Η πύλη.
Το 'χετε ξαναδεί αυτό;
-Όχι ακριβώς. -Τι, ακριβώς;
-Λέω μόνο πως είναι κακό. -Πολύ κακό.
Φάση, το τέλος της ανθρωπότητας.
Και πώς ξέρετε γι' αυτό;
Στιβ; Πού είναι ο Ρώσος φίλος σου;
Γαμώτο.
Αλτ!
Γαμώτο.
-Πάμε! -Γαμώτο.
Γρήγορα! Πάμε!
Γαμώτο!
Πάμε!
Γαμώτη μου, γαμώτη μου!
Γαμώτη μου!
-Φύλακες! Πάμε! -Από δω!
-Σκατά! -Πάμε!
-Εμπρός! Πάμε! -Ελάτε!
-Γαμώτο! -Από δω!
-Γρήγορα! -Κράτα την!
Ρόμπιν!
Σκατά!
Βοήθησέ με!
Από δω! Ελάτε, πάμε!
-Ελάτε! -Φύγετε από δω!
Ελάτε, τώρα!
Όχι! Φέρτε βοήθεια.
Τι κάνεις;
Φύγε.
Δεν θα σας ξεχάσω.
Φύγε!
Είναι εδώ.
-Γαμώτο. -Νάνσι!
Τρέχα!
Έλα!
Ανά δύο οι επισκέπτες!
Θεέ μου.
Τζόναθαν...
Όχι! Νάνσι!
Τζόναθαν!
Όχι! Νάνσι!
Απ' τις σκάλες.
Γαμώτο!
-Χριστέ μου. -Τι σκα...
-Πήγαινε. -Νάνσι!
Είσαι καλά;
Ήρθε η ώρα.
ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΚΤΟ: ΕΝΩΣΗ
Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΚΛΑΪΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΟ ΛΟΥΝΑ ΠΑΡΚ
Μισό λεπτό.
Μισό λεπτό. Με συγχωρείς.
Τι κάνεις; Τι κάνει αυτό εδώ;
-Τι; -Η καντίνα σου.
Είναι στη μέση του λούνα παρκ.
Πού τη θέλετε;
Εκεί πέρα, με τους υπόλοιπους πάγκους με φαγητά.
Δεν είναι και πυρηνική φυσική.
Ήμαρτον, όλα εγώ πρέπει να τα κάνω;
Οι φίλοι μου στην αστυνομία
και στην τροχαία ψάχνουν όλοι.
Έχω μάτια παντού.
Μόλις εμφανιστεί...
θα μου τηλεφωνήσουν.
Θα τηλεφωνήσουν;
Ναι. Θα τηλεφωνήσουν.
Τι παραπάνω θέλετε να κάνω;
Θέλουμε να τον βρεις.
Να σου εξηγήσω κάτι.
Αυτός ο άνθρωπος είναι ηλίθιος, εντάξει;
Κυκλοφορεί με κίτρινο κάμπριο, για τον Θεό.
Φαίνεται από χιλιόμετρα.
Θα τον βρω.
Και όταν τον βρω, να προτείνω να φέρεις ενισχύσεις αυτήν τη φορά;
-Ενισχύσεις. -Συντρόφους.
Μια που πριν σε τάπωσε.
Σε παρακαλώ...
δεν το εννοούσα.
Δεν χρειάζεσαι ενισχύσεις.
Αυτός είναι δικό σου φταίξιμο, δικό σου πρόβλημα.
Είσαι τυχερός που αναπνέεις.
Πολύ τυχερός.
Σε παρακαλώ.
Συγγνώμη.
Είμαι ευέξαπτος.
Πάω σε ψυχολόγο.
Έχεις μια μέρα να τον βρεις αυτόν.
Γνέψε αν καταλαβαίνεις.
Δύο Whopper,
έξτρα κέτσαπ, μία μεγάλη πατάτες,
ένα πακέτο Marlboro κόκκινο,
και ένα έξτρα λαρτζ Slurpee.
Το Burger King δεν είναι κοντά στο 7-Eleven.
Δεν είπα πως είναι.
Ας δοκιμάσουμε πάλι. Τζόις.
Αλεξέι,
οι γεννήτριες,
τι κινούν;
Και πες του πως ξέρουμε ότι δεν δίνουν ρεύμα στο εμπορικό,
οπότε να σταματήσει μ' αυτές τις βλακείες.
Αυτές οι γεννήτριες στις οποίες δούλευες, τι κινούν;
Ξέρουμε πως όχι το εμπορικό.
Έχει γεύση σκατο-φράουλα!
-Τι είπε; -Λέει
"Είναι φράουλα".
Ορίστε;
Το Slurpee του.
Λέει πως είναι φράουλα.
Και λοιπόν;
Βρε Χοπ.
Κεράσι ζήτησε, όντως.
Δεν είχαν κεράσι.
Δεν είχαν.
Και δεν έχει σημασία,
γιατί όλα ίδια γεύση έχουν.
Ζάχαρη σε πάγο. Να του το πεις αυτό.
Τι να του πω;
Πες του ότι όλα είναι ίδια, γαμώτο!
Όλα ίδια είναι.
Ζάχαρη σε πάγο. Καμία διαφορά.
Πες στον βλάκα πως δεν έχουν καμία σχέση,
και θα ήθελα το κεράσι που ζήτησα.
Διαφωνεί, με όλο τον σεβασμό.
Δεν έχουν καμία σχέση,
και θα ήθελε κεράσι.
Σοβαρά; Να του πεις...
να το ξεχάσει.
Ξέχνα το, λέει. Δεν έχει κεράσι.
Χωρίς κεράσι, δεν γίνεται δουλειά.
Λέει "Χωρίς κεράσι, δεν γίνεται δουλειά".
Ναι.
Όχι, ρε!
Όχι!
-Περίμενε. -Δεν θα τον πειράξω!
Τι κάνεις;
Έλα τώρα!
Του δίνω απλώς την ευκαιρία
να πάει μόνος του να πάρει
το ρημάδι
το Slurpee κεράσι του!
Τζιμ, αυτός ο άνθρωπος είναι εχθρός του κράτους.
Ναι, που όλη μέρα παίζει παιχνιδάκια.
Αν του φέρω το Slurpee κεράσι, μετά;
Θα θέλει ελικόπτερο να τον πάει στο ιδιωτικό νησί του.
Όλη μου τη ζωή έχω πάρε-δώσε με τέτοιους μαλάκες.
Χτες, στο δάσος, μπορούσε να δραπετεύσει.
Αλλά έμεινε μαζί μας.
Γιατί λέτε να το έκανε;
Επειδή...
φοβάται.
Φοβάται.
Όχι εμάς...
αυτούς.
Φοβάται το δίμετρο φρικιό, τον Ρώσο,
που μπορεί να τον σκοτώσει τόσο άνετα όσο εμάς.
Ο Σμιρνόφ ξέρει
πως αν γυρίσει τρέχοντας στους συντρόφους του άθικτος,
θα πουν πως τα ξέρασε όλα.
Έτσι, είτε του αρέσει είτε όχι, εμείς...
είμαστε η μόνη του ελπίδα.
Του δίνω 30 δευτερόλεπτα για να 'ρθει να χτυπήσει την πόρτα
και να πέσει στην αγκαλιά μας,
με ανανεωμένη ταπεινότητα.
Τζιμ,
νομίζω πως έβαλε μπρος τ' αυτοκίνητο.
Χόπερ.
Μας δοκιμάζει. Θέλει να δει αν μπλοφάρω.
Νομίζω πως τώρα φεύγει με το αυτοκίνητο.
Τζιμ.
-Τζιμ, κάνε στην άκρη. Κάνε στην άκρη! -Τζόις...
Συγγνώμη, τι είπε;
Πως του αρέσει και η φράουλα.
Όταν βάλαμε φωτιά στο κέντρο,
τα ντεμόσκυλα έφυγαν και η Εντ έκλεισε την πύλη.
Τώρα, για κάποιον τρελό λόγο,
οι Ρώσοι πάνε να την ξανανοίξουν,
και χαλάνε αυτά για τα οποία παραλίγο να πεθάνουμε.
Να "πεθάνετε", μαζί με τον Λούκας;
Ναι, βέβαια.
Σε όλα αυτά που μου είπες ήταν και ο Λούκας;
-Ναι. -Ο αδερφός μου, ο Λούκας Τσαρλς Σινκλέρ;
Ναι.
Δεν σε πιστεύω.
Δηλαδή τα πιστεύεις όλα για την Εντ και την πύλη,
τα ντεμόσκυλα, τον Νοοβόρο,
αλλά όχι ότι συμμετείχε ο αδερφός σου;
Σωστά.
Είναι απόλυτα λογικό.
-Θες βοήθεια; -Όχι.
-Είναι που κάνεις ώρα... -Σώπα, ρε Σέρλοκ.
Αν δεν βρούμε καλύτερο τρόπο να σταματήσουν οι ανεμιστήρες,
δεν θα φέρουμε βοήθεια, και οι παγωτατζήδες την πάτησαν.
Ναι, με τέτοια διάθεση, σίγουρα. Έλεος!
Ρεαλίστρια είμαι.
Θέλω να πω, έχουμε διανύσει...
γύρω στο μισό χιλιόμετρο σε εννέα ώρες.
Και περπατήσαμε τρεις ώρες στο τούνελ,
οπότε υπολογίζω γύρω στα 15 χιλιόμετρα μέχρι τον ανελκυστήρα,
πράγμα που θα μας πάρει περίπου δωδεκάμισι μέρες.
Έκανες τις πράξεις στο μυαλό σου;
Ξέρω από αριθμούς.
Τι λες τώρα! Είσαι φύτουλας.
Ορίστε;
Είσαι φύτουλας.
-Πάρ' το πίσω, φύτουλα. -Η αλήθεια δεν ξε-λέγεται.
-Δεν είναι αλήθεια. -Ας δούμε τα γεγονότα.
Πρώτον, είσαι άσος στα μαθηματικά, προφανώς.
Ήταν πολύ απλή εξίσωση.
Δεύτερον, έχεις μανία με την πολιτική.
Επειδή δεν συμφωνώ με τον κομουνισμό...
Τρίτον, λατρεύεις το Μικρό Μου Πόνι.
Τι σχέση έχει το Μικρό Μου Πόνι;
Ας θυμηθούμε την τελευταία περιπέτειά τους.
Οι κακοί κένταυροι και ο Ταϊρέκ μεταμορφώνουν την Άπλτζακ σε δράκο
και τα πόνι, με τη μαγεία του Μούτσικ, νικούν το σκοτεινό ουράνιο τόξο,
και σώζονται από τη σκλαβιά.
Όσο ροζ κι αν είναι, δεν κρύβεται το γεγονός
πως με κένταυρους, δράκους και μαγεία ασχολούνται οι φύτουλες.
Το Μικρό Μου Πόνι είναι για φύτουλες.
Άρα εσύ, Έρικα, είσαι φύτουλας.
Πώς ξέρεις για το Μικρό Μου Πόνι;
Γιατί είμαι...
φύτουλας.
Πάμε...
φύτουλα.
Παλιο...
Πόνεσε αυτό.
Για ποιον δουλεύετε;
Για πολλοστή φορά, στο Παγωτό Ολοταχώς.
Παγωτό Ολοταχώς.
Τι στον διάολο;
Κοίτα τη στολή μου!
Λες να τη φοράω κανονικά; Να είμαι κατάσκοπος ναυτάκι;
Πώς μπήκατε;
Σου είπα.
Σ' το είπα πριν.
Δεν ήρθε μια παράδοση.
Νομίζαμε πως έμεινε στις παραλαβές,
οπότε μπήκαμε μέσα και το δωμάτιο έγινε ανελκυστήρας,
και μετά πέφταμε, και μετά
ανοίγω τα μάτια
και είμαστε σ' αυτό το υπέροχο κτίσμα.
Αλλά, τ' ορκίζομαι,
κανείς δεν ξέρει. Δεν μας είδε κανείς.
Μπορείς να μας αφήσεις.
Δεν θα πω σε κανέναν γι' αυτό.
Συμβαίνουν αυτά.
Και... παγωτό.
Παγωτό, έτσι;
Ξέρετε τι είναι. Σε όλους αρέσει.
Δεν ξέρω αν έχετε ρωσικό παγωτό, ή αν θεωρείται τζελάτο,
δεν τα ξεχωρίζω, αλλά ό,τι θέλετε, σοβαρά.
Το Θωρηκτό Καραμέλα. Πού να το φάτε.
Είναι εξωπραγματικό, σου λέω.
Τον συμπαθώ αυτόν εδώ.
"Θωρηκτό Καραμέλα".
Για ποιον δουλεύεις;
Έλα τώρα.
Όχι, σοβαρά...
Κάτω τα χέρια σας!
Στιβ;
Τι του κάνατε; Τι κάνατε;
Βάλτε τους να κάτσουν.
Μη μ' αγγίζεις.
Στιβ...
Στιβ, ξύπνα. Στιβ;
Τι κάνατε;
Μην τον αγγίξετε.
Στιβ.
Μ' ακούς;
Ο φίλος σου χρειάζεται γιατρό.
Ευτυχώς...
έχουμε τους καλύτερους.
Θα το μετανιώσεις αυτό, τσογλανάκι.
Πάμε.
Καθάρματα.
Αφήστε μας να φύγουμε.
Καθάρματα, αφήστε μας να φύγουμε!
Θα της κάνει κακό τόση ώρα.
Μάικ, χαλάρωσε.
Αν πάθει εγκεφαλική βλάβη;
Όχι, ρε! Γίνεται όντως αυτό;
Όχι, έτσι το είπε. Δεν ξέρει τι λέει.
-Ενώ εσύ ξέρεις; -Όχι...
Ναι, από τη Χόκινς Ποστ.
Σας πήρα μια δυο μέρες πριν για το... Ναι.
Παίρνω να δω τι έγινε, αν λείπει κάτι άλλο,
ή αν... Εντάξει.
Συγγνώμη για την...
-Ποιος είναι μετά; -Κανείς.
Εκτός αν θες να παίρνουμε στην τύχη.
-Δεν είναι λογικό. -Ποιο είναι;
Υπάρχει ένα μοτίβο. Μια συνέπεια στη συμπεριφορά τους.
Τρώνε τα χημικά απ' την αρχή,
και τώρα σταμάτησαν ξαφνικά;
Ίσως έχουν όσα χημικά χρειάζονται.
Ίσως έχουν γίνει όλοι... έτσι.
Και η πηγή;
Ο Νοοβόρος σταμάτησε ξαφνικά να εξαπλώνεται σε κόσμο;
Ακόμα κι αν τα θύματά του είναι τέρατα, γιατί δεν τα βρίσκει η Εντ;
Μας λέτε ποιος έχει δίκιο;
Ποιος πρέπει να κρίνει τα όρια της Εντ;
Ο Μάικ ή η Έντεκα;
Τι μαλακία, έτσι όπως το θέτεις!
Όχι, Μάικ. Αυτό είναι το πρόβλημά σου.
Και είναι ο λόγος που σε παράτησε.
Σε παράτησε;
Επειδή αυτή συνωμοτεί εναντίον μου. Τη διαφθείρει.
Όχι, τη διαφωτίζω.
Δεν είναι δική σου.
Είναι αυτόνομη και μπορεί να αποφασίζει μόνη της.
Ρισκάρει χωρίς λόγο.
Χωρίς λόγο; Ποιος ξέρει τι κάνουν οι απορροφημένοι.
-Σκοτώνουν, απορροφούν... -Γίνονται τέρατα.
Η Εντ δεν είναι χαζή.
Ξέρει τις δυνατότητές της καλύτερα.
-Ακριβώς, ευχαριστώ. -Και είναι αυτόνομη.
-Ναι. -Με δική της βούληση.
Ακριβώς.
Έσωσε τον κόσμο δύο φορές κι ο Μάικ δεν την εμπιστεύεται.
Εμπιστοσύνη; Εσύ την έβαλες να μας κατασκοπεύει.
-Τι πράγμα; -Δεν σου το είπε;
-Όχι. -Χρησιμοποίησε τις δυνάμεις της Εντ
-για να μας κατασκοπεύει. -Δεν την έβαλα.
Εκείνη το είπε.
Γιατί το συζητάμε αυτό, σοβαρά;
Ποιος νοιάζεται;
-Εγώ. -Ναι.
-Οι κοπέλες κατασκοπεύουν. -Πλάκα κάναμε.
Δεν θα ήταν πολύ αστείο αν έχεζα τα άντερά μου;
-Δεν το 'κανες. -Αν το 'κανα;
-Τότε, αηδία! -Ρε Μάικ.
Λέω πόσο απερίσκεπτα βλέπει τις δυνάμεις της Εντ.
Και όλοι σας.
Της φέρεστε λες και είναι μηχάνημα,
και δεν θέλω να πεθάνει ψάχνοντας μάταια τους απορροφημένους.
Να βρούμε άλλο σχέδιο, γιατί την αγαπάω.
Μην τη χάσω πάλι.
Τι συμβαίνει;
Τίποτα.
Τα λέμε οικογενειακά.
Τον βρήκα.
Ποιον βρήκες;
Το λέει κλειδί, και αυτό το κλειδί εκπέμπει μεγάλη ενέργεια.
Χρειάζεται πολλή δύναμη, ενέργεια.
Τα σπίτια σαν αυτό που βρήκατε
είναι κοντά σε μετασχηματιστές.
Κλέβουν από το ηλεκτρικό δίκτυο.
Γιατί το έφτιαξαν εδώ; Γιατί δεν το κάνουν σπίτι τους;
Τι θέλουν, να μας ανατινάξουν;
Υπήρχαν πολλά τέτοια κλειδιά στη Ρωσία παλιά,
αλλά δεν λειτουργούσαν σωστά.
Έπρεπε να έρθουν εκεί που...
Εκεί που τι;
-Δεν καταλαβαίνω. -Νόμιζα ότι μιλάς τη γλώσσα.
Με συγχωρείς.
Δεν σου κάνει η δωρεάν μετάφρασή μου;
Γιατί μπορείς να υποβάλεις τα παράπονά σου
στον κώλο μου!
Τι κάνει ο Σμιρνόφ;
Μου δείχνει.
Ωραία. Λέει πως το καλαμάκι
το χρησιμοποιούν για να ανοίξουν τρύπα
σε... ένα κουτί;
Εντάξει, συγγνώμη.
Το καλαμάκι είναι το κλειδί, που εκπέμπει ενέργεια.
Με αυτήν την ενέργεια...
πάνε να σπάσουν ένα φράγμα,
να ανοίξουν μια πόρτα...
ένα άνοιγμα μεταξύ κόσμων.
Αλλά το κλειδί ήταν το ένα σκέλος της εξίσωσης.
Η τοποθεσία ήταν το άλλο σκέλος.
Τι...
Στο Χόκινς, αυτή η πόρτα είχε ξανανοίξει.
Ήταν ακόμα...
σε επούλωση.
Χριστέ μου.
Αυτή η πόρτα είναι ανοιχτή τώρα;
Λέει πως...
ανοίγει.
-Πού πας; -Να τηλεφωνήσω στα παιδιά μας.
Να δούμε τώρα Looney Tunes;
-Θέλεις κάτι; -Ουίσκι.
-Έχεις ουίσκι; -Όχι, αλλά έχω βότκα.
Αν το κλειδί παίρνει μπρος, θα σταματάει κιόλας.
Θα σβήνει.
-Σωστά. -Έτσι;
Υπάρχει τρόπος να σβήσει το κλειδί;
Λέει, φυσικά μπορεί να το σβήσει.
Ο Έντισον δεν έσβηνε λάμπα, ο Μπελ δεν έκλεινε το τηλέφωνο;
Ψωνισμένος μπάσταρδος. Αλλά...
Αλλά τι;
Αλλά τώρα είναι...
γυμνός.
Εκτεθειμένος. Τον κατάλαβαν.
Να σου πω, θα σε πάω εκεί.
Θα σε πάω στο κλειδί σου.
Τον ρωτάς πού είναι το αστείο;
Λέει ότι του αρέσει το θάρρος σου. Του θυμίζεις...
χοντρό Ράμπο.
Αλλά λέει πως ούτε ο Ράμπο δεν θα έμπαινε εκεί.
Αυτό το κλειδί είναι σε υπόγειο φρούριο,
σχεδιασμένο από τα πιο λαμπρά μυαλά της Ρωσίας,
και το φυλάνε οι κορυφαίοι πολεμιστές τους.
Η διάρρηξη είναι...
αδύνατη.
Το πετύχαμε.
Ξέρεις να οδηγείς;
Δύσκολο να είναι; Η Μαξ το 'κανε.
-Έλα τώρα. -Σοβαρά νόμιζες
-πως θ' άφηναν το κλειδί; -Θα έχει δεύτερο.
-Ντάστιν; -Ναι;
Πόσο μεγάλος είναι ο Ντεμογκόργκον;
Γύρω στα δυόμισι μέτρα. Γιατί;
Το βρήκα.
Έρικα;
Τι διάολο είναι αυτό;
Θανάσιμο όπλο. Ίσως μας φανεί χρήσιμο.
-Για τι; -Εσύ τι λες;
Να τσακίσουμε Ρώσους, να σώσουμε τα παιδιά.
Σε είχα για πιο ρεαλίστρια.
Δεν ξέρουμε πού είναι,
και έχει έναν σωρό φρουρούς επάνω,
με όπλα πιο θανάσιμα απ' αυτό.
Το καλύτερο είναι να φύγουμε από δω και να φέρουμε βοήθεια.
Ήρεμα μ' αυτό.
Οι πιθανότητες να επιβιώσουμε αυξάνονται πολύ.
Εμπιστέψου με, σε παρακαλώ.
Βοήθεια!
-Βοήθεια! -Μπορείς να σταματήσεις να φωνάζεις;
Στιβ! Θεέ μου!
Στιβ...
είσαι καλά;
Βουίζουν τ' αφτιά μου, δεν παίρνω ανάσα,
νιώθω το μάτι μου έτοιμο να πεταχτεί,
αλλά, κατά τα άλλα, μια χαρά είμαι.
Το καλό είναι πως θα σου φέρουν γιατρό.
Εδώ δουλεύει;
Ωραία ατμόσφαιρα. Σε κερδίζει.
Ναι, εμένα μου λες. Λοιπόν,
βλέπεις το τραπέζι εκεί δεξιά;
Όχι, απ' την άλλη.
Ναι, ωραία. Βλέπεις το ψαλίδι;
Λοιπόν, νομίζω πως αν κουνηθούμε ταυτόχρονα θα φτάσουμε εκεί,
να κλοτσήσω το τραπέζι και να το πιάσεις.
-Να κόψω τα λουριά. -Ναι, και να φύγουμε.
-Κατάλαβα. Ναι, γίνεται. -Ναι.
Οι βλάκες. Άφησαν ψαλίδι;
-Ναι, βλάκες. -Εντελώς βλάκες.
-Ωραία. -Ωραία, λοιπόν,
με το τρία θα πηδήξουμε.
-Πηδάμε με το τρία. Έγινε. -Ωραία.
Ένα, δύο, τρία.
-Έπιασε. -Εντάξει.
-Ωραία. Πάμε πάλι. -Ναι.
Ένα, δύο, τρία.
-Ρε φίλε, θα πιάσει! -Κοντεύουμε.
Ωραία, ένα, δύο, τρία.
Δεν πειράζει.
Μην κλαις. Ρόμπιν.
Γελάς;
-Ναι. -Έλεος!
Συγγνώμη!
Χίλια συγγνώμη. Είναι που...
δεν μπορώ να πιστέψω
ότι θα πεθάνω σε μυστική ρωσική βάση με τον Στιβ "Το Μαλλί" Χάρινγκτον.
-Είναι πολύ κουλό. -Δεν θα πεθάνουμε.
Θα βγούμε από δω, εντάξει; Άσε με λίγο να σκεφτώ.
Θυμάσαι...
το μάθημα ιστορίας της Κυρίας Κλάκα;
Τι;
Της Κυρίας Κλάκα Κλούκα.
Έτσι τη λέγαμε στη σχολική μπάντα.
Ήταν την πρώτη ώρα...
Τρίτη και Πέμπτη, οπότε πάντα αργούσες.
Πάντα έτρωγες τα ίδια για πρωινό.
Μπέικον, αβγό και τυρί σε μπέιγκελ με σουσάμι.
Καθόμουν πίσω σου...
δύο μέρες τη βδομάδα επί έναν χρόνο.
Ο Κύριος Αστείος.
Ο Κύριος Κουλ.
Ο Βασιλιάς του Λύκειου Χόκινς.
Με θυμάσαι καθόλου απ' το μάθημα;
Φυσικά και όχι.
Ήσουν μεγάλος μαλάκας, το ξέρεις;
Ναι, το ξέρω.
Αλλά δεν είχε σημασία.
Ας ήσουν γαϊδούρι.
Και πάλι...
είχα εμμονή μαζί σου.
Αν και εμείς οι φλώροι κάναμε τους υπεράνω,
θέλαμε να ήμασταν δημοφιλείς...
αποδεκτοί, νορμάλ.
Αν σε παρηγορεί, δεν είναι τόσο ωραία να τα έχεις αυτά.
Σοβαρά.
Δεν το καταλαβαίνω.
Αυτά που σου λένε πως είναι σημαντικά,
αυτά που σου λένε πως πρέπει να σε νοιάζουν, είναι...
μούφες.
Αλλά πρέπει να κάνεις στραβή για να το καταλάβεις.
Το ελπίζω.
Νιώθω πως όλη μου η ζωή ήταν...
ένα μεγάλο λάθος.
Ναι.
Τουλάχιστον δεν γίνεται πιο χάλια απ' αυτό.
Μακάρι να σε ήξερα στο μάθημα.
-Ναι; -Αλήθεια, μακάρι.
Ίσως με βοηθούσες να το περάσω.
Ίσως, αντί να είμαι εδώ, να πήγαινα να σπουδάσω τώρα.
Κι εγώ δεν θα είχα ιδέα
πως υπήρχαν κακοί Ρώσοι από κάτω μας,
και θα σέρβιρα χαρούμενη παγωτό με κάνα άλλο βούρλο.
Πάντως μου άρεσε που ήμουν το βούρλο σου.
Ωραία ήταν όσο κράτησε.
Ήταν.
Για πού το βάλατε;
Δοκίμασε να πεις την αλήθεια αυτήν τη φορά.
Θα κάνει λιγότερο επώδυνη την επίσκεψη του δρα Ζαρκόφ.
Μισό λεπτό. Περίμενε.
Όπα! Κάτσε! Τι είναι αυτό;
Θα σε βοηθήσει να μιλήσεις.
Το καθάρισες έστω;
Τι κάνει τώρα;
Δεν είναι νορμάλ, έτσι;
Ο Μπίλι να μένει μέσα την 4η Ιουλίου;
Όχι, δεν είναι νορμάλ.
Θέλει να τον βρούμε.
Ναι, αυτό φοβάμαι.
Αν πάμε στον Μπίλι, οι υπόλοιποι θα μάθουν πού είμαστε.
Είναι παγίδα, συμφωνώ.
Θα είμαστε έτοιμοι.
Θα ξέρουμε ότι έρχονται οι απορροφημένοι και θα τους τσακίσουμε.
Η Εντ θα τους τσακίσει.
Μπαμπά!
Όχι.
Ουράνιο τόξο. Τρία δεξιά, τέσσερα αριστερά. Ουράνιο τόξο.
-Είναι επικίνδυνο. -Ναι, και περιττό.
Δεν θα σταματήσει έτσι ο Νοοβόρος.
Να βρούμε από πού εξαπλώνεται.
Πρέπει να βρούμε την πηγή.
Ο Μπίλι την ξέρει.
Έχει πάει εκεί.
Στην πηγή.
-Ναι, αλλά... -Είναι παγίδα. Το ξέρω.
Δεν γίνεται να πάμε στον Μπίλι,
αλλά
νομίζω πως υπάρχει κι άλλος τρόπος.
Ένας τρόπος να δω πού έχει πάει.
Εντ, νομίζεις πως πρέπει να το κάνεις, αλλά δεν ισχύει.
Είναι που το έχεις κάνει αυτό μόνο μία φορά
και η μαμά σου σε αγαπούσε
και ήθελε να ξέρεις τι έγινε.
Και το μυαλό του Μπίλι είναι άρρωστο τώρα.
Ο Νοοβόρος είναι μέσα του.
Δεν μπορεί να με πειράξει.
Εκεί μέσα όχι.
Δεν το ξέρουμε.
Μάικ...
θέλω να με εμπιστευτείς.
Ναι.
Να προσέχεις μόνο.
Μπίλι.
Με ακούς;
Θέλω να δω.
Θέλω να δω τι έγινε.
Κάτι τρέχει.
Σταμάτα! Όχι!
Εντ, είσαι καλά;
Είσαι καλά;
Καλά είμαι.
Τι συμβαίνει;
Είμαι... σε μια παραλία.
Εντάξει, μπορεί να είμαι χαζός,
αλλά απ' όσο ξέρω,
δεν έχει παραλίες στο Χόκινς.
Τι άλλο βλέπεις;
Μια γυναίκα.
Είναι...
όμορφη.
Νομίζω...
Νομίζω πως με κοιτάει.
Ναι!
Τα κατάφερες!
Είναι...
κι ένα αγόρι.
Το είδες αυτό;
Ναι, το είδα.
Ήταν σίγουρα δύο μέτρα.
Δεν ξέρω πόσο ήταν, αλλά κατατρόμαξα.
Άλλα δέκα λεπτά;
-Εντάξει, άλλα δέκα λεπτά. -Εντάξει.
Όχι παραπάνω, όμως, θα θυμώσει ο μπαμπάς.
Εντάξει.
Μπίλι;
Πρόσεχε τα δυνατά ρεύματα.
Ξέρω.
Ο Μπίλι είναι.
Είναι στην Καλιφόρνια.
Είναι ανάμνηση.
Νομίζω πως τη βλέπω.
Την πηγή.
Δύο λεπτά, Τζιμ.
Αν μιλήσεις παραπάνω, ίσως σε εντοπίσουν.
-Θέλω να με εντοπίσουν. -Τι;
Βιβλιοθήκη Φιλαδέλφειας.
Είμαι ο Τζιμ Χόπερ...
αρχηγός αστυνομίας του Χόκινς.
Μου έδωσε τον αριθμό ο δρ Σαμ Όουενς.
Ποιος είναι ο κωδικός σας;
Ο κωδικός μου;
Δεν τον ξέρεις;
Πλάκα μου κάνεις.
Όχι, τον έχω εδώ.
Τον έγραψες και τον έβαλες στο πορτοφόλι σου;
"Άρμα Αντίκα". Ακούστε,
πείτε στον Όουενς πως οι Ρώσοι ανοίγουν την πύλη.
Θα καταλάβει. Όχι για τους Ρώσους, για την πύλη.
Πείτε του πως υπάρχει είσοδος στο εμπορικό Στάρκορτ.
Ξέρω πώς να μπω,
αλλά θέλω ενισχύσεις.
Πείτε του να μου τηλεφωνήσει εδώ, αριθμός 618 625 8313.
Το μήνυμα θα μεταφερθεί.
-Και τώρα; -Τώρα...
περιμένουμε.
Με εξέθεσες, Τζιμ.
Το καταλαβαίνεις, έτσι; Πρέπει να πάω αλλού.
-Πόσο θα περιμένουμε; -Όσο χρειαστεί.
Πώς κάθεσαι ήρεμος εκεί πέρα;
Δεν είμαι ήρεμος.
Τα παιδιά μας κινδυνεύουν.
Είπες πως είναι στο φεστιβάλ.
Που είναι, ξέρω γω, δέκα λεπτά απ' την πύλη.
Τι κάνεις;
Τζόις!
Τι κάνεις;
Βιβλιοθήκη Φιλαδέλφειας.
Ναι, γεια σας. Είμαι η συνάδελφος του Άρματος Αντίκα...
το Καροτσάκι.
Δεν νομίζω πως το Άρμα Αντίκα
σας έδωσε να καταλάβετε το επείγον της κατάστασης.
-Τι κάνεις; -Δεν γίνεται να κάτσουμε
να περιμένουμε.
-Κυρία μου, πρέπει να ηρεμήσετε. -Όχι.
Μη μου μιλάς σαν να είμαι ηλίθια!
Δεν ξέρω ποιος είσαι,
αν είσαι κάνας κυριλάτος γραμματέας, ή ό,τι.
Αλλά αν δεν θες να απολυθείς, άκου τι θα γίνει.
Μόλις το κλείσω,
θα πάρεις τον κώλο σου
και θα πας να πεις στον Όουενς τι γίνεται.
Δεν έχουμε χρόνο για συζητήσεις, ούτε αυτός έχει.
Πρέπει να έρθει στο Χόκινς, και να φέρει και τους άντρες του, αμέσως!
Καταλαβαίνεις;
Μάλιστα.
Ευχαριστώ, καλή σου μέρα.
Έχει περάσει ένα λεπτό ακριβώς, Τζόις.
Και πολύ ήταν.
Αλεξέι.
Τι συμβαίνει;
Φεύγουμε.
Γυρίζουμε στο Χόκινς. Έλα.
Έλα.
Ειλικρινά, δεν νιώθω τίποτα.
Εσύ;
Ε, ξέρω γω...
μια χαρά νιώθω.
-Νιώθω κανονικά. -Ναι, μια χαρά.
Νιώθω κάπως ωραία.
-Να σου πω μυστικό; -Τι;
Κι εμένα μου αρέσει.
-Ωραία είναι. -Οι βλάκες. Έβαλαν λάθος υγρό.
Έκαναν λάθος.
-Οι βλάκες. Ρε βλάκες! -Βλάκες!
Ρε βλάκα!
Πω πω, σίγουρα δεν πάμε καλά.
Δεν πάμε καλά.
Είναι καλή ώρα τώρα να πω ότι δεν μπορώ τους γιατρούς;
Ας δοκιμάσουμε ξανά.
Ναι;
Για ποιον δουλεύετε;
Για το Παγωτό. Παγωτό Ολοταχώς.
Πώς μας βρήκατε;
Εντελώς κατά λάθος.
Κι άλλα ψέματα.
-Τι αστραφτερό παιχνιδάκι είναι αυτό; -Πού το πας;
Όχι! Κάτσε!
Ένας κώδικας! Ακούσαμε έναν κώδικα!
Κώδικα.
Τι κώδικα;
"Η ασημένια γάτα τρώει όταν το γαλανό συναντά το κίτρινο στη δύση".
Εκπέμπατε αυτές τις ηλίθιες κατασκοπευτικές μαλακίες σ' όλη την πόλη,
το λάβαμε στο Σερίμπρο
και το λύσαμε σε μία μέρα.
Μία μέρα!
Περνιέστε για πολύ έξυπνοι,
αλλά δυο παιδιά που η δουλειά τους είναι να σερβίρουν παγωτό
έλυσαν τον κώδικά σας, και τώρα ξέρει κόσμος για σας.
Ποιος ξέρει πως είμαστε εδώ, τσογλανάκι;
Ο Ντάστιν ξέρει.
Στιβ;
-Ο Ντάστιν Χέντερσον. Ξέρει. -Στιβ!
Ντάστιν Χέντερσον.
Είναι ο μικρός σγουρομάλλης φίλος σας;
Σγουρομάλλης. Ωραία μαλλιά. Κάπως αφάνα.
Πού είναι;
Έχει φύγει εδώ και πολλή ώρα, παλιομαλάκα.
Θα τηλεφώνησε στον Χόπερ,
κι ο Χόπερ στην κυβέρνηση των ΗΠΑ.
Θα έρθουν εδώ, αλά κομάντο, με πιστολίδι,
να σας στείλουν πακέτο στη Ρωσία.
Θα γίνετε μαύροι στο ξύλο.
Ώστε έτσι;
Ναι.
Ναι!
Ο Χέντερσον!
Κοίτα να δεις, για σένα έλεγα.
-Έλα ρε! -Ετοιμαστείτε να τρέξετε.
Μπίλι, σταμάτα!
Είσαι με τα καλά σου; Τι είπαμε;
Να γλιστράς.
-Το ξέρω. -Για κάτσε.
-Φοβάσαι ότι θα πονέσεις; -Όχι.
Τότε, τι;
Τι;
Τι μεγάλωσα, καμιά κότα;
Άσε με ήσυχο!
Έτσι, τρέχα να φύγεις, όπως πάντα.
Πού ήσουν χτες βράδυ; Πού ήσουν;
-Σου είπα, με τη Γουέντι. -Σταμάτα να λες ψέματα!
-Δεν λέω ψέματα! -Πάλι μ' αυτόν ήσουν.
-Έτσι; -Φύγε μακριά!
-Είπα, φύγε! -Πουτάνα!
-Σταμάτα! -Σκρόφα!
Μην την πειράξεις!
-Μην την πειράξεις! -Κάθαρμα!
Μαμά!
Δεν καταλαβαίνω. Γιατί όχι;
Μαμά, μην το κάνεις αυτό.
Γύρνα σπίτι.
Όχι. Πόσον καιρό;
Πόσον καιρό;
Μου λείπεις.
Έλα δω!
Σήκω! Φοβάσαι να παλέψεις μαζί μου;
Φοβάσαι;
Σήκω να παλέψεις, ρε κότα!
Κότα!
Μπίλι, έλα δω, να γνωρίσεις κάποια.
Η νέα αδερφή σου.
Τη λένε Μαξίν.
Μαξ.
-Δώσε το χέρι. -Ποιος είναι;
-Το χέρι, είπα. -Ποιος είναι, είπα.
Μάλλον τη βρήκα.
Την πηγή.
Πού, Εντ; Πού είσαι;
Χαλυβουργείο Μπρίμπορν.
Να δούμε.
Λοιπόν, χαλυβουργείο...
Εδώ. Χαλυβ...
Το βρήκα, οδός Τσέρι Όουκ 6522.
-Κοντά είναι. -Εντ, το βρήκαμε. Φύγε.
Βγες από κει.
Μάικ;
Μάικ!
Δεν σε ακούει.
Δεν έπρεπε να με ψάξεις.
Γιατί τώρα σε βλέπω.
Τώρα σε βλέπουμε όλοι.
Εσύ...
άνοιξες να μπούμε.
Και τώρα,
εσύ θα πρέπει να μας αφήσεις να μείνουμε.
Ντέιβιντ, πού πας;
Ντέιβιντ.
Άνταμ!
Θα τα χάσεις!
Άνταμ!
Δεν το βλέπεις;
Τόσο καιρό
το χτίζαμε.
Το χτίζαμε...
για σένα.
Τόση δουλειά,
τόσος πόνος...
όλα αυτά...
για σένα.
Και τώρα ήρθε η ώρα.
Η ώρα για το τέλος.
Και θα τελειώσουμε εσένα.
Και όταν θα έχεις χαθεί,
-θα τελειώσουμε τους φίλους σου. -Όχι!
Και μετά θα τελειώσουμε...
τους πάντες.
Μακριά!
Όχι!
Είσαι καλά; Εντ, ησύχασε.
Εντ!
Υποτιτλισμός: Σύλβια Τσάτσαρη