Απόδοση Διαλόγων • T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™ • °°° Μόνο το καλύτερο είναι αρκετά καλό... °°°
Η ΠΥΡΑΜΙΔΑ
ΚΑΪΡΟ, ΑΙΓΥΠΤΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2013
ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΩΝ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΝ ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΥΡΑΜΙΔΑ
ΘΑΜΜΕΝΗ ΒΑΘΙΑ ΜΕΣ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ.
Τι συμβαίνει; Το καταγράφεις;
Τι κάνει;
ΠΑΡΟΛΟ ΤΟ ΧΑΟΣ, ΕΝΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΥΝΕΡΓΕΙΟ ΠΗΓΕ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ
ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΓΡΑΨΕΙ ΜΙΑ ΑΠ’ ΤΙΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΕΣ
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ.
-Λες να μας αφήσουν να περάσουμε; -Δεν το βλέπω.
ΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΥΝ ΛΕΠΤΟΜΕΡΩΣ
ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΣΥΝΕΒΗΣΑΝ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΑΝΑΣΚΑΦΗΣ.
-Έτοιμος; -Ναι, τραβάω.
Θαμμένη μέσα σ’ αυτήν την αχανή έρημο, 400 χιλιόμετρα νότια του Καΐρου...
Το κοινό θα δει σύντομα για πρώτη φορά την πρωτοποριακή έρευνα των Χόλντεν,
και η ομάδα πατέρα και κόρης ίσως αλλάξει τη μέχρι τώρα γνωστή Ιστορία.
Όπως βλέπετε, η πυραμίδα πίσω μου έχει μόνο τρεις πλευρές
και όχι τέσσερις, όπως οι πυραμίδες της Γκίζας.
Αυτό το αρχιτεκτονικό επίτευγμα την κάνει ξεχωριστή στην περιοχή.
Πρέπει να τα ξαναπείς απ’ την αρχή. Tο γάβγισμα κάλυπτε όλα όσα είπες.
Γαμώτο. Τι τα έχει πιάσει;
Τίνος είναι, τέλος πάντων; Παντού περιφέρονται τέτοια αγριόσκυλα.
Μπορεί κάποιος να φέρει μια καραμπίνα και να ξεφορτωθεί αυτά τα σκυλιά, παρακαλώ;
Με τρελαίνει. Εντάξει, πάμε πάλι.
Εντάξει, Σάνι. Όταν είστε έτοιμοι, αρχίζουμε.
Λοιπόν, ο τρόπος είναι ο εξής: σας κάνω την ερώτηση
κι εσείς προσπαθείτε να ενσωματώσετε την ερώτηση στην απάντησή σας.
Για παράδειγμα, αν σας ρωτήσω πώς ονομάζεστε, εσείς θα πείτε...
-Δρ Μάιλς Χόλντεν. -Λάθος.
Σωστά. Ονομάζομαι Δρ Μάιλς Χόλντεν.
Αυτό ακριβώς εννοώ.
-Μπορείτε να μας πείτε τι ακριβώς ψάχνετε; -Ναι.
Υπάρχουν ορισμένα αρχαία κείμενα τα οποία αναφέρουν αυτήν τη γεωγραφική περιοχή
ως πιθανή τοποθεσία της χαμένης πυραμίδας του Ακενατόν,
η οποία ίσως σχετίζεται με τη συγκεκριμένη και ασυνήθιστη
αρχιτεκτονική κατασκευή τριών πλευρών της πυραμίδας μας.
-Να ελέγξω λίγο το μικρόφωνό σου... -Ναι. Φυσάει λίγο εδώ πάνω.
-Είναι υπέροχο πλάνο. -Ναι; -Μόνο μη βαδίσεις προς τα πίσω.
Ναι, εντάξει. Λοιπόν, πες μου πότε.
Πυραμίδες. Πες μου τα πάντα γι’ αυτές.
Πάμε.
Αυτό που όλοι βλέπουμε, δεν είναι η πυραμίδα του βασιλιά Ακενατόν.
Το κτίσμα που μας απασχολεί, είναι θαμμένο κάτω απ’ την επιφάνεια του εδάφους.
Χρειάστηκαν αρκετές χιλιετηρίδες για να φτάσει τόσο ψηλά η άμμος.
Που σημαίνει ότι αυτό το κτίσμα προηγείται χρονικά της βασιλείας του Ακενατόν κατά γενεές.
Γιατί τόσοι πολλοί είναι εναντίον των δορυφόρων;
Οι περισσότεροι αρχαιολόγοι παγιδεύονται χρονικά
όταν πρόκειται για επαναδιατύπωση μεθοδολογιών
και αφομοίωση νέων στοιχείων στα ήδη υπάρχοντα ιστορικά πλαίσια.
Η απόδειξη ύπαρξης μιας παλαιότερης γενεαλογίας
στην Αιγυπτιακή Ιστορία, ουσιαστικά σημαίνει
ότι όλα πάνω στα οποία εργαζόντουσαν όλη τους τη ζωή τίθενται υπό αμφισβήτηση.
Αυτό δεν προσπαθείτε να κάνετε;
Όχι. Όχι, ακριβώς.
Σέβομαι τη δουλειά που έχουν κάνει μέχρι τώρα,
αλλά πρέπει απλώς να ξέρουμε πότε είναι καιρός να καινοτομήσουμε.
Το μεγαλύτερο μέρος της πυραμίδας μας είναι θαμμένο βαθιά κάτω απ’ την έρημο.
Αυτή είναι μια σάρωσή της.
Κοιτάξτε πόσο μεγάλη είναι!
Πρέπει να 'ναι 180 μέτρα η κάθε πλευρά της.
Βλέπεις αυτήν εδώ τη σήραγγα; Από 'κεί θα μπούμε.
Οδηγεί κατευθείαν στην αιχμή της πυραμίδας.
-"Αιχμή"; -Είναι η κορυφή της πυραμίδας.
Οι πυραμίδες, κανονικά, δεν έχουν αιχμές στην είσοδό τους. Αυτή, όμως...
-Αυτή, όμως, έχει. -Και ποιος έσκαψε τη σήραγγα;
Δεν ξέρουμε ακόμη. Είναι κι αυτό μες στα πλαίσια της ανακάλυψής μας.
Nόρα, πες μου για τους δορυφόρους.
Δεν είμαι η πρώτη αρχαιολόγος που πρωτοπορεί χρησιμοποιώντας δορυφορική τεχνολογία.
Εμπνεύστηκα, όμως, να την εφαρμόσω
ύστερα από ένα άρθρο που διάβασα για την Ε.Ε.Ν. στο Νέο Μεξικό.
-"Ε.Ε.Ν."; -Έρευνα για Εξωγήινη Νοημοσύνη.
Έκαναν χρήση των δορυφόρων
για την εύρεση νερού κάτω απ’ την επιφάνεια του Άρη.
Νόμιζα ότι ήρθαμε εδώ να μιλήσουμε για την Αίγυπτο, όχι για εξωγήινους.
Τι έχετε να πείτε για όλες αυτές τις θεωρίες;
Περί άφιξης εξωγήινων στη Γη;
Και ότι οι πυραμίδες, στην ουσία, είναι γιγάντιοι αναμεταδότες;
Έλα τώρα. Ακόμα κι εγώ έχω τα όριά μου.
Βλέπεις πώς αυτές οι πλαγιές σχηματίζουν κάτι σαν φράγμα γύρω απ’ την πυραμίδα;
Μπαμπά. Μπαμπά.
Μπορείς, σε παρακαλώ, να σταματήσεις να πατάς κουμπιά που δεν ξέρεις τι κάνουν;
-Πού την έβγαλες αυτή; -Δεν έχει σημασία πότε την έβγαλα.
Είπα "πού".
Η τεχνολογία αυτή, και τα περί δορυφόρων,
είναι ένα τόσο μικρό κομμάτι της δουλειάς μας.
Θα 'πρεπε να μιλάμε για αρχαιολογία, για την πυραμίδα, για τον Ακενατόν, και--
Βασικά, η όλη προσέγγιση του θέματος περί χρήσης δορυφόρων
είναι αυτό που κέντρισε το ενδιαφέρον του καναλιού εξαρχής.
Είναι η αυγή μιας νέας εποχής στην αρχαιολογία.
Η χρήση του μέλλοντος για την κατανόηση του παρελθόντος.
Τίποτ’ άλλο που δεν πρέπει να δω;
Σε πειράζει να κοιτάς μόνο τη δουλειά σου; Σ’ ευχαριστώ πολύ.
Με συγχωρείς, αλλά εσύ είσαι η δουλειά μου, εντάξει; Εσύ είσαι.
Η αρχαιολογία συνήθως είχε να κάνει με σκαψίματα και σκόνη.
Χάσαμε, όμως, το ουσιώδες νόημα με όλες αυτές τις τεχνολογικές παρεμβάσεις.
Υπέροχα.
-Πώς σου φάνηκε, Φιτζ; -Πάει για βραβείο.
Λοιπόν, ας μαζέψουμε. Τελειώσαμε για σήμερα.
Συγγνώμη.
Όχι, καλά είμαι, μαμά. Μια χαρά. Μην ανησυχείς, εντάξει;
Το Κάιρο είναι πάρα πολύ μακριά.
Και αύριο, λογικά, μπαίνουμε μες στην πυραμίδα.
Οπότε, αν προχωρήσουμε αρκετά βαθιά, θα είμαστε πιο ασφαλείς εκεί κάτω
απ’ ό,τι αν ήμασταν μέσα σε υπόγειο πολεμικό καταφύγιο.
Όχι, δεν το παίρνω ελαφρά. Απλώς προσπαθώ να επικεντρωθώ στη δουλειά μου.
Μπορείς, σε παρακαλώ, να μην ανησυχείς;
Μού φτάνουν οι ανησυχίες του μπαμπά, μην έχω και τις δικές σου.
Εντάξει. Κι εγώ σ’ αγαπώ. Πολύ. Λοιπόν, θα τα πούμε--
Μαμά, πρέπει να κλείσω, εντάξει; Θα σου τηλεφωνήσω αύριο.
Σ’ αγαπώ. Γεια.
Zαχίρ, πάρε τη μεταλλική σαβούρα σου από 'δώ.
Χριστέ μου! Τι διάολο είναι αυτό;
Επιτρέψτε μου να σας γνωρίσω τον Κοντούλη.
Θα είναι ο πρώτος που θα μας μεταφέρει εικόνα και ήχο από μέσα
μετά το αρχικό άνοιγμα της εισόδου.
Έχει ύψος λίγο παραπάνω από 30 εκατοστά,
και 6 ρόδες πάνω σε προσαρμοζόμενο σύστημα ανάρτησης,
που αρχικά σχεδιάστηκε από τη N.A.S.A. για τα περιφερόμενα οχήματά της στον Άρη,
ώστε να μπορούν να κινούνται πάνω στην κακοτράχηλη επιφάνειά του.
Πάω στοίχημα ότι αυτό το πράγμα είναι μεγάλη γκομενοπαγίδα, ε;
Μερικές απ’ τις αποστολές που έχει λάβει μέρος ο Κοντούλης είναι--
Ο Mάικλ Ζαχίρ, ο δικός μας μηχανικός ρομποτικής.
Φαίνεται, όμως, ότι δεν ενημερώθηκε
για το ποιες σημαντικές περιοχές δε θα 'πρεπε να εξερευνεί.
Μην ανησυχείς, Νόρα.
Λαμβάνω εικόνα και ήχο από δύο κεντρικές κάμερες
οι οποίες στέλνουν υλικό σε πραγματικό χρόνο στο κέντρο ελέγχου μας.
Οπότε, ό,τι βλέπει ο Κοντούλης καταγράφεται μόνιμα.
Σωστά, συνάδελφε;
-Προσέξτε. -Ναι... χαριτωμένο.
Προσέξτε.
Δε γυρίζουμε βιογραφική ταινία. Σταμάτα να σπαταλάς χώρο στη μνήμη.
Έλα τώρα. Θ’ αρέσει πολύ στον κόσμο να δει τα δύο αυτά σπασικλάκια να φασώνονται.
Δρ Χόλντεν! Δρ Χόλντεν!
- Στάσου, τι λέει; - Βρήκαμε την είσοδο, Δρ Χόλντεν!
Τι; Ελάτε! Πάμε!
-Πιάσε το χέρι μου. Το 'πιασες; -Ναι.
-Πιο σιγά, μην τρέχετε. -Έρχεστε;
Πες τους να μην την ανοίξουν ακόμη. Πες τους να περιμένουν.
-Ναι, περιμένετε! -Ζαχίρ, θέλω να μεταφράζεις.
Έφτασε η στιγμή.
Χριστέ μου!
Πάρτε τον από 'δώ!
Πρέπει να τον πάμε σε νοσοκομείο!
Ω, Θεέ μου! Κάτι πρέπει να κάνουμε!
-Είναι ζωντανός. -Δόξα τω Θεώ.
-Τι έπαθε, λοιπόν; -Ασπέργιλλο.
-Τι είναι ο ασπέργιλλος; -Εισπνοή τοξικού αέρα.
Δεν είναι τόσο ασυνήθιστο όσο ακούγεται.
Κι από τι προκαλείται;
Από έναν μύκητα, ο οποίος συνήθως συναντάται σε σπηλιές και τύμβους.
Σε κτίσματα που είναι ερμητικά κλειστά.
Αυτή η πυραμίδα ίσως είναι κατά πολύ παλαιότερη απ’ ό,τι σκεφτόμουν εξαρχής.
Nόρα, σε παρακαλώ. Πάψε να το παρα- τραβάς μ’ αυτές τις τρελές θεωρίες σου.
Εδώ προσπαθώ να καθησυχάσω το πανεπιστήμιο
ότι θα προχωράμε βάσει προγράμματος.
Και έχουμε-- Η κάμερα πρέπει να κλείσει.
Κανείς δεν πλησιάζει την πυραμίδα χωρίς την άδειά μου, εντάξει;
Και δεν αναφέρει κανείς τη λέξη "κατάρα". Κατανοητό;
Δε θέλω τέτοιες τρελές χαζομάρες στον χώρο ανασκαφής μου.
Στον χώρο ανασκαφής "μας".
Αναθεματισμένη άμμος.
Τι;
Τι τρέχει;
Τι έγινε;
Δε μπορείς να διακόψεις τις εργασίες. Είμαστε έτοιμοι να στείλουμε τον Κοντούλη.
Είναι κυβερνητική εντολή, όχι δική μας.
Tο Υπουργείο Αρχαιοτήτων έδωσε εντολή όλες οι ερευνητικές ομάδες στην περιοχή
να αποσυρθούν άμεσα.
Θέλουν να έχετε φύγει όλοι από εκεί σε 24 ώρες.
Πότε θα μπορέσουμε να συνεχίσουμε την ανασκαφή;
Δε γνωρίζουμε ακόμη.
Με συγχωρείς, τι είπες; Δεν καταλαβαίνω.
Βρίσκεστε στην έρημο αρκετό καιρό τώρα.
Πρέπει να δείτε τι γίνεται στους δρόμους του Καΐρου.
Ένας χαμός.
Ευρείας έκτασης βίαια επεισόδια μεταξύ Στρατού και διαδηλωτών.
Φοβούνται για εμφύλιο πόλεμο.
-Εδώ, όμως, δεν είναι Κάιρο. -Ναι, είμαστε στη μέση της ερήμου.
Δεν καταλαβαίνετε.
Λυπάμαι, Μάιλς, αλλά πρέπει να έχετε φύγει μέχρι αύριο το πρωί.
Αν είναι δυνατόν. Είμαστε τόσο κοντά!
Πάει το βραβείο Έμμι...
Nόρα, δε θα το συζητήσουμε, εντάξει; Η τελική απάντηση είναι "όχι". Ευχαριστώ.
Μπορείς, σε παρακαλώ, να μοιράσεις αυτά σε όλους όσους είναι εδώ γύρω;
Μέχρι το πρωί, το μέρος πρέπει να δείχνει ότι δεν ήρθαμε ποτέ εδώ.
-Τι συμβαίνει; -Αναφέρονται όλα εδώ μέσα.
Δεν πρόκειται για σύσκεψη. Πήγαινε τώρα, σε παρακαλώ. Άντε, άντε.
Αυτό ήταν, λοιπόν; Ε;
-Και τι θες να κάνω, δηλαδή; -Τι θα 'λεγες να έκανες κάτι;
-Δεν έδωσες καν μάχη. -Δε δίνω μάχες που δε μπορώ να κερδίσω.
Πρέπει να σκεφτώ την καριέρα μου, το ίδιο κι εσύ.
-Μην το ξεχνάς αυτό! -Εντάξει.
Όμως δε γίνεται να φύγουμε από 'δώ χωρίς να έχουμε κάτι να δείξουμε.
Εγώ δεν--
Μπαμπά, σε παρακαλώ! Αυτή είναι η ανακάλυψη του αιώνα.
Κι εσύ θες να τα παρατήσεις τώρα που είμαστε τόσο κοντά.
Το χρωστάμε στο όνομά μας. Πού είναι το κακό;
Εκτός απ’ τη δηλητηρίαση από τοξικό αέρα;
Δε θα μπούμε εμείς μέσα, εντάξει; Θα στείλουμε τον Κοντούλη.
Θα πάρει μερικά στοιχεία και κάποιες φωτογραφίες.
Κάνα δύο ώρες.
Ούτε που θα καταλάβει κανείς την απουσία μας.
Μπαμπά, ξέρω τι σκέφτεσαι.
Κοίτα με στα μάτια και πες μου
ότι δε θέλεις να δεις τι υπάρχει μες στην πυραμίδα.
Δείξε μου εμπιστοσύνη.
-Θα την πάρεις εσύ; -Ναι.
Ναι!
Παιδιά, ο Λοχαγός Αίγυπτος σας ακολουθεί, και δε δείχνει χαρούμενος.
Περιμένετε. Αφήστε να του μιλήσω εγώ λίγο.
Zαχίρ, τι λέει;
Αναρωτιέται γιατί έχουμε ακόμη εδώ τον εξοπλισμό μας.
Ήρθε να μας επιβλέπει, και να βεβαιωθεί ότι θα φύγουμε με την αυριανή πτήση.
Πες του να μην ανησυχεί, ότι μαζεύουμε τα πράγματά μας
-και όλα πάνε βάσει προγράμματος. -Μπαμπά, τι διάολο;
Καλά, εντάξει.
Πώς είναι η ποιότητα του αέρα;
Όχι. Ούτε να το σκέφτεσαι, Νόρα. Δεν υπάρχει περίπτωση να μπεις εκεί μέσα.
Βασικά, σύμφωνα με τον μετρητή, υπάρχουν ελάχιστα κατάλοιπα τοξικών αναθυμιάσεων,
αλλά σίγουρα είναι κάτω απ’ το όριο επικινδυνότητας.
-Είναι επειδή βρισκόμαστε κοντά στην είσοδο, μάλλον. -Ναι.
- Μπορείς να μεγεθύνεις αυτό; - Φεύγεις απ’ τον χώρο εργασίας μου, παρακαλώ;
Είναι αμαξίδιο 3 εκατ. δολαρίων. Και βέβαια μπορώ να το μεγεθύνω.
Εντάξει, εστίασε. Εστίασε ακριβώς εκεί. Μεγέθυνέ το. Εστίασε.
-Μπαμπά, σε παρακαλώ. -Τι;
Αυτό. Εδώ λέει "σφαγή".
-Εδώ λέει "Θεός". -Ναι, κι εκείνο εκεί λέει "Κάτω Κόσμος".
Τι; Σοβαρά;
Ηρέμησε, Φίτζι, είναι απλώς σύμβολα για να τρομάζουν τους τυμβωρύχους.
Κυρτό μπαστούνι. Ραβδί.
-Αυτό τι διάολο είναι; -Αυτό, αγαπητή μου, είναι το σύμβολο του Όσιρι.
-Του Όσιρι; -Είναι ο Θεός της μεταθανάτιας ζωής.
Επίσης, θεωρείτο απ’ τους Αιγυπτίους ως ο πρώτος Φαραώ.
Ω, Θεέ μου!
Τι ήταν αυτό;
Κάποιος σκύλος πρέπει να ήταν
που κατάφερε να μπει μέσα. Θ’ άφησαν αφύλακτη την είσοδο.
Ας μη χάνουμε την ψυχραιμία μας, εντάξει;
Τι;
Τ’ ακούσατε αυτό;
Έχασα κάθε εξωτερικό έλεγχο χειρισμού. Καθώς και εικόνα κι απ’ τις δύο κάμερες.
-Για περιμένετε... Αναθεματισμένα σκυλιά. -Εννοείς--
Περιμένετε.
Χάθηκε η επαφή με τον Κοντούλη.
-Πρέπει να πάω να τον φέρω. -Όχι.
Δε θα μπεις εκεί μέσα. Δεν έχουμε ιδέα τι υπάρχει μέσα.
Μπορεί να υπάρχουν ακόμη αναθυμιάσεις. Όχι. Γίνε ρεαλιστής, Ζαχίρ.
"Να γίνω ρεαλιστής"; Πριν λίγο σου είπα πόσο κοστίζει το αμαξίδιο, εντάξει;
Είναι δανεικό. Δεν έχει καταλάβει τι γίνεται;
Δε θα 'πρεπε να είμαστε ακόμη εδώ. Έπρεπε να ήμασταν στο αεροπλάνο.
Κι εσύ νομίζεις πως η N.A.S.A. δε θα τσαντιστεί όταν μάθει ότι χάσαμε το αμαξίδιό της;
Καλά, εντάξει. Μόνο οι δύο μας, όμως.
Όχι, αυτό αποκλείεται.
Δε γνωρίζουμε καν αν θα μπορέσουμε ποτέ να επιστρέψουμε εδώ.
Τρελός πρέπει να 'σαι που νομίζεις ότι δε θα 'ρθω εκεί μέσα μαζί σας.
Η κάμερα πάει όπου πάτε κι εσείς. Αυτό είχαμε συμφωνήσει απ’ την αρχή.
Βασικά, εμένα δε θα με πείραζε ν’ αράξω εδώ.
-Εσείς, παιδιά, πηγαίνετε να-- -Θα τσακιστείς και θα 'ρθεις μαζί μας.
-Εντάξει. -Ελπίζω να 'φερες τις επιπλέον μπαταρίες.
Θα τις χρειαστούμε.
Νόμιζα ότι μόνο εμείς θα κινηματογραφούμε.
Είναι κάτι σαν σημειωματάριο για 'μένα. Δε θέλω να μου ξεφύγει κάτι.
-Είστε έτοιμοι; -Ναι, ερχόμαστε. Έλα.
Πώς θα μπορέσουμε να βγάλουμε τον Κοντούλη, αφού δε λειτουργεί;
-Κάτι θα σκεφτώ. -Ναι, ούτε κι αυτός ξέρει.
Πιστεύω ότι αυτοί οι πυρσοί θα μας βοηθήσουν να τακτοποιήσουμε το πρόβλημα των σκυλιών.
Λέει ότι δε μπορούμε να μπούμε μέσα.
Συνέχισε να τραβάς!
-Μπαμπά, πες του να ηρεμήσει! -Προσπαθώ.
Άσε να του μιλήσω εγώ.
-Τι λένε μεταξύ τους; -Δεν καταλαβαίνω, μιλούν αρκετά γρήγορα.
Τού κάνει κάποια έκκληση. Μεταξύ Αιγυπτίων.
Νομίζω ότι πετυχαίνει.
Λοιπόν, παιδιά, έχουμε δύο ώρες καιρό για να βγάλουμε τον Κοντούλη.
Τράβα.
Αυτό για τι είναι;
Για να μας βοηθήσει να βρούμε τον δρόμο της επιστροφής.
Ξέρεις, σε περίπτωση που αποφασίσουμε να προχωρήσουμε λίγο βαθύτερα.
"Βαθύτερα";
Τέλεια...
Σοβαρά τώρα, θέλουν να βάλουμε μάσκες;
Απ’ ό,τι φαίνεται, ναι.
Ελάτε, παιδιά, πάμε.
Προσέχετε πού πατάτε.
Το κτίσμα μπορεί να καταρρεύσει ανά πάσα στιγμή.
Μην αγγίζετε τίποτα, και μην απομακρύνεστε.
Φανταστείτε ότι οι τελευταίοι άνθρωποι που περπάτησαν σ’ αυτές τις σήραγγες
πέθαναν πριν μερικές χιλιάδες χρόνια.
Επίσης, οι αρχαίοι Αιγύπτιοι είχαν περίπου 1,5 μέτρο ύψος,
γι’ αυτό προσέχετε τα κεφάλια σας.
Εδώ είναι λίγο ψηλότερα.
Δε μπορεί τα σκυλιά να τον έσυραν μέχρι εδώ.
Δεν καταλαβαίνω. Δεν υπάρχουν ίχνη. Δε μπορεί να εξαφανίστηκε έτσι απλά.
Παιδιά...
Από πού πάμε τώρα;
-Όχι, όχι! -Mάικλ, τι τρέχει;
Ω, Θεέ μου. Την έβαψα. Θα με σκοτώσουν.
Θα τσαντιστούν πάρα πολύ στη N.A.S.A.
Θα με σκοτώσουν. Την έβαψα.
-Θα με σκοτώσουν! -Θάνατος. Εκπληκτικό...
Ψηλά το κεφάλι, αγορίνα.
Είμαι σίγουρος ότι θα βρούμε τα υπόλοιπα μέρη του.
Θα τον βρούμε.
Καθηγητά... αυτή είναι η αιχμή που έλεγες;
Κάτι υπάρχει εκεί πάνω. Τι είναι;
Μόνο ένας τρόπος υπάρχει να μάθουμε.
-Nόρα, μη. Πρόσεχε μην πέσεις. -Πρόσεχε.
Zαχίρ, δώσ’ μου το χέρι σου. Έλα.
Έτοιμη;
-Ναι. Με το τρία. -Ένα, δύο, τρία.
Λίγο ακόμα για να πιάσω την άκρη. Ναι, την έπιασα. Εντάξει.
Εντάξει.
Εντάξει είσαι;
Παιδιά, πρέπει να 'ρθείτε να το δείτε.
-Τι βλέπεις; -Ελάτε πάνω.
Δεν έχω ξαναδεί κάτι παρόμοιο.
Νόμιζα ότι το μέρος αυτό είναι ένας τύμβος.
Τύμβος είναι.
-Γιατί τόσα πολλά όπλα; -Είναι τελετουργικά.
Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι έθαβαν τους Φαραώ τους
μαζί με ένα οπλοστάσιο από λόγχες, για χρήση στη μεταθανάτια ζωή.
Συνήθως, τις έβαζαν δίπλα στη σαρκοφάγο, ποτέ ξεχωριστά.
Μπαμπά;
Κοίτα αυτό.
Είναι επισκευασμένο στην άκρη του στυλιαριού. Είχε σπάσει.
Κι αναρωτιέμαι... Ναι, δείτε εδώ.
Λείπει ένα μικρό κομμάτι απ’ τη λεπίδα.
Οπότε, αυτά... δεν ήταν και πολύ τελετουργικά.
Έχουν σκοτώσει μ’ αυτά.
-Σβήστε όλοι τα φώτα σας. -Κλείστε φώτα.
-Δείτε εδώ. -Τι είναι αυτό;
Είναι ξεραμένο αίμα.
Και τι σημαίνει αυτό;
Πρέπει να το πάρω έξω μαζί μου για ανάλυση και χρονολόγηση.
Δε μπορούμε να ξέρουμε μέχρι τότε, οπότε πάρ’ το σαν δείγμα.
Εντάξει.
-Πω, πω. -Γαμάτο.
Έι, το καλώδιό σου.
-Το καλώδιό σου. -Τι;
Πρέπει να κόπηκε.
Είναι καλώδιο υψηλής αντοχής, καθηγητά, δεν κόβεται έτσι απλά.
-Τότε, πώς-- -Φίτζι, εσύ πάτησες πάνω του.
Όχι, δεν πάτησα.
Δεν πρέπει να το κατάλαβες, αλλά θα το πάτησες καθώς τραβούσες με την κάμερα.
"Δεν κατάλαβα ότι το πάτησα"; Μάλλον εσύ το πάτησες!
-Εντάξει, δεν πειράζει. -Μπορεί ο Ζαχίρ, με το ηλίθιο ρομπότ του.
Δεν πειράζει, ηρεμήστε τώρα.
Δεν απέχουμε και πολύ απ’ την είσοδο. Θα βάλουμε άλλο καλώδιο.
Εντάξει.
-Εντάξει; -Από 'δώ είμαστε.
Στάσου. Περιμένετε. Δεν ήρθαμε από 'δώ, από 'κεί ήρθαμε.
Αντέγραφα τα ιερογλυφικά στο τετράδιό μου απ’ την αρχή,
-καθ’ όλη τη διαδρομή. -Όχι.
Όχι, εγώ νομίζω πως ήρθαμε απ’ αυτήν εδώ την κατεύθυνση.
Όλες ίδιες μοιάζουν.
-Α μπε μπα μπλομ, του κίθε μπλομ... -Αρκετά, Φίτζι.
Κοιτάξτε, παιδιά. Από 'δώ ήρθαμε. Από 'δώ πάμε.
Βλέπεις; Να γιατί βάζουμε καλώδιο.
Περίεργο.
-Αυτά τα ιερογλυφικά είναι όλα ίδια. -Περπατήσαμε μόλις λίγα λεπτά.
Παιδιά, η εντύπωσή μου είναι
ή γίνεται ολοένα και δυσκολότερο ν’ αναπνεύσεις μέσα απ’ τη μάσκα;
Οι πυραμίδες είναι απίστευτα αεροστεγείς.
Έτσι εξηγείται πώς οι μούμιες παραμένουν τόσο καλοδιατηρημένες τόσα πολλά χρόνια.
Ναι, αλλά εγώ δε λέω για άρες-μάρες πυραμιδάρες.
Μιλάω σοβαρά. Κάτι δεν πάει καλά.
Κοντά ο ένας στον άλλον. Δε θέλω να χάσω κανέναν. Εντάξει;
Μήπως να πηγαίναμε εκεί όπου ήμασταν πριν;
Ναι, νομίζω ότι ήταν πίσω...
Όχι, είναι αδύνατον. Είμαι σίγουρη.
Λυπάμαι, γλυκιά μου.
Πρέπει να πάμε πίσω προς την άλλη κατεύθυνση. Απ’ ό,τι φαίνεται...
Ναι, σίγουρα πήραμε λάθος κατεύθυνση.
-Τι μπορεί να 'ναι αυτή η αίθουσα; -Γαμώτο!
-Τι; -Ωχ, όχι...
-Να ο Κοντούλης. -Ω, Θεέ μου.
Αν είναι δυνατόν!
Δε θα 'πρεπε να είμαστε εδώ. Πάμε να βγούμε έξω.
Ω, Θεέ μου!
Σταθείτε, μην κουνηθεί κανείς! Μην κουνηθεί κανείς!
Λοιπόν.
-Λοιπόν. -Θεέ μου.
Τι συμβαίνει;
Το πάτωμα είναι έτοιμο να υποχωρήσει.
-Τι; -Πρέπει να πάμε όλοι πίσω ένας-ένας.
Φίτζι; Έλα. Εσύ πρώτος.
Σιγά-σιγά.
Έλα προς εμένα, και προσπάθησε να μην πατάς στις ρωγμές.
Έτσι... Έλα. Έτσι μπράβο, Φίτζι.
Μην πηδάς! Μόνο--
Εντάξει, εντάξει. Έλα, προχώρα, προχώρα.
Μπράβο, μπράβο.
Προχώρα. Έτσι μπράβο. Μια χαρά τα πας. Προχώρα.
-Ω, Θεέ μου. -Έτσι μπράβο, προχώρα.
Όλα καλά, προχώρα.
Έλα. Μπράβο, Φίτζι.
-Ωραία. Ζαχίρ, εσύ τώρα. Έλα, έλα. -Σίγουρα; -Έλα!
-Θεέ μου. Ω, Θεέ μου. -Προχώρα, μη φοβάσαι.
Έλα, Μάικλ, κάνε γρήγορα!
Τρέξτε!!!
-Νόρα; Νόρα; -Καλά είμαι. Καλά.
-Τραυματίστηκε κανείς; -Εγώ είμαι ζωντανός.
Πού βρεθήκαμε;
Δε μπορώ ν’ ανασάνω μ’ αυτήν την ηλίθια μάσκα.
Τι μυρίζει έτσι;
Σαν σκατά.
Πού είμαστε;
Μάλλον στο μέρος όπου το ζώο που κατέ- στρεψε τον Κοντούλη έκανε την ανάγκη του.
Πολλά σκατά για έναν και μόνο παγιδευμένο σκύλο.
Όχι μόνο αυτό... Πού πήγε κιόλας;
Πώς κατάφερε να βγει;
Επάνω είναι ο μόνος τρόπος διαφυγής.
Παρόλα αυτά, πρέπει να βγούμε σύντομα από 'δώ μέσα.
Έχω να μυρίσω τόσο άσχημη μυρωδιά απ’ όταν βρέθηκα στη σκηνή του Ζαχίρ
όταν είχε φάει φασόλια τις προάλλες.
Ποιο είναι το πρόβλημά σου, ρε 'σύ;
Βοήθεια!!!
-Νόρα, περίμενε! -Μάικλ! Μάικλ!
Ω, Θεέ μου!
-Ω, Θεέ μου! -Βοηθήστε με!!!
-Τι κάνουμε τώρα; -Μην ανησυχείς, φίλε.
-Θα σε βγάλουμε από 'δώ. -Παιδιά, βοηθήστε με, σας παρακαλώ!
Μάικλ, Μάικλ...
-Ηρέμησε. -Πρέπει να σπρώξουμε, εντάξει;
-Λοιπόν, σπρώξτε! Ένα, δύο, τρία. -Θεέ μου.
-Άντε, σπρώξτε, σπρώξτε! -Σταματήστε! Σταματήστε!
Τι κάνεις με το κινητό; Δεν πρόκειται να πιάσεις σήμα εδώ κάτω.
Είμαστε 25 μέτρα κάτω απ’ το έδαφος.
Οι τοίχοι έχουν πάχος σχεδόν 2 μέτρα. Χριστέ μου, σκέψου και λίγο.
Αποκλείεται να καταφέρουμε μόνοι μας να βγάλουμε τον βράχο από πάνω του.
Κι ακόμα κι αν τα καταφέρουμε...
Έχω νερό εδώ μέσα, βγάλ’ το έξω.
Έι, έι. Άκουσέ με. Κοίτα με. Κοίτα με.
Κοίτα με. Πάρε αυτά.
Θέλω να καταπιείς αυτά, εντάξει; Θέλω να τα καταπιείς.
Έτσι μπράβο.
Θα γίνει καλά, καθηγητά, έτσι δεν είναι; Δεν πρόκειται να πεθάνει.
Φίτζι! Βούλωσ’ το, σε παρακαλώ!
Δε βοηθάς καθόλου έτσι, εντάξει;
Μάικλ, Μάικλ. Πάρε ανάσες.
Έλα, μωρό μου, κοίτα με. Mάικλ.
Θα βγεις από 'δώ μέσα, εντάξει; Μόνο παίρνε ανάσες. Μπράβο.
Ανάπνεε.
Μην πλησιάζεις, μπορεί να πέσει τίποτα.
Τι κοιτάς;
Αυτό το φρεάτιο πρέπει να βγάζει εκεί απ’ όπου ήρθαμε.
-Πιστεύω ότι μπορώ ν’ ανεβώ εκεί πάνω. -Όχι, δεν είναι καθόλου καλή ιδέα.
Κάνω πολλά χρόνια αναρρίχηση.
Αν μου δώσεις ώθηση, μπορώ να πιαστώ και να σκαρφαλώσω μέχρι πάνω.
Παιδιά, θέλει να σκαρφαλώσει στο φρεάτιο. Μπορείτε να της πείτε ότι είναι τρελή;
Μπορώ.
Μην ανησυχείς.
Βοηθήστε με!
Πάρε αυτό. Θα σε βλέπουμε απ’ την οθόνη.
Ωχ, Χριστέ μου...
Τι γίνεται; Έχεις εικόνα; Ναι;
Εντάξει.
-Εντάξει, λοιπόν... -Σάνι, προσεκτικά.
Mάικλ, ηρέμησε.
-Σιγά-σιγά! -Ναι.
- Πρόσεχε, Σάνι. - Σκαρφάλωνε αργά!
Ναι.
Μη βιάζεσαι, εντάξει;
Μια χαρά τα πας.
Παρόλα αυτά, μην αργήσεις πολύ.
Πες μας αν δεις κάτι.
-Εντάξει. -Εντάξει, Σάνι;
Ω, Θεέ μου.
-Είσαι καλά; -Ναι. -Σιγά-σιγά, εντάξει;
Τι βλέπεις;
Βλέπω δύο άτομα να προσπαθούν να μου χαλάσουν την αυτοσυγκέντρωση!
-Είσαι εντάξει; -Τ’ ακούσατε αυτό, παιδιά;
-Δε βλέπω τίποτα. -Είναι πολύ σκοτεινά.
Κάνε κουράγιο, Ζαχίρ.
Πες μας μόλις δεις κάτι, εντάξει, Σάνι;
Νομίζω πως κάτι υπάρχει εδώ πάνω.
Υπάρχει κάτι σαν μικρή σήραγγα κάθετα από εμάς.
Ω, Θεέ μου! Σάνι, είσαι καλά;
-Ναι, μια χαρά. -Ω, Θεέ μου.
-Είσαι καλά, Φίτζι; -Εντάξει.
-Νομίζω πως μπήκαν σκατά στ’ αυτί μου. -Μπαμπά, δώσ’ μου την τσάντα μου.
-Έλα, πάρε αυτό. -Τι έγινε εκεί πάνω;
Είδα κάτι.
Κόντευα να φτάσω επάνω και κάτι πετάχτηκε μπροστά μου.
Θα σε τσούξει, εντάξει;
Λοιπόν, σκύλος δεν ήταν;
Δεν πρόσεξα καλά. Μόλις το είδα, όμως, έχασα την...
Έχω κι άλλη τσάντα.
Είδα τα μάτια του.
Τι-- τι-- τι-- τι ήταν;
Ναι, περίμενε.
Το ίδιο πράγμα που είδαμε πριν χάσουμε επαφή με τον Κοντούλη.
Συγγνώμη.
Ξέρεις, ίσως ήταν ο στρατιώτης.
Ξέρει ότι είμαστε εδώ κάτω. Πιθανότατα θα ψάχνει να μας βρει.
Ένας στρατιώτης πετάχτηκε από μια κρυφή σήραγγα και μ’ έγδαρε στο πρόσωπο.
Ίσως υπάρχει διέξοδος από εκεί πέρα.
Έι, Μάικλ. Μάικλ.
Αυτά τα σκαλίσματα λένε μια ιστορία.
Βλέπετε αυτές τις φιγούρες που κρατούν τις λόγχες;
Είναι τα ίδια μ’ αυτά που είδαμε στην αιχμή.
Είναι-- Είναι--
Είναι προειδοποίηση.
Προειδοποίηση;
Προειδοποίηση για τι;
Δε γνωρίζω. Εγώ λέω να κάτσουμε εδώ.
Ο στρατιώτης θα έρθει να μας βρει κάποια στιγμή.
Όχι, ο Μάικλ μπορεί να μην αντέξει μέχρι τότε.
Πρέπει να βρούμε κάποια άλλη διέξοδο.
Εντάξει, λοιπόν. Ποιο είναι το σχέδιό σου τώρα, Νόρα;
Εάν εδώ υπάρχει πύλη,
τότε υπάρχει πέρασμα πίσω απ’ αυτούς τους τοίχους,
και ίσως κάποια άλλη διέξοδος.
Κι αφού αυτή η πύλη βρίσκεται εδώ χιλιάδες χρόνια τώρα,
ίσως να βρίσκεται για κάποιον λόγο.
-Γιατί, λοιπόν, να την καταστρέψουμε; -Χριστέ μου!
Σταμάτα να φέρεσαι σαν αρχαιολόγος για λίγο
-και φέρσου σαν άνθρωπος! -Κοίτα, έχει δίκιο, εντάξει;
Πρέπει να ψάξουμε να βρούμε βοήθεια.
-Ίσως να δοκιμάζαμε απ’ το φρεάτιο. -Nόρα! Δες το πρόσωπό της!
Δεν ξέρουμε τι υπάρχει εκεί πάνω!
Κοιτάξτε, παιδιά, δε γίνεται να κάτσουμε εδώ.
Υπάρχουν πράγματα εκεί πάνω που γδέρνουν πρόσωπα
-και βρωμάει άσχημα εδώ μέσα! -Ξαναβάλε τη μάσκα σου, τότε.
Όχι, σοβαρολογώ, ρε 'σύ. Άκου...
Αφού εμείς επιζήσαμε της πτώσης, τότε επέζησε κι αυτό. Ό,τι κι αν είναι.
Και όσο είμαστε παγιδευμένοι εδώ μέσα, είμαστε τροφή έτοιμη για βρώση.
Καλώς, εντάξει.
-Το έπιασα. -Το έπιασες; -Ας το ακουμπήσουμε εκεί.
Όλα καλά.
Άλλη μία. Έτοιμοι; Ένα, δύο...
Ω, Θεέ μου.
Δεν ξέρω αν είναι ασφαλές εκεί μέσα.
Απ’ όσο γνωρίζουμε, ο αέρας μπορεί να είναι...
Ναι. Θα το ρισκάρουμε.
Αν θέλετε τη γνώμη μου, δε γίνεται να 'ναι χειρότερα
-απ’ τον αέρα που εισπνέουμε εδώ μέσα. -Ναι.
-Πάρ’ το εσύ. -Όχι.
Όχι. Τι; Θες να κάτσεις εδώ στο σκοτάδι;
Όχι.
Άλλωστε, αν χαθούμε, το φως ίσως βοηθήσει να βρούμε τον δρόμο της επιστροφής.
Εντάξει;
Δεν πρόκειται να χρειαστείς το τσεκούρι, αλλά για παν ενδεχόμενο.
Πάω να σου φέρω βοήθεια, εντάξει;
Θα γυρίσω να σε πάρω.
Ακούστε.
-Είν’ εκείνος ο στρατιώτης! Πώς τον λένε; -Σαντίντ!
-Σαντίντ, βοήθησέ μας!
-Μας ακούς; -Εδώ πέρα είμαστε!
Σαντίντ!
Από πού έρχεται η φωνή;
Δε μπορώ να καταλάβω.
Παιδιά, τ’ ακούσατε αυτό;
Βοήθεια! Βοηθήστε με!
-Τι του συμβαίνει; -Παιδιά, αυτός δεν είν’ ο Σαντίντ. Ο Μάικλ είναι.
-Μάικλ! -Εσείς προχωρήστε! Γρήγορα!
Βρείτε τον Σαντίντ! Nόρα, περίμενε!
Mήπως πρέπει να πάμε κι εμείς μαζί τους;
Και πώς θα βρούμε τον Σαντίντ;
Ακούει κανείς;
Σαντίντ!
Είσαι ακόμη εκεί;
Mάικλ.
Ω, Θεέ μου!
-Ω, Θεέ μου. -Ω, Θεέ μου...
Ω, Θεέ μου!
Όχι, όχι, όχι...
Όχι, δε μπορεί να συμβαίνει.
Όχι!
Όχι, δεν είναι δυνατόν.
-Νομίζω πως πρέπει να φύγουμε από 'δώ. -Όχι, όχι, όχι.
-Είναι επικίνδυνα εδώ. -Όχι. Πού είναι;
Όχι, όχι...
Όχι, δε μπορεί να συμβαίνει αυτό. Όχι.
-Nόρα. -Δεν το πιστεύω.
-Nόρα, Nόρα. -Όχι...
Λυπάμαι, γλυκιά μου. Λυπάμαι πολύ.
Ξέρω ότι νοιαζόσουν για 'κείνον, αλλά πρέπει να φύγουμε.
-Mάικλ... -Λυπάμαι πολύ.
Λυπάμαι πολύ.
-Γλυκιά μου, πρέπει να φύγουμε. -Mάικλ!
-Πρέπει να βρούμε τους άλλους, εντάξει; -Δε μπορώ...
Αγάπη μου, πρέπει να συνέλθεις τώρα. Πρέπει να βγούμε απ’ την πυραμίδα.
Κινδυνεύουμε εδώ μέσα. Έλα.
Πού πήγε;...
Έλα. Έλα.
-Έλα. -Δε μπορώ... -Έλα.
Δεν έπρεπε να τους ακολουθήσουμε.
Γιατί αργούν τόσο πολύ; Μήπως-- μήπως να γυρίσουμε πίσω;
Σαντίντ! Σαντίντ, μας ακούς;
Εντάξει.
-Τι απέγινε ο Ζαχίρ; -Ο Ζαχίρ είναι νεκρός.
Προσπάθησε να μετακινήσει τον ογκόλιθο. Κύλισε και τον έλιωσε.
Αυτό είναι αδύνατον. Δε μπορούσαμε ούτε κι οι τέσσερις μαζί να τον σηκώσουμε!
Δεν ξέρω. Νομίζω ότι τον έξυνε λίγο-λίγο με το τσεκούρι.
Μας φλόμωσες στο ψέμα.
Ακούσαμε τα ουρλιαχτά.
Αν μάθαμε κάτι σήμερα, είναι ότι λες συνεχώς μαλακίες.
Όχι, έχει δίκιο.
Μας λες ψέματα.
Και τα μάτια που είδα στην κορυφή της σήραγγας;
Αυτό που αφαίρεσε κομμάτι του προσώπου μου σκότωσε και τον Ζαχίρ!
-Ηρέμησε, κυρά μου. -Μη μου λες εμένα να ηρεμήσω!
Με συγχωρείς,
αλλά ο τύπος με το ρομπότ μόλις καταβροχθίστηκε
από ένα πλάσμα που δεν ξέρουμε τι είναι, για όνομα του Θεού!
-"Ηρέμησε"... Ποιος σκατά νομίζεις ότι-- -Κανείς δε σ’ ανάγκασε να 'ρθεις!
Η δουλειά μου είναι ν’ ακολουθώ εσάς με την κάμερα.
Τι; Ακολουθείς κι εντολές τώρα;
Όρθωσε ανάστημα και λάβε την ευθύνη των πράξεών σου!
Έι! Κάνε πίσω!
-Kρατήστε τη μακριά μου! -Κάνε πίσω!
-Χριστέ μου, Σάνι, ηρέμησε. -Μη μου λες να ηρεμήσω!
Αυτός ο μαλάκας μας οδήγησε κατευθείαν σε παγίδα θανάτου!
Δε χρειάζομαι τέτοια τώρα.
Άκου, Σάνι, εντάξει; Πανικοβάλλεσαι και χάνεις τον έλεγχο!
-Ψάχνεις μονάχα ένα εξιλαστήριο θύμα αυτήν τη στιγμή. -Το βρήκα.
Τέτοια συμπεριφορά δε μας βοηθά καθόλου αυτήν τη στιγμή, έτσι;
Ηρέμησε, λοιπόν.
Έλα, πάρε ανάσες.
Είμαι σίγουρος ότι θα βρούμε τρόπο να βγούμε από 'δώ.
Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να βρούμε τον Σαντίντ.
Αφού εκείνος μπόρεσε και μπήκε, μπορούμε κι εμείς να βγούμε.
-Ναι. -Τι λέτε;
Ναι, υπέροχα.
Τι έγινε;
Όχι, δεν ήταν τίποτα.
Έλα, Φίτζι, πήγαινε εσύ πρώτος.
Τι;
-Εγώ; -Ναι.
Και τι είμαι εγώ; Πειραματόζωο;
Για όνομα του Θεού. Δε βλέπεις πόσο στενή είναι;
Πήγαινε.
Να πάρει η οργή.
Σίγουρα πρέπει να πάμε από 'δώ;
Για τίποτα δεν είμαι σίγουρος σ’ αυτό το μέρος.
Λοιπόν,
για ξαναπείτε μου, παιδιά, τι κάνω αν αυτό το πράγμα πεταχτεί μπροστά μου
και γδάρει το πρόσωπό μου;
Κράτα όσο το δυνατόν μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ εσένα κι αυτού.
Μάλιστα. Πάντως προχωρώ όσο πιο γρήγορα μπορώ αυτήν τη στιγμή.
Προχώρα πιο γρήγορα, τότε, Φίτζι!
Δε θέλω να μείνω αρκετά για να μάθω!
Παιδιά;
-Παιδιά; -Ναι.
-Κάτι είναι πίσω μας! -Τι κάνουμε; Τι κάνουμε;
-Προχωράτε! -Κουνήσου! Προχώρα!
Προχώρα, Φίτζι! Προχώρα!
Προχώρα γρήγορα! Όσο πιο γρήγορα μπορείς, Φίτζι!
Έρχεται γρήγορα!
Γαμώτο.
-Θεέ μου! -Μη σταματάς!
Ω, Θεέ μου! Κάτι υπάρχει εδώ.
Γαμώτο!
Προχώρα. Προχώρα.
Πλησιάζει γρήγορα!
-Παιδιά, ήρθε ο στρατιώτης! -Ο Σαντίντ είναι.
Από πού διάολο ήρθε;
Βιάσου, Φίτζι!
Προχώρα. Κουνήσου!
Έλα, βγες έξω.
Κάντε πίσω. Κάντε όλοι πίσω! Πίσω!
Χριστέ μου!
Τι διάολο ήταν αυτά;
Ω, Θεέ μου!
-Ω, ρε πούστη μου! -Τα φώτα! Φίτζι, έλα 'δώ!
Σβήσ’ το. Κλείσε το φως!
-Θα 'πρεπε να-- -Όχι, όχι! Μην κουνήσετε ούτε βλέφαρο.
Φίτζι, σκάσε.
Πρέπει να κάνουμε απόλυτη ησυχία.
Τι σκατά ήταν αυτό;
Δεν έχω ιδέα.
Είδατε πόσο μεγάλα νύχια είχε; Τι διάολο συμβαίνει εδώ κάτω;
Εντάξει.
Μην πας πολύ κοντά.
Έφυγε;
Σάνι, το γδάρσιμο έχει αρχίσει να μολύνεται.
Και το μάτι σου δε φαίνεται και πολύ καλά.
Πρέπει άμεσα να βρούμε μια έξοδο.
Πες μου, σε παρακαλώ, ότι γράφει κάτι στον τοίχο
που να εξηγεί πώς να βγούμε από 'δώ
ή, τουλάχιστον, τι σκατά είναι αυτό που μας κυνηγάει.
Αυτή η τοιχογραφία απεικονίζει την τελική δοκιμασία, το ζύγισμα της ψυχής.
-Τι; -Είναι απ’ την Αιγυπτιακή Βίβλο των Νεκρών.
Όταν πέθαινε κάποιος, μετέβαινε σε μια αίθουσα.
Ερχόταν ενώπιον του Όσιρι και μιας επιτροπής δικαστών.
Και δίπλα τους υπήρχε μια τεράστια ζυγαριά.
Ύστερα, ο Θεός Άνουβις ζύγιζε την καρδιά του
σε σχέση με το Φτερό της Αλήθειας της Μά’ατ, Θεά της Αλήθειας.
Και εάν είχαν το ίδιο ακριβώς βάρος, περνούσε στη μεταθανάτια ζωή.
Πίστευαν ότι στέλνονταν στον ουρανό να κατοικήσουν ανάμεσα στ’ αστέρια.
Εγώ νόμιζα ότι η Βίβλος των Νεκρών ήταν γεμάτη ξόρκια και μαγικές επικλήσεις.
Όχι, είναι πολλά περισσότερα.
Είναι ένας οδηγός για την αθανασία.
Είναι το κεντρικό χαρακτηριστικό της Αιγυπτιακής φιλοσοφίας.
Είναι... η τελική καμπή.
Τι; Πιστεύεις κι εσύ αυτές τις σαχλαμάρες, δηλαδή;
Αυτοί τις πίστευαν.
Πιστεύω ότι οι ιερείς αναπαριστούν αυτήν την τελετουργία.
Όλα αυτά είναι ασήμαντα εάν δε βγούμε από 'δώ.
Πρέπει να φύγουμε. Πάμε! Πάμε!
Τι βλέπεις;
Είναι αδιέξοδο.
Να πάρει!
-Τι ήταν αυτό; -Εσύ είπες να μην αγγίζουμε τίποτε.
Τι γίνεται πάλι;
Τι...;
Θα θαφτούμε ζωντανοί αν δε φύγουμε!
Ελάτε!
Προχωράτε! Άντε! Πιο γρήγορα!
-Nόρα! -Προσπαθώ!
Nόρα!
Nόρα, έλα!
-Έλα! -Μπαμπά, δε μπορώ να κουνηθώ!
Κόλλησα!
Παιδιά!
Μπαμπά!
Βοήθεια!
Κόλλησα! Βοήθεια!
Έλα! Δώσ΄μου--
Σάνι!
Ω, Θεέ μου! Ω, Θεέ μου! Σάνι!
Έλα, δώσ’ μου το χέρι σου. Δώσ’ μου το χέρι σου.
Έλα! Τράβα! Σάλευε τα πόδια σου!
Χριστέ μου! Έρχομαι να σας βοηθήσω!
Έρχομαι να σε βγάλω! Παιδιά!
Γαμώτο!
Όχι!
Όχι, όχι, όχι! Μη!
Σάνι!
Παιδιά!
-Ω, Θεέ μου! Όχι! -Βοήθησέ μας!
Ω, Θεέ μου!
Φύγετε! Σάνι...
Φύγετε!
Βοήθεια!
-Μπαμπά! -Δώσ’ το χέρι σου. Δώσ’ μου το χέρι σου!
-Βοήθα με! -Μονάχα μη--
-Προσπάθησε! -Μπαμπά!
-Τα καταφέρνεις. Έλα. Δώσ’ μου-- -Μπαμπά! -Σάλευε τα πόδια σου!
Έλα, γλυκιά μου! Συνέχισε τη συστροφή! Nόρα!
Σάνι!
Θα σε βγάλω! Παιδιά!
Έτσι. Έτσι μπράβο. Έλα. Έλα.
Νόρα, πιάσε το χέρι μου!
Έλα! Έλα, Νόρα!
Κουράγιο! Nόρα!
Το 'πιασα! Θεέ μου.
Έλα, σε κρατάω. Σ’ έπιασα, σε κρατάω.
-Τράβα! -Προσπαθώ.
Nόρα...
Δόξα τω Θεώ. Δόξα τω Θεώ.
Ω, Θεέ μου!!!
-Φίτζι! -Καθηγητά!
Ω, Χριστέ μου!
Εντάξει!
Λοιπόν, παιδιά. Φίτζι, πήγαινε στη γωνία.
Πιάσε το σκοινί. Θα σ’ το πετάξω. Εντάξει;
-Πιάσε την άκρη. Την έπιασες; -Ναι!
Τέλεια. Σάνι, κουράγιο, ερχόμαστε κάτω, εντάξει;
Πρόσεχε!
Περίμενε.
Πρόσεχε.
Πιάσου γερά. Πιάσου γερά.
Έτσι μπράβο. Μια χαρά.
Χριστέ μου. Είναι-- Δεν το πιστεύω.
Εντάξει.
Σήκωσε λίγο...
Εκεί. Καλύτερα τώρα; Είναι καλύτερα; Εντάξει.
Μόνο προσπάθησε να μην αναπνέεις βαριά, εντάξει;
Μεγάλες ανάσες, ναι.
Nόρα. Έλα στη θέση μου. Κράτα το κεφάλι της.
-Εντάξει. -Κράτα το κεφάλι της.
-Ω, Θεέ μου. -Θα σε βγάλουμε από 'δώ, εντάξει;
-Έτσι δεν είναι, παιδιά; -Ας δοκιμάσουμε.
Θα σε βγάλουμε, Σάνι.
-Κρατάς τα πόδια της; -Ναι, ναι.
-Εγώ κρατάω τους ώμους της. -Εντάξει.
Θα σηκώσετε εντελώς κάθετα, εντάξει; Με το τρία. Ένα,
δύο, τρία!
Σηκώστε. Άντε!
Σταματήστε! Σταματήστε!
-Εντάξει, εντάξει. -Δεν έχει επιτυχία.
Αν τη βγάλουμε, θα πεθάνει από αιμορραγία.
Εντάξει... Εντάξει.
Γαμώτο!
-Ας προσπαθήσουμε άλλη μία. -Όχι! Υποφέρει.
-Δώσ’ της λίγο χρόνο. -Ω, Θεέ μου...
-Ω, Θεέ μου. -Τι;
-Ω, Θεέ μου. -Χριστέ μου.
-Κράτα την. Κράτα την, κράτα την. -Ω, Θεέ μου!
-Σάνι! Προσπαθώ! -Κράτα την! Κράτα την!
-Προσπαθώ! -Κράτα την! Κράτα την ακίνητη!
-Δε μπορώ, δε μπορώ! -Δεν πρέπει να γυρίσει!
-Κράτα την! -Δε μπορώ!
Έπεσε σε--
-Σάνι; -Ω, Θεέ μου.
-Ω, Θεέ μου... -Ω, Θεέ μου.
Ίσως μπορέσω να βγάλω το πόδι της.
Εάν μπορέσω να το ελευθερώσω, ίσως καταφέρουμε να τη βγάλουμε.
-Φίτζι, αυτό ήταν. -Ω, Θεέ μου.
Όχι. Όχι, όχι.
Πρέπει να τη βγάλουμε.
Ω, Θεέ μου.
Tα πλάσματα μπορεί να επιστρέψουν ανά πάσα στιγμή. Πρέπει να φύγουμε τώρα.
Μπαμπά; Ο λαιμός σου.
Γαμώτο, είναι
-ίδιος με του σκαπανέα! -Πιθανότατα.
-Απλώς-- -Τι;
Γιατί, όμως, εκδηλώθηκε τώρα;
Οι μάσκες σταμάτησαν την έναρξη της μόλυνσης.
Για κάποιον λόγο, επιβραδύνθηκε η διαδικασία.
-Και γιατί δεν είπες τίποτα; -Τι σημασία θα είχε;
Αφού μολύνθηκα εγώ, τότε θα μολυνθούμε όλοι. Δεν έχει--
Συγγνώμη.
Λοιπόν, πρέπει να βγούμε από 'δώ μέσα αμέσως τώρα.
Αυτή είναι η μόνη επιλογή μας.
Είσαι καλά, Φίτζι;
-Ναι. -Ωραία.
Εκείνα τα πλάσματα... Νομίζω πως είναι γάτες σφίγγες.
Όπως το μνημείο;
Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι οι γάτες, όπως ο Μπαστέτ,
ήταν οι φύλακες του Κάτω Κόσμου.
Μπορεί να τις έβαλαν για να προστατεύουν όποιον βρίσκεται θαμμένος εδώ.
Από 'δώ.
Και πώς επέζησαν τόσα πολλά χρόνια χωρίς φαγητό και νερό;
Τρώγοντας η μία την άλλη.
Η κάθε γενιά έτρεφε την επόμενη. Όπως κάνουν οι αρουραίοι.
Τέλεια. Για να επιβιώσεις εδώ κάτω, δηλαδή, πρέπει να καταφύγεις στον καννιβαλισμό.
Έτσι πρέπει να εξηγείται η τοξικότητα του αέρα.
Βλέπω ένα άνοιγμα από πάνω μας.
Φίτζι, φέρε εδώ την κάμερά σου, χρειάζομαι φως.
Πώς είναι δυνατόν να επιστρέψαμε πάλι εδώ;
Ένας λαβύρινθος είναι.
Μισό λεπτό, περιμένετε. Ας σκεφτούμε σοβαρά και λογικά.
Λοιπόν, δε μπορούμε να πάμε από 'κεί, γιατί υπάρχει παγίδα με άμμο.
Και ξέρουμε ότι από εκεί είναι αδιέξοδο.
Ο δεκανέας Σαντίντ, όμως, κατάφερε με κάποιον τρόπο να μπει,
οπότε πρέπει σίγουρα να υπάρχει έξοδος.
Πώς μπορούμε να...;
Δείτε!
Ο Κοντούλης.
Αυτή η κεραία, ξέρετε, ίσως εξακολουθεί να εκπέμπει σήμα έξω.
-Τι σκέφτεσαι, λοιπόν; -Περίμενε λίγο.
Μπορώ να...
Μπορώ να συνδέσω την κάμερα με αυτό το καλώδιο, να καταγράψουμε ένα μήνυμα
και να το στείλουμε σε μία απ’ τις οθόνες έξω.
-Λες να πετύχει; -Αξίζει να προσπαθήσω. Δηλαδή,
δεν εγγυώμαι ότι θα το δει κάποιος, αλλά... θα βελτίωνε τις πιθανότητές μας.
Τι είναι αυτό;
-Κοίτα. -Έξοχα.
Λοιπόν, να είσαι σύντομος, καθηγητά.
Δεν ξέρω πόσο ακόμη μπορεί να διαρκέσει η μπαταρία της κεραίας.
Κι έχουμε, ξέρεις... κι εκείνα τα πλάσματα, τις γάτες.
Ας ελπίσουμε κάποιος να μπει στον κόπο να δει τις κασέτες όταν βρουν τον εξοπλισμό μας.
Εάν τον βρουν...
Είμαι ο Δρ Μάιλς Χόλντεν.
Και ήμουν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον.
Έχω παγιδευτεί στον χώρο ανασκαφής μαζί με την κόρη μου,
τη Δρ Νόρα Χόλντεν, και τον εικονολήπτη Τέρι Φιτζσίμονς.
Και χρειαζόμαστε βοήθεια.
Δύο από τα μέλη της ομάδας μας, ο μηχανικός Μάικλ Ζαχίρ
και η παραγωγός ντοκιμαντέρ Σάνι Μαρς, είναι νεκρά.
Η πυραμίδα αυτή, η οποία δε μοιάζει με κανένα άλλο κτίσμα
που έχω συναντήσει στη ζωή μου, δείχνει να έχει κατασκευαστεί με μοναδικό σκοπό
να εμποδίσει οτιδήποτε υπάρχει εδώ μέσα να δραπετεύσει.
Εάν έρθετε εδώ κάτω... φέρτε όπλα μαζί σας.
Καλό ήταν;
Ναι, ήταν καλό. Πολύ καλό.
-Το νιώσατε αυτό; -Ναι.
Λες και κάποιο κενό τραβάει τον αέρα έξω.
Τι είναι;
Κάτι υπάρχει από πίσω, νομίζω.
-Νομίζω πως είναι κάποια διέξοδος. -Και πώς το ξέρεις;
Δεν το ξέρω.
Πρόσεχε, καθηγητά.
Θυμήσου την τελευταία φορά που άρχισες ν’ αγγίζεις πράγματα.
Πώς το βρήκες;
Δεν πέρασα όλη μου τη ζωή σ’ ένα γραφείο, ξέρεις.
Ανατριχιαστικά πράγματα.
-Λες από 'δώ να ήρθε ο Σαντίντ; -Έτσι λέω.
Αυτό δε μοιάζει με τα Αιγυπτιακά εκθέματα του Bρετανικού Μουσείου, ε, παιδιά;
Αυτό πιθανώς να 'ναι κάποιος συνδετικός κρίκος με κάποιον αρχαιότερο πολιτισμό.
Λοιπόν...
-Πώς αισθάνεσαι, καθηγητά; -Θέλω να βγω από 'δώ μέσα.
Ναι.
Τι;
Νιώθεις...
Μήπως νιώθεις πιο άρρωστος ή...;
Ξέρεις κάτι; Δεν είχα και τόσο πολύ χρόνο να το σκεφτώ.
Μάλιστα...
Απ’ την αίθουσα με τις σκατούλες, στον τύμβο με τις γατούλες...
Κι εδώ σκατίλα μυρίζει.
Πιστεύεις ότι χτίστηκε για να λειτουργήσει ως φυλακή, καθηγητά;
Πολλοί ναοί στην αρχαιότητα
θεωρούνταν οι επίγειες κατοικίες των θεών.
Κάποιοι ήταν ευμενείς και δοτικοί.
Άλλοι, όπως οι θεοί που λάτρευαν οι Αζτέκοι, ήταν βίαιοι.
Τους φυλάκισαν
και μετά τους τάιζαν σε σταθερή βάση με ανθρωποθυσίες για να τους κατευνάζουν.
Θυσιάστηκαν χιλιάδες άτομα. Τους ξερίζωναν την καρδιά
και κλωτσούσαν τα πτώματά τους να πέσουν απ’ τα σκαλιά της πυραμίδας.
Τι θες να πεις, δηλαδή;
Αυτό που αντιμετωπίζουμε, ό,τι κι αν είναι, δεν είναι ευμενές και δοτικό.
Ναι, ας προχωρήσουμε όλο και πιο βαθιά στη διαολότρυπα.
Να μη μπορούν με τίποτα να βρουν τα πτώματά μας.
Γαμώτο.
Νομίζω ότι φτάσαμε στον πάτο της πυραμίδας.
Λοιπόν...
Τώρα πρέπει μόνο να βρούμε
το σωστό φρεάτιο διαφυγής.
Μπαμπά;
-Μπαμπά. -Τι;
Χριστέ μου.
Βρε, βρε, βρε.
-Δεν ήρθαμε εμείς πρώτοι εδώ. -Τι έπαθε αυτός;
Δείτε εδώ...
-Έι. -Τι;
Αυτό είναι σύμβολο των Ελευθεροτεκτόνων.
Αυτοί πρέπει να έσκαψαν το παρακλάδι της σήραγγας απ’ όπου μπήκαμε.
Ναι, έχει μια λογική.
Καλά, ναι, όλα αυτά είναι πολύ ενδιαφέροντα,
όμως το πρώτο μέλημά μας θα 'πρεπε να 'ναι η έξοδός μας από εδώ.
Οι Τέκτονες δεν είναι σημαντικοί.
Ήταν εξαίρετοι τυμβωρύχοι. Αφού αυτοί δε μπόρεσαν να βρουν κάποια διέξοδο...
-Να πάρει. -Τι;
-Δε μπορώ να διαβάσω. -Τι είναι αυτό;
Δώσ’ το σ’ εμένα.
Παιδιά, μπορούμε ν’ αφήσουμε τις ιστορικές μαλακίες για 5 λεπτά, παρακαλώ,
-και να φύγουμε από 'δώ; -Διάβασέ το!
Είναι ημερολόγιο.
Φίτζι, φώτισε λίγο εδώ.
"21 Μαΐου, 1897."
"Tο μονοπάτι που πήραμε κατά την είσοδό μας στην πυραμίδα έχει φραχτεί."
"Ίσως εντοπίσαμε έναν τρόπο διαφυγής στον νεκρικό θάλαμο."
Αυτή είναι η τελευταία καταχώρηση.
Κι αυτός εμένα μού μοιάζει να είναι ο νεκρικός θάλαμος.
Τότε, λοιπόν,
ίσως υπάρχει ένας τρόπος διαφυγής!
Έχεις δίκιο. Πρέπει να προχωρήσουμε. Δε θέλουμε να καταλήξουμε σαν--
-Μπαμπά! Μπαμπά! -Nόρα! Τρέξε!
Nόρα! Πάμε!
Όχι! Πρέπει να πάω πίσω!
-Όχι, δε γίνεται! -Πρέπει να γυρίσω πίσω!
Λυπάμαι, αλλά πρέπει να φύγουμε!
-Προχώρα! -Ω, Θεέ μου!
Τι; Όχι!
Όχι! Όχι!
Ω, Θεέ μου.
Δεν αντέχω...
Είναι νεκρός.
Είναι νεκρός...
Κάποιος σύρτης ή μηχανισμός πρέπει να υπάρχει, που τον βρήκε ο πατέρας σου.
Δεν ξέρω.
Δεν...
Ξέρεις κάτι; Δε γαμιέται.
Προτιμώ να τον αντιμετωπίσω μια και καλή, παρά να τρέχω να ξεφύγω όλη μου τη ζωή.
Έχεις αποτρελαθεί;
Nόρα, έλα τώρα.
Κοίτα πόσες δυσκολίες έχουμε περάσει!
Κάποιος θα βρει τις κασέτες μας.
Το λιγότερο που μπορώ να κάνω είναι να μάθει ο κόσμος ποιος με σκότωσε.
Τι έχεις πάθει;
Μόλις πέθανε ο πατέρας μου κι εσύ νοιάζεσαι μόνο να τραβήξεις πλάνα.
Δεν αφορά τα πλάνα, Nόρα.
Απλώς δεν ξέρω τι άλλο να κάνω.
Φίτζι, σε παρακαλώ, μη μ’ αφήνεις.
Φίτζι, σε παρακαλώ... Φίτζι!
Ω, Θεέ μου.
-Βοήθεια! -Είναι ακόμη ζωντανός...
Βοήθεια. Βοήθεια. Βοήθεια...
Όχι.
Nόρα...
Εγώ είμαι.
Δε μπορεί να συμβαίνει αυτό.
Όχι, δε μπορεί να συμβαίνει.
Είναι αδύνατον.
Είναι ο Άνουβις. Ή, αλλιώς, ο Καταβροχθέας.
Έβγαλε την καρδιά του πατέρα μου για να ζυγίσει την ψυχή του.
Τι είναι αυτά που λες;
Ο Άνουβις. Μισός άνθρωπος, μισός τσακάλι.
Έτρωγε τις καρδιές όσων έβρισκε ότι ήταν αμαρτωλοί.
Στη Βίβλο των Νεκρών,
η τελική δοκιμασία είναι η τελική πύλη πριν την ανάσταση ή την αιώνια καταδίκη.
Εάν υπάρχει κάποια διέξοδος, είναι μέσα σ’ αυτό το δωμάτιο.
Δεν έχουμε άλλη επιλογή.
Μπορούμε να μείνουμε εδώ και να πεθάνουμε, ή--
Ή να πεθάνουμε προσπαθώντας.
Ω, Θεέ μου, είναι ο στρατιώτης.
Έλα, Νόρα.
Λυπάμαι πολύ, μπαμπά.
Άντε, Νόρα, πιάσε τον πυρσό του.
Περίμενε.
Εδώ αναγράφεται η ιστορία του Όσιρι.
Του Όσιρι; Όχι, όχι, όχι. Εσύ είπες Άνουβις.
Ο Όσιρις ήταν ο πατέρας του
ή ο δημιουργός του.
Χρησιμοποιείται το ίδιο σύμβολο και για τις δύο λέξεις.
Οι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι ο Όσιρις ήλθε απ’ τους ουρανούς
και έφερε την αγροκαλλιέργεια και την εργαλειοποίηση--
Καταλαβαίνω ότι τα βρίσκεις συναρπαστικά όλα αυτά, εντάξει;
Αυτήν τη στιγμή, όμως, θα 'πρεπε να σκεφτόμαστε πώς θα βγούμε από 'δώ μέσα.
Αυτό προσπαθώ να σου πω.
O Όσιρις ήξερε ότι είχε έρθει ο καιρός να πεθάνει στη Γη
κι έτσι έβαλε να χτίσουν αυτήν την πυραμίδα για το ταξίδι του στη μεταθανάτια ζωή.
Nόρα, σου δίνω τον λόγο μου... Τα έχω καταγράψει όλα, εντάξει;
Μπορείς να κάτσεις να τα δεις μόλις βγούμε έξω.
Ο Άνουβις έστρεψε την οργή του προς τον λαό.
Έβαλε να θυσιαστούν εκατοντάδες άτομα,
ώστε να μπορέσει να ενωθεί με τον πατέρα του στη μεταθανάτια ζωή.
Καθώς η ψυχή του ήταν διεφθαρμένη, έψαχνε να βρει μια αμόλυντη...
Μια αγνή καρδιά, αν θες.
Ο μόνος τρόπος να περάσεις την τελική πύλη του παραδείσου.
Ο πατέρας μου είχε δίκιο. Η πυραμίδα αυτή έγινε φυλακή.
Την έκλεισαν οι Αιγύπτιοι για να ξεφορτωθούν τον ίδιο τον Θεό τους.
Nόρα, μας δίνει οποιοδήποτε στοιχείο για το πώς να βγούμε από 'δώ;
-Γράφει κάτι για κάποιον αστρικό χάρτη. -Τότε, πρέπει να το βρεις, εντάξει;
Γιατί ο φίλος σου ο Άνουβις θα επιστρέψει από λεπτό σε λεπτό!
Το φρεάτιο εξόδου υποδεικνύει το σημείο όπου οι νεκροί υποτίθεται ότι ανασταίνονταν.
Τότε, λοιπόν,
πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον 6 φρεάτια σ’ αυτήν την αίθουσα.
Πώς θα μάθουμε ποιο είναι το σωστό;
Τα αστέρια...
Κοίτα στην οροφή.
Φίτζι, κλείσ’ τον φακό σου.
Κοίτα στην οροφή.
Ανάμεσα στα ιερογλυφικά, όλες αυτές τις τελείες.
Αυτός είναι ο αστρικός χάρτης!
-Τι ακριβώς ψάχνουμε, λοιπόν; -Tο τετράεδρο.
Η τρίπλευρη πυραμίδα είναι επίσης το ιερο- γλυφικό σύμβολο για το άστρο του Σειρίου.
Κοίτα! Να το.
Tο πιο φωτεινό απ’ όλα.
Είναι ακριβώς πάνω απ’ αυτό το φρεάτιο.
-Αυτή πρέπει να είναι η έξοδος! -Εντάξει. Πάμε να δούμε, λοιπόν.
Έλα!
Αυτό εδώ πρέπει να 'ναι.
Κοίτα! Tο σχοινί. Από 'δώ πρέπει να μπήκε ο στρατιώτης.
Σ’ ευχαριστούμε, Λοχαγέ Αίγυπτε.
Λες αυτή η σκάλα να μας αντέξει και τους δύο;
Αυτό, μάλλον, θα το μάθουμε.
-Εντάξει. -Λοιπόν...
Ανέβα εσύ πρώτη. Ορίστε, πάρε την κάμερα.
Για παν ενδεχόμενο.
-Θα 'μαι ακριβώς πίσω σου. -Εντάξει, κράτα το λίγο.
Εντάξει.
-Είσαι εντάξει; -Ναι, μια χαρά.
Προσπάθησε να πατήσεις σ’ εκείνη την άκρη.
Δεν πρέπει ν’ απέχουμε πολύ ακόμα.
Γαμώτο! Ξανάρθε! Ανέβα, Νόρα! Σκαρφάλωνε!
Μην κοιτάς κάτω, Φίτζι! Ανέβαινε! Μην κοιτάς κάτω!
Γύρισε, που να πάρει! Ανέβαινε, Νόρα! Γρήγορα!
Άντε, Φίτζι, ανέβαινε!
-Ανεβαίνω! -Γρήγορα! Πιο γρήγορα!
Πιο γρήγορα!
Έλα, Φίτζι! Ανέβαινε! Έλα! Μην κοιτάς κάτω!
Ανέβαινε!
Φίτζι!
Βοήθεια!!! Βοήθεια!!!
Όχι!
Φίτζι...
Όχι!
Βοήθα με.
Βοήθησέ με...
Σε παρακαλώ, βοήθησέ με...
Βοήθησέ με, σε παρακαλώ.
Απόδοση Διαλόγων • T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™ • °°° Μόνο το καλύτερο είναι αρκετά καλό... °°°
• T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™ • Άψογα αποδοσμένοι & τέλεια συγχρονισμένοι Ελληνικοί υπότιτλοι