-Θέλετε να πάμε για ψάρεμα; -Τα ψάρια είναι παγωμένα.
Κοίτα ένα αυτοκίνητο! Πρέπει να είναι "Φορντ".
Δεν είναι "Φορντ".
-Τότε τι είναι; -Πάντως δεν είναι "Φορντ".
-Λέοναρντ, τι κάνεις; -Εσύ τι λες;
Μπορεί να 'ρθει κανένας!
Κανένας δεν έρχεται.
Τι έπαθες, Λένι;
Γλυκέ μου!... Ντύσου, το πρωινό θα 'ναι έτοιμο σε λίγο.
Θα κάνουμε διαγώνισμα Ιστορίας.
Στο διάλειμμα θα μου φέρετε τα τετράδιά σας στο γραφείο μου.
Λόου, Λέοναρντ
Κυρία Λόου, μπορεί να παίξει σήμερα ο Λέοναρντ;
-Καλύτερα όχι σήμερα. -Αύριο, τότε;
-Αμφιβάλλω αν θα μπορέσει. -Πότε θα γίνει καλά;
Δεν ξέρω.
Ευχαριστώ που περάσατε.
ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
ΜΠΡΟNΞ, 1969
-Συγγνώμη... -Ρώτα εκείνη.
"Μπέινμπριτζ", παρακαλώ; Ο δρ Φράνκλιν και δρ Τάιλερ...
...βρίσκονται σε συμβούλιο. Θα αφήσετε μήνυμα;
Λέγομαι δρ Μάλκομ Σέιγερ. "Έχω ραντεβού.
Καθίστε, παρακαλώ. "Μπέινμπριτζ", παρακαλώ;
"Όταν λέτε "ανθρώπους", εννοείτε ζωντανούς ανθρώπους;
"Ήρθα για τη θέση ερευνητή στο νευρολογικό σας εργαστήριο.
"Νευρολογικό Εργαστήριο"; Μόνο ακτινολογικό έχουμε.
Η κλινική είναι χρόνιων ασθε- νειών, χρειαζόμαστε νευρολόγο.
-Θα δουλεύετε με ανθρώπους. -Γιατρός παθολόγος.
-Υπήρχαν ασθενής στο "Καρμέλ"; -Γαιοσκώληκες.
Ορίστε;
"Έπρεπε ν' αφαιρέσω ένα δεκατόγραμμο μυελίνης...
...από 4 τόνους γαιοσκωλήκων.
Εργαζόμουν 5 χρόνια σε αυτό. Οι άλλοι το θεωρούσαν αδύνατο.
-Είναι αδύνατο. -Τώρα το ξέρω. Το απέδειξα.
"Ίσως πριν, στο "Σαιν Τόμας"...
Μόνο έρευνα κάνατε;
"Έχουμε έλλειψη προσωπικού.
Οι ικανότητές του θα θαφτούν εδώ.
Συγγνώμη, χρειάζεστε κάποιον που έχει πείρα στη νοσηλεία ασθενών.
Αν και χρειάζομαι τη δουλειά, υπάρχουν άλλοι ικανότεροι.
Δόκτωρ Σέιγερ, στη Σχολή της Ιατρικής...
Πρέπει να αποκτήσατε κάποια πείρα στη νοσηλεία.
Ξέρετε να παίρνετε σφυγμό, θερμοκρασία, να κάνετε διάγνωση.
Ορίστε, λοιπόν!
Δεν θέλετε τη θέση;
Από δω, γιατρέ. Περάσατε καιρό σε κλινική χρόνιων ασθενειών;
-Θα το θυμόσασταν. -Μάλλον όχι, τότε.
"Έχουμε σκλήρυνση, σύνδρομο του Τουρέτ, ασθένεια Πάρκινσον.
Μερικές δεν έχουν ούτε όνομα.
-Τι περιμένουν οι ασθενείς; -Τίποτα.
-Πώς θα αναρρώσουν; -Αυτοί δεν θεραπεύονται.
Αυτή την πτέρυγα τη λέμε κήπο, επειδή όλοι είναι σαν φυτά.
Θέλω να σας ρωτήσω...
Γεννήθηκα το 1911 στη Ν. Υόρκη, ήρθα εδώ τον Ιούλιο του 1955!
Πριν το 1955 νοσηλευόμουν στο Ψυχιατρείο του Μπρούκλιν!
Πριν από αυτό ήμουν άνθρωπος!
Το ξεπερνάς.
Είναι απίστευτο, αλλά το ξεπερνάς.
"Όχι, Μπάτερκαπ... Πήγαινε στο σπίτι σου.
Καλημέρα, γιατρέ. Μία νέα ασθενής για σας.
Την έφεραν αργά χτες το βράδυ. Ορίστε ο φάκελός της.
Γεια σας, λέγομαι δρ Σέιγερ.
Ξέρετε πού βρίσκεστε;
Μπορείτε να με ακούσετε;
Διάγνωση: "Ανοια αγνώστου προελεύσεως".
"Ιατρική ασφάλιση... "
Ονομάζεται Λούσι Φίσμαν και τη βρήκαν οι γείτονες...
...μέρες μετά που πέθανε η αδελφή της.
Δεν έχει άλλους συγγενείς. Είπαν πως ήταν πάντα όπως τώρα.
Χωρίς απάντηση ή αντίληψη. Και όμως...
Αντανακλαστικό.
Αν το χτυπούσε, θα το έλεγα αντανακλαστικό. Όμως το έπιασε.
Είναι αντανακλαστικό.
Δεν μπορώ να συμφωνήσω.
Σαν να μην μπορεί να ενεργεί και δανείζεται τη θέληση της μπάλας.
-Τη θέληση της μπάλας; -Με συγχωρείτε.
Προσπαθείς να κάνεις καλή εντύπωση, έτσι δεν είναι;
Προσπαθείς να προσαρμοστείς.
Μις Κοστέλο, φροντίστε οι ασθενείς του δρ. Σέιγερ...
...να αλλάξουν ραντεβού για αύριο.
Δανείζεται τη θέληση της μπάλας...
Θαυμάσια.
Ευχαριστώ.
Ειδοποίησέ μας αν πιάσει τίποτ' άλλο.
Θα με απολύσουν. Δεν πειράζει, θα γυρίσω στη σχολή.
Ξέχασα τίποτα;
"Ήθελα να σας πω ότι προτιμώ τη δική σας εξήγηση.
Και ότι εγώ θα 'χω τον νου μου, όσο εσείς θα "προσαρμόζεστε".
-Καληνύχτα, γιατρέ. -Σας ευχαριστώ πολύ!
-Με λένε δρ Σέιγερ. -Εμένα Ουαχίντα.
-Πώς είσαι σήμερα; -Καλά, ευχαριστώ.
Συγγνώμη, τι έντυπο; Ναι, θα περιμένω.
Εντάξει. Τρία, ένα, δύο...
Ευχαριστώ, γεια.
Γεια.
-Γιούπι! Είμαστε σε τροχιά. -Τώρα δεν έχουμε βάρος.
Να γιορτάσουμε με το καταπληκτικό Νestle΄s Quick.
Η σοκολάτα της Νestle είναι έξω από αυτό τον κόσμο.
Είναι καιρός να φορτιστούμε με το Νestle's Quick!
Λούσι...
Σηκώθηκες.
"Άντονι, βοήθα με να μετακινήσω αυτό.
Συγγνώμη.
Λούσι, κοντεύεις.
Ορίστε το νερό, Λούσι.
Αναρωτιέμαι γιατί τα νύχια σου μεγαλώνουν τόσο γρήγορα.
Φταίει το ζελέ που σου δίνουν.
Ζελέ, ζελέ, μέρα μπαίνει, μέρα βγαίνει.
Κόκκινο ζελέ, κίτρινο ζελέ. Κάθε μέρα ζελέ.
Ξέχασα να σου πω ότι η κα Κούπερ πέθανε. Τη θυμάσαι;
"Ήταν καλή, πάντα ευγενική.
Ο σκύλος της μ' εκνεύριζε.
-Με συγχωρείτε. -Γεια σας.
Σας μιλά ποτέ;
-Ασφαλώς όχι... Όχι με λόγια. -Σας μιλά με άλλους τρόπους;
Πώς ακριβώς;
-Εσείς δεν έχετε παιδιά. -"Όχι.
Αν είχατε, θα ξέρατε.
Πάσχει από "άτυπο σχιζοφρένεια".
"Άτυπο υστερία" αυτός.
"Άτυπος νευρική διαταραχή."
"Καμία εξέλιξη από την τελευταία εξέταση."
"Καμία αλλαγή ή θεραπεία δεν προτείνεται."
Πολύ ωραία.
Αυτό γράφει "καμία εξέλιξη". Ημερομηνία 11/9/1944.
Πριν είκοσι πέντε χρόνια.
"Όλ’ αυτά τα "άτυπα κάτι" πρέπει να έχουν ένα τυπικό κάτι.
"Όμως, τι τυπικό;
Θέλετε να πάμε κάπου να πιούμε καφέ;
Τσάι;
Κανονικά θα έλεγα "ναι". "Όμως έχω κανονίσει κάτι άλλο.
-Κάποια άλλη φορά. -Ναι.
"Ληθαργική Εγκεφαλίτις."
Πού είναι;
Νόμιζα πως κάποιος άφησε τα φώτα αναμμένα.
Βρήκα το κοινό σημείο! "Όλοι προσβλήθηκαν από εγκεφαλίτιδα...
...χρόνια πριν έρθουν εδώ. Βλέπεις; Τη δεκαετία του 1920.
-Δεν είναι υπέροχο; -Ναι, θα ξαναρθώ αργότερα.
Η Εγκεφαλίτις Λαμβάνει Διαστάσεις Επιδημίας
Εξαπλώνεται ο Μυστηριώδης "Ύπνος της Μέθης"
"Ξεχασμένη" Ασθένεια του 1920 Μετεγκεφαλιτιδικό Σύνδρομο
Πόσους ανακαλύψατε εκεί;
Πέντε, και πιστεύω ότι υπάρχουν περισσότεροι.
Πώς είναι;
"Όπως τους είχατε περιγράψει: "Ανυπόστατοι σαν φαντάσματα".
Μόνο που τότε πρέπει να ήταν παιδιά.
Ναι, παιδιά που κοιμόνταν.
Τα περισσότερα πέθαναν κατά την κρίσιμη φάση της ασθένειας.
Εκείνοι που επιβίωσαν... που ξύπνησαν...
...φαίνονταν καλά, σαν να μην είχε συμβεί τίποτα.
Δεν είχαμε καταλάβει πόση ζημιά είχε κάνει στον εγκέφαλο.
Πέρασαν χρόνια... Πέντε, δέκα, δεκαπέντε...
...πριν αρχίσουν να εμφανίζονται τα νευρολογικά συμπτώματα.
"Όμως, εμφανίστηκαν.
"Άρχισα να τα βλέπω στις αρχές του 1930.
Νέοι έφερναν τους γονείς τους.
Οι γονείς έφερναν τα παιδιά τους.
Δεν μπορούσαν πλέον να ντυθούν, ούτε να τραφούν.
Δεν μπορούσαν να μιλήσουν στις περισσότερες περιπτώσεις.
Οικογένειες τρελάθηκαν.
"Άνθρωποι φυσιολογικοί...
τώρα βρίσκονταν...
...κάπου αλλού.
Πώς είναι να βρίσκεσαι στη θέση τους; Τι σκέφτονται;
Δεν σκέφτονται.
Ο ιός δεν λυπήθηκε τις ανώτερες λειτουργίες του εγκεφάλου.
-Είμαστε βέβαιοι γι' αυτό; -Ναι.
-Γιατί; -Το αντίθετο είναι αδιανόητο!
Συμφώνησα να ζωγραφίσουμε το πάτωμα, όμως γιατί;
"Έχω ένα προαίσθημα.
Τι εμποδίζει τη Λούσι να φτάσει στον ψύκτη;
Τίποτα.
Ακριβώς. Το οπτικό πεδίο σταματά. Υπάρχει κάποιο κενό.
Δεν υπάρχει οπτικό μέτρο για να την αναγκάσει να συνεχίσει.
-Βγάζουμε κάποια άκρη. -Ακριβώς.
Κοιτάει έξω από το...
-Μιλήστε μου για τον γιο σας. -Βεβαίως.
Είπαν πως κάτι έπαθαν τα χέρια του. Δεν μπορούσε να γράψει.
Δεν μπορούσε να διαβάσει.
Είπαν να τον πάρω από το σχολείο. Ήταν έντεκα χρόνων.
Σιγά-σιγά χειροτέρεψε.
Με φώναζε κι έμπαινα στο δωμά- τιο, και καθόταν στο γραφείο...
...υπνωτισμένος, μία ώρα, δύο ώρες. Μετά γινόταν καλά.
Μια μέρα γύρισα από τη δουλειά και τον βρήκα στο κρεβάτι του.
Συνέχεια έλεγε: "Μαμά, μαμά"... Είχε το χέρι του τεντωμένο.
"Τι θέλεις, Λέοναρντ;"
Δεν ξαναμίλησε από τότε. "Ήταν σαν να είχε εξαφανιστεί.
Αργότερα, εκείνη τη χρονιά τον πήγα στο "Μπέινμπριτζ".
"Ήταν... 14 Νοεμβρίου, 1939.
"Ήταν 20 χρόνων.
Τι έκανε τα 9 χρόνια που έμεινε στο δωμάτιό του;
Διάβαζε. Αγαπούσε το διάβασμα. Διάβαζε συνεχώς.
Αλήθεια;
"Ήταν το μόνο που μπορούσε να κάνει.
Αρκεί.
Εντάξει, Λέοναρντ, τελειώσαμε.
Τίποτα, τίποτα, τίποτα και... τίποτα.
-Μη μου πεις, κατατονικός είναι. -Ακριβώς.
Δώσε το αλάτι.
-Κι αυτό τι είναι; -Είναι το στροβοσκόπιο.
Κάνετε λάθος, τα προηγούμενα είναι το στροβοσκόπιο.
Αυτό είναι όταν του είπα τ' όνομά του.
Με συγχωρείτε.
Ρίξ' τη ακριβώς στην εστία! Βάλε τα δυνατά σου! Πήραμε πόντο!
Κι εγώ μπορώ να πιάσω μπάλα!
Αυτοί είναι όλοι; Φέρ' τους μαζί με τους άλλους.
Έπρεπε να δώσω διαζύγιο στον Ντέιβιντ. Ήθελε ένα παιδί...
Οι ασθενείς πήραν τα πρωινά τους φάρμακα.
Ο δρ Σέιγερ έλπιζε ότι θα ήσαστε ελεύθερες. Ελάτε μαζί μου.
Αυτή είναι μια θαυμάσια άρια. Πρόσεχέ τους αν αντιδράσουν.
"Αποκάλεσέ με Ισμαηλίτη."
"Πριν μερικά χρόνια, δεν έχει σημασία πόσα ακριβώς..."
"είχα λίγα χρήματα και η ξηρά δεν με τραβούσε καθόλου..."
Ξέρω ότι μπορείς να με ακούσεις. Προσπάθησε ν' απαντήσεις.
Δεν αρκεί οποιαδήποτε μουσική. Πρέπει να τους αρέσει.
Τους κουνά μόνο η μουσική που τους συγκινεί!
Ακόμα δεν βρήκα τίποτα που να συγκινεί τον Μπερτ.
Μπορούν να καθίσουν όλη μέρα, αν τους αφήσω.
Πρέπει να ρίξω το πρώτο χαρτί.
Λέοναρντ... Λ...
Αυτός είναι ο Φρανκ. Με βοηθάτε να τον σηκώσω όρθιο;
Υπάρχει κάτι άλλο που τον αγγίζει... Η ανθρώπινη επαφή.
Σταθείτε εκεί ένα λεπτό.
Δεν μπορεί να περπατήσει χωρίς εμένα, αν τον αφήσω θα πέσει.
Δεν θα σ' αφήσω να πέσεις.
"Όμως μαζί μου πάει οπουδήποτε.
Είναι σαν την μπάλα, μόνο που δανείζεται τη δική μου θέληση.
Τη θέληση ενός άλλου ανθρώπου.
Θ' αρχίσω κουνώντας τον δείκτη από το "Λ" για το "Λέοναρντ".
"Όταν αισθανθώ ότι κουνάς τον δείκτη, θα σε αφήσω μόνο σου.
Καταλαβαίνεις;... Λοιπόν, αρχίζω.
"Ίσως δεν σου έδωσα να καταλάβεις. Καλά, εγώ φταίω.
"Λ"... ωραία. Τώρα το "Ε".
"Ε"... ωραία.
Σ...
Π...
Γράφεις κάτι άλλο.
ΡΙΛΚΕ - Ο ΠΑΝΘΗΡΑΣ
Ρίλκε, Ράινερ Μαρία. Γερμανός ποιητής και συγγραφέας.
"Ανάμεσα από τα κάγκελα η ματιά του..."
"...δείχνει αποκαμωμένη, σαν να μην αντέχει τίποτε άλλο."
"Για εκείνον τα κάγκελα μοιάζουν να Είναι χίλια... "
"...και πίσω απ΄ τα χίλια κάγκελα σαν να μην υπάρχει κόσμος."
"Τριγυρίζει σε στενόχωρους κύκλους ξανά κα ξανά."
"Τα βήματά του, τελετουργικός χορός γύρω από το κέντρο..."
"...όπου η μεγάλη του δύναμη είναι καθηλωμένη."
"Άλλοτε τα βλέφαρα σηκώνονται και ένα σχήμα τρυπώνει..."
"ανάμεσα από τη σφιγμένη σιωπή των ώμων του..."
"...φτάνε στην καρδιά και ύστερα πεθαίνει."
"Έχεις ακουστά το L-DΟΡΑ; Είναι συνθετική δοπαμίνη.
Ναι, για όσους πάσχουν από "Πάρκινσον".
Γιατί;
Συγγνώμη!
Εκατό χρόνια πέρασαν πριν η νευροπαθολογία μας επιτρέψει...
...να εντοπίσουμε τη βλάβη στον παρκινσονικό εγκέφαλο.
Με τη βελτίωση του L-DΟΡΑ, υποσχόμαστε στους ασθενείς...
μία φυσιολογικότερη ζωή, χορηγώντας το φάρμακο...
Μ' ενδιαφέρει αυτό το φάρμακο. Μήπως είχατε ασθενή που...
-Συγγνώμη... Ονομάζεστε; -Σέιγερ.
"Έχετε ασθενείς που έπασχαν από εγκεφαλίτιδα;
Με ρωτάτε αφού τελειώσω. Αν δεν σας πειράζει.
"Όπως έλεγα, λοιπόν, χορηγώντας το L-DΟΡΑ...
Μπορεί ο ακραίος παρκινσονικός τρόμος...
...να εκδηλωθεί ως απόλυτη ακαμψία;
-Σ' εμένα απευθύνεστε; -Ναι.
"Ίσως ο παρκινσονικός τρόμος επιταχύνεται σε σημείο ακαμψίας.
Ο ασθενής παρουσιάζει τις ακούσιες κινήσεις επιταχυμένες.
Τρόμος των χειρών, κίνηση τής κεφαλής, εγρήγορση της ομιλίας.
Μήπως έχουν ως αποτέλεσμα την ολική ακαμψία του ασθενούς;
Δεν ξέρω... ίσως.
-Το L-DΟΡΑ θα βοηθούσε; -Λέγεστε δρ Σέιγερ, σωστά;
Εγώ είμαι φαρμακοποιός. Αφήνω εσάς να κάνετε τη ζημιά.
Ο Φρόιντ πίστευε στα θαύματα. Χορηγούσε κοκαΐνη σαν καραμέλα.
Χορηγούσαμε κορτιζόνη ώσπου οι ασθενείς εξαρτιόνταν από αυτή.
-Το L-DΟΡΑ είναι το θαύμα; -Είναι νωρίς να το πούμε αυτό.
Γιατρέ, εγώ πιστεύω ότι είναι πολύ νωρίς να το πούμε αυτό.
Αφήστε τους φαρμακοποιούς να κάνουν τη ζημιά, γιατρέ.
Μα, εγώ...
Διαβάσατε; "Φάρμακο επιτρέπει σε παρκινσονικούς να τρώνε ζελέ."
Τα διαβάζω όλα με νηφαλιότητα. Είναι υποοξύς παρκινσονισμός.
Οι δικοί σας ασθενείς δεν έχουν κινηθεί επί δεκαετίες.
Κοιτάξτε ξανά, κύριε.
Δεν υπάρχει συσχετισμός.
Εσύ θέλεις να τον βρεις, έστω κι αν δεν υπάρχει.
Πιστεύω σ' αυτά που γνωρίζω, οι άνθρωποι αυτοί είναι ζωντανοί.
Πώς το ξέρεις; Επειδή πιάνουν μπάλες;
Το ξέρω.
-Σε πόσους θα κάνεις την αγωγή; -Σε όλους.
Σε ορισμένους... Σε έναν.
Σε έναν.
Με την συγκατάθεση τής οικογένειάς του. Υπογεγραμμένη.
Ο Λέοναρντ έχει την ασθένεια του Πάρκινσον;
Τα συμπτώματα του μοιάζουν με του "Πάρκινσον"...
...παρ' όλα αυτά, δεν είναι.
Τότε, τι καλό θα του κάνει το φάρμακο;
Δεν ξέρω αν θα του κάνει τίποτα.
Τι νομίζετε ότι θα του κάνει;
Δεν είμαι σίγουρος, γιατί παρα- σκευάστηκε για άλλη διαταραχή.
Τι ελπίζετε να κάνει;
Ελπίζω να τον φέρει πίσω από κει που βρίσκεται.
-Πού να τον φέρει; -Στον κόσμο.
Τι τον περιμένει εδώ μετά από τόσα χρόνια;
Εσείς... εσείς τον περιμένετε.
"Όλο, παρακαλώ.
-Στα 200 mg δεν αντέδρασε. -Η πορτοκαλάδα το εξουδετέρωσε.
-"Ίσως θέλει περισσότερο. -"Ίσως λιγότερο.
Θα δοκιμάσω στο γάλα.
500 μιλιγκράμ.
-Θα σας πάρω αν υπάρξει αλλαγή. -Ναι.
Σας ευχαριστώ.
Είναι... ήσυχα.
Είναι αργά... Όλοι κοιμούνται.
-Εγώ δεν κοιμάμαι. -"Όχι, είσαι ξύπνιος.
Επιτρέπεις;
Εγώ.
Λέοναρντ, ήρθε κάποιος να σε δει.
Μαμά... Μαμά!
-Με λένε "Έλενορ. -"Έλενορ.
-Χαίρομαι για τη γνωριμία. -Εγώ χαίρομαι για τη γνωριμία.
-Κυρίες μου... -Τι έκανα πάλι;
Θεούλη μου!
Πώς είστε, κύριε; Με λένε Μάργκαρετ.
Μπεθ...
"Άντονι, πώς είσαι;
Σπουδαία, μάγκα μου. Εσύ πώς είσαι;
Κι εγώ σπουδαία.
-Τον γνώρισες; -Δεν είναι μια χαρά;
Εγώ δεν θ' άντεχα να χάσω τριάντα χρόνια από τη ζωή μου.
Εκείνος το καταλαβαίνει, έτσι;
Γύρισε, παρακαλώ. Αυτή η φωτο- γραφική λέγεται "Πολαρόιντ".
Εμφανίζει φωτογραφία σε λιγότερο από ένα λεπτό. Εκπληκτικό.
Να δοκιμάσουμε κάτι άλλο.
Εξαίσια! Θέλω να περπατήσεις ως την άλλη άκρη του δωματίου.
"Έτοιμος; Ξεκίνα.
Πολύ ωραία.
Πίσω τώρα.
Γύρισες πολύ γρήγορα. Θα φέρω και άλλο φιλμ.
Πρέπει τουλάχιστον να ξαπλώσεις, χρειάζεσαι ανάπαυση.
Φοβάμαι να κλείσω τα μάτια μου. Αν κλείσω τα μάτια μου, θα...
Θα κοιμηθείς. Κι όταν ξυπνήσεις, θα είναι το επόμενο πρωινό.
Το υπόσχομαι.
Καραβάκι του μωρού, ασημένιο φεγγάρι, ταξιδεύει στον ουρανό.
Το μωρό μου ψαρεύει ένα όνειρο. Ψαρεύει στα ρηχά και τα βαθιά.
Ταξίδεψε, μωρό μου.
Στο πέλαγος μακριά.
Μόνο μην ξεχάσεις να ταξιδέψεις και να γυρίσεις πάλι κοντά μου.
Το Μπρονξ έχει γίνει θαυμάσια περιοχή.
-Αυτό είναι το σχολείο μου. -Αλήθεια;
-Κλασική παίζει; -Διάλεξε όποια μουσική θέλεις.
-Τι είναι αυτό; -Ροκ εν Ρολ.
"Έλα μέσα.
"Όσο καιρό έλειπες, αποκτήσαμε κάτι που το λένε "μόλυνση".
Λέοναρντ, δεν σου είπα να κολυμπήσεις στο νερό!
Δεν ξέρω αν το νοσοκομείο καλύπτεται γι' αυτό.
-"Έλα! -"Όχι.
Λέοναρντ, ανεβαίνει η παλίρροια!
Περιοδικός Πίνακας Στοιχείων.
Μ' αυτόν έκανα την εισαγωγή μου στην επιστήμη.
Είναι υπέροχος. Η ιδιοσυστασία του σύμπαντος.
"Έχουμε τα αλκαλιμέταλλα, τα αλογόνα, τα αδρανή αέρια.
Κάθε στοιχείο στη θέση του και δεν μπορείς να το αλλάξεις.
Είναι ασφαλή ό,τι κι αν γίνει.
Δεν είσαι παντρεμένος;
Εγώ; "Όχι... Δεν τα πάω καλά με τους ανθρώπους.
Ποτέ δεν τα πήγαινα καλά, Λέοναρντ. Τους αγαπώ.
Μακάρι να ένιωθα κάτι παραπάνω από κατανόηση για κείνους.
"Ίσως αν ήταν λιγότερο ασταθείς...
Η Ελενορ θα διαφωνούσε μαζί σου.
-Η Ελενορ; -Η μις Κοστέλο.
Σου μίλησε για μένα;
Τι σου είπε;
"Ότι είσαι καλός άνθρωπος. "Ότι νοιάζεσαι για τους άλλους.
Θέλω ν' αρχίσω την αγωγή στους υπόλοιπους. Ξέρω ότι στοιχίζει.
-Ξέρεις για πόσα χρήματα μιλάς; -Ναι, μίλησα στον Ρέι.
"Έχω έναν προϋπολογισμό.
Αν χορηγήσουμε την ίδια δόση σε όλους, το ποσό ανέρχεται...
...στις 12.000.
-Πόσα; -12.000$.
Για κάθε μήνα; Δεν μπορώ να το προτείνω στο Συμβούλιο αυτό.
Θα μιλήσω απ' ευθείας στους χρηματοδότες.
Οι χρηματοδότες μας έδωσαν ό,τι μπορούσαν.
Θα τους πείσουμε να δώσουν περισσότερα.
-Αν δουν τον κ. Λόου... -Υπερεκτιμάς την απήχησή του.
Εδώ μιλάμε για χρήματα.
"Έπασχε από υπερβολική χαλάρωση της κινητικής πλαστικότητας.
Πρόκειται για εξασθένηση των τενόντιων αντανακλαστικών.
Μορφή ακαμψίας από τον ισθμό του εγκεφάλου. Μηνιγγισμός.
Το πιο εντυπωσιακό είναι η προ- σωπική αδράνεια, η καταληξία...
...οι οποίες δεν πρέπει να συγχέονται με την κατατονία.
ΛΙΓΟΤΕΡΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟNΙΚΟΙ ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΗΡΕΜΗΣΕ!
"Όμως αντιλαμβανόταν ορισμένα πράγματα.
Το όνομά του, νότες από μία συγκεκριμένη σύνθεση.
Την επαφή ενός άλλου ανθρώπου.
"Όμως, αυτά τα "ξυπνήματα" ήταν σπάνια και παροδικά.
Συνήθως παρέμενε, όπως βλέπετε εδώ, σε ένα μεταφορικό...
...αν όχι φυσιολογικό ταυτόσημο του ύπνου ή και του θανάτου.
Σε αυτή την κατάσταση τον βρήκα σε μια απόμερη πτέρυγα...
...και αυτή ήταν η ποιότητα της ζωής του τριάντα χρόνια.
-Τώρα; -Όποτε είσαι έτοιμος.
Λέγομαι Λέοναρντ Λόου.
Μου εξήγησαν ότι λείπω γα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα.
Επέστρεψα.
Ορίστε. Πάρ' το.
Ευχαριστώ πολύ.
-Γιατρέ Σέιγερ! -Τι είναι;
"Έγινε θαύμα!
-Πού είναι τα γυαλιά μου; -Στο πρόσωπό σας.
Είναι δυνατόν;
Μιλάω...
Περπατάω... Ποιος είσαι συ;
Τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά σήμερα.
Είδα ένα παράξενο όνειρο.
Πρέπει να σου πάρω την πίεση.
Καθόμουν είκοσι πέντε χρόνια. "Έχασες την ευκαιρία σου.
Είσαι καλά;
-Χρειάζομαι καλλυντικά. -Μπορούμε να σου φέρουμε.
Χρειάζομαι και μπογιά για τα μαλλιά. Μαύρη.
-Ρόουζ, είσαι σίγουρη; -Πάντα ήταν μαύρα.
Κάτι λέει για οπωροφόρα δέντρα.
-Κλάδεψε τα δέντρα. -Θα το κάνω.
Θέλω μπριζόλα, μισοψημένη. Πουρέ, σάλτσα και φασόλια.
Αντιλαμβανόμουν το περιβάλλον, αλλά δεν σήμαινε τίποτα.
Δεν είχα καμιά επικοινωνία. Γινόταν ο πόλεμος...
Το πρωί πήγα στην τουαλέτα μόνη μου.
Μάλλον τους προτιμούσα αλλιώς.
Ρολάντο, μπορείς να μιλήσεις; Είμαι η μις Κοστέλο.
Με καταλαβαίνεις;
-Λούσι, τι χρονιά έχουμε; -Τι χρονιά έχουμε;
1926, ανόητε.
Κάνε μου τη χάρη, Μίριαμ.
"σαν μαινόμενο πλήθος οι Μετς όρμησαν στα αποδυτήριά τους..."
"τη νύχτα που κέρδισαν το Πρωτάθλημα..."
"κι άρχισαν έναν από τους μεγαλύτερους εορτασμούς..."
"...στην ιστορία του μπέιζμπολ."
"Ύστερα από επτά χρόνια ήττας, τα έδωσαν όλα."
-Γεια, Σίντνεϊ. -Γεια.
-Πάμε στο ίδιο μέρος; -Δεν ξέρω.
"Όλοι μείνετε μαζί.
-Φέρε τον Λέοναρντ. -"Άντονι, φέρε τον Λέοναρντ.
Παρακαλώ, μην απομακρύνεστε!
-Πώς είναι ο πατέρας μου; -Τα ίδια.
-"Ίσως εσύ δεν πρέπει να 'ρθεις. -Θέλω να έρθω.
Μην στέκεσαι κει, η πόρτα δεν θα κλείσει.
-Ο Σίντνει θα πάει. -Είναι ασθενής, μαμά.
-Δεν είναι ασθενής σαν εσάς. -Πάντως, είναι ασθενής.
-Εγώ είμαι η μητέρα σου. -Βλέπεις άλλες μητέρες εδώ;
Για στάσου... Τι έκανες στα μαλλιά σου;
-Ναι, είναι λάστιχο. -Το ξέρω, δεν είμαι ηλίθιος.
-Με μεταχειρίζεστε σαν κόπανο. -Θα το φροντίσουμε.
-"Έτοιμος; -Αποφάσισα να μην έρθω.
-Γιατί; Τι συμβαίνει; -Καλά είμαι, μόνο που...
Χαιρέτα.
Γιατρέ, ελάτε επιτέλους!
Είσαι σίγουρος; Είσαι καλά;
Μια χαρά, θα σας δω αργότερα. Καλά να περάσετε!
Γεια... Κρέας του φούρνου, παρακαλώ.
-Κρέας του φούρνου. -Κι εσείς κρέας του φούρνου.
Με ακολουθείς;
Συγγνώμη, αστειευόμουν. Σε είδα πάνω προηγουμένως.
-"Ήρθες να επισκεφτείς κάποιον; -"Όχι.
Δουλεύεις εδώ;
Εδώ μένω.
Είσαι ασθενής;
Δεν μοιάζεις με ασθενή.
Αλήθεια;
Πάντα λάτρευα τις κακτίδες.
Γιατρέ Σέιγερ... Γιατί διάλεξες αυτό το μέρος;
-Γιατί; -Πάντα έρχομαι δω.
Ωραίο μέρος είναι... "Όμως, μετά από μία ώρα, χάνει.
-Ο "Άντονι λέει ότι βαρέθηκαν. -Βαρέθηκαν.
Σκέφτηκα να τους πάμε στην όπερα.
Στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας;
"Όχι, είναι γεμάτο με ψόφια, παραγεμισμένα πράγματα.
Πού αλλού να πάμε;
-Είναι νόμιμο το ποτό ξανά; -Ναι! Εδώ και καιρό.
Κυρίες, τι θα πάρετε;
"Ένα "Ρομπ Ρόι" με παγάκια.
Χωρίς οινόπνευμα.
Δουλεύω βραδινή σε ένα εστιατόριο.
Μερικές φορές, πριν τη δουλειά, έρχομαι να δω τον πατέρα μου.
Πήγαινε σ' όλους τους αγώνες. Γι' αυτό του διαβάζω "Αθλητικά".
Δεν ξέρω αν με καταλαβαίνει. Η μητέρα μου δεν το πιστεύει.
Εσύ, όμως, το πιστεύεις.
"Άλλοτε νομίζω ότι βλέπω κάτι. Νομίζω ότι βλέπω αλλαγή.
Για μια στιγμή τον βλέπω όπως ήταν πριν πάθει την αποπληξία.
Μετά χάνεται, δεν είμαι σίγουρη αν είδα κάτι. Είναι λογικό;
Ναι.
Εσύ γιατί βρίσκεσαι εδώ;
-Μου κάνουν φαρμακευτική αγωγή. -Γιατί;
Χωρίς τα φάρμακα, είμαι σαν τον πατέρα σου.
-"Όμως, τώρα είμαι καλά. -Καλό αυτό.
"Ήμουν σίγουρη ότι ήθελε αβγά, μπέικον, τοστ και σκέτο καφέ...
...που σερβίρισα χωρίς να παραγγείλει.
Ξέρεις τι μου είπε; "Ξέχασες την ντομάτα."
Είχαμε ξεμείνει από ντομάτες. Γι' αυτό δεν του πήγα.
-Χάρηκα που τα είπαμε. -Κι εγώ χάρηκα που τα είπαμε.
-Πόλα... -Ναι.
Ο πατέρας σου ξέρει. Ξέρει ότι τον επισκέπτεσαι.
Γιατρέ, να σου γνωρίσω τις φίλες μου.
Δεν είναι τζουτζούκος;
Μίριαμ, δεν ξέρω πώς να σου το πω, απλώς θα στο πω.
Ο άντρας σου...
Πήρε διαζύγιο από σένα το 1953.
Δόξα τω Θεώ!
Κοίτα! "Πόντιακ Φάιερμπερντ" με 400άρα μηχανή. Ωραίο αμάξι!
-Μου δίνεις το χέρι σου, Λούσι; -Πάρε με μακριά από δω.
-Λάθος. Βρίσκεται ακριβώς εδώ. -Φαίνεται πως έχασα.
Η τύχη σου άρχισε ν' αλλάζει. Πολύ ωραία.
-Πώς τα πας; -Πώς τα πάω;
Πώς νιώθεις;
Οι γονείς μου πέθαναν, η γυναίκα μου είναι σε ίδρυμα.
Ο γιος μου εξαφανίστηκε κάπου προς τα Δυτικά.
Νιώθω γέρος κι εξαπατημένος. "Έτσι νιώθω εγώ.
Πέρασα από μαγαζί χαρτικών. Σου αγόρασα μερικά μολύβια.
Σου πήρα κι αυτό.
"Έναν κανόνα σχεδίασης.
Θα μου χρησιμεύσει, ναι.
Είναι πολύ ωραίο.
-Θα γυρίσω αμέσως. -Λέοναρντ...
Ποτέ άλλοτε δεν είχε μιλήσει για κοπέλες.
Οπωσδήποτε δεν είχε καμιά σχέση μαζί τους.
Είναι γελοία αυτή η κατάσταση με τις κοπέλες, δεν νομίζετε;
Είναι ενήλικος.
Μου είπε ότι πρέπει να πάω δια- κοπές λίγες μέρες, να ηρεμήσω.
Εννοούσε ότι σας αξίζουν οι διακοπές.
Δεν μπορώ να τον αφήσω μόνο εδώ. Θα πεθάνει χωρίς εμένα.
Κορίτσια!
Γιατρέ Σέιγερ... Πρέπει να σου μιλήσω.
Λέοναρντ...
Πρέπει να πούμε κάποια πράγματα. Πρέπει να σου μιλήσω.
Τι πράγματα;
Για πράγματα που έχουν σημασία, που άρχισα να κατανοώ.
-Από πού τηλεφωνείς; -Απ' το γραφείο σου.
-Είναι πολύ αργά. -Αλήθεια;
-Μείνε κει, θα 'ρθω αμέσως. -Ωραία.
-Γιατρέ Σέιγερ... κάθισε. -Γιατί; Τι συμβαίνει;
Πρέπει να υπενθυμίσουμε σε όλους πόσο όμορφο είναι.
Ποιο πράγμα, Λέοναρντ;
Διάβασε την εφημερίδα. Τι γράφει; Όλο άσχημα νέα.
"Όλα άσχημα. Οι άνθρωποι ξέχασαν πόσο όμορφη είναι η ζωή.
Πρέπει να τους θυμίσουμε τι έχουν και τι μπορεί να χάσουν.
Νιώθω τη χαρά της ζωής! Το δώρο, την ελευθερία, το θαύμα!
Είπε ότι δεν εκτιμούμε τα απλά πράγματα.
Δουλειά, αναψυχή... οικογένεια.
"Ήταν τόσο συγκινημένος, που μιλούσε ως τις 5 το πρωί.
-Είναι απελευθέρωση, μανία...; -"Η αγάπη;
"Ίσως και να έχει δίκιο. Δεν ξέρουμε πώς να ζούμε.
Αλλά ως τις 5 το πρωί!
-Ουαχίντα! Πώς είσαι; -Καλά είμαι.
-Κύριε Λόου, είστε καλά; -Ναι.
-Τι ζητάτε πάλι, κ. Λόου; -Το πιο απλό πράγμα.
Και ποιο είναι αυτό;
Να μπορώ να πηγαίνω βόλτα σαν ένας φυσιολογικός άνθρωπος.
-Είστε ελεύθερος να πάτε βόλτα. -Είμαι ελεύθερος; Μόνος;
Τι σημασία έχει;
Δεν είμαι εγκληματίας. Δεν διέπραξα κανένα έγκλημα.
Δεν είμαι επικίνδυνος, αλλά δεν επιτρέπετε να πάω βόλτα μόνος.
Δεν ξυπνήσατε ένα αντικείμενο, ξυπνήσατε έναν άνθρωπο.
Γνωρίζετε την ασυνείδητη εχθρι- κότητα που προβάλλετε σ' εμάς;
Πώς μπορώ να τη γνωρίζω αφού είναι ασυνείδητη;
Αναρωτιέμαι... Τι θα κάνατε αν βγαίνατε έξω;
Θα περπατούσα, θα κοίταζα διά- φορα, θα μιλούσα σε ανθρώπους.
Θα διάλεγα κατεύθυνση. Πράγματα που εσείς θεωρείτε δεδομένα.
-Αυτό μόνο; -Αυτό μόνο.
Πολύ καλά. Θα εξετάσουμε το αί- τημά σας και θα σας απαντήσουμε.
-Είσαι καλά; -"Ήμουν απλώς νευρικός.
Τι είπαν;
Είπαν ότι τα στοιχεία ήταν ανεπαρκή αυτή τη φορά.
"Ότι είναι απαραίτητη συνεχής παρακολούθηση για τη διάγνωση.
Είπαν ότι ίσως να μην είσαι έτοιμος για τον κόσμο...
...και δεν μπορούν να αναλάβουν την ευθύνη των επακόλουθων.
Αρνήθηκαν.
-Εσύ τι είπες; -Δεν με λαμβάνουν υπ' όψη τους.
Εσύ συμφώνησες;
Ναι.
Δεν ξεπεράσαμε τον κίνδυνο, δεν ξέρω αν αυτό είναι ασήμαντο.
Το φάρμακο είναι σε πειραματικό στάδιο, χρειαζόμαστε χρόνο.
-Λέοναρντ, πού πηγαίνεις; -Περίπατο.
Είμαι ο δρ Σέιγερ.
-Πού πηγαίνεις; -Πηγαίνω έξω.
Δεν επιτρέπεται η έξοδος στους ασθενείς.
Μην δυσκολεύεις την κατάσταση.
Θέλω να πάω έναν περίπατο!
Δεν είναι ψυχασθενής, δεν είναι απαραίτητο αυτό. Αφήστε τον!
Δεν είναι επιθετικός!
Δεν το καταλαβαίνω! Πότε δεν είχε δημιουργήσει προβλήματα!
"Ήταν ήσυχος, ευγενικός, σεβόταν και ποτέ δεν απαιτούσε!
-Ποτέ δεν ήταν ανυπάκουος. -Επειδή ήταν κατατονικός.
Μιλάω για τότε που ήταν παιδί.
Συγγνώμη.
Δεν ξέρω ποιος είναι πλέον. Νομίζω πως ούτε εκείνος ξέρει.
"Έκανες τον Λέοναρντ κάτι που δεν είναι!
Δεν είμαστε παρανοϊκή, δεν βρισκόμαστε εμείς σε αδιέξοδο!
Επιβιώσαμε από το χειρότερο, εκείνοι όχι! Εκείνοι φοβούνται!
Επειδή εκείνοι ξέρουν.
Ξέρουν! Ξέρουν!
Διότι τους υπενθυμίζουμε...
...ότι υπάρχει πρόβλημα.
"Ένα πρόβλημα που δεν μπορούν να λύσουν!
Δεν θα μπορέσουν να μας θεραπεύ- σουν, ώσπου να το καταλάβουν.
Να παραδεχτούν ότι υπάρχει πρόβλημα, αλλά όχι από εμάς!
Δεν είμαστε εμείς το πρόβλημα! Εκείνοι είναι το πρόβλημα!
"Έζησε 30 χρόνια χωρίς να εκτονώσει την οργή του.
-"Άλλοι την εκτονώνουν. -Συμπεριφέρεται φυσιολογικά.
Οι μυοσπασμοί και η παράνοια είναι φυσιολογικές ενδείξεις;
Ναι, επειδή τον ξυπνήσαμε και τον κλείσαμε σε ένα κλουβί.
Δεν είναι παράνοια, είναι γεγονός.
Υπάρχουν 20 ψυχωτικοί που δεν ξέρουν γιατί αρνούνται να φάνε.
-Πόσο θα συνεχιστεί; -Ο Λέοναρντ θέλει να φύγει.
Ο κ. Λόου δεν είναι ο μεσσίας του Θαλάμου 5. "Έχει πρόβλημα.
Δεν αναστήθηκε, εσύ του έδωσες φάρμακο.
Φάρμακο που δεν ήταν θαυματουργό.
-Οι υπόλοιποι είναι καλά. -Το παίρνει περισσότερο χρόνο.
Τον συμμερίζομαι...
...αλλά δεν θα επιτρέψω να θέσει σε κίνδυνο την υγεία των άλλων.
-Με συγχωρείτε. -Δεν θα το επιτρέψουμε.
Είναι εντάξει.
-Πώς είσαι σήμερα; -Καλά είμαι.
-Εσύ πώς είσαι; -Ποτέ δεν ήμουν καλύτερα.
-Ποιος είναι ο ρόλος τους; -Οι κύριοι με προστατεύουν.
-Μακάρι να μην χρειαζόταν. -Θέλουν να σε βλάψουν; Ποιοι;
Αυτό είναι το ερώτημα. Ποιοι; Ποτέ δεν ξέρεις.
Κάποιος από τον οποίο δεν το περιμένεις. Κοίτα την Ιστορία.
Κάθε ασθενής πιστεύει ότι γίνεται συνωμοσία εναντίον του.
Κάνουν λάθος, είναι τρελοί.
Χειροτέρεψες.
Το φάρμακο δεν ενεργεί. Τώρα νιώθεις παρενέργειες...
...που σε κάνουν να φέρεσαι έτσι.
Ευχαριστώ για την επίσκεψή σου, αλλά έχω ασχολίες.
Λέοναρντ, κοίτα τον εαυτό σου.
Τον δικό σου εαυτό κοίτα! Εγώ έχω μια αρρώστια.
Η αρρώστια με πήρε από τον κόσμο και αγωνίστηκα να γυρίσω.
Αγωνίστηκα τριάντα χρόνια και ακόμα αγωνίζομαι.
"Όμως εσύ...
Είσαι ένας φοβισμένος και μοναχικός άνθρωπος χωρίς ζωή!
Δεν έχεις ζωή! Εσύ είσαι αυτός που κοιμάται.
Μπορούν να πάρουν το φάρμακο. Μπορούν να το κάνουν αυτό.
Μπορεί να ξυπνήσετε το πρωί και να μην σας το δώσουν.
Μην με πλησιάζεις!
Είμαι καλά, ευχαριστώ.
Απλώς σκόνταψα.
Βοήθα με.
Μπορείς να περπατήσεις;
Δεν θ' αφήσω να σταματήσουν το φάρμακο, θα δουλέψουμε μαζί.
Αντέδρασε στο φάρμακο. Εκδήλωσε ορισμένους μυοσπασμούς.
Εκείνον δεν τον απασχολεί η εμφάνισή του...
...αλλά το πόσο θα επηρεάσει τους άλλους ασθενείς.
Θ' αλλάξουμε τη δοσολογία, είναι έτοιμος για τις παρενέργειες.
"Όμως, θέλει να προετοιμαστούν και οι άλλοι. Βοηθήστε με.
-Καλωσόρισες, Λέοναρντ. -Ευχαριστώ.
-Πώς αισθάνεσαι; -Είσαι καλά;
-Είναι πολύ ήσυχα εδώ πέρα. -Επειδή σε περιμέναμε.
Μια χαρά φαίνεσαι, Λεν. "Όσο πας, καλυτερεύεις.
Κι αν δεν αντέχει άλλο φάρμακο;
Κι αν απλώς είναι θέμα χρόνου για όλους μας;
Δεν είναι απαραίτητο να πάθετε ό,τι έπαθε ο Λέοναρντ.
Γιατί όχι;
Είστε ανεξάρτητα άτομα. Και είστε όλοι καλά, έτσι;
"Ήταν υπέροχο, Λούσι.
Αυτό το τραγούδι το έμαθα πριν πολύ, πολύ καιρό.
Ξέρω τι χρονιά έχουμε.
Δεν μπορώ να φανταστώ πως είμαι μεγαλύτερη από 22 χρονών.
Δεν έχω την εμπειρία.
Ξέρω ότι δεν είναι 1926.
"Όμως, έχω την ανάγκη να είναι.
-Πώς είσαι; -Ποτέ δεν ήμουν καλύτερα.
Πώς είναι οι άλλοι; Συζητάνε για μένα;
-Φοβούνται. -Πρέπει να φοβούνται.
-Μπορείς να το σταματήσεις; -Δεν είμαι σίγουρος, προσπαθώ.
-Μην μ' εγκαταλείψεις. -Δεν θα σ' εγκαταλείψω.
425, ναι.
Πήρα κάρτα από τον γιο μου!
Είμαι καλά, μετά όλα σταματούν.
Χωρίς προειδοποίηση, σαν διακό- πτης που σβήνε. Τόσο γρήγορα.
Κάτι πρέπει να με φέρε πίσω. Ένας ήχος, ένα άγγιγμα.
Και τότε μπορώ να κινηθώ, είμαι καλά.
Δεν είναι ότι νιώθω άσχημα, δεν νιώθω τίποτα.
Σαν να είμαι πεθαμένος. Τίποτα.
Σαν να μην είμαι άνθρωπος πια, αλλά ένα σύνολο μυοσπασμών.
"Όχι ότι μ' ενοχλούν απαραίτητα. Κάνουν τη ζωή μου ενδιαφέρουσα.
Δεν ξέρω ποιος ελέγχει ποιον, αλλά δεν πρέπει να υπάρχουν.
500.
Λίγο ακόμα.
Αισθάνομαι καλά όταν δουλεύω. Αισθάνομαι καλά εδώ.
-Ο κατάλογος πάει καλά. -Πολύ θα 'θελα να τον δω.
Δεν πειράζει, κάποια άλλη φορά.
-Τι συμβαίνει; -Κρίση της μιμικής.
Φέρε τη μηχανή!
Δεν μπορώ. Θα σταματήσω το γύρισμα.
"Όχι, παρακολούθα!
Μάθε, μάθε, μάθε! Μάθε για χάρη μου!
Λοιπόν... 625.
-675. -Εντάξει.
Δεν μπορώ να διαβάσω! Δεν μπορώ να ακινητοποιήσω τα μάτια μου.
Συνέχεια επιστρέφω στην αρχή. Στην αρχή...
-Τους απογοητεύω όλους. -"Όχι.
Απογοήτευσα κι εσένα. Είμαι τερατώδης.
Δεν είσαι! Δεν είναι αλήθεια. Μην μιλάς έτσι.
Είμαι! Κοίτα με και πες μου ότι δεν είμαι!
Δεν είσαι!
Εγώ δεν είμαι έτσι!
"Όταν γεννήθηκε ο γιος μου υγιής, ποτέ δεν ρώτησα γιατί.
Γιατί ήμουν τυχερή; Γιατί μ' άξι- ζε τέλειο παιδί; Μια τέλεια ζωή;
"Όταν αρρώστησε, βεβαίως και ρώτησα γιατί! Απαιτούσα να μάθω!
Γιατί συμβαίνει αυτό; Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα.
Δεν μπορούσα να πάω σε κάποιον και να του πω: "Σταμάτησέ το".
"Δεν βλέπεις ότι υποφέρει ο γιος μου;"
Ο γιος μου υποφέρει. Σας παρακαλώ, σταματήστε το!
-Πολεμά, κα Λόου. -Χάνει τη μάχη.
Εργάστηκα. Μ' επισκέφτηκαν φίλοι, πήγα για χορό. Τίποτα σπουδαίο.
Αυτό είναι σπουδαίο. Εγώ δεν τα έκανα ποτέ αυτά τα πράγματα.
Θα τα κάνεις.
Δεν θα με αφήσουν ποτέ να φύγω από δω. Και δεν πρέπει.
Ακόμα δεν είμαι καλά... όπως βλέπεις κι εσύ.
Νιώθω καλά όταν σε βλέπω.
Δεν θα σε ξαναδώ.
"Ήθελα μόνο να σου πω αντίο.
Δεν είναι γλυκό αυτό;
-Τώρα; -Όποτε είσαι έτοιμος.
Λέγομαι Λέοναρντ Λόου. Ξέρω ότι λείπω μεγάλο χρονικό διάστημα.
Επέστρεψα.
-Πώς νιώθεις που γύρισες πίσω; -Νόμιζα πως ήταν όνειρο.
Πότε κατάλαβες ότι δεν ήταν όνειρο;
Όταν μίλησα κα με κατάλαβες.
Του είπες ότι είμαι καλός άνθρωπος.
Πόσο καλός να είμαι όταν χαρίζω ζωή για να την ξαναπάρω;
Σε όλους μας χαρίζουν τη ζωή και την ξαναπαίρνουν.
Γιατί δεν με παρηγορεί αυτό;
Επειδή είσαι καλός άνθρωπος.
Επειδή είναι φίλος σου.
Το καλοκαίρι ήταν εξαίρετο. Εποχή αναγέννησης κα αθωότητας.
Ένα θαύμα γα 15 ασθενείς και εμάς που τους φροντίζαμε.
Όμως, πρέπει να προσαρμοστούμε στην αλήθεια των θαυμάτων.
Μπορούμε να προφασιζόμαστε την αποτυχία του φαρμάκου...
...ή τον υποτροπιασμό της ασθένειας.
Ή το ότι ο ασθενείς δεν άντεχαν να χάνουν τα χρόνια.
Όμως, αλήθεια Είναι ότι δεν ξέρουμε τι πήγε λάθος ή σωστά.
Ξέρουμε, όμως, ότι καθώς η χημική δίοδος έκλεισε...
...παρουσιάστηκε ένα άλλο ξύπνημα.
Το ανθρώπινο πνεύμα Είναι ισχυρότερο από κάθε φάρμακο...
...κα αυτό Είναι που πρέπει να καλλιεργηθεί.
Με την εργασία, την αναψυχή, τη φιλία και την οικογένεια.
Αυτά έχουν σημασία.
Αυτό είναι που έχουμε ξεχάσει.
Τα πιο απλά πράγματα.
-Λοιπόν... Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
-"Ελενορ! -Ναι;
Τι συμβαίνει;
Αναρωτιόμουν, τι κάνεις απόψε; Αν έχεις κανονίσει κάτι...
"Όχι, εγώ...
-Δεν έχεις κανονίσει; -"Όχι, δεν έχω.
Αναρωτιόμουν αν εσύ... εμείς... εσύ κι εγώ...
μπορούσαμε... να πάμε για έναν καφέ.
Ναι, πολύ θα το 'θελα.
-Το αυτοκίνητό μου είναι κει. -Θέλεις να περπατήσουμε;
Ο δρ Σέιγερ εργάστηκε με μετεγκεφαλιτιδικούς ασθενείς...
...δοκιμάζοντας νέες φαρμακευτικές αγωγές.
Ο Λέοναρντ κα πολλοί άλλο ασθενείς...
βίωσαν κα άλλα ξυπνήματα...
...όμως, κανένα δεν είχε τη διάρκεια εκείνου του 1969.
Ο δρ Σέιγερ εξακολουθεί να εργά- ζεται στην κλινική του Μπρονξ.
Ας αρχίσουμε.