Υ π ο τ ι τ λ ι σ μ ό ς : Я Ǝ Ɑ Я U M [ T 4 V T_e_a_m ]
Μπαμπά;
Ναι, Άννα;
Μπορείς να μου πεις μια τρομαχτική ιστορία;
Μια φορά κι έναν καιρό,
ήταν ένα κοριτσάκι
που το έλεγαν Άννα.
Και ζούσε σ' ένα μεγάλο σπίτι στην εξοχή.
Ένα βράδυ σκοτεινό και πολύ τρομαχτικό,
κοιμόταν στο κρεβάτι της.
Ξαφνικά, ξύπνησε.
Απ' τον κάτω όροφο,
άκουσε έναν θόρυβο,
το πάτωμα έτριζε.
Και τότε μια φωνή άρχισε να μιλάει.
«Άννα!
Άννα!
Έρχομαι να σε βρω».
Μετά, σιωπή.
Τι έγινε μετά;
Κάτω απ' την κουβέρτα,
η Άννα άκουσε μια ανάσα.
Ένιωσε αυτό το πλάσμα να πλησιάζει.
Μακριά δάχτυλα πάνω στην κουβέρτα.
Κι όταν η Άννα νόμιζε ότι δεν άντεχε άλλο,
η φωνή είπε...
«Είμαι ακριβώς εδώ...
...και σε...
τσάκωσα!»
Αυτή ήταν καλή.
Εντάξει, μικρή. Ώρα για ύπνο τώρα.
Και η γιαγιά πάει για ύπνο,
οπότε όχι τσάρκες, εντάξει;
Εντάξει.
Φώτα ανοιχτά ή κλειστά;
Ανοιχτά.
Να κοιμηθείς καλά.
Όνειρα γλυκά.
Μπαμπά;
Γιαγιά;
Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ
Άννα!
Νόμιζα πως άκουσα την πόρτα.
- Χαίρομαι τόσο πολύ που σε βλέπω. - Κι εγώ.
- Είναι απ' τα αγαπημένα της γιαγιάς σου. - Ναι, και δικό μου.
Λυπάμαι πολύ για τον πατέρα σου.
- Α, ναι. Ναι, ευχαριστώ. - Χαιρόμουν πολύ τις επισκέψεις του.
Η γιαγιά σου τον λάτρευε. Ήταν τόσο υπέροχος άνθρωπος.
Ναι, όντως ήταν.
Πώς ήταν το ταξίδι;
Καλό, μια χαρά.
Ωραία.
Αυτό το μέρος δεν αλλάζει ποτέ.
Το ξέρω.
Λοιπόν, ανυπομονεί να σε δει.
Λούσι.
Λούσι, αγάπη μου,
κοίτα ποιον σου έφερα.
Γεια σου, γιαγιά.
Μάγκι;
Όχι, είναι η Άννα, γλυκιά μου.
Είναι η Άννα, η κούκλα η εγγονή σου.
Άννα;
Ακριβώς, αγάπη μου.
Πάω να βάλω τον βραστήρα,
να σας δώσω την ευκαιρία να τα πείτε.
Γεια σου, γιαγιά.
Είναι κι η Μάγκι εδώ;
Όχι.
Η Μάγκι δεν είναι εδώ.
Μόνο εγώ είμαι.
Κρίμα.
Είμαι εδώ για να σε προσέχω.
Στοίχημα ότι το χρειάζεσαι μετά από τόσο ταξίδι.
Προσπάθησε να μην το παίρνεις προσωπικά, Άννα.
Δεν με θυμάται καν.
Απλώς,
άλλοτε χάνεται στην ομίχλη της κι άλλοτε βρίσκει τον δρόμο της,
αλλά είναι ακόμα ο ίδιος άνθρωπος που αγάπησες μεγαλώνοντας.
Χαίρεται πολύ που είσαι εδώ.
Είναι παράξενο που γύρισα.
Έχω τόσες αναμνήσεις δεμένες με αυτό το σπίτι.
Άννα.
Έτοιμη ή όχι, έρχομαι.
Δε θα κρύβεσαι για πάντα.
Έρχομαι να σε βρω.
Αναρωτιέμαι πού να 'ναι η Άννα.
- Πάμε για άλλη μία. - Εντάξει.
Πού μπορεί να είναι;
Αναρωτιέμαι αν είναι εδώ!
- Θες να ξαναπαίξουμε; - Ναι.
Ναι.
Δέκα. Εννιά.
Οχτώ. Εφτά. Έξι. Πέντε...
Είναι πολύ καλό που είσαι εδώ. Ξέρεις,
είναι σημαντικό να 'σαι κοντά στην οικογένεια, θα κάνει στη γιαγιά σου...
...πολύ καλό.
Ναι, αυτό ελπίζω.
Θα ξανάρθω αύριο κατά τις δέκα το πρωί.
Ναι, τέλεια.
- Εντάξει, γλυκιά μου. Όλα θα πάνε καλά. - Εντάξει.
- Καληνύχτα, αγάπη μου. - Γεια. Καληνύχτα.
- Στο καλό. - Ναι.
Μοιάζεις στον πατέρα σου.
Τα ίδια μάτια.
Έχεις τα μάτια του Χάρι.
Αλήθεια;
Πού είναι ο Χάρι;
Θα μείνει κι αυτός εδώ;
Όχι, γιαγιά.
Δεν είναι πια μαζί μας.
Πού πήγε;
Έφυγε.
Ο μπαμπάς...
Ο Χάρι πέθανε, γιαγιά.
Ναι.
Όχι.
Φυσικά.
Το ήξερα, το ήξερα.
Τι κρίμα.
Υπέροχος άνθρωπος.
Χόρευε πάντα μαζί μου.
Επέμενε πάντα.
Ήξερε πόσο μου αρέσει ο χορός.
Υπέροχος άνθρωπος.
Ήταν.
Θυμάμαι τον γάμο.
Η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής της Μάγκι.
Αγαπιόντουσαν τόσο πολύ.
Θυμάσαι πολλά για τη Μάγκι;
Αγαπούσε τον πατέρα σου.
Τον αγαπούσε με όλη της την καρδιά.
Η Μάγκι μου.
Πόσο ευτυχισμένη ήταν.
Ο Χάρι χόρεψε μαζί μου στον γάμο.
Έπαιζε πάντα το ίδιο τραγούδι.
Ποιο ήταν;
Το έπαιζε συνέχεια.
Το ακούω τώρα.
Πώς λεγόταν;
Όλοι ήξεραν ότι ήταν το τραγούδι του Χάρι.
- Το χορέψαμε μαζί. - Γιαγιά, ηρέμησε.
- Ποιο ήταν; Ποιο ήταν; - Γιαγιά, ηρέμησε. Γιαγιά. Γιαγιά!
Γιαγιά! Το ξέρω το τραγούδι. Το ξέρω.
Εντάξει, το ξέρω το τραγούδι.
Η Μάγκι μου.
Είμαι η Άννα.
Όχι η Μάγκι, θυμάσαι;
Ανοησίες.
Η Μάγκι πέθανε...
...πριν από πολύ καιρό.
Πήγαινε για ύπνο. Είναι η ώρα σου.
Δε θέλουμε να ξυπνήσουμε τον πατέρα σου,
αλλιώς θα θυμώσει.
Δώσε μου ένα φιλί τότε.
Καληνύχτα.
Γιαγιά;
Ωχ, γιαγιά.
Είσαι καλά, γιαγιά;
Έλα.
Άσε με να σε βοηθήσω να σηκωθείς.
Κρατήσου από μένα.
Ωχ, γιαγιά.
Πού είμαστε;
Είμαστε στην κουζίνα, στο σπίτι.
Τι κάνεις;
Καθαρίζω την ακαταστασία.
Σε ξέρω;
Είμαι η εγγονή σου, η Άννα.
Α, ναι. Η Άννα.
Αυτή είναι η εγγονή μου.
Τόσο έξυπνο κορίτσι.
Ωχ, γιαγιά.
Πάμε να σε πάω πίσω στο κρεβάτι, εντάξει;
Κρατήσου από μένα.
Αργά και σταθερά.
Είναι καλά.
Άσ' την να κοιμηθεί λίγο παραπάνω.
- Ναι. - Ναι.
Είναι η μόνη οικογένεια που έχω, ξέρεις;
Θέλω απλώς να την κρατήσω ασφαλή.
Φυσικά και θέλεις.
Αυτό σημαίνει οικογένεια.
Να προστατεύουμε ο ένας τον άλλον. Να φροντίζουμε ο ένας τον άλλον.
Κατά μία έννοια, τώρα είσαι εσύ ο γονιός.
Θεέ μου, Κάρεν. Τότε την έχουμε πατήσει.
Γεια σου, φίλε.
Δε μιλάει σε κανέναν άλλον εκτός από εμένα.
Πολύ αγενές.
Του είπα, «Τι αγένεια».
Αυτό είναι πολύ αγενές.
Καλημέρα, γιαγιά.
Δεν το ήξερα. Θα τον είχα σταματήσει.
Πάντα τη νύχτα,
σέρνεται, κρυμμένος στις σκιές.
Α, ναι.
Καλό είναι να βγαίνουμε λίγο απ' το σπίτι. Τι λες, γιαγιά;
Θυμάσαι που μαζεύαμε φρούτα απ' τα δέντρα;
Δεν επιτρέπεται να είμαι εδώ έξω.
Μα φυσικά και επιτρέπεται, γιαγιά. Είναι ο κήπος σου.
Γλυκά πουλάκια.
Ναι, είναι αξιολάτρευτα.
Πετούν όπου θέλουν.
Ελεύθερα να τα βλέπουν όλα.
Ναι, έτσι είναι.
Πουλάκια.
Πανέμορφα.
Εντάξει, πάμε.
Η Μάγκι λάτρευε αυτόν τον κήπο.
Έπαιζε κουτσό ακριβώς εκεί.
Ζωγράφιζε στις πέτρες με κιμωλία.
Πώς ήταν; Η μητέρα μου;
Η γλυκιά μου η Μάγκι.
Αγαπούσε τον πατέρα σου.
Θα αγαπούσε εσένα ακόμα περισσότερο.
Όταν ήταν δέκα ή ίσως έντεκα χρονών...
...προσπάθησε να το σκάσει.
Έλειπε μια-δυο μέρες, είχα τρελαθεί από την ανησυχία.
Ο Γουίλιαμ τη βρήκε,
κρυμμένη στον οπωρώνα.
Έτρωγε τα φρούτα.
Ο Γουίλιαμ τη λατρεύει.
Γιαγιά.
- Ο παππούς, αυτός είναι... - Μακάρι να με επισκεπτόταν πιο συχνά...
...αλλά είναι πολυάσχολος.
Αλλά δεν παίρνει τα μάτια του απ' το σπίτι.
Είμαι σίγουρη ότι θα γυρίσει σύντομα.
Γιαγιά.
Ο παππούς είναι...
Πέθανε.
Πριν από πολύ καιρό.
Αμέσως μετά τη μαμά, όταν γεννήθηκα. Θυμάσαι.
Την αγαπούσε.
Και οι δύο την αγαπούσαμε.
Δεν επιτρέπεται να μιλάω γι' αυτό.
Γιατί;
Τα πουλάκια τα βλέπουν όλα.
Τι τρέχει, γιαγιά;
Κοίτα.
Δεν είναι τίποτα εκεί, γιαγιά.
Πάμε μέσα, εντάξει;
Για να δούμε αν θα δουλέψεις σήμερα.
- Όχι, αυτό δεν είναι δίκαιο. - Είπες ότι δε θα το έκανες.
Σε παρακαλώ, όχι.
Δε θα πω τίποτα.
Δε θα μιλήσω.
Όχι!
Όχι, άκουσέ με εσύ για μια φορά.
Μείνε μακριά της.
- Δε θα σε αφήσω. - Αρκετά έκανες.
Άσ' την ήσυχη.
Γαμημένο πράμα.
Δεν την άκουσες;
Ν' ακούσω τι;
Άννα, τι συμβαίνει;
Τι συμβαίνει;
Την άκουσα να μιλάει.
Καλά, μερικές φορές μιλάει μόνη της.
Όχι, εννοώ ότι ήταν κάποιος εδώ μαζί της.
Άκουσα κι άλλη φωνή, Κάρεν.
Συγγνώμη.
Δηλαδή δεν άκουσες τίποτα;
Όχι, εννοώ, έβαζα σκούπα.
Προσπαθούσα να βάλω σκούπα.
Δεν το καταλαβαίνω.
Άκουσα άλλη φωνή στον δέκτη. Είμαι σίγουρη.
Ίσως έπιασε κανέναν ραδιοφωνικό σταθμό.
Αυτό το πράμα πρέπει να 'ναι τόσο παλιό όσο το σπίτι.
Απορώ πώς δουλεύει.
Ναι, μπορεί. Εγώ...
Και ξέρεις, μπορεί ν' ακούγεται ανόητο,
αλλά οι πρώτες μέρες σ' αυτό το σπίτι θα είναι δύσκολες.
Τα συμπτώματα της γιαγιάς σου μπορούν να σε τρελάνουν.
Ναι.
- Κοίτα σε, πάγωσες. - Ναι.
Πήγαινε να ζεσταθείς και να στεγνώσεις, γλυκιά μου.
Τόσο ξαφνικά.
Τουλάχιστον έτσι φάνηκε.
Αλλά δεν ήμουν έτοιμη να χάσω τον μπαμπά, ξέρεις;
Ναι, το ξέρω.
Δε νομίζω ότι μπορείς να 'σαι ποτέ πραγματικά έτοιμη.
Οι δικοί μου γονείς έσβησαν σιγά-σιγά, οπότε...
...είχα πολύ χρόνο να προετοιμαστώ, αλλά...
...είναι και πάλι συντριπτικό όταν πεθαίνουν.
Όταν ήμουν γύρω στα δώδεκα με δεκατρία, είχα αυτό...
...ένα χρυσόψαρο.
Παρακαλούσα τον μπαμπά βδομάδες να μου πάρει,
και τελικά ενέδωσε.
Το ονόμασα Μορντισκίτος,
γιατί έτρωγε την τροφή απ' το χέρι μου.
Μια μέρα γύρισα σπίτι κι ο Μορντισκίτος φαινόταν παράξενος.
Ήταν ένα χρυσόψαρο,
αλλά κάτι φαινόταν διαφορετικό.
Λοιπόν, πριν από μερικούς μήνες, μια βδομάδα πριν πεθάνει ο μπαμπάς,
μου είπε...
...ότι μια μέρα, ενώ ήμουν στο σχολείο,
ο Μορντισκίτος είχε πεθάνει.
Τον βρήκε να επιπλέει στην επιφάνεια της γυάλας,
αλλά αντί να μου το πει,
βγήκε κι αγόρασε ένα άλλο ψάρι,
έθαψε τον Μορντισκίτος στον πίσω κήπο,
συγκάλυψε τον θάνατό του,
και το κράτησε μυστικό για πάνω από είκοσι χρόνια.
Επειδή ήξερε πόσο θα είχα στενοχωρηθεί.
Η γιαγιά σου μιλάει για τον πατέρα σου συνέχεια.
Και για τη μητέρα σου, βασικά.
Συνεχίζει να με μπερδεύει μαζί της, πράγμα παράξενο.
Το να ξέρω ότι η ζωή μου...
...προκάλεσε τον θάνατό της...
...πάντα με στοίχειωνε.
Όχι, Άννα, όχι.
Δεν μπορείς, δεν μπορείς να το σκέφτεσαι έτσι.
Είναι δύσκολο να μην το κάνω.
Απ' όσα μου λέει η γιαγιά σου,
η μαμά σου κι ο μπαμπάς σου...
...σ' αγαπούσαν περισσότερο από οτιδήποτε στον κόσμο.
Ναι.
Δεν είναι απίστευτο;
Κάθε φορά που ακούω αυτόν τον ήχο με διαπερνά ένα ρίγος.
Με κάνει να σκέφτομαι ότι ο μπαμπάς ακόμα με προσέχει.
Είναι ανόητο, το ξέρω.
Δεν είναι ανόητο.
Πρέπει ακόμα να 'σαι...
...πνιγμένη στη θλίψη και γι' αυτό δεν υπάρχει χρονικό όριο.
Νιώθω πραγματικά χαμένη χωρίς αυτόν, ξέρεις;
Πιστεύεις στη μετά θάνατον ζωή;
Κτήνος!
Αυτό το σπίτι θα με πεθάνει.
Κι άλλο κρασί, τώρα.
Γεια σου, αγάπη. Τα λέμε αύριο.
Γιαγιά;
Εσύ είσαι;
Γιαγιά;
Πάμε να σε βάλω στο κρεβάτι, εντάξει;
Δεν είναι ασφαλές εδώ έξω...
Άννα;
Άννα, είσαι εκεί;
Είναι εδώ.
Νομίζω ότι τρελαίνομαι.
Όχι, δεν τρελαίνεσαι.
Απλώς είσαι πάρα, πάρα πολύ κουρασμένη.
Και το στρες μπορεί να μας κάνει πολύ παράξενα πράγματα.
Αλλά αυτό που πρέπει να θυμάσαι,
είναι ότι τις περισσότερες φορές είναι στον δικό της κόσμο.
Κι αυτό που μοιάζει...
...παράξενη συμπεριφορά για εμάς, είναι απολύτως φυσιολογικό γι' αυτήν.
Κι αν προσπαθήσουμε να τη διορθώσουμε ή να την αμφισβητήσουμε, είναι σαν να της λέμε
ότι όλα όσα ξέρει είναι ένα ψέμα.
Απλώς δε θέλω να είμαι σ' αυτό το σπίτι.
Όχι.
Ποτέ δε μου άρεσε και δεν ξέρω καν γιατί.
Πρέπει να 'μαι εδώ για τη γιαγιά.
Θέλω να την κρατήσω ασφαλή και την αγαπώ πολύ,
και εγώ δεν...
Θες να μείνω απόψε;
- Θα γινόταν; - Θεέ μου, θα το έκανες;
Ναι. Φυσικά και θα το έκανα.
- Εντάξει. - Εντάξει.
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
Κάρεν;
Αυτό το χτένισμα ήταν στη μόδα τότε.
Σου πήγαινε πολύ, γιαγιά.
Νέα και ανέμελη.
Γριά και με φροντίδα τώρα.
Συμβαίνει και στους καλύτερους.
Η μικρή Άννα.
Ίδια η μητέρα της.
Θυμάμαι εκείνη την κούνια με το σχοινί στον κήπο.
Ο πατέρας σου ανέβηκε στην κορυφή εκείνου του δέντρου,
για να μπορείς να κάνεις κούνια στον κήπο.
Ανέβηκε όλο και πιο ψηλά, μέχρι που μόλις τον έβλεπα.
Τρομοκρατήθηκα μην πέσει.
Ήσουν τα πάντα γι' αυτόν.
Θα έκανε τα πάντα για σένα.
Τόσο αθώα.
Έπρεπε να...
Τι έπρεπε, γιαγιά;
Δεν επιτρέπεται να μιλάω γι' αυτό.
Δεν επιτρέπεται να μιλάς για τι, γιαγιά;
Όχι!
Γιαγιά;
Γιαγιά; Γιαγιά;
Γιαγιά!
Γιαγιά, σταμάτα! Γιαγιά!
Σταμάτα! Γιαγιά, σε παρακαλώ, σταμάτα!
- Γιαγιά, σε παρακαλώ, σταμάτα! - Όχι!
Ηρέμησε. Γιαγιά, σε παρακαλώ.
- Όχι! Όχι! Όχι! - Γιαγιά, σε παρακαλώ! Σταμάτα!
Κοίτα με, θα χτυπήσεις.
- Σταμάτα, σε παρακαλώ! - Φύγε! Φύγε!
- Γιαγιά. - Φύγε!
Εντάξει. Εντάξει, Λούσι.
- Εντάξει, Λούσι. - Πρέπει να φύγεις!
Εντάξει, Λούσι.
- Προσπάθησε να ηρεμήσεις. - Πρέπει να φύγεις!
Όχι, όχι! Πρέπει να φύγει! Όχι, όχι, όχι, όχι...
ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ ΡΕΪΝΟΛΝΤΣ
Γεια σας.
Δε θέλησα να σας τρομάξω.
Όχι, δεν πειράζει.
Είσαι η Άννα, σωστά;
Ναι, σωστά.
Λοιπόν, έχω να σε δω...
Δεν ξέρω, πρέπει να 'ναι...
...είκοσι χρόνια.
Συγγνώμη που δεν ήρθα να σας χαιρετήσω.
Το φόρτο εργασίας δεν είναι αμαρτία.
Πώς είναι η γιαγιά σου;
Ναι, είναι...
...τα καταφέρνει.
Γι' αυτό γύρισα, για να βοηθήσω στη φροντίδα της.
Αν και δεν ξέρω πόσο βοηθάω στην πραγματικότητα.
Σίγουρα χαίρεται πολύ που σε έχει κοντά της.
Το να περνάς χρόνο με αγαπημένα πρόσωπα είναι πάντα μια ευλογία,
ειδικά καθώς μεγαλώνουμε.
Τουλάχιστον, η μητέρα σου είναι πάντα εδώ κοντά.
Φαντάζομαι η Λούσι βρίσκει παρηγοριά σε αυτό.
Και...
...ο παππούς σου επίσης.
Είμαι σίγουρος ότι ο Γουίλιαμ προσέχει το σπίτι,
παρά τις περιστάσεις.
Περιστάσεις;
Το ότι δεν μπορούσε να δει άλλη διέξοδο.
Τι τραγωδία.
Τι εννοείτε;
Λοιπόν, νόμιζα...
- Δεν είναι δική μου δουλειά. - Όχι, σας παρακαλώ.
Ο παππούς σου...
...αυτοκτόνησε.
Όχι. Όχι, δεν το έκανε.
Λυπάμαι πολύ, Άννα.
Υπέθεσα ότι το ήξερες.
Αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια.
Αυτός...
...πέθανε από καρδιακή προσβολή λόγω...
...του στρες για τον θάνατο της μητέρας μου.
Πιστεύω ότι ο Γουίλιαμ ήταν τόσο συντετριμμένος από τη θλίψη,
που ένιωσε ότι δεν υπήρχε άλλη επιλογή.
Ο θάνατος της μητέρας σου ήταν δυσβάσταχτος γι' αυτόν.
ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ
Κάρεν;
Πού είσαι;
Έλα. Έλα.
Γιαγιά;
Ω, Θεέ μου.
Γιαγιά;
Λούσι;
Γιαγιά; Γιαγιά;
Γιαγιά;
Γιαγιά;!
Γιαγιά! Γιαγιά, εσύ είσαι;
Γιαγιά;
Λούσι, η Κάρεν είμαι. Είσαι καλά;
Βοήθεια! Βοήθεια!
Γιαγιά! Κάρεν! Βοήθεια!
Βοήθεια! Γιαγιά! Κάρεν!
Λούσι;
Βοήθεια!
Άννα, είσαι εδώ;
Λούσι;
Εσύ είσαι, αγάπη μου;
Άννα.
Αν κάνεις πλάκα, δεν είναι καθόλου αστείο.
Άννα!
Ποιος είναι εκεί;
Ω, Θεέ μου, Λούσι.
Λούσι, γλυκιά μου.
Πού ήσουν;
Αυτός είναι...
...εδώ.
Θεέ μου.
Τι...
Ω, Άννα. Θεέ μου.
Θεέ μου, Άννα. Άννα.
Είσαι καλά; Έλα.
Άννα. Άννα.
Έλα.
Έλα, γλυκιά μου. Σήκω.
Εντάξει.
Γιατί είναι αναμμένη η μηχανή; Γιατί είναι αναμμένη η μηχανή, γλυκιά μου;
Γιατί είναι αναμμένη η μηχανή;
Θεέ μου, Άννα.
- Τι τρέχει, αγάπη μου; - Πού είναι η γιαγιά;
Είναι πάνω.
Αγάπη μου.
Γιατί ήταν αναμμένη η μηχανή, γλυκιά μου;
Αγάπη μου.
Σταμάτα.
Τι στο διάολο συμβαίνει;!
Κάτι συμβαίνει σ' αυτό το σπίτι,
και δεν ξέρω τι είναι,
και δε μπορώ να το εξηγήσω, αλλά η γιαγιά ξέρει κάτι γι' αυτό.
Αγάπη μου, γλυκιά μου,
- ξέρω ότι είσαι πολύ αγχωμένη. - Αγχωμένη;!
Αγχωμένη;
Πιστεύεις ότι το άγχος με κλείδωσε στο γκαράζ;
Έλα, Κάρεν, κάτι ξέρει.
Νομίζω ότι προσπαθούσε να μας το πει όλη αυτή την ώρα,
αλλά το αγνοούσαμε λόγω της ασθένειάς της.
Είναι ο μπαμπάς.
Άννα! Άννα! Άννα!
Η ταπετσαρία άλλαξε.
Είμαστε στο σπίτι της Κάρεν.
Ξέρω πού είμαστε.
Η ταπετσαρία ήταν κίτρινη παλιά.
Ήταν καλύτερα τότε.
Η Κάρεν λέει ότι μπορούμε να μείνουμε εδώ για λίγο.
Για πόσο καιρό θα μείνουμε;
Δεν ξέρω, γιαγιά.
Μπορούμε να ξαναδούμε τα πουλιά σύντομα;
Η Κάρεν μάλλον έχει πουλιά που έρχονται στον κήπο της.
Πετούν όπου θέλουν,
αλλά πάντα γυρίζουν πίσω.
Γιαγιά...
Πρέπει να σε ρωτήσω κάτι και μπορεί να σε στενοχωρήσει, εντάξει;
Είναι για τον παππού.
Γι' αυτό που έκανε.
Τι έκανε;
Που αυτοκτόνησε, γιαγιά.
Είχε να κάνει με τη μαμά; Επειδή πέθανε;
Μου τη θυμίζεις τόσο πολύ.
Δεν το ήξερα.
Τι δεν ήξερες, γιαγιά;
Ο Γουίλιαμ ήταν άρρωστος.
Αυτός...
...πλήγωσε...
...το κοριτσάκι μας.
Δεν το ήξερα.
Δεν το ήξερα μέχρι που ήταν πολύ αργά.
Ποτέ δε θα τον άφηνα να πειράξει τη Μάγκι μου.
Όταν πέθανε η μητέρα σου...
...ο πατέρας σου έμαθε την αλήθεια.
Ήταν η κόρη σου.
Η κόρη σου!
Είσαι ένα κάθαρμα!
Ο θάνατος της μαμάς...
Η γέννησή μου...
...τον ξεσκέπασε.
Η κόρη μου δε θα μάθει ποτέ ότι υπάρχεις.
Ποτέ δε θα πλησιάσεις την Άννα!
Το μυστικό του αποκαλύφθηκε.
Έγινε τύφλα στο μεθύσι.
Μέθυσε και αυτοκτόνησε μετά την κηδεία της Μάγκι,
γιατί...
...ήταν ένας δειλός.
Ο Γουίλιαμ...
...κατέστρεψε την οικογένειά μας.
Γιαγιά.
«Ιδού, εν ανομίαις συνελήφθην,
και εν αμαρτίαις εκίσσησέ με η μήτηρ μου».
Όλοι γεννιόμαστε με την ικανότητα να αμαρτάνουμε,
αλλά ο καθένας μας είναι τελικά υπεύθυνος
για τις δικές του αμαρτίες,
και για τις αποφάσεις που παίρνουμε.
Ο Θεός είπε,
«Ας δημιουργήσουμε τον άνθρωπο κατ' εικόνα ημών,
καθ' ομοίωσιν ημών».
«Και ας εξουσιάζει τα ψάρια της θάλασσας,
τα πτηνά του ουρανού,
και κάθε ζώο που σέρνεται πάνω στη γη».
Εξουσία,
μια ενδιαφέρουσα λέξη.
Δύναμη και έλεγχος.
Η αρμοδιότητα να κυβερνάς.
Η εξουσία υποδηλώνει ιδιοκτησία, τη δύναμη να επιβάλλουμε τη θέλησή μας,
να εκμεταλλευόμαστε για εγωιστικές επιθυμίες.
Δεν είναι τίποτα από αυτά.
Το να έχεις εξουσία πάνω σε κάτι είναι μια βαριά ευθύνη.
Η ευθύνη να μην επιβάλλουμε τη δύναμή μας,
αλλά να επιτρέπουμε σε όλα τα ζωντανά πλάσματα
την επιλογή να είναι καλά.
Αυτό που μας κάνει ανθρώπους δεν είναι το να είμαστε καλοί,
αλλά το να επιλέγουμε να είμαστε καλοί.
Να επιλέγουμε να απορρίπτουμε το κακό και να μετανοούμε για τις αμαρτίες μας.
Να επιλέγουμε τη σοφία έναντι του φόβου,
την αγάπη έναντι του μίσους.
Γιατί μέσω της σοφίας και της αγάπης,
όλα είναι δυνατά.
Όταν αναγνωρίζουμε τις αμαρτίες μας και μετανοούμε,
μόνο τότε...
...είμαστε ελεύθεροι να προχωρήσουμε,
να βρούμε γαλήνη,
και να ζήσουμε στο φως της αγάπης του Θεού.
Χάρηκα που σε είδα στην εκκλησία, Άννα.
- Μπορώ; - Παρακαλώ.
Πιστεύετε στο κακό;
Ναι. Κατά μία έννοια, είναι υποχρέωσή μου.
Το καλό πάει χέρι-χέρι με το κακό.
Αν πιστεύω στον Θεό, πρέπει να πιστεύω και στον άλλον.
Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι το κακό υπάρχει σ' αυτόν τον κόσμο.
Χρειάζομαι τη βοήθειά σας.
Άννα, προφανώς βρίσκεσαι υπό μεγάλη πίεση.
Το να φροντίζεις κάποιον όπως η γιαγιά σου,
με τα συμπτώματά της,
είναι μια πολύ αγχωτική κατάσταση.
Αν συμφωνείς,
θα ήθελα να προσευχηθούμε μαζί.
Τι θα γίνει τώρα;
Δεν ξέρω.
Συγγνώμη που ήμουν λίγο απορριπτική. Ξέρω ότι δεν έπρεπε και λυπάμαι.
Ούτε εγώ θα το πίστευα.
Με τον θάνατο του πατέρα σου και την κατάσταση της γιαγιάς σου,
- απλώς σκέφτηκα ότι ήσουν... - Αγχωμένη.
Ναι.
Κάρεν, εσύ απ' όλους τους ανθρώπους δε χρειάζεται να μου ζητάς συγγνώμη.
Δεν ξέρω τι θα έκανα χωρίς εσένα.
Η γιαγιά σου έχει δίκιο, μοιάζεις πολύ στη μητέρα σου.
Με φρόντιζε, ξέρεις;
- Η μαμά; - Ναι.
Ξέρεις, τώρα που το σκέφτομαι...
...φαινόταν πάντα τόσο ανακουφισμένη που έφευγε απ' το σπίτι.
Δε μπορώ καν να φανταστώ τι περνούσε.
Ο Γουίλιαμ ήταν τόσο αυστηρός, τρομακτικός άνθρωπος.
Για να πω την αλήθεια με φόβιζε, αλλά...
Ξέρεις ότι μπορείς να μείνεις εδώ όσο χρειαστεί, έτσι;
Εντάξει. Εντάξει. Εντάξει, γιαγιά.
Γιαγιά;
Ήμουν κάτω όλη την ώρα, δεν ξέρω πώς μου ξέφυγε.
Όχι, δεν πειράζει.
Απλώς πρέπει να τη βρούμε.
Ω, Θεέ μου.
- Για καλό και για κακό. - Εντάξει.
- Γιαγιά; - Λούσι;
Γιαγιά;
Λούσι;
- Γιαγιά; - Εμείς είμαστε, γλυκιά μου.
Λούσι;
Εγώ φταίω.
Γιαγιά.
Ορίστε, γιαγιά.
Δεν μπορούμε να μείνουμε εδώ.
Πρέπει να φύγουμε, τώρα.
Συμφωνώ απόλυτα.
Εντάξει, γλυκιά μου.
Από δω, αγάπη μου.
Όχι!
Άσ' τες ήσυχες.
Πάρε εμένα.
Λούσι!
Πάρε εμένα.
Απλώς πάρε εμένα.
Σ' έχω.
Εντάξει, από δω. Εντάξει.
Εντάξει, γλυκιά μου.
Άννα, πρέπει να την βάλουμε στην καρέκλα.
Θ' ανοίξω την πόρτα.
Ορίστε, γιαγιά. Σ' έχω.
Το 'χω.
Έλα!
Έλα, γαμώτο!
Κάρεν! Κάρεν!
Κάρεν, μ' ακούς; Κάρεν;
Κάρεν...
Πλήγωσες το κοριτσάκι μας.
Άσε μας ήσυχους!
Γουίλιαμ, υποτίθεται ότι έπρεπε να μας προστατεύεις,
αλλά κατέστρεψες την οικογένειά μας.
Σε μισώ.
Όχι!
Σταμάτα.
Ήταν η κόρη σου.
Η κόρη σου!
Είσαι άρρωστος!
Σε παρακαλώ, σταμάτα.
Σήμερα έθαψα την κόρη μου.
Πες της το.
Να μου πεις τι;
Όχι.
Γουίλιαμ;
Δεν είναι αλήθεια, έτσι;
Γουίλιαμ.
Λούσι.
Λούσι;
Όχι!
Λούσι!
Λούσι.
Τι;
Κατά κάποιον τρόπο,
παρά τη δική σου παρουσία, η μητέρα μου βρήκε την ευτυχία.
Είμαι η ζωντανή απόδειξη της αγάπης των γονιών μου.
Αληθινής αγάπης, όχι το αρρωστημένο μαρτύριο που την έκανες να περάσει.
Αξίζεις να πεθάνεις.
Όχι! Δε θα ξαναπαίξεις αυτό το τραγούδι ποτέ!
Μπαμπά;
Πώς ήταν η μαμά;
Η μητέρα σου ήταν πανέμορφη.
Έξυπνη,
καλόψυχη,
και πολύ γενναία, ακριβώς όπως εσύ.
Γιαγιά.
Όχι, γιαγιά.
Ω, όχι. Όχι, όχι.
ΠΩΛΕΙΤΑΙ
Υ π ο τ ι τ λ ι σ μ ό ς : Я Ǝ Ɑ Я U M [ T 4 V T_e_a_m ]