Έλα εδώ.
Μικρέ μου Μπουγιόν. Μικρέ Μπουγιόν. Έλα εδώ.
ΓΟΔΕΦΡΕΙΔΟΣ ΤΟΥ ΜΠΟΥΓΙΟΝ
Ο ΜΠΟΥΓΙΟΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΟΣ ΣΤΟΝ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ
Ο ΡΑΪΜΑΚΕΡΣ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΜΕΡΟΣ ΣΤΟ ΟΛΛΑΝΔΙΚΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ
Έλα εδώ, έλα εδώ.
-Πρόσεχε. -Ναι, ναι.
Έλα εδώ. Γεια.
Έλα. Έλα εδώ. Έλα.
Γκάμπι. Τι κάνεις;
Γκάμπι...
Με το μαλακό.
Γκάμπι.
Γλυκιά μου, μείνε, σε παρακαλώ. Κάν' το για μένα.
Μικρέ μου Μπουγιόν, ορίστε.
Μικρέ Μπουγιόν.
ΠΑΡΟΝ
Ναι.
Κάουφ;
Κάουφ. Έβγαλες τον Μπουγιόν από το κοτέτσι του;
-Όχι. -Πόσες φορές σου έχω πει
να μην το κάνεις αυτό;
-Ξέρεις ότι θα το σκάσει, έτσι; -Για να πετάξει.
Κάουφ, οι κότες δεν πετάνε. Ο Μπουγιόν πρέπει να μένει στο κοτέτσι.
-Ναι; Έγινα σαφής; -Όχι!
Εντάξει, έλα εδώ. Έλα.
Ωχ. Να πάρει, Κάουφ. Έλα εδώ.
Η γιαγιά είναι το αφεντικό Η γιαγιά είναι το αφεντικό
Πάρε με όταν τελειώσεις.
Κάουφ; Δεν μπορείς να φας ψωμί με τρούφα για πρωινό.
Ναι, βέβαια. Απλώς διάλυσε όλη την κουζίνα.
Κάουφ; Κάουφ!
Δεν έκανα τίποτα!
Αυτό πόνεσε!
Να πάρει!
Όχι. Ελπίζω να έχεις άδεια γι' αυτό.
-Τι; -Άδεια γι' αυτό το κοτέτσι.
Να πάρει!
Τι χάλι.
-Κοίτα το αερόστατό μου! -Το αερόστατό σου; Και τα κοτόπουλά μου;
-Σου μιλάω! -Τι κάνει αυτό το κοτέτσι εδώ;
Τι;
-Βρίσκεται στη γη μου, κυρία. -Στη γη σου;
Χάσου από δω.
Είπα, χάσου από δω!
Μην τολμήσεις, μικρέ.
Κυρία, πες του να σταματήσει.
Δεν νομίζω να αφήσεις τον γιο σου...
Ναι.
Την επόμενη φορά, θα είναι εύστοχος. Κύριε.
-Τι εννοείς γραπτώς; -Τι;
Από πότε πρέπει να τα 'χουμε γραπτώς;
Ναι, περίμενε.
Η μπαταρία μου...
Άσ' το σε μένα, Χέρμαν. Έλα εδώ. Έλα εδώ.
-Ορίστε. -Ναι, ναι.
-Πες κάτι. -Ένα, δύο...
Ναι, καλύτερα έτσι.
Όχι, Χέρμαν. Δεν το έχω γραπτώς.
-Κύριε; -Ναι;
Μπορείτε να μου δείξετε...
-Το κοτέτσι είναι στη γη του. -Μαλακίες.
Το νοικιάζει από τους Μπέσεμ.
Τους Μπέσεμ;
Το κοτέτσι είναι 30 χρόνια εκεί, Χέρμαν. Τριάντα.
Αν το είχες γραπτώς...
Έλεος, Χέρμαν. Κουφός είσαι;
Εντάξει.
-Και, Γκάμπι... -Τι;
Δεν το είδα αυτό. Όχι σήμερα.
Αύριο είναι άλλη ιστορία, εντάξει;
Γαμώτο.
Κάουφ!
Έλα, σταμάτα. Σταμάτα. Σταμάτα το αμάξι. Σταμάτα.
-Γεια σου, γλυκέ μου. -Γεια σου, μαμά! Γεια!
Βγάλε το καπέλο σου.
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ
Το ανοίγεις ποτέ αυτό το ρημάδι;
Πρέπει να βιαστείς. Έρχεται ένα μπουλούκι Γερμανών
και δεν μπορούν να μπουν στα δωμάτιά τους ακόμα. Ο Γίλντριμ έχει τρελαθεί.
Θα ήθελα να πάω στο δωμάτιό μου τώρα.
-Φυσικά. Καταλαβαίνω... Τα δωμάτια... -Λυπούμαστε πολύ.
Αλλά αν περιμένετε στο λόμπι, σύντομα το δωμάτιό σας θα είναι έτοιμο.
-Ευχαριστώ για την υπομονή σας. -Μπουγιόν;
"Θεέ μου. Βάλε το κοτόπουλο στη σούπα".
Εμπρός, δουλειά. Και Γκάμπι; Αρκετά, έτσι;
Τρεις φορές προβλήματα με τον Μπουγιόν σε έναν μήνα... Αυτό παραπάει.
Γκούτεν ταγκ και αουφίντερζεν. Μόνο αυτά ξέρω.
Μπορεί εσύ να είσαι πρόθυμη να καθαρίζεις δωμάτια για όλη σου τη ζωή.
-Με συγχωρείς. -Δεν κοιμήθηκες καλά;
Όταν δεν κοιμάμαι, ανησυχεί για μένα. Όταν κοιμάμαι, ανησυχεί για το μωρό,
γιατί "κάτι δεν πάει καλά με το μωρό, Γιας".
Σοβαρά, αν οι άντρες γεννούσαν, το είδος μας θα 'χε αφανιστεί χρόνια τώρα.
Λίγο ακόμα. Σταμάτα! Σταμάτα, εντάξει.
Και σταμάτα. Ωραία, ωραία.
-Όλα καλά; -Δεν ήθελε να ξαναπερπατήσει. Τελείωσα.
Μαμά.
Κυρία Ζέλισεν;
Κυρία Ζέλισεν.
Ορίστε. Κάτι παραπάνω για την αναστάτωση.
Σας παρακαλώ.
Χάρηκες τώρα; Όπως θέλεις. Μπορείς να μείνεις μόνη, αν θες.
Κι αν θες να πας στην τουαλέτα, πήγαινε μόνη σου.
Σκατά.
Γαμώτο.
-Σε μισώ! -Κάουφ!
Να κάνω εγώ τον κυνηγό των πολικών αρκούδων;
-Όχι! -Τότε, πυροβόλησέ με.
-Σου υπόσχομαι ότι θα πεθάνω πολύ αργά. -Όχι, φύγε!
-Τι είναι; -Πάντα με ξεχνάς.
Σου έφερα γράμμα από τον μπαμπά.
Να το διαβάσουμε μαζί;
-Κοίτα. Όμορφα δεν είναι; -Ναι.
"Γλυκό μου αγόρι. Σήμερα εντόπισα δέκα πολικές αρκούδες.
Νέο ρεκόρ! Μία από αυτές παραήταν περίεργη.
Τη βιντεοσκοπούσα και ξαφνικά, με πλησίασε.
Ευτυχώς, είχαμε τα σνοουμομπίλ, οπότε φύγαμε όσο πιο γρήγορα γινόταν.
Επίσης, η θερμοκρασία εδώ σημείωσε νέο ρεκόρ.
Χθες βράδυ, ήταν μείον 52 βαθμοί Κελσίου".
-Πολύ κρύο. -Πολύ κρύο.
Δεν το προτιμάς που είσαι εδώ;
"Έλαβα τη ζωγραφιά σου. Είναι πανέμορφη.
Υ.Γ. Και οι πολικές αρκούδες έκαναν ένα αρκουδάκι.
Είχε ακόμα τη βρεφική γούνα στο κεφάλι του.
Προσπάθησες να μαντέψεις πώς το ονόμασα.
Αρχίζει από "Κ" και τελειώνει σε "Φ".
-Ξέρεις ποιο είναι; -Εύκολο.
Αλήθεια;
Ένα "Κ" κι ένα "Φ"... Εγώ είμαι!
Ναι, πολύ καλά! Πώς έγινες τόσο έξυπνος;
ΓΕΩΡΓΙΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ ΓΕΡΑΝΟΙ
ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ ΛΙΜΝΩΝ ΓΕΩΡΓΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ
Ο ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΟΣ ΚΟΚΟΡΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΟΛΛΑΝΔΙΑΣ
ΑΕΡΟΣΤΑΤΑ ΣΚΑΪ: ΕΝΑ ΑΞΕΧΑΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ
Εσύ!
Κάτω τα χέρια απ' το δέντρο μου, γαμώτο.
Κυρία, αυτό το δέντρο δεν είναι δικό σου.
-Είναι στη γη μου. Κατανοητό; -Είναι δικό μου.
Σταμάτα!
Κυρία, σε παρακαλώ. Άσε με να κάνω τη δουλειά μου,
αλλιώς θα σημειωθούν ατυχήματα.
Ατυχήματα, ναι. Δεν τα θέλουμε αυτά, έτσι;
Όχι. Σταμάτα!
Εντάξει. Έπεσες πάνω στο σπίτι του κυρίου με μεγάλη ταχύτητα; Κατά λάθος;
-Κατά λάθος... -Και μετά...
Οδήγησες με όπισθεν και χτύπησες και την πινακίδα;
Κατά λάθος.
Θες χρόνο να χαλαρώσεις, Χέρμαν.
-Ναι. -Κανείς δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι.
-Πολλά μπορούν να πάνε στραβά. -Χέρμαν.
Τοκετός με ισχιακή προβολή, υδροκεφαλία, σηψαιμία.
Έλα, έλα. Αρκετά.
-Τα μωρά είναι ευαίσθητα... -Αρκετά. Εντάξει;
Να εστιάσουμε στο γεγονός ότι η κυρία από εδώ διέλυσε το σπίτι μου;
-Ρε φίλε! -Έλα τώρα, σταμάτα!
-Γκάμπι. -Χέρμαν.
Δεν μπορείς να καταστρέφεις έτσι απλά την περιουσία του γείτονά σου.
-Ήταν ατύχημα. -Ούτε καν κατά λάθος.
Βουαλά. Ορίστε, λοιπόν.
Κι εσείς, κύριε Βλέγκλερς.
Βλεζελέ. Προφέρεται με τη γαλλική προφορά. Βλεζελέ.
Βλε-ζε-λέ.
Βλεχ...
"Ζε", Χέρμαν. "Ζε".
-Βλεζελέ, ναι. -Ναι.
-Κάτι τέτοιο. Ναι. -Εντάξει.
Στο μέλλον, ίσως θα μπορούσατε να το συζητήσετε με τη γειτόνισσά σας
προτού αρχίσετε να κόβετε κάθε λογής σκάλες στα δύο.
Αν είχατε αφιερώσει χρόνο να τη γνωρίσετε,
θα γνωρίζατε ότι αυτή η καστανιά αποτελεί ευαίσθητο θέμα για εκείνη.
Δεν τον αφορά, Χέρμαν.
Πολύ καλά. Τι κάνουμε τώρα;
Δώστε τα χέρια, συμφιλιωθείτε.
-Ναι. -Ορίστε; Και η ζημιά μου;
Δεν υπάρχουν ζημιές.
Αν υπήρχε, κάτι που εν τοιαύτη περιπτώσει δεν ισχύει,
θα έπρεπε να γράψω αναφορά τουλάχιστον δέκα σελίδων.
Κι εγώ, στην κατάστασή μου, δεν έχω τον χρόνο,
πόσο μάλλον την ενέργεια, για να το κάνω αυτό.
Έγινα σαφής;
Λοιπόν;
Έλεος. Έλεος.
Πολύ καλά, μην το κάνετε. Δεν με νοιάζει καθόλου. Τέλος πάντων.
ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ ΚΑΙ ΟΡΙΑ ΑΚΙΝΗΤΩΝ
ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ
ΕΞΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ΤΗΣ ΑΡΚΤΙΚΗΣ
ΑΓΑΠΗΤΕ ΚΑΟΥΦ
Εμπρός, πέτα. Πέτα. Έτσι.
Πέτα, σε παρακαλώ.
-Το κάνει συχνά αυτό; -Μια φορά την εβδομάδα.
-Γιατί; -Θέλει να αυτοκτονήσει.
-Καφέ; -Όχι, ευχαριστώ.
Μου βάζεις ένα;
Εντάξει.
Ξέρεις ότι ο γιος σου είναι στην κατάψυξη;
Πόσες φορές σου έχω πει να μην κάθεσαι έτσι στην κατάψυξη;
Πόση ώρα, μαμά; Πόση ώρα;
-Πόση ώρα, μαμά; Πόση ώρα; -Θεέ μου.
Πόση ώρα, μαμά;
-Είκοσι δύο λεπτά και 34 δεύτερα. -Καλό είναι;
-Πολύ καλό. Πήγαινε να κάνεις μπάνιο. -Δέκα λεπτά παραπάνω από την άλλη φορά.
-Έλα. -Είμαι ο καλύτερος!
Δεν μπορείς να το αντέξεις, έτσι;
Όχι, δεν μπορώ. Έλα.
-Γιατί το κάνει αυτό; -Τι;
-Γιατί τον αφήνεις να το κάνει αυτό; -Γιατί ρωτάς γιατί το κάνει;
Θέλει να μάθει πόσο μπορεί να μείνει στον καταψύκτη πριν πεθάνει από το κρύο.
Το κρασί σου.
-Σε κύβους; -Από παγοκύστες.
-Από την κατάψυξη; -Είναι καλή χρονιά.
Γιατί βάζεις κρασί σε παγοκύστες στην κατάψυξη, αν είναι καλή χρονιά;
Για να συνεχίσει να είναι καλή χρονιά.
-Εσύ τις φτιάχνεις; -Ναι.
-Χιονόμπαλες; -Δεν είναι χιονόμπαλες.
Μισώ το χιόνι.
Πρώτον. Στο εξής, κοντά τα βρωμόχερά σου από εκείνο το δέντρο.
Και δεύτερον, η γη σου ξεκινάει είκοσι μέτρα πίσω από το κοτέτσι.
Πρώτον, συμφωνώ. Δεύτερον, δέκα μέτρα πίσω από το κοτέτσι.
-Δεκαπέντε. -Εντάξει.
-Και τρίτον... -Τι "τρίτον";
-Δεν ανέφερα τρίτον. -Εγώ θα αναφέρω.
Τρίτον, θα έρθετε για φαγητό στο σπίτι μου.
Τι; Γιατί όχι;
Τι; Εσύ κι εγώ;
"Εσείς" εννοώ, πληθυντικός. Όλοι σας. Θα έρθετε όλοι για φαγητό στο σπίτι μου.
Η μητέρα σου, ο γιος σου κι εσύ.
Αυτό είναι το τρίτον. Κατάλαβες;
Τρίτον.
Ο αδυσώπητος άνεμος γρήγορα αγγίζει ταχύτητες
ως και 120 χιλιομέτρων την ώρα.
Υπάρχουν πολλοί άλλοι κίνδυνοι, όπως χιονοθύελλες,
σπασμένοι παγετώνες και πολικές αρκούδες.
Τι κάνεις, μαμά;
Σε μυρίζω από πάνω μέχρι κάτω.
Σε αυτές τις περιοχές, η θερμοκρασία πέφτει στους μείον 40 βαθμούς Κελσίου.
Μείον 40; Ο μπαμπάς είπε ότι ήταν μείον 52, έτσι;
Λοιπόν...
Πολύ κρύο, έτσι δεν είναι;
Και; Πώς σου φαίνεται η φετινή επιγραφή;
Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
Ναι.
Είπαν ότι η "Μάχη της Ανατολής" γίνεται στις 10 Ιουλίου, αλλά αυτό δεν ισχύει.
Μια στιγμή.
Τον Γιας.
Υπάρχει λύση; Κάναμε κράτηση εδώ και μήνες.
Θέλουμε να πάμε, αλλά είμαστε εξουθενωμένοι. Θα μας βοηθήσετε;
Γιας;
Μάντεψε ποιανού το χέρι θα κόψουν φέτος.
Του Γίλντριμ.
Του Γίλντριμ; Που έχει τον ρόλο του στρατάρχη;
Ναι, το απέφευγε τρία χρόνια, αλλά φέτος είναι το εξιλαστήριο θύμα.
Πλάκα θα έχει.
-Λες να είναι κωφός; -Ποιος; Ο Γίλντριμ;
Αγάπη μου.
Το έψαχνε στο Google χθες βράδυ.
Είναι πιθανό να 'ναι κωφό και το μωρό μας. Δεν ήθελα να το ξέρω.
Θα το αντιμετωπίσουμε όταν συμβεί.
Δεν καταλαβαίνει. Με θεωρεί αναίσθητη.
Τσακωθήκαμε και δεν τα παρατάω εύκολα.
Αν ανησυχεί τόσο από τώρα, τι θα γίνει όταν γεννηθεί το μωρό μας;
-Γιας. -Τι;
Η σφουγγαρίστρα οροφής.
Έλα. Όλα θα πάνε καλά.
Ναι. Άλλωστε για τον Χέρμαν μιλάμε, σωστά;
Ο Χέρμαν θέλει να διορθώνει τα πράγματα. Αμέσως.
Αν παγιδευτεί γάτα σε δέντρο, την κατεβάζει.
Αν μαλώνουν γείτονες, επεμβαίνει.
Το μόνο που μπορεί να κάνει τώρα είναι υπομονή.
Αλλά πίστεψέ με, όταν γεννηθεί το μωρό σας...
Όλα θα πάνε καλά.
Να πάρει! Πώς είναι τα γαλλικά σου;
Ο Γίλντριμ ξέμεινε με έναν θυμωμένο Γάλλο.
Κανένα πρόβλημα.
ΑΕΡΟΣΤΑΤΑ ΣΚΑΪ
Δεν παρήγγειλα τίποτα.
-Ραϊμάκερς. -Τι είναι αυτό;
Στάσου μια στιγμή.
-Τι είναι αυτό, μαμά; -Ένας ορνιθώνας.
-Ορίστε; -Είναι καινούριος ορνιθώνας.
-Τι είναι αυτό; -Κοτέτσι είναι.
Τότε γιατί το λέει "ορνιθώνα"; Είναι απλώς σανίδες, έτσι;
-Είναι συναρμολογούμενο. -Ναι, συναρμολογούμενο.
Αυτό δεν σημαίνει ότι θα συναρμολογηθεί από μόνο του.
Πρέπει να το φτιάξεις μόνος σου.
-Εύκολο! -Έτσι λες;
-Εδώ θα το φτιάξουμε; -Ναι, εδώ θα το φτιάξουμε.
Αυτό πηγαίνει...
Εντάξει. Εντάξει. Αυτό πηγαίνει...
Εκεί. Εντάξει.
Κάουφ, άσ' το κάτω.
-Κάουφ, με το μαλακό. Κάουφ. -Εντάξει.
-Κάουφ, άσ' το κάτω. -Μα ξέρω πώς να το κάνω!
-Έλα. -Άσ' τον να κάνει τα δικά του.
Αυτό πάει εδώ κι εκείνο εκεί.
Σωστά;
Πολύ καλά.
Άσε μας να κάνουμε τα δικά μας.
Ναι, μαμά. Άσε μας να κάνουμε τα δικά μας.
-Είναι γεροί οι τοίχοι; -Ναι.
Θα το χτυπήσω με το σφυρί.
-Ναι, αυτό να κάνεις. -Ορίστε.
Αυτό πηγαίνει εδώ.
Ίσως είναι λίγο μικρό για όλα τα κοτόπουλα.
Ναι, θα το κάνουμε μετά. Θα φτιάξουμε κι άλλα.
Θα φτιάξουμε κι άλλα μετά.
Ναι, πολύ καλά. Είσαι πολύ δυνατός.
Απίστευτα δυνατός. Πρόσεχε.
-Το κρατάς αυτό; -Ναι.
Χαλάρωσε. Εντάξει είναι. Τώρα θα βάλουμε την οροφή.
Ορίστε. Από εδώ και πέρα, θα είσαι ο αρχηγός.
Είναι καλό κοτέτσι.
Δεν το χρειαζόμαστε αυτό.
-Ναι! -Ναι, άσ' το αυτό!
Κράτα το.
Μαμά, μαμά, έλα να δεις! Έλα!
-Μισό λεπτό. -Έλα, μαμά!
Ναι, έρχομαι.
-Μαμά! -Ναι, έρχομαι.
Γρήγορα. Έλα!
Όπως βλέπεις, εμπνευστήκαμε από τα πρώτα έργα του Λε Κορμπιζιέ.
Να μιλήσω ειλικρινά;
Αναμφίβολα το πιο ξεχωριστό κοτέτσι που φτιάχτηκε ποτέ.
-Ναι! -Μπράβο!
Και θα μπορεί να μπαίνει από εδώ.
Κι εδώ υπάρχει μια φωλίτσα για να κοιμάται.
Κι εγώ μπορώ να σκαρφαλώνω εδώ και να φυλάω σκοπιά.
Ένα ωραίο κάστρο για τον Μπουγιόν.
Θα το βάψουμε;
-Να βάψουμε τον ορνιθώνα; -Ναι.
Ποιο είναι το αγαπημένο σου χρώμα;
-Ο Μπουγιόν! -Ο Μπουγιόν;
Κοίτα, μαμά! Κοίτα!
Το ωραιότερο ταξίδι που έχω κάνει ποτέ νομίζω ότι ήταν στη Μιανμάρ.
Ναι. Με τη φυλή Ίνθα.
Είναι μια φυλή που ζει πολύ ψηλά στα βουνά, γύρω από μια λίμνη.
Και δεν ζουν μόνο γύρω από τη λίμνη, αλλά και πάνω της.
-Φοβερό. -Σε σπίτια στηριγμένα σε πασσάλους.
Κι αν πετάξεις από εκεί τη νύχτα,
πριν ανατείλει ο ήλιος, όταν είναι πίσσα σκοτάδι,
τότε θα δεις κάτι πραγματικά εντυπωσιακό.
-Τι; -Εντάξει, Κάουφ. Φαντάσου το.
-Απογειώνεσαι όταν είναι πίσσα σκοτάδι. -Ναι.
Κοιτάς πάνω και βλέπεις εκατομμύρια λαμπερά αστέρια.
Και μετά, κοιτάς κάτω, στην άκρη του καλαθιού,
-και ξέρεις τι θα δεις; -Όχι.
Έναν άλλον ουρανό γεμάτο αστέρια.
-Τι; Πώς είναι δυνατόν; -Ναι.
Είναι οι ψαράδες, που βγήκαν για ψάρεμα τη νύχτα στη λίμνη,
-και φωτίζουν με τα φώτα τους τα ψάρια. -Φοβερό.
-Έξυπνο, ε; -Ναι.
Και τι υποτίθεται ότι είναι αυτό;
-Κεφτέδες. -Ναι, μαμά. Εννοείται.
Δεν ήθελε να έρθει η μαμά σου;
-Η γιαγιά τρώει μόνο κοτόπουλο. -Μόνο κοτόπουλο;
-Ναι. -Με τι;
Κοτόπουλο.
Παλιά, η γιαγιά έτρωγε τα πάντα.
Αλλά ο παππούς έπεσε από το δέντρο αφού ο Μπουγιόν πέταξε σ' ένα κλαδί.
Και τότε, ο παππούς πέθανε.
Μετά, η γιαγιά αρρώστησε και από τότε, τρώει μόνο κοτόπουλο.
Ναι. Ο κύριος δεν χρειάζεται να τα ξέρει όλα αυτά. Καλά, γλυκέ μου;
-Βλέπεις τον Βόρειο Πόλο; -Τον Βόρειο Πόλο;
Ναι, εκεί μένει ο μπαμπάς μου.
Έμενε με εμένα και τη μαμά, αλλά έμαθε ότι υπήρχαν κακοί
που ήθελαν να πυροβολήσουν τις πολικές αρκούδες.
Και μετά είπε "Εσύ έχεις τη μαμά, μα ποιος φροντίζει τις πολικές αρκούδες;"
-Ναι. Ποιος; -Ναι, ποιος;
Ήταν πολύ νόστιμο. Κάουφ;
-Κιόλας; -Ναι. Έχεις σχολείο αύριο.
-Έφτιαξα και γλυκό. -Γλυκό!
-Θα το πάρουμε μαζί. -Καλά.
-Εντάξει. Ευχαριστούμε για το δείπνο. -Έλα, πάμε.
Χαρά μου.
-Εις το επανιδείν, αρχηγέ. -Ναι, εις το επανιδείν.
Έλα, μαμά.
Ναι, μπορείς.
Σταμάτα.
Πιάσ' τα.
Προσπάθησε. Προσπάθησε, τουλάχιστον. Δεν θα γίνει τίποτα. Εδώ είμαι.
Κατάπιε τα.
Ωραία.
Με συγχωρείς. Είναι σε μπουκάλι.
Γιατί αποφάσισες να γίνεις οδηγός αερόστατου;
Λόγω του ανέμου.
-Του ανέμου; -Ναι.
Είναι σαν την ίδια τη ζωή.
Σχεδιάζεις να πας σε συγκεκριμένη κατεύθυνση κι ο άνεμος...
Σε στέλνει προς τελείως διαφορετική κατεύθυνση.
Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα γι' αυτό. Δεν μπορείς να αντισταθείς.
Ο άνεμος πάντα κερδίζει.
Ναι, μερικές φορές, σου ραπίζει το πρόσωπο.
Αλλά ο άνεμος μπορεί επίσης να σε σηκώσει ψηλά.
Μπορεί να σε κάνει να αιωρείσαι και...
να πετάς τόσο ψηλά που...
ξεχνάς τη ζωή στη γη, έστω και για λίγο.
Και σε κάνει να νιώθεις...
ότι αγγίζεις σχεδόν τον παράδεισο.
Το σχεδόν δεν μετράει. Το σχεδόν δεν σημαίνει τίποτα.
-Πάντα έτσι τριγυρνάει; -Ναι.
-Πού πηγαίνει; -Μπορείς να με φιλήσεις, αν θέλεις.
Δεν χρειάζεται.
Εντάξει, αρκετά.
-Μαμά, βγάλ' τον έξω. -Ήρεμα. Όλα θα πάνε καλά.
-Μαμά, θα τον σκοτώσουν. -Φυσικά και όχι.
Απλώς πρέπει να συνηθίσουν το ένα το άλλο.
Το ίδιο συμβαίνει και με τους ανθρώπους.
Κοίτα.
Καλημέρα.
-Έχουμε νέα κοτόπουλα. Έλα να δεις. -Εντάξει.
Δεν θα αλληλοσκοτωθούν.
Πρέπει απλώς να συνηθίσουν το ένα το άλλο, όπως οι άνθρωποι. Σωστά, μαμά;
Ναι. Πήγαινε να παίξεις λίγο.
-Τώρα θα πάω να πυροβολήσω τη γιαγιά! -Επιτέλους! Καλή τύχη!
Έλα εδώ, γλυκέ μου.
-Τριακόσια ευρώ φτάνουν για τα κοτόπουλα; -Ναι.
Ορίστε. Ευχαριστώ.
Το ψαλίδι.
-Ορίστε; -Στο μπαούλο, κάτω αριστερά.
Ναι, ευχαριστώ.
Δεν πονάει;
Όχι, είναι... Είναι σαν να κόβεις νύχια.
Όχι τώρα. Όχι εδώ.
Αυτό είναι απολίθωμα από την Κολομβία.
Από τη ζούγκλα.
Αυτό είναι περουβιανό τοτέμ.
Προσφέρει προστασία από τα πάντα.
Από το κακό, τις αποτυχημένες σοδειές, την τριχόπτωση...
Απ' το μυαλό σου τα βγάζεις.
Έχεις δει ποτέ φαλακρό Περουβιανό;
Πρώτον, αυτό θα μείνει μεταξύ μας. Δεν θα το μάθει κανείς άλλος.
Δεύτερον, έξω απ' αυτήν την πόρτα, είμαστε απλώς γείτονες.
Τίποτα παραπάνω. Και τρίτον...
Δεν σημαίνει τίποτα.
Σύμφωνοι;
Ο Θεός να μας φυλάει...
Προτιμώ να πεθάνω. Ο Θεός να μας φυλάει...
Είθε οι ουρανοί να παρατηρήσουν τις αποδείξεις του αγγελικού μου θάρρους.
Έλα, άσε με να σε βοηθήσω.
Ορίστε. Όλα θα πάνε καλά.
ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΜΗΝ ΕΝΟΧΛΕΙΤΕ
-Άσε με να σε βοηθήσω. Έλα εδώ. -Το καταραμένο κουμπί.
Έλα εδώ.
-Όλα καλά; -Μην πεις τίποτα.
Μην το κάνεις, εντάξει;
Καλύτερα έτσι.
Κι εσύ μόνη σου τα κάνεις όλα, σωστά;
Γιας.
Με τον Χέρμαν είστε μαζί έντεκα χρόνια.
Ναι.
Έλα.
Ορίστε. Έλα τώρα.
Πρέπει να του μιλήσεις.
Δεν με αγγίζει. Φοβάται ότι θα λιώσει το μωρό.
-Μίλα του, Γιας. -Δεν ακούει.
-Μίλα πιο δυνατά, τότε. -Εσύ τα κατάφερες μόνη σου;
Και ο Κάουφ σου βγήκε... Θέλω να πω, ο Κάουφ βγήκε...
-Είμαι μια μεγάλη, χοντρή φάλαινα. -Τι; Όχι.
Όχι.
Δεν είσαι μια μεγάλη, χοντρή φάλαινα.
Πώς γίνεται...
Πώς...
Καλύτερα;
Ναι.
Είθε ο Θεός να τους χαρίσει υπομονή.
-Κάουφ; -Ναι.
-Έφτιαξε; -Τι συμβαίνει εδώ;
Και τώρα;
Να πάρει η ευχή.
Χάρη στον ήλιο και την άφιξη θερμού αέρα από τον Νότο,
η θερμοκρασία θα ανέβει σημαντικά.
Τακτοποιήθηκε. Τρε μπιάν, μον καπιτάν!
Μπράβο, φίλε.
Γύρισες.
Ναι. Γύρισα, ναι.
Εγώ... Ή βασικά μαζί, βελτιώσαμε το σήμα του ραδιοφώνου.
Μπορούμε να πάμε.
-Να πάμε πού; -Στο αερόστατο.
Σκέφτηκα ότι θα σας άρεσε να έρθετε μαζί μου κάποια στιγμή.
Αν θέλετε.
-Λοιπόν... -Να σε ξεπροβοδίσω;
Φυσικά. Καπετάνιε...
-Γκάμπι, ήθελα να βοηθήσω... -Όχι.
Μπουγιόν, θα σε πιάσω.
-Ένα ραδιόφωνο είναι μόνο. -Όχι.
Ξέρεις ποιο είναι το πρόβλημά σου;
-Δεν εμπιστεύεσαι τίποτα και κανέναν. -Σωστά.
Άρα, το ξέρεις.
Μπορείς να μάθεις να πετάς...
Δεν εμπιστεύομαι κανέναν, όχι.
Και είμαι ακόμα ζωντανή.
Κι αυτό σου αρκεί; Το ότι είσαι ζωντανή;
-Πέτα. Έτσι, με τα φτερά σου. -Ναι.
Μου αρκεί, ναι.
Εμπρός, πέτα.
Και νομίζεις ότι του αρκεί και εκείνου;
Εμπρός, πέτα. Εμπρός, Μπουγιόν. Πέτα.
Εμπρός, πέτα. Έλα, άνοιξε τα φτερά σου και πέτα.
Εμπρός...
Στον καθεδρικό ναό...
Τώρα, διοχετεύουμε κρύο αέρα στο αερόστατο.
Και όταν τραβάω αυτό...
Φοβερό!
-Έτσι θα ανέβουμε. -Τώρα; Τώρα; Τώρα;
Όχι, όχι, όχι. Σύντομα, καπετάνιε μου.
-Το αερόστατο είναι γεμάτο σήμερα. -Αύριο;
Μπείτε. Από την ίδια πλευρά.
Αύριο έχεις σχολείο, αγάπη μου.
-Μεθαύριο τότε; -Ή ίσως το σαββατοκύριακο;
-Να έρθει μαζί μας κι ο Μπουγιόν; -Ναι, γιατί όχι;
-Και η γιαγιά; -Κάουφ, εγώ...
Δεν νομίζω ότι η γιαγιά...
-Όχι, όχι, όχι. -Να το δοκιμάσουμε;
Όχι, με τίποτα.
-Η μαμά έχει υψοφοβία. -Δεν μπορεί.
-Είναι αλήθεια, όμως. -Αδύνατον.
Δεν μπορεί να φοβάσαι τα ύψη με αερόστατο. Είναι αδύνατον.
Δεν το ήξερες; Υπάρχει επιστημονική απόδειξη.
Η υψοφοβία εκδηλώνεται μόνο όταν έχεις επαφή με το έδαφος.
Για παράδειγμα, όταν ανεβαίνεις σε δέντρο ή είσαι σε κάποιο καμπαναριό.
Αλλά όχι σε αερόστατο.
Το μυαλό αντιλαμβάνεται τη βάση του καλαθιού
σαν να ήταν το έδαφος κάτω από τα πόδια μας. Οπότε, ανεβαίνεις...
αλλά το μυαλό σου νομίζει ότι είσαι ακόμα στο έδαφος.
Μάλλον ισχύει αυτό που είπες.
Για κάποιους, η επιβίωση είναι αρκετή.
Πάμε.
Φοβερό.
-Θα έρθω. -Ορίστε;
-Θα έρθω μαζί σου. -Το υπόσχεσαι;
Ναι, το υπόσχομαι.
-Τι είπες, Κάουφ; -Το υποσχέθηκε.
-Βαρέθηκε; -Όχι, το υποσχέθηκε.
-Αφέθηκε; -Όχι, το υποσχέθηκε.
-Το υποσχέθηκε. -Ναι. Γεια.
Γεια σου, καπετάνιε.
Πέτα, πέτα. Έλα, πέτα! Και ξανά!
ΑΕΡΟΣΤΑΤΑ ΣΚΑΪ: ΕΝΑ ΑΞΕΧΑΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ
Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΚΟΚΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ Ο ΡΑΪΜΑΚΕΡΣ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ
ΣΚΑΪ
Δεν ξέρω πολλούς ανθρώπους
που αναγράφουν ημερομηνία στο αερόστατό τους.
Δεν πρέπει να του το πεις;
Κάποια στιγμή, θα κάνει περισσότερες ερωτήσεις.
Δεν πρέπει να απασχολείς τα παιδιά με κάποια πράγματα.
Οπότε, θα συνεχίσεις να του λες ψέματα;
-Έχει πατέρα. -Ναι.
Αυτό δεν είναι ψέμα.
Και δεν είναι εδώ. Ούτε αυτό είναι ψέμα.
-Ναι, αλλά δεν μπορείς... -Σε παρακαλώ, μη.
-Αλλά δεν μπορείς... -Σε παρακαλώ, μη.
Παραμένει ψέμα, Γκάμπι.
Δεν μπορείς να επιβαρύνεις ένα παιδί με ένα ψέμα, Γκάμπι.
Όχι, περίμενε. Μείνε. Μη φεύγεις.
Γκάμπι.
Έχεις παιδιά;
Ορίστε, λοιπόν.
Άσ' τον ήσυχο. Πήγαινε αλλού να γίνεις ο τέλειος μπαμπάς.
Μην το κάνεις, μη.
Όχι. Όχι!
Αρνό;
Έλα.
Έλα. Τι είναι;
Συγγνώμη.
-Συγγνώμη. -Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε.
-Μα μπορούμε... -Όχι.
Όχι, ό,τι είχαμε τελειώνει εδώ.
Είχες δίκιο.
-Πρώτον. Αυτό θα μείνει όντως μεταξύ μας. -Μη.
-Δεν θα το μάθει κανείς. -Σε παρακαλώ.
Δεύτερον. Έξω είμαστε γείτονες.
-Σε παρακαλώ, μη. -Αυτό είναι όλο.
Και τρίτον...
Δεν σημαίνει τίποτα.
Θα πάμε βόλτα με το αερόστατο, με το αερόστατο, με το αερόστατο.
Βγάλε το καπέλο.
Κάουφ. Βγάλε το καπέλο.
Ποτέ δεν μ' αφήνεις να τρώω ψωμί με τρούφα για πρωινό.
Λοιπόν...
Τυχεράκια!
Τα κιάλια μου!
Πού είναι τα κιάλια μου;
-Κάουφ; -Ναι!
-Πόσο μακριά θα μπορώ να δω με αυτά; -Κάουφ...
-Είναι πολύ κοντά! -Κάθισε, σε παρακαλώ.
-Κάουφ... -Το χρονόμετρό μου!
Έλα. Έλα εδώ. Έλα να καθίσεις.
Έλα, Κάουφ. Έλα και... Έλα εδώ, αγάπη μου. Έλα.
Κάουφ...
Δεν θα πάμε.
Δεν θα πάμε βόλτα με το αερόστατο.
Μα μου το υποσχέθηκες.
Ναι, το ξέρω, αγάπη μου, αλλά...
-Μα μου το υποσχέθηκες. -Ναι.
Μου έδωσες μια υπόσχεση! Σε μισώ!
Άντε, πες το.
Κακή μητέρα, κακή κόρη.
Σωστά;
Κάουφ;
Κάουφ, η τσάντα σου. Κάουφ;
ΠΑΪ ΡΑΪΜΑΚΕΡΣ ΣΥΖΥΓΟΣ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΑΣ
ΧΟΥΜΠ (ΧΑΣ) ΜΠΟΟΥΝΕΝ
Ίσα που μιλούσε.
Σχεδόν καθόλου.
Ούτε καν "Καλημέρα" δεν έλεγε.
Σκέφτηκα "Δεν γίνεται. Δεν θα με θέλει".
Και την επόμενη μέρα, έφερε στην πόρτα μου έναν νεκρό λαγό.
Δεν έφυγε ποτέ.
Βοηθάει;
Το περπάτημα βοηθάει;
Να πάρει.
Ευχαριστώ που ήρθες τόσο γρήγορα.
Κέβιν; Θα μας πεις τι έγινε;
Εντάξει. Περίμενε έξω στον διάδρομο.
Μου θυμίζει εσένα.
Ξέρεις τι λέγαμε παλιά για σένα;
Αν έχει καλή διάθεση, μπορεί να ανοίξει τις πόρτες του παραδείσου.
Αλλά καλύτερα να κρυφτείς αν τα πράγματα δεν πάνε όπως τα θέλει.
Όλα καλά στο σπίτι; Με τη Μίνχε και τις κότες;
Είναι αξιαγάπητο αγοράκι.
Πρόθυμος να μάθει, έξυπνος. Και γεμάτος ενέργεια.
Όσον αφορά τα αντικείμενα που κατέστρεψε, προτίθεμαι να το παραβλέψω.
Και που κλότσησε τον κύριο Λούι. Λοιπόν...
Θα το αντέξει.
Μα το ότι χτύπησε κι άλλο παιδί, Γκάμπι...
-Θα πάω να του μιλήσω. -Λυπάμαι, μα πρέπει να αποβάλω τον Κάουφ.
Μέχρι να καταλαγιάσουν τα πράγματα.
Ναι, άσ' το. Πρώτα τράβα από μπροστά.
Εμπρός, Βάουτερ. Συνέχισε να τραβάς.
Εντάξει.
Ναι, έτσι. Συνέχισε.
Μαμά! Μαμά!
Μαμά! Μαμά, γιαγιά! Ελάτε!
Μαμά...
Μην ανησυχείς. Ένα ατυχηματάκι ήταν. Θα μπορούσε να συμβεί στον καθένα.
Δεν πειράζει. Δεν θα πάρει πολύ. Έλα.
Έλα. Ορίστε.
Έτσι...
Θα το ξεκουμπώσω.
Έτσι.
Εντάξει. Κρατήσου πάνω μου.
Ένα, δύο, τρία, πάμε. Ναι, σχεδόν τα κατάφερα.
Ναι. Εντάξει.
Εντάξει. Έλα εδώ. Μπράβο.
Είχαμε πρόβλημα με το αμάξι.
Θα έπρεπε να είχα πάει τη σακαράκα στη μάντρα εδώ και καιρό.
Πάντα είχες πολύ δυνατά μαλλιά.
Θυμάσαι που ήθελα να τα βουρτσίζω παλιά;
Κι ο μπαμπάς έλεγε...
Ναι.
Βούρτσισέ τα.
Βούρτσισέ τα όσο πιο καλά μπορείς. Να μην πετάει ούτε τρίχα.
Και φαινόταν πάντα τόσο περήφανος. Λες και ήταν δικά του μαλλιά.
Το ξέρω, μαμά.
Κι εμένα.
Κάθε μέρα και λίγο περισσότερο.
Έλα, μαμά. Κρατήσου πάνω μου.
Πάμε.
Ορίστε.
Κάουφ, θα ξαπλώσω λίγο, εντάξει;
Θα προσέχεις τη γιαγιά;
Ειδοποίησέ με αν κρυώσει το νερό, καλά;
Μαμά. Μαμά. Μαμά!
Να πάρει. Έλα εδώ, μαμά. Μαμά.
-Τι έπαθε η γιαγιά; -Πού ήσουν;
Τι έπαθε η γιαγιά; -Έπρεπε να την προσέχεις.
-Την πρόσεχα. -Θα βγάλω την τάπα.
Κάουφ, έπρεπε να με ειδοποιήσεις όταν θα κρύωνε το νερό.
-Μα δεν είχε κρυώσει. -Δώσε μου τη βεντούζα.
Τι έπαθε η γιαγιά;
Τη βεντούζα, Κάουφ. Δώσ' τη μου. Εκεί!
Δεν ήταν κρύο. Πολύ κρύο έχει στους μείον 52 στου μπαμπά.
Μη μιλάς για τον μπαμπά.
Ναι, αλλά κάνει πολύ κρύο στου μπαμπά.
Σου είπα να το βουλώσεις και να πάψεις να μιλάς για τον μπαμπά.
-Θέλω να πάω στον μπαμπά! -Δεν μπορείς, μικρέ.
-Θέλω να πάω στον μπαμπά. Είναι γλυκός. -Γλυκός;
Θες να σου πω πόσο γλυκός είναι ο μπαμπάς σου;
Ένας μαλάκας είναι που γκαστρώνει κοπέλες και μετά εξαφανίζεται.
-Ο μπαμπάς δεν έχει επικοινωνήσει ποτέ. -Ψέματα! Ο μπαμπάς στέλνει κάρτες!
Πολύ θα το 'θελες!
Σκατά. Κάουφ! Κάουφ;
Μαμά! Μαμά, όχι.
-Βοήθεια. Όχι. Μαμά... -Γκάμπι;
Ναι, εδώ. Εδώ! Μαμά...
Μαμά. Μαμά.
Εντάξει, με το μαλακό. Κρατήσου πάνω μου. Μπράβο, Μίνχε. Κρατήσου γερά.
Ναι.
Την έβαλα στην μπανιέρα και μετά ήταν...
Είσαι και πάλι μαζί μας.
Πώς νιώθεις;
-Πρέπει να φύγω. -Ναι.
Έχω μια ομάδα...
Βοήθεια. Βοήθεια. Μαμά.
Βοήθεια.
Περίμενε. Περίμενε!
Βοήθεια. Βοήθεια!
Μαμά, βοήθεια.
-Βοήθεια! -Κάουφ.
-Βοήθεια! -Κρατήσου!
-Κάουφ! -Μαμά!
-Βοήθεια! -Κάουφ.
Βοήθεια! Βοήθεια!
Επίθεση.
Πυρ!
Είθε οι ουρανοί να παρατηρήσουν τις αποδείξεις του αγγελικού μου θάρρους.
Βοήθεια. Βοήθεια.
-Βοήθεια. -Μαμά.
Βοήθεια. Μαμά.
-Μαμά. -Κάουφ.
-Μαμά, βοήθεια. Βοήθεια. -Κάουφ.
Κάουφ.
-Μαμά, μαμά! -Κάουφ.
Μαμά, βοήθεια. Μαμά.
-Κάουφ. -Όχι.
Βοήθεια, μαμά!
Κάουφ.
-Έλα, έλα. -Μαμά.
-Κρατήσου γερά. -Κάουφ.
-Κάουφ.
-Πήδα. -Κάουφ.
-Έλα εδώ. -Πήδα.
Έλα. Πήδα, πήδα.
Έλα.
Κι αν έρθει κάποιο τρακτέρ ή τον πιάσει καμιά αλεπού;
Τίποτα δεν θα συμβεί.
Ο Μπουγιόν βρήκε ένα άνετο μέρος ψηλά σε ένα δέντρο.
Και θα περιμένει εκεί σιωπηλά μέχρι να ξημερώσει.
Έλα.
Μ' ακούς;
Να σου πω κάτι;
Για τον αληθινό σου μπαμπά;
Κακά πράγματα;
Τι είναι, γλυκέ μου;
Είναι κακό να ελπίζεις ότι κάποιος...
κάποιος άλλος είναι ο μπαμπάς σου;
Όχι, αγάπη μου. Όχι, δεν είναι καθόλου κακό.
Μη στενοχωριέσαι.
Λίγο ακόμα και σταμάτα.
Δεν ήθελα να σε ξυπνήσω.
Και τώρα;
Φεύγει.
-Μίλα του. -Δεν με ακούει.
Τότε, μίλα πιο δυνατά.
Μαμά;
Μα πώς; Θα ήθελα...
Δεν μπορώ, δεν ξέρω. Δεν ξέρω πώς.
Μπορείς... Μπορείς να το κάνεις.
Εντάξει.
Ο Κάουφ θέλει να μείνεις.
-Δεν έχω δουλειά εδώ. -Εγώ θέλω να μείνεις.
Θέλω να φύγεις, Γκάμπι.
Ποια είναι η Σκάι;
-Άσε με ήσυχο. Θέλω να φύγεις. -Η κόρη σου είναι;
Ήταν.
Έλα εδώ.
-Έλα. -Όχι, άσε με.
-Γκάμπι, άσε με ήσυχο. Άσε με ήσυχο. -Δεν φεύγω. Δεν φεύγω.
-Άσε με. Άσε με! -Δεν φεύγω.
Φύγε από δω. Άντε χάσου.
Φύγε!
Έλα τώρα.
Όχι.
Μαμά, κοίτα. Ο Μπουγιόν. Κοίτα.
Ναι.
Επιδόρπιο!
Ναι.
Υποτιτλισμός: Ανθή Καρακώστα