Ένα άσχημο όνειρο ήταν, μωρό μου.
Με τα άσχημα όνειρα, βλέπεις πράγματα που δεν υπάρχουν.
Ξέρεις τι κάνω εγώ, όταν βλέπω άσχημο όνειρο;
Κλείνω τα μάτια μου και σκέφτομαι κάτι όμορφο.
Ότι είμαι εδώ, μαζί σου.
ΝΑΥΑΓΙΟ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΝΟΙΑ
Γρήγορα, αγάπη μου. Δεν μπορώ ν’αργήσω.
Γαμώτο!
Τζακ!
Είδες κανέναν να χτυπάει το κουδούνι μου;
Εντάξει, ευχαριστώ.
ΓΚΡΕΓΚ "ΤΡΑΪΑΝΓΚΛ" ΛΙΜΑΝΙ 8:30
Τα καθάρισα όλα, αγάπη μου. Είναι ακριβώς όπως πριν.
Το πάτωμα είναι καθαρό και λάμπει. Κοίτα... Βλέπεις;
Εντάξει. Κλείσ’τα μάτια σου.
ΤΡΑΪΑΝΓΚΛ
Γεια σου, ναύτη! Μας επιτρέπεις ν’ανεβούμε;
Αγάπη μου, κράτα αυτό.
Συγγνώμη που δεν ήρθαμε χθες. Κάποιος δούλευε ως αργά πάλι.
- Τι κάνεις, Σαλ; - Καλά. Εσύ;
Μια χαρά.
Κοίτα ομορφιές! Είσαι κούκλα.
- Απλά έριξα κάτι πάνω μου. - Μια βδομάδα έκανε πρόβες.
Ψεύτη!
- Αγνόησε τον άντρα μου. - Δεν ακούω λέξη απ’όσα λέει.
Έφερα τη φίλη μου, τη Χέδερ. Πολύ καλή. Να την προσέξεις.
- Τι κάνεις, φίλε; - Σου είπα να μη φέρεις καμία.
Δε σ’αρέσει; Είναι η πιο όμορφη φίλη της Σάλι.
- Αυτό δε σημαίνει κάτι. - Σου είπα να μη φέρεις καμία.
Θα’μαστε σ’ένα σκάφος μ’έναν 18χρονο και ζητάς να μη φέρνω κορίτσια.
Γκρεγκ, από’δώ η φίλη μου η Χέδερ. Σκέφτηκα να γνωριστείτε.
- Γεια. - Γεια.
Με συγχωρείτε για λίγο;
- Τζες, είσαι καλά; - Δε νομίζω.
Τι έγινε;
- Τι συνέβη; - Συγγνώμη.
Δεν υπάρχει λόγος να ζητάς συγγνώμη. Τι έγινε; Είσαι καλά;
Είμαι κουρασμένη.
Δεν πάμε σήμερα, αν δε θέλεις.
- Θέλω να πάμε. - Είσαι σίγουρη;
Ναι.
- Ναι. - Ναι; Εντάξει!
Έλα να γνωρίσεις τα παιδιά.
Η Σάλι κι ο άντρας της ο Ντάουνι.
Από’δώ η Χέδερ, η φίλη της Σάλι. Τον Βίκτωρ τον θυμάσαι.
Σαλπάρουμε!
Είσαι καλά;
- Ο Γκρεγκ είναι καλά; - Μια χαρά. Είναι πάνω.
- Κοιμάσαι δυο ώρες τώρα. - Είδα ένα απαίσιο όνειρο.
- Τι είδες; - Δε θυμάμαι.
Εγώ δε θ’ανησυχούσα. Τα κακά όνειρα θεραπεύουν το άγχος.
Όπως κι η σαμπάνια.
- Θες λίγη; - Ναι.
Ντάουνι, θα βοηθήσεις;
Βίκτωρ, είμαι καλεσμένος του καπετάνιου, αλλά θα βοηθήσω.
Βίκτωρ, τι ήταν αυτό στο λιμάνι;
Ρώτησα την Τζες αν είναι καλά και είπες "όχι".
Μου’χες πει ότι θα φέρει και το αγοράκι.
Τη ρώτησα πού είναι και δε θυμόταν.
Κοίταξε στο άπειρο και είπε ότι είναι στο σχολείο.
Και λοιπόν;
Είναι Σάββατο. Δεν έχει σχολείο σήμερα.
Ο γιος της πάει σε ειδικό σχολείο και είναι ανοιχτό κάθε μέρα.
Να’σαι καλός μαζί της.
- Κάνετε μαζί ηλιοθεραπεία; - Κάποιες φορές.
Η σαμπάνια δεν είναι καλή, αλλά είναι κρύα. Θέλεις;
- Όχι, ευχαριστώ. - Κι άλλη λίγη για μένα.
- Πώς νιώθεις; - Συγγνώμη, ήμουν πολύ κουρασμένη.
Αν ξαναζητήσεις συγγνώμη, θα σε ρίξουμε στη θάλασσα.
Έλα.
- Είσαι καλά; - Ναι.
Νομίζει ότι είμαστε καμιά ψαρόβαρκα. Θα πεινάσει.
- Θέλεις να πάρεις το τιμόνι; - Όχι.
Έλα τώρα.
- Προς τα πού; - Προς τα εκεί.
Είναι εύκολο, έτσι;
Είναι σερβιτόρα σ’ένα εστιατόριο.
Εκείνος τρώει εκεί, μίλησαν κι έγιναν φίλοι.
- Ο γιος της είναι αυτιστικός. - Είναι απλώς φίλοι;
Να πω ότι λυπάμαι που’χει καθυστερημένο γιο;
- Ναι! - Ωραία, λοιπόν, λυπάμαι.
Δικό της το πρόβλημα, όχι του Γκρεγκ.
- Επειδή φοράει σορτς; - Όχι!
Χέδερ, ο Γκρεγκ είναι φίλος μου εδώ και καιρό.
- Δε θέλω να τον "γδύσει". - Δεν τον "γδύνει".
Το ελπίζω, γιατί ο Γκρεγκ είναι ευκολόπιστος.
- Μ’αρέσει ο μικρός. - Δε σ’αρέσει.
Πήγαινε να μιλήσεις στον Γκρεγκ. Θα’στε το τέλειο ζευγάρι.
Δε θέλω να τον βλέπω μαζί της.
Τζες, είσαι έτοιμη;
Άφησέ το!
- Πώς γνωρίζεστε; - Ο Βίκτωρ μένει μαζί μου.
Είχε προβλήματα στο σπίτι. Τον βρήκα να κοιμάται στο λιμάνι.
Πιάσαμε κουβέντα και τώρα μένει εδώ.
- Τον φιλοξένησες έτσι απλά; - Έχω τρία υπνοδωμάτια.
Δεν τα χρειάζομαι όλα.
Τον Ντάουνι τον ξέρω από παιδί.
Τη Σάλι, τη γυναίκα του, την ξέρω απ’το λύκειο.
Βγαίναμε μαζί για τέσσερις μέρες. Οπότε, είναι πρώην μου.
- Φαίνονται καλοί. - Ναι.
Κάθε χρόνο, θεωρούν ότι πρέπει να μου φέρνουν μια μνηστή.
Νιώθεις μοναξιά, νομίζουν.
- Σου μοιάζω να νιώθω μοναξιά; - Κάποιες φορές.
Όταν έρχομαι στο εστιατόριο, δε νιώθω μοναξιά. Πεινάω.
Βέβαια, χθες ήταν διαφορετικά.
- Τι έγινε χθες; - Δεν πεινούσα χθες.
Ήρθα με σκοπό να σε καλέσω για ιστιοπλοΐα.
- Αλήθεια; - Ναι.
- Στρίψε. Χάνουμε άνεμο. - Δώσε λίγο το τιμόνι.
- Πώς πάει με τον Τόμι; - Τα ίδια.
Όλες οι μέρες είναι ίδιες.
Του αρέσει να γίνονται όλα με συγκεκριμένο τρόπο.
Αν κάνω κάτι αλλιώς, τον χάνω.
Τι συμβαίνει; Δε σ’έχω ξαναδεί έτσι.
Το ξέρω... Νιώθω τύψεις που δεν είμαι με τον Τόμι.
Είσαι καλή μητέρα, αλλά δεν μπορείς να είσαι παντού συνέχεια.
Γεια σας, παιδιά.
- Πώς πάει; - Καλά.
Να σου κλέψω για λίγο την Τζες;
Η Σάλι πεθαίνει να της μιλήσει.
- Συζητούσαμε κάτι. - Δεν πειράζει. Πρέπει να κινηθώ.
Να σ’ενημερώσω ότι δεν ενδιαφέρομαι.
Τι στο διάολο;
Κόπασε ο αέρας.
Δεν κόπασε. Έπεσε τελείως.
Είναι τρελό.
- Έχεις ξαναδεί κάτι τέτοιο; - Ναι, αλλά όχι τόσο ξαφνικά.
- Θα γυρίσουμε χωρίς αέρα; - Ναι, έχουμε μηχανή.
Αλλά είναι παράξενο.
Γκρεγκ;
Είναι φυσιολογικό αυτό;
Έχω φρικάρει τελείως. Τι γίνεται, γαμώτο;
Τράιανγκλ προς Ακτοφυλακή. Λαμβάνετε;
Ακτοφυλακή, σας ακούμε.
Δεν έχει καθόλου αέρα. Παρατηρήσατε κάτι περίεργο;
Δε φαίνεται τίποτα.
Συννεφιάζει πολύ γρήγορα. Μοιάζει με ηλεκτρική θύελλα.
Βοήθεια! Βοήθεια!
Μ’ακούτε Είναι όλοι νεκροί!
Σ’ακούμε. Πού βρίσκεσαι;
Σ’ακούμε. Ποιες είναι οι συντεταγμένες σου;
Προς Ακτοφυλακή. Ακούσατε έκκληση για βοήθεια;
Κάνε πάλι έκκληση για βοήθεια. Πού βρίσκεσαι;
Κατεβείτε κάτω! Φορέστε σωσίβια!
Κόφ’το! Κόψε το πανί!
Βικ, κατέβασε το πανί!
Γύρνα πίσω!
Τζες, πιάσ’το χέρι μου!
Κρατήσου!
Όχι!
Τζες, είσαι καλά;
Είδατε τη Χέδερ; Πετάχτηκε απ’το παράθυρο.
- Όχι! Έλα, έλα! - Θεέ μου!
Γκρεγκ, βοήθησέ με!
- Σάλι, έλα! - Βοήθησέ με.
- Τη βλέπεις; - Δώσ’μου το χέρι σου.
- Είστε καλά; - Ναι.
Είσαι καλά;
Ο Τόμι είναι στο σχολείο;
Θα τον προσέχουν, μέχρι να γυρίσουμε. Θα’ναι μια χαρά.
Δόξα τω Θεώ!
- Βοηθήστε μας! - Σας παρακαλούμε!
Εδώ πέρα!
Εκεί πάνω! Βλέπω κάποιον!
Χρειαζόμαστε βοήθεια!
Βοήθεια!
Χρειαζόμαστε βοήθεια!
Μας είδε!
Δόξα τω Θεώ!
Πηδήξτε!
Τζες, έλα!
Έλα, πιάσ’το χέρι μου!
Τα καταφέραμε. Είσαι καλά;
Σ’το είπα.
- Τι περιμένουμε; - Πάμε στη γέφυρα.
Ο καπετάνιος θα καλέσει την Ακτοφυλακή.
Θα ψάξουν να βρουν τη Χέδερ.
Έλα.
Η Χέδερ τα κατάφερε, λες; Υπάρχει ελπίδα, έτσι;
Ναι, υπάρχει ελπίδα.
Βοηθήστε μας!
- Πού στο διάολο είναι όλοι; - Ξέρεις πού πάμε;
Ή απλώς περπατάμε κι όπου μας βγάλει;
- Είσαι καλά; - Νιώθω ότι το ξέρω αυτό το μέρος.
Αναγνωρίζω τον διάδρομο.
Όλοι οι διάδρομοι πλοίων είναι ίδιοι.
Όχι, δεν είν’αυτό.
Ελάτε να δείτε.
Αν είναι το ίδιο πλοίο, τότε είναι παλιό.
1932...
Είναι το ίδιο. Από’κεί ανεβήκαμε.
Ο Αίολος!
Ο Αίολος ήταν ο Θεός του Ανέμου και πατέρας του Σίσυφου...
που τον καταδίκασαν οι Θεοί να ανεβάζει έναν βράχο...
...ο οποίος έπεφτε ξανά απ’την κορυφή του βουνού.
- Απαίσια τιμωρία. Τι είχε κάνει; - Εξαπάτησε τον Θάνατο.
Δεν κράτησε την υπόσχεσή του στον Θάνατο.
Το έχω μελετήσει, αλλά δε θυμάμαι. Προχωράμε;
Όποιος κι αν ήταν, θα γυρίσει γι’αυτά εδώ.
Για να δω...
Είναι δικά μου! Είναι τα κλειδιά μου!
- Μα τι λες; - Μπούρδες!
Του σπιτιού, του αυτοκινήτου... Αυτός είναι ο γιος μου.
- Τα είχες στο γιωτ; - Ναι.
Η Χέδερ! Πώς αλλιώς βρέθηκαν εδώ;
Πήρε τα κλειδιά της Τζες και δε μας είπε, "Δεν πνίγηκα";
Γιατί όχι;
Πάρτι για το καλωσόρισμα. Και κάτι παραπάνω.
- Γκρεγκ, τι ώρα έχεις; - 11:30.
Πού είναι όλοι;
Σάλι! Σε παρακαλώ.
Δεν ξέρω πού είναι οι άλλοι, αλλά το πλοίο δεν είναι άδειο.
Κάποιος θέλει να το πιστέψουμε, αλλά δεν είναι.
Πάμε στη γέφυρα να βρούμε τον καπετάνιο και γυρίζουμε σπίτι.
- Είδα κάποιον. - Γαμώτο!
Περίμενε!
- Είδες ποιος ήταν; Η Χέδερ; - Δεν είδα.
Λυπάμαι.
- Πού πας; - Βοήθησέ με λιγάκι εδώ.
Περίμενε τον Βικ.
- Δεν πειράζει. - Γιατί δεν πάμε μαζί του;
Ας περιμένουμε τον Βίκτωρ, όπως είπε ο Γκρεγκ.
Καλά.
- Ο Βίκτωρ κινδυνεύει. - Μην ανησυχείς για τον Βίκτωρ.
Φέρομαι περίεργα, αλλά νιώθω ότι το’χω ξαναζήσει αυτό.
- Το ξέρω αυτό το μέρος. - Όχι, δεν το ξέρεις!
- Έχεις πάθει σοκ! - Δεν είναι αυτό.
Ο Τόμι είναι το θέμα;
Νιώθεις τύψεις;
ΠΗΓΑΙΝΕΤΕ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ
Είμαστε στον τρίτο επίπεδο. Η γέφυρα είναι ακριβώς δύο επίπεδα πιο πάνω.
Γκρεγκ, ήταν αίμα. Θα το αγνοήσεις;
Τους ξέρω τους ναυτικούς. Βαριούνται και μας κάνουν φάρσες.
Μας σώζουν απ’τη θάλασσα και μετά κρύβονται για πλάκα;
Ναι.
- Ποια είναι η θεωρία σου; - Δεν ξέρω, αλλά δεν έχω σοκ.
Πάω στην αίθουσα χορού. Θα φύγω απ’αυτό το πλοίο.
Δε βλέπεις ότι όλα είναι στο μυαλό σου;
Τα πλοία δεν εμφανίζονται απ’το πουθενά. Έχουν καπετάνιους.
Αλλά στον κόσμο σου, ίσως δεν έχουν.
Ο κόσμος μου περιμένει τη μαμά του έξω απ’το σχολείο.
Μη μου μιλάς για τον κόσμο μου.
Τζες, συγγνώμη!
Αίμα είναι αυτό;
Μωρό μου, πάμε να τους βρούμε στο θέατρο.
Θεέ μου! Γαμώτο!
Σαλ! Έλα! Πάμε στο θέατρο.
Ντάουνι, δε βλέπω άλλο αίμα. Δε νομίζω ότι είναι εδώ.
Αγάπη μου, νομίζω ότι δεν είναι καν στο πλοίο.
Τίνος αίμα ήταν αυτό;
Βίκτωρ, τι έγινε;
Θεέ μου!
Μείνε μαζί μου, Γκρεγκ. Μείνε μαζί μου, φίλε.
Μείνε μαζί μου, φίλε!
Όχι! Όχι!
Σκρόφα, τον πυροβόλησες! Είπε ότι τον πυροβόλησες!
- Όχι! Τι λες; - Ψεύτρα!
- Δεν ήμουν με τον Γκρεγκ! - Είναι νεκρός, κοίτα!
Θεέ μου! Σκρόφα!
- Μην τον αγγίζεις! - Δεν το έκανα εγώ!
Ήμουν με τον Βίκτωρ. Κάποιος του επιτέθηκε.
- Εγώ το έκανα, νομίζετε; - Γιατί είπες να έρθουμε εδώ;
Δεν το είπα εγώ.
- Δεν το είπα. - Γαμώτο, είσαι σχιζοφρενής!
Σάλι! Όχι!
- Βοήθησέ με! - Χριστέ μου!
Άφησέ τον.
ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΠΡΟΣ ΚΑΤΑΣΤΡΩΜΑ
Μη μου ρίξεις, σε παρακαλώ!
Σε παρακαλώ, μη ρίξεις. Έχω γιο!
Γαμώτο!
- Ποια είσαι; Πες μου! - Θα γυρίσουν!
- Ποια είσαι; - Πρέπει να τους σκοτώσεις.
Τι στο διάολο λες;
Ο μόνος τρόπος για να γυρίσεις. Πρέπει να τους σκοτώσεις.
Σκότωσέ τους! Σκότωσέ τους!
Βοήθεια!
Βοηθήστε μας! Σας παρακαλώ!
- Εδώ πέρα! - Βοηθήστε μας!
Βλέπω κάποιον εκεί!
- Δε μας υποδέχτηκαν. - Πάμε στη γέφυρα.
Θα καλέσουν την Ακτοφυλακή. Θα ψάξουν για τη Χέδερ.
Πού στο διάολο είναι όλοι;
Έχεις ιδέα πού πηγαίνουμε;
Ή απλά περπατάμε κι όπου μας βγάλει;
- Είσαι καλά; - Νιώθω ότι το ξέρω αυτό το μέρος.
Αναγνωρίζω τον διάδρομο.
Όλοι οι διάδρομοι πλοίων είναι ίδιοι.
Όχι, δεν είν’αυτό.
- Τζες, πάμε. - Είναι το ίδιο πλοίο.
Ναι. 1932.
Αίολος...
Ο Αίολος ήταν ο Θεός του Ανέμου και πατέρας του Σίσυφου...
που τον καταδίκασαν οι Θεοί ν’ανεβάζει έναν βράχο...
...ο οποίος έπεφτε ξανά απ’την κορυφή του βουνού.
- Απαίσια τιμωρία. Τι είχε κάνει; - Εξαπάτησε τον Θάνατο.
Δεν κράτησε την υπόσχεσή του στον Θάνατο.
Το έχω μελετήσει, αλλά δε θυμάμαι. Προχωράμε;
ΠΗΓΑΙΝΕΤΕ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ
Σάλι, σε παρακαλώ.
Δεν ξέρω πού είναι οι άλλοι, αλλά το πλοίο δεν είναι άδειο.
Κάποιος θέλει να το πιστέψουμε, αλλά δεν είναι.
Πάμε στη γέφυρα να βρούμε τον καπετάνιο και γυρίζουμε σπίτι.
Είδα κάποιον.
Να πάρει! Πώς έφτασες τόσο γρήγορα εδώ;
Βίκτωρ, άκουσέ με! Δεν έχουμε πολύ χρόνο.
- Τι έγινε; Πού είναι ο Γκρεγκ; - Είναι νεκρός.
- Τι πράγμα; - Εννοώ, είχε πεθάνει...
- ...αλλά δεν είναι νεκρός τώρα. - Μα τι λες;
Είναι ένα αντίγραφο του εαυτού μου κάτω.
Περπατάω και μιλάω με τον Γκρεγκ.
Τι;
- Είναι πουλιά. - Ήταν το πτώμα του Ντάουνι.
Μόλις τον άφησα μέσα. Πώς ήρθες τόσο γρήγορα;
Αυτό προσπαθώ να σου πω.
Εκεί ήταν το πτώμα του Ντάουνι!
Υπάρχουν πτώματα σ’όλο το πλοίο.
Το δικό σου είναι στο εστιατόριο με μια τρύπα στο κεφάλι.
Θα σου κάνω τη χάρη και δε θα το πω σε κανέναν.
Είναι η αλήθεια. Πρέπει να φύγουμε αμέσως απ’το πλοίο.
- Υπάρχουν δύο εαυτοί σου; - Ναι!
- Είμαι νεκρός στο εστιατόριο; - Σε σκότωσαν.
Εντάξει, σκοτώθηκα, ο Ντάουνι είναι στη θάλασσα, νεκρός κι αυτός.
Η Σάλι είναι καλά; Κατάλαβες πού το πάω, έτσι;
Αν είμαστε νεκροί, πώς θα φύγουμε απ’το πλοίο;
Δεν έπρεπε ν’ανεβούμε ποτέ. Ήξερα ότι κάτι δεν πάει καλά!
Αν σας έπειθα να μείνετε στο γιωτ, θα ζούσατε όλοι.
- Νιώθω πολύ ζωντανός τώρα. - Θα’σαι νεκρός σε λίγο!
- Όλα συνέβησαν πριν. - Πώς συζητάμε τέτοιες μπούρδες;
Βίκτωρ, θα πεθάνεις... Και μετά, ο Ντάουνι, η Σάλι, ο Γκρεγκ...
Δεν το έκανα εγώ!
Είμαστε στον τρίτο όροφο.
Γκρεγκ, ήταν αίμα. Δεν μπορείς να τ’αγνοήσεις.
Τους ξέρω τους ναυτικούς. Βαριούνται και μας κάνουν φάρσες.
Όλα είναι στο μυαλό σου!
Τα πλοία δεν εμφανίζονται απ’το πουθενά! Έχουν καπετάνιους!
Αλλά στον κόσμο σου, ίσως δεν έχουν.
Ο κόσμος μου περιμένει τη μαμά του έξω απ’το σχολείο.
Μη μου μιλάς για τον κόσμο μου.
Ποια είσαι;
ΑΝ ΑΝΕΒΟΥΝ ΣΤΟ ΠΛΟΙΟ, ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟΥΣ ΟΛΟΥΣ
Ποια είσαι;
Άκουσέ με!
Πρέπει να μ’ακούσεις!
Αν ανεβούν στο πλοίο, σκότωσέ τους όλους.
Τζες, πρέπει να τους σκοτώσεις!
Σε παρακαλώ, άκουσέ με! Μην τους αφήσεις ν’ανέβουν!
Όχι! Σε παρακαλώ, σταμάτα!
Αν ανεβούν στο πλοίο, σκότωσέ τους!
Τζες, πρέπει να τους σκοτώσεις!
Αν ανεβούν στο πλοίο, σκότωσέ τους!
Όχι! Σε παρακαλώ, σταμάτα!
Άντε γαμήσου!
Γαμώτο!
Τόμι...
Αίμα είν’αυτό;
Πάμε, μωρό μου, θα τους βρούμε στο θέατρο.
Βίκτωρ...
Δεν ήθελα να σου κάνω κακό.
Το ξέρεις, έτσι;
Θα προσπαθήσω να φύγουμε απ’το πλοίο.
Βίκτωρ, τι έγινε;
Δεν είσαι εγώ!
Δεν είσαι εγώ...
Βλέπεις, δεν είμαι τρελή...
Βίκτωρ, αυτό δεν έχει ξαναγίνει. Δεν το βλέπεις;
Πήγες να με στραγγαλίσεις. Το θυμάσαι;
Πρέπει να φανείς δυνατός. Πάω να φέρω τους άλλους.
- Μείνε μαζί μου, φίλε. - Ντάουνι, κάνε κάτι.
- Δεν ξέρω τι να κάνω. - Είναι νεκρός;
Θεέ μου!
Δε θα σας κάνω κακό, αλλά δεν έχουμε χρόνο.
Μη στοχεύεις τη γυναίκα μου.
Φύγε! Φύγε!
Την πέτυχα, νομίζω!
- Τι έγινε; - Αρχίζει πάλι.
- Πάμε να φύγουμε! - Μην αφήσουμε τον Γκρεγκ.
Θα έρθουμε να τον πάρουμε. Πάμε! Έλα!
Μπορούμε ν’αλλάξουμε το πρότυπο.
Αν τ’αλλάξουμε, δε θα είμαστε παγιδευμένοι.
Θα τ’αλλάξουμε.
Είναι θεοπάλαβη.
Πρέπει να μ’ακούσετε! Εγώ σας πυροβόλησα;
Να πάρουμε μια ανάσα;
Θα σ’ακούσω και θα σε πιστέψω, αλλά μίλα λογικά.
Μιλάω απολύτως λογικά. Φέρνω τον Βίκτωρ και φεύγουμε από’δώ.
Περιμένετε εδώ!
Μην εμπιστευτείτε κανέναν. Αν έρθει κανείς, πυροβολήστε τον.
- Τι στο διάολο λες; - Πυροβολήστε τους!
Τι;
Ποιος είναι, είπα;
Εγώ είμαι, η Τζες!
- Τι στο διάολο έπαθες; - Μεγάλη ιστορία.
- Πού είναι ο Βίκτωρ; - Είναι νεκρός!
Έπεσε απ’την κουπαστή.
Πώς ξέρουμε ότι δεν τον σκότωσες εσύ;
Δεν το ξέρετε. Αν θέλετε να ζήσετε, ακολουθήστε με.
- Ντάουνι! - Αγνοήστε την!
Ντάουνι!
- Τι συμβαίνει; - Αγνόησέ την, είπα.
Πού είστε; Φωνάξτε.
Δε θα την αγνοήσω. Τι συμβαίνει;
Γαμώτο, πού είστε; Φωνάξτε! Κινδυνεύετε!
- Ποια είναι αυτή; - Όχι αυτή που νομίζεις.
Λοιπόν, τι κάνουμε εδώ;
Σάλι, περίμενε!
Συγγνώμη, αλλά αγαπάω τον γιο μου.
Σάλι, δεν το έκανα εγώ!
Εμπρός; Μ’ακούτε;
Σας παρακαλώ, βοηθήστε μας!
Τους σκοτώνει όλους...
Είναι νεκροί...
Σ’ακούμε. Πού βρίσκεσαι;
Ποιες είναι οι συντεταγμένες σου;
Προς Ακτοφυλακή. Λάβατε έκκληση για βοήθεια; Δε σας ακούμε.
Γκρεγκ! Εσύ είσαι;
Κάνε πάλι έκκληση για βοήθεια. Πού βρίσκεσαι;
Γκρεγκ, μ’ακούς;
Γαμώτο!
- Θεέ μου, τι έπαθες; - Άφησέ με!
Δε σ’το έκανα εγώ, Σάλι.
Δεν ήμουν εγώ.
- Πού είναι ο Ντάουνι; - Δεν ξέρω πού είναι.
- Τον σκότωσες. - Τι;
Όχι, δεν τον σκότωσα εγώ.
Τ’ορκίζομαι!
Είσαι τρελή! Γιατί το κάνεις αυτό;
Είναι δύσκολο, το ξέρω. Αλλά πρέπει να μ’εμπιστευτείς.
Πρέπει να μ’εμπιστευτείς, εντάξει;
Κάνε κουράγιο. Νομίζω ότι θα ξαναγίνουν όλα.
Το γιωτ, το Τράιανγκλ, όλα θα ξαναγίνουν...
Θα ξεφύγουμε μαζί.
Θ’ανεβούμε πάνω και θα φύγουμε.
Σε παρακαλώ...
Μη μου κάνεις κακό...
Σάλι, δε θα σου κάνω κακό.
Αν κάνεις κουράγιο, θα ξαναδείς τον Ντάουνι.
Επιστρέφει, όταν πεθαίνουν.
Επιστρέφει, όταν έχουν πεθάνει όλοι.
Η Χέδερ τα κατάφερε, λες; Υπάρχει ελπίδα, έτσι;
Ναι, υπάρχει ελπίδα.
Σταμάτησέ το! Σταμάτησέ το, γαμώτο!
Σε παρακαλώ...
Θέλω να πάω σπίτι...
Ο Γκρεγκ ήταν νεκρός. Δεν είναι πια.
Κρυβόμουν και είδα έναν άλλο μου εαυτό...
Είχε αίμα στο πρόσωπο και τη σκότωσα.
Θα σου κάνω τη χάρη και δε θα το πω σε κανέναν.
- Είναι η αλήθεια. Άκουσέ με. - Δεν ακούω ούτε λέξη παραπάνω!
Θα πεθάνεις... Και μετά, ο Γκρεγκ κι ο Ντάουνι...
Μη φοβάσαι, Βίκτωρ. Μπορώ να σε σώσω.
Ξέρω πώς θα σε σώσω.
Φάε κάτι, μωρό μου.
Χριστέ μου, τι έπαθες; Πού είναι ο Γκρεγκ;
Πρέπει να συναντηθούμε στο θέατρο, είπε.
- Υπάρχει θέατρο; - Ναι, είναι από’κεί.
- Εσύ πού πας; - Θα σας δω εκεί.
Έχει αρχίσει να με τρομάζει.
Όλα είναι στο μυαλό σου.
Τα πλοία δεν εμφανίζονται απ’το πουθενά. Έχουν καπετάνιους.
Αλλά στον κόσμο σου, ίσως δεν έχουν.
Ο κόσμος μου περιμένει τη μαμά του έξω απ’το σχολείο.
Μη μου μιλάς για τον κόσμο μου.
Τζες! Τζες, συγγνώμη!
Ηρέμησε, φίλε...
Ηρέμησε...
Τι κάναμε; Μόλις ανεβήκαμε στο πλοίο.
Μόλις ήρθαμε.
Περπατάμε, δεν είναι κανείς εδώ...
Μπορώ να φύγω αμέσως.
Εντάξει; Απλά, ηρέμησε.
Ήρεμα, εντάξει;
Τζες;
Τζες, τι κάνεις;
Τι είν’αυτό; Τι φοράς;
- Δε θέλω να δεις το πρόσωπό μου. - Γιατί;
Δεν είμαι εγώ.
Είμαι στο αναποδογυρισμένο γιωτ κι εσύ είσαι μαζί μου.
Κι όταν σας σκοτώσω, θα ξανάρθουμε.
Αλήθεια;
Κατέβασε τ’όπλο...
Εντάξει; Έλα τώρα!
Το σκάφος επιστρέφει, όταν πεθάνετε. Το έχω ξανακάνει.
Όταν το σκάφος ξανάρθει, θα’μαι έτοιμη, θα περιμένω.
Δε θ’αφήσω κανέναν ν’ανεβεί, ούτε τον άλλο μου εαυτό.
Θα τους πείσω να μείνουν στο αναποδογυρισμένο γιωτ.
Εντάξει.
Τζες, θα κάνουμε ό,τι θέλεις.
Κατέβασε τ’όπλο.
- Έλα... - Λυπάμαι.
Όχι! Όχι!
Γκρεγκ!
- Θεέ μου! Γκρεγκ! - Ήταν η Τζες!
Σκρόφα, εσύ τον πυροβόλησες!
- Εσύ το έκανες, είπε! - Δεν ήμουν με τον Γκρεγκ!
Είναι νεκρός!
Είσαι σχιζοφρενής, γαμώτο!
Σε παρακαλώ...
Μη με σκοτώσεις... Έχω έναν γιο...
Ποια είσαι; Πες μου.
- Θα ξανάρθουν! - Ποια είσαι;
Θα ξανάρθουν! Πρέπει να τους σκοτώσεις!
Μόνο έτσι θα γυρίσεις σπίτι και θα σώσεις τον γιο μας.
Πρέπει να τους σκοτώσεις! Σκότωσέ τους!
Γρήγορα, αγάπη μου. Δεν μπορώ ν’αργήσω.
Γιατί να σου αγοράζω πράγματα, αν τ’αφήνεις στον κήπο;
Βαρέθηκα να σου το λέω, Τόμι!
Δε σου αγοράζω άλλα παιχνίδια, αν δεν προσέχεις αυτά που έχεις!
Τι έγινε πάλι;
Πρέπει να τα καθαρίσω;
Θα καθαρίσω τις βρωμιές σου, γαμώτο!
Τι έχεις πάθει, μαλακισμένο;
Μια μέρα ρεπό ζήτησα κι εγώ!
Γιατί δε ζωγραφίζεις σαν φυσιολογικό παιδί;
Στον πατέρα σου έμοιασες. Κι αυτός μαλάκας ήταν.
Γαμώτο!
Τζακ, είδες κανέναν να χτυπάει το κουδούνι μου;
Τόμι;
Έλα’δώ, αγάπη μου.
Έλα’δώ... Όλα είναι εντάξει.
Η μαμά είναι μια χαρά, βλέπεις;
Η μαμά είναι μια χαρά.
Ένα άσχημο όνειρο ήταν, μωρό μου.
Με τα άσχημα όνειρα, βλέπεις πράγματα που δεν υπάρχουν.
Θ’αλλάξουν τα πράγματα, Τόμι.
Η μαμά δε θα θυμώνει πια, ακόμα κι όταν κάνεις κάτι λάθος.
Και δε θα σε χτυπάει.
Δε θα σε χτυπάει. Ξέρεις πώς το ξέρω;
Αυτή που σ’τα έκανε αυτά, δεν είναι η μαμά.
Εγώ είμαι η μαμά. Η μαμά είναι καλή.
Γαμώτο!
Μείνε στ’αμάξι.
Η μαμά θα το θάψει.
Πρέπει να φύγουμε από’δώ.
Μη φωνάζεις, μωρό μου. Είναι μόνο αίμα, Τόμι.
Μη φωνάζεις!
Κοίτα! Έφυγε!
Ορίστε. Έφυγε.
Είσαι καλά;
- Ποιος είσαι εσύ; - Ένας οδηγός.
Μην προσπαθήσεις να σώσεις το αγοράκι.
Κανείς δεν μπορεί να το επαναφέρει στη ζωή.
Να σε πάω κάπου;
Ναι, πήγαινέ με στο λιμάνι.
Θ’αφήσω ανοιχτό το ταξίμετρο.
Θα ξανάρθεις, έτσι;
Ναι. Το υπόσχομαι.
- Με ξέρεις; - Νιώθω ότι σε ξέρω.
Ο Γκρεγκ μιλάει πολύ για σένα.
- Πού είναι ο Γκρεγκ; - Εσύ πού λες;
Έλα, άργησες.
- Έχεις παιδί, έτσι; - Ναι.
Γιατί δεν το’φερες;
Είναι στο σχολείο.
- Είσαι σίγουρη; - Ναι.
- Είσαι καλά; - Δε νομίζω.
Τι τρέχει; Τι έγινε;
Συγγνώμη.
Δεν υπάρχει λόγος να ζητάς συγγνώμη. Τι έγινε;
Είμαι κουρασμένη.
Δεν πάμε σήμερα, αν δε θέλεις.
Θέλω να πάμε.
Είσαι σίγουρη;
- Ναι. - Ναι;
Πάμε.
Η Σάλι και ο άντρας της, ο Ντάουνι...
Η Χέδερ, φίλη της Σάλι. Θυμάσαι τον Βίκτωρ.
Σαλπάρουμε!