσω,
δεν ξέρεις ποιος είναι ο σκοπός σου.
Ξεχνάς να φέρεσαι φυσιολογικά.
Αυτό με δυσκολεύει.
Μόλις συνειδητοποίησα ότι έχω ένα ραντεβού νωρίς το πρωί.
-Δεν πειράζει. -Αύριο.
-Συγγνώμη, αλλά πρέπει να φύγω. -Δεν πειράζει. Είσαι καλά;
-Ναι, καλά είμαι. -Να σου πω.
-Άσε με να σε πάω ως το αμάξι. -Δεν χρειάζεται.
Αλλά ευχαριστώ για το τραπέζι. Ήταν πολύ ωραία.
-Γεια. Όλα καλά; -Γεια. Ναι.
-Μπες, έχει παγωνιά. -Ευχαριστώ.
Νόμιζα ότι έπαθες τροφική δηλητηρίαση απ' το φαγητό μου.
Όχι, το φαγητό σου ήταν τέλειο.
Μήπως σε προσέβαλα
ή σε ανάγκασα να μιλήσεις για κάτι που δεν ήθελες ακόμα;
Όχι, δεν με προσέβαλες. Ευχαριστώ, όμως.
Εντάξει, ωραία.
Έχω κάτι να σου πω.
-Ωραία. -Στοιχείο!
-Μη μου πεις! -Ναι, απ' το παράσημο.
Υπήρχε κι άλλος στρατιώτης στη διμοιρία του Όριν
που πήρε το ίδιο παράσημο.
Κι άκου να δεις! Μένει εδώ κοντά.
Θυμάται τον Όριν. Του είπα την ιστορία.
Θα μας μιλήσει. Είπε να πάμε το απόγευμα.
Αν μπορείς να φύγεις.
Ξέρω ότι έχεις δουλειά λόγω των Χριστουγέννων.
Περίμενε.
"Τζουλς. Βρήκαμε σημαντικό στοιχείο.
Αναλαμβάνεις επικεφαλής".
Για τώρα. Εγώ είμαι το αφεντικό.
-Κάτι ακόμα. -Ναι.
Ο οδηγός διαλέγει μουσική.
Αν δεν είναι Μπινγκ Κρόσμπι ή Νατ Κινγκ Κόουλ,
δεν είναι χριστουγεννιάτικο τραγούδι.
Πέρι Κόμο;
-Αξιόπιστη εναλλακτική. -Εντάξει.
Τότε, ίσως και να τα πάμε καλά.
-Πέρασε. -Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ, κε Κόρντρεϊ, για τον χρόνο σας.
Δεν έχω και τίποτε άλλο να δώσω εκτός από χρόνο πια.
Θέλετε να μάθετε για τον Όριν Νιούτον;
Ναι. Τον γνωρίζατε;
Υπηρετήσαμε τρία χρόνια μαζί.
Απ' τα πιο έξυπνα παιδιά που ήξερα.
Έπιαναν τα χέρια του.
Και πάντα πρόσεχε τους άλλους.
Προσπαθούσαμε να μάθουμε οτιδήποτε γι' αυτόν.
Και βρήκαμε εσάς, τόσο κοντά μας.
Ο Θεός έχει τον τρόπο του
να φέρνει κοντά τους κατάλληλους ανθρώπους.
Ο Όριν μιλούσε για την κοπέλα του, την Άλις;
Ναι! Ήταν πολύ ερωτευμένος μαζί της.
Έλεγε ότι θα τη ζητούσε σε γάμο
μόλις γυρνούσε στην πατρίδα.
Τότε δεν ξέραμε καν αν θα γυρνούσαμε ζωντανοί.
Αλλά είχα ένα προαίσθημα ότι εκείνοι θα ξαναβλέπονταν.
Ο Όριν έπαιρνε περισσότερα γράμματα απ' όλους.
Η Άλις έγραφε συχνά. Ήταν τυχερός.
-Ξέρετε τι απέγινε εκείνος; -Κοιτάξτε.
Εκείνον κι εμένα μας αιχμαλώτισαν σε μια αποστολή.
Μας χώρισαν σχεδόν αμέσως.
Δεν τον ξανάδα.
Όταν με έσωσαν, μ' έστειλαν πίσω.
Ήθελα να αφήσω πίσω τον πόλεμο μια για πάντα.
Έψαξα, όμως, τον Όριν
κάποιες φορές μες στα χρόνια.
Δεν τον βρήκα ποτέ.
-Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν επέζησε. -Σωστά.
Δεν σας αδικώ που δεν θέλετε να μιλήσετε για όσα είδατε.
Λυπάμαι που δεν έχω περισσότερες πληροφορίες.
Αλλά βρήκα αυτήν.
Ναι.
Εμείς, σε καλύτερες μέρες.
Ήσασταν πολύ όμορφοι.
Δέχομαι το κομπλιμέντο.
Παραλίγο να ξεχάσω να σας πω.
Έχω έναν φίλο, τον Σάιλας.
Είναι γνώστης της ιστορίας του Β' Παγκοσμίου.
Το μυαλό του είναι σαν εγκυκλοπαίδεια.
Κι αν υπάρχει κάτι που δεν ξέρει, θα ξέρει κάποιον που το ξέρει.
Είναι στους Βετεράνους Ξένων Πολέμων.
Είναι ο τύπος με τις πολλές καρφίτσες στο γιλέκο.
Σας έγραψα τα στοιχεία του.
Αυτό είναι υπέροχο.
-Τέλειο. -Ναι.
-Λοιπόν… -Εντάξει.
Λοιπόν…
-Θέλετε τη φωτογραφία; -Όχι, κρατήστε την.
-Σίγουρα; -Ναι.
Εντάξει.
-Ευχαριστούμε για την υπηρεσία σας. -Ναι.
-Γεια, Φρανκ. -Καλά Χριστούγεννα.
Να σου πω.
Κοίτα μη σ' την κλέψει κανείς.
Όχι, δεν είμαστε…
Είμαστε…
Καλά Χριστούγεννα.
-Γεια, Φρανκ. -Γεια.
Είναι νωρίς ακόμα.
Ναι, και;
Μπορούμε να περάσουμε απ' τους Βετεράνους.
Αν θες, αλλά μπορώ να πάω και μόνη μου αργότερα.
Με τίποτα. Μ' αρέσει που ψάχνουμε μαζί. Είμαστε σαν την Κάγκνεϊ και τη Λέισι.
Στάρσκι και Χατς; Σέρλοκ και Γουάτσον.
Εγώ είμαι σίγουρα ο Σέρλοκ.
-Θα δούμε. -Πάμε, Γουάτσον.
Ευχαριστώ.
ΕΤΗΣΙΟΣ ΕΡΑΝΟΣ ΕΟΡΤΩΝ
Μάλλον έχουν έρανο.
Αφού είναι για καλό σκοπό. Δύο, παρακαλώ. Ευχαριστώ.
-Ευχαριστώ. -Είστε πολύ ωραία.
Σαν να πήγαμε στο 1942.
Τι ωραία που κάνουν τέτοια!
-Δεν ντύθηκα ανάλογα. -Μια χαρά είσαι.
Ορίστε.
Για τα μαλλιά σου.
-Ορίστε. -Ευχαριστώ.
Δεν βλέπω κανέναν με καρφίτσες στο γιλέκο.
-Ας χορέψουμε μέχρι να έρθει. -Όχι.
Έλα!
-Δεν χορεύω. -Σιγά, δεν κοιτάει κανείς.
Κυρία μου;
Δεν μπορώ να το κάνω αυτό.
Δεν χρειάζεται. Ούτε εγώ μπορώ.
-Μια χαρά τα πας. -Είσαι καλός παρτενέρ.
-Θα σε πάω πίσω. -Τι; Όχι!
Πολύ κυριλέ.
Μα τι κάνω;
-Είσαι πολύ όμορφη. -Χάρη στο λουλούδι.
"Χάρη στο λουλούδι".
-Ο Σάιλας. Πάμε. -Εντάξει.
Συγγνώμη, είστε ο Σάιλας;
-Ναι. -Καρολάιν. Από εδώ ο Ράσελ.
-Ράσελ. Γεια σας. -Μας έδωσε το όνομά σας ο Φρανκ.
Τι κάνει;
-Έχει καιρό να έρθει. -Καλά είναι. Σας στέλνει χαιρετίσματα.
Γιατί σας έστειλε;
Προσπαθούμε να λύσουμε ένα μυστήριο.
Ψάχνουμε την οικογένεια ενός στρατιώτη που χάθηκε στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Τον Όριν Νιούτον.
Έχουμε κάτι δικό του που θα θέλαμε να δώσουμε στους δικούς του.
Ναι. Και…
Έχω κι αυτήν τη φωτογραφία.
Είναι ο Όριν κι ο Φρανκ. Λέει ότι τραβήχτηκε το 1941.
Το όπλο που κρατάει ο Όριν είναι καραμπίνα Μ1.
Μάλιστα. Υπηρεσιακή, σωστά;
Το 1941 είχε μόλις εγκριθεί.
Θα την έδιναν μόνο σε όσους τη χρειάζονταν.
Ίσως έτσι περιορίσετε την αναζήτηση.
-Πολύ χρήσιμο. Ευχαριστούμε. -Μπορώ να βοηθήσω κι άλλο.
Θα σας δώσω το όνομα ενός φίλου
που ασχολείται με τους αγνοούμενους του Β' Παγκοσμίου.
Ορίστε το τηλέφωνό του. Τον λένε Πίτερ Κίτσενμαστερ.
-Φοβερό όνομα. -Και φοβερός τύπος.
-Σας ευχαριστούμε. -Βοηθήσατε πολύ.
-Σκοπός μου, να υπηρετώ. -Ευχαριστούμε.
Καλά Χριστούγεννα.
Η μέρα ήταν γεμάτη εκπλήξεις.
Σίγουρα.
Ευχαριστώ που μ' έφερες.
-Ωραία ήταν. -Ναι.
Αν κάνουν κι άλλον χορό, λέω να ξαναπάμε.
Δεν ξέρω.
Ίσως ο υπέροχος χορός μου να ήταν η τύχη της πρωτάρας.
Τι λες να το πάμε βήμα βήμα;
Αστείο ήταν;
Μάλλον όχι, αν πρέπει να ρωτήσεις.
Νομίζω ότι κάναμε μεγάλη πρόοδο σήμερα.
Ναι, πράγματι. Κι αύριο το πρωί θα πάρω τον Πίτερ.
Ναι, και μετά τηλεφώνησέ μου.
Έγινε.
Καληνύχτα, Γουάτσον.
-Αφού ξέρεις ότι είμαι ο Σέρλοκ. -Μοιάζεις πιο πολύ με Γουάτσον.
Μόνο Σέρλοκ.
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
Γουάτσον.
Θα σου στείλει μήνυμα.
Μην ανησυχείς.
Δεν ανησυχώ, έχω λίγο άγχος.
Και θέλω να μάθω νεότερα.
Πώς πάει;
Δεν ξέρω, γιατί νομίζω ότι της αρέσω,
αλλά όταν κάνω κάποια κίνηση, νιώθω ότι την τρομάζω.
-Με τον Όριν, εννοούσα. -Με τον Όριν; Μάλιστα.
Δεν τον έχουμε βρει, αλλά έχουμε κάποια καλά στοιχεία.
Όσο αργείτε να βρείτε τον Όριν,
έχεις χρόνο να πείσεις την Καρολάιν να μην τρομάζει.
Εγώ πιστεύω στον έρωτα με την πρώτη ματιά,
αλλά έχει μια γλύκα και το αργό.
Μ' αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι. Ορίστε.
Το ξέρω.
Έτσι νομίζω.
Συγγνώμη, παιδιά. Δεν έβρισκα να παρκάρω.
Δεν πειράζει. Καθίστε εσείς, πάω να παραγγείλω.
-Ξέρεις. -Με σαντιγί;
Ακριβώς.
Να ο Άγιος Βασίλης. Εκεί να δεις παρκάρισμα με οκτώ ταράνδους.
Τώρα σκέφτομαι το έλκηθρο να σφυρίζει στην όπισθεν.
Οι τάρανδοι πιάνουν τις θέσεις. Ίσως γι' αυτό άργησες.
-Έρχεται. -Τι;
Ο Άγιος Βασίλης. Σε κοιτάει.
Επειδή είσαι άτακτος.
Γεια. Είσαι η Καρολάιν;
Εξαρτάται. Είσαι ο αληθινός Άγιος Βασίλης;
Είμαι!
Ο βοηθός του είμαι.
Πίτερ Κίτσενμαστερ.
Δουλεύω στο εμπορικό τα Χριστούγεννα. Μετά από εδώ θα πάω στη δουλειά.
Μάλιστα.
Άγιε Βασίλη, αφού είναι έτσι, μπορείς να κάτσεις.
Ευχαριστώ!
Ομολογώ ότι μ' αρέσει να βλέπω τις εκφράσεις του κόσμου
όταν κάνω κανονικά πράγματα ντυμένος έτσι.
-Ρας. -Γεια σου, Ρας.
-Ευχαριστούμε που ήρθες. -Ο Ράσελ βρήκε τη στολή.
Μάλιστα.
Μας έφερα ζεστή σοκολάτα…
-Ευχαριστώ. -Γεια!
Άγιε Βασίλη!
Η αδερφή μου, η Τζουλς.
-Ο Πίτερ. -Δουλεύω στο…
Ενίοτε, είναι καλύτερα να μην ξέρεις.
Η Καρολάιν είπε ότι έχεις πληροφορίες για τον Όριν.
Ναι, έμαθα για τον Όριν από τα δίκτυά μου.
Βρήκα τον συγγενή που έλαβε το τηλεγράφημα της κυβέρνησης.
Αυτό που ενημέρωνε την οικογένεια ότι ο Όριν αγνοείται.
Ο συγγενής ζει ακόμα;
Δυστυχώς, όχι.
Αλλά βρήκα τα εγγόνια του Όριν και της Άλις.
Έχω μια διεύθυνση για να ψάξετε.
Απίστευτο. Ευχαριστούμε πολύ. Τέλεια.
Το καλύτερο στοιχείο που είχαμε ως τώρα.
Ίσως παραδώσουμε τη στολή πριν απ' τα Χριστούγεννα τελικά.
Λυπάμαι, αλλά η δουλειά του Άγιου Βασίλη δεν τελειώνει ποτέ.
-Ευχαριστούμε πολύ. -Χάρηκα που σας γνώρισα, παιδιά.
-Ευχαριστούμε. -Καλές γιορτές.
Καλά Χριστούγεννα!
Καλά Χριστούγεννα.
-Πλάκα είχε. -Όλο ανατροπές.
Μα έτσι θα πετούσε.
Αυτό είναι το μόνο που…
-Πολύ κρύο. -Πραγματικά.
Ξέρει πολλά τέτοια. Έτσι;
-Μόνο τέτοια ξέρω. -Συγγνώμη. Έλα.
Έλα. Τον συνάντησες τον τύπο;
Ναι.
-Είχε πληροφορίες. -Εντάξει.
Περίμενε λίγο.
-Τζουλς, το κρατάς λίγο; -Ναι.
Ευχαριστώ. Νομίζω…
-Ξέχασα τα γάντια. Επιστρέφω. -Το κινητό…
-Επιστρέφω. -Εντάξει.
Γεια. Εγώ είμαι η Τζουλς.
-Χάρηκα, Τζουλς. -Κι εγώ.
Άλτον.
Συγγνώμη. Τα βρήκα.
-Τι συμβαίνει; -Λες και δεν είμαι εδώ.
Σπούδασα στη Στρατιωτική Ακαδημία.
Τέλεια.
-Εντάξει. -Γεια. Γύρισα.
Άκου, πρέπει να τους πάω στο μαγαζί τους.
Κάτι μου λέει ότι κάτι παίζει εδώ.
Περίμενε λίγο.
-Να του δώσω το τηλέφωνό σου; -Ναι. Εννοείται.
Θα σου στείλω το τηλέφωνο της Τζουλς,
για να τελειώσετε τη συζήτηση.
Τώρα πρέπει να κλείσω.
Πες γεια.
-Γεια! -Γεια σου, Τζουλς.
-Γεια! -Γεια.
Είναι κούκλος. Μη μου πεις ότι είναι φρεσκοχωρισμένος
ή έχει καμιά παραξενιά. Μισεί τα κουτάβια, ας πούμε.
Όχι. Λατρεύει τα κουτάβια.
Και τον έχω ελέγξει εγώ κι ο Αμερικανικός Στρατός. Είναι εντάξει.
-Ορίστε. -Τέλεια!
Μάλιστα. Και ντετέκτιβ και προξενήτρα;
Έχω πολλά ταλέντα.
Πώς πάει;
Αυτή η διεύθυνση είναι κοντά, κάνα μισάωρο από εδώ.
Να πας. Σήμερα κιόλας.
Είναι λίγο αργά για να πάω απρόσκλητη σε ξένο σπίτι.
-Δεν μπορείς να πάρεις τηλέφωνο; -Δεν το έχω.
Ποιος δεν θα ήθελε μια απρόσμενη επίσκεψη από δύο αγνώστους στις γιορτές;
Κανείς.
Μπορούμε να πάμε ένα δωράκι για να τους καλοπιάσουμε.
-Σε όλους αρέσουν τα δώρα. -Και πού θα βρούμε;
Έλα. Έχω μια ιδέα.
Αυτό είναι πρωτότυπο σχέδιο του Κόρμπιν Σάπνικ.
Ανήκε σε μια γυναίκα που είχε συλλέξει όσα είχαν φτιαχτεί.
Ένας συλλέκτης τα πήρε όλα,
εκτός από… Βλέπεις τη ρωγμή;
Ο συλλέκτης θεώρησε ότι ήταν εύθραυστο λόγω της ρωγμής
ή λιγότερο πολύτιμο, αλλά…
Εγώ νομίζω ότι η ρωγμή αποδεικνύει τη δύναμη που κρύβει κάτι.
Ράσελ. Κόλλησε ο εκτυπωτής πάλι.
Πάω να τη σώσω.
Ναι. Άλλωστε, πρέπει να φύγω.
Εντάξει. Θα πάμε αύριο;
-Ναι, εντάξει. -Ναι. Να σου πω.
Ας το κάνουμε σαν ολοήμερη.
Έχει ένα ωραίο μαγαζί κοντά στο Μάριονβιλ
όπου μια γλυκιά κυρία φτιάχνει γερμανικά στόλεν.
Το εξωτερικό του μαγαζιού είναι σαν χριστουγεννιάτικη μπάλα.
-Ναι; -Γεια.
Και μέσα είναι ολοστόλιστο. Σαν να 'σαι σε ταινία.
Σου ακούγεται διασκεδαστικό;
Ναι. Βασικά, ναι.
Θες να πάμε;
-Ναι. -Εντάξει.
Στείλε μου τη διεύθυνσή σου. Θα τυλίξω το δώρο.
-Έγινε. Γεια. -Γεια.
-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
Απόλυτα χριστουγεννιάτικο, έτσι;
-Ίσως το ξεπερνά το διαμέρισμά σου. -Πού να δοκιμάσεις το στόλεν.
Ίνγκριντ! Δύο στόλεν, παρακαλώ.
-Μιλάς και γερμανικά. -Λίγο.
Δυο λέξεις.
-Ευχαριστώ. -Κι εγώ.
Αυτή είναι η άλλη.
-Εδώ; -Ναι.
-Πολύ ωραίο. -Έρχομαι χρόνια εδώ.
Φάε την πρώτη μπουκιά.
-Μάλιστα. Απλώς δαγκώνω; -Ναι, δάγκωσε.
-Έτσι; Σ' το είπα. -Άξιζε η παράκαμψη.
Εκτός απ' αυτό, άλλο αγαπημένο χριστουγεννιάτικο παρασκεύασμα;
-Ορίστε; -Παρασκεύασμα. Όπως… Έλα τώρα.
Δεν μπορεί να μην έχεις αγαπημένο παρασκεύασμα.
-Όχι; -Δεν ξέρω. Πολλά μ' αρέσουν.
-Ένα θέλω. -Δεν θέλω να μιλάω για μένα.
Εσύ; Ας μιλήσουμε για σένα.
-Πώς άνοιξες το μαγαζί; -Το μαγαζί;
Όταν σπούδαζα,
με την πρώην μου ασχοληθήκαμε με τις δημοπρασίες παλιών αποθηκών.
Ναι! Είχες βρει ποτέ κανέναν χαμένο θησαυρό;
Όχι, αλλά ανακάλυψα ότι αγαπώ τα πράγματα που έχουν ιστορία.
Εκείνη ήθελε να τα πετάει όλα,
κι εγώ ήθελα να ψάχνω κάθε κούτα, κάθε φάκελο, κάθε τσέπη.
Ναι. Γρήγορα καταλάβαμε ότι δεν ταιριάζαμε επιχειρηματικά.
Εγώ άρχισα να συλλέγω πράγματα. Πήρα δική μου αποθήκη.
Μετά άνοιξα ηλεκτρονικό κατάστημα.
Όταν μεγάλωσε η επιχείρηση, άρχισε να με βοηθά κι η Τζουλς.
Ωραία.
Με την κοπέλα τι έγινε;
Μαζί με τη συνεργασία έληξε κι η αληθινή αγάπη;
Αληθινή αγάπη; Όχι, δεν θα την έλεγα έτσι.
Δεν νομίζω ότι την έχω ζήσει ακόμα.
Αλλά
τη θέλεις;
Την αληθινή αγάπη; Εννοείται.
Θέλω μια αγάπη σαν της Άλις και του Όριν.
Απόλυτη, αφοσιωμένη, παντοτινή,
στα καλά και στα άσχημα.
-Και πιστεύεις ότι υπάρχει; -Ναι. Σίγουρα πιστεύω ότι υπάρχει.
Έμενε συγγενής σας σ' αυτό το σπίτι;
Δεν είμαστε συγγενείς.
Είναι λίγο δύσκολο να το εξηγήσω.
Ψάχνουμε έναν αγνοούμενο στρατιώτη απ' τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Δικοί του συγγενείς έμεναν εδώ.
Ξέρετε το όνομα Μπραντ Νιούτον;
Αγοράσαμε το σπίτι από έναν γιο του. Πήγε στη Φλόριντα.
Έχετε κάποιον τρόπο να επικοινωνήσουμε μαζί του;
Δεν κράτησα επαφή.
-Σας ευχαριστούμε. -Εντάξει.
Ίσως έχω πληροφορίες στα χαρτιά απ' την αγορά του σπιτιού.
-Πάω να τα φέρω. -Δεν σας πειράζει;
-Καθίστε. Πάω να τα φέρω. -Ευχαριστούμε.
Τέλεια!
-Γεια σου. -Γεια.
Δεν σας ξέρω.
Όχι. Η μητέρα σου μας άφησε να μπούμε.
Το δώρο;
-Είναι για όλους σας. -Ναι.
-Για όλους. -Και τον αδερφό μου;
-Ναι. -Ασφαλώς.
Μόνο τα βιντεοπαιχνίδια τού αρέσουν.
-Μάλιστα. Μάλλον δεν θα… -Είστε παντρεμένοι;
Τι;
Όχι.
Χαμογελάτε ο ένας στον άλλον όπως οι γονείς μου.
Κι εκείνοι είναι παντρεμένοι.
Είναι απαραίτητο, για να χαμογελάς σε κάποιον;
Εξαρτάται απ' το χαμόγελο.
Κάπου εδώ θα 'ναι.
Σας ευχαριστούμε πολύ γι' αυτό.
Φαίνεται λίγο τρελό.
Και μέχρι στιγμής, είστε το καλύτερο στοιχείο μας.
Θέλουμε να τους δώσουμε τη στολή πριν απ' τα Χριστούγεννα.
Να το! Δεν είναι ο Μπραντ. Είναι ο γιος του, ο Γκρίφιν.
Έχω μόνο ένα μέιλ. Είναι πριν από τέσσερα χρόνια.
Δεν ξέρω αν ισχύει ακόμα.
Θα το πάρω.
-Να βγάλω φωτογραφία; -Φυσικά.
Ευχαριστούμε πολύ. Να πηγαίνουμε.
Μη σας απασχολούμε.
-Θα μας δώσετε το δώρο; -Σωστά!
Ναι, ορίστε. Καλά Χριστούγεννα.
Καλή τύχη. Ελπίζω να τον βρείτε.
Κι εμείς.
-Έγινε. -Καλά Χριστούγεννα.
-Γεια σας. -Γεια.
Σίγουρα δεν είναι βιντεοπαιχνίδι.
-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
-Λοιπόν… -Πλάκα είχε.
Ναι!
Ευχαριστώ που μ' άφησες να κρατήσω τα αποφάγια.
Δυσκολεύτηκα!
Πέρασα πολύ ωραία.
-Κοντεύουμε να τον βρούμε. -Ναι.
Θα στείλω το μέιλ αύριο πρωί πρωί.
Τέλεια. Και μετά πάρε με,
να μου πεις τι έγινε, αν θες.
Εντάξει.
Ή, ακόμα καλύτερα, πέρνα απ' το μαγαζί.
Πέρασα ωραία.
-Θα μου άρεσε να έρθεις. -Ναι.
Θα μπορούσα.
Εντάξει.
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
Ευχαριστώ που οδήγησες.
Έγινε. Γεια. Χιόνι.
Καλό δρόμο.
Γεια.
Α & Ο ΣΤΟΝ ΞΕΝΩΝΑ ΣΟΥΑΝΣΟΝ 1939
Ποιοι είναι αυτοί;
Η Άλις κι ο Όριν πριν απ' τον πόλεμο.
-Φαίνονται πολύ ερωτευμένοι. -Δεν ήξεραν τι έπεται.
Κανείς δεν ξέρει τι έπεται όταν μιλάμε για έρωτα.
Εντάξει. Ωστόσο, αναρωτιέμαι αν θα έκαναν άλλες επιλογές
για να αποφύγουν αυτόν τον πόνο.
Όχι! Δεν λειτουργεί έτσι η αγάπη.
Αν δεν πέσεις με τα μούτρα, δεν το κάνεις σωστά.
Και χάνεις πολλά απ' τα καλά.
Αυτό μπορεί να 'ναι αλήθεια,
αλλά δεν θέλουν όλες οι γυναίκες να πέσουν με τα μούτρα, Τζουλς.
Πέφτεις με τα μούτρα. Ή τρως τα μούτρα σου.
Μα πρέπει να βουτήξεις. Βαρέθηκα τις μεταφορές.
Κατάλαβες ότι λέω για την Καρολάιν;
-Ναι. -Και τι περιμένεις;
Δεν με πειράζει να περιμένω. Θέλει χρόνο, της τον δίνω.
Σ' αγαπώ, αδερφούλη μου, μα όταν ξέρεις τι σε κάνει ευτυχισμένο,
γιατί να μην είσαι τώρα;
-Ναι. -Και μιας και λέμε για ευτυχία.
Συγγνώμη, πρέπει να απαντήσω.
Έλα, Άλτον.
Περάστε!
-Γεια. -Γεια.
Το φαΐ κοντεύει.
Κάνει κρύο εκεί έξω.
Όντως.
Τι συμβαίνει; Ήθελες να μιλήσουμε;
-Ναι, έχω ένα μικρό πρόβλημα. -Ελπίζω να έχω μια λύση.
-Πες το. -Νομίζω ότι μ' αρέσει ο Ράσελ.
Δεν το λες και πρόβλημα.
Θα γίνει, αν πάρω την υποτροφία και πάω στο Λονδίνο.
Θα 'ναι μόνο για 18 μήνες. Σιγά το πράγμα.
Παραλίγο να πάθω κρίση πανικού μπροστά του.
Τι έγινε;
Του έλεγα
για εκείνα τα Χριστούγεννα.
Και του έλεγα τα καλά, όχι τα άσχημα.
Δεν του είπα τι έγινε μετά.
Καρολάιν. Να σου πω.
-Τι; -Κοίτα με.
Όλα καλά. Είμαστε κι οι δύο εδώ.
Είμαστε ασφαλείς.
Θέλω να κάνω κάτι συνηθισμένο.
Να βγω για φαγητό με κάποιον.
Αλλά κάθε φορά που το κάνω
και κάποιος αρχίζει να μ' αρέσει, με κατακλύζει αυτή η αίσθηση
και σχεδόν καταρρέω.
Συνήλθες, όμως. Και δεν κατέρρευσες.
Μα κι αν κατέρρεες, ο Ράσελ θα καταλάβαινε.
Όχι.
Δεν θα καταλάβει.
Δεν καταλαβαίνουν τι έχουμε δει.
Στον Ράσελ αξίζει η ευκαιρία να δει τι μπορεί να αντέξει.
Σταμάτα να απομακρύνεις τους άλλους.
Σου αξίζει η ευτυχία.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΟΘΗΚΕ
Κι άλλο αδιέξοδο.
Ίσως δεν θες να σε βρούμε, Όριν.
Μήνυμα ελήφθη.
Δεν τα παρατάω ακόμα.
Έλα.
Έλα, σήκωσέ το.
-Ναι. -Καρολάιν;
-Πρέπει να έρθεις αμέσως εδώ. -Τι βρήκες;
Χριστουγεννιάτικο θαύμα.
Τελευταίο του είδους του. Απ' την Ουίτσιτα.
Δεν το πιστεύω ότι το έχουμε ακόμα.
Καλά Χριστούγεννα. Κι ευχαριστώ.
-Γεια. -Γεια!
-Λοιπόν. -Τι;
-Πού είναι; -Τι;
-Το σακάκι! -Έλα. Εδώ είναι.
Πρέπει να μου πεις.
Είσαι φοβερός.
-Μην του φουσκώνεις τα μυαλά. -Πολύ αργά.
Το σύμβολο στο σήμα του σακακιού είναι κώδικας περιπλανώμενων.
Οι ταξιδιώτες σημάδευαν δέντρα και βράχους
για να μάθαιναν οι επόμενοι τι τους περίμενε στην περιοχή.
Τώρα τα πουλάνε ως λαϊκή τέχνη.
-Τι; -Εντυπωσιάστηκα που το ξέρεις.
-Ξέρω διάφορα. -Ναι.
Αυτό το σύμβολο σημαίνει "Μη μιλάς".
Μάλιστα.
Ούτε τώρα κατάλαβα.
Ο στρατός χρησιμοποιούσε αυτό το σύμβολο
σε μια επίλεκτη μονάδα.
Εκείνη η ομάδα έφτιαξε τον κώδικα για τον Β' Παγκόσμιο
ώστε να περνάνε οι απόρρητες πληροφορίες.
Άρα ο Όριν έφτιαχνε κώδικες μυστικά.
Για να έχει αυτό το σήμα,
σίγουρα ήταν σ' εκείνη τη μονάδα, ναι.
Αλλά ίσως δρούσε τόσο μυστικά,
που να μην το γνώριζαν ούτε τα άλλα μέλη της διμοιρίας του.
Ο στρατός μόνο μεταπολεμικά παραδέχτηκε ότι υπήρχε η μονάδα.
Τι σημαίνει αυτό;
Να…
Πως όταν χάθηκε ο Όριν,
ίσως ήταν σε απόρρητη αποστολή για να διεισδύσει στον εχθρό
και να στείλει πληροφορίες.
Πονηρή αλεπουδίτσα ο Όριν!
Ρώτησα τον Άλτον αν μπορούμε να πάμε στη βάση
για να δούμε το αρχείο. Θα πάμε απόψε.
-Μέσα. -Το φαντάστηκα.
Εσύ;
Απόψε; Για να σκεφτώ. Έχω δουλειά…
-Σταμάτα. -Να πάρουμε πανωφόρια.
Μη με πειράζεις.
-Ναι. -Δις Άπτον;
Τσαρλς Λιθ, απ' το Πρόγραμμα Υποτροφιών Σάντρινγκχαμ.
Ναι. Γεια σας.
Ήθελα να σας ενημερώσω
ότι οι συστάσεις σας ήταν εξαιρετικές.
Θα επικοινωνήσουν απ' το γραφείο μου
για να κανονίσουμε διαδικτυακή συνέντευξη
τις επόμενες ημέρες.
Υπέροχα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ωραία. Ανυπομονώ.
Έγινε. Γεια σας.
-Έτοιμη; -Ναι.
-Βέβαια. -Σβέλτα.
Μην τα ξεχάσουμε αυτά.
Ναι.
Αυτό… Ναι, μια χαρά είναι.
-Γεια. -Γεια σου.
-Χαίρομαι που σε βλέπω. -Κι εγώ.
-Χαίρω πολύ, Ράσελ. -Άλτον.
Αυτές οι δύο μιλάνε συνέχεια για σένα.
-Μόνο καλά λέμε. -Χαίρομαι.
Θέλετε να αρχίσετε, υποθέτω.
-Ναι. -Από εδώ.
Έχω τα σχετικά έγγραφα στον υπολογιστή για να τα δείτε.
Και στο πάνω συρτάρι του αρχείου υπάρχουν κάποια.
Εντάξει.
Τζουλς, θες να πάμε να φέρουμε σνακ;
-Αμέ. -Εντάξει. Επιστρέφουμε.
Μη βάλεις καμιά φωτιά, Καρολάιν.
-Μία φορά ήταν. -Μία είναι αρκετή.
-Φωτιά… -Μη ρωτάς.
Μεγάλη ιστορία.
Έχει πολλές αποχαρακτηρισμένες πληροφορίες.
-Πώς τα διαβάζεις; -Έχω εκπαιδευτεί.
Εντάξει.
-Δες εδώ. -Τι είναι;
Ο Όριν ήταν όντως σε μυστική αποστολή.
Και το πιο σημαντικό, είχε συνοδεία.
Λεγόταν "SL".
Τίνος αρχικά είναι;
-Δεν ξέρω, δεν λέει. -Ποιο είναι το επόμενο βήμα;
Δεν έχει κάτι άλλο εδώ. Ας δούμε εκεί.
Πολλές πληροφορίες. Απόρρητες, αποχαρακτηρισμένες…
-Καλώς ήρθες στον κόσμο μου. -Κατασκοπεία!
-Θα το πιάσω εγώ. -Συγγνώμη.
-Είσαι καλά; -Έτσι νομίζω.
-Δυνατό χτύπημα. -Ναι.
-Κοίτα με. -Καρολάιν;
-Σταμάτα. -Καρολάιν.
-Σε ακούω… -Σταμάτα.
Αναψυκτικό σταφύλι φέραμε.
-Γεια. -Μη σκοτωθείς υπό την επίβλεψή μου.
Ναι, όχι… Απλώς…
Δεν βρίσκω κάποιες αποχαρακτηρισμένες πληροφορίες
για το προσωπικό της υπηρεσίας πληροφοριών.
Δεν τις έχουμε εκεί.
Μπορώ να τις ζητήσω απ' το αρχείο.
-Εντάξει. -Πόσο θα πάρει;
Μια βδομάδα.
Θα είμαστε κοντά στα Χριστούγεννα, αλλά αξίζει να προσπαθήσουμε.
Είναι το καλύτερο επόμενο βήμα.
-Στο μεταξύ, είναι ώρα για φαΐ. -Πάμε να φάμε κάτι;
Είμαι ακόμα σε υπηρεσία. Μπορούμε να παραγγείλουμε.
-Ναι. Απ' το Ντάβενπορτ; -Τα καλύτερα μπέργκερ.
Ναι.
Αυτά τα μιλκσέικ έγκνογκ…
-Ξέρω ότι γι' αυτά με επισκέπτεσαι. -Με εκβιάζεις;
Ίσως.
Κι οι πατάτες είναι ωραίες.
Εσείς θα 'χετε περάσει πολλά Χριστούγεννα μαζί στη δουλειά.
-Πώς ήταν; -Κάτι μου 'πε η Καρολάιν.
Κάνατε ό,τι καλύτερο μπορούσατε.
Ναι.
Εντάξει, όχι πάντα το καλύτερο.
Όχι.
Μια παραμονή Χριστουγέννων
κάναμε μια γιορτούλα…
-Τότε που σου έλεγα. -Ναι.
Είχαμε περιπολία εκείνο το βράδυ.
Στάσου. Παραμονή Χριστουγέννων;
-Κάθε βράδυ. -Ναι.
Κάθε βράδυ.
Αλλά εκείνο το βράδυ
ήμασταν σε κομβόι και…
Και…
Ας πούμε ότι δεν ήταν και το καλύτερο μέρος.
Δεν ήμασταν στο ίδιο όχημα.
Και…
Να σας πω κάτι; Δεν θα σας πω λεπτομέρειες.
Ας πούμε ότι ήταν δύσκολη νύχτα.
Ένα θα σας πω.
Αυτή η γυναίκα
με έβγαλε απ' τα συντρίμμια.
Μου έσωσε τη ζωή.
Είσαι πραγματική ηρωίδα.
Της έδωσαν Ασημένιο Αστέρι.
Με συγχωρείτε.
Επιστρέφω αμέσως.
-Μπορώ να τη βοηθήσω; -Δεν θέλει βοήθεια.
Απλώς, πρέπει να 'χεις υπομονή μαζί της.
Ναι.
Μπορώ.
ΚΑΡΟΛΑΪΝ ΑΠΤΟΝ
ΝΤΕΜΠ ΡΑΪΤΓΟΥΕΛ
Ντεμπ, τι έγινε;
Βρήκα κάτι που ίσως να σ' ενδιαφέρει.
-Θα έρθεις; -Έρχομαι.
Έγινε. Γεια.
Γεια, Ντεμπ.
-Γεια, Ράσελ! -Τι μου έχεις;
Τελείωνα την εκκαθάριση και νομίζω ότι κάτι βρήκα.
Ήταν σακούλα σκουπιδιών. Αλλά την έψαξα, ποτέ δεν ξέρεις.
-Σωστά. -Ήταν γεμάτη γράμματα.
Πλάκα κάνεις. Γράμματα;
Δεν μου πήγαινε η καρδιά να τα πετάξω.
Ναι. Γράφουν αποστολέα;
Άνοιξα μερικά.
Φαίνεται ότι είναι ερωτικές επιστολές μεταξύ μιας Άλις κι ενός Όριν.
Αυτό είναι τέλειο, Ντεμπ!
Είσαι κορυφή!
-Καλά Χριστούγεννα. Να τα πάρω; -Πάρ' τα!
Ναι, εντάξει.
Καλή τύχη με τον κινητήρα.
Ευχαριστώ.
Μάλιστα.
Εκεί. Μην πέσεις.
Καλά είναι κι έτσι.
Χρειάζεσαι στολίδια.
Δεν έχω στολίδια.
Έχω!
Γεια σου, Μπράιαν.
Εκεί, φιλαράκο.
Καλέσατε την Καρολάιν. Αφήστε μήνυμα μετά τον ήχο.
Γεια, εδώ Ράσελ. Αφήστε μήνυμα μετά τον ήχο.
-Τζουλς. -Γεια.
Είναι εδώ ο Ράσελ;
Έφυγε πριν από λίγο. Σπίτι σου θα πήγαινε.
Σπίτι μου;
-Έγινε, ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
Συγγνώμη.
Γεια.
-Σε έπαιρνα. -Σε έπαιρνα.
Ναι.
-Ήθελα να σου μιλήσω. -Ήθελα να σου πω…
Προηγούνται οι κυρίες.
Μ' έπιασε μια παρόρμηση κι αγόρασα χριστουγεννιάτικο δέντρο.
Αλλά δεν έχω βάση, στολίδια. Δεν έχω τίποτα, για την ακρίβεια.
Σκέφτηκα μήπως περνούσες απ' το σπίτι
να με βοηθήσεις να το κάνω να μοιάζει λιγότερο με τη σπηλιά του Γκριντς.
Αν δεν έχεις δουλειά.
Εσύ τι ήθελες;
Πλάκα κάνεις; Εννοείται. Να σε βοηθήσω με το σπίτι;
Αυτό;
Ναι, αλλά…
Έκανα μια μεγάλη ανακάλυψη στο μυστήριό μας.
-Ναι; -Ναι. Πολύ μεγάλη.
Είναι όλα στο μαγαζί, έλα. Θα πάρουμε και στολίδια.
-Μ' έναν σμπάρο, δύο τρυγόνια. -Εντάξει.
Μάλιστα. Ο καφές σου.
Ευχαριστώ.
Λοιπόν…
Έγραφαν γράμματα όσο διήρκησε ο πόλεμος.
Ναι.
Αλλά μετά τη χριστουγεννιάτικη κάρτα του 1944, σταμάτησαν.
Κάτσε.
-Έλα εδώ, δες αυτό. -Δείξε μου.
Λοιπόν…
Δες τον γραφικό χαρακτήρα. Είναι πολύ στυλιζαρισμένος.
Έτσι; Στην αρχή σκέφτηκα ότι έτσι έγραφαν εκείνη την εποχή.
Αλλά αν κοιτάξεις προσεκτικά,
βλέπεις τις κλίσεις των γραμμών;
Τις βλέπεις;
Δημιουργούν σχήματα μέσα στα γράμματα.
Επαναλαμβανόμενα σχήματα.
-Τι λες να σημαίνει αυτό; -Ότι επικοινωνούσαν κωδικοποιημένα.
Μήπως η Άλις είναι…
Η SL;
Ράσελ, αν είναι έτσι, μιλάμε για τεράστια ανακάλυψη.
Τότε, όλα αυτά τα γράμματα έχουν στρατιωτικές πληροφορίες.
Πολύ σημαντικό!
Χρειαζόμαστε αρχηγείο.
Εντάξει.
Αυτό είναι βήτα.
Άρα, αυτό είναι πι.
-Γιατί; -Εικάζω.
Είναι σαν γρίφος.
Μισό λεπτό.
-Άλτον! -Σκεφτήκαμε ότι θα θέλετε καφέ.
-Και παρέα. -Φυσικά. Περάστε.
Ευχαριστώ. Δεν έχεις υπηρεσία;
Είπα στον διοικητή μου ότι η φίλη απ' τον στρατό θέλει βοήθεια.
Μου 'δωσε δυο μέρες άδεια.
Σ' ευχαριστώ γι' αυτό. Θα χρειαστούμε βοήθεια.
Ναι! Έτσι διοικείς, κα ταγματάρχη;
Έχω χαλαρώσει απ' όταν αποστρατεύτηκα.
-Γι' αυτό είμαι εγώ εδώ. -Έλα να σου εξηγήσω.
Απ' ό,τι καταλαβαίνω,
ο Όριν έστελνε στην Άλις πληροφορίες απ' τον εχθρό.
Κι η Άλις τις έδινε στην αμερικανική κυβέρνηση.
Αυτό σημαίνει ότι κι η σχέση τους ήταν βιτρίνα;
Θα μπορούσε, αλλά δεν νομίζω.
Είναι διαφορετικό. Όλες αυτές οι προσωπικές πληροφορίες
είναι πολύ λεπτομερείς μέσα στα γράμματα.
Δεν ξέρω. Είναι διαφορετικό μ' αυτούς τους δύο.
Ναι.
Αυτές οι πληροφορίες θα βοηθούσαν τους Συμμάχους.
-Σίγουρα. -Είναι περίπλοκος κώδικας.
Απ' ό,τι καταλαβαίνω απ' το τελευταίο γράμμα της Άλις,
νομίζω ότι του έλεγε ότι θα τον έπαιρναν την παραμονή των Χριστουγέννων.
Αλλά δεν ξέρουμε αν κατάφεραν τελικά να τον πάρουν.
Ναι.
Ούτε αν ξαναβρέθηκαν ποτέ.
Σύντομα θα έρθουν τα αρχεία.
Ελπίζω να φέρουν καλά νέα. Πλησιάζουν Χριστούγεννα,
και θέλω πολύ η οικογένεια του Όριν
να πάρει το σακάκι πριν απ' τα Χριστούγεννα.
Δεν θα βοηθήσω άλλο πριν κάνω ένα ντους και κοιμηθώ.
-Να συναντηθούμε αύριο πρωί πρωί; -Ναι.
-Ναι, καλή ιδέα. -Ναι.
-Τα λέμε αύριο. -Τα λέμε αύριο.
Γεια.
-Να σε πάω στο αμάξι; -Όχι, θα με πάει η Τζουλς. Ευχαριστώ.
-Καρολάιν; -Ναι.
Είμαι υπομονετικός.
Αν η Άλις κι ο Όριν μάς έμαθαν κάτι,
είναι ότι αν δύο άνθρωποι είναι γραφτό να 'ναι μαζί, θα είναι.
Ναι.
-Πρέπει να πάρω κάποιες αποφάσεις. -Ναι. Σου είπα, δεν πιέζω.
-Τα λέμε αύριο. -Εντάξει.
-Κοιμήσου. -Κι εσύ κοιμήσου.
-Γεια. -Γεια.
Καληνύχτα.
-Παρακαλώ. -Κυρία Άπτον. Τσαρλς Λιθ.
Καθηγητή Λιθ.
Τώρα σκέφτηκα ότι, με τη διαφορά ώρας,
ίσως είναι αργά εκεί.
Όχι, μην ανησυχείτε. Ξύπνια είμαι.
Ήθελα να σας ενημερώσω ότι θέλουμε να σας προσφέρουμε την υποτροφία.
-Ξεκινάτε τη νέα χρονιά. -Σοβαρολογείτε;
Δεν ξέρω τι να πω. Ευχαριστώ πολύ. Είναι τιμή μου.
Το συμβούλιο συγκίνησε η απόφασή σας να εστιαστείτε
στη σημασία της πατρίδας στον πόλεμο.
Ανυπομονούμε για τα ευρήματά σας.
Σ' αυτόν ακριβώς τον δρόμο βρίσκομαι.
Χαίρομαι. Καλώς, σας αφήνω.
Θα στείλουμε μέιλ με πληροφορίες.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Το εκτιμώ που με πήρατε. Καλά Χριστούγεννα.
Χαρούμενα Χριστούγεννα.
ΡΑΣΕΛ: ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΚΟΙΜΗΣΟΥ ΛΙΓΟ
Πριν μπούμε, έχω κάποια νέα.
Για πες.
Να…
-Με δέχτηκαν. -Τι; Τέλεια!
Ναι, αλλά δεν το έχω πει στον Ράσελ.
Δεν του το είπες;
Όχι.
Νόμιζα ότι δεν θα χρειαζόταν.
-Δηλαδή, δείλιασες. -Δεν δείλιασα.
Δεν δείλιασα, εντάξει; Γιατί να ξεκινήσω μια σχέση τώρα;
-Αφού θα φύγω. -Για 18 μήνες είναι, όχι για πάντα.
-Δεν χάφτω τις δικαιολογίες. -Δεν είναι δικαιολογίες.
-Καρολάιν. -Τι;
Δικαιολογίες είναι.
Μου τη δίνει όταν έχεις δίκιο.
Ναι.
Δικαιολογίες είναι. Ξέρεις γιατί;
Γιατί νιώθω ότι μου λείπει κάτι.
Καταλαβαίνεις;
Και μου αρέσει πολύ. Δεν πίστευα ότι θα γνώριζα κάποιον σαν αυτόν.
Για να είμαι ειλικρινής…
του αξίζει κάτι καλύτερο.
Ο Ράσελ νοιάζεται για σένα.
Για ό,τι σε αφορά.
Για τα καλά και τα άσχημα.
Και ξέρεις κάτι; Δεν είναι καν άσχημα.
Είναι κομμάτι μας.
-Είναι πιο εύκολο για σένα. -Όχι!
Είναι τρομακτικό, και δεν ξέρω τι θα γίνει.
Αλλά είναι πιο πολλά τα οφέλη απ' τους κινδύνους.
Δεν έκανες σωστή εκτίμηση κινδύνου.
Καλά. Γίνεται να μείνει μεταξύ μας για την ώρα;
Σε παρακαλώ.
Καλά…
Είσαι τυχερή. Ήρθαν τα αρχεία.
Τα έψαξε η βοηθός μου. Θα στείλει ό,τι βρήκε.
Οπότε, έχουμε πολλά άλλα να συζητήσουμε.
Σ' ευχαριστώ.
Δεν θα το αποφεύγεις για πάντα.
Γεια! Ναι. Λογικά, θα έρθει σε λίγες…
-Εδώ. Ας κάτσουμε εδώ. -Εντάξει.
Ώρα για δράση.
-Δεν κρατιέμαι. -Είναι το μέιλ;
-Σου είπε τι βρήκε; -Μόνο ότι θα εκπλαγούμε.
Από τα έγγραφα φαίνεται ότι ο Όριν όντως απομακρύνθηκε το 1944.
-Ναι! -Ωραία.
Αλλά η ομάδα του αναγκάστηκε να κρυφτεί
ενώ προσπαθούσε να δραπετεύσει σε συμμαχικό έδαφος.
Εκείνος γύρισε;
Ο Όριν είχε δηλωθεί αγνοούμενος για μήνες.
Μη μου πεις ότι αυτό σημαίνει…
Αλλά τελικά πήγαν στην ασφαλή ζώνη κάποια στιγμή το 1945.
-Ναι! -Ναι.
Κι ο Όριν επέστρεψε στις ΗΠΑ,
όπου για το υπόλοιπο του πολέμου δούλευε στην Υπηρεσία Πληροφοριών.
Ορίστε! Αναφέρει αν παντρεύτηκε την Άλις;
Δεν ξέρω.
Δεν βλέπω άλλα αρχεία μετά τον πόλεμο για τον Όριν Νιούτον ή την Άλις Τίλμπερι.
Δεν καταλαβαίνω. Τι σημαίνει αυτό;
Είναι λες κι έπαψαν να υπάρχουν.
-Τα γράμματα; -Είναι πίσω.
-Δείξε μου. -Ακολούθησέ με.
Εντάξει.
Μου φέρνεις τον κώδικα;
-Αυτόν; -Ναι.
-Τι βλέπεις; -Ευχαριστώ.
Στιλό; Μολύβι;
-Περίμενε λίγο. -Τι βρήκες;
-Δεύτερος κώδικας. -Τι;
Υπάρχει δεύτερος κώδικας!
Έκαναν σχέδια χωρίς να το μάθει κανείς.
Τι σχέδια;
Δεν ξέρω, πρέπει να το ψάξω λίγο παραπάνω,
αλλά νομίζω ότι σχεδίαζαν
να "εξαφανιστούν" μετά τον πόλεμο,
για να προστατευτούν λόγω της επικίνδυνης αποστολής τους.
-Σαν προστασία μαρτύρων; -Ναι.
Αλλά το θέμα είναι ποιοι έγιναν ο Όριν και η Άλις;
Κάπου εδώ θα 'ναι.
Αυτό θα 'ναι δύσκολο.
-Μου φέρνεις τη φωτογραφία; -Ναι.
-Αυτήν; -Ναι.
"Ξενώνας Σουάνσον".
Τα αρχικά SL.
Ναι, το κωδικό όνομα της Άλις.
Ξενώνας Σουάνσον.
Μου δίνει κάποιος το κινητό του;
Ευχαριστώ.
Ξενώνας Σουάνσον…
Εντάξει. Είναι μια ώρα από εδώ.
Το είχε ένα ζευγάρι,
ο Τζέραλντ κι η Ντόρις Γουίτον,
που το αγόρασαν απ' τον ιδιοκτήτη λίγο μετά τον Β' Παγκόσμιο.
Ο Τζέραλντ κι η Ντόρις απεβίωσαν το 2013,
αλλά ανήκει ακόμα στην οικογένεια Γουίτον.
Αυτοί είναι.
Αυτοί είναι!
-Τι; -Αυτοί είναι;
Σοβαρολογείς; Τα κατάφερες!
-Τα κατάφερες. -Μαζί τα καταφέραμε.
Ναι, μαζί.
Κι έζησαν αυτοί καλά, κι εμείς καλύτερα.
Ναι.
-Για δες μας! -Ναι.
Ομαδική δουλειά.
Για να την ξαναδούμε.
-Αυτοί είναι, έτσι; -Αυτοί εκεί είναι.
Ίσως ακουστώ θρασύς.
Θες να κάνουμε μαζί Χριστούγεννα;
Με την Τζουλς, εμένα και τον Άλτον.
Μπορεί να έρθει.
Πρέπει να φύγω.
Ναι.
Ξέρω, ήταν δύσκολη μέρα.
Τα λέμε αύριο, κανένα πρόβλημα.
Όχι, εννοώ ότι…
Θα φύγω απ' τη χώρα.
-Τι; -Συγγνώμη που δεν σ' το είπα.
Δεν ήμουν σίγουρη ότι…
Δεν ήξερα τι θα γινόταν εδώ πέρα, αλλά…
Μου πρότειναν υποτροφία απ' το Σάντρινγκχαμ.
Σχολή με κύρος.
Είναι στο Λονδίνο. Και θα πάω.
Χαίρομαι πολύ για σένα. Αυτό είναι…
Πολύ μεγάλη υπόθεση.
Σ' ευχαριστώ.
Χαίρομαι που βρήκαμε την Άλις και τον Όριν
και θα δώσεις στην οικογένεια ένα υπέροχο δώρο Χριστουγέννων.
-Ξέρω ότι είναι σημαντικό για σένα. -Και για σένα είναι.
Δεν θα τα είχα καταφέρει χωρίς εσένα.
Δεν μπορείς να αλλάξεις την πτήση σου;
-Θέλω πολύ να είμαι εκεί. -Μπορείς.
Αλλά είναι πολύ γρήγορο πρόγραμμα. Πρέπει να ξεκινήσω άμεσα.
Ναι.
Καταλαβαίνω.
Αλλά περάσαμε ωραία, έτσι;
Τριγυρνούσαμε σαν έφηβοι
ψάχνοντας στοιχεία…
Ήταν σαν να ήμασταν στο παραμύθι μας.
Αλλά εγώ είμαι ρεαλίστρια.
Και…
Ξέρω ότι όσο μένω,
τόσο πιο πολύ θα δυσκολευτώ να φύγω.
Θα φύγω.
Οπότε, λέμε καλά Χριστούγεννα
και αντίο;
Καλά Χριστούγεννα.
Εδώ είναι.
Μακάρι να ήταν εδώ η Καρολάιν.
Κι εγώ, αλλά δες τη θετική πλευρά.
Κατάφερα να τα αποχαρακτηρίσω γρήγορα,
για να τα φέρουμε στην οικογένεια.
-Ναι. -Θα βγάλουμε φωτογραφίες.
Ναι, αλλά θα της άρεσε πολύ.
Καλώς ήρθατε.
-Ευχαριστούμε. -Γεια!
-Βλέπω την ομοιότητα. -Ευχαριστώ.
-Τζουλς. -Χαίρω πολύ.
-Ρας. -Ευχαριστούμε που ήρθατε.
-Ελάτε μέσα. -Εντάξει.
Καλώς τους.
Είναι πανέμορφο.
Είναι όλα της γιαγιάς.
Ο παππούς το έχτισε με τα χέρια του.
Ο Όριν… Ο Τζέραλντ; Δεν ξέρω πώς να τον λέω πια.
Εμείς τον λέμε παππού.
Ο παππούς είχε πολλά ταλέντα.
Ναι. Μάθαμε για τον μυστικό κώδικα που είχαν με τη γιαγιά.
Τον μυστικό κώδικα; Αφού δεν πήρατε ακόμα τα γράμματα.
Τους το είπα εγώ.
Καρολάιν.
Τι κάνεις εδώ; Έπρεπε να ήσουν στο αεροπλάνο για Λονδίνο.
Ναι, το ξέρω.
Αποφάσισα να αλλάξω την πτήση για μετά τα Χριστούγεννα.
Γιατί ήθελα να 'μαι εδώ γι' αυτό. Και…
Ήθελα να σου μιλήσω.
Μα νόμιζα ότι δεν ήθελες να…
Τι άλλαξε;
Κοίτα.
Έχω πολλά τραύματα. Κάποια απ' αυτά δεν φαίνονται.
Φοβόμουν ότι δεν θα το άντεχες.
Ότι θα σε τρόμαζα και θα έφευγες.
Δεν με τρομάζει τίποτα σ' εσένα και το παρελθόν σου.
Δεν βρήκα τυχαία τη στολή του Όριν.
Δεν σε βρήκα τυχαία.
Ήταν ένα δώρο απ' τον Θεό.
Ήταν γραφτό.
Σε ερωτεύτηκα με το που σε είδα στην καφετέρια.
-Αλήθεια; -Ναι.
Δεν ήμουν ποτέ στη ζωή μου τόσο σίγουρος για τίποτα.
Αυτό είναι αληθινή αγάπη.
Δεν ξέρω τι να κάνω, αλλά θα τη βρούμε την άκρη.
Είμαι μέσα.
Θα ήταν πιο ωραία αν ήσουν κι εσύ.
Είμαι.
Η στολή περίμενε πολύ καιρό αυτήν την επανένωση.
-Ναι. Καλύτερα να πάμε. -Ναι.
Δώσ' την εσύ.
Καλώς ήρθες σπίτι σου.
Ευχαριστώ πολύ.
-Ευχαριστώ. -Να είστε καλά.
Υποτιτλισμός: Νότα Μουζάκη