Aπόδοση Διαλόγων: Tzo
Editing, Synchronization, Corrections: [g_poli]
[g_poli] quality, accurate subs.
29 Οκτωβρίου 1993
Μπορείς να κάνεις ένα αντίγραφο και για μας;
Θα δω πώς θα το κάνω, όταν τελειώσουμε.
Η Τζιν δεν χάρηκε, γιατί ήταν ακριβό αυτό το πράγμα.
- Αύγουστε, τι θα κάνουμε; - Μην ανησυχείς, Μαίρη. Εμένα θέλει.
Έρχεται για μένα και για κανέναν άλλο. Καταλαβαίνεις;
Αύγουστε, φοβάμαι.
- Το ξέρω, Μαίρη. - Εσύ δεν φοβάσαι;
- Ο Τσάρλι κάνει πολύ καλή δουλειά. - Δεν φοβάμαι πια.
Έχω εντυπωσιαστεί, δεδομένης και της αλλαγής της τελευταίας στιγμής, αλλά φαίνεται καλό.
Φίλησέ με, Αύγουστε.
Σε παρακαλώ, μην το κάνεις, Αύγουστε.
Ξέρεις τι θα ανεβάσουν στην ανοιξιάτικη παράσταση;
Δεν έχω ιδέα.
Έκαναν καταπληκτική δουλειά με την αγχόνη.
Για τα εγκλήματα απέναντι στην κωμόπολη του Μπέντφορντ...
που περιλαμβάνουν ληστεία, ψευδορκία...
μοιχεία και σύναψη σχέσης με μια ευγενή...
δια της παρούσης, καταδικάζω εσένα...
Αύγουστε Μπέντζαμιν Ράδεφορντ...
σε θάνατο δια απαγχονισμού την 29η μέρα...
- Τσάρλι! Τσάρλι! - Θεέ μου!
Έναν γιατρό! Δεν αναπνέει! Έναν γιατρό!
Ιδιοκτησία του Αστυνομικού Τμήματος Μπίατρις της Νεμπράσκα
28/10/2013
Φώτα.
Πάμε, παιδιά.
Ναι, πάμε, κ. Σουέντιμαν. Έγινε.
Αύγουστε, ήρθες.
Μην ανησυχείς, αγάπη μου.
- Έρχεται για... εμένα θέλει. - Πιο δυνατά, παρακαλώ.
- Έλα, Ρις. - Εμένα θέλει. Για μένα έρχεται.
- Θα ξεράσει; - Καταλαβαίνεις;
Θα είσαι ασφαλής εδώ.
Αύγουστε, φοβάμαι.
- Εσύ δεν φοβάσαι; - Ψάξε βαθιά. Βρες τα δάκρυα.
- Όχι πια. - Τι στο...
Αύγουστε...
- δώσ' μου ένα τελευταίο φιλί. - Θα το κάνει αυτή τη φορά;
Έλα. Φίλα τον σπασίκλα του θεάτρου.
Στοπ.
- Ρις. - Ναι;
Καλή δουλειά, φίλε.
- Φάϊφερ, καλή δουλειά. - Ευχαριστώ.
- Όλοι ήσασταν πολύ καλοί. - Είναι απαράδεκτη.
- Λίγη δουλειά ακόμα στα λόγια, Ρις. - Ναι, θες δουλειά.
Δούλεψέ τα λίγο, μέχρι αύριο βράδυ.
Κάντε ένα διάλειμμα τώρα και ξαναδιαβάστε το σενάριο.
Ρις, μου πληγώνεις την καρδιά.
Ωραία.
Για όσους παρακολουθείτε απ' το σπίτι, να γιατί οι ποδοσφαιριστές δεν παίζουν στο θέατρο.
- Ράϊαν, έπρεπε να μείνεις στη γαλαρία. - Όχι.
Ρις, μου δανείζεις τη μπλούζα σου;
Έλα, φίλε, θέλω λίγη σαφήνεια. Βοήθησέ με.
Δεν είναι εξευτελιστικό αυτό;
Εσύ πνίγεσαι περισσότερο απ' τον Τσάρλι.
- Θα σε ξεσκίσουν εδώ. Μην το κάνεις. - Μη φέρνεις την κάμερα εδώ.
Έχει περισσότερα βυζιά κι από αποδυτήρια γυναικών.
Δεν έχει γκόμενες εδώ. Τι φέρνεις την κάμερα;
Παρ' το από 'δω αυτό. Είναι αηδία. Κανείς δεν θέλει να το δει.
Το αγόρι μου θα γίνει σούπερ σταρ!
Σοβαρολογείτε;
- Γιατί δεν έμεινες στη γαλαρία; - Γιατί ήταν χάλια.
Γι' αυτό έχω την κάμερα. Κάνω εξάσκηση.
Μπορούσες να επιλέξεις χειροτεχνία ή οικιακή οικονομία.
Φοράς κοντοβράκια, φίλε. Σύνελθε. Ρις, φοράς κοντοβράκια.
- Μη φεύγεις. Θα σε βρω, Ρις. - Ετοιμάσου.
Αυτή είναι η κα Σάνον. Έχετε ακόμα σύζυγο, κα Σάνον;
- Αντίο. - Κι εγώ σας αγαπώ.
Κάσιντι!
Κάσιντι, τι κάνεις;
Σου είπα να μην το πειράζεις. Δεν είναι παιχνίδι.
- Μη μου κάνεις έτσι εμένα. - Πώς είναι να είσαι τεχνικός θεάτρου;
Μεγάλη μαλακία. Αν ήξερα ότι απαιτούνταν και υποκριτική...
Εμένα μ' αρέσει. Βγαίνω με τα πιο άχαρα κορίτσια και αργώ στην προπόνηση κάθε μέρα.
- Πως πάει το θέατρο; - Πως πάει;
- Πως είναι με τα θεατρόφιλα φιλαράκια σου; - Τουλάχιστον, δεν σε βλέπω, κόπανε.
- Τους υπερασπίζεσαι τώρα; - Τη μάνα σου υπερασπίζομαι.
- Μεγάλε; - Ναι, κ. προπονητά.
- Έχουμε προπόνηση. - Ναι, Ράϊαν.
- Πάμε, μεγάλε! - Τα φιλαράκια σου.
Δεν είναι φιλαράκια μου. Κράτα αυτό.
Κοίτα.
- Φέρτε τον προπονητή. - Διάνα!
Στο δόξα πατρί, φίλε.
- Ντέϊβιντ, πώς πάει; - Τι γίνεται;
- Δουλεύεις βράδυ απόψε; - Το βρήκες.
- Καιρός για διακοπές; - Ακριβώς.
Αυτό είναι το καστ του 1993.
Σπασίκλες, όπως και τώρα.
Να 'τος. Ο Τσάρλι Γκρίμιλ.
Πολύ διεστραμμένο που έχουν ακόμα τη φωτογραφία του εδώ.
Μην ξεχάσετε τα κοστούμια σας. Κρις, κλείσε το κινητό, σε παρακαλώ.
Και στο θέατρο και στην αίθουσα είναι κανόνας.
- Κλείστε τα, αλλιώς έχει αποβολή! - Όχι κινητά, εντάξει;
- Όχι κινητά. - Λοιπόν, ακούστε τώρα.
Αύριο βράδυ είναι η παράσταση. Ήταν κουραστική προετοιμασία.
Και όχι πάντα εύκολη, έτσι, Φάϊφερ;
Ειδικά με το σχολικό συμβούλιο, αλλά κανονίστηκε.
Και πιστεύω ότι θα τα πάμε καλά.
Φάϊφερ, κάτι ήθελες να μας πεις.
- Φυσικά κάτι έχει να πει. - Ευχαριστώ, παιδιά.
Πρώτα, θέλω να ρίξετε μια ματιά στα προγράμματα.
Είναι έτοιμα και ίδια μ' αυτά του 1993.
- Επιτέλους. - Ευχαριστώ, Μπρίτανι.
Σας ευχαριστώ πολύ όλους που με βοη- θήσατε να γίνει αυτό πραγματικότητα.
Δουλέψαμε όλοι πολύ σκληρά και περάσαμε υπέροχα.
Νοιώθω πολύ περήφανη που είμαι μέλος της παράστασης.
- Και ανυπομονώ να τη δω ολοκληρωμένη. - Εγώ να δεις.
Σας ευχαριστώ, παιδιά.
Η βοηθός σκηνοθέτη, Φάϊφερ Ρος. Και τι λέμε;
- Καλή επιτυχία! - Καλή επιτυχία, Ρις!
- Ευχαριστώ, παιδιά. Πάμε. - Παρασκήνια.
- Γεια σου, μεγάλε. - Πως πάει, φίλε;
Εδώ κοιτάξτε. Οι αγαπημένοι μου ήρωες.
Ο χωρικός νούμερο 5 και ο δήμιος. Μιλάτε καθόλου εσείς;
- Εγώ νομίζω ότι χειροκροτάω. - Ωραία.
Αν σας έβλεπε ο προπονητής, θα σας έδιωχνε με τις κλωτσιές.
Πάρε την κάμερα απ' τα μούτρα μου.
Σαν στολές του Χάλοουϊν είναι όλα εδώ.
- Τι έχουμε εδώ; - Τι είναι αυτό;
- Η παλιά στολή του δήμιου. - Πολύ ηλίθια.
- Κάποιος είπε να μην την αγγίξουμε. - Κανά σπασικλάκι είπε να μην την αγγίξετε;
Και μένα μου το είπε. Αλλά δεν τον άκουσα, γιατί είμαι γαμάτος.
- Νταν, Μαρκ, ελάτε στη σκηνή; Ράϊαν; - Ναι.
- Τι κάνεις; - Τίποτα.
- Ξέρω ότι δεν τα παίρνεις αυτά στα σοβαρά. - Ακριβώς. Συγγνώμη. Θ' αλλάξω.
Για πολλούς είναι σημαντικό. Γι' αυτό, δείξε λίγο σεβασμό. Εντάξει;
- Ναι. - Ευχαριστώ.
Ναι, καλά.
Κοίτα πως είναι με τα χακί. Τι καραγκιόζης.
- Τι κάνεις; - Προσπαθώ να μάθω αυτό το πράγμα.
Εσύ τι κάνεις;
Είμαι ο Τσάρλι. Είμαι νεκρός.
Έχω ένα κόλπο για σας, παιδιά. Κοιτάξτε.
Έτοιμοι;
Δεν είναι περίεργο;
Χαμογέλα στην κάμερα, φίλε.
Έλα τώρα. Συγγνώμη που σε χτύπησα με τη μπάλα.
Ήσουν εντελώς αφηρημένος.
- Να σε βοηθήσω, τουλάχιστον; - Όχι!
Και μην αγγίζεις τα σχοινιά. Είναι επικίνδυνο.
Εντάξει, φροντιστή της σκηνής.
Ο Αύγουστος δεν είναι αυτός που φαίνεται, Μαίρη.
- Στο κοινό, Τζον. - Δεν το βλέπεις;
Προσποιείται τον αριστοκράτη, για να κερδίσει την αγάπη σου.
Πρέπει να παραδοθεί και να τον κρεμάσουν.
Ο Αύγουστος δεν πρόκειται να παραδοθεί. Μ' αγαπάει.
- Μα ο δήμιος θα πάει τη Μαίρη σπίτι του. - Η ποινή είναι θάνατος.
- Σπασίκλα. - Τι να κάνω;
- Τι να κάνω, πατέρα; - Βγες, Ρις.
- Τώρα, Ρις. - Τι να κάνω, πατέρα;
- Ωραίος συγχρονισμός, Ρις. - Στο "Τι να κάνω, πατέρα;", βγαίνεις.
Οι γονείς των σπασίκλων.
Κοιτάξτε αυτούς. Συγκρατήστε τον ενθουσιασμό σας, κύριοι.
Αυτή δεν ξέρω αν είναι γονιός. Είναι εδώ κάθε μέρα.
Κάθεται πάντα στην ίδια θέση.
- Ήσασταν στην παλιά παράσταση; - Στην πρωτότυπη.
- Ήμουν εκεί. - Πώς ήταν;
Δεν ξέρω αν μπορείς να συνέλθεις ποτέ από κάτι τέτοιο.
Ήταν τρομερό.
Αναστατώθηκαν οι μαθητές, οι καθηγητές.
- Ο Τσάρλι είχε κοπέλα. - Είχε κοπέλα;
Δεν την ήξερα καλά, αλλά ήταν συντετριμμένη.
Συνέβαιναν περίεργα πράγματα.
Τα φώτα άναβαν, ενώ δεν ήταν κανείς στον θάλαμο με τα φώτα...
πόρτες ανοιγόκλειναν... Ακούγονται πολλά εδώ.
Όχι! Παίζουν σαν μωρά.
Χτυπάνε μαζί τα χεράκια.
Και καθόλου σέξι κορίτσια.
Να και η βασίλισσα. Ούτε σε ένα εκατομμύριο χρόνια.
Μου τη δίνει αυτό μάθημα. Χόλυγουντ! Πως πάει, φίλε;
Τι κάνεις; Εξάσκηση;
Πάει καλά; Το φαντάστηκα.
Δεν έχει νόημα, φίλε. Είναι μαρτύριο.
Γιατί δεν κάνεις τον άρρωστο να τελειώνεις μ' αυτά;
- Δεν μπορώ να κάνω τον άρρωστο. - Εγώ το κάνω τουλάχιστον 2-3 φορές τη βδομάδα.
Έχω ευθύνη απέναντί τους. Είμαι ο πρωταγωνιστής.
Σε ποιους; Τι λες τώρα; Ευθύνη απέναντι σ' αυτούς;
Φέρε εδώ.
Κοίταξέ με!
- Ρις, γουστάρεις τη Φάϊφερ; - Όχι, Ράϊαν.
- Ναι. Γουστάρεις τη Φάϊφερ. - Όχι, Ράϊαν, σοβαρά.
Γι' αυτό το κάνεις;
- Το ξέρει; Δεν το ξέρει! - Όχι, Ράϊαν, δεν...
Ασ' το σε μένα, φίλε. Μίλα στον Σουέντιμαν και ασ' το σε μένα.
Βασίλισσα του δράματος! Φάϊφερ!
- Γεια σου, Ράϊαν. - Περίμενε. Θέλω να σου μιλήσω για τον Ρις.
- Τι να μου πεις για τον Ρις; - Είναι τρελός καψούρης μαζί σου.
Θέλει να είστε μαζί.
Φάϊφερ, σε παρακαλώ. Πες μου για τον Ρις. Τι συμβαίνει;
Ο Ρις θα τα πάει τέλεια. Του έχω απόλυτη εμπιστοσύνη.
Ξέρει τα λόγια του. Θα τα πάει μια χαρά.
Πλάκα μου κάνεις; Όλοι ξέρουν ότι θα απαγχονιστεί όπως ο Τσάρλι.
Δεν αναφέρουμε αυτό το όνομα, Ράϊαν. Στο 'χω πει, είναι γρουσουζιά.
Συγγνώμη. Δεν την καταλαβαίνω τη φρασεολογία σας.
Το "καλή τύχη" είναι κακό.
- Το να σπάσεις ένα πόδι είναι καλό; - Ακριβώς.
Και το "C'est fini". Τι διάολο είναι αυτό;
Φάϊφερ, στο θέμα μας.
Μόλις η παράσταση πατώσει, πώς θα επηρεάσει εσένα και τον Ρις;
Η παράσταση δεν θα πατώσει, Ράϊαν. Θα την ολοκληρώσουμε.
- Θα είναι τέλεια. C'est fini. - Τι; Απ' τη Νεμπράσκα είσαι.
- Ράϊαν. - Τι;
- Σε θέλει ο Πράϊς. - Ποιος είναι ο Πράϊς;
Ο διευθυντής σκηνής.
Ο φροντιστής. Μάλιστα.
Γεια σου, αρχηγέ. Πως πάει; Πώς μπορώ να σε βοηθήσω;
Αυτό είναι λίγο βαρύ για μένα.
- Εσύ μπορείς να το κάνεις. - Μάλλον, μπορώ.
Έχει κολλήσει. Αυτό είναι;
- Θες να το κατεβάσω; - Αν δεν μπορείς, δεν πειράζει.
- Σίγουρα είναι αυτό; - Ναι.
- Αν δεν μπορείς, δεν πειράζει. - Μπορώ. Ένα γερό τράβηγμα θελει.
Χαμογέλα στην κάμερα.
Ένα αστείο ήταν, είμαστε πάτσι!
- Δεν ήταν αστείο. - Μη με πειράξεις!
- Σταμάτα, Ράϊαν! - Τυχερός είσαι, μικρέ.
Ράϊαν, σταμάτα.
- Πατσίσαμε. - Όχι, δεν τελειώσαμε.
- Είσαι καλά; - Ναι.
Αποκλείεται. Μπρουκ...
- Κέλι με λένε. - Εντάξει. Τι έχει αυτή η πόρτα;
Είναι χαλασμένη. Όλοι το ξέρουν.
Όχι! Τι; Ρις!
- Τι είναι; - Θες ακόμα να παίξεις στην παράσταση;
- Πλάκα μου κάνεις;
Άκου, μιλούσα με τη Φάϊφερ κι εκείνο το ηλίθιο που κυνηγούσα, και βρήκα μια πόρτα.
Εκεί είναι μια πόρτα που δεν κλειδώνει ποτέ. Είναι πάντα ανοιχτή.
- Τι λέτε; - Τι είπε;
- Ποιος; - Η Φάϊφερ.
Ρις, γουστάρεις τη Φάϊφερ;
Ρις, είναι η ευκαιρία σου. Θα μπούμε κρυφά στο σχολείο απόψε...
απ' αυτή την πόρτα και θα διαλύσουμε το σκηνικό. 10 λεπτά είναι.
- Και δεν θα παίξεις στην παράσταση. - Καταπληκτικό.
Κάσιντι, σε παρακαλώ. Τι λες, Ρις;
Είσαι τρελός.
- Είναι καταπληκτικό σχέδιο. - Όχι.
- Γιατί; - Είναι παράνομο. Και γιατί τραβάς με την κάμερα;
Αν την κοπανήσω, θα με σιχαθούν όλοι.
- Ειδικά η Φάϊφερ. - Αν δεν την κοπανήσεις...
θα τους απογοητεύσεις όλους και θα σε σιχαθούν. Ειδικά η Φάϊφερ.
Φίλε, τέλος οι υπεκφυγές.
Παίζεις χάλια. Είσαι απαίσιος ηθοποιός και κάτι πρέπει να κάνεις.
Κάνε κάτι για το οποίο δεν φταις. Γκρέμισε αυτό το γαμίδι.
Θα το δουν αύριο και θα πουν: "Θεέ μου, το σκηνικό καταστράφηκε! Τι θα κάνουμε;".
Και ποιος θα είναι εκεί να συμπαρασταθεί στη Φάϊφερ αυτή τη δύσκολη στιγμή;
Εσύ.
- Είναι σίγουρο. Είμαι ιδιοφυΐα! - Δεν είσαι.
- Τι ώρα; - Εσύ δεν θα 'ρθεις, Κάσιντι.
- Φυσικά και θα 'ρθω. - Όχι, εσύ είσαι μαζορέτα.
- Τι σχέση έχει αυτό; - Άσε με να τελειώσω.
Είσαι μαζορέτα που της αρέσει να κάνει χορευτικά με άλλα κορίτσια.
Όχι τρομακτικά πράγματα στο σχολείο, τη νύχτα.
Θα 'ρθω να σε πάρω στις 9. Είσαι μέσα;
- Έχεις εργαλεία; - Ναι, Ρις, έχω.
Ρις, δεν το πιστεύω ότι γουστάρεις τη Φάϊφερ.
Σκάσε! Γιατί της το είπες;
- Μεταξύ μας... - Ράϊαν;
- Μαμά, τι κάνεις; - Συγγνώμη.
Σου είπα να μ' αφήσεις πέντε λεπτά.
- Περίμενε εδώ, μωρό μου. - Κάνε γρήγορα.
Αυτό είπε και η άλλη.
Φάρσα ή κέρασμα, Χάουζερς;
- Γιατί κάνεις έτσι; - Δε θέλω να παίξεις σ' αυτή την παράσταση.
Τι σε νοιάζει εσένα; Δεν μ' αρέσει το ποδόσφαιρο.
Έπρεπε να μείνεις στην ομάδα. Να τελειώνεις αυτά που αρχίζεις.
- Μην τα παρατάς στη μέση. - Ρις.
Πρέπει να φύγω.
Ρικ Χάουζερ. Τι κάνεις;
- Τι είναι αυτό; - Κάμερα για την παράσταση.
Για την παράσταση, ε;
- Έχει σχολείο αύριο. - Το ξέρω, στο σπίτι του Ράϊαν πάμε.
Μην ανησυχείτε, κ. Χάουζερ. Θα τον γυρίσω νωρίς για ύπνο.
- Γεια. - Γεια σου, Ρις.
- Στο πίσω κάθισμα, μωρό μου. - Εντάξει.
- Ρις, ο πατέρας σου έχει δίκιο. - Δεν είμαι ο πατέρας μου, Ράϊαν.
Το ξέρω, αυτό είναι αδύνατον. Αλλά δεν έπρεπε να παρατήσεις την ομάδα.
Την παράτησα, όμως. Και δεν ξαναγυρίζω.
Είναι σαν να βλέπεις ένα μωρό να μπουσουλάει στη σκηνή.
Είσαι εκπληκτικός φίλος.
Ρις, μου λες τι βρίσκεις στη Φάϊφερ, γιατί δεν το καταλαβαίνω.
- Μάλλον, ούτε κι εσύ. - Στη σκηνη κάνει: Φα... Φάϊφερ...
Μπο... Μπορώ να σε φιλήσω; Παραλίγο να φιλήσεις μια κάποτε.
- Ναι, τη φίλησα. - Το θυμάμαι.
Έχω φιλήσει πολλές. Είναι καλό κορίτσι.
- Καλό κορίτσι; - Μίλα της λίγο και θα δεις.
- Φτάσαμε. - Είμαι κατενθουσιασμένος.
Κανείς δεν θα πιστέψει ότι το κάναμε εμείς. Ένα "Για τη Φάϊφερ" με το τρία.
- 1, 2, 3. Για τη Φάϊφερ! - Εγώ δεν συμμετέχω σ' αυτό.
- Καλά κάναμε που παρκάραμε εκεί; - Ναι, μια χαρά. Χαλάρωσε.
Μπορείτε να κάνετε ησυχία;
Σήκω πάνω, μωρό μου.
- Είναι μεγάλη χαζομάρα. - Ο Ρις Χάουζερ...
έπαψε να είναι μωρό και απέκτησε αρχίδια άντρα.
- Η στιγμή της αλήθειας. - Κάνε μας την τιμή.
- Έλα, καν' το. - Εντάξει.
Πάμε.
Άναψε τα φώτα.
Δεν ανάβουν. Μήπως δεν έχει ρεύμα;
- Δεν βλέπω τίποτα. - Ζήτα και θα σου δοθεί.
Περίμενε. Θέλω να κάνω κάτι πρώτα.
- Ήρθαμε για να χαλάσουμε το σκηνικό. - Το ξέρω. Μια στιγμή.
- Είναι πολύ διαφορετικό τη νύχτα. - Ράϊαν, μπορούμε να τελειώνουμε;
Διάνα!
Φροντιστάκο, σου είπα να μην τα βάζεις μαζί μου.
Αλλά δεν άκουσες και τώρα σ' έχω στο χέρι.
Σου 'χω μερικές επιλογές για το τι να φορέσεις στην αυριανή παράσταση.
Επιλογή πρώτη.
Με τρύπες στα βυζιά.
Επιλογή δεύτερη, που είναι και η αγαπημένη μου.
Ελπίζω να το χαρείς κι εσύ.
- Ράϊαν, κόψε τις μαλακίες. Τελείωσες; - Ναι.
Εντάξει.
Η πινακίδα σου, Κάσιντι.
Είναι πολύ ανατριχιαστικά εδώ τη νύχτα.
Τι λες;
Ας το διαλύσουμε και να φύγουμε από 'δω.
Έγινε.
Τσάρλι!
Βγες έξω να παίξεις.
- Κάσιντι, τι διάολο κάνεις; - Αυτό που ήρθαμε να κάνουμε.
Μπράβο, το κορίτσι μου. Ωραία. Θα ρίξω κι εγώ κάτι.
Ωραίο ήταν. Και το άλλο.
Να ρίξω κι αυτό;
- Αυτός είσαι. - Τι συμβαίνει;
- Θα σ' αρέσει. - Φέξε μου εδώ.
- Μην το κάνεις κομματάκια. - Θα με βοηθήσεις;
- Θα κάνεις κι εσύ κάτι; - Κρατάω το φως.
Κάνε όμως κάτι, αλλιώς τα παρατάω.
"Βοήθα με να το διαλύσω." Χωρίς κατσαβίδι.
Για σας, κύριε.
Πάμε, Σαίξπηρ.
Έλα, πες μερικά λόγια.
- Τι; - Τώρα ή ποτέ. Πες μερικά λόγια.
Τι κάνεις; Έλα να με βοηθήσεις, δική σου ιδέα ήταν.
Αύγουστε; Αύγουστε;
- Φοβάμαι τόσο πολύ. - Αύγουστε, μίλα. Σε παρακαλώ!
- Μην ανησυχείς, Μαίρη. Εμένα θέλει. - Θεέ μου! Τι κάνεις;
- Λέω τα λόγια. - Πες τα καλύτερα.
Εμένα θέλει.
Για μένα έρχεται και για κανέναν άλλο.
Καταλαβαίνεις;
Θα είσαι ασφαλής...
Ελάτε κάτω.
- Σβήσε το φως. - Άσε τα εργαλεία!
- Είδες κανέναν; - Όχι, αλλά ακούστηκε από 'κει.
- Ο Ντέϊβιντ ο επιστάτης είναι; - Ποιος;
- Ποιος άλλος να είναι; - Τι θα κάνουμε;
Ρις, βλέπεις τίποτα;
Ρις; Πάμε απ' την πίσω πόρτα.
- Τώρα; - Ναι, τώρα.
- Θεέ μου! - Φάϊφερ;
- Πλάκα μου κάνεις; - Θεέ μου!
- Αυτό θα 'χει πλάκα. - Ρις;
- Τι κάνετε εδώ; - Εσύ τι κάνεις εδώ;
- Είδα τ' αμάξι του Ρις στο πάρκινγκ. - Στο είπα ότι έπρεπε να παρκάρουμε αλλού.
- Μπορώ να σου μιλήσω; - Ναι, ας μιλήσουμε λίγο.
- Μόνοι, σε παρακαλώ. - Εντάξει.
- Τι να πω; - Σκέψου κάτι.
Σας αφήνω το φως να βλέπετε.
Ρις, τι συμβαίνει;
Τι κάνετε εδώ;
Αν σας έπιαναν; Αν σας έπιανε κάποιος άλλος αντί για μένα;
- Δεν θα έπαιζες στην παράσταση. - Το ξέρω.
Ήταν ανοησία. Δεν ξέρω τι μας έπιασε. Λυπάμαι.
Τι δουλειά έχετε εδώ;
Ήρθαμε να κάνουμε πρόβα.
Να κάνουμε πρόβα τα λόγια μας, επειδή αύριο είναι η παράσταση...
και δεν νοιώθω έτοιμος.
Δεν θέλω να σε απογοητεύσω, Φάϊφερ.
Ειλικρινά, δεν θέλω.
Εντάξει.
Το υπόσχεσαι;
Ναι, φυσικά.
Εντάξει, πάμε να φύγουμε. Δεν πρέπει να είμαστε εδώ.
Θεέ μου, τι θα κάνουμε; Είναι τόσο σκοτεινά.
Νυχτερινή όραση. Ξέρω, ξέρω.
Πέσαμε πάνω στη βασίλισσα του δράματος και μας τα χάλασε όλα...
αλλά ο καταφερτζής Ρις θα μας γλυτώσει και θα τελειώσουμε.
- Κάσιντι, τι κάνεις; - Φτιάχνω το σκηνικό.
Μόλις το ρίξαμε. Τι κάνεις;
- Η Φάϊφερ το κατάλαβε. - Τίποτα δεν κατάλαβε.
Ο Ρις την παραμυθιάζει έξω και θα φύγει.
Σχεδόν τελειώσαμε. Ο Ρις θα μας τηλεφωνήσει μόλις είναι έτοιμος...
- και θα τελειώσουμε τη δουλειά. - Δεν έχω καν σήμα στο κινητό.
Τι περιμένεις, όταν ασχολείσαι όλη μέρα μ' αυτό;
- Ράϊαν, μην είσαι ηλίθιος. - Δεν είμαι ηλίθιος.
Αν θες να φύγεις, βγες έξω, πάρε την Τσέλσι να 'ρθει να σε πάρει...
και φύγε. Αλλά εγώ θα μείνω.
- Θεέ μου. Είναι χαζομάρα. - Δεν είναι χαζομάρα, Ράϊαν. Το κατάλαβε.
Εσύ είσαι χαζή. Στο είπα ότι θα γινόταν αυτό.
- Δεν είμαι χαζή. - Δεν σου είπα αν έρθεις, μην κωλώσεις αν φοβηθείς;
- Δεν κώλωσα. - Ασφαλώς και κώλωσες.
Πού πάμε αυτή τη στιγμή; Στην πόρτα.
- Τι διάολο; - Πολύ αστείο.
Δεν έπρεπε να είναι κλειδωμένη.
- Ράϊαν. - Τι;
- Άνοιξε την πόρτα. - Σοβαρά; Για να ξαναδώ.
Δώσ' το μου αυτό.
Δώσ' το μου αυτό. Έχει κανά κόλπο για ν' ανοίξει αυτή η πόρτα, Φάϊφερ;
- Όχι. Γιατί δεν ανοίγει; - Δεν ξέρω.
- Ράϊαν, τι έκανες; - Ούτε αυτός έχει σήμα.
Δεν έπρεπε να είμαστε σ' αυτή την κατάσταση.
- Βρες μια άλλη πόρτα. - Τι έπαθε αυτή;
Γιατί δεν ανοίγει;
- Πρέπει να δοκιμάσουμε κάτι άλλο. - Έπρεπε ν' ανοίξει η πόρτα.
Έχουν κάγκελα.
- Τα παράθυρα στις αίθουσες; - Είναι κλειδωμένες.
Εσείς θα μπλέξετε, όχι εγώ.
- Ράϊαν, πάμε να φύγουμε. - Κάσιντι, αυτό προσπαθούμε.
- Πάμε να φύγουμε! - Κι εγώ θέλω να φύγω, Φάϊφερ. Εσύ, Ράϊαν;
- Ναι, θέλω να φύγω. - Θες ακόμη να τελειώσεις τη δουλειά;
- Ποια δουλειά; - Μην το κάνεις αυτό.
Ποιο; Δε με νοιάζει πια. Ήρθαμε να καταστρέψουμε το σκηνικό, Φάϊφερ.
- Ήρθαμε να καταστρέψουμε το σκηνικό. - Είσαι σοβαρή;
- Τι πρόβλημα έχεις; - Δεν έχω πρόβλημα, να φύγω θέλω.
- Κάσιντι, γιατί της το είπες; - Πρέπει να βγούμε έξω.
Φάϊφερ, δική μου ιδέα ήταν. Φάϊφερ, σε παρακαλώ.
- Φάϊφερ, άκουσέ με. - Δική μου ιδέα ήταν.
Σταμάτα να μιλάς για λίγο. Αρκετά έκανες.
- Αυτή η παράσταση είναι ντροπή! - Σκάσε!
Θα τους ντροπιάσεις όλους. Αυτό πρέπει να σταματήσει.
Τι;
Είχα κατεβάσει τη θηλιά.
Ρις, την κατέβασα, με είδες να την κατεβάζω.
- Τα σκαλιά. - Θα σταματήσετε να μου κάνετε πλάκα;
Δεν σου κάνουμε πλάκα.
- Τι κάνατε; - Σκάσε.
- Μη μου λες εμένα να σκάσω. - Σταμάτα, Φάϊφερ.
Κάνατε πρόβα;
- Παλιοψεύτη. - Συγγνώμη.
Ρις, τι στο διάολο είναι αυτό;
- Ρις. - Το ξέρω.
- Τι θα κάνουμε; - Πάμε στο γραφείο. Έχει τηλέφωνο.
- Τίποτα; - Είναι νεκρό.
Δεν λειτουργεί.
- Κάτι που να βοηθάει; Κλειδιά; - Δεν ξέρω, ψάξε.
- Βρήκατε τίποτα; - Φύγε. Κάνεις τα πράγματα χειρότερα.
Ξερω, φίλε, πονάει. Λυπάμαι.
- Το είδατε αυτό; - Ποιο;
Ανοιχτή είναι;
- Όχι. Δεν είναι καλή ιδέα. - Ρις, μόνο κλειδωμένες πόρτες βρήκαμε.
Τα φώτα δεν ανάβουν.
Πού είμαστε;
Θεέ μου.
Ρις, τ' ακούς αυτό;
Τι είναι αυτό;
Ακούστε.
Άνοιξέ τη.
Τραγωδία χθες στο γυμνάσιο Μπίατρις.
Ο μαθητής Τσάρλι Γκρίμιλ πέθανε σ' ένα φριχτό ατύχημα.
Ένα στήριγμα έσπασε κατά τη διάρκεια της παράστασης, "Η Αγχόνη".
Τσάρλι. Τσάρλι.
Λένε ότι το πνεύμα του θα ζει για πάντα στο σχολικό θέατρο.
Δεν έπρεπε να τελειώσει έτσι.
- Δεν είναι δίκαιο. - Είναι αυτή απ' το θέατρο. Ήταν η κοπέλα του.
Ο Γκρίμιλ πέθανε, παίζοντας έναν ρόλο που δεν ήταν να παίξει.
Ο Τσάρλι αρχικά επιλέχτηκε για τον ρόλο του δήμιου.
Έφτιαξε και μια χειροποίητη στολή δήμιου.
Ο Τσάρλι ήταν να παίξει τον δήμιο.
- Τσάρλι, τι έγινε; - Ο πρωταγωνιστής είπε ότι είναι άρρωστος.
Ο Τσάρλι ήταν ο αντικαταστάτης.
- Και τον δήμιο ποιος θα τον παίξει; - Μάλλον, κανείς.
Πάμε. 3, 2, 1.
- Το είδατε αυτό; - Ρις, τι είδες; Ποιος ήταν;
- Δεν έχει κασέτα μέσα. - Τι συμβαίνει;
- Πώς ξεκινάει; - Δεν ξέρω.
- Ρις, περίμενε. - Έλα μαζί μου.
- Ελάτε. - Πιο σιγά.
Δεν βλέπω.
- Ρις, σταμάτα. - Ρις! Πιο σιγά!
- Πάρε την κάμερα. - Περίμενε, Κάσιντι.
Ρις, τι συμβαίνει; Τι κάνεις;
Ρις, τι είναι; Μίλα μας.
Τι στο διάολο κάνει; Ρις.
Άσε με να δω.
Δεν καταλαβαίνω.
Ποιος είναι αυτός;
"Αύγουστος" ο Ρικ Χάουζερ
Ρις, ο πατέρας σου είναι αυτός;
- Ράϊαν; Πού είναι ο Ράϊαν; - Ράϊαν;
Ράϊαν!
Ρις, δωσ' μου πίσω την κάμερα. Ρις.
Παιδιά;
Ρις;
Κάσιντι;
Παιδιά;
Ρις;
Δεν μ' αρέσει αυτό. Φίλε, είσαι εδώ;
Ο επιστάτης είναι ακόμα εδώ; Είναι κανείς εδώ;
Ντέϊβιντ;
Τι διάολο;
Είναι κανείς εδώ;
Θα το κάνω.
Τι στο...
Τι είναι αυτό;
Τι;
Κάσιντι; Κάσιντι; Ρις;
Τι στο διάολο; Το βεστιάριο είναι αυτό;
Ρις, πού είσαι;
Παιδιά; Τι στο διάολο;
- Ράϊαν! - Παιδιά! Ρις!
Τι σκατά σ' έπιασε; Γιατί πήρες το φως και έφυγες;
- Συγγνώμη, χρειαζόμουν το φως. - Πες του.
Ήταν ο πατέρας μου. Ο Τσάρλι ήταν να παίξει τον δήμιο.
Ο πατέρας μου έκανε πίσω. Γι' αυτό πέθανε ο Τσάρλι.
Πού στο διάολο ήσουν;
- Δωσ' μου την κάμερα. - Πρέπει να φύγουμε, Ράϊαν.
Ο πατέρας σου έκανε πίσω;
Ο πατέρας μου έκανε τον άρρωστο. Γι' αυτό πέθανε ο Τσάρλι.
Θέλω να φύγω!
Κάσιντι...
Έλα 'δω. Κάσιντι!
- Περίμενε μια στιγμή. - Δεν μπορούσα ν' αναπνεύσω.
- Με σήκωσε απ' το πάτωμα! - Φύγε απ' τη μέση, Φάϊφερ.
- Κάσιντι, άσε με να το δω. - Ράϊαν, μην την αγγίζεις.
- Άσε με! Κοπέλα μου είναι! - Ράϊαν, βγάλε με από 'δω μέσα!
- Τελείωσα! - Άσε με να δω.
Ράϊαν, εσύ φταις που έχουμε φρικάρει εδώ!
Πάρε δρόμο! Και βρες τρόπο να με βγάλεις από 'δω!
- Βρες τον μόνη σου! - Δεν δίνεις δεκάρα για μένα!
Ρις.
Ρις, μίλα μου. Πρέπει να βρούμε μια λύση. Τι συμβαίνει;
- Δεν ξέρω. - Τι εννοείς, δεν ξέρεις;
Τι ήταν αυτό με την Κάσιντι; Η τηλεόραση. Τι έκανε εκεί ο πατέρας σου;
- Σταμάτα. - Να σταματήσω;
Η Κάσιντι πληγώθηκε κι εσύ δε λες τίποτα; Είσαι σοβαρός;
Μην τα ρίχνεις σε μένα. Εσύ φταις που ήρθαμε εδώ.
Ναι, αλλά ίσως φταις εσύ γι' αυτά που μας συμβαίνουν!
- Κοφ' το. Εσύ μ' έφερες εδώ. - Σ' έφερα για να σε βοηθήσω!
- Τον εαυτό σου ήρθες να βοηθήσεις, όχι εμένα. - Εσένα ήθελα να βοηθήσω...
- και φταις εσύ για όλα αυτά! - Εγκλωβιστήκαμε εδώ.
Γιατί δεν λες όσα ξέρεις, Ρις; Ότι ο Τσάρλι πέθανε, επειδή δεν ήρθε ο πατέρας σου.
- Δεν το ήξερα, δεν μου το είπε! - Σταματήστε. Αρκετά.
Κοιτάξτε εκεί.
Τι είναι;
Παιδιά...
Κοιτάξτε τον αεραγωγό.
Αγωγός κλιματισμού.
- Ίσως οδηγεί έξω. - Έλα τώρα, Ράϊαν.
Ρις, κάποιος πρέπει να κάνει κάτι. Δεν θα κάτσω άπραγος.
Ράϊαν, σε παρακαλώ.
- Κράτα το αυτό, Ρις. Κράτα το! - Εντάξει.
- Μωρό μου, ηρέμησε. Τι κάνεις; - Τι κάνω; Μας βγάζω από 'δω!
- Τσάρλι! - Μη λες αυτό το όνομα, Ράϊαν!
- Σταμάτα. Μη λες το όνομά του! - Να μην το λέω;
- Τσάρλι, Τσάρλι, Τσάρλι! - Δεν είναι αστείο.
- Τα βαρέθηκα όλα! - Σταμάτα!
Έλα, Τσάρλι, αποκαλύψου! Δείξε μου κάτι, Τσάρλι!
- Σταμάτα να λες τ' όνομά του! - Δεν ακούς τι συμβαίνει;
Ράϊαν, κατέβα κάτω τώρα!
Γαμώτο, Ράϊαν, σταμάτα! Μην είσαι ηλίθιος, θα σκοτωθείς!
- Ράϊαν, σε παρακαλώ! - Σταμάτα!
Σε παρακαλώ, κατέβα κάτω. Σταμάτα.
Ρις, μπορώ να το κάνω.
Όχι! Όχι!
- Πάω να σου φέρω κάτι. Έρχομαι αμέσως. - Όχι!
- Φάϊφερ, πάμε. - Όχι, μη!
Θεέ μου, το πόδι του! Έσπασε!
Ρις!
Τι έγινε;
Κράτα αυτό.
Ράϊαν! Ράϊαν! Γιατί τον άφησες; Σου είπα να μείνεις μαζί του!
Ράϊαν!
Ράϊαν;
- Ράϊαν, συγγνώμη! - Δεν πειράζει.
Ράϊαν;
Μην ανησυχείς, καλά είναι. Ράϊαν;
Όχι, όχι!
- Ράϊαν! - Θεέ μου! Ρις, βοήθησέ την!
Κάσιντι! Θεέ μου! Ρις, ο λαιμός της χειροτέρεψε!
Πρέπει να φύγουμε. Έξω, έξω!
- Τι θα κάνουμε, Ράϊαν; - Περίμενε, Κάσιντι!
Δεν ξέρω τι να κάνω!
Κάσιντι, κάνε κάτι! Σε παρακαλώ!
Δεν ξέρω τι να κάνω!
- Σε παρακαλώ, Κάσιντι! Κάνε κάτι! - Πάω να τους βρω!
Όχι, μη μ' αφήνεις, Κάσιντι! Σε παρακαλώ, γύρνα πίσω!
Κάσιντι;
Παιδιά;
Παιδιά! Κάποιος είναι εδώ!
Ρις! Παιδιά, βοήθεια! Ελάτε εδώ!
Βοήθεια!
Συγγνώμη! Σε παρακαλώ, μη!
Ράϊαν;
Ράϊαν...
Ράϊαν, γιατί;
Ρις, γιατί;
- Όχι, όχι! - Ράϊαν! Ράϊαν!
Θεέ μου, Ρις. Ο λαιμός της είναι χάλια.
- Περίμενε εκεί. - Γρήγορα, Ρις.
Κλειδωμένη.
Μπορώ ν' ανέβω εκεί.
ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ
Όχι, όχι, σε παρακαλώ.
Χρειάζομαι φως. Σε παρακαλώ, δούλεψε.
Το τηλέφωνο του Ράϊαν.
Ναι!
- Ρις, τι συμβαίνει; - Δεν ξέρω. Το φως της κάμερας έσβησε.
Λες να 'χει σχέση με την παράσταση; Προσπαθήσατε να τη σταματήσετε.
Φάϊφερ, σε παρακαλώ. Νομίζω ότι βρήκα μια έξοδο. Μείνε με την Κάσιντι.
Τι διάολο;
Όχι. Όχι.
Θα βγούμε από 'δω.
Δεν μπορεί. Όχι, δεν μπορεί.
Πού είναι; Εδώ ήταν. Ακριβώς εδώ.
Τι στο διάολο συμβαίνει;
Πού είσαι; Μην κλείσεις. Μην κλείσεις!
Σε παρακαλώ. Να 'το. Άνοιξε!
Όχι, όχι! Έλα!
- Μην κλείσεις, μπαμπά! - Ρις, από πού ακούγεται αυτό;
Το τηλέφωνό μου είναι μέσα στο ντουλάπι. Με παίρνει ο πατέρας μου.
Πρέπει να το ανοίξω. Συνέχισε να χτυπάς, μην κλείσεις. Φύγε απ' τη μέση!
Μπαμπά, συγγνώμη. Είμαι στο σχολείο.
Εμένα θέλει. Για μένα έρχεται.
Όχι! Όχι! Γιατί;
Γιατί; Γιατί πήρα μέρος σ' αυτή την ηλίθια παράσταση;
Συγγνώμη που σου ζήτησα να το κάνεις.
Φάϊφερ...
Συγγνώμη, δεν...
Έχεις το κινητό σου μαζί σου; Δες αν έχεις σήμα.
Θεέ μου!
Κάσιντι!
Πού είναι; Φάϊφερ, βοήθησέ με.
Η άλλη μπαταρία είναι μέσα.
- Κάσιντι! - Ο συναγερμός πυρκαγιάς.
- Πρέπει να χτυπήσουμε τον συναγερμό. - Κι αν μας βρει;
- Έχει συναγερμό στα παρασκήνια. - Μείνε κοντά μου.
- Ο συναγερμός είναι εδώ. - Κι αν δε λειτουργεί;
Θα λειτουργήσει.
Τράβα το. Φάϊφερ, τράβα το.
- Θα μας βρει. - Πρέπει να προσπαθήσουμε.
Λειτουργεί!
Τα καταφέραμε.
- Θα βγούμε από 'δω. Τα καταφέραμε. - Όλοι θα τα καταφέρουμε.
Θα βγούμε από 'δω. Οι πυροσβέστες θα 'ρθουν όπου να 'ναι.
- Να μην περιμένουμε στη σκηνή; - Όχι, θα μείνουμε εδώ. Εδώ θα μας βρουν.
Ρις, τι είναι αυτό;
- Δεν το βλέπεις; - Δεν βλέπω τίποτα.
- Είδα μια σκιά! - Πού, Φάϊφερ; Δεν τη βλέπω.
Ρις, φοβάμαι.
Δεν υπάρχει τίποτα εκεί. Μη φοβάσαι. Εντάξει;
Τρέχα! Στη σκάλα!
Ανέβα, ανέβα!
Γρήγορα!
Ανέβα, ανέβα!
Προχώρα!
Παρ' την κάμερα.
- Ρίξε μου φως. - Εντάξει, κλείσ' το!
Δώσ' μου την κάμερα.
Γρήγορα!
- Δεν θέλω να προχωρήσω άλλο. - Φάϊφερ, δεν γίνεται να μείνουμε εδώ.
Φάϊφερ, πρέπει να προχωρήσουμε. Άκουσέ με. Πρέπει να προχωρήσουμε.
Ρις...
Σταμάτησε.
- Νομίζω ότι ήρθε η αστυνομία. - Ωραία.
- Κάποιος έκλεισε τον συναγερμό. - Ας μείνουμε εδώ. Δεν κατεβαίνω.
Ήρθε η αστυνομία. Πρέπει να πάμε κάτω.
- Όλα θα πάνε καλά, αλλά πρέπει να κατέβουμε. - Δεν θέλω.
- Θα είμαι δίπλα σου. - Δεν θέλω να κατέβω.
Έκλεισαν τον συναγερμό. Η αστυνομία είναι κάτω.
Έλα. Θα είμαι δίπλα σου.
Είμαι πίσω σου.
Πιάσε το χέρι μου. Θα πάω μπροστά.
Μείνε κοντά μου.
Μη φοβάσαι.
Φάϊφερ, πρέπει να περάσουμε απ' τους αεραγωγούς.
Μείνε κοντά μου.
Τι στο διάολο; Όχι.
Όλα θα πάνε καλά.
Πρόσεξε το κεφάλι σου.
"Η ΑΓΧΟΝΗ" 1993
- Τ' ακούς αυτό; - Ποιο;
Τι είναι αυτό;
Θεέ μου!
Φάϊφερ, μην κοιτάς. Λυπάμαι.
Λυπάμαι πολύ. Λυπάμαι πολύ, παιδιά.
Εγώ φταίω για όλα.
Μη φοβάσαι. Μη φοβάσαι.
Κοίταξέ με. Κοίταξέ με.
Θα σε βγάλω από 'δω.
Δεν θ' αφήσω να πάθεις τίποτα. Εντάξει;
Πάμε.
Την έπιασα.
Δώσ' τη μου.
Πού είναι η αστυνομία;
Γαμώτο, είναι κλειδωμένη. Γιατί είναι κλειδωμένη;
Πού πήγαν όλοι;
- Είναι ανοιχτή. - Ρις...
- Γιατί δεν είναι κανείς εδώ; - Δεν βλέπω κανέναν.
Έπρεπε να είναι εδώ η αστυνομία.
- Πρέπει να διασχίσουμε τη σκηνή. - Εντάξει, πάμε γρήγορα.
Θα τα καταφέρουμε, Φάϊφερ. Πάμε.
Ναι! Ναι!
Τα καταφέραμε, Φάϊφερ!
- Φάϊφερ; - Βοήθεια. Δεν μπορώ...
- Φάϊφερ; - Βοήθεια!
Φάϊφερ;
- Φάϊφερ! - Βοήθεια!
Φάϊφερ;
- Τι συμβαίνει; - Δεν μπορώ ν' αναπνεύσω.
Τι θα κάνουμε;
Μην ανησυχείς.
Εμένα θέλει.
Για μένα έρχεται. Για κανέναν άλλο.
Καταλαβαίνεις;
Θα είσαι ασφαλής εδώ.
Εσύ δεν φοβάσαι;
Όχι πια.
Δώσ' μου ένα τελευταίο φιλί.
Θα σ' αφήσει να φύγεις.
- Φάϊφερ, πρέπει να φύγεις. - Αύγουστε, μη μ' αφήνεις!
Αύγουστε, μη φεύγεις!
- Φάϊφερ, σταμάτα το αυτό. Φύγε. - Αύγουστε, φοβάμαι!
Φάϊφερ, γιατί το λες αυτό; Σταμάτα να με λες έτσι. Φύγε.
- Αύγουστε, μη μ' αφήνεις! - Φάϊφερ, σταμάτα. Άκουσέ με.
Γαμώτο, Φάϊφερ, γιατί δεν φεύγεις;
- Γαμώτο, Φάϊφερ! Όχι! - Αύγουστε, μη μ' αφήνεις!
- Σε παρακαλώ, μη φεύγεις! - Σταμάτα! Μην τον αφήσεις να το κάνει!
- Άυγουστε! - Όχι! Σταμάτα!
Αστυνομία!
Είναι κανείς εδώ;
Τίποτα στην κουζίνα. Κανένα ίχνος της Φάϊφερ.
Φάϊφερ; Κυρία Ρος; Αστυνομία.
Τι στο διάολο;
1-21, 1-81. Ύποπτοι στο πίσω δωμάτιο δεξιά.
Λανγκ, μ' ακούς;
Τσάρλι Γκρίμιλ;
Δεν πρέπει να λες αυτό το όνομα.
Λανγκ; Λανγκ!
Σε χρειάζομαι εδώ.
Λανγκ! Όχι!