Στα προηγούμενα...
-Γιατί; -Το γκαλά το Σαββατοκύριακο.
Το αριστερό σου μανίκι είναι λίγο πιο κοντό από το δεξί.
Να πάρει!
Ένας φίλος προσλαμβάνει σερβιτόρους.
-Σε ποιο μέρος της πόλης; -Στην έπαυλη του Πρέιτερ.
-Μακριά από τον γιο μου, που να πάρει! -Όπα. Φυσικά.
-Υπηρεσία δωματίου. -Ήρθε η Τσάρλι στη δουλειά.
Τα έβαλε με τον γιο σου.
Ήρθε η ώρα να κάνω μια ξαφνική επίσκεψη στην Τσάρλι.
Φροντίζει τη μητέρα της.
-Σκότωσες τη μαμά μου; -Δεν είμαι τέτοιος άνθρωπος.
Άσε ήσυχο τον γιο μου.
Θέλω να μιλήσω με τον κύριο Λίον Πρέιτερ.
Από περιέργεια, από πού τον ξέρετε αυτόν;
-Τον κύριο Σμιντ; -Όχι. Τον Ντέξτερ Μόργκαν.
Δούλευα μαζί του 20 χρόνια στο Ανθρωποκτονιών του Μαϊάμι.
Με όσα γίνονται σήμερα εδώ, να τα πούμε στο θησαυροφυλάκιό μου.
Ντέξτερ Μόργκαν.
Ήρεμα. Πολύ ήρεμα.
Ξέρω ακριβώς ποιος είσαι.
Το λατρεύω!
Έχω αρχεία για κατά συρροή δολοφόνους ανά τον κόσμο.
-Και τι σχεδιάζεις για τον Έιντζελ; -Είναι το τίμημα της εισόδου σου.
Ήθελα και συνεργασία.
Ντέξτερ Μόργκαν... τράβα ψόφα.
Αυτό ήταν απίστευτο.
Μάλλον εννοείς "ηλίθιο". Εντελώς ηλίθιο.
-Τον σκότωσα. -Σκότωσες έναν μπάτσο.
Χρόνια ανέχομαι τους ψυχοπαθείς.
Τους ξεφορτώνομαι για χάρη σου.
Μα αυτό που συνέβη εκεί μέσα... Δεν συμφώνησα για κάτι τέτοιο.
Το ξέρω. Η κατάσταση ξέφυγε για τα καλά.
Δεν ακούς; Σκότωσες έναν μπάτσο...
όταν όλοι οι αστυνομικοί της πόλης έρχονται εδώ για το γκαλά σου.
Θα φροντίσω εγώ το γκαλά.
Κι όλα εκεί μέσα θα τακτοποιηθούν μόνα τους.
Θα τον αφήσεις έτσι εκεί μέσα;
Τι θες να κάνω; Να τον αφήσω να βγει;
Να τον συστήσω στον επίτροπο της αστυνομίας; Να χορέψουμε;
-Καλά. Έγινες κατανοητός. -Ναι.
Θυμήσου τον κανόνα των τριών.
Τρία λεπτά χωρίς οξυγόνο. Τρεις μέρες χωρίς νερό.
Τρεις βδομάδες χωρίς φαγητό.
Οξυγόνο έχει.
Τρεις μέρες, τότε.
Θα το αντέξουμε, έτσι δεν είναι;
Ακόμα κι αν αυτός δεν αντέξει.
Με χρειάζονται κάτω.
Εσύ μείνε εδώ. Να μην πλησιάσει κανείς.
Έχει κουτί πρώτων βοηθειών στη σερβάντα.
Φρόντισε το τραύμα σου. Σε θέλω σε φόρμα.
Να πάρει.
Αυτό το όπλο σκότωσε τον Έιντζελ. Δεν θέλω να έχει τα αποτυπώματά μου.
Θα υπάρχει κι άλλη έξοδος.
Αυτό δεν ήταν στη λίστα με τους πιθανούς τρόπους να πεθάνω.
Κι αυτό δεν ήταν ούτε στη λίστα του Μπατίστα.
Αναπαύσου εν ειρήνη, Έιντζελ.
Ήσουν καλός μπάτσος...
κι ακόμα καλύτερος άνθρωπος.
Ουπς. Το ξανάκανες.
Αυτά παθαίνεις όταν προσπαθείς να γίνεις κάποιος άλλος.
-Είπα στον Έιντζελ να φύγει. -Ο Μπατίστα δεν μπορούσε να φύγει.
Πέρασε 20 χρόνια πιστεύοντας ότι ήσουν ο κολλητός του...
κι άλλα δέκα πενθώντας σε...
για να ανακαλύψει ότι είσαι ψυχοπαθής δολοφόνος...
και ότι δεν ένιωσες ποτέ τίποτα γι' αυτόν.
Τότε, γιατί με πονάει τόσο ο θάνατός του;
Γιατί ακόμα ακούς τον ψεύτικο μπαμπά σου...
αντί για τον πραγματικό αδερφό σου, το ίδιο σου το αίμα.
Σου πρόσφερα μια ζωή με κάποιον που όντως σε καταλαβαίνει...
κι εσύ με σκότωσες.
Και μετά είχες μια δεύτερη ευκαιρία με τη λέσχη του Πρέιτερ...
και τα έκανες μαντάρα και σ' αυτό. Και για ποιον λόγο;
Για ανθρώπους σαν τον Μπατίστα; Τον υποτιθέμενο φίλο σου...
τα τελευταία λόγια του οποίου ήταν παρεμπιπτόντως "τράβα ψόφα".
Χαίρομαι που σε σκότωσα όταν μου δόθηκε η ευκαιρία.
ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
Τρεις μέρες, ε;
Καλή τύχη.
Αν είχα τον Χασάπη σε ένα δωμάτιο με όπλα...
δεν θα άνοιγα την πόρτα για έναν μήνα.
Αν δεν αρχίσεις να κόβεις τον Μπατίστα σαν σασίμι...
θα πεθάνεις εδώ μέσα.
Και το ζαρωμένο, αποσκελετωμένο πτώμα σου...
θα είναι το μεγαλύτερο τρόπαιο του Πρέιτερ.
Δεν θα πεθάνω εδώ μέσα!
Να πάρει.
Μόνο με έναν τρόπο θα ξεκλειδώσει το κινητό.
Λυπάμαι πολύ, αδερφέ.
Έλα, Έιντζελ.
Με πήρε μια ντετέκτιβ από τη Νέα Υόρκη.
Τι στην ευχή κάνεις εκεί πάνω; Γύρνα σπίτι.
Ανησυχώ για σένα.
Βασικά, παίρνω, επειδή δεν θα αντέξω άλλη μέρα με τον Μασούκα.
Μ' έχει τρελάνει, που να πάρει.
Μου λείπουν, αλλά μόνο ένα άτομο μπορώ να πάρω.
Είπες ότι ήρθες για να προστατεύσεις τον γιο σου.
Τώρα θες να τον φέρεις στο στόμα του λύκου;
Υποσχέθηκα να προσέχω τον Χάρισον. Δεν μπορώ να το κάνω, αν πεθάνω εδώ.
Άρα, θες απλώς να είσαι καλός πατέρας.
Δεν το κάνεις επειδή φοβάσαι να πεθάνεις;
Μπορεί να ισχύουν και τα δύο.
Κάτσε λίγο... να δω.
Ποιος είναι, πάλι, αυτός ο Μπατίστα;
Ένας βλάκας που δεν με αφήνει σε ησυχία, όπως βλέπεις.
Ηλίθιε, ο Χάρισον δεν μπορεί να μιλήσει.
Έχει το στόμα γεμάτο... μ' εμένα.
Εντάξει.
Σε θέλει ο μπαμπάς σου.
Έλα, μπαμπά. Τι τρέχει;
Λυπάμαι, αλλά σε χρειάζομαι.
Γιατί παίρνεις από τον Μπατίστα;
-Ο Πρέιτερ ξέρει ποιος είμαι. -Σταμάτα.
Γιατί παίρνεις από το κινητό του Μπατίστα;
Όταν ξανάγινε κάτι τέτοιο...
Ναι, ο Λόγκαν. Το ξέρω. Χάρισον, άκουσέ με.
Ο Πρέιτερ σκότωσε τον Μπατίστα.
-Κι εγώ είμαι ο επόμενος. -Να πάρει.
Τι μπορώ να κάνω;
Έλα, Χάρισον. Τι λέει;
Αναρωτιόμουν αν ισχύει η προσφορά για το γκαλά.
Τα θέλει τα φράγκα το φιλαράκι μου.
Ήρθα να πάρω κάτι προμήθειες. Θα σου στείλω τη διεύθυνση.
Τέλεια.
Τι είναι αυτό;
Τα αρχεία του Πρέιτερ για τους κατά συρροή δολοφόνους.
Ίσως ο κωδικός της πόρτας να 'ναι κάπου εδώ μέσα.
Λες να άφησε σημείωμα ο Πρέιτερ που να λέει "Μυστικός κωδικός";
Μπορώ να τον βρω. Είναι ένας οκταψήφιος αριθμός.
Έχεις μόνο μία ευκαιρία.
Κι αν κάποιος βάλει λάθος κωδικό έστω και μία φορά...
Κάτσε, Σάρλοτ;
Τσάρλι Μπράουν.
Γι' αυτό είναι πάντα τόσο τσαντισμένη.
Ο Πρέιτερ παρακολουθεί τους υπαλλήλους του.
Ο Πρέιτερ παρακολουθεί τους πάντες.
Φαντάζεσαι την ειρωνεία να πεθάνεις ως Σκοτεινός Επιβάτης;
Ναι.
-Πρέπει να τα καταστρέψω. -Αν βγεις ποτέ από δω.
Κάτι θα έχει γράψει κάπου.
Κούπερ Μόρις.
Γι' αυτόν σου έλεγε ο Πρέιτερ. Που σκότωσε τους γονείς του.
Και άλλους.
Κι αν ο Πρέιτερ δεν έγραψε τον συνδυασμό...
επειδή είναι ένας αριθμός που δεν θα ξεχνούσε ποτέ;
Η σημερινή ημερομηνία.
Ο Πρέιτερ κάνει το γκαλά στην επέτειο του θανάτου των γονιών του.
Η νύχτα που ο Μόρις σκότωσε τους γονείς του...
ήταν η πλέον καθοριστική γι' αυτόν.
Είναι ένας πολύ σημαντικός αριθμός.
Αν χτυπήσει ο συναγερμός, θα τρέξουν εκατό μπάτσοι.
-Ελπίζω να είσαι σίγουρος. -Σίγουρος;
-Στοιχηματίζω τη ζωή μου. -Και τη ζωή του Χάρισον;
Προσοχή, σερβιτόροι.
Πίσω μας βρίσκονται οι πιο ισχυροί άνθρωποι της πόλης.
Τα ποτήρια να είναι πάντα γεμάτα κρασί, τα πιάτα μαζεμένα.
Σας θέλω συνεχώς διαθέσιμους. Με καταλάβατε;
-Ναι. -Δουλέψτε με μάτια, αυτιά και στόμα.
-Έγινε. -Εντάξει.
-Μπήκα. -Τέλεια. Μπορώ να βλέπω καλύτερα;
Ωραία, παιδιά, πάμε. Τι περιμένουμε;
-Κουνηθείτε. Άντε. -Μάλιστα.
Πρέπει να δουλέψω. Εντάξει.
Ωραία, πού πάω;
Το ρετιρέ είναι πάνω από την ανατολική πτέρυγα.
Έγινε.
Επίτρεψέ μου.
Ουάου. Είσαι...
-Σου πάει πολύ το χρώμα. -Τα μανίκια σου είναι ακόμα άνισα.
-Τώρα πού πάω; -Μόνο σαμπάνια βλέπω.
Να πάρει.
Να πάω από τις σκάλες;
Όχι. Δεν βγάζουν στο ρετιρέ.
Εκεί. Τι είναι αυτή η πόρτα;
-Η κουζίνα; -Πήγαινε προς τα εκεί.
Πρόσεχε τον Πρέιτερ και την Τσάρλι.
Θα καταλάβουν ότι κάτι τρέχει, αν σε δουν.
Δουλεύω συνέχεια με πλούσιους. Δεν παρατηρούν το προσωπικό.
-Με συγχωρείτε. -...πραγματικά.
Λίον, είδα ότι η σιωπηρή δημοπρασία έχει ενοικίαση του γιοτ σου.
Μόλις ήρθε από τον Άγιο Βαρθολομαίο, κε δήμαρχε.
Είστε στo Τσέλσι Πιρς, σωστά; Πώς σας φαίνεται;
-Θα σας πω κάποια πράγματα για... -Πότε θα το αλλάξουν;
-Λοιπόν, πάει κι αυτό. -Ας μην είμαστε υπερόπτες.
Μετά τον καταψύκτη στα αριστερά. Σκάλα είναι αυτή;
-Να πάρει. -Χάρισον, φύγε από κει.
Για πού το 'βαλες εσύ;
Βασικά, εσάς έψαχνα.
Ένας σερβιτόρος μας είναι μαστουρωμένος.
Φοβάμαι ότι μπορεί να αποτελέσει πρόβλημα έξω.
-Δείξ' τον μου. -Είναι ακριβώς... εκεί.
Ευχαριστώ.
Μπράβο σου, γιε μου.
Θύμισέ μου να επανορθώσω στον Λανς.
Αυτό θα πει προσέλευση.
Καλώς ήρθατε στην αγαπημένη μου βραδιά της χρονιάς.
Το Δέκατο Ετήσιο Γκαλά των Εκλεκτών της Νέας Υόρκης!
Ναι!
Το ρετιρέ είναι στον πέμπτο όροφο. Φτάνουν εκεί οι σκάλες;
Ναι. Είμαι στον πέμπτο.
Από δω πάει στην ταράτσα. Νομίζω ότι έφτασα.
Είναι κλειδωμένα.
Έχεις κάτι να την ανοίξεις;
Μπορείς να ανοίξεις την κλειδαριά όπως σου έδειξα στο Άιρον Λέικ;
Δεν πετυχαίνει και τόσο.
Να πάρει.
Χάρισον Μόργκαν.
Σε πολύ κόπο μπαίνεις για κάποιον που γνωρίζεις ελάχιστα.
Κάθισε.
-Μπαμπά, τι να κάνω; -Δώσε το κινητό στην Τσάρλι.
Σε θέλει ο μπαμπάς μου.
Τσάρλι Μπράουν. Χαίρομαι που σε βλέπω.
-Θέλουμε να μου ανοίξεις. -Ακούγεται διασκεδαστικό...
αλλά θα αφήσω κλειδωμένο τον Χασάπη του Μπέι Χάρμπορ.
Ναι, το φαντάστηκα ότι θα το έλεγες αυτό.
Τι είναι αυτό;
Κάτι που βρήκα στα κρυφά αρχεία του αφεντικού σου.
Με ημερομηνία λίγο πριν αυτοκτονήσει η Μία.
Έχει ολόκληρο φάκελο για σένα.
Έγγραφα, τηλεφωνικά αρχεία, φωτογραφίες παρακολούθησης.
Προφανώς, ο Πρέιτερ καταγράφει τις βρομοδουλειές σου πολύ καιρό.
Το κάθαρμα!
Το θέμα είναι, Τσάρλι, ότι υπάρχουν πολλοί μπάτσοι κάτω.
Θα εκπλαγείς από το πόσοι έχουν ανοιχτό το AirDrop τους.
Θα μου πάρει ένα δευτερόλεπτο.
Κι αν πας φυλακή, ποιος θα φροντίζει τη μαμά σου;
Άκου, λοιπόν, τι θα γίνει.
Καταστρέφω τα πάντα...
μαζί κι όσα αντέγραψα στο κινητό του Μπατίστα.
Απλώς άσε τον Χάρισον να φύγει κι άνοιξε το χρηματοκιβώτιο.
Και δεν θα μας ξαναδείς ποτέ.
Άφησες τη μαμά μου να ζήσει. Άκου, λοιπόν, τι θα γίνει.
Θα αφήσω τον γιο σου.
Και μετά θα φύγω.
Εσύ θα πεθάνεις εκεί μέσα.
Αν στείλεις τα αρχεία νωρίτερα, είμαι καλή στο να βρίσκω ανθρώπους.
Σε έναν μήνα, σε έναν χρόνο, σε δύο χρόνια...
θα σκοτώσω τον γιο σου...
αφού τον βασανίσω.
Ρίξε μια ματιά στον φάκελό μου.
Θα δεις τι είμαι ικανή να κάνω.
Και τώρα με συγχωρείς.
Έχω κάποιους ανοιχτούς λογαριασμούς με τον πρώην εργοδότη μου.
Αν ήσουν έξυπνος...
θα έφευγες κι εσύ.
Δεν υπάρχει τίποτα καλό εκεί μέσα.
Χάρισον, είσαι εκεί;
Μπαμπά, εδώ είμαι.
-Πέφτει η μπαταρία. -Βάλε μόνο ήχο.
Μάλλον ξέρω τον κωδικό του χρηματοκιβωτίου.
Πας από το κελάρι.
Έχει πληκτρολόγιο στον τοίχο δίπλα στην πόρτα.
Μα έχουμε μόνο μία ευκαιρία.
Αλλιώς, θα χτυπήσει ο συναγερμός...
κι αν συμβεί αυτό, τσακίσου και φύγε...
προτού ανέβουν τρέχοντας εκατό μπάτσοι.
Καμία πίεση.
Χάρισον, δεν χρειάζεται να το κάνεις αυτό.
Μπορείς να φύγεις τώρα. Θα το καταλάβαινα.
Πες τον κωδικό.
Μηδέν.
Τρία. Δύο. Έξι. Ένα.
Εννιά.
Οκτώ.
-Περίμενε. Σταμάτα. -Τι;
Ίσως δεν είναι αυτός. Πάμε από την αρχή;
Σίγουρα;
Γιατί οι αμφιβολίες σου δεν μου εμπνέουν σιγουριά.
Διάγραψέ τα όλα. Πάμε απ' την αρχή.
-Έτοιμος; -Ναι.
Οκτώ. Δύο. Έξι. Έξι.
Ένα. Εννιά. Τρία. Τέσσερα.
Τα έγραψες όλα;
Εντάξει.
Ανάθεμα.
Μπαμπά;
Μπαμπά; Που να πάρει!
Μπαμπά! Θέλεις να...
Τα πήγες τέλεια.
Τι είναι αυτό το μέρος;
Άκου. Περίμενε εδώ. Πάω να πάρω μερικά πράγματα.
Μην αφήσεις την πόρτα να κλείσει.
Γιε μου.
Παράτα τα όσο προπορεύεσαι.
Τα θέλω.
-Ασχολήσου πρώτα με τον Πρέιτερ. -Θα το κάνω.
Όχι, όμως, τώρα με το γκαλά γεμάτο μπάτσους.
Πρέπει να έχω τον έλεγχο.
Αυτά είναι δικά μου.
Ευχαριστώ για την τσάντα, Σαλ.
-Πάμε. -Πες μου ότι θα φύγουμε από δω.
-Τι συμβαίνει; -Να πάρει!
-Μπαμπά; -Ξέχασα κάτι μέσα.
-Τι πράγμα; -Ένα ψεύτικο αποτύπωμα αντίχειρα.
Το βάζω στη λίστα με όσα θα μου εξηγήσεις αργότερα.
Μόνο έτσι μπορώ να βγω. Εσύ βγες από εκεί απ' όπου ήρθες.
Μέσα από το γκαλά; Τρελάθηκες;
Το είπες. "Κανείς δεν παρατηρεί το προσωπικό".
Όχι. Εννοώ ότι δεν θα σε αφήσω.
Η Τσάρλι ίσως πει στον Πρέιτερ ότι είσαι εδώ.
Δεν θα σε αφήσω να περιμένεις να δεις τι θα κάνει.
-Θέλω να ξέρω ότι είσαι ασφαλής. -Κι εσύ;
Μια χαρά θα είμαι.
Χάρισον...
Αν συμβεί κάτι, να ξέρεις ότι χαίρομαι που δεν με σκότωσες.
Κι εγώ.
-Λ. Π.! -Γεια.
-Φοβερό πάρτι. -Ναι.
Πότε θα φωτογραφηθείς με τους αστυνομικούς μου;
-Βιβ; -Θα το βάλω στο πρόγραμμα.
Εντάξει. Περιμένεις ένα λεπτό; Επιστρέφω αμέσως.
-Πάμε στο γραφείο μου. -Καλά είναι κι εδώ.
Τι συμβαίνει; Δεν θα έπρεπε καν να είσαι εδώ.
Μιλάς λες και δουλεύω ακόμα για σένα.
Παραιτούμαι. Δεν σε προστατεύω άλλο.
-Δεν θα πας πουθενά. -Γιατί όχι;
Επειδή έχεις ενοχοποιητικές φωτογραφίες μου;
Δεν σου έφτανε που κρατούσες όμηρο την υγεία της μητέρας μου;
-Έπρεπε να σου ανήκω. -Πώς ξέρεις για τον φάκελο;
Πού είναι το αποτύπωμα αντίχειρα;
Εγώ θα εξαφανιστώ.
Εσύ θα συνεχίσεις να πληρώνεις την περίθαλψη της μητέρας μου.
Και όλα τα μυστικά μας θα παραμείνουν μυστικά.
Ή μπορούμε να τα κάνουμε γης Μαδιάμ.
Από σένα εξαρτάται.
Αντίο, Λίον.
Λοιπόν, ας ανεβάσουμε λίγο το πάρτι.
Περνάτε όλοι καλά;
Εντάξει.
Ωχ. Κάποιος πρέπει να ανοίξει κι άλλα μπουκάλια.
Θυμηθείτε, όμως. Αυτό το γκαλά δεν γίνεται για σαμπάνια και χαβιάρι.
Γίνεται για να συγκεντρώσουμε χρήματα...
για τους γενναίους αστυνομικούς που τραυματίστηκαν στο καθήκον.
Γι' αυτό και απόψε...
θα ανταποδώσω ισόποσα κάθε δωρεά που θα γίνει μέχρι τις 9:00 μ.μ.
Ξεκινώντας με την πρώτη δωρεά μου του ενός εκατομμυρίου δολαρίων.
Που υποθέτω ότι γίνονται δύο εκατομμύρια δολάρια.
Ναι.
Δεν θέλω να κλέψω την παράσταση όλο το βράδυ...
οπότε ένα θερμό καλωσόρισμα...
στον συνωμότη μου στις αποψινές μου σκανταλιές...
τον Επίτροπο της Αστυνομίας, τον Φράνκλιν Μακναμάρα.
Έλα, Φρανκ.
Έλα. Θέλουν πολύ να σ' ακούσουν.
Λοιπόν...
Εγώ...
δεν θα μπορούσα να είμαι πιο περήφανος...
Κύριε Πρέιτερ.
Δείξε μου τις κάμερες στην έξοδο της βόρειας σάλας χορού, μέσα κι έξω.
Κλείσε όλες τις κάμερες.
-Κύριε, είστε σίγουρος ότι θέλετε... -Κάν' το.
Δώσε μου το όπλο σου.
Γεια σου, Χάρισον Μόργκαν.
Σε παρακαλώ, κατέβα πάλι κάτω. Ευχαριστώ.
Ο Πρέιτερ έχει ακριβά παιχνίδια, αλλά δεν θα γίνω ποτέ ένα απ' αυτά.
Βγήκα σχεδόν. Πού είσαι;
Γιατί δεν έρχεσαι πάλι πάνω;
Πίστεψέ με, δεν θες να χάσεις τα μεθεόρτια.
Πού είναι ο γιος μου;
Ζωντανός.
Πού είναι ο γιος μου;
Πες στον πατέρα σου πού είσαι.
-Είμαστε στο κελάρι του. -Χάρισον;
Αντίο, μπαμπά.
Όλα θα ήταν πολύ πιο εύκολα, αν δεν με ένοιαζε.
Αυτό είναι το τίμημα του να αγαπάς κάποιον;
Τελείωνε με τον βλάκα.
Πόσο χαίρομαι που ήρθες.
Έχουμε ενοχοποιητικές πληροφορίες ο ένας για τον άλλον.
Άσε τον γιο μου, και δεν θα με ξαναδείς.
Δεν χρειάζεται να το κάνεις αυτό.
Βασικά, χρειάζεται.
Πάντα θαύμαζα ανθρώπους σαν εσένα.
Αλλά σήμερα πήρα επιτέλους μια γεύση τού πώς είναι να είσαι εσύ...
και ήταν συναρπαστικό.
Σ' ευχαριστώ που μου μετέδωσες τη...
Πώς την είπες; Φαγούρα; Ανάγκη;
Μεγάλη Λαχτάρα;
Ορμή.
Ορμή. Ναι, την Ορμή. Αυτό είναι.
Επιτέλους την απέκτησα.
Η καρδιά μου χτυπάει σαν τρελή και μόνο που το συζητάω.
Ίσως αυτό να ήταν εξαρχής το πεπρωμένο μου.
Μα δεν θα το είχα καταλάβει ποτέ, αν δεν με είχες πιέσει.
Γι' αυτό και είναι τιμή μου που είσαι εδώ...
να δεις τον πρώτο μου κανονικό, μη παρορμητικό φόνο.
Η αγάπη έχει κόστος.
Αυτό είναι το υπέρτατο τίμημα.
Αν αυτή είναι η μεγάλη σου παρουσίαση...
μπορείς και καλύτερα.
Σκότωσε εμένα.
Θα είσαι ο κορυφαίος θηρευτής, ο καλύτερος όλων...
αυτός που εξόντωσε τον Χασάπη του Μπέι Χάρμπορ.
Σκότωσέ με και άσε τον Χάρισον να ζήσει με τις συνέπειες...
ό,τι έκανε και σ' εσένα αυτός που σκότωσε τους γονείς σου.
Σε αντίθεση με τον Μόρις, εγώ δεν μπορώ να αφήσω μάρτυρα.
Λυπάμαι που δεν σου έδωσα την προστασία που ήθελες.
Αν περάσεις εκεί τη νύχτα, ίσως χρειαστείς...
προστασία.
Ελπίζω να 'ναι η τελευταία φορά που ζητάς να σου ρίξουν στο στήθος.
-Τι θα τον κάνουμε; -Δεν θα κάνουμε κάτι μαζί.
Εσύ φεύγεις, τώρα.
Η Κλοντέτ είναι ακόμα κάτω.
Αν δει κάποιον από μας, αν βρει τον Μπατίστα...
δεν θα μας βγει σε καλό.
Ορίστε.
Χρησιμοποίησε αυτό.
Πάρε το ασανσέρ και βγες από το γκαράζ.
-Εσύ πώς θα βγεις έξω; -Με κάποιον αντίχειρα.
Ναι.
Βοήθεια!
Τι συμβαίνει; Νόμιζα ότι σου άρεσε εδώ μέσα.
Σε παρακαλώ, μη μου κάνεις κακό. Σε παρακαλώ. Θεέ μου.
Μη φοβάσαι.
Είναι όπως μου είπες...
"Ο θάνατος είναι φυσικό, απαραίτητο κομμάτι της ζωής".
Θα σου δώσω ό,τι θέλεις.
Μια ζωή μέσα στη χλιδή.
Δεν χρειάζεται.
Κι ο γιος σου;
Δεν θέλεις να πάει σε καλό κολέγιο ο Χάρισον;
Θα σου δώσω λεφτά να σπουδάσουν και τα εγγόνια του.
Μην ξαναπιάσεις το όνομά του στο στόμα σου!
Εντάξει. Θεέ μου.
Τίποτα δεν θα 'χε συμβεί, αν είχες σκοτώσει τον μπάτσο όπως έπρεπε.
Λυπάμαι που σε απογοήτευσα. Δεν σκοτώνω καλούς ανθρώπους.
Κατά συρροή δολοφόνος με συνείδηση;
Με κώδικα.
Που μου τον έδωσε ο πατέρας μου.
Κατάλαβε ότι λόγω της παιδικής μου ηλικίας ήταν γραφτό να γίνω έτσι...
όπως ήταν γραφτό να γίνεις εσύ έτσι λόγω της παιδικής σου ηλικίας.
Μα ο πατέρας μου λάτρευε τη δικαιοσύνη.
Μου έμαθε να σκοτώνω μόνο τους κακούς.
Γι' αυτό μου κίνησε το ενδιαφέρον η πρόσκληση του Ρεντ.
Το δείπνο σου...
πρόσφερε έναν μπουφέ δολοφόνων για να κορέσω τις ορμές μου.
Αλλά μετά ήρθα εδώ.
Βρέθηκα με ομοϊδεάτες μου.
Ήταν μεθυστικό.
-Αυτό ήθελα πάντα. -Το ξέρω.
Ένα μέρος για ανθρώπους σαν εσένα, όπου μπορούν να ανήκουν.
Όλοι θέλουμε να ανήκουμε κάπου.
Ναι, άκουσα τον Αλ, τον Λόουελ, τη Μία και τον Γκάρεθ...
να μιλάνε τόσο ελεύθερα, τόσο ανοιχτά...
τόσο χαρωπά για τους φόνους τους.
Ήταν μια αποκάλυψη.
Το ήξερα ότι θα το απολάμβανες. Το ήξερα.
Αλλά...
τότε συνειδητοποίησα ότι όλα τα θύματά τους ήταν αθώα.
Δεν ήμασταν και τόσο ομοϊδεάτες τελικά.
Η προσφορά σου ήταν δελεαστική.
Να δώσω στον γιο μου πλούτο γενεών...
αντί για ψυχικό τραύμα γενεών.
Αλλά έμαθα κάτι για τον εαυτό μου εδώ.
Η αγάπη για τη δικαιοσύνη;
Μάλλον είναι οικογενειακό μας.
Δεν το κάνεις για την έξαψη του φόνου;
Μπορεί να ισχύουν και τα δύο.
Ωραία! Χαμογελάστε πλατιά!
-Όλοι! -Εσένα εννοεί. Χαμογέλα.
Προτιμώ να μη χαμογελάω χωρίς προφανή λόγο.
-Πόσο ακόμα πρέπει να μείνω εδώ πάνω; -Έχουμε τη φωτογραφία με τον Πρέιτερ.
-Από λεπτό σε λεπτό. -Πού είναι; Δεν τον βλέπω.
Δήμαρχε Τόμσον.
Κάντε την τιμή να ανακοινώσετε το σύνολο.
Νόμιζα ότι θα το έκανε ο Λίον. Είναι ακόμα άφαντος;
-Πάω σπίτι. -Να παραμείνουν όλοι στη σκηνή.
Είναι η μεγάλη ανακοίνωση. Μην το χάσετε.
Γεια σας. Παρακαλώ, κοιτάξτε το ρολόι.
Ήρθε η ώρα για το μεγάλο μας σύνολο.
Σε πέντε, τέσσερα...
τρία, δύο, ένα!
Κι έτσι φτάνει το σύνολό μας...
με τη γενναιόδωρη ανταπόδοση του Λίον στα 22,8 εκατομμύρια δολάρια.
Λίον, πού είσαι;
Πρέιτερ!
Το ακούς αυτό;
Απόλαυσέ το τώρα...
γιατί όταν εξαφανιστείς, θα σε θυμούνται...
ως δολοφόνο αστυνομικών με φετίχ τούς κατά συρροή δολοφόνους.
Όχι!
-Δεν θα μπω στο κουτί σου; -Όχι. Δεν θα μπεις.
Θεέ μου. Ναι.
Το ήξερα ότι θα συμφωνούσες μαζί μου.
Κανείς δεν λέει όχι σε τόσα λεφτά. Όχι.
Όχι.
-Θα σε σκοτώσω. -Μα εσύ...
Τα τρόπαια τα κρατάω για να θυμάμαι.
Κι εσένα δεν θέλω να σε θυμάμαι.
Τώρα φεύγω.
Ο χρόνος είναι πολύτιμος και θέλω να κοιμηθώ.
-Να σε συνοδεύσω. -Δεν πειράζει. Καλώ μόνη μου ταξί.
Ευχαριστώ.
Τι συμβαίνει;
Θα χορέψεις μαζί μου ή προτιμάς να στέκεσαι εκεί και να κοιτάς;
Αντίο.
Στ' αλήθεια αυτήν τη φορά.
Φαίνεται ότι το σκάφος είναι διαθέσιμο.
Ώρα να δει ο κόσμος τον αληθινό Λίον Πρέιτερ.
Είναι από το ρετιρέ.
Κλείστε τον συναγερμό!
Τι στην οργή είναι αυτό το μέρος;
-Πρέπει να το αναφέρουμε. -Σε ποιον; Όλοι εδώ είμαστε.
Έχουμε ένα πτώμα εδώ.
Κι ένα όπλο.
Χριστέ μου.
Η επιστροφή σε ένα σκάφος μοιάζει με ανάσταση...
μα τώρα είναι διαφορετικά.
Ο Χάρι μού δίδαξε τον Κώδικα για να μη με πιάσουν...
για να ελέγχω τις ορμές μου.
-Ακόμα άφαντος ο Πρέιτερ; -Ναι.
Μαντέψτε, όμως, τίνος τα αποτυπώματα βρέθηκαν στο όπλο.
Σταθείτε.
Ανήκε στον διοικητή Μπατίστα.
Κλοντέτ. Δες αυτό.
Εδώ δες.
Αλλά οι ορμές μου εξελίσσονται.
Όταν αναστήθηκα...
νόμιζα ότι ήταν γραφτό μου να ζήσω μοναχικά.
Τι συμβαίνει;
Φεύγουμε απ' αυτήν την τρισάθλια πόλη.
-Τι; Πού πάμε; -Σπίτι.
Σπίτι;
Επιστρέφουμε στο Άμερστ.
Αγόρασα το σπίτι όπου με μεγάλωσες.
Και η δουλειά σου; Οι μαθητές σου;
Έχουμε πολλά να συζητήσουμε.
Μα ίσως να μην είμαι φτιαγμένος για μοναξιά.
Χρειάζομαι ανθρώπους σαν τον Μπλέσιν και την οικογένειά του.
Όπως είπε ο Αλ, ακόμα κι οι άνθρωποι σαν εμένα πρέπει να ανήκουν κάπου.
Ο Χάρι πάντα με πίεζε να στηρίζομαι στην Ντεμπ.
Αλλά αυτή πάει.
Και μου λείπει.
Τώρα, όμως, έχω τον Χάρισον.
Μπορεί να στηρίζεται αυτός πάνω μου.
Κι όταν οι σκοτεινές μου ορμές αρχίζουν να δυναμώνουν...
μπορώ να στηρίζομαι πάνω του...
για να γίνομαι πιο ανθρώπινος, πιο συνδεδεμένος.
Για να μου θυμίζει γιατί κάνω ό,τι κάνω.
Παλιά ευχόμουν να ήμουν διαφορετικός, φυσιολογικός.
Μια ζωή χωρίς τον Σκοτεινό Επιβάτη μου.
Αλλά ποιον κοροϊδεύω;
Αυτός είμαι, αυτό είμαι.
Είμαι ο Ντέξτερ Μόργκαν.
Είμαι αυτός ακριβώς που πρέπει να είμαι.
Αυτός ακριβώς που εσύ θέλεις να είμαι.
Επιμέλεια Υποτίτλων Έλενα Τσαροπούλου