SUBRIP-ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΥΠΟΤΙΤΛΩΝ
ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ CorollaGr1975
Ο κόσμος είναι μια σκηνή κι οι άνθρωποι απλοί ηθοποιοί.
Κάνουν εισόδους και εξόδους...
και έχουν όλοι ένα συγκε- κριμένο ρόλο να παίξουν...
ακόμα και σε κηδεία.
Έψαχνα το δικό μου ρόλο στη ζωή.
Έχεις μία ευκαιρία. Δεν μπορείς να πας πίσω και να αλλάξεις κάτι.
Περίεργο να έρχονται τόσοι άνθρωποι να δουν έναν νεκρό.
Στις μικρές πόλεις, ο κόσμος είναι πάντα πρόθυμος για σόου...
ακόμα και σε κηδεία.
Το ξέρω από πρώτο χέρι. Εδώ μέσα έχω περάσει τη ζωή μου.
Τα πρόσωπα αλλάζουν, αλλά οι τύποι των ανθρώπων παραμένουν ίδιοι.
Άλλοι γεμάτοι θλίψη...
άλλοι παγιδευμένοι...
άλλοι με την ανάγκη να ξεφύγουν από τη μικρή αυτή πόλη.
Εκείνη τη μέρα γνώρισα τον Ρούστερ.
Ήταν η πρώτη φορά που ο Ρούστερ έβλεπε νεκρό από κοντά.
Και η πρώτη φορά που εγώ άγγιξα έναν...
Φυσικά με είχε βάλει ο Ρούστερ.
Κηδεύαμε το θείο του τον Έντι.
Είχε τον Ρούστερ σαν παιδί του.
Ήταν ένας γκάνγκστερ με φινέτσα...
όπως κι ο συνέταιρός του, ο Σπατς.
Γιε μου...
αυτό ήταν του θείου σου.
- Μην το χάσεις ποτέ. - Δε θα το χάσω.
Τι γίνεσαι; Θα περάσουμε φίνα. Είμαι ο καλύτερός σου φίλος!
Ζούσαν τη μεγάλη ζωή, με άφθονο χρήμα και εύκολες γυναίκες.
Βρομάει.
Αχ, φίλε! Οι γυναίκες! Άλλο να στα λέω, άλλο να τις βλέπεις!
Φίλε μου, άλλο να τις βλέπεις!
Είδες; Ροζ σατέν, όπως σου το'λεγα.
Χρωστάς πέντε σεντ. Πέσε.
Αυτό θα πει σέξι εσώρουχο.
Ο πατέρας μου έλεγε ότι ο Ρούστερ ήταν μπελάς.
Δεν ήθελε να παίζω μαζί του.
Αλλά ούτε και με κανέναν άλλο.
Βασικά ζούσα κλεισμένος στο σπίτι,
εκτός από τις μέρες που επισκεπτόμουν τη μητέρα μου.
Φύγε από τα σκαλιά. Έλα πάλι.
Α-Ι-Ν-Γ-Κ.
- Δεν είσαι για να παίζεις μαζί μου. - Κάνεις ζαβολιές!
Η θεία Μπελ με ανάγκαζε να προσέχω στα μαθήματα.
Πέρσιβαλ! Μην είσαι αφηρημένος, Πέρσιβαλ.
Μπροστά στα μάτια σου είναι. Σι ύφεση!
Γεια σου, μικρέ.
Σταμάτα! Ακίνητος!
Α, ναι; Έλα να με πιάσεις, μπάτσε!
Εγώ αγαπούσα το πιάνο.
Ο Ρούστερ προτιμούσε το τραγούδι και τον τζόγο.
Δοξάστε τον Κύριο!
Όλοι μου χρωστάτε.
Πέστε το παραδάκι!
Μαζέψτε τα λεφτά μου. Αν έχετε μπει στο νόημα.
Όμως η θεία Μπελ είχε τις αντιρρήσεις της.
Όχι πως του Ρούστερ τού ίδρωνε τ'αυτί. Κανέναν δεν άκουγε.
Ο πατέρας μου άρχισε να με προετοιμάζει για την οικογενειακή επιχείρηση.
Κάνε τον νεκρό να δείχνει γαλήνιος.
Εμπρός. Άντε.
Γαλήνιος.
Όχι ευτυχισμένος.
Έμαθα τη δουλειά του πατέρα μου, κι ο Ρούστερ το ίδιο.
- 75 μπουκάλια αυτό το μήνα. - Λαθραίο αλκοόλ.
- 48 δολάρια. - 4,50 δολάρια.
75 μπουκάλια, επί 62 σεντ το ένα, μας κάνουν...
46,50 δολάρια.
- Παραείναι ξύπνιος ο πιτσιρίκος. - Μπράβο, Ρούστερ.
Πώς θα φτάσω στο Μπιλόξι πριν βραδιάσει;
Έχω μια ιδέα. Να κρύψουμε εδώ τα μπουκάλια.
- Φτου! Λες να μας άκουσε; - Δεν ξέρω.
Πάμε να δούμε.
Θα'χει ξυπνήσει στις οχτώ.
Οι ζωές μας διέφεραν εντελώς.
Ένα πράγμα είχαν κοινό.
- Μέχρι τις οχτώ να την έχετε φέρει πίσω. - Το υπόσχομαι.
- Τη μουσική. - Ορίστε.
Ο Θεός είναι αναμάρτητος.
Ο βρεγμένος βροχή δε φοβάται.
Οι δίσκοι πάλιωσαν κι εγώ κι ο Ρούστερ μεγαλώσαμε.
Ωραία, τώρα είναι τέλεια.
Θέλω ένα πλατύ χαμόγελο. Ένα, δύο...
Άλλη μια φορά.
Χαμογελάστε. Τέλεια.
Φίλε, μεγάλωσε η οικογένειά σου.
Ρούστερ, σ'έχω δει να χαμογελάς καλύτερα. Ωραίοι, ε;
- Τράβα τη φωτογραφία. - Ένα, δύο...
Ο Ρούστερ έπρεπε να φροντίσει την οικογένειά του
κι εγώ τη δική μου.
10:00 π. μ. Να πάρει.
Ένα, δύο, τρία.
Δεν τελειώσατε ακόμα;
Την ημέρα δούλευα στο γραφείο τελετών.
- Βάλε καλά το γαρύφαλλο, τώρα. - Μάλιστα.
Τη νύχτα, όμως, ο Ρούστερ μού είχε βρει δουλειά πιανίστα σε τοπικό κλαμπ.
Στην Εκκλησία. Έτσι λεγόταν το μέρος.
Είχε το όνομα, αλλά όχι και τη χάρη.
- Καλά είστε απόψε; - Από σένα εξαρτάται, μωρό μου.
Δεκάρα δε δίνω.
- Θα'θελα να ήμουν το σουτιέν σου! - Τίποτα δεν αξίζει.
Κοίτα τα χέρια της πουτανίτσας!
Κράτα ένα ποτό και για μένα, Τάφι!
Μόνο εφέ, τίποτα άλλο!
Καπ, φτιάξε μου άλλο ένα ποτό!
- Αρκετά δεν έχεις πιει; - Όταν εγώ τραγουδάω, εσύ το βουλώνεις.
Έτσι μπράβο! Έτσι!
Ρενέ, πάρε τον αδερφό σου.
- Ήσυχα. - Βαρέθηκα, Ρούστερ.
Δεν ανέχομαι άλλο εμείς να καθόμαστε σπίτι
κι εσύ κάθε βράδυ να ξεσαλώνεις σ'αυτό το...
Κλείστε τ'αυτιά σας.
- πορνείο. - Ζόρα, για τελευταία φορά,
αυτό είναι μια αξιοσέβαστη επιχείρηση.
Βγάζω καλά χρήματα κι έχω ευθύνες.
Ευθύνες;
Μαλακίες.
Πότε πήγες τελευταία φορά σε αληθινή εκκλησία, Ρούστερ;
Ούτε να θυμηθείς δεν μπορείς.
- Χρειάζομαι... - Φώτιση.
- Πρέπει να περνάς χρόνο με τα παιδιά. - Έχω μια πρόταση.
Να σας πάω αύριο για ψώνια, εσένα και τα παιδιά;
- Γλύκα, έχω χρήματα! - Έχεις λίγδα στα μαλλιά σου, να πάρει!
Τράβα να τα λούσεις!
Κάτω τα χέρια από το μπουκάλι μου!
Φίλε, φωτιές βγάζει. Φωτιές.
- Μας έχεις ξετρελάνει! - Ας ήταν να το πήγαινες σωστά το κομμάτι.
Πάντα μεθυσμένη. Έπρεπε να της βάλω φωτιά στον κώλο.
Γιατί τόσα νεύρα; Καλά τα πήγατε!
Ο Μονκ δουλεύει στα παρασκήνια. Άγνωστο όμως τι κάνει,
εκτός από το να ζητά δανεικά.
Τάφι, είσαι υπέροχη!
Τρέλα το μαλλί. Δώσ'μου ένα τάλιρο, δυο σεντ...
Σπάσε, Μονκ. Ακόμα μου χρωστάς από την προηγούμενη βδομάδα.
Κοίτα να τα δώσεις!
Κι αυτός είναι ο Έις. Ο ιδιοκτήτης της Εκκλησίας.
Του άρεσε να τον λένε Σάνσαϊν Έις,
αλλά οι περισσότεροι αρκούνται στο Έις.
Να σε πάρει, Ρούστερ!
- Εκτός κι αν κάτι γυρεύουν. - Σάνσαϊν!
Άκουσέ με, μπουμπούνα!
- Από μένα, μόνο "γιατί" θα εισπράξεις. - Τι "γιατί";
Όταν σ'αρχίσω στις κλοτσιές, θα ρωτάς "γιατί".
Κουνήσου τώρα! Χρωστάς 85 δολάρια.
Ελπίζω να μην αρχίσουν πάλι να πετάνε μπουκάλια.
Για όνομα!
Πάλι άργησε ο Ρούστερ. Παίξτε κάτι, γρήγορα!
Σαν τι; Δεν έχει φτάσει καν στο κλαμπ ακόμα.
Δε με νοιάζει, έχω ένα κλαμπ γεμάτο εξαγριωμένους
και δεν υπάρχει περίπτωση να τους επιστρέψω χρήματα.
Καλά. Μπέιμπι Μπλου, δικό σου.
- Κόπανε! - Ένα, δύο, τρία, τέσσερα!
Ξαφνικά βρισκόμουν στο προσκήνιο.
Σιχαινόμουν να πέφτουν πάνω μου τα φώτα. Πάντα με ανατρίχιαζε.
Δεν πήρες τα καλά τραγούδια;
Πιο δυναμικό σε θέλουμε, γλύκα! Εδώ δεν είναι γραφείο κηδειών!
Τα χέρια σου στα πλήκτρα!
Τώρα θα κάνεις εμετό.
Κοίτα τα πλήκτρα.
Θα μου το γκρεμίσουν το μαγαζί!
Γεια σου, μπαμπάκα.
- Πορτιέρη! - Να είστε καλά παιδιά απόψε.
Και υπάκουα. Θέλετε να πάμε ψώνια;
Ναι.
- Δώστε μου ένα φιλί. - Αντίο, μπαμπά.
Σας αγαπώ.
Πώς είναι η γραβάτα μου;
- Άψογη. - Τα λέμε το πρωί.
Θα χαρώ να κάνει ντου η αστυνομία και να σας μαζέψει όλους.
- Και μην περιμένεις να σε ξελασπώσω εγώ. - Αντίο.
- Καλώς τον οικογενειάρχη. - Οικογενειάρχη;
- Νταβατζή με παπιγιόν, καλύτερα. - Άργησες, ως συνήθως.
Τα χέρια σου στο πιάνο!
Πάλι εμετό θα κάνεις;
Περίμενε. Πέρσιβαλ...
Άλλος μέσα!
Ωχ, όχι. Μη... Κορίτσια, θα τα βγάλει.
Κυρίες και κύριοι,
αγόρια και κορίτσια,
χειροκροτήστε τον εκπληκτικό Ρούστερ!
Καλησπέρα, κυρίες.
- Όμορφες κυρίες. - Ευχαριστούμε.
Ένα μόνο πράγμα να προσέξετε.
Μην αποκαλύπτετε πολλά. Αφήστε και κάτι στη φαντασία.
- Δίκιο έχεις. - Ότι πεις.
- Ναι, καλά. - Είναι κούκλος.
Είμαι σκέτη ζάχαρη, κούκλε. Γλυκός σαν μωρό.
Αηδιαστικό!
- Ευχαριστώ που με καλύψατε. - Δεν κάνει τίποτα.
- Βάλε όλη σου τη γοητεία, γλύκα. - Πολύ κούκλος!
- Μη μου μπαίνεις εμένα! - Ώρα για σόου.
- Αγελάδα! - Γερά, μπαμπά!
Ελάτε. Καλώς ορίσατε στην Εκκλησία.
Καλώς ορίσατε!
Περάστε. Πάνω στην ώρα ήρθατε, να δείτε το λεβέντη σας.
Είσαι άπαιχτος!
Ρούστερ! Ρούστερ! Ρούστερ!
Ρούστερ, έχει έρθει ο Σπατς.
- Ωραίο σόου, Ρούστερ. - Όλο χαζομάρες είστε απόψε.
Σκίζεις, κορίτσι μου!
- Έις. - Κόντεψες να μου το διαλύσεις το μαγαζί.
- Γεια σου, Ρόουζ, τέλειο φόρεμα. - Ευχαριστώ που το πρόσεξες.
Δεν πας για κανένα ποτό,
να τα πούμε λιγάκι εμείς οι άντρες;
Ασφαλώς, μπαμπά.
- Ότι μου ζητήσεις, Ρούστερ. - Νόστιμος σαν ψητά εντεράκια!
Ζωηρός όπως πάντα. Τι γίνεσαι, Σπατς;
Δεν πτοούμαι, μικρέ, δεν πτοούμαι.
Σου έχω ένα δωράκι.
Το εκτιμώ. Και θα το απολαύσω αμέσως.
Τράμπι! Στην Εκκλησία δεν τρώει κανένας πόρτα.
- Έις. - Τελικά του έμαθες να μιλάει.
Καλό αυτό. Αλλά το όνομά μου είναι Σάνσαϊν Έις.
Καλά πάει η δουλειά. Έχω εντυπωσιαστεί.
Έχουμε τα ομορφότερα κορίτσια στην περιοχή.
Πουλάμε το περισσότερο αλκοόλ νότια της γραμμής Μέισον-Ντίξον.
Έτσι δεν είναι, γλύκα;
Το τελευταίο τρίμηνο, όλα τα βράδια αυτό γίνεται.
Το μέρος πουλά σαν γκόμενα σε κονσέρβα.
Νόμιζες ότι θα έλεγα σαν ζεστό ψωμί, ε;
Μπράβο, μπράβο.
- Μπέιμπι Μπλου, τα κατάφερες πάλι. - Όχι τώρα.
Τις έδιωξες όλες μακριά.
Τη Χάνεϊ Μπαν και την Τσάινα.
Τρεις βδομάδες τούς κάνω ψηστήρι
κι εσύ πας και ξερνοβολάς μπροστά τους. Μαντάρα τα'κανες.
Δεν ξέρω, Μονκ, είναι κάπως παράξενος.
Όχι, κορίτσια, τον έχετε παρεξηγήσει.
Είναι λιγάκι εσωκεντρικός. Κλασική δικαιολογία.
- Είσαι θλιβερή περίπτωση. - Μπορεί και να'χεις δίκιο.
- Το σωστό είναι "εκκεντρικός". - Ξέρω.
Γιατί να θέλω μια τσούλα σαν αυτές;
Εσύ δε θες κάποια που να αξίζει;
Δε μιλάμε για βέρες! Να περάσουμε καλά κοιτάζουμε.
Για ένα πράγμα είμαι σίγουρος, Πέρσι.
Έχε τα καλά μαζί τους, οι γυναίκες δεν πέφτουν από τον ουρανό.
Ένα, δύο, τρία!
Αυτό είναι.
- Θεέ και Κύριε! - Θεούλη μου.
Παιδιά, δείτε τι έχουμε εδώ.
Έχετε ποτέ...
Κύριοι.
- Μάλλον είστε αυτός που ψάχνω. - Εγώ είμαι απλώς ο πιανίστας.
Έκανα 19 ώρες από Σεντ Λούις στη δεύτερη θέση
κι η Έιντζελ Ντάβενπορτ ταξιδεύει μόνο με πρώτη.
Η Έιντζελ Ντάβενπορτ;
- Είναι χαριτωμένη. - Εμένα δε μ'αρέσει.
- Η μοναδική Έιντζελ Ντάβενπορτ; - Αυτοπροσώπως, γλύκα.
Μπορώ να σας συστηθώ; Μονκ Σ. Ντιμπουά.
Το "Σ" σημαίνει Σέρμαν.
- Τι σε φέρνει στην πόλη μας, Σπατς; - Ήθελα να τα μάθετε από μένα τον ίδιο.
Παρατάω την επιχείρηση.
Έλα τώρα, φίλε. Πλάκα μας κάνεις;
Δε σας κάνω πλάκα, Έις.
Κουράστηκα. Ή τα παρατάω τώρα ή ποτέ.
Η δουλειά πάει πολύ καλά.
Μπορώ να αποσυρθώ, αφού δώσω σε όλους μερτικό.
Με το σωστό αντίτιμο.
- Κορίτσι μου, είσαι η ωραιότερη στον κόσμο. - Καλή είναι.
Να πάρει, είσαι... Είσαι αστέρι!
Σας περιμέναμε την επόμενη βδομάδα.
Τελείωσα τις εμφανίσεις στο Σεντ Λούις.
Τρεις μήνες εμφανίσεις στην πόλη αυτή θα κούραζαν την οποιαδήποτε.
Είπα λοιπόν στον ατζέντη μου, "Νέιθαν, θέλω να αλλάξω παραστάσεις".
Πρότεινε να'ρθω στο Αϊντλγουάιλντ νωρίτερα.
Είπα να δω αν το Αϊντλγουάιλντ της Τζόρτζια αξίζει τη φήμη του.
Οφείλω να ομολογήσω ότι... μέχρι τώρα δεν έχω εντυπωσιαστεί.
Είκοσι πέντε χιλιάδες;
Συν 12.500 που χρωστάς από το τελευταίο φορτίο.
Πολύ με ζορίζεις, Σπατς.
Με είκοσι πέντε χιλιάρικα αποκτάς πρόσβαση στον προμηθευτή μου
και όλη μου την πελατεία.
Αν δεν μπορέσω να βρω αγοραστή,
θα πρέπει να παραχωρήσω την επιχείρηση σε άτομο εμπιστοσύνης,
οπότε θα γίνω μέτοχος
και θα παίρνω το μερίδιό μου.
Ρούστερ, πάντα τα κατάφερνες με τους αριθμούς. Τι λες;
Ξέρεις κάτι; Ίσως έχεις δίκιο, Σπατς.
Είμαι καλός με τους αριθμούς.
- Θα το σκεφτώ. - Θα σε πάρει και θα σε σηκώσει.
Εγώ σου δίνω είκοσι πέντε χιλιάρικα.
Και θα φέρω περισσότερη πελατεία από ποτέ.
Με την άδειά σου, λοιπόν, θα σου κάνω μια πρόποση.
Στις εύκολες γυναίκες, στα εύκολα κέρδη...
και στη νέα αρχή.
Αυτά ας πάνε στο διάβολο.
Στα είκοσι πέντε χιλιάρικα.
Πού είναι αυτός ο κ. Σάνσαϊν Έις;
Η συμφωνία μας δεν ήταν για δεύτερη θέση.
Μια κυρία έχει τις απαιτήσεις της.
Εδώ ακριβώς το λέει... "πρώτη θέση".
Δε λέει τίποτα για δεύτερη.
- Τι λέει; - Πρώτη θέση.
Εδώ ακριβώς, με έντονα γράμματα. Πώς λοιπόν μού προέκυψε δεύτερη;
Να λοιπόν η Κυρία με τη Χρυσή Καρδιά.
Στις φωτογραφίες μού φαίνεται καλύτερη.
Με συγχωρείς. Σε ξέρω;
Όχι, βέβαια, αλλά αν φερθείς λίγο πιο όμορφα...
Τάφι!
Δεσποινίς Έιντζελ Ντάβενπορτ! Θεέ μου!
Άσ'τα αυτά.
Ταξίδεψα 19 ώρες από το Σεντ Λούις σ'ένα βρομερό κάθισμα δεύτερης θέσης.
Λυπάμαι βαθύτατα.
- Ο βλάκας δεν άκουσε τις εντολές μου. - Έκανα ότι...
Τώρα που φτάσατε, όμως, ο Σάνσαϊν Έις θα σας φροντίσει.
Μόλις τακτοποιήσουμε τα γραφειοκρατικά.
Τυχαίνει να έχω πάνω μου το συμβόλαιό σας.
Μη δίνετε σημασία στα ψιλά γράμματα. Λεπτομέρειες.
Υπογράψτε δίπλα στο Χ. Στυλό.
Εδώ. Ορίστε.
Εντάξει.
Τώρα που ξεμπερδέψαμε με τα νομικά, μπορείτε να έχετε ότι επιθυμείτε.
- Οτιδήποτε; - Οτιδήποτε. Πείτε το και θα γίνει.
Λευκά γαρύφαλλα!
- Ακούσατε την κυρία. - Έγινε.
- Και ατομικό καμαρίνι. - Και ατομικό καμαρίνι.
Τάφι, έλα δω. Οι υπόλοιπες, πίσω στη δουλειά.
Ακολουθήστε με, δις Ντάβενπορτ.
Κυρίες!
Τι τρέχει εδώ, που να πάρει;
Μονκ, ας το αφήσουμε για άλλη ώρα.
Πάρτε τα βρομοπράγματά σας από δω!
Ξεκουμπιστείτε κι εσείς. Τι διάβολο είν'αυτό;
Με συγχωρείτε, μετά από σας, δις Ντάβενπορτ.
- Ευχαριστώ, Μονκ. - Παρακαλώ.
- Αντίο, Μονκ. - Αντίο.
Αχ, Ρούστερ.
Μωρό μου, γιατί με κάνεις τόσο κακό κορίτσι;
Ποιος, εγώ;
Ναι, εσύ.
Άτακτο αγόρι.
Μάλλον έχω πάρει από το θείο μου τον Έντι.
Έχω αδυναμία στις ωραίες γυναίκες.
- Κι αυτό το άρωμα δε βοηθάει. - Μια στιγμή.
Άταχτο αγόρι!
Πάμε στο γκαράζ.
- Έις. Με συγχωρείς, έχω κάτι να σου... - Τι;
Μερικά πλήκτρα του πιάνου κολλάνε...
Μην το αγγίξεις το πιάνο!
Είναι αληθινή αντίκα.
Ο Τζέλι Ρολ Μόρτον ξεσήκωνε τον κόσμο μ'αυτό το πιάνο.
Αν έκανε στον Τζέλι Ρολ, σίγουρα κάνει και σ'ένα εργολάβο κηδειών.
- Θέλει απλώς λίγο κούρδισμα... - Μία κουβέντα θα σου πω.
Ο μόνος λόγος που βρέθηκες εδώ είναι επειδή ο Ρούστερ είπε...
σε παρακαλώ! Άφησε το φίλο μου τον εργολάβο κηδειών...
να έρχεται να παίζει πιάνο στο κλαμπ σου.
Αυτός είναι ο μόνος λόγος που είσαι εδώ.
Πρόσεχε λοιπόν πώς φέρεσαι!
Κόπανε!
- Δικά μου τα κορίτσια! - Γεια σου, Πέρσι!
Ηλίθιε.
Αυτό δεν το έχω ξανακούσει.
Κανείς δεν το έχει ξανακούσει.
Άρα παίζεις πιάνο
και γράφεις τραγούδια.
Παίζω μόνο λίγο, να περνά η ώρα.
Ρίγη μού φέρνει αυτό το αμάξι.
Δε θα'θελα να με βρουν νεκρό εκεί μέσα.
Έχεις χιούμορ.
- Είσαι χαριτωμένος, πιανίστα. - Ευχαριστώ.
- Δεν έχεις όνομα; - Πέρσιβαλ.
Πέρσιβαλ Τζένκινς.
Τα λέμε λοιπόν, Πέρσιβαλ Τζένκινς.
Πέρσιβαλ!
Γιατί δεν το πας το τσουλί στο γραφείο τελετών;
Μπορεί και να σου κάτσει!
Να σε ρωτήσω κάτι;
Μωρό μου.
Γιατί όλοι οι καλοί είναι πιασμένοι;
Αμάν! Να πάρει!
- Ο χοντρός. Πάρε αυτό. - Πού πας;
- Προσεκτικά, Σπατς. - Ναι.
Πάρε το εσώρουχό μου.
Έχω πολλά μεγάλα σχέδια, μιλιούνια!
Μόνο έτσι μπορεί ένας μαύρος να επιβιώσει τη σήμερον ημέρα.
Η μαμά μου έλεγε, όχι η βιολογική μου μαμά, αλλά...
- Τι γυρεύεις εσύ εδώ; - Τελείωνα με το ταμείο
για να έχουμε απόψε λίγες όμορφες ώρες για τα δυο μας, μπαμπάκα.
Ταμείο.
Μάλιστα.
Άκουσέ με. Εσύ πήγαινε πάνω και κράτα μου ζεστό το στρώμα.
Πάρε κι αυτό μαζί.
Δεν ήξερα ότι θα έφερνες παρέα.
Τα λέμε αργότερα, παιδιά.
Θεέ και Κύριε.
Γκόμενες και χρήμα.
Αν ο Θεός έφτιαξε κάτι καλύτερο, το κράτησε για πάρτη του.
Έτσι ακριβώς.
Την περίμενα αυτή τη μέρα, Σπατς.
Δεν περίμενα να'ρθει τόσο γρήγορα, αλλά δε θα σ'αφήσω να με αποθαρρύνεις.
Ένας μεγάλος άντρας πρέπει να έχει μεγάλα σχέδια
κι αυτό είναι το μεγάλο μου σχέδιο.
Σε ένα χρόνο από τώρα, θα μπορώ να θέσω υποψηφιότητα για δήμαρχος.
Θα μπορέσω, που να με πάρει!
Όπως το βλέπω εγώ...
τώρα εσύ δουλεύεις για μένα.
Πάρε τα βρομόχερά σου από πάνω μου...
Ήρεμα, μικρέ, δε σου'κανε τίποτα.
- Δε θα το ξαναπώ. - Τι πρόβλημα έχεις;
Στον Σάνσαϊν Έις μιλάς, να προσέχεις πώς φέρεσαι.
Όπως κι αν σε λένε, γραμμένο σ'έχω.
Ποτέ δε θα δουλέψω για έναν λιγδιάρη, χοντρό, πουτανιάρη απατεώνα όπως εσύ.
Τώρα άντε και...
Σπατς! Σπατς!
Σε σέβομαι και δεν πιστεύω στη βία,
αλλά αυτόν τον μπάσταρδο θα τον χαρακώσω.
- Κάτω το όπλο σου. - Φύλαξέ το, Τράμπι.
- Φύλαξέ το, Τράμπι. Κι εσύ, Έις. - Μην ανησυχείς, Σπατς.
Ο Σάνσαϊν Έις δεν πρόκειται να χαρακώσει κανέναν.
- Τρέμει σαν γκομενίτσα. - Φύλαξέ το.
Έχουμε δουλειά.
- Μικρέ, μην ξεχνάς τη θέση σου. - Βάλε μυαλό στο μπάσταρδο.
Μ'άκουσες, Τράμπι;
- Ναι, σ'άκουσα. - Τα'χεις παίξει;
Το πρόβλημα είναι ότι σε ακούω και σε υπακούω έξι χρόνια τώρα.
Έξι δύσκολα χρόνια που εγώ σπάω το κεφάλι μου
για να τη βγάζεις εσύ καθαρή
και για να πλουτίσει αυτό το σίχαμα;
Φύλαξε το όπλο σου τώρα αμέσως, Τράμπι.
Τι; Δίνεις αξία σ' αυτό το γουρούνι;
- Έχεις ξεμωραθεί τελείως. - Στον Σπατς μιλάς!
Μικρέ, θα σε βάλω στη θέση σου, γιατί το'χεις χάσει το μυαλουδάκι σου.
- Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει. - Έτσι μπράβο.
Πολύ καιρό σε πρόσεχα, Σπατς,
και μου έμαθες ότι, όταν παρουσιάζεται μια ευκαιρία...
ο έξυπνος άνθρωπος τη γραπώνει.
Σπατς! Σπατς!
Αυτή ήταν μια πολύ καλή συμβουλή.
- Τράμπι... - Και το άλλο που μου είχες πει;
Πώς το'χες πει; Κάτι σαν "ποτέ μην"...
- Θα αφήσω κάτω το μαχαίρι, Τράμπι. - Θα το βουλώσεις επιτέλους;
- Τράμπι, μη... - "Ποτέ μην"...
- Θα αφήσω κάτω το μαχαίρι. - Α, θυμήθηκα.
Ποτέ μη βγάζεις μαχαίρι, όταν μιλάνε τα όπλα.
Ένας βλάκας και τα λεφτά του.
Αυτό ήταν το μεγάλο σου σχέδιο, ε; Η Έιντζελ Ντάβενπορτ, μια τραγουδίστρια;
Χοντρούλη!
Πού είναι τα λεφτά;
Για να δούμε.
Άντε πηδήξου, Τράμπι.
Να πάρει!
Καλημέρα.
Όχι, μη! Μη!
- Γιατί με βαράς; - Γιατί ξενύχτησες έξω.
- Η νύχτα είναι του διαβόλου. - Αμάν.
- Πέρασα δύσκολη νύχτα. - Και τώρα ξημέρωσε Σάββατο.
Είχες πει ότι θα μας κατέβαζες στην πόλη. Κι αυτό ακριβώς θα κάνεις.
Σήκωσε τον ψεύτη, γκομενιάρη κώλο σου από το κρεβάτι και πάμε.
Δεν πάω πουθενά.
ΣΑΒΒΑΤΟ 13 ΙΟΥΝΙΟΥ ΓΚΟΣΠΕΛ ΜΕ ΤΗ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΑΓ. ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
ΔΥΟ ΓΚΑΝΓΚΣΤΕΡ ΝΕΚΡΟΙ
- Μάλλον δεν τα βρήκαν στα λεφτά. - Πιθανότατα.
ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΥΠΟΚΟΣΜΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΑΝ ΣΕ ΓΚΑΡΑΖ
- Προχώρα πιο γρήγορα. - Μα τι ωραίες κυρίες!
Δεν έχεις καθαρίσει ακόμα.
Να σε βοηθήσω, φίλε μου.
- Τράμπι, τι γυρεύεις εδώ; - Περαστικός.
Σε πρόσεξα να κάνεις την τσάρκα σου με την οικογένεια.
Θα ήταν αγένεια να μη χαιρετήσω.
Τι θες από μένα;
Χθες βράδυ ο γέρο-Σπατς κι ο Έις τα τσούγκρισαν άσχημα.
Τραγικό.
Όπως το'χω στο μυαλό μου, μάλλον εσύ θα αναλάβεις την Εκκλησία,
αφού ήσουν το τσιράκι του Έις.
Αφού λοιπόν κληρονομείς το κλαμπ, κληρονομείς και το χρέος του.
- Και λοιπόν; - Ο Έις χρωστούσε στον Σπατς ένα μηνιάτικο.
- Επομένως τώρα μου χρωστάς 1.250 δολάρια. - Ποιος είπε ότι εσύ κάνεις κουμάντο;
Ποιος θα πει ότι δεν κάνω;
- Ξύπνιος είσαι, έχεις πολλά να χάσεις. - Πιαστείτε απ'το χεράκι.
Καλό απόγευμα, Ζόρα. Ωραίο καπέλο.
Αυτά είναι 150 δολάρια.
Μόνο αυτά έχω.
1100 δολάρια ακόμα.
Επί τη ευκαιρία, το ουίσκι πήρε αύξηση. 62 δολάριατο μπουκάλι.
62 δολάρια το μπουκάλι; Διπλή τιμή!
Πληθωρισμός.
Δεν τα μαθαίνεις; Ζόρικοι καιροί, παντού.
Λοιπόν...
Μην περιμένεις να σε πληρώσω.
Περίεργο.
Καθίστε ήσυχα.
Το βρήκα τυχαία χθες βράδυ.
Έχεις δει τη Ρόουζ τελευταία;
Μη σου μπαίνουν τίποτα ιδέες.
Τι ήταν αυτό;
Χθες βράδυ σκότωσαν τον Σπατς. Κι αυτόν και τον Έις.
Θεέ μου! Τι σκοπεύεις να κάνεις;
Σταμάτα εδώ. Έχω μια δουλειά.
Περίμενε, Ρούστερ.
Θυμάσαι πώς ήμασταν στην αρχή; Εσύ κι εγώ;
Πριν παντρευτούμε;
Με είχες πάει στο περιβόλι με τις ροδακινιές.
Είχαμε πει ότι θα φτιάχναμε δικό μας,
θα φυτεύαμε ροδακινιές και θα κάναμε παιδιά.
Σκέψου τι κάνεις - είσαι πολύ έξυπνος.
Μπορείς να βγάλεις χρήματα με οποιαδήποτε δουλειά.
Μπορούμε να πάρουμε τα παιδιά και να φύγουμε, να κάνουμε μια νέα αρχή.
Θέλω να μου δείξεις εμπιστοσύνη.
Μόνο μέχρι να στρώσει η κατάσταση, αυτό σου ζητάω.
Να προσέχεις.
Όλα θα πάνε καλά.
Πέρσιβαλ! Πέρσιβαλ!
Σταμάτα να καταχτυπάς το πιάνο, κατέβα κάτω.
Πέρσιβαλ. Πέρσιβαλ!
Έχουμε δύο πτώματα.
Άντε, έχουμε πολλή δουλειά σήμερα.
Καλό απόγευμα, παιδιά.
Ο κ. Χοντρός.
Τελικά τα κακάρωσε.
Σου τη φέρανε για τα καλά.
Δεν αστειεύονταν, ε;
Όχι πως δεν τα'χεις δουλέψει.
Δεν έπρεπε να με ταπεινώνεις.
Εγώ είμαι, ο κόπανος από το γραφείο κηδειών.
Ξέρεις όμως τι σημαίνει αυτό;
Ότι...
πριν αφήσεις τον κόσμο, θα περάσεις από τα χέρια μου.
Τώρα ποιος είναι ο κόπανος;
Τι; Θα'πρεπε να σου πλύνω το στόμα με σαπούνι.
Το ξέρει η μάνα σου ότι έχεις τέτοιο βρομόστομα; Δεν το νομίζω.
Και μάλλον δεν έχει πια σημασία.
Μπορείς όμως να μου πεις πώς διάβολο
θα χωρέσω τόσο κώλο στο φέρετρο;
- Είναι ώρα για παιχνίδια, νομίζεις; - Όχι.
Πρέπει να μάθεις να σέβεσαι πιο πολύ τους νεκρούς,
να παίρνεις πιο σοβαρά τη δουλειά σου.
Πού είναι η περηφάνια σου;
Η περηφάνια σου είναι στη δουλειά σου.
- Ζητάω συγγνώμη. - Δε θέλω τις συγνώμες σου.
Απλώς κάνε τη δουλειά σου. Τακτοποίησε τον άνθρωπο.
Σταμάτα τα παιχνίδια. Η δουλειά είναι δουλειά.
Κόπανε!
ΑΠΟ ΤΟ 1833 ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΕΛΕΤΩΝ ΤΖΕΝΚΙΝΣ
Ρόουζ;
Ρόουζ!
- Ρόουζ, εγώ είμαι, ο Ρούστερ. - Το βλέπω.
- Τι θες εδώ; - Άσ'το κάτω αυτό.
Δεν αφήνω τίποτα κάτω.
- Πας να με σκοτώσεις; - Όχι, διάβολε.
Άφησε κάτω το τηγάνι, που να πάρει.
Εγώ είμαι. Ο Ρούστερ, μωρό μου.
Γεια σου, πιανίστα.
Γεια.
Ώστε είναι αλήθεια ότι δουλεύεις με πεθαμένους.
Εμένα θα μου σηκωνόταν η τρίχα.
Με τον καιρό το συνηθίζεις. Τώρα δε με χαλάει πια.
- Πώς από δω; - Ας πούμε...
Κάνω μια μικρή έρευνα.
Κυκλοφορεί η φήμη ότι χθες βράδυ καθάρισαν τον Σάνσαϊν Έις.
Τα'μαθες, ε;
- Τι με κοιτάς έτσι; - Αποκλείεται να σκότωσαν ο ένας τον άλλο.
Αφού είμαι η μόνη μάρτυρας ότι ο Τράμπι ήταν στο καταραμένο γκαράζ,
γρήγορα θα κυνηγήσει κι εμένα.
Την κοπανάω και δε θα με σταματήσεις εσύ.
Δεν το σκόπευα. Ήρθα να σε αποχαιρετήσω.
Να σε πάρει, Ρούστερ. Μόλις μπλέξω στα ζόρικα,
εσύ με φτύνεις και με παρατάς έτσι;
Τώρα όλα θα αλλάξουν.
Τώρα όλα πρέπει να αλλάξουν.
Το ξέρεις ότι πρέπει.
Μόνο η τύχη μου πρέπει ν'αλλάξει.
Λοιπόν...
εδώ τον έχετε;
Εντάξει, εντάξει. Σκέπασέ τον.
Σαν την τύχη μου. Κοκαλωμένος κι αυτός.
Τι θα κάνω τώρα;
Έχω κολλήσει σ'αυτό το χωριό και θέλω 107 δολάρια για το εισιτήριο επιστροφής.
Μου χρωστάς 107 δολάρια, χοντρέ!
Έψαξες στις τσέπες του;
Δεν πρόκειται να φύγεις, χωρίς να μου πληρώσεις το νοίκι!
Μην του μιλάς έτσι, παλιόγρια!
Ρόουζ, λυπάμαι πολύ για όλα.
Μην το λες αυτό. Ποτέ μη μου το ξαναπείς.
Μάλλον στον Ρούστερ θα πρέπει να μιλήσεις.
Λογικά αυτός θα αναλάβει το κλαμπ και...
μπορεί να έχει κάτι για σένα.
Ευχαριστώ για τη βοήθειά σου.
Τα λέμε.
Πέρσιβαλ.
Για δες.
Τι συνέβη;
Ακολούθησα τον Ρούστερ
μέχρι εκείνο το σημείο στην...
Έλα.
Έλα, Σάνι, ρίχ'το.
- οδό Μπέικερ. - Μπέικερ;
- Στο σπίτι της Ρόουζ. - Στο σπίτι της Ρόουζ!
Σας το'χα πει ότι ο βλάκας θα μας οδηγούσε σ'αυτή.
- Πράγματι, Τράμπι. - Και;
Και μετά...
εκείνη μπήκε σ'ένα ταξί
με διάφορα...
- Έλα, ρίχ'το. - Μπαγκάζια και τέτοια.
- Πού διάβολο πήγε; - Δεν ξέρω πού πήγε,
αλλά ακολούθησα τον Ρούστερ μέχρι εδώ.
Κουκούτσι μυαλό δεν έχεις.
Θυμάμαι να σου λέω συγκεκριμένα
- να ακολουθήσεις τη Ρόουζ. - Τη Ρόουζ.
Όχι τον Ρούστερ. Τι θα κάνω τώρα μ'εσένα;
Να δω το όπλο σου, Σάνι.
Άντε, εμπρός.
Έλα, Σάνι, δώσ'του το όπλο.
Σ'ευχαριστώ. Μου είπε κάποτε ο Σπατς...
ότι, σε κάθε σχέση,
το άτομο που ενδιαφέρεται λιγότερο για τη σχέση αυτή
θα έχει το πάνω χέρι.
Κι αυτό γιατί δε θα δεχτεί συμβιβασμούς.
- Βλέπεις, Σάνι... - Κανένα συμβιβασμό.
Σ'αυτήν εδώ τη σχέση...
δε δέχομαι συμβιβασμούς.
- Δέξου το σαν άντρας. - Μείνε ακίνητος.
Δέξου το σαν άντρας, Σάνι, άντε. Τον έχεις εκνευρίσει.
Ο κόσμος είναι μια σκηνή
κι οι άνθρωποι απλοί ηθοποιοί.
Κάνουν εισόδους και εξόδους και έχουν όλοι
ένα συγκεκριμένο ρόλο να παίξουν...
ακόμα και σε κηδεία.
Σε μερικές περιπτώσεις τελειώνει το συμβόλαιο ενός ηθοποιού.
Τότε πρέπει να βρεθεί αντικαταστάτης και να παίξει το ρόλο του,
είτε είναι έτοιμος, είτε όχι.
Λυπάμαι γι'αυτό που συνέβη στον Σπατς, φίλε.
Σίγουρα θα μου λείψει.
Ναι, κι εμένα το ίδιο.
Τώρα πρέπει να διευθύνω το κλαμπ,
να τους πληρώνω όλους και να τραγουδάω κιόλας.
- Θα τα βγάλεις πέρα. Όπως πάντα. - Αν δε με σκοτώσουν πρώτα.
- Η Ζόρα θα με παρατήσει, χωρίς πλάκα. - Πάντα τα ίδια λέει. Δεν πάει πουθενά.
Ο Τράμπι αυξάνει την τιμή του ουίσκι. Κρατά όλο το κέρδος.
Εγώ δε βγάζω φράγκο.
Όχι, ευχαριστώ.
Κι αν παρακάμψεις τον Τράμπι;
Όπως λες κι εσύ, αν δεν μπορείς να βρεις διέξοδο, φτιάξε τη δική σου.
- Θέλω μια χάρη. - Πες μου.
Πρέπει να δανειστώ τη νεκροφόρα.
Μέχρι τις οχτώ να την έχεις φέρει πίσω.
Ο Θεός είναι αναμάρτητος.
Ο βρεγμένος βροχή δε φοβάται.
Τα λέμε πίσω στην αίθουσα.
Δεν είναι πουτάνα η ζωή;
Πώς τα πας, Ρούστερ;
- Δεν πτοούμαι, δεν πτοούμαι. - Αυτό έλεγε κι ο Σπατς.
Θα σου δώσω πίστωση, αλλά αργότερα θα με πληρώσεις.
Και θα πρέπει να μείνει μυστικό.
- Αν το πάρει πρέφα ο Τράμπι... - Δε θα το μάθει.
Δώσ'μου μόνο λίγο χρόνο.
- Να πάρει. Μια στιγμή. - Σου το'πα να μην τον εμπιστεύεσαι.
- Εντάξει. - Τι κάνεις εκεί, Καπ;
Στην επόμενη φορά καίγεσαι, Καπ.
Τι είναι εδώ, παιδική χαρά; Τσακιστείτε έξω.
Συγγνώμη, Ρούστερ!
- Θα σου κόψω τον κώλο! - Μη, περίμενε!
Άσ'τη κάτω, αδερφέ!
Μπορούμε να τα βρούμε, εντάξει;
- Και τη δική σου δουλειά θα κάνω; - Όχι, το ελέγχω...
Γαμώτο!
Το ξέρω ότι πας να την κοπανήσεις, χωρίς να πληρώσεις!
Πιάστε το το καθίκι! Πιάστε τον!
- Πιάστε τον! - Έλα δω!
Έχουμε πάρτι εδώ! Του δίνουμε και καταλαβαίνει!
Κυρίες και κύριοι, ο Ρούστερ!
- Τι ποντάρετε; Τι ποντάρεις, Σάνι; - Πατάς πάνω τους.
Πόνταρε, τραυλό καθαρματάκι.
- Δώσ'μου τα λεφτά μου! - Μου τα πήρες όλα!
Πίθηκε!
Γεια σου, Ρου. Δε φαίνεσαι πολύ καλά.
- Αυτό ήρθες να μου πεις; - Ήθελα να...
Ήθελα να δανειστώ κανένα ψιλό.
Χρωστούσα στον Έις 85 δολάρια...
αλλά, τώρα που πέθανε,…
σβήστηκε το χρέος!
Πετάω από τη χαρά μου που τα τίναξε!
Είμαι ελεύθερος! Ελεύθερος, μωρό μου, το ξέρω!
Το χρέος δε σβήστηκε.
Εδώ είναι, στα βιβλία. Έχεις μια βδομάδα για να με ξεχρεώσεις.
- Για να δω. - Μακριά από το γραφείο μου.
Άρα θέλω και τα δικά μου και εκείνα που χρωστούσες στον Έις.
Δε θα το ξεχάσω, δε θα το ξεχάσω.
Για πού το'βαλες με το ουίσκι;
Ένα λεπτό μόνο, επιστρέφω.
- Δε βλέπω πού είναι το πρόβλημα. - Γιατί δε με κερνάς πρώτα ένα ποτό;
Η απάντηση είναι "όχι", μην κουράζεσαι.
Με συγχωρείς.
Μπορώ να σου μιλήσω;
Ευχαριστώ.
Μπορεί να το ξέρεις, μπορεί και όχι,
αλλά με τον Έις είχαμε συμβόλαιο.
Αν του ρίξεις μια ματιά,
θα δεις ότι προβλέπει εισιτήριο πρώτης θέσης για τον επόμενο προορισμό μου,
το Σεντ Λούις, στο Μισούρι.
Καθώς, όπως βλέπω, εσύ διευθύνεις τώρα,
έχεις και την ευθύνη της τήρησης του συμβολαίου.
Δεν έχει σημασία που ο Έις έχει πεθάνει.
- Το λέει εκεί, στα ψιλά γράμματα. - Να το δω.
Είναι μία σύμβαση που δημιουργεί νομικές υποχρεώσεις και για τα δύο μέρη.
Ξέρεις κάτι; Δίκιο έχεις.
Σε υποχρεώνει να τραγουδήσεις κι είναι η πρώτη σου εβδομάδα.
- Με θες ακόμα για τραγουδίστρια; - Δεν έχω επιλογή.
Το λέει εδώ, πάνω-πάνω.
Η καλλιτέχνιδα θα απασχοληθεί για περίοδο τεσσάρων εβδομάδων.
Με ψιλά γράμματα.
Όπως παρατήρησες, αυτή είναι μια νομική υποχρέωση.
Φυσικά, θα μου πάρει λίγο χρόνο να προετοιμαστώ.
- Ξεκινάς αύριο βράδυ. - Αύριο;
Αύριο βράδυ, βγαίνεις στη σκηνή. 9:00 ακριβώς.
- Θέλω μια βδομάδα για πρόβες... - Μια χαρά φαίνεσαι.
- Αύριο βράδυ στις 9:00. - Δεν είμαι έτοιμη!
Σίγουρη επιτυχία.
Όχι, όχι, σε ρώτησα
αν ο Τζ. Γ. συνδέεται με τους ανθρώπους του Καπόνε στο Σικάγο.
Έτσι φαίνεται.
- Αυτή η μουσική μού τη δίνει. - Πέρσι τζούνιορ!
- Τι είναι αυτά που παίζεις; - Δουλεύω κάτι καινούριο.
Μαλακία φαίνεται.
Λες το κοινό να το εκτιμήσει;
- Ο Ρούστερ μού είπε να παίζω ότι θέλω. - Σκασίλα μου τι λέει ο Ρούστερ.
Τι λέει ο Ρούστερ!
- Θα παίζεις αυτά που αρέσουν σ'εμένα. - Δηλαδή;
- Αυτό πάντως δε μου αρέσει. - Με συγχωρείτε!
Σε κανένα δεν αρέσει.
Δεν μπορεί ο καλλιτέχνης να'χει ελευθερία;
Παρακαλώ;
Καλύτερα έτσι.
Σύμφωνοι.
Ευχαριστώ.
Να με συγχωρέσεις, μαέστρο.
- Γεια σου, Έιντζελ. - Γεια, Πέρσιβαλ.
- Πώς πάει; - Αύριο ξεκινάω.
- Υπέροχα. - Υπέροχα;
- Δεν έχω κάνει πρόβες. - Δεν πειράζει. Θα σε βοηθήσω εγώ.
Έχω ένα σπουδαίο τραγούδι για σένα. Σου ταιριάζει τέλεια. Άκουσέ το.
Δεν έχω βρει ακόμα τον τίτλο, αλλά...
Νομίζω ότι σου ταιριάζει.
Πάμε.
Το έχεις.
Έτσι.
Ναι!
Τι συμβαίνει;
Ξέρεις, Πέρσιβαλ,
έχεις πραγματικό ταλέντο.
Δεν ξέρω γιατί το χαραμίζεις σε μια ηλίθια μικρή πόλη σαν το Αϊντλγουάιλντ.
Δε θες να δεις τα φώτα της μεγαλούπολης;
Το Χάρλεμ σφύζει από ζωή
κι εσύ εδώ αφήνεις τον καιρό να γλιστράει.
Περιμένω τηλεγράφημα από το Σικάγο
και μετά θα κάνω ένα πέρασμα από Νέα Υόρκη. Θα γυρίσω τον κόσμο.
Κι εσύ;
Τι δουλειά έχεις εσύ με τα πτώματα;
Αυτή είναι η θεία μου.
Ο θείος Τζορτζ.
Αυτή ποια είναι;
Η μητέρα μου.
Όμορφη είναι.
- Ήταν πολύ νέα. - Ήταν τραγουδίστρια.
Πέθανε όταν ήμουν τεσσάρων.
Ο πατέρας μου την έντυσε για την κηδεία.
Του πήρε 14 ώρες να τη χτενίσει και να τη μακιγιάρει.
Έφερε βερνίκι από το Σεντ Λούις για τα νύχια της.
Έδωσε ότι είχε και δεν είχε...
για το φόρεμα και το φέρετρό της.
Εγώ πώς λες να φαινόμουν πάνω στο τραπέζι σας;
- Έλα, πες μου. - Δεν ξέρω.
Δε θα χρειαζόσουν και πολλά.
Ναι;
Είσαι όμορφη.
Αλήθεια το πιστεύεις;
Ίσως ότι πιο όμορφο έχω δει στο Αϊντλγουάιλντ.
Εσύ βέβαια δεν είσαι από το Αϊντλγουάιλντ.
Δε σου έχω πει να μη φέρνεις ξένους στο σπίτι;
Είναι δικό μου σπίτι!
- Δώσ'μου το άλμπουμ! - Απλώς της έδειχνα...
Δε με νοιάζει. Αυτό το φέρσιμο κράτα το για το κλαμπ.
- Κύριε Τζένκινς... - Πάρε αυτή την τσούλα από δω.
Βγάλ'την έξω. Αμέσως!
Βγάλ'την έξω.
Λέω να πηγαίνω.
Με συγχωρείτε.
Τι έχεις πάθει, Πέρσιβαλ; Και τη φέρνεις μάλιστα εδώ μέσα;
Τα λέμε απόψε. Εννέα η ώρα.
- Ώρα για σόου! - Εντάξει.
Άντε, κορίτσι μου, άργησες.
- Είμαι άρρωστη. - Άρρωστη; Μη χέσω.
- Κλείσε το τηλέφωνο. - Αντίο.
- Θα της μιλήσω εγώ. - Πείσε τη να βγει αμέσως.
Έιντζελ; Άνοιξε, εγώ είμαι.
- Τι στο καλό τρέχει; - Έιντζελ!
Μπαίνω μέσα. Έχουμε συμβόλαιο. Το θυμάσαι;
ΔΙΣ ΕΪΝΤΖΕΛ ΝΤΑΒΕΝΠΟΡΤ
- Γεια. - Νέιθαν,
πες τους ότι, αν δε μου φέρουν λευκά γαρύφαλλα,
στη σκηνή δεν ανεβαίνω.
- Δις Ντάβενπορτ; - Ασφαλώς, Έιντζελ.
Σου έστειλαν εισιτήριο - δεύτερη θέση.
Δεύτερη; Μια κυρία έχει απαιτήσεις.
Έχω δουλέψει πολύ σκληρά για πισωγυρίσματα.
Θα το κανονίσεις λοιπόν, Νέιθαν, έτσι; Εγώ δεν έχω χρόνο...
- Με συγχωρείτε. - Ποια είσαι εσύ, κοπέλα μου;
- Είμαι... - Δε σ'ακούω.
- Δεσποινίς Ντάβενπορτ... - Γρήγορα, παιδί μου.
Είμαι μεγάλη σας θαυμάστρια. Βλέπετε, είμαι κι εγώ...
Νέιθαν, δε σου είπα να κρατάς μακριά μου τους άσχετους;
Διώξε το βυζανιάρικο, αλλιώς ο χοντρός σου κώλος θα γίνει μαύρος.
- Τώρα αμέσως! - Δεν είμαι τόσο χοντρός.
Τσακίσου φύγε, πριν με διώξουν εξαιτίας σου.
- Νέιθαν! - Έρχομαι, Έιντζελ.
Είμαι κι εγώ τραγουδίστρια.
- Έιντζελ! - Θέλουν πίσω τα λεφτά τους.
- Άνοιξε, εγώ είμαι. - Δεκάρα δεν παίρνουν.
- Ανοιχτά είναι. - Φέρε έξω το κορίτσι σου.
Έλα. Θα τα πας υπέροχα.
Πέρσιβαλ, δεν είμαι υπέροχη.
Υπάρχει κάτι που πρέπει να μάθεις. Δεν είμαι...
Από την πρώτη κιόλας φορά που σε είδα,
μπήκες εδώ μέσα και έλαμψε το κλαμπ,
όπως θα λάμψεις και απόψε πάνω στη σκηνή.
Έλα.
Μπορείς να τα καταφέρεις.
Άντε, ντε!
Παιδαρέλι!
- Άντε, κοπέλα μου, τραγούδα. - Κοίτα χάλια! Τρέμεις!
Δεν είναι τραγούδι αυτό, τελείως ψόφιο. Είσαι ψοφίμι, κορίτσι μου!
Και το φόρεμά σου βγάζει μάτι!
Κατέβα από τη σκηνή!
Κατέβα!
Δεν πα'να ψοφήσεις!
Τώρα είναι που με κάνει κομμάτια.
Πάντα σωστά τα λες, αφεντικό. Κομμάτια σού κάνει την καρδιά.
Δεν είσαι εσύ για το Αϊντλγουάιλντ.
Δεν πιάνεις μία!
Έιντζελ, μην κοιτάς αυτούς, εμένα κοίτα.
Μην τους δίνεις σημασία. Μόνο εγώ κι εσύ, κανένας άλλος.
Τραγούδα για μένα.
- Τράβα από κει που ήρθες! - Ένα, δύο, τρία...
Ωχ, όχι πάλι! Για όνομα!
Να τη πάλι, να τη πάλι.
- Είναι απαραίτητο να την ξανακούσουμε; - Ζορίζεται να βγάλει φωνή.
Πόσες φορές θα πει τον ίδιο στίχο;
Καλά το πας.
Ωραία, έτσι μπράβο.
Ναι, αυτό είναι.
Μπράβο, κορίτσι μου!
- Έτσι, ωραία. - Τελικά κάτι έχει μέσα της.
Έλα μπράβο!
- Αυτό είναι. - Γερά, Έιντζελ!
Έλα, δώσ'του!
ΕΪΝΤΖΕΛ ΝΤΑΒΕΝΠΟΡΤ ΖΩΝΤΑΝΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ!
ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΕΞΑΝΤΛΗΘΗΚΑΝ!
ΜΟΝΟ ΘΕΣΕΙΣ ΟΡΘΙΩΝ
Πάρε να αγοράσεις κοστούμι. Συνέχισε έτσι, κοπέλα μου!
ΕΚΚΛΗΣΙΑ - ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ
1.100 δολάρια.
Και κάτι ψιλά.
- Αισθάνομαι γενναιόδωρος. - Μεγάλα κέρδη.
Ειδικά έχοντας υπόψη ότι δεν έχεις αγοράσει πολύ ουίσκι.
Τουλάχιστον όχι από μένα.
- Είχαμε συμφωνήσει στα 1.250. - Συν 25 χιλιάρικα.
25 χιλιάρικα;
- Πας να με ξεζουμίσεις; - Να σε ξεζουμίσω;
Αν θυμάσαι, την άτυχη βραδιά του θανάτου τους,
ο γέρο-Σπατς είχε κάνει με τον Έις μια συμφωνία...
- για 25 χιλιάρικα. - Αυτό αφορούσε τον Έις. Εγώ ξεχρέωσα.
Θα ξεχρεώσεις, όταν το πω εγώ.
Μέχρι τώρα δεν το έχω πει, έτσι;
Αφού κληρονόμησες το κλαμπ, κληρονόμησες και το χρέος του.
Αυτό θα πρέπει να το κοιτάξουμε.
Έτσι δεν είναι;
- Τηλεγράφημα. - Σάλι Μπι Σέλι;
Εσύ είσαι;
Ξέρει καμιά τη Σάλι Μπι Σέλι;
Ξέρει καμιά τη Σάλι Μπι Σέλι; Ξέρετε τη Σάλι Μπι Σέλι;
- Κορίτσια, ξέρετε τη Σάλι Μπι Σέλι; - Βγες έξω.
Ξέρετε ποια είναι η Σάλι Μπι Σέλι;
- Ξέρει καμιά τη Σάλι Μπι Σέλι; - Δεν έχουμε Σέλι εδώ.
Ξέρετε κάποια Σάλι Μπι Σέλι;
Ξέρει καμιά τη Σάλι Μπι Σέλι;
- Την ξέρετε; - Μονκ, Μονκ.
- Μάλιστα. - Ποια ψάχνεις;
- Έχω τηλεγράφημα για τη Σάλι Μπι Σέλι. - Θα της το δώσω εγώ.
Σ'ευχαριστώ, Μονκ.
Εγώ ευχαριστώ, δις Ντάβενπορτ.
- Τι πρέπει να κάνω τώρα; - Τώρα τι κάνουμε;
Ξεβιδώνεις το φλασκί, ναι, έτσι.
Ωραία, τώρα το σηκώνεις...
Έτσι μπράβο, ας πιούμε κι ας το ρίξουμε έξω.
- Ευχαριστώ πολύ. - Ήδη νιώθεις καλύτερα. Σε προσέχω εγώ.
Έλα τώρα! Σε παρακαλώ! Εγώ σε φροντίζω!
Πέρσιβαλ!
- Την πήρα! Την πήρα! - Ποια; Ποια;
Τη δουλειά στο Σικάγο! Με θέλουν στο Σικάγο!
- Περίφημα! - Φεύγω σε δυο μέρες!
Έχω να ετοιμάσω βαλίτσες, τη μουσική μου...
- Έξοχα. - Χαίρεσαι για μένα;
- Ασφαλώς. - Πρέπει να το γιορτάσουμε.
Ξέρεις, είναι αργά.
Θα προτιμούσα να... να πάω σπίτι.
- Έλα, Ρούστερ. - Σ'έπιασα!
Προσπαθείς να φύγεις χωρίς εμάς;
- Είμαι κουρασμένος. - Να'τος, όπως τα'λεγες.
Πρέπει να πάω από δω.
Δώστε μου πρώτα ένα δείγμα.
Κάτω τα βρομόχερά σας από τον άντρα μου.
Κυρίες, κάνατε όλες μια καλή πράξη
και σύντομα ο Κύριος θα σας την ξεπληρώσει.
Συγχωρήστε με, έχω να δω τη γυναίκα μου.
Γιατί πέφτω συνεχώς στο ίδιο λούκι;
Ζόρα, δεν ήταν αυτό που νομίζεις.
Πρέπει να με περνάς για μεγάλο κορόιδο.
Βαρέθηκα πια.
Τυχερές είστε που δεν ήρθα να σας σπάσω τα μούτρα.
- Πατσαβούρι! - Έλα, γλυκέ μου, πάμε να φύγουμε.
Έχεις κανένα τσιγαριλίκι;
Ξέρω ότι είδατε τι συνέβη.
- Αυτό που θες... - Είδατε;
- Γεια σου, Πέρσιβαλ. - Γεια σου.
Δεν κατάλαβα πώς πέρασε η ώρα.
Χαίρεσαι που ήρθες;
Ναι.
Έχεις πολλούς δίσκους.
Μαζεύω από τότε που ήμουν οχτώ. Ο Ρούστερ με βοήθησε να ξεκινήσω.
- Αυτόν τον λατρεύω. - Του Καμπ Καλ; Απ'τους αγαπημένους μου.
Αυτός κι αν είναι μάγκας. Πάντα με μαλλί ανακατεμένο.
Και τα πιο κομψά κοστούμια.
Κάποια μέρα θα παίξω μαζί του.
ΕΪΝΤΖΕΛ ΝΤΑΒΕΝΠΟΡΤ
Το ήξερες!
Το ήξερες από την αρχή, έτσι;
- Πρέπει να με θεωρείς ανόητη, ε; - Όχι, όχι, όχι.
- Ωραία, περίφημα. - Μπορώ να σου εξηγήσω.
Να πάρει.
Ζόρα, περίμενε.
- Να το καθαρίσω ήθελα. - Να σου εξηγήσω!
Σ'ακούω.
Καλά, δεν είναι εύκολο να σου εξηγήσω. Περίμενε!
Άκου!
Το ξέρω ότι έχουμε περάσει πολλά και ότι δεν είμαι τέλειος,
σου ορκίζομαι όμως ότι έχω αλλάξει.
Μου ζήτησες να σου δείξω εμπιστοσύνη κι αυτό ακριβώς έκανα.
Και δες τι πήρα σε ανταπόδοση.
Δεν αντέχω άλλο.
Πρέπει να αρχίσω να σκέφτομαι εμένα και τα παιδιά.
Αν μείνεις στο κλαμπ, θα σε σκοτώσουν.
Και δε θέλω να είμαι εδώ για να το δω.
Αποχαιρετήστε τον μπαμπά σας.
- Δε θέλω να φύγω, μπαμπά. - Πηγαίνετε με τη μαμά σας.
Έλα.
Πού θα πάτε, λοιπόν;
Στη μητέρα μου.
Μόλις τακτοποιηθώ, θα'ρθω να σας βρω.
Προσεύχομαι να μη σε φέρουν μέσα σε φέρετρο.
Να προσέχεις, Ρούστερ.
Αντίο, μπαμπά.
Ζόρα, μωρό μου, μην κάνεις έτσι.
Έχουμε ένα μωράκι - μόλις το κάναμε.
Πώς θα πάω στη δουλειά;
Πίστευα ότι δε θα αναζητούσε τίποτα.
Τα εισιτήρια του τρένου κι ένα τηλεγράφημα βρίσκονταν στο πάτωμα.
Άρπαξα μερικά πράγματα κι έριξα μαύρη πέτρα.
- Δε σε είδε κανείς; - Ήταν απασχολημένοι, έψαχναν γαρύφαλλα.
Πήγα σε μια ακρόαση δυο βδομάδες πριν έρθω.
Ποτέ δεν περίμενα να με προσλάβουν.
- Ξέρεις ότι πρέπει να πας, ε; - Δεν είμαι σίγουρη.
- Δεν είσαι σίγουρη; - Όχι.
Πρέπει να φύγεις από δω, να κάνεις όνομα.
Μια που το'φερε η κουβέντα, ποιο είναι το όνομά σου;
Σάλι.
Σάλι Μπι Σέλι. Ένα κοινό όνομα.
Τίποτα ιδιαίτερο.
Σάλι Μπι Σέλι.
Μου αρέσει.
Και πολύ σύντομα ο υπόλοιπος κόσμος θα το λατρέψει.
Αρχίζοντας από το Σικάγο.
- Το πιστεύεις στ'αλήθεια; - Δεν έχω καμία αμφιβολία.
Έλα μαζί μου.
- Εμένα δε με προσκάλεσαν. - Σε προσκαλώ εγώ.
Πάμε πακέτο. Όταν τραγουδάω για σένα, τραγουδάω καλύτερα.
Δεν ξέρω.
Έχω πολλά να κάνω εδώ.
Ο πατέρας μου χρειάζεται τη φροντίδα μου.
Πέρσιβαλ, αν μου επιτρέπεις,
το αντίθετο ισχύει.
Εσύ τον χρειάζεσαι, ως δικαιολογία για να μην πραγματοποιήσεις τα όνειρά σου.
Κοίταξα τα δρομολόγια των τρένων.
Έχει ένα απόψε στις εννιά για Σικάγο.
- Θα πάρω δύο εισιτήρια. - Όχι, Έιντζελ.
- Σάλι με λένε, το ξέχασες; - Σάλι.
- Στο χέρι μας είναι. - Όλη μου η ζωή βρίσκεται εδώ.
Απόψε είναι η τελευταία μου εμφάνιση. Μπορούμε να φύγουμε κατευθείαν μετά.
Τι λες, πιανίστα;
Αυτό θα το πάρω ως "ναι".
Το ξέρεις το ρητό; Ότι ανεβαίνει, κατεβαίνει.
- Ένα ηλίθιο φλασκί είσαι. - Ηλίθιο;
Εσύ είσαι που ανοίγεις κουβέντα με φλασκί.
Πρέπει να το κόψω το ρημάδι το ποτό.
Ότι ανεβαίνει, κατεβαίνει! Ότι ανεβαίνει, κατεβαίνει!
Τραγούδα μαζί μου, φίλε!
- Λέγεται και κάρμα. - Τι διάβολο;
Δε χωράμε να προσπεράσουμε. Δε γίνεται.
Πες τους να κάνουν στην άκρη.
Τι πάθατε, κυρία; Σας τέλειωσε η βενζίνη;
Όχι, κύριε.
- Καθόλου. Αυτά είναι τα εγγόνια μου. - Τα βλέπω.
Πριν από μήνες, η κόρη μου έφυγε για Ντιτρόιτ και μου τ'άφησε.
Από καιρό μάς έχουν τελειώσει τα χρήματα.
Κοιμόμαστε στο αυτοκίνητο.
Σήμερα το πρωί, σήμερα το πρωί, ο Κύριος μού έστειλε ένα μήνυμα.
Μου είπε να οδηγήσω
χωρίς διακοπή, μέχρι να μου πει να σταματήσω.
Κι αυτό έκανα.
Και ο καλός Θεός μού είπε να στρίψω σ'αυτό το χωματόδρομο
και να σταματήσω ακριβώς εδώ.
Κι έπειτα;
Μου είπε να σβήσω τη μηχανή
και να περιμένω.
Κι αυτό ακριβώς κάνω.
Περιμένουμε κοντά εφτά ώρες.
Τι περιμένετε;
Δεν ξέρω.
Και μετά εσείς...
Πάρτε αυτά.
Εσένα περιμέναμε.
Εσένα!
Εσύ είσαι ο άγγελος που μου είπε ο Θεός να περιμένω.
Πολύ αμφιβάλλω, κυρία μου.
Ευχαριστώ, Θεέ μου.
Ναι!
Έμερι, δες εδώ.
Ο Θεός μάς έστειλε... περίμενε.
Ορίστε.
Πάρτε τα. Μη φοβάστε.
Να την έχεις μαζί σου.
Πάντοτε.
Είσαι η ευλογία μου. Είσαι η ευλογία μου.
- Η ευλογία μου. - Να προσέχετε.
Σ'ευχαριστούμε. Ξυπνήστε, παιδιά!
Είσαι πανέμορφη!
Η ωραία του χορού.
Ναι, είσαι!
Ναι, είσαι.
Καίγομαι!
- Καίγομαι! - Πήδα! Πήδα!
Γερομεθύστακα.
Έχεις την ψευδαίσθηση ότι η κοπέλα σε αγαπάει;
Ένα σκουπίδι είναι.
Μ'άκουσες; Σκουπίδι.
- Δεν την ξέρεις. - Ξέρω ότι θα σε παρατήσει.
- Όπως με άφησε η μητέρα σου. - Δε σ'άφησε.
- Μ'άφησε, μ'άφησε. - Πέθανε.
Πέθανε.
Φεύγω.
Αυτό το μέρος με πνίγει. Πρέπει να φύγω από δω.
Να δοκιμάσω κάτι καινούριο.
Κάθισε να το κουβεντιάσουμε. Έλα.
Τι να κουβεντιάσουμε;
Τι έχουμε να κουβεντιάσουμε;
Ποτέ δεν κουβεντιάζουμε.
Όχι, όχι, μη!
Περίμενε, άκουσέ με.
Άκουσέ με, Πέρσιβαλ, δε θέλω να πληγωθείς.
Είσαι ότι έχω στον κόσμο.
Και σε χρειάζομαι.
Φεύγω.
Πέρσιβαλ; Πέρσιβαλ, περίμενε.
Πέρσιβαλ, ένα λεπτό. Πέρσιβαλ!
Πέρσιβαλ! Πέρσιβαλ!
Δύο εισιτήρια για την αμαξοστοιχία των εννιά για Σικάγο.
Πρώτης θέσης.
15 λεπτά! Έχω 15 λεπτά για να πάρω το ουίσκι και να γυρίσω στην Εκκλησία.
Δεν έχω χρόνο να ακούσω αγώνα μποξ. Περίμενε! Τζ. Γ.!
Γουόλτερ;
Τζ. Γ.; Γουόλτερ;
τρία, τέσσερα, πέντε, έξι... ο Τζακ έχει πέσει στα γόνατα...
εφτά, οχτώ.
Άντε, φίλε, πρέπει να πάρω το αλκοόλ μου.
Περνάει ένα θαυμάσιο αριστερό στο σώμα του Λούις. Χτυπά τον Σάρκι με δεξί.
Ο Τζάκι αιμορραγεί. Αριστερό στο σαγόνι, δεξί στο κεφάλι.
- Έγινες πίτα με το στοκ σου. - τρία, τέσσερα...
- Ωραίο πούρο. - πέντε, έξι. ο Τζακ στο ένα γόνατο.
Ναι, Κλιφ, έτσι μπράβο.
Μπόμπο, δε φανταζόμουν ότι θα κουραζόμουν να χτυπάω τον γέρο-Τζ. Γ.
Δεξί κροσέ.
Ρίξ'του ένα δεξί.
αριστερό στο πρόσωπο, αριστερό στο μάτι
δεξί, αριστερό ντιρέκτ στο πρόσωπο και τέλος γύρου.
Άλλη χάρη οι θέσεις δίπλα στο ρινγκ.
Νομίζω ότι ο φίλος μου θέλει να πει κάτι.
- Φύλαξέ μου αυτά. - Ευχαριστώ για τα λεφτά, Τζ. Γ.
Είκοσι χρόνια σε ξέρω, Γουίλμπερτ.
Τα έξι τα πέρασες με ένα σπουδαίο άνθρωπο.
Κι όμως παραμένεις ένα ανόητο κλεφτρόνι.
Πρέπει να στο αναγνωρίσω, Τζ. Γ.
Το λέει η καρδιά σου.
Ποιος είναι τώρα ο ανόητος;
Λέγε, ποιος είναι τώρα ο ανόητος;
Πάντα με εκπλήσσεις.
Κι-κι-ρί-κου!
Καλώς τον, καλώς τον.
Για δες, για δες.
Ο παλιόφιλος ο Ρούστερ. Καλώς ήρθες στην παρέα.
- Άργησες ως συνήθως, όπως είχα προβλέψει. - Πράγματι.
- Τι κάνετε εδώ, Τράμπι; - Τι κάνουμε;
- Έχουμε πάρτι. - Ο Ρούστερ θέλει να μάθει τι κάνουμε.
Τι κάνουμε, τι κάνουμε.
Εσύ δεν υποτίθεται πως είσαι ο έξυπνος;
Έτσι έλεγε ο μακαρίτης ο Σπατς.
Γαμώτο!
- Όπα, αρχίζει να φτιάχνει η ατμόσφαιρα. - Πολλή πλάκα, γουστάρω.
Είχα ένα όραμα, δικέ μου. Άρχισα να φαντάζομαι το μέλλον.
Και το ωραίο είναι ότι εσύ δεν ήσουν μέσα.
Είχες το θράσος να προσπαθήσεις να με κοντράρεις.
Και τι θα κάνεις; Θα με πυροβολήσεις στην ψύχρα;
- Γουίλμπερτ; - Για τι άνθρωπο με περνάς;
Είμαστε φίλοι από παλιά.
Σάνι. Κάνε μου μια χάρη.
Καθάρισέ τον.
Πιάσ'τον. Τράβα τον εδώ.
Για πού το'βαλες;
Έλα, Σάνι, εμπρός.
- Τον κρατάω. - Άντε, Ρούστερ, χτύπα τον.
- Μπο, πόνεσες; - Τέλειωσες, Ρούστερ;
Περιμένετε, περιμένετε.
Να τον αποτελειώσουμε, αφεντικό;
- Τέλος διαδρομής. - Συνέφερέ τον.
Αυτό θέλω! Άμεση ανταπόκριση στις εντολές μου.
Να πάρει και να σηκώσει.
Να πάρει!
- Είμαστε κακά παιδιά, δεν παίζουμε. - Κακά, κακά, κακά.
στον κόσμο. Δεν μπορείς να διαπράττεις κακές πράξεις...
Όχι, διάβολε.
Πού πήγε;
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΕΛΕΤΩΝ ΤΖΕΝΚΙΝΣ
Να πάρει!
Ελάτε!
Ρούστερ!
Σκατά!
Τράμπι, μπες μέσα!
- Άνοιξε την πόρτα. - Τι σου συνέβη, Ρούστερ;
- Περίμενε ένα λεπτό. - Εντάξει.
- Την πίσω πλευρά, μη σου ξεφύγει. - Ήρεμα. Καλή διασκέδαση.
Επιστρέφω αμέσως.
- Μήπως είδες τον Ρούστερ; - Όχι.
Πού είναι ο Ρούστερ; Κάντε στην μπάντα! Κάντε πέρα!
- Φτου! - Είδε κανείς τον Πέρσιβαλ;
Πού είναι ο Ρούστερ;
Τάφι!
- Μαλακισμένη. Πού είναι ο Ρούστερ; - Δεν τον έχω δει.
- Είδε κανείς τον Ρούστερ; - Εκεί πάνω είναι.
Τι συμβαίνει;
Ρούστερ!
Ένα λεπτό. Τράμπι!
- Πού ήσουν; - Αν δείτε τον Τράμπι, πείτε μου.
Γαμώτο.
- Έτσι μπράβο, Ρούστερ. - Όρμα του, Ρούστερ!
Τον κρατάμε, Ρούστερ.
Θεέ μου, έχει όπλο!
Εδώ είναι αυτό που ζητάς, σωστά;
Φέρ'τα. Δώσ'μου τα λεφτά μου.
Δώσ'τα μου.
Τι έγινε, θα με πυροβολήσεις πάλι;
Νομίζεις ότι αστειεύομαι; Φέρε τα εδώ.
Τα αφήνω κάτω. Θα τον αφήσετε να μου ρίξει;
- Μην του ρίξεις! - Σκάστε! Τι σου είπα;
Λεφτά!
Πέρσιβαλ!
Αφήστε κάτω τα λεφτά μου! Αφήστε τα κάτω αμέσως!
Τα'χεις παίξει; Άσε κάτω τα λεφτά μου.
Ρούστερ!
Τράμπι.
Μην το κάνεις, Γουίλμπερτ.
Μη.
Πέρσιβαλ.
Κάποιος να φωνάξει γιατρό!
Τράμπι;
Θα γίνω καλά;
Έρχεται ο γιατρός. Εντάξει είσαι.
Θα πάμε στο Σικάγο,
να δούμε τα φώτα της πόλης.
Θα φύγουμε από δω.
Έχω γράψει ένα καινούριο τραγούδι.
Ολοκαίνουριο, θα σ'αρέσει πολύ.
Σάλι Μπι Σέλι.
Είμαι αστέρι.
θα κάνω ένα πέρασμα από Νέα Υόρκη. Θα γυρίσω τον κόσμο.
Τα λέμε λοιπόν, Πέρσιβαλ Τζένκινς.
Πέρσιβαλ! Ο Ρούστερ είμαι. Έχω κάτι της Έιντζελ για σένα.
Ο Ρούστερ είμαι. Πέρσιβαλ!
Πέρσιβαλ! Άνοιξε την πόρτα!
Άνοιξε την πόρτα. Πέρσιβαλ!
Ο Ρούστερ είμαι.
Πέρσιβαλ.
Πέρσιβαλ!
Βρήκα αυτά εδώ στην Εκκλησία.
Φίλε, πρέπει να πας.
Έχεις τραγούδια που πρέπει να ακουστούν.
Αυτό θα ήθελε κι εκείνη να κάνεις.
- Κι εσύ; - Πρέπει να ξαναφτιάξω την οικογένειά μου.
Σε βλέπω ντυμένο στην τρίχα.
Ότι πρέπει για το Σικάγο.
Δες εδώ.
Σικάγο.
Ο Θεός είναι αναμάρτητος.
Ο βρεγμένος βροχή δε φοβάται.
Έλα.
Έλα, πάμε.
Ο κόσμος είναι μια σκηνή κι οι άνθρωποι απλοί ηθοποιοί.
Κάνουν εισόδους και εξόδους
και έχουν όλοι ένα συγκεκριμένο ρόλο να παίξουν.
Η Έιντζελ έκανε την έξοδό της.
Κι εγώ τη δική μου.
Όταν είσαι ξαπλωμένος και περιμένεις την κηδεία σου, είναι αργά.
ΧΑΡΝΤ - ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΑΡΧΗ
Δεν μπορείς να αλλάξεις κάτι.
ΕΞΙ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ Έχεις μία ευκαιρία.
Τι κάνετε, ωραία μου κορίτσια;
Δείτε την καινούρια Κάντιλακ που αγόρασε ο μπαμπάς.
Ροζ και μπεζ. Σας αρέσει;
- Ναι! - Αγκάλιασέ με. Πάμε να το πούμε στη μαμά.
Κάτι μυρίζει όμορφα.
Όταν πέσουν πάνω σου τα φώτα,
δώσε τον καλύτερο σου εαυτό.
Αν το κάνεις αυτό, ποτέ δεν ξέρεις.
Η ζωή μπορεί να σου κρύβει εκπλήξεις.
Μάρτιν, πολλή φασαρία κάνεις!
Έλα, πάρε τον αδερφό σου.
- Τι είναι; - Ο μπαμπάς αγόρασε δίσκο.
- Πράγματι. - Στις ομορφιές σου.
Ευλογία Θεού.
Καλά, λοιπόν.
Πώς είστε απόψε;
Μάλιστα, κυρία μου.
Είσαι χάρμα οφθαλμών.
Ρούστερ!
Ξέρεις κάτι; Χαίρομαι πολύ που σε βλέπω...
- Καλό ήταν, όσο κράτησε. - Μα τι κάνεις; Μη μ'αφήνεις εδώ!
ΡΟΥΣΤΕΡ Η ΑΥΘΕΝΤΙΚΗ ΣΑΜΠΑΝΙΑ ΡΟΔΑΚΙΝΟ
SUBRIP-ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΥΠΟΤΙΤΛΩΝ
ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ CorollaGr1975