Yπότιτλοι sougadim
Μπορώ να σας φέρω κάτι άλλο σήμερα;
Ωραίο περιδέραιο.
Ευχαριστώ. Ήταν της γιαγιάς μου.
Η μαμά μου μου το έδωσε.
Όμορφο δαχτυλίδι, επίσης.
Ευχαριστώ.
Φαίνεται πολύτιμο.
Δεν το ξέρω αυτό.
Μα για μένα είναι όμως.
Το φοράω κάθε μέρα από τότε που μου το έδωσε.
Πότε έχεις ΠΗΤ;
Το Γενάρη.
Ξέρεις αν είναι αγόρι ή κορίτσι;
Όχι.
Είναι έκπληξη.
Μυστήριο.
Ναι.
Λοιπόν...
Να σας φέρω τα ρέστα.
Είναι όλα δικά σου.
Σας ευχαριστώ.
Ο Θεός να σας ευλογεί.
Κι εσένα.
Ευχαριστώ.
- Ναι; - Γεια.
Είμαι ο Ντάνιελ Κόουλμαν, απ'την "Αμοιβαίος Μηχανισμός".
Τι ψάχνεις;
Αν υπάρχει κάτι που θέλετε ειδικά να σημειωθεί
σε ανάγκη σωστής εκτίμησης, απλά ενημερώστε με.
Νόμιζα πως γι'αυτό ήσουν εδώ.
Είμαι εδώ για να διασφαλίσω την αξία του σπιτιού σας
ότι είναι πάνω κάτω αυτή που η εγγονή σας η Μπέθανι υποθέτει.
Οτιδήποτε όπως έπιπλα ή τέχνη. Ξέρετε, μικρά παράξενα κομμάτια...
- Σπάνια βιβλία πρέπει να είναι... - Σπάνια βιβλία;
Ναι.
Έλα. Ρίξε μια ματιά.
Πιστέυεις ότι έχω κάτι σαν αυτό να υπάρχει εδώ πέρα;
Δεν ξέρω. Πιθανώς ούτε εσείς το ξέρετε.
Θα πρέπει να φέρουμε κάποιον που ασχολείται περισσότερο με εκτιμήσεις
να έρθει και να μ'ενημερώσει ποια είναι η αξία.
Λοιπόν, το ίδιο το μέρος,
θα πρέπει ν'αξίζει περισσότερα λεφτά.
Τώρα, σίγουρα. Μα δεν έχει σημασία.
Ξέρετε γιατί;
Διότι απλά θα το διαλύσουν και θα το ξαναχτίσουν.
Μόλις το πέρασα αυτό. Και απ'τις δύο πλευρές.
Ακόμη ζεις εδώ, όμως.
Λοιπόν, τι υποτίθεται ότι πρέπει να κάνω, να μετακομίσω;
Επειδή έκλεισαν τα σημεία μου;
Φυσικά. Κόσμος έχει μετακομίσει για λιγότερα.
Μεγάλωσα την οικογένειά μου εδώ.
Η γυναίκα μου, τα δυό μου παιδιά.
Η γυναίκα μου πέθανε εδώ.
Δεν ήταν εύκολο. Και ξέρεις κάτι;
Είναι το σπίτι μου, κι ακόμα μ'αρέσει.
Τι γράφεις;
Μόνο αυτό, όσο καλύτερα μπορώ να καταλάβω,
τίποτα δεν έρχεται σε αντιδιαστολή με ότι η Μπέθανι υποστηρίζει ότι ήταν εδώ.
Της είπα, "Πάρε έναν σκουπιδοτενεκέ."
Υπάρχουν πράγματα που μπορεί να θέλει να κρατήσει.
Για συναισθηματικούς λόγους.
Λοιπόν, τότε θα πρεπε να είναι εδώ.
Θα ήταν εδώ. Θέμα τελευταίας στιγμής. Δε μπορούσα να επαναπρογραμματίσω...
Φυσικά. Θέμα τελευταίας στιγμής. Έπρεπε ν'αλλάξει το πρόγραμμά της.
Πώς και κανείς δε σκέφτηκε να με ρωτήσει αν μπορούσα ν'αλλάξω το δικό μου πρόγραμμα;
Ξέρεις, δεν υπάρχει ανάγκη. Στην πραγματικότητα, δεν χρειάζεται καν να είσαι εδώ.
Πολλές φορές δε με φέρνουν καν παρά μετά.
Μετά;
Μετά που θα έχω πεθάνει;
Αυτό, αχ...
Μπορείς να το αφήσεις αυτό. Δεν το έχω διαβάσει ακόμη.
Νόμιζα πως όλα ήταν σκουπιδια.
Λοιπόν, είναι, ή θα είναι.
Σε πειράζει αν σε τραβήξω μια φωτογραφία;
Γιατί;
- Δεν ξέρω. - Ελεύθερα.
Δεν είμαι κειμήλιο.
Ουάου.
- Τι, έσπασα την κάμερά σου; - Όχι.
Είναι φοβερή η λήψη.
Σ'ευχαριστώ.
Γιατί ψάχνεις ακόμα;
Δεν συνάδουν όλα τα πράγματα;
Όλα συνάδουν, κύριε Άσμορ.
Όλα είναι μαθηματικά σε συμφωνία
μ'ένα χήρο στα 80 του ο οποίος εισπράττει τη σύνταξή του κανονικά.
Κι αν όλα αποδειχθούν ότι είναι τίποτα;
Ακόμη κι έτσι θα πληρωθείς;
Ακόμη κι έτσι θα πληρωθώ.
Ο επόμενος τύπος, ο εκτιμητής,
παίρνει μόνο ένα ποσοστό απ'ότι αξίζουν αυτά τα πράγματα.
Μα έρχεται μόνο αν εγώ ορίσω ότι αξίζει.
Και αξίζει;
Υπάρχουν μερικά κομμάτια που πρέπει να τα κοιτάξει.
Λοιπόν.
Τότε δεν είναι όλα σκουπίδια, έτσι δεν είναι;
Σ'ευχαριστώ που με δεχτήκατε, κύριε Άσμορ.
Έϊ, δυνατή χειραψία, φιλαράκο.
Κανείς δε δίνει χέρια πια.
Μπορεί να ξαναέλθεις;
Όχι, δεν το νομίζω.
Μπορείς να το πάρεις αυτό. Μπορείς να το έχεις.
Νομίζω ότι το έχω ήδη διαβάσει αυτό.
Καλή σας μέρα.
Το ήξερα ότι δε θα ήταν ικανός να το διαχειριστεί αυτό από μόνος του.
Το ήξερα.
Το ήξερα ότι δε θα ήταν ικανός να ψάξει όλα του τα πράγματα.
Θέλω να πω, κανείς δε θα πετάξει εκεί πέρα να το κάνει γι'αυτόν.
"Ευχαριστώ, Μπέθανι."
Πρέπει να καταλάβεις όμως από που προέρχεται.
Δε θέλω να καταλήξουμε με κάθε ένα μικρό πράγμα...
Δε μιλούσα για κάθε ένα κομμάτι.
Μιλούσα για ένα πράγμα, εντάξει;
Μόνο... μόνο ένα πράγμα που θα μπορούσε ίσως να πει,
"Έϊ, αυτό σημαίνει πολλά για μένα, και θα ήθελα να το έχεις."
Μόνο ένα πράγμα. Δε χρειάζεται να είναι καν αξίας.
Θα μπορούσε ακόμη να υπάρχει κάτι.
Συνιστώ μια καθοδήγηση μ'έναν εκτιμητή.
Πιθανώς δε μπορώ να είμαι εκεί, μα εσείς παιδιά πρέπει να είστε εκεί γι'αυτό.
Τίποτα σημαντικό, αλλά...
Ξέρεις, με τύπους σαν τον παππού σου,
πάντοτε υπάρχει η πιθανότητα πως κάτω από περιοδικά 10 χρόνων,
υπάρχει ένα τραπέζι που αξίζει $10,000.
Δε μ'αρέσει να σκέφτομαι ότι ο παππούς μου θα πεθάνει.
Πραγματικά, αληθινά δε μ'αρέσει.
Και με το να είσαι εσύ εδώ μπορεί μόνο να ενισχύσει την αίσθηση πως...
κάποια στιγμή σύντομα αυτό θα συμβεί.
Κάθησε.
Ευχαριστώ.
Οπότε ας πούμε ότι όντως αποφασίζει πως υπάρχει κάτι που θέλει να απονείμει.
Ενόσω όλα είναι συγκεχυμένα, πρέπει να κάνω την ερώτηση:
Υπάρχει κάτι που ν'αξίζει κάτι;
Τι, εμ...
Τι θες απ'τον παππού σου;
Δεν πιστεύω ότι έχει μείνει και τίποτα.
Εννοώ, τα πήρα όλα. Ή ο μπαμπάς.
Και δε θα μπορούσα πραγματικά να πω
πότε όλο αυτή η "αν το θες, πάρτο" στάση ξεκίνησε.
Μα, φίλε, θα σου πω.
Όλη αυτή η "δε μπορείς καν να περιμένεις μέχρι να πεθάνω" περίοδος ξεκίνησε
ακριβώς περίπου τη χρονική στιγμή που πέθανε η γιαγιά.
Δεν είναι πολύ γενναιόδωρος άνθρωπος.
Ειλικρινά...
Νομίζω πως μάλλον έχει δίκιο.
Είναι όλα απλά σκουπίδια, ξέρεις.
Έχουν απλά γίνει όλα ένα μέρος της διακόσμησης του μέρους.
Γι'αυτό είναι τόσο εύκολο γι'αυτόν να είναι...
περικυκλωμένος απ'αυτά.
Δεν πιστεύω πως κάθε συγκεκριμένο πράγμα έχει μια ιδιαίτερη σημασία,
μια ξεχωριστή σημασία.
Μα δε σημαίνει πως δεν έχει σχέση.
Ξέρεις; Απλά...
Είναι κάπως, εμ...
κάπως στη μέση.
Ξέρεις;
Ίσως αυτό είναι, εμ,
ένα απ'τα πλεονεκτήματα του να ζεις μια μακρά ζωή...
είναι ότι παραμεγαλώνεις την συνήθεια να αναθέτεις συναισθηματική σημασία
σ'ένα κομμάτι χαρτί.
Λοιπόν, πρέπει να είμαστε όλοι πολύ τυχεροί.
Δε χρειάζεται να παραμεγαλώσεις τίποτα.
Εγώ, ούτε κατά διάνοια δεν είμαι το άτομο που θα πει στον κόσμο
ότι είναι σοφό να συσσωρεύει περισσότερα πράγματα στα σπίτια τους,
μα πρέπει να παραμείνεις ανοιχτή στην πιθανότητα πως κάτι...
θα μπορούσε να είναι οτιδήποτε...
του παππού σου που του έχει παραμείνει απαρατήρητο για χρόνια.
Κι εσύ...
ίσως για πάντα.
Που δεν έχει ανακαλυφθεί.
Ένα κουτί από ερωτικά γράμματα.
Ημερολόγια.
Φωτογραφίες.
Ζωές που έζησαν.
Οπότε όλο πέφτει σε μένα επειδή μένω πιο κοντά;
Απ'ότι φαίνεται έτσι λειτουργεί.
Είναι τυχερός που είσαι κοντά.
- Θα σας συνοδέψω έξω. - Ναι.
- Έϊ. Χάρηκα. - Ω.
- Σ'ευχαριστώ. Καλή σου μέρα. - Ευχαριστώ.
- Όλα θα πάνε καλά. - Ευχαριστώ.
Ω! Είσαι ο ασφαλιστής;
Ντάνιελ Κόουλμαν. Πρέπει να είσαι η Έλεν Γκριρ.
Ναι.
Θα σε προσκαλούσα μέσα, με δεν υπάρχει "μέσα."
- Οπότε; - Λυπάμαι πολύ.
Ναι. Αυτό είναι το σπίτι μου.
Αυτή είναι η κουζίνα μου.
Αυτό είναι το σαλόνι.
Αυτό είναι το μπάνιο εδώ.
Οπότε, αχ, τι συνέβη;
Ξέρεις...
ήμουν πολύ τσαπατσούλα σχετικά...
με την αλλαγή των μπαταριών στο σύστημα συναγερμού πυρόσβεσης.
Ο Νεντ πάντοτε ήταν αυτός που το έκανε.
Εγώ περίμενα μέχρι που άκουγα το χτύπημα και μετά έλεγα,
"Ω, οι μπαταρίες πρέπει ν'αλλαχθούν."
Μα εκείνος το έκανε προτού αρχίσουν να χτυπάνε.
Κάθε 90 μέρες, όπως λέει στη συσκευασία.
Μα είμαι καλύτερα τώρα. Έπρεπε να μάθω πως να το κάνω.
Οπότε, το πυροσβεστικό σώμα ακόμη δε γνωρίζει
αν ήταν απλά, δηλαδή, μια σπίθα που πήγε στραβά
ή, ξέρεις,
ένα ρολό τουαλέτας που ξέμεινε πολύ κοντά στη φλόγα εναύσματος,
ή τέτοια πράγματα.
Πιθανώς το ξέρεις αυτό ήδη.
Λοιπόν, οι λεπτομέρειες, είναι βοηθητικές.
Εντάξει.
Γνωρίζεις γιατί το πυροσβεστικό σώμα άργησε τόσο;
Κάτι σχετικά με μια ηλεκτρική δυσλειτουργία.
Ω. Τους κάλεσαν, δηλαδή, 20 λεπτά
προτού έρθουν σπίτι οι Ο'Μπράϊαν, στις 11:00 μ.μ.
Ο χρόνος ανταπόκρισης υποτίθεται ότι είναι... Ω, δεν ξέρω.
Καταλαβαίνω.
Όταν ο αέρας πήρε τη φωτιά στους Ο'Μπράϊαν...
ήταν όταν είχα αυτή τη στιγμή.
Ξέρεις, απλά ένα απαίσιο συναίσθημα.
Ήξερα...
ότι έπρεπε να πάω μέσα να κάνω αυτό το πράγμα
που ο κόσμος αναρωτιέται γι'αυτό ολόκληρη τη ζωή τους.
Ν'αποφασίσω τι να πάρω από ένα κτίριο που καίγεται.
Θέλω να πω, είναι ευκολότερο όταν είναι μόνο μια υποθετική ερώτηση...
σε σχέση με όταν βλέπεις το...
το δέντρο...
που αγγίζει και το δικό σου αλλά και το σπίτι δίπλα
να καίγεται.
Είναι απλά χάος εκείνη τη στιγμή.
Ο κόσμος στις αυλές του, να ουρλιάζει.
Η αστυνομία ήταν εδώ, μα ήταν καλό αυτό.
Αυτοί ήταν που μπήκαν μέσα μετά από μένα.
Ήμουν, δηλαδή, ένα λεπτό μες στο σπίτι μου...
προτού έρθουν αυτοί και με βγάλουν έξω.
Μου έμοιαζε σαν 10 δευτερόλεπτα.
Λοιπόν, τα δαχτυλίδια και τα σουβλιά ανήκαν στην προγιαγιά μου.
Στεκόμενη εδώ έξω, ήταν το πρώτο πράγμα που φωτογράφισα.
Το έκανα σα να μην ήταν καν μια συνειδητή απόφαση.
Οπότε τώρα είμαι πάνω,
και ήδη μπορώ ν'ακούσω την αστυνομία να καλεί το όνομά μου.
Είναι μέσα, κάτω.
Οπότε, δε θα ήταν έξυπνο
για μένα να πάρω όλο το μπαούλο;
Ω, Θεέ μου. Δεν ξέρω. Δε μπορώ να σου πω γιατί.
Ήξερα πως αν έπαιρνα οτιδήποτε άλλο, έπρεπε να είναι τώρα.
Απ'αυτό το δωμάτιο, την κρεβατοκάμαρά μας.
Και τότε ήταν που...
είδα αυτό πάνω στην κορνίζα.
Ήταν η μπάλα μπέϊζμπολ του Νεντ.
Δεν ήταν παίχτης ή κάτι τέτοιο.
Ήταν μόνο οικογενειακή ιστορία.
Η μπάλα.
Ο πατέρας του την έδωσε. Είναι απ'τη δεκαετία του '40.
Ξέρεις;
Αν με ρωτούσες τώρα ποιος κέρδισε ποιο παιχνίδι μ'αυτήν, δε θα μπορούσα να σου πω.
Ήταν απλά "η μπάλα."
Πάντοτε μιλούσε γι'αυτήν με τέτοια περηφάνεια.
Τέτοια αξία.
Εμ...
Ήταν ένστικτο. Χωρούσε στην τσέπη μου.
Τότε ήταν που μπήκαν και με πήραν.
Όταν πέθανε ο Νεντ...
εμ, το πρώτο πράγμα που ο Χένρι, ο γιος μου,
είπε ήταν, "Κι η μπάλα;"
Θέλω να πω, όταν καθίσαμε να εξετάσουμε την περιουσία, ξέρεις.
Είπε, "Τι θα γίνει με τη μπάλα;"
Την ήθελε.
Ήταν το πατρογονικό του δικαίωμα, κατά τη γνώμη του.
Εγώ είπα, "Λοιπόν, θα μπορούσε να την έχει,"
αλλά χρειαζόμουν απλά να συνεχίσω να την προσέχω για λιγάκι.
Δεν ήμουν έτοιμη να μην τη βλέπω εκεί.
Ήταν σε κάποιο εξέχων σημείο σε κάθε σπίτι που αλλάζαμε.
Είπα στον Χένρι όταν μετακόμισα, ότι θα ήταν δική του.
Διότι ήξερα πως αυτό το σπίτι, τελικά, θα ήταν πάρα πολύ για μένα.
Απλά δεν ήξερα ότι δε θα υπήρχε κανένα "τελικά."
Θα μπορούσε ν'αξίζει περισσότερα απ'το σπίτι.
Για λόγους διεκδίκησης.
Αν είναι ασφαλισμένο και το είχες αφήσει πίσω,
θα σου έγραφα μια επιταγή την επόμενη εβδομάδα για το ποσό των, αχ...
Λοιπόν, θα ήταν σημαντικό.
Αχ.
Τα πράγματα που είχαν σημασία περισσότερο σε μένα, στα παιδιά, χάθηκαν.
Μα έχω τη μπάλα του Νεντ.
Δεν το καταλαβαίνω ή γνωρίζω τι να κάνω μ'αυτό.
Το έχω.
- Έλεν; - Ω, γεια.
Από δω η κυρία Σίνγκερ. Τζέϊν Σίνγκερ. Αυτός είναι ο ασφαλιστής.
Ω, χαίρομαι πολύ που σας γνωρίζω. Θα θέλατε κι οι δυό σας να έρθετε και να πιείτε μια κούπα καφέ;
Ήμασταν ευγενικοί το να παίζουμε το κέντρο υποδοχής αυτές τις μέρες.
- Ω, θα ήταν ωραίο. Εντάξει. - Καλά; Ω, καλώς.
- Ευχαριστώ. - Ω, χαρά μας. Θ'αφήσω την πόρτα ανοιχτή.
Εντάξει. Σ'ευχαριστώ, Τζέϊν.
Η ασφάλεια καλύπτει το σπίτι, το αυτοκίνητο, τα πράγματα αξίας.
Είναι τα πράγματα που έμειναν απέξω.
Μείναμε εδώ, εμ, μόνο πάνω από 4 χρόνια.
Δηλαδή η ανακατασκευή κι ο καθαρισμός και το ενέχυρο στα παιδιά
έγινε τότε.
Δεν πήραμε το χειρότερο απ'αυτό.
Έλεν, δε... δε μπορώ να φανταστώ πως είναι για σένα.
30 χρόνια.
Μετακομίσαμε εδώ όταν η Λίζα ήταν τριών
κι ο Χένρι ήταν επτά.
Παρουσιάστηκε τίποτα;
Λοιπόν, ήμασταν πολύ τυχεροί
διότι ο Ράϊλι είχε ένα χρηματοκιβώτιο στο γραφείο του.
Κι όχι μικρό. Ήταν περίπου τόσο μεγάλο.
Και τα πολύτιμα αντικείμενα μας και αναντικατάστατα οικογενειακά μας κειμήλια, και, εμ...
Τα...
Τα χαρτιά μετανάστευσης της οικογένειας. Πράγματα πάνω από 100 χρονών.
Τα βάλαμε όλα εκεί μέσα. Δόξα τω Θεώ.
Ήταν δώρο στη γιορτή του πατέρα.
Κάπως επιπόλαιο, μα το ήθελα.
Πάντοτε ονειρευόμουν να έχω μια ωραία μελέτη μ'ένα χρηματοκιβώτιο.
Λοιπόν, όταν πήρα τη μελέτη, μου αγόρασαν το χρηματοκιβώτιο.
Ήταν κυρίως διασκεδαστικό.
Λατρεύω να πατάω τα κουμπιά και...
να επαναρυθμίζω τον κωδικό από βαρεμάρα.
Ποτέ δεν ονειρεύτηκα ότι θα φαινόταν χρήσιμο.
Συνήθως ακούω τον κόσμο να μοιρολογεί πως ποτέ δεν μπήκαν στον κόπο να το κλειδώσουν.
Αυτό που περιγράφεις είναι στην πραγματικά κάπως ασυνήθιστο.
Όχι ότι υπήρχε κάτι ακραίας χρηματικής αξίας,
πέρα απ'τα δαχτυλίδια μου και τ'ασημικά μου.
Μα ξέρεις πως είναι. Είναι τα προσωπικά πράγματα.
Προσωπικά πράγματα.
Χαίρομαι πραγματικά που τα βάλαμε εκεί μέσα.
Είναι εντάξει. Συνηθίζαμε να κρύβουμε μικρές εκπλήξεις εκεί μέσα.
Σαν... σαν αστείο.
Οπότε αν κάποιος χρειάζεται κανένα κουκλάκι με κινητό κεφάλι απ΄το Ολ Σταρ Γκέϊμ του 1995,
η Άννα έβαλε δύο εκεί για να μ'εκδικηθεί μια μέρα πριν την πυρκαγιά.
Δε θα 'πρεπε να γελάω.
Λοιπόν...
- Δε θα 'πρεπε να την κάνουμε. - Όχι. Μην είσαι χαζούλα.
Σας παρακαλώ, μείνετε, όσο θέλετε.
Μένουμε περίπου 80 χιλιόμετρα μακριά, με την κόρη μας.
Είστε... Είστε ευπρόσδεκτος να μείνετε.
Έχω μπροστά μου οδήγηση. Σ'ευχαριστώ.
- Ντάνιελ, μπορώ να σε ρωτήσω κάτι; - Παρακαλώ.
Τι χρειάζεται ένα άτομο να καταλάβει όλα αυτά;
Με όλο το σεβασμό στην Έλεν...
είναι αρκετά κοινό, σωστά;
Ξεκάθαρα δεν ακούς πράγματα που δεν έχεις ξανακούσει.
Απλά κάθεσαι εκεί. Σχεδόν δεν αντιδράς καθόλου σε τίποτα απ'αυτά...
- Τζιμ, σε παρακαλώ. Είναι αγενές αυτό. - Όχι.
Είναι εντάξει. Καταλαβαίνω.
Έχεις δίκιο.
Είναι καλύτερα να μην αφοσιώνεσαι τρομερά.
Δεν είμαι γιατρός ή κάτι τέτοιο.
Η εγγύτητά μου στην τραγωδία είναι λιγάκι πιο μακριά
από κάποιον που αληθινά πρέπει ν'αναπτύξει έναν φραγμό.
Μα για να είμαι ειλικρινής...
ποτέ δε με πληγώνει προσωπικά.
Και ποτέ δεν παλιώνει.
Κάθε ιστορία έχει λεπτομέρειες που δεν έχω ακούσει ποτέ.
Κάθε άτομο που μιλάω, μου μαθαίνει και κάτι καινούριο.
Δεν είναι πολλοί άνθρωποι που το λένε αυτό για τις δουλειές τους.
Ποτέ δε θα αντικαταστήσεις τα πράγματά σου.
Ή τις ζωές.
Αλλά...
βρίσκω κάτι...
μαγνητικό...
το να μιλάω σε άτομα σαν εσένα,
που θα μπορούσαν εύκολα να έχουν παγιδευτεί μέσα σ'ένα φλεγόμενο σπίτι...
και το ξέρουν.
Ή σε άτομα που νιώθουν κάποια ανακούφιση
ότι τα υπάρχοντά που έχουν μαζέψει έχουν αποφύγει παρόμοιες τύχες.
Κι εδώ είναι η ουσία.
Κανείς δε θέλει να μιλάει σε μένα.
Και νομίζω γνωρίζοντάς το αυτό...
κάνει τη δουλειά μου πολύ πιο εύκολη.
Ζωές που έζησαν.
Έϊ, μαμά. Είμαστε έτοιμοι να την πέσουμε για ύπνο.
Χρειάζεσαι τίποτα άλλο γι'απόψε;
Όχι, ευχαριστώ.
Όλα καλά;
Τι σκέφτεσαι;
- Καληνύχτα, μαμά. - Καληνύχτα.
Καληνύχτα.
Ποτέ δε θα μπορέσεις να με πιάσεις!
Έϊ, αγόρια, ηρεμήστε. Σσσσ, σσσσ, σσσ.
- Νάσαι. - Γεια.
Ήθελα να σε ρωτήσω. Εμ...
Αυτή η φωτογραφία των Χριστουγέννων στον ξενώνα,
είναι το 2008;
Αχ, στην πραγματικότητα, νομίζω ήταν το 2010.
Ω. Ναι.
Την κοιτούσα το πρωί όταν ξύπνησα.
Οι διακοπές ήταν ωραίες εδώ, όμως.
Ω, ναι. Αλλά...
Λοιπόν, μ'αρέσει να έρχομαι εδώ να βλέπω τ'αγόρια.
Αλλά, ξέρεις, ο Νέντ ποτέ δεν έκανε Χριστούγεννα εδώ.
Το... θέλω να πω, αγόρασες το σπίτι μετά που ήταν εδώ.
Είναι αρκετός καιρός που...
Απλά υπέθεσα ότι τελέιωσα με το να τα παρατάω.
Τώρα το πρωί συνειδητοποίησα...
περισσότερο να τα παρατήσω.
Είναι το δεύτερο Σάββατο. Ξέρεις, είχαμε κάρτες δεύτερου Σαββάτου.
Οπότε φαντάζομαι δεν θα υπάρχουν άλλες κάρτες με φίλους στο σπίτι μου.
Μμμμ. Αλλά οι κάρτες είναι ελαφριές.
Μπορείς να τις πάρεις παντού.
Ναι.
Μα δεν...
έχει να κάνει με τις κάρτες.
Εντάξει. Σ'ευχαριστώ.
Δεν το εννοούσα έτσι.
Θα μπορούσες να με ξεγελάσεις.
Δεν είμαι αναίσθητος.
Αντιδράς απλά επειδή φοβάσαι ότι είναι αναπόφευκτο.
Υποβοηθούμενη ζωή;
Είναι εντελώς ανεξάρτητα εξοχικά.
Μα σε μια εγκατάσταση με υπαλλήλους, προσωπικό.
Μόνο αν χρειάζεσαι οτιδήποτε ή θέλεις κάτι.
Ακόμη και μια βόλτα κάπου. Μερικές φορές μπορεί να μη θέλεις να οδηγήσεις εσύ.
Μ'αρέσει να οδηγώ. Είμαι μια χαρά να οδηγάω μόνη μου.
Πρέπει να το έχεις σκεφτεί για το που θα μείνεις.
- Τα λεφτά της ασφάλειας είναι... - Ναι, έχεις δίκιο.
Είναι πολλά. Είναι αρκετά.
Μα είσαι φτωχή από μετρητά.
Είμαι συνηθισμένη να έχω το δικό μου σπίτι.
Λοιπόν, το σπίτι σου κάηκε,
και δε μπορείς να ζήσεις εκεί πια!
Δεν ήθελα να φωνάξω. Μα έλα.
Μαμά, τα πράγματα δεν είναι τα ίδια όπως ήταν πριν.
Τα πράγματα έχουν αλλάξει. Χρειάζεσαι ένα σχέδιο. Χρειαζόμαστε...
Λοιπόν, ξέρεις, μπορώ να πουλήσω μερικά πράγματα.
Σταμάτα. Μην πουλήσεις τίποτα.
Θέλω να πω, μόνο τα κοσμήματα είναι...
Δεν το θέλεις.
Θέλω να πω, η Λίζα ίσως, αλλά...
Μπορούμε να σε φροντίσουμε εμείς.
Mόλις τώρα έλεγες ότι δε θα με φροντίσεις.
Δεν είπα αυτό. Και το ξέρεις ότι δεν το είπα.
Αυτά σου ανήκουν.
Η Λίζα τα θέλει.
Ποτέ δεν το παραδέχθηκε πόσο πολύ τα θέλει.
Πίστεψέ με.
Είσαι ακριβώς σαν αυτόν.
Πάντοτε μου έλεγε τι να κάνω.
Σ'αγαπάω, μαμά.
Μην αισθάνεσαι ότι έχεις όριο στο πόσο μπορείς να μείνεις εδώ.
Ευχαριστώ.
Απλά χρειάζεται περισσότερο χρόνο.
Πρέπει να το επεξεργαστεί.
Το ξέρω, μα πόσο χρόνο;
Πρέπει να καταλάβει μέχρι τώρα
πως προσποιούμενη ότι τα πράγματα με κάποιο τρόπο θα γυρίσουν πίσω έτσι όπως ήταν πριν είναι γελοίο.
Είναι μια γριούλα
που πέρασε δεκαετίες ασχολούμενη μ'αυτά τα αντικείμενα.
Ακόμη σκέφτεται τον εαυτό της ότι ζει μέσα ή με αυτά τα αντικείμενα.
Απλά εύχομαι να μπορούσε να είχε πάρει περισσότερα απ'τα πράγματα του μπαμπά.
Τότε ίσως δε θα ένιωθε τόσο ελεύθερη.
Ξέρεις, μου είπε ότι τα κούτσουρα στο τζάκι
είχαν ακόμη προσάναμμα από κάτω τους και τέτοια
- απ'την τελευταία φωτιά που είχε ανάψει ο μπαμπάς σου. - Mμ-μμμ.
Πιστεύει ότι επειδή ήταν εκεί για 10 χρόνια,
με κάποιο τρόπο χειροτέρεψαν τη φωτιά, σαν βόμβα.
Το λάτρευε το τζάκι.
Λάτρευε τα πάντα.
Με το που έφυγε ο μπαμπάς, ποτέ δεν επέτρεψε να χρησιμοποιηθεί το τζάκι.
Η φωτιά του μπαμπά.
Η τελευταία φωτιά που είχε ανάψει.
Τι απογοήτευση.
Την ξέρω.
Ξέρω ότι δε μπορεί να έχει τα μισά κοσμήματα
χωρίς να σκέφτεται τα άλλα μισά.
Δε μπορεί να έχει το αυτοκίνητο χωρίς να σκέφτεται όλα μες στο γκαράζ.
- Δε θα τα ξεφορτωθεί. - Είναι υπαινικτική.
Το ξέρω πως ποτέ δε θα τολμούσε.
Είναι πολύ προσκολλημένη με όλα όσα συμβολίζουν.
Είναι ακριβώς όπως η μπάλα του.
Είναι κάτι που δεν έχει νόημα γι'αυτήν
αλλά πως δεν έχει την ικανότητα να αποκολληθεί απ'αυτό.
Όχι.
Θα ξέρω στα σίγουρα
ότι την ημέρα που θα σκεφτεί σοβαρά να ξεφορτωθεί τα κοσμήματα ή τη μπάλα
θα είναι η μέρα που θα φάω το καπέλο μου.
Σχεδόν ευχόμουν να μπορούσε.
Θα ήθελα τη μπάλα, ακριβώς όπως η Λίζα θα ήθελε όλα τ'άλλα.
Μα για χάρη τη μαμάς,
σχεδόν εύχομαι να ξεφορτωθεί τα πράγματα.
Θα τα σέρνει τριγύρω μαζί της, σαν βάρος;
Θα ήμουν πιο χαρούμενος γι'αυτήν να τα ξεφορτωθεί όλα.
Ράϊλι;
Γεια. Η Έλεν είμαι.
Ελπίζω να μη σε ξύπνησα.
Συγγνώμη που παίρνω τόσο αργά.
Ω, καλά.
Άκου, εμ...
Ήθελα να σε ρωτήσω για εκείνον τον κύριο
που ανέφερες τις προάλλες,
τον μεταπωλητή που βρήκε η κόρη σου.
Εκτιμητής. Κατάλαβα. Ναι.
Ω, φυσικά.
Και τον βρήκες πραγματικά χρήσιμο;
Στο Λας Βέγκας;
Ω.
Α-χα.
Λοιπόν, όχι, δε θα...
Δε θα έστελνα τίποτα πραγματικά πολύτιμο με το ταχυδρομείο ούτε κι εγώ.
Λοιπόν...
Δεν... δεν είμαι σίγουρη.
Δεν είναι καθορισμένο ακόμα. Απλά...
Λοιπόν, ξέρεις, απλά σκέφτηκα πως...
Τι θα μπορούσε να πειράξει αν του έκανα μια κλήση να δω τι λέει, σωστά;
Εντάξει.
Ναι, ευχαριστώ πολύ, ε;
Κι άκου, πες στην Άννα... Ξέρεις, δώστης την αγάπη μου.
Εντάξει. Σ'ευχαριστώ.
Αντίο.
Αυτά είναι τα υπόλοιπά μας.
Των ζωών μας, πολλών μορφών.
Συναισθηματικά.
Σωματικά.
Αυτά είναι τα χειροποίητά μας.
Οι ουλές μας.
Αντικείμενα.
Αναμνήσεις.
Πράγματα που είναι χειροπιαστά.
Αξιομνημόνευτα.
Ζούμε τις ζωές μας και ρωτάμε...
"Τι αφήνουμε πίσω;"
Όταν κοιτάξουμε τις φωτογραφίες γι'αρκετή ώρα,
ξαναεμφανίζονται.
Ποιά είναι η αξία των πραγμάτων;
Μπορεί αυτό που κρατάμε στα χέρια μας να είναι το ίδιο...
μ'αυτό που κρατάμε στις καρδιές μας;
Εμ, γεια σας, κύριε Μπλιμ. Είμαι η Έλεν Γκριρ...
και καλώ για να επιβεβαιώσω τι ώρα θα ήταν καλά για να συναντηθούμε.
Μπορώ να σας βοηθήσω;
Είμαι η Έλεν Γκριρ.
Ω, ναι. Ω, Θεούλη μου. Λυπάμαι πολύ. Φυσικά.
Χαίρομαι που σας γνωρίζω.
- Γεια. Καλωσήλθατε. - Σας ευχαριστώ.
Γουίλ Μπλιμ. Ελάτε μέσα, παρακαλώ.
Αχ, καθήστε. Για να δούμε τι έχετε εδώ.
- Το ξέρω ότι είναι πολλά. - Είναι πολλά.
Σωστά;
Τα περισσότερα πράγματα που παίρνω είναι από ανθρώπους σαν εσάς.
Μα παίρνω επίσης, ξέρετε, από κάποια συνέδρια,
και, αχ, ξέρετε, από ταξίδια που παίρνω κι από άλλα μαγαζιά, ότι έχουν.
Και μερικές φορές οι οικογένειες των παιχτών φθάνουν...
- Παρακαλώ, παρακαλώ, καθήστε. - Σας ευχαριστώ.
Μα ειλικρινά, κυρίως η φήμη μου, σ'αυτό το σημείο,
έχει κάνει όλη τη δύσκολη δουλειά, οπότε...
Αχ, για να ρίξουμε μια ματιά σ'αυτό που έχετε.
Οι άνθρωποι της ηλικίας μου έρχονται στο Λας Βέγκας
να τζογάρουν τις συντάξεις τους και τις αποζημιώσεις μιας ζωής.
Mμ-μμμ.
Λοιπόν, εσείς έχετε έρθει να ξεφορτώσετε τον εαυτό σας με διαφορετικό τρόπο, ε;
Οπότε, γιατί δε μου λέτε...
πως το βρήκατε αυτό.
Εμ, ο πατέρας του συζύγου μου το πήρε,
εμ, απ'τον πατέρα του.
Και νομίζω του δόθηκε σε κάποιο παιχνίδι.
Κι είναι στην οικογένεια από τότε.
Χα. Λοιπόν, τα καλά νέα είναι ότι μπορώ σχεδόν να σας εγγυηθώ ότι είναι αυθεντικό.
- Ναι. - Εμ, ξέρετε, δεν υπάρχουν πολλά πράγματα σαν αυτό
που είναι σε οικογένειες από γενιά σε γενιά και καταλήγουν να είναι απομιμήσεις.
Ναι. Γιατί αυτό;
Λοιπόν, ειλικρινά, κάτι σαν αυτό,
ήταν απλά πιο ειλικρινά χρόνια τότε.
Δεν υπήρχαν πολλά λεφτά για να βγάλεις από συλλογές.
Αυτού του είδους τα πράγματα.
Το μόνο πράγμα για το οποίο γενικά πρέπει να είμαστε προσεκτικοί είναι μια κατάσταση σαν αυτήν,
όπου κάποιος πεθαίνει.
Περνούν τα πολύτιμά της, κι είναι κυρίως τέχνη.
Ξέρετε, δε μπορώ απλά να πέσω έξω 10,000, $20,000 έξω
σε κάτι που μπορεί ν'αποδειχθεί ότι είναι ψεύτικο.
- Ω, όχι, δεν υπάρχει περίπτωση. - Φυσικά όχι.
Όχι μ'αυτό. Καταλαβαίνω.
Αχ, όπως είπαμε, αν κοιτάμε κάτι σαν αυτό,
πιθανώς κοιτάμε κάτι με περίπου 80,000 ως 100,000.
Εμ...
είναι σ'εξαιρετική κατάσταση,
και, αχ, τα αυτόγραφα του Τεντ Γουίλιαμς είναι πολύ σπάνια,
ειδικά σ'ένα πραγματικό κομμάτι.
- Ξέρετε ποιός είναι ο Τεντ Γουίλιαμς; - Όχι.
Λοιπόν, είναι ένα τρομερό κομμάτι.
Κι οι άνθρωποι που ειδικεύονται στο να συλλέγουν αυτήν την εποχή,
γνωρίζουν σε ποιο ύψος τιμής μπαίνουν.
Φαντάζομαι όλα εδώ έχουν μια ιστορία, ε;
Ναι.
Ναι. Και, ξέρετε,
προσπαθώ να το περάσω αυτό στους αγοραστές.
Και κάποιοι απ'αυτούς είναι πραγματικά πεινασμένοι να μάθουν.
- Μμ-μμμ. - Ξέρετε;
Μα επίσης κάποιες φορές οι αγοραστές μου έρχονται εδώ ψάχνοντας ένα δώρο.
Ξέρετε; Κι οπότε, σ'αυτό το άτομο,
το αντικείμενο απλά κάπως εμφανίζεται...
στα γενέθλιά τους ή την επέτειό τους
ή στη σύνταξή τους.
Καταλαβαίνετε τι λέω;
- Λοιπόν... - Λέω ότι το αντίο είναι σκληρό.
Το ξέρω αυτό.
Κι εσείς-εσείς, ξέρετε, δε θα πρέπει να νιώθετε γελοία γι'αυτό επίσης.
- Όχι. - Είναι... Είναι-είναι δύσκολο.
Ποιό είναι το όνομα του συζύγου σας, αν μπορώ να ρωτήσω;
Νεντ.
Έντουαρντ Ρότζερ Γκριρ.
Πάω στοίχημα του Νεντ του άρεσε να μιλάει για τη μπάλα.
Ω!
Πάω στοίχημα... πάω στοίχημα του άρεσε να μιλάει πολύ γι'αυτό.
Να λέει την ίδια ιστορία ξανά και ξανά.
- Ναι. - Σωστά;
Και καταλαβαίνω
απ'τις σύντομες συζητήσεις που είχαμε
ότι δεν συγκρατήσατε το μύθο της μπάλας.
- Είναι σωστό αυτό; - Όχι.
Όχι. Σωστά. Κι είναι εντάξει κι αυτό.
- Δεν είναι δική σας μπάλα. - Mμ-μμμ.
Ο Νεντ αγαπούσε την ιστορία της μπάλας.
Και ότι την πουλάτε σε μένα δεν... δεν το αλλάζει αυτό, δεν το παίρνει αυτό.
Ξέρετε;
Ναι.
Εμ, έχετε καθόλου παιδιά;
Δύο.
Ξέρετε, μήπως κάποιο απ'τα παιδιά σας τη θέλει;
Ίσως. Μπορεί.
Εντάξει. Λοιπόν, όταν... αν αποφασίσετε να...
Μα όταν τους το πείτε, αχ...
Το χειρότερο σενάριο,
μπορεί να αναστατωθούν μαζί σας για λίγο.
Αλλά...
το καλύτερο σενάριο, πιστεύω θα καταλάβουν
και θα συνειδητοποιήσουν ότι κάνοντας αυτό ήταν το καλύτερο για σας.
Διότι έχετε τόσα πολλά άλλα πράγματα για να θυμάστε το Νεντ
εκτός απ'αυτή τη μπάλα.
Σωστά;
Σωστά.
Έχετε παιδιά;
Όχι.
Είστε παντρεμένος;
Όχι πρόσφατα, όχι. Όχι.
Αχ, με...
με παράτησε.
Γιατί;
Λοιπόν, αχ...
Ήρθε μια μέρα κι είπε ότι αρκετά ανέχτηκε.
Δε με αγαπούσε πια.
Ήταν ακριβώς περίπου την περίοδο που ξεκίνησα αυτή τη δουλειά.
Κι ήμουν...
σχεδόν μη διαθέσιμος, για να πω λιγότερο.
Μα ακόμη κι έτσι ήταν σοκ.
Αχ, περίπου πριν 9 χρόνια.
Ακόμη προσπαθώ να βγάλω νόημα.
Λοιπόν...
είναι απλά κάτι.
Δεν το έχεις δει ποτέ πριν,
και μέχρι αύριο, θα είναι πάνω σ'αυτό το ράφι.
Και μπορεί μέχρι την επόμενη εβδομάδα, θα έχει πουληθεί κιόλας.
Ή μπορεί να κάθεται εδώ για ένα χρόνο ή μπορεί για δύο χρόνια.
Και...
δε θα με θυμάστε.
Όταν έρχονται οι άνθρωποι και κάθονται εδώ που κάθομαι
και νιώθουν αυτό που νιώθω...
θα είστε απλά ικανός να τους πείτε, με μια λίγο πιο πολύ αυτοπεποίθηση,
πως αυτό που αισθάνονται είναι κοινό.
Ναι.
Δε θα θυμάστε την Έλεν.
Τη σύζυγο του Νεντ.
Με τη μπάλα του Νεντ.
Απλά θα ξέρετε ότι αυτά τα πράγματα συμβαίνουν.
Κι οι χήρες και... και τα παιδιά
περνάνε δύσκολα.
Κι εσείς τους δίνετε χρήματα.
Και...
τα χρήματα δεν το κάνουν πιο εύκολο.
Λιγάκι.
Κι είναι εντάξει.
Διότι, εμ...
Ο Νεντ έφυγε.
Και τώρα κι η μπάλα του.
Ω.
- Σας ευχαριστώ. - Mμ-μμμ. Σας ευχαριστώ.
Συλλογές Μπλιμ. Σας μιλάει ο Γουίλ.
Έϊ, Κρις, πώς πάει;
Ναι. Σκέφτηκα πως θα ενδιαφερόσουν.
Ναι, είναι πολύ φρέσκο. Είναι ακόμη ζεστό, να πω την αλήθεια.
Νομίζω ήταν στην πλευρά του συζύγου της.
Αχ...
Ναι.
Λοιπόν, γνώριζε ότι άξιζε κάτι.
Mμ-μμμ.
Ήμουν πολύ δίκαιος.
Ναι. Πολύ δίκαιος για μένα.
Αχ...
Άκου, έχω μια άλλη κλήση. Μπορώ...
Τι εννοείς, όχι;
Θ'απαντήσω...
Εντάξει, είναι $10,000 περισσότερα απ'αυτά που ζητάω.
Και ξέρεις ότι ζητάω περισσότερα απ'ότι αξίζει.
Αχ...
Ναι.
Θέλω να πω, είδες τις φωτογραφίες. Είναι απολύτως τέλεια.
Όχι. Όχι, όχι, όχι. Δε θα δουλέψει αυτό.
Εγώ, αχ... πετάω αύριο το απόγευμα.
Πάω σπίτι. Πάω στο παλιό μου σπίτι.
Θα βοηθήσω να καθαρίσουμε το σπίτι των γονιών μου με την αδελφή μου.
Ναι.
Ναι, λοιπόν, κοίτα, κανείς δεν ξέρει περισσότερο από μένα
ότι όταν είναι ώρα να φύγουν όλα, πρέπει να τα ξεφορτωθείς όλα.
Σωστά.
Εντάξει. Θα τα πούμε τη Δευτέρα.
Μίλησες μαζί τους πρόσφατα;
Μίλησα. Πήρα να πω ότι ερχόμουν εδώ.
Ενδιαφέρονταν λιγότερο γι'αυτό απ'ότι νόμιζα ότι θα έκαναν.
Έλα. Ήρεμα.
Όχι. Είναι σημαντικό αυτό για μένα.
- Πέταξα ως εδώ. - Απλά μην είσαι...
Πέταξα ως εδώ γι'αυτό. Είναι περισσότερο αυτό απ'ότι έκαναν αυτοί.
Πάντα πετάς ως εδώ. Απλά μην είσαι αρνητικός.
- Ταξιδεύω δύο φορές το μήνα για δουλειά. - Το ξέρω αυτό.
Οπότε το να πετάω δύο φορές το χρόνο δεν είναι τόσο μεγάλο ζήτημα.
Έχω αρκετά μίλια.
Απλά... δε μπορώ να πιστέψω ότι πήραν περισσότερα απ'τα πράγματά τους, ξέρεις.
- Ότι... - Λοιπόν, α καλά!
Δεν είναι δικά τους πράγματα πλέον. Ξέρεις τι εννοώ;
Σ'αυτό το σημείο. Πήραν ότι ήθελαν κι άφησαν τα υπόλοιπα.
Αυτό είναι το νόημα γιατί τα γερόντια μετακομίζουν από ένα σπίτι σε συγκρότημα κατοικιών.
Υπάρχει λιγότερος χώρος, λιγότερα πράγματα.
Μου μιλάς υποτιμητικά πάρα πολύ.
- Δε μιλάω... - Θεωρείς ότι είμαι ηλίθια.
- Δεν το κάνω... Δεν. Δεν το κάνω. - Ναι, το κάνεις. Ναι.
Και δε σου μιλάω υποτιμητικά.
Μακάρι να έμενες μαζί μας.
Δε θέλω να σας ξεβολέψω.
Εξάλλου, μπορεί μένοντας εδώ καναδυό παραπάνω νύχτες
ίσως με κάνει πραγματικά να αισθανθώ κάτι.
Δεν ακούγεται σαν εσένα.
Ω!
- Όου. - Σωστά;
Ναι, χωρίς πλάκα.
Ουφ.
Είναι δύσκολο αυτό. Αγαπάω αυτό το σπίτι.
Κι εγώ το αγαπάω, αλλά, ξέρεις...
Έχω πολλές καλές αναμνήσεις εδώ. Είναι μόνο ένα σπίτι.
- Στο οποίο μεγαλώσαμε. - Mμ.
Φίλε.
Πιστεύω η Τάλι δυσκολεύεται πολύ μ'αυτό.
- Μμμ; - Ναι.
Και κάθε...
Χριστούγεννα και μέρα των Ευχαριστιών...
Κάθε ανάμνηση που έχει είναι εδώ.
Ναι, λοιπόν, θα το ξεπεράσει.
Θέλω να πω, ακόμη έχει τις αναμνήσεις.
Θα αποκτήσει καινούριες.
Πιστεύω είναι πιο δύσκολο γι'αυτή να μετακομίσει
απ'ότι... απ'ότι γνωρίζει καν ή...
Δεν ξέρω.
Ήταν πραγματικά τυχερή
που μεγάλωσε τόσο κοντά με τους παππούδες της.
Θα υπάρξουν κι άλλες γιορτές.
Μμ.
Θεέ μου, ήταν εύκολο να το σκάσεις.
Δε θέλω να περνάω τα Χριστούγεννα στη Φλόριντα.
Λοιπόν, καλύτερα να μαζέψεις τα σερβίτσια σου, διότι είναι δικά σου τώρα.
Ω, Θεέ μου.
Μα είναι τόσο παράξενο να μείνεις σ'ένα σπίτι που ήταν άδειο για τόσο καιρό.
Λοιπόν, αν δε βγάλω τη νύχτα,
μπορείς να πεις σε όλους ότι πέθανα όπως έζησα...
στο σπίτι των παιδικών μου χρόνων.
Αχ... Ναι, λοιπόν...
Είσαι γρίφος, μικρέ αδελφούλη.
Θα με συναντήσεις στις 10:00, σωστά;
Ναι. Ξέρεις, θα 'πρεπε να το αρνηθώ αυτό για λόγους αρχής.
- Γιατί; Έχεις αρχές εναντίον των ντουλαπιών αποθήκευσης; - Όχι. Λατρεύω τα ντουλάπια αποθήκευσης.
Στην πραγματικότητα, πιθανώς να έχω βρει εκατοντάδες χιλιάδων δολλάρια που ν'αξίζουν να τα πουλήσεις.
- Απλά πιστεύω ότι δε θα 'πρεπε να νοικιάζεις. - Ω, Θεέ μου.
Ξέρεις, μόνο επειδή δεν έχεις τίποτα στη ζωή σου που ν'αγαπάς ή να νοιάζεσαι
δε σημαίνει ότι όλοι μας πρέπει να είμαστε το ίδιο.
- Νοιάζομαι για πράγματα. Νοιάζομαι για πράγματα. - Φυσικά, έτσι λες.
- Εντάξει. Τα λέμε το πρωί. - Να οδηγείς προσεκτικά.
- Θα προσπαθήσω.
- Εντάξει. Τα λέμε. - Αντίο.
- Ωωω! - Έγινε.
Ω, φίλε.
Πάω στοίχημα ότι το κόστος των 2 χρόνων ενοικίασης αυτού εδώ
αξίζει 3 φορές περισσότερα απ'οτιδήποτε βάζεις εδώ μέσα.
Δεν έχει να κάνει με τα λεφτά.
Μα έχεις μια σοφίτα.
Έχεις ένα υπόγειο. Έχεις ένα σπίτι. Δε μπορείς να τα βάλεις εκεί;
Λοιπόν, τότε θα 'πρεπε να τα βλέπω κάθε γαμημένη μέρα, και δε θέλω.
Μπορεί απλά να μη θέλω να πηγαίνω κάτω κάθε μέρα
και να βλέπω όλα αυτά τα πράγματα.
Μπορεί να μου θυμίζουν κάτι που είναι λιγάκι δύσκολο,
κι απλά...
Θα με επηρεάσει. Καταλαβαίνεις; Όχι, δεν καταλαβαίνεις.
Λοιπόν, ας πούμε, τι είναι αυτό, 25% των πραγμάτων τους;
Πήραν 25% απ'αυτά μαζί τους.
Εσύ πάρε ότι είναι να πάρεις.
Οπότε θα πετάξουμε απλά το 50% στο σκουπιδοντενεκέ;
Απ'ότι φαίνεται.
Λοιπόν, αυτό είναι εκμετάλλευση εργασίας.
Ο κόσμος συνήθως πληρώνεται γι'αυτό.
Ξέρω γιατί σε παράτησε η Κάρολ.
Ουάου. Τι σκατένιο πράγμα είναι αυτό που είπες.
Είσαι σκατά, φίλε.
Σ'αγαπώ.
Θεέ μου, όλα είναι παλιατζούρες.
Δε χρειαζόμαστε τίποτα απ'όλα αυτά, εντάξει;
Ήθελες την επαγγελματική μου γνώμη. Είναι όλα παλιατζούρες.
Κοίτα αυτά και δες αν υπάρχει κάτι πολύτιμο.
Δεν υπάρχει τίποτα πολύτιμο εδώ πάνω.
Γι'αυτό είναι στη σοφίτα ολόκληρη τη ζωή μας.
- Αυτά ήταν τα γαμήλια δώρα μας. - Ποιός νοιάζεται;
Όχι, επειδή... Απ'τον παππού και τη γιαγιά.
Κι αν σήμαινε κάτι γι'αυτούς,
θα το είχαν πάρει στη Φλοριντα μαζί τους.
Ω, έλα. Είναι ωραία αυτά.
Θα τα κρατήσω. Δώστα στην Τάλι να τα πάρει στο κολλέγιο.
Τι; Δεν στέλνεις ένα παιδί στο κολλέγιο
με μπολ και πιάτα απ'τη δεκαετία του 50.
Της αγοράζεις πλαστικές μαλακίες αξίας 60 δολλαρίων που θα πετάξει σε 2 χρόνια.
Εντάξει. Το ξέρω. Αλλά, εννοώ...
Απλά σκάσε. Τι υποτίθεται θα κάνω μ'αυτά;
- Δώρισέ τα. Ξεφορτώσου τα. - Όχι.
Δώστα για δωρεά. Στείλτα στο εκκλησιαστικό κέντρο δωρεών.
Αυτή είναι η λύση σ'όλα αυτά τα πράγματα
που δεν είναι απευθείας οικογενειακά αντικείμενα μιας χρήσης.
Μαμά!
Είσαι απλά... λυπημένη.
- Θείε Γουίλ. - Ω, Θεέ μου, εγώ είμαι αυτός!
- Τάλι! Γεια. - Γεια.
Μουά.
Πώς το ήξερες;
"Ο θείος Γουίλ φθάνει αυτό το Σ/Κ."
- Περίπου 1000 φορές. - Το πιασα. Σωστά.
- Γεια, μωρό μου. Πώς ήταν το σχολείο; - Δεν ξέρω. Τα ίδια.
"Tα ίδια, μαμά. Ήταν το ίδιο. Το σχολείο ήταν το ίδιο."
Αλλά, αχ, πόσο καιρό θα πάρει αυτό;
Μα μόλις ήρθες εδώ. Έχεις να πας κάπου αλλού;
Εντάξει. Αχ...
- Περίμενε ένα λεπτό. Σου έδειξα αυτά; - Ω, Θεέ μου.
Οι ρακέτες του μπαμπά. Σου είπα ότι πήρε υποτροφία για το Βάντερμπιλτ;
Ναι, μου το είπες. Μου το έχεις πει 1000 φορές. Φυσικά και μου το είπες.
Συγχαρητήρια, Τάλι.
- Πολύ εντυπωσιακό. - Σ'ευχαριστώ.
Ναι, αυτά είναι κουλ. Θα τις κρατήσω για σένα.
Θα παίζω τένις στο Βάντερμπιλτ
με κάποιες αρχαίες ξύλινες ρακέτες.
Αχ, τι θα λεγες γι'αυτόν το δίσκο με τον τυφλό τύπο;
Αυτή είναι η τζαζ του παππού. Είναι η συλλογή του. Ξέχασέ το.
Αυτό πραγματικά μπορεί ν'αξίζει κάτι.
Νόμιζα ότι όλα ήταν άχρηστα για σένα.
Όχι, αυτό... Κάποια πράγματα δεν είναι.
Αυτά; Αυτά αξίζουν κάτι;
Ναι, μπορεί πραγματικά ν'αξίζουν κάτι επειδή είναι πρώτα αντίτυπα.
Κι είναι σε αξιοπρεπή κατάσταση.
Και πιθανώς δεν έχουν παιχτεί ή δεν έχουν δει το φως της μέρας εδώ και 30 χρόνια.
Αλλά δε μπορείς απλά να βρεις τη μουσική κάπου αλλού;
Όχι, αγαπητή μου, δεν είναι αυτό.
Μα μπορείς απλά να τα κατεβάσεις.
- Γλυκειά μου, μη. - Όχι... Ναι, μα όχι.
Διότι τότε δεν υπάρχει.
Πίστεψέ με. Αυτό κάνω για να ζω.
Καλά.
Εντάξει.
Τι κάνεις;
Όχι, εγώ...
Απλά... Δε χρειάζομαι τίποτα.
Ω, Θεέ μου. Ξαφνικά είσαι τόσο ευτυχής.
Λοιπόν, γιατί... γιατί να φέρω όλα αυτά τα πράγματα στο δωμάτιό μου
μόνο και μόνο για να τα μετακινήσω ξανά τον Αύγουστο;
Έχει δίκιο.
Θέλω να πω, ποιός είσαι; Δεν...
Το ξέρεις πως έχει δίκιο. Δε βγάζει νόημα.
Όχι, στην πραγματικότητα...
Οπότε, πόσο καιρό θα πρέπει να μείνω για να βοηθήσω;
Θα... Εντάξει, αχ, είναι...
Σκεφτόμουν ότι θα μπορούσα να πάω στο σπίτι της Κάθλιν στη λίμνη μαζί της και με τη Μαρί.
Με προσκάλεσαν. Θα μπορούσα να είμαι πίσω την Κυριακή το απόγευμα,
αν παιδιά είστε ακόμα εδώ.
Όχι, δε μπορείς να πας, γλυκειά μου. Δε μπορείς.
Λυπάμαι. Δε μπορείς να πας. Στο είπα αυτό...
Ντόνα, είναι μια χαρά. Δε με νοιάζει.
Μπορούμε να το κάνουμε μαζί. Δε με πειράζει. Άστη να πάει στης φίλης της.
Σε παρακαλώ μείνε απ'έξω. Δεν είναι... Αυτό πραγματικά δεν είναι...
Δεν έχει να κάνει καθόλου με σένα αυτό, αλλά είναι απλά...
Κάναμε μια συμφωνία, κι απλά περιμένω από σένα να μείνεις σ'αυτήν, αυτό είναι όλο.
Όχι, θα μείνω. Και ξέρω... Ξέρω ότι έχει σημασία.
Είναι απλά δύσκολο για μένα να καταλάβω τι σημαίνουν όλα αυτά για σένα.
Καταλαβαίνω ότι μεγάλωσες μ'αυτά και ότι πιθανώς ήταν πάντα εδώ.
Υπάρχουν απλά πολλά, και πιάνουν τόσο πολύ χώρο.
Χώρο που δεν έχουμε καν, μαμά, οπότε...
Είμαι απλά λιγάκι μπερδεμένη. Αυτό είναι όλο.
Θέλω να πω...
Όντως μ'αρέσουν αυτά, αχ,
τα μικρά γιαγίστικα πράγματα.
Αλλά... δεν ξέρω.
Εννοώ,
το να είμαι εδώ πάνω, δεν... δεν έχει πλάκα.
Και δε μου θυμίζει ότι πέρασα χρόνο εδώ.
Στην πραγματικότητα ποτέ δεν έχω ανέβει εδώ πάνω.
Οπότε τα περισσότερα απ'αυτά τα πράγματα είναι πράγματα που δεν έχω δει στην πραγματικοτητα ποτέ.
Εννοώ, τα περισσότερα πιθανώς είναι εκεί που ήταν πριν γεννηθώ εγώ.
Οπότε...
αυτός είναι... αυτός είναι δικός σου χώρος, όχι δικός μου.
Αχ...
Μα είναι πραγματικά κουλ που κι οι δυό σας το γουστάρετε τόσο, και...
Εννοώ, είμαι χαρούμενη που καταφέρνω να σε δω,
ότι πέταξες ως εδώ για να μας δεις, οπότε...
Ναι. Κι εγώ, το ίδιο.
Κι εγώ, το ίδιο.
Αχ, οπότε χαίρομαι... χαίρομαι που βρήκες τους δίσκους σου,
κι αν πετύχεις τίποτα κουλ ήχους ή τίποτα τέτοιο,
μπορείς απλά να μου στείλεις το όνομα, και θα τα κατεβάσω.
- Σύμφωνοι. - Αχ...
Μα η Κάθλιν εξακολουθεί να μου στέλνει μηνύματα. Μπορώ να πάω ή όχι;
Σ'ευχαριστώ.
Σας αγαπάω και τους δύο.
"Το να είμαι μακριά από σένα και τα παιδιά είναι απλά απαίσιο.
Τους είπα τώρα ότι η Ντόνα γεννήθηκε,
δε μπορώ να πηγαίνω σε δουλειές της εταιρείας τόσο συχνά.
Σκέφτηκα ότι θα εκτιμούσες την φωτογραφία που εσώκλεισα.
Την αγόρασα στο βενζινάδικο, μαζί με μια κόκα κόλα.
Και κόστισε μια δεκάρα, αλλά είπαν ότι μπορούσα απλά να την πάρω,
λόγω του πόσο διψασμένος φαινόμουν και πόσο πολύ χρειαζόμουν την κόκα κόλα.
Άφησα τα ρέστα μου στο ταμείο.
Θα είμαι σπίτι μέχρι να φτάσει αυτό, το πιθανότερο."
"Σε παρακαλώ δείξε το εσώκλειστο απόκκομα απ'την εφημερίδα στον Γουίλ.
Πιστεύω θα χαρεί απ'την ευμεγέθη συλλογή κρυστάλλων
που αυτή η πόλη υπερηφανεύεται ότι έχει.
Αν ήξερα ότι θα ήμουν στο Άρκανσας
κατά τη διάρκεια του ετήσιου φεστιβάλ κρυστάλλων,
θα έκανα μια προσπάθεια να τον πάρω μαζί μου.
Μην του το πεις, αλλά θα του φέρω σπίτι έναν αναμνηστικό κρύσταλλο
που αγόρασα από έναν έμπορο στην πόλη."
"Γλυκειά μου, δε μπορώ να εκφράσω τον ενθουσιασμό μου
που επιστρέφω σπίτι σε σένα την επόμενη εβδομάδα.
Τα τελευταία μας Χριστούγεννα με μόνο τους δυό μας να επίκειται.
Μπορεί να φέρω σπίτι μια ή δυό διακοσμητικές έκπληξεις για το δέντρο.
Σ'αγαπάω. Σ'αγαπάω πάρα πολύ.
Σ'αγαπάω βαθιά όσο δεν έχω αγαπήσει ποτέ κανένα."
Θεέ μου.
Γεια.
Τι; Όου, όου, όου. Όου. Όου, όου. Ήρεμα. Τι;
Τι;
Η Τάλι...
Ω, Θεέ μου.
Ω, Ντόνα. Ω, Θεέ μου.
Εμ... Ω. Εμ...
Αχ...
Μόνο η μια τους τα κατάφερε.
Η αστυνομία επικοινώνησε μαζί μας στις 3:00...
3:30.
Ένας μεθυσμένος πέρασε στο αντίθετο ρεύμα και τις πέταξε απ'το δρόμο.
Φαντάζομαι δεν είχαν καμία πιθανότητα.
Είπαν, αχ, πέθανε...
προτού φτάσει το ασθενοφόρο εκεί.
Λυπάμαι.
Γιατί;
Έλα εδώ, μωρό μου. Έλα εδώ.
Ω, Θεέ μου, όχι!
Σε κρατάω. Σε κρατάω. Σε κρατάω.
- Σε κρατάω. - Όχι! Όχι!
Θέλω να κάνω κάτι γαμώτο.
Δε μπορώ. Δε θέλω... Δε θέλω κανένα να με αγγίξει γαμώτο!
Μην...
Δεν ξέρω τι να κάνω. Δεν ξέρω τι να κάνω.
- Τι να κάνω; Τι να κάνω; - Ας πάμε μια βόλτα.
- Όχι, όχι. Τι να κάνω; - Πάμε μια βόλτα.
Δε θέλω να περπατήσω. Δε θέλω.
- Πάμε έξω. - Δε θέλω να περπατήσω.
Δε θέλω...
Θα το σηκώσω εγώ. Θα το σηκώσω εγώ. Θα το σηκώσω εγώ.
Ω, γαμώτο.
Ναι, θα βοηθούσε, αλλά μόνο δώσμας μερικές ώρες.
Νομίζω θα έχουμε...
Θα είμαστε έτοιμοι.
Εντάξει;
Εντάξει. Σ'ευχαριστώ.
Γιατί δεν πας να δεις...
Λυπάμαι.
Λυπάμαι... Λυπάμαι πολύ.
Η Κάθλιν θα είναι εντάξει.
Θα είναι μια χαρά.
Δόξα τω Θεώ.
Λυ... Λυπάμαι πολύ. Λυπάμαι πολύ. Δεν ξέρω τι να πω.
- Εντάξει. - Εντάξει. Εντάξει, άκου...
Όλοι μας ευχόμαστε να ήταν κι οι δυό τους εδώ. Εντάξει;
- Ήταν τηλεφώνημα; - Γεια, γλυκειά μου. Γεια, Χίλαρι.
Εμ, ναι. Ήταν τηλεφώνημα,
εμ, περίπου στις 3:15.
Σωστά.
Φαντάζομαι δε θα βγαζε νόημα ότι θα πήγαιναν και στο σπίτι σας.
Θέλω να πω, δε θα το έκαναν αυτό, θα το έκαναν;
Ω.
Ξύπνησα... Ξύπνησα...
Ξύπνησα και μετά ένα αυτοκίνητο... Άκουσα ένα αυτοκίνητο να σταματάει.
Και μετά...
η πόρτα βρόντηξε, και...
κι υπήρχε... κι υπήρχαν αυτά...
τα... τα βήματα.
Πραγματικά αργά βήματα. Και...
Εγώ, αχ...
Σκέφτηκα πως μάλλον γύρισε σπίτι, ξέρεις,
πως μάλλον το ταξίδι τελείωσε νωρίς.
Και μετά ακούσαμε χτυπήματα στην πόρτα και, εμ...
- Ήταν δύο τύποι. - Ναι.
- Ήταν τόσο... Ήταν τόσο γλυκείς. - Ναι.
Νέοι.
Η δουλειά τους είναι απλά να έρχονται και να λένε σε μια μητέρα...
απ'το γαμημένο το πουθενά...
ότι, ξέρεις...
ότι η κόρη της...
Πέθανε. Έφυγε.
"Η κόρη σας έφυγε."
- Έφυγε. - Λυπούμαστε τόσο πολύ.
Λυπάμαι πάρα πολύ.
- Έϊ. - Ναι.
Είσαι καλά;
Είχε το κομπιούτερ της μαζί.
Και το τηλέφωνό της, φυσικά.
Και τα δύο καταστράφηκαν ολοκληρωτικά.
Τι σημαίνει αυτό;
Σημαίνει ότι δεν έχουμε τίποτα.
Θέλω να πω, υπάρχει πρόσβαση σε όλα... κομπιούτερ, e-mail, μηνύματα.
Τ'άφησε όλα ανοιχτά. Ποτέ δε σκέφτηκα καν να ρωτήσω για κωδικό.
Είμαι εκεί κάτω, προσπαθώντας να ετοιμάσω την κηδεία
και συνειδητοποίησα ότι δεν έχουμε καμία πρόσφατη φωτογραφία.
Έχουμε, δηλαδή, δύο. Έπαιρνε 100 τη μέρα. Εμείς όχι.
Η Ντόνα ήθελε να παίξει λίγη μουσική,
και συνειδητοποιήσαμε ότι δεν ξέρουμε που είναι αυτό
ή πως να το βρούμε ή ακόμη περισσότερο τι ήταν.
Είχε παλιότερο τηλέφωνο;
Όχι.
Το καθάρισε. Το δώρισε.
Πριν 20 χρόνια, πέθαινε κάποιος...
και μπορούσες να βρεις κάποιο τσακισμένο βιβλίο και να τ'ανοίξεις,
να δεις ένα απόσπασμα που είχαν υπογραμμίσει, να το διαβάσεις.
Μπορούσες να βρεις ένα δίσκο,
να δεις που ήταν φθαρμένο και...
να βρεις το τραγούδι που τους άρεσε και να το παίξεις.
Μπορούσες να βρεις ένα φιλμ...
και να το εμφανίσεις...
Δεν έχουμε τίποτα.
Αυτό είναι γνωστό.
Της άρεσε αυτό.
Έϊ.
Γεια.
Τι είναι όλα αυτά;
Το μισό σπίτι.
Πήρα μερικά πράγματα απ'την αποθήκη σου. Ελπίζω να μη σε πειράζει.
O σκουπιδοτενεκές θα φορτωθεί αύριο. Εντάξει;
Θέλω να πάρω όλα αυτά τα πράγματα.
Δε θέλω ν'ανησυχείς γι'αυτό.
Αυτά τα πράγματα...
είναι απ'το σκουπιδοτενεκέ.
Τα περισσότερα, τέλος πάντων.
Μερικά είναι απ'τη σοφίτα.
Ξέρεις, είναι, δηλαδή, γράμματα. Ο μπαμπάς στη μαμά, η μαμά στο μπαμπά.
Τίποτα συνταρακτικό. Μα δε θα πρεπε να είναι στο σκουπιδοτενεκέ.
- Τα κοίταξες; - Κάποια, ναι.
Γιατί πιστεύεις τα κράτησα;
Έλα εδώ.
Έτσι.
- Σ'ευχαριστώ. - Παρακαλώ.
- Σ'αγαπάω. - Κι εγώ σ'αγαπάω.
Θα είμαι πάντα δίπλα σου.
- Το πιασες; - Ναι.
Εντάξει, Ντόνα.
Έλα εδώ.
Εντάξει.
Δε χρειάζεται να πας πίσω σ'αυτό το σπίτι. Όλα τελείωσαν.
Όλα έχουν τακτοποιηθεί.
- Καλά; - Ναι.
Αυτό το σπίτι είναι το τελευταίο μέρος που την είδες.
Οπότε ίσως...
ίσως μια μέρα θα οδηγήσουμε μέχρι εκεί να πούμε γεια.
Το σπίτι δεν πάει πουθενά.
Είναι μόνο ένα σπίτι.
Σωστά;
Σωστά; Σωστά.
Πρέπει να φύγω.
Καλά. Φεύγεις;
Όχι για πάντα.
Μόνο για τώρα.
Παιδιά, θα επιστρέψω, καλά;
Γεια, Κάθλιν.
Φαίνεσαι... φαίνεσαι ότι τα πας αρκετά καλά.
Ναι, όντως. Σας ευχαριστώ.
Δε θα ρωτήσω πως ήταν τα πράγματα, όμως.
Θα ήταν ηλίθιο.
Το παλεύουμε μερικές εβδομάδες.
Πίστεψτε με, το ξέρω.
Πόσο καιρό ακόμα πρέπει να τα έχεις αυτά;
Ο... ο φυσιοθεραπευτής μου πιστεύει ίσως μόνο μερικές ακόμη εβδομάδες.
Στην αρχή έλεγαν μέχρι το τέλος του καλοκαιριού.
Λοιπόν, καλό που σε βλέπουμε όρθια να τριγυρνάς.
Σας ευχαριστώ που ήρθατε και μ'επισκεφθήκατε στο νοσοκομείο.
Φυσικά.
Εννοώ, δε μπορώ να φανταστώ πως...
πως πρέπει να είναι αυτό για σας.
Ελπίζω να μη με βλέπετε ως...
κάτι που σας το θυμίζει.
Δε θέλω να με βλέπετε και να σκέφτεστε γιατί είμαι εγώ εδώ αντί για την Τάλι ή τη Μαρί.
Δεν αισθανόμαστε έτσι καθόλου.
Όχι.
Το ξέρω, μα...
θα ήταν εντάξει αν αισθανόσασταν έτσι.
Το σκέφτομαι κάποιες φορές.
Λοιπόν, δε θα πρεπε.
Δεν πρέπει να σκέφτεσαι έτσι.
Θα θυμάμαι την Τάλι.
Θα τη θυμάμαι πάρα πολύ.
Ξέρετε τι σημαίνει η λέξη "σάουνταντ";
Λοιπόν, ούτε εγώ θα ήξερα αν δεν είχα πάρει τον κύκλο μαθημάτων για τις εξετάσεις.
Είναι, εμ...
μια μελαγχολική νοσταλγία για κάτι που ίσως δεν έχει συμβεί.
Λοιπόν, ποτέ δεν το κατάλαβα.
Η Τάλι... Η Τάλι το κατάλαβε, όμως.
"Μια ευχαρίστηση που υποφέρεις, μια ασθένεια που απολαμβάνεις."
Μια δυνατή λαχτάρα για κάτι που δεν είναι... το παρόν.
Αχ, καθώς ανεβαίναμε στη λίμνη σταματήσαμε να πάρουμε κάτι μπρελόκ.
Είναι σαν...
ένα μικρό τελετουργικό που είχαμε.
Η Τάλι πήρε της Μαρί, η Μαρί πήρε το δικό μου, κι εγώ πήρα της Τάλι.
Δεν ξέρω. Νιώθω ότι είναι κάτι που πρέπει να έχετε εσείς.
Είναι άδικο, δεν έιναι;
Θα υπάρχουν τόσα πολλά που θα της λείψουν,
όπως πράγματα που ξέρω ότι θα της άρεσαν.
Όπως...
Όπως η μουσική κι οι ταινίες.
Όλα.
Θέλω κι οι δυό σας να ξέρετε ότι θα σας σκέφτομαι κάθε μέρα.
- Αντίο. - Αντίο.
Αγάπη.
Ότι μένει.
Κράτα την.
Μπορεί να είναι ότι σου έχει απομείνει.
Άστη να λάμψει μέσα σου.
Κι άστη να σε βρεί.
Άστη να περάσει μέσα απ'τη μικρή, αθέατη δυνατότητα
και να τυλίξει τα χέρια της γύρω σου
να σε πάει σπίτι.
Υπότιτλοι sougadim