Απόδοση-Επιμέλεια:Sparta
Συγγνώμη.
Γαμώτο!
Σκατά!
Πού ήσουν;
Βγήκα για περπάτημα.
Μπράβο.
Έπρεπε να πάει στην τουαλέτα,
κι εσύ δεν ήσουν εκεί να με βοηθήσεις να τον σηκώσω.
Νόμιζα πως η Νίκι σου έδειξε πώς να το κάνεις μόνη.
Ναι; Για δοκίμασε μόνη σου.
Δεν είναι τόσο εύκολο.
Συγγνώμη, απλώς...
Δεν κοιμήθηκα πολύ χθες το βράδυ.
Πήγαινε να ξαπλώσεις. Όχι.
Ναι, μαμά.
Μαμά, το έχω.
Μπάρμπαρα! Μπαμπά.
Είμαι εδώ, μπαμπά. Μπάρμπαρα!
Μπαμπά, θέλεις κάτι;
Μπορώ να το κάνω.
Αχ!
Εντάξει, εντάξει.
Μαμά, σε φωνάζει.
Εντάξει.
Γεια σου, αγάπη μου.
Μπάρμπαρα!
Είμαι εδώ, είμαι εδώ, είμαι εδώ.
Γεια σου, γλυκέ μου.
Συγγνώμη.
Εντάξει. Εντάξει.
Απλώς...
Άφησέ με... άφησέ με να...
Η μορφίνη. Τι;
Πάνω στο κομοδίνο.
Δώσε μου τη μορφίνη.
Εντάξει.
Ναι, εντάξει.
Ωραία.
Ευχαριστώ.
Εντάξει, πάμε.
Μπάρμπαρα!
Εντάξει, θα του δώσουμε μισό.
Μόνο μισό.
Εντάξει.
Εντάξει, πάμε.
Πάμε.
Ορίστε, γλυκέ μου.
Έλα, πάμε, πάμε.
Ορίστε.
Πιες το.
Έτσι, μπράβο.
Εντάξει.
Σσσ...
Πάμε.
Ορίστε.
Είναι, είναι..
Όχι.
Έπρεπε να είχα γυρίσει νωρίτερα.
Ναι, έπρεπε.
Τι έκανες;
Μαμά, όλα καλά!
Δεν όχι, δεν πέταξα τίποτα.
Είναι στο κομοδίνο.
Και αυτό εδώ;
Λοιπόν, αυτό μυρίζει σαν σκατά
και είχε μέσα ανθρώπινα δόντια.
Μα πού βρήκες τα δόντια, μαμά;
Ξέρεις κάτι; Δεν θέλω να ξέρω.
Είναι σακουλάκι γιατρειάς.
Είναι αηδιαστικό.
Πότε άρχισες να πιστεύεις στο βουντού;
Πότε έγινες πολιτισμικά ρατσίστρια;
Πάντα είχα πνευματική πλευρά.
Πήγες σ’ ένα γιόγκα ριτρίτ πριν 20 χρόνια.
Δε θα το έλεγα και πνευματική αφύπνιση.
H Ντεμπ λέει ότι κάθε εμπειρία
έχει νόημα και αξία.
Αφού το λέει η Ντεμπ, θα ’ναι αλήθεια.
Δεν αφήνουν τον καθένα να γίνει δασκάλα γιόγκα.
Φύγε.
Τι;
Δεν του χρειάζεται αυτή η αρνητική ενέργεια.
Μαμά, εγώ...
Πήγαινε, πήγαινε.
Απλώς φύγε.
Καλά.
Χριστέ μου.
Υπάρχουν αλλαγές στα φάρμακα;
Δεν τρώει, οπότε σταματήσαμε την Ονδανσετρόνη.
Και...
Αναμενόμενο σε αυτό το στάδιο.
Μίλα με τον γιατρό του.
Ίσως να μπορέσεις να κόψεις την δεξαμεθαζόνη και
το Θοραζίν, και να μείνεις μόνο με τη μιρταζαπίνη
και την οξυκοδόνη.
Ανταποκρίνεται στη μορφίνη;
Ναι.
Δεν χρειάζεται τόση πολύ.
Αυτή είναι η προτεινόμενη δόση.
Όχι, αλλά δεν του αρέσει να παίρνει τόσο.
Του θολώνει το μυαλό.
Νομίζω πως έχει ξεπεράσει αυτό το στάδιο.
Είναι προφανές πως πονάει.
Πρέπει να του δίνεις ολόκληρη τη δόση.
Μαμά, έλα τώρα.
Πρέπει να το κάνουμε.
Εντάξει.
Ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας.
Πρέπει να βεβαιωθείς ότι παίρνει
ολόκληρη τη δόση μορφίνης.
Είναι σημαντικό να μένουμε μπροστά από τον πόνο.
Εντάξει.
Το βλέπω αυτό να συμβαίνει συνέχεια.
Του την κόβει επειδή έτσι νιώθει ότι την έχει ανάγκη.
Είμαι σίγουρη πως ήδη νιώθει αρκετά απαραίτητη.
Φωνάζει συνέχεια το όνομά της.
Φωνάζει το όνομά της επειδή πονάει,
όχι επειδή τη θέλει κοντά.
Αν του έδινε τη σωστή δόση, δεν θα φώναζε.
Σχεδόν φτάσαμε.
Εντάξει. Πάμε, αγάπη μου.
Ναι.
Πάμε.
Έτσι θα είναι πολύ πιο εύκολο απ' το να πάμε στην τουαλέτα.
Μαμά.
Ναι.
Εμ... θυμάσαι εκείνο το πράγμα
που δούλευα με τον μπαμπά;
Ποιο πράγμα;
Το... το μη κερδοσκοπικό.
Το πρόγραμμα υποτροφιών;
Ναι, αυτό.
Αυτό που βοηθά παιδιά...
από εθνικές μειονότητες;
Από οικογένειες με χαμηλό εισόδημα, μαμά.
Χριστέ μου...
Υπάρχει ακόμα αυτό το πράγμα;
Ναι, και σίγουρα δεν αποκαλούμε πια τους ανθρώπους ‘εθνικούς’.».
Εννοούσα το πρόγραμμα υποτροφιών.
Ναι.
Αυτό ελπίζουμε.
Ο μπαμπάς είπε πως αν δεν εγκριθεί η επιχορήγηση,
θα πλήρωνε ο ίδιος...
Όχι.
Τι εννοείς, όχι;
Η απάντηση είναι όχι.
Μπορούμε να το συζητήσουμε παρακαλώ;
Δεν έχουμε την οικονομική δυνατότητα αυτή τη στιγμή.
Μπορώ να ρωτήσω γιατί;
Ιατρικά έξοδα.
Νόμιζα ότι τα κάλυπτε η ασφάλεια.
Δεν είναι αυτό.
Δεν θα ζητούσα κάτι τέτοιο αν είχαμε άλλη επιλογή,
αλλά βασιζόμασταν σε αυτά τα χρήματα.
Γιατί όλο δανείζεσαι χρήματα;
Δεν δανείζομαι συνέχεια.
Και δεν είναι για μένα.
Είναι για τα παιδιά.
Τι θυσία...
Μαμά, δεν είμαι μάρτυρας.
Μαμά! Ξέρεις τι;
Το θες πραγματικά αυτό,
ή το κάνεις μόνο για εκείνον;
Φυσικά και το θέλω.
Αν το ήθελες στ’ αλήθεια,
θα είχες κάνει περισσότερες αιτήσεις.
Ποιο ήταν το εναλλακτικό πλάνο;
Ο ίδιος ήταν.
Τι;
Δεν μπορείτε να στηρίζεστε σε εμάς για πάντα!
Γαμώτο.
Πού είναι τα γυαλιά μου;
Μαμά, το ξυπνητήρι σου.
Ναι, το ξέρω, το ξέρω.
Αλλά δεν μπορώ να διαβάσω το γαμημένο φύλλο χωρίς γυαλιά.
Μαμά; Πού είναι;
Μαμά! Μαμά!
Τι!
Είναι εκεί.
Συγγνώμη.
Συγγνώμη, συγγνώμη, συγγνώμη.
Συγγνώμη. Συγγνώμη.
Συγγνώμη, συγγνώμη, συγγνώμη.
Συγγνώμη.
Άσε με να του δώσω τα φάρμακα. Άσε με.
Άσε με. Θα το κάνω εγώ.
Ναι. Εντάξει, κάν’ το.
Κάν’ το.
Γιατί δεν πάμε να ξεσκάσουμε λίγο;
Εντάξει;
Αξίζουμε ένα διάλειμμα.
Δεν μπορώ να τον αφήσω μόνο.
Δεν χρειάζεται να είναι για πολύ.
Εγώ... όχι, εμείς...
Μπορούμε απλώς να βγούμε για φαγητό.
Μπορούμε απλώς να πάμε για δείπνο.
Δε... δε μπορώ.
Θα καλέσω τη Νίκι, να έρθει εδώ.
Όχι. Της έχεις εμπιστοσύνη.
Αυτό... όχι, αυτό αποκλείεται.
Τότε πήγαινε εσύ, κι εγώ θα μείνω εδώ μαζί του.
Κι αν συμβεί κάτι;
Κι αν... κι αν σταματήσει να αναπνέει;
Θα σε καλέσω.
Το έχω.
Πώς πάει;
Τα ίδια.
Ειλικρινά δεν ξέρω πόσο ακόμα θα το αντέξουμε.
Λυπάμαι.
Είναι εντάξει, είναι εντάξει.
Δηλαδή, δεν είναι, αλλά την έπεισα να κάνει ένα διάλειμμα,
οπότε κάτι είναι κι αυτό.
Αλήθεια;
Τι θα κάνει;
Πάει για δείπνο με φίλους, νομίζω.
Ίσως και σινεμά. Δεν ξέρω.
Ουάου.
Είναι μεγάλο βήμα γι’ αυτήν.
Ναι.
Δεν έχει κάνει διάλειμμα απ’ όταν αρρώστησε ο μπαμπάς.
Ξέρω ότι δεν είναι η καλύτερη στιγμή, αλλά τη ρώτησες...
για εκείνο; Το δουλεύω.
Θα βρω τα χρήματα.
Μπάρμπαρα!
Ααχ!
Εντάξει είναι.
Είμαι εδώ.
Θες λίγο νερό;
Μπαρ... Μπάρμπαρα!
Δεν είναι εδώ, μπαμπά.
Μόνο εγώ είμαι.
Μπάρμπαρα.
Μπαμπά, εε...
Τι μπορώ να...
Μπάρμπαρα!
Έρχομαι, μπαμπά!
Έρχομαι, έρχομαι!
Μπαμπά!
Πάμε, πάμε.
Άνοιξε, άνοιξε!
Ορίστε.
Είναι εντάξει.
Σε κρατάω.
Όλα καλά.
Μπαμπά;
Τι έχει;
Νομίζω ότι είναι νεκρό.
Μπορείς να το φτιάξεις;
Όχι, γλυκιά μου.
Όταν κάτι πεθαίνει, δεν μπορεί να ξαναγυρίσει.
Γιατί όχι;
Έτσι είναι απλώς τα πράγματα.
Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να το αφήσεις να φύγει.
Οι άνθρωποι πεθαίνουν;
Ναι.
Όλα πεθαίνουν κάποτε.
Κι εσύ και η μαμά θα πεθάνετε;
Ναι.
Αλλά όχι για πολύ πολύ καιρό.
Δε θέλω να πεθάνετε!
Είναι εντάξει. Έι, έι.
Το ξέρω.
Ο θάνατος δεν είναι κάτι τρομακτικό.
Είναι φυσικό.
Ο θάνατος είναι αυτός που κάνει τη ζωή τόσο ξεχωριστή.
Ξέρεις ποιο είναι το αστείο με τον θάνατο;
Ακόμα κι αν κάποιος πεθάνει, δεν φεύγει πραγματικά.
Δεν φεύγει;
Όχι.
Όσο τον θυμάσαι και τον αγαπάς,
θα είναι πάντα μαζί σου.
Ξέρεις τι σημαίνει αυτό, έτσι;
Ξεφορτώσου με δεν μπορείς ποτέ!
Μπαμπά;
Πάμε να σε βάλουμε στο κρεβάτι.
Μας παρακολουθούν.
Τι;
Έλα.
Είναι εντάξει.
Του έδωσα ήδη τη μορφίνη του.
Τι;
Τι είπες;
Πονούσε, οπότε του την έδωσα λίγο νωρίτερα.
Δεν μπορείς να του δίνεις το φάρμακο όποτε θες.
Υπάρχει πρόγραμμα.
Υπάρχει συγκεκριμένη ώρα.
Εντάξει, συγγνώμη.
Δε θα το ξανακάνω.
Συγγνώμη, μαμά, αλλά είναι καλά.
Κοίτα, είναι καλά.
Τι έγινε δηλαδή;
Μόλις έδωσα στον Ρόμπερτ τη μορφίνη.
Τι;
Γιατί;
Γιατί μόλις μπήκες και του την έδωσες
χωρίς να ρωτήσεις;
Γιατί χτύπησε το ξυπνητήρι.
Θεέ μου, το ρημάδι το ξυπνητήρι.
Δεν φταίω εγώ.
Δηλαδή φταίω εγώ;
Να καλέσουμε κάποιον;
Να τον πάμε στο νοσοκομείο;
Δεν ξέρω.
Έχει υπογράψει εκείνο το "μη επαν..."
Δεν νομίζω ότι μας επιτρέπεται να τον βοηθήσουμε.
Είναι θανατηφόρα δύο δόσεις;
Δεν ξέρω.
Τι κάνουμε τώρα;
Το ακούς αυτό;
Τι;
Αυτόν τον ήχο, το ξύσιμο.
Είναι απλώς τα ποντίκια.
Ποντίκια;
Τα έχουμε χρόνια.
Μπαίνουν από την ταράτσα.
Ο Ρόμπερτ έπρεπε να καλεί τον απεντομωτή
όταν γινόταν σοβαρό το θέμα.
Νομίζω ήρθε η ώρα να καλέσουμε τον απεντομωτή.
Μαμά... Μαμά.
Μαμά.
Πότε νομίζεις πως...;
Δεν ξέρω.
Έχει ήδη κρυώσει.
Νόμιζα πως το τέλος θα ήταν διαφορετικό.
Μια τελευταία στιγμή.
Ούτε που ήμασταν ξύπνιες.
Δεν είναι σωστό.
Όχι.
Τι;
Πρέπει να του κλείσουμε μάτια και στόμα πριν πάθει
νεκρική ακαμψία.
Εντάξει.
Ωραία.
Εμ...
Οκέι.
Δεν κλείνει.
Αργήσαμε πολύ.
Πίεσε πιο δυνατά.
Δεν θέλω να τον πονέσω.
Είναι λίγο αργά γι' αυτό.
Δοκίμασε.
Δοκίμασε ξανά.
Εντάξει, πάμε.
Θεέ μου.
Κλείσε τα μάτια του.
Δεν μένουν κλειστά.
Ας είναι έτσι.
Δεν το πιστεύω.
Ούτε εγώ.
Μαμά.
Μόλις έγινε.
Οκέι, δεν... δεν ξέρω.
Ναι, όχι, εμ...
Μαμά;
Όχι, εγώ...
Μαμά, μαμά.
Τι στο καλό;
Μαμά;
Τι διάολο;
Κατάλαβα.
Εντάξει.
Ευχαριστώ.
Τι ήταν αυτό;
Τι;
Γιατί έτρεχες μακριά από μένα έτσι;
Δεν έτρεχα μακριά.
Μιλούσες στο γραφείο τελετών;
Όχι.
Τότε σε ποιον; Τι κάνεις;
Πρέπει να κρατήσουμε το σώμα κρύο.
Γιατί;
Για να μην αρχίσει η σήψη.
Πρέπει να μείνει φρέσκος μέχρι αύριο.
Θες να μείνει εδώ όλο το βράδυ;
Ναι.
Μας το επιτρέπουν;
Άλεξα, παίξε το "Of You".
Ακούτε το "Of You" των Human Beinz.
Είσαι καλά;
Άλεξα, στοπ.
Άλεξα, παίξε.
Άλεξα, στοπ.
Μαμά, πες μου.
Τι συμβαίνει;
Δεν το ανέφερα νωρίτερα γιατί
δεν πίστευα πως θα το εγκρίνεις.
Η Ντεμπ τον πρότεινε.
Ποιον πρότεινε;
Δεν έχει όνομα.
Δηλαδή, μου έδωσε το τηλέφωνό του.
Όχι το τηλέφωνό του, αλλά...
μου έστειλαν μια λίστα.
Με πράγματα που πρέπει να ετοιμάσουμε πριν έρθει.
Μαμά, ποιος θα έρθει;
Ο άντρας που πρότεινε η Ντεμπ.
Για ποιο πράγμα τον πρότεινε;
Για να φέρει τον Ρόμπερτ πίσω.
Από πού;
Δεν ξέρεις. Μαμά.
Όχι, αυτός είναι.
Η Ντέμπορα είπε πως...
το έχει ξανακάνει.
Άκου, μπορείς να με αφήσεις.
Πάντα σε αφήνω.
Όταν η χημειοθεραπεία σταμάτησε να έχει αποτέλεσμα, εγώ...
συνεχίσαμε με τους κρυστάλλους...
τα βότανα και τα λιβάνια...
και όλες τις άλλες μαλακίες που δεν έκαναν τίποτα.
Ίσως δεν έπιασαν επειδή
δεν πίστεψες ότι θα έπιαναν.
Ναι, καλά.
Δηλαδή φταίω εγώ που το λιβάνι δεν θεραπεύει τον καρκίνο.
Το θέμα είναι ότι σε άφησα να το δοκιμάσεις.
Αλλά αυτό;
Μαμά.
Μαμά, αυτό είναι τελείως τρελό.
Ευτυχώς, δεν εξαρτάται από εσένα.
Alexa, παίξε!
Μαμά, περίμενε!
Δεν μπορώ να βρω τραγούδι με τίτλο “Mom, Wait.”
Alexa, σκάσε!
Κοίτα, ξέρω ότι δεν συμφωνούμε πάντα σε όλα, αλλά
πραγματικά σε παρακαλώ να πάρεις ένα λεπτό, ένα λεπτό,
και να το σκεφτείς σοβαρά.
Σκέψου το λίγο.
Εντάξει;
Πραγματικά πιστεύεις ότι κάποιος τυχαίος τύπος
μπορεί να φέρει τον μπαμπά πίσω;
Ναι.
Να γιατί δεν σου είπα τίποτα.
Μαμά, είσαι έξυπνη γυναίκα.
Πώς μπορείς να το πιστεύεις αυτό;
Η Ντέμπορα το είπε.
Στα κομμάτια η Ντέμπορα!
Η Ντέμπορα ακόμα πιστεύει ότι τα εμβόλια προκαλούν αυτισμό!
Δεν μπορείς να την ακούς.
Κι αν έχει δίκιο;
Κι αν όντως μπορεί να φέρει τον Ρόμπερτ πίσω;
Δεν μπορούμε απλώς να καθόμαστε και να μην κάνουμε τίποτα!
Δεν έχεις ιδέα πώς είναι.
Δεν είσαι η μόνη που έχασε κάποιον.
Στην πραγματικότητα, δεν είναι το ίδιο!
Δεν είναι το ίδιο.
40 χρόνια.
Δεν ξέρω πια ποια είμαι χωρίς αυτόν.
Άλεξα, παίξε το "Of You".
Να το "Of You" από τους Human Beinz.
Γαμώτο.
Γεια σου, μικρή.
Δεν ξέρω τι να κάνω.
Η μητέρα σου πενθεί.
Πρέπει να είσαι υπομονετική μαζί της.
Αλλά είναι...
Αν της πας κόντρα, θα πεισμώσει ακόμη περισσότερο.
Θα σκληρύνει τη στάση της.
Εσύ τι θα έκανες;
Αν δεν την αφήσεις να το προσπαθήσει,
θα είσαι ο κακός της υπόθεσης.
Θα σε μισήσει και θα αναρωτιέται για πάντα αν έπιανε.
Αν όμως το δοκιμάσεις και δεν πετύχει,
τότε ο “άγνωστος” θα είναι ο κακός, όχι εσύ.
Μισώ όταν έχεις δίκιο.
Άλεξα, χαμήλωσε την ένταση.
Καπνίζεις;
Έχεις πιει;
Από πού θες να ξεκινήσουμε;
Πρέπει να μαζέψουμε όλα του τα αγαπημένα αντικείμενα.
Ό, τι έχει πάνω του τις περισσότερες αναμνήσεις, ό, τι
αγαπούσε πιο πολύ.
Πρέπει στ’ αλήθεια να τα αδειάσουμε όλα;
Πρέπει να είναι άδειο.
Στρίψε, στρίψε.
Πάμε.
Στρίψε, στρίψε.
Εντάξει.
Είμαι τρελή.
Θεέ μου.
Εντάξει, εντάξει.
Δεν μπορούμε να κάψουμε μόνο ένα;
Πρέπει να τα κάψουμε όλα.
Είναι απλά πράγματα.
Δεν είναι αυτός.
Είναι ό,τι μας απέμεινε, μαμά.
Νομίζεις πως το να κρατήσεις ένα ρολόι θα σε βοηθήσει.
Είναι το μόνο που μας έμεινε, μαμά.
Νομίζεις πως το ρολόι θα σε βοηθήσει
να θυμάσαι καλύτερα τον πατέρα σου;
Όχι, δεν εννοώ αυτό.
Γιατί τίποτα απ' όλα αυτά δεν έχει σημασία.
Απλώς δεν έχει σημασία.
Οι αναμνήσεις είναι αυτό που μετράει.
Αγαπώ αυτή τη φωτογραφία σας.
Είναι η αγαπημένη μου.
Ήσουν τόσο καλή χορεύτρια.
Δεν χόρταινες ποτέ.
Ήταν λυπηρό όταν σε έκανε να το παρατήσεις.
Τι λες τώρα;
Δεν το θυμάσαι;
Ο Ρόμπερτ πίστευε πως ο χορός σε αποσπούσε,
οπότε σε έβγαλε από τα μαθήματά σου.
Αυτό δεν του μοιάζει.
Ήταν ακριβώς ο εαυτός του.
Αυτό έκανε πάντα.
Διαμόρφωνε τους ανθρώπους.
Γι’ αυτό και κατέληξες στη λέσχη σκακιού.
Έτσι δεν το θυμάμαι εγώ.
Είχες πάντα εξιδανικευμένη εικόνα για τον πατέρα σου.
Δεν τον έβλεπες καθαρά.
Κι εσύ τον έβλεπες;
Οι άνθρωποι κρατούν τον χειρότερο εαυτό τους
για τους συζύγους τους.
Αυτό είναι φρικτό.
Ναι, μερικές φορές ήταν.
Αφού ήσουν τόσο δυστυχισμένη, γιατί δεν έφευγες;
Γιατί κράτησε και το καλύτερο κομμάτι για μένα.
Ο Ρόμπερτ δεν ήταν τέλειος.
Κανείς δεν είναι.
Το να αγαπάς τα καλά στοιχεία είναι εύκολο.
Το δύσκολο είναι να δεις τα ελαττώματα και να τα αποδεχτείς,
ξέροντας πως κάνει το ίδιο και για σένα.
Αυτό είναι αγάπη.
Έλα, αγάπη μου.
Ξέρω πως είναι το καλύτερο.
Μαμά, μια φωτογραφία δεν θα κάνει διαφορά.
Σε παρακαλώ, δώσ’ μου τη.
Όχι, όχι, όχι! Όχι!
Όχι κινητά, όχι κινητά!
Θα με ευχαριστείς αύριο.
Έλα τώρα, πάμε να καθαριστούμε.
Είναι όντως απαραίτητο αυτό;
Τι συμβαίνει;
Έχασα τη σειρά μου.
Δεν ξέρω αν πρέπει να ξεκινήσω απ’ την αρχή,
ή να συνεχίσω από εκεί που σταμάτησα.
Μαμά.
Είναι εντάξει.
Εντάξει.
Είμαι εδώ μαζί σου, εντάξει;
Εντάξει.
Σήκωσε λίγο το κεφάλι σου.
Μην αρχίζεις.
Δεν είπα τίποτα.
Νομίζω ότι πρέπει να το πας πιο αργά.
Δεν είναι αργά για να το ακυρώσουμε.
Δεν μπορώ να κάνω πίσω.
Δεν έχει έρθει ακόμη.
Μπορούμε να πάρουμε τηλέφωνο και να πούμε ότι αλλάξαμε γνώμη.
Δεν αλλάζω γνώμη.
Χριστέ μου, πότε έγινες τόσο πεισματάρα;
Εντάξει, μαμά.
Η μάνα μου πάντα έλεγε ότι η τιμωρία
του να έχεις κόρη είναι ότι καταλήγει σαν εσένα.
Δεν είμαι...
Ναι, είσαι.
Με κατηγορείς για όλα σου τα ελαττώματα,
Ενώ ο πατέρας σου... Μπορούμε να μην το κάνουμε;
Σε παρακαλώ;
Νομίζω πρέπει να το πας πιο αργά.
Μπράβο σου.
Δεν προσπαθώ να σε πειθαναγκάσω σε κάτι.
Απλώς μοιάζεις λίγο αγχωμένη, αυτό είναι όλο.
Είμαι δίπλα σου.
Εντάξει;
Είμαι εδώ, ό,τι κι αν αποφασίσεις.
Είμαι εδώ για σένα.
Είσαι καλά;
Μαμά;
Ξέρουμε και οι δύο πως δεν θέλεις να είσαι εδώ.
Μόλις είπα πως είμαι εδώ για σένα.
Θα τα καταστρέψεις όλα αν μείνεις.
Τι; Εγώ τα καταστρέφω;
Θέλω να φύγεις. Φύγε.
Τι συμβαίνει; Δεν θα φύγω...
Φύγε! Αυτό ξέρεις να κάνεις!
Αυτό δεν είναι δίκαιο.
Ήξερες πως ήταν άρρωστος κι έφυγες έτσι κι αλλιώς.
Και μετά δεν γύρισες παρά μόνο όταν ήταν αργά.
Δεν έφυγα επειδή ο μπαμπάς αρρώστησε.
Ναι, έφυγες. Ναι, έφυγες!
Η πολύτιμη ζωή σου στη Νέα Υόρκη
ήταν πιο σημαντική από τον πατέρα σου!
Όχι, μαμά, έφυγα εξαιτίας σου.
Εξαιτίας μου;
Ναι!
Ήσουν τόσο ελεγκτική.
Μου ανέπνεες στο σβέρκο.
Ήθελες να ελέγχεις
κάθε μου κίνηση, κάθε του κίνηση.
Και τι έπρεπε να κάνω;
Πώς υποτίθεται ότι θα φρόντιζε τον εαυτό του;
Μπορούσα να βοηθήσω, αλλά
μου φερόσουν σαν να είμαι παιδί.
Δηλαδή φταίω εγώ που έφυγες;
Αυτό μου λες;
Εντάξει, τότε φταίω εγώ.
Όχι, φταις εσύ
που έλειψες τόσο καιρό!
Έπρεπε να έχεις γυρίσει νωρίτερα.
Έπρεπε να γυρίσεις
όταν ακόμα σε αναγνώριζε!
Δεν ήξερα πόσο άσχημα ήταν!
Μου έλεγες συνέχεια ότι ήταν καλά!
Δεν λέει κανείς τέτοια πράγματα!
Δεν μπορούσα να περιγράψω
κάθε οδυνηρή λεπτομέρεια!
Η απώλεια βάρους, ο εμετός!
Έπρεπε να μου το είχες πει!
Όχι, δεν ήθελες να το αντιμετωπίσεις.
Ήθελε να πεθάνει με αξιοπρέπεια, χωρίς τη χημειοθεραπεία,
αλλά τον ανάγκασες να κάνει θεραπεία,
παρόλο που ο γιατρός είπε ότι δεν θα τον έσωζε!
Αλλά δεν είχε σημασία τι ήθελε εκείνος.
Ούτε τι ήθελα εγώ.
Γιατί το μόνο πράγμα που μετράει, διάολε,
είναι τι θέλεις εσύ!
Φύγε.
Γεια.
Ευχαριστώ που ήρθες.
Ελπίζω να μην είχες δυσκολία να βρεις το μέρος.
Αυτή είναι η Μέγκαν.
Μαμά;
Μαμά!
Μαμά.
Μαμά!
Μαμά;
Είσαι καλά;
Ναι, είμαι καλά.
Καλά είμαι.
Βγάλ' τα αυτά.
Τα μαζέψαμε όλα.
Έφερα τα θυμιάματα και τα κεριά που ζήτησες.
Οι κρύσταλλοι κρέμονται εδώ και τρεις εβδομάδες.
Φυσικά.
Θες να ετοιμάσουμε πρώτα το σώμα, σωστά;
Εντάξει... ας ξεκινήσουμε.
Θα με βοηθήσεις;
Εντάξει.
Ωραία.
Καλά.
Τέλεια.
Είναι απαραίτητο αυτό;
Πρέπει να είναι γυμνός για το τελετουργικό.
Τι κάνεις;
Σου είπα...
Μπορεί να έχει λίγη αξιοπρέπεια μέχρι να ξεκινήσει το τελετουργικό.
Είναι εντάξει;
Βλέπεις;
Είναι εντάξει.
Τι είναι αυτό;
Είναι μια "σκάλα μάγισσας" για προστασία.
Αυτό είναι δικά σου μαλλιά;
Θεέ μου.
Τι ήταν αυτό;
Στάχτες.
Ορίστε οι στάχτες.
Μαμά!
Θέλει να βάλουμε τον Ρόμπερτ στον κύκλο.
Και πώς θα το κάνουμε αυτό;
Απλώς κάν’ το.
Θα μπω από κάτω, εδώ.
Εντάξει, 1, 2, 3.
Οκέι.
Σιγά!
Μαμά, μπορούμε να μιλήσουμε για λίγο;
Όχι τώρα.
Ναι, τώρα.
Πόσα του πληρώνεις για αυτό;
Δεν είναι δική σου δουλειά. Μαμά.
Μαμά;
Εκείνη η τσάντα είχε πολλά λεφτά.
Πόσα του έδωσες;
Η συμφωνία έχει γίνει.
Μαμά, αυτή η συζήτηση δεν τελείωσε.
Πόσα;
Όλα.
Τι σημαίνει αυτό;
Όλα.
Αλλά έχεις ακόμα τις αποταμιεύσεις και το συνταξιοδοτικό σου, έτσι;
Όλα.
Μαμά!
Μαμά, μαμά, πες μου.
Πες μου πως δεν το έκανες.
Έπρεπε να το κάνω.
Θεέ μου.
Άξιζε.
Θεέ μου!
Μαμά!
Μαμά, τι κάνεις; Τι κάνεις!
Τι κάνεις;
Ήσουν πάντα η λογική!
Μάζευες χρήματα όλη σου τη ζωή.
Πώς μπόρεσες; Πώς το έκανες αυτό;
Πώς μπόρεσες να είσαι τόσο απερίσκεπτη;
Τι συνέβη;
Ήταν υπολογισμένο ρίσκο.
Ακύρωσέ το.
Δεν μπορώ.
Είναι πολύ αργά πια.
Θεέ μου.
Με τι θα ζήσεις τώρα;
Δεν μπορώ να σε στηρίξω.
Δεν μπορώ.
Φυσικά και μπορείς.
Φυσικά και έχει σημασία.
Μαμά.
Μαμά, εντάξει, μαμά.
Έστω ότι μπορείς να φέρεις τον μπαμπά πίσω.
Με τι θα ζήσεις;
Το σκέφτηκες αυτό;
Δεν έχει σημασία.
Μα για όνομα του Θεού, μαμά!
Πώς μου το έκανες αυτό;
Δεν ήταν μόνο δικά σου λεφτά!
Δεν είναι δίκαιο!
Δεν ήταν μόνο δικά σου λεφτά!
Με σκέφτηκες καθόλου;
Φύγε.
Θα κάνω το τελετουργικό μόνη.
Μαμά!
Γαμώτο.
Μην είσαι τόσο σκληρή με τη μητέρα σου.
Κάνει ό,τι μπορεί.
Δεν μπορώ.
Ξέρεις ότι δεν μπορείς να την αφήσεις μόνη του.
Γαμώτο.
Μακάρι να ήσουν εδώ.
Φρόντισέ την.
Είσαι ό,τι της απέμεινε.
Πού είναι;
Τι τα έκανες;
Τι τα έκανες!
Μέγκαν.
Τι είναι αυτό;
Γιατί το κρατάς;
Για προστασία.
Προστασία από τι;
Μόλις σφραγιστεί ο κύκλος, δεν μπορούμε να φύγουμε
μέχρι να τελειώσει το τελετουργικό.
Εντάξει;
Πρέπει να κάνουμε ό,τι μας πει, αλλιώς μπορεί να...
Τι;
Αφού ετοιμάσουμε το σώμα, κάνουμε τη δεύτερη παράδοση
και τη μαγεία που μας πάει στην άλλη πλευρά.
Στην άλλη πλευρά;
Μετά θα καλέσουμε το πνεύμα του Ρόμπερτ πίσω στο σώμα του.
Και η τρίτη παράδοση θα μας φέρει πίσω.
Είσαι έτοιμη;
Ναι.
Τι είναι αυτό;
Κλάψε.
Να κλάψω;
Μαμά;
Λοιπόν;
Δεν μπορώ να κλάψω με εντολή.
Ο πατέρας σου πέθανε.
Συγγνώμη.
Εγώ...
Ξέρεις τι σημαίνει αυτό, έτσι;
Θα μείνεις μαζί μου για πάντα!
Αγάπη μου;
Ρομπ;
Ρόμπερτ! Εκεί είσαι.
Τι κάνεις;
Θα αργήσουμε.
Αυτό θα φορέσεις;
Νόμιζα πως σου άρεσε αυτό το φόρεμα.
Μου αρέσει.
Είναι εντάξει για όταν πάμε στους φίλους σου.
Ποτέ δεν πάμε στους φίλους μου.
Απλώς δεν νομίζω πως είναι...
για δείπνο στου κοσμήτορα.
Αυτό είναι όλο.
Αυτό αναζωογονεί την καριέρα μου.
Θα είχα επιστρέψει πριν αρχίσει καν το εξάμηνο.
Πέντε εβδομάδες είναι πολύς καιρός.
Έλειψες τρεις μήνες στο εκπαιδευτικό σου διάλειμμα.
Δεν είναι το ίδιο.
Όχι, δεν είναι, γιατί αυτή τη φορά
εσύ θα έμενες με τη Μέγκαν.
Δεν είναι δικό μου...
Δεν είναι η σωστή στιγμή.
Ίσως σε λίγα χρόνια.
Γεια σου, μικρούλα!
Αυτό είναι γελοίο.
Ρόμπερτ, υπερβάλλεις.
Ήξερα πως ήταν λάθος.
Δεν έπρεπε ποτέ να σ’ αφήσω να με πείσεις.
Δεν είναι λάθος. Λατρεύει τον χορό.
Είναι απόσπαση προσοχής.
Πρέπει να συγκεντρώνεται στα μαθήματά της.
Ρόμπερτ, είναι μόνο επτά χρονών.
Ναι, αλλά οι καλές συνήθειες ξεκινούν νωρίς.
Το μόνο που είπα ήταν ότι η Μέγκαν πρέπει να είναι
σε πιο προχωρημένο τμήμα χορού.
Τι κακό έχει αυτό;
Γιατί δεν είναι απλώς ένα τμήμα χορού!
Την οδηγεί σε έναν δρόμο και
αν τον ακολουθήσει πολύ, μπορεί να καταλήξει όπως...
Κατάπιε το.
Δεν νιώθω καλά.
Δεν νιώθω τα πόδια μου.
Μαμά;
Μαμά!
Όχι!
Θεέ μου!
Όχι, όχι, όχι!
Δεν μπορώ!
Όχι!
Σταματήστε, σας παρακαλώ!
Όχι, όχι! Σας παρακαλώ, σταματήστε!
Δεν μπορώ!
Σταματήστε, σας παρακαλώ!
Τι έκανες;
Η δεύτερη παράδοση.
Όχι, μαμά.
Δεν θέλω να το κάνω άλλο αυτό.
Είμαστε τόσο κοντά.
Εντάξει.
Έπρεπε να συμβεί αυτό;
Τι ήταν αυτό;
Πού είναι;
Μαμά! Πού είναι;
Μαμά! Πού πήγε;
Πού είναι;
Πού είναι!
Θεέ μου!
Δεν καταλαβαίνω.
Ο κύκλος έπρεπε να μας προστατέψει.
Γιατί δεν λειτουργεί;
Πώς έγινε αυτό;
Τι είναι αυτό;
Τι;
Πώς το...
Το κάψαμε!
Εγώ...
Κάψ’ το.
Κλείσε τον κύκλο.
Τι;
Μαμά!
Γρήγορα!
Μέγκαν!
Κάν’ το!
Προσπαθώ!
Κάν’ το!
Μπαμπά;
Μπαμπά!
Τον βλέπεις;
Όχι.
Πού είναι;
Ρόμπερτ;
Είμαστε εδώ, Ρόμπερτ.
Ακολούθησε τη φωνή μου.
Πού είμαστε;
Ρόμπερτ.
Πρέπει να φύγουμε από εδώ.
Δεν φεύγω χωρίς εκείνον.
Ρόμπερτ.
Δεν είπες πως πρέπει να κάνουμε
ένα... ένα ξόρκι επίκλησης;
Το ξόρκι καλεί πίσω το πνεύμα στο σώμα,
αλλά δεν θα λειτουργήσει χωρίς το σώμα του.
Πρέπει να το πάρουμε πίσω.
Ρόμπερτ;
Ρόμπερτ.
Δεν νομίζω ότι είναι αυτός.
Φυσικά και είναι.
Όχι, δες το σώμα του.
Αυτός δεν είναι.
Αν τον φέρουμε μέσα στον κύκλο,
θα καλέσουμε το πνεύμα του.
Και ό,τι υπάρχει τώρα μέσα στο σώμα του;
Μαμά.
Μαμά, πρέπει να πάμε σπίτι.
Εδώ δεν είναι το μέρος που πρέπει να είμαστε.
Όχι, όχι, όχι, όχι. Δεν μπορούμε να τον αφήσουμε.
Αυτός δεν είναι ο μπαμπάς.
Δεν ξέρουμε πού είναι.
Μπορεί να μην είναι καν εδώ.
Πρέπει να φύγουμε. Δεν θα φύγουμε.
Γιατί; Γιατί δεν μπορούμε.
Γιατί όχι; Γιατί δεν ξέρω πώς.
Δεν ξέρεις πώς να επιστρέψουμε;
Φυσικά και όχι.
Γι’ αυτό ήταν εκείνος.
Μα είπες... Όχι, όχι, όχι.
Ξέρω πως πρέπει να καλέσουμε το πνεύμα του,
και μετά να κάνουμε την τρίτη παράδοση για να γυρίσουμε.
Αλλά δεν ξέρεις ποια είναι.
Όχι, δεν ξέρω.
Πρώτα πρέπει να φέρουμε
το σώμα του στον κύκλο.
Και μετά να βρούμε τρόπο να καλέσουμε το πνεύμα του.
Και όταν ενωθούμε ξανά,
να βρούμε τρόπο να επιστρέψουμε σπίτι.
Εντάξει; Εντάξει.
Ρόμπερτ;
Ρόμπερτ, έλα εδώ.
Γιατί δεν έρχεται;
Εγώ...
Πρέπει να βρούμε τρόπο.
Εντάξει.
Ρόμπερτ.
Ρόμπερτ, έλα εδώ.
Έλα εδώ.
Ρόμπερτ;
Το θέλεις αυτό;
Ορίστε!
Μαμά!
Μαμά, τι κάνεις; Είμαι καλά.
Όχι!
Είμαι καλά.
Το θέλεις αυτό;
Όχι, όχι.
Έλα εδώ.
Είναι εντάξει.
Ίσως μπορούμε... να τον τραβήξουμε μέσα.
Όχι, όχι, όχι, μαμά, όχι.
Ρόμπερτ.
Ρόμπερτ, σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ.
Άλλο ένα βήμα.
Ρόμπερτ.
Άλλο ένα βήμα.
Σε παρακαλώ;
Όχι!
Όχι, όχι!
Όχι!
Όχι, μην το κάνεις!
Όχι, μην... Έλα!
Κοίτα!
Ρόμπερτ!
Μαμά!
Ρόμπερτ, όχι!
Θεέ μου!
Όχι! Μαμά!
Όχι, μαμά!
Μαμά!
Όχι!
Όχι, μαμά!
Σταμάτα!
Όχι!
Όχι, όχι!
Όχι!
Όχι, μαμά!
Σε παρακαλώ, Θεέ μου.
Δεν ξέρω αν μπορείς να με ακούσεις, αλλά...
αν είσαι εκεί έξω, εγώ...
Χρειάζομαι πραγματικά τη βοήθειά σου.
Σε παρακαλώ.
Αν υπάρχει κάποιος εκεί έξω που μπορεί να με ακούσει, σε παρακαλώ,
σε παρακαλώ βοήθησέ με.
Σε παρακαλώ βοήθησέ με.
Σε παρακαλώ, σε παρακαλώ.
Δεν ανήκω εδώ.
Θέλω απλώς να φύγω.
Είναι κανείς εκεί;
Είναι κανείς εκεί!
Βοηθήστε με!
Σας παρακαλώ!
Βοηθήστε με!
Πώς βγαίνω από εδώ;
Όχι, περίμενε!
Περίμενε! Όχι!
Γύρνα πίσω!
Σε παρακαλώ!
Μην μ’ αφήνεις!
Μην μ’ αφήνεις, σε παρακαλώ!
Μπαμπά, γύρνα πίσω σε παρακαλώ.
Βοήθησέ με, σε παρακαλώ.
Σκάσε!
Απλώς σκάσε!
Φύγε.
Φύγε!
Η τρίτη παράδοση θα μας πάει σπίτι.
Γαμώτο!
Όχι.
Άι στο διάολο.
Έλα!
Είναι κανείς εκεί;
Οι άνθρωποι πεθαίνουν;
Ε, ναι.
Όλα πεθαίνουν κάποτε.
Εσύ κι η μαμά θα πεθάνετε;
Μπαμπά;
Ναι. Μπαμπά!
Αλλά όχι για πάρα πολύ καιρό ακόμα.
Δε θέλω να πεθάνετε!
Μπαμπά! Μπαμπά!
Ο θάνατος δεν είναι κάτι που πρέπει να φοβάσαι.
Μπαμπά! Είμαι εγώ.
Μπαμπά!
Είμαι εγώ, σε παρακαλώ!
Σε παρακαλώ, μπαμπά!
Ναι, ακόμα κι όταν κάποιος πεθαίνει, δεν φεύγει πραγματικά.
Δεν φεύγει;
Όχι.
Όσο τους αγαπάς και τους θυμάσαι,
θα είναι πάντα μαζί σου.
Ξέρεις τι σημαίνει αυτό, έτσι;
Θα με έχεις για πάντα!
Μπαμπά!
Όχι!
Θεέ μου!
Μπαμπά!
Τι του συμβαίνει;
Νομίζω πως είναι νεκρό.
Μπορείς να τον φτιάξεις;
Όχι, αγάπη μου.
Όταν κάτι πεθαίνει, δεν μπορεί να επιστρέψει.
Γιατί όχι;
Έτσι είναι τα πράγματα.
Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να το αφήσεις να φύγει.
Οι άνθρωποι πεθαίνουν;
Ναι.
Όλα πεθαίνουν κάποτε.
Συγγνώμη, μπαμπά.
Εσύ και η μαμά θα πεθάνετε;
Ναι.
Αλλά όχι για πολύ καιρό ακόμα.
Δεν είναι χόμπι!
Έφυγες για τρεις μήνες στην άδειά σου.
Δεν είναι το ίδιο.
Όχι, δεν είναι, γιατί εσύ θα ήσουν
αυτός που θα φρόντιζε τη Μέγκαν.
Αυτό δεν είναι...
Τι;
Μαμά;
Κοίτα τον εαυτό σου.
Πώς μπόρεσες να το κάνεις αυτό;
Πώς μπόρεσες να πεθάνεις έτσι;
Ξέρω πως δεν είσαι εσύ στ’ αλήθεια.
Το ξέρω.
Αλλά χρειάζομαι να είσαι εκείνη τώρα.
Πάντα είχα μια εικόνα σου...
στο μυαλό μου, για το ποιοι ήσασταν και οι δύο.
Αυτή η εικόνα με εμπόδιζε να σας δω στ' αλήθεια.
Ίσως... ίσως αν το είχα κάνει, να μην είχε γίνει τίποτα απ’ όλα αυτά.
Κουράστηκα να παλεύω.
Είσαι πεισματάρα και εγωίστρια.
Και με τρελαίνεις εντελώς.
Αλλά σε αγαπώ.
Όλους σας.
Συγγνώμη που δεν στο έλεγα πιο συχνά.
Αντίο, μαμά.
Απόδοση-Επιμέλεια:Sparta