Απόδοση:Sparta
Δεν μπορούσε να θυμηθεί πότε ακριβώς το ξεκίνησε.
Ήταν απλώς κάτι που έκανε κάθε μέρα, σαν χόμπι.
Κάποια κορίτσια αγαπούν το μακιγιάζ, άλλα παίζουν αθλήματα,
η Άλις είχε πάθος με κάτι λίγο διαφορετικό.
Η ταφή ζώων που σκοτώθηκαν στον δρόμο δεν ήταν επιλογή της.
Ήταν εθισμός, μια ηθική εμμονή.
Όλα τα πλάσματα του Θεού άξιζαν μια ταφή με σεβασμό.
Και εκείνη είχε το κάλεσμα να τελεί τις μικρές τους κηδείες.
Η Άλις είχε συνηθίσει να βλέπει διαμελισμένα άκρα
και γούνες ποτισμένες στο αίμα,
αλλά ποτέ δεν είχε δει κάτι τέτοιο πριν.
Όμως η Άλις δεν έκανε διακρίσεις.
Έθαβε τα πάντα, όσο παράξενα κι αν ήταν,
χωρίς καμία εξαίρεση.
Όλοι μοιάζουμε αλλόκοτοι όταν είμαστε νεκροί.
Μια ανατριχίλα διαπέρασε την Άλις
καθώς έφευγε από τον φρεσκοσκαμμένο τάφο.
Μα το συναίσθημα αυτό γρήγορα χάθηκε
όταν βρέθηκε μπροστά σε κάτι άλλο στο νεκροταφείο,
ένα εισιτήριο για σινεμά,
Ημέρα Λυκανθρώπων, στο Σινεμά Μπράζος.
Λίγη κινηματογραφική διαφυγή ήταν ό, τι χρειαζόταν η Άλις.
Τελευταία δεν ένιωθε και πολύ ο εαυτός της.
Η μοναξιά της σκοτεινής, δροσερής αίθουσας
θα απάλυνε τη δυσφορία της.
Η ώρα είχε περάσει.
Η Άλις έπρεπε να είχε γυρίσει σπίτι.
Μείνε στον δρόμο, είπε στον εαυτό της.
Σύντομα κατάλαβε πως αυτό ήταν αδύνατο.
Η Άλις πάντα αναρωτιόταν πώς να ήταν το παλιό ξενοδοχείο μέσα.
Ήταν άδειο και σιγά σιγά σάπιζε.
Φοβόταν μήπως και η ίδια έχει την ίδια κατάληξη.
Μεγαλώνοντας είχε ακούσει τις ιστορίες φαντασμάτων
που περιβάλλανε το ξενοδοχείο.
Μα αυτά τα πνεύματα δεν ήταν τίποτα μπροστά σε ό, τι την ακολουθούσε.
Η Άλις ήξερε πως η μοίρα της ήταν αναπόφευκτη.
Χάραξε μόνη της τον σταυρό με τον εθισμό της.
Δεν πρόσφερε ειρήνη σε εκείνο το αλλόκοτο πλάσμα
όταν το έθαψε στο νεκροταφείο.
Το εξαγρίωσε, ή έτσι νόμιζε.
Η Άλις δεν βγήκε ποτέ από το σινεμά εκείνο το απόγευμα.
Το τέρας ήταν μια παραίσθηση,
γέννημα της φαντασίας της.
Ίσως αποτέλεσμα της λύσσας που κόλλησε πριν από εβδομάδες
από ένα από τα ζώα της.
Ας είναι αυτό ένα προειδοποιητικό μάθημα.
Οι καλές προθέσεις στρώνουν τον δρόμο για την κόλαση.
Άφησέ τον ήσυχο, είναι μόνο ένα αγόρι.
Αγόρι.
Ήμασταν κι εμείς κάποτε αγόρια.
Όχι, σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ, μη…
Άρνο!
Ποιος είναι εκεί;
Άρνο!
Αγάπα με! Σκότωσέ με!
Αγάπα με! Σκότωσ…
Όταν ήμουν παιδί, μπήκα την νύχτα,
στο δάσος μετά το σούρουπο, ψάχνοντας τον πατέρα μου.
Μα έμαθα πως δεν μπήκα,
καθόλου στο σκοτάδι,
μα μπήκα κατευθείαν στις πύλες της κολάσεως.
Ο πατέρας μου με είχε προειδοποιήσει
για έναν άνδρα που περπατούσε στην ερημιά,
που παραμόνευε τη νύχτα όσους τριγυρνούσαν,
έναν κανίβαλο ανάμεσα στα δέντρα.
Το πρωί που βρήκα τον πατέρα μου,
έμαθα πως δεν ήταν άνθρωπος,
καθόλου άνθρωπος.
Κανείς άνθρωπος δεν ήταν ικανός για ό, τι του έκαναν.
Δεν ήταν άνθρωπος.
Ήταν κάτι άλλο, εντελώς διαφορετικό.
Σου αρέσει; Ναι.
Όταν ήμουν παιδί, το κτήνος σκότωσε τον πατέρα μου.
Ως άντρας, μου πήρε τη γυναίκα και τον γιο μου.
Μου αφαίρεσε καθετί που είχε ποτέ σημασία
και ό, τι σήμαινε τα πάντα.
Με άφησε με μία επιλογή,
να τον σκοτώσω μια και καλή.
Αυτό το μιαρό πλάσμα έχει μια αχόρταγη δίψα για σάρκα.
Διψά για αίμα, κι έτσι αίμα θα του δώσω.
Θα θρέψω τις επιθυμίες του, θα θρέψω τις ανάγκες του
και θα το φέρω στην πόρτα μου.
Κι όταν φτάσει εκεί, θα πάρω το σπαθί μου
και θα ανοίξω τρύπα στο στήθος του
και θα το ταΐσω με την καταραμένη του καρδιά.
Καλωσόρισες στην κόλαση.
Πατέρα.
Θεέ μου, όχι.
Όχι, όχι!
Όχι!
Με σκότωσες!
Σκότωσες τη μητέρα μου!
Όχι, δεν προσπάθησα;
Προσπάθησα.
Όχι.
Ούτε καν μπήκες στον κόπο να μας σώσεις!
- Αφήστε τον να πεθάνει! - Προσπάθησα να τον σώ...
Αυτό δεν είναι αληθινό.
- Κοίτα τον εαυτό σου. - Όχι, δεν είσαι το παιδί μου!
Όχι, δεν είσαι το παιδί μου!
Όχι! Όχι!
Είσαι το παιδί μου!
Δεν είσαι το παιδί μου!
Δεν είσαι ο γιος μου!
Άρνο!
Έλα, γαμώτο.
Προσοχή!
Αυτή η ταινία δεν είναι για τους λιγόψυχους
ούτε για τους ευαίσθητους.
Αν θέλετε ζόμπι, βρικόλακες ή καλό γούστο,
τότε την έχετε άσχημα και φύγετε τώρα.
Είστε αρκετά θαρραλέοι για να αντέξετε την παρακμή;
Σοκ, δέος, και απρόκλητη βία σας περιμένουν.
Κι αν ήρθατε με παιδί,
τι σκατά δεν πάει καλά με σας;
Σας παρουσιάζω τον Γουλφ Τζι.
Γουλφ Τζι, μια τρομακτική ταινία.
- Είσαι τόσο παράξενος. - Απάντα στην ερώτηση.
Ποιος είναι ο πιο σέξι; Ο πρίγκιπας ή το θηρίο;
- Είναι το ίδιο πρόσωπο. - Σταμάτα να αποφεύγεις.
Το θηρίο.
Τι; Απλώς δείχνει καλύτερα τριχωτός.
- Είσαι ανόητη. - Εσύ έχεις ανασφάλειες.
Είσαι εντελώς τρελή. - Λίγο, ναι.
Πέρασα πραγματικά όμορφα απόψε.
Ξέρεις τι; Ήταν διασκεδαστικά.
- Θέλεις; - Ναι!
- Αυτό είναι ασημένιο; - Αυτό;
Όχι, είναι από παλμα...
Βγάλ’ το.
Δηλαδή μπορώ να το πάρω σπίτι. Αλλά… καταλαβαίνεις.
Όχι, Τζέιμς. Είναι σημαντικό.
Ο συγκάτοικός μου.
- Ο συγκάτοικός μου είναι λυκάνθρωπος. - Ναι, μια χαρά είμαι.
Βγάλ’ το.
Όχι, όχι. Λάθος πόρτα.
- Η κοιλιά του θηρίου. - Σκάσε! Από δω.
Συγγνώμη, όλο ξεχνάω να φορτίζω αυτή τη βλακεία.
Ναι, εντάξει.
Κανείς δεν θα μας ενοχλήσει.
- Πού είναι η τουαλέτα; - Μέσα απ’ την κουζίνα.
Ωραία.
- Πού είναι η κουζίνα;
Δίπλα στον επίσκοπο, τον παππού μου.
Τον παππού σου;
Ο παππούς σου ήταν ο Στάλιν;
- Όχι, αυτός είναι ο παππούς μου. - Όχι, δεν είναι.
Χρειάζομαι την τουαλέτα.
Πήγες στην τουαλέτα;
Ναι.
Τι έχεις;
Νόμιζα ότι κλειδώσαμε την πόρτα, σωστά;
Δεν πίστευα ότι ήταν λυκάνθρωπος.
Το ξέρω.
Εντάξει, υπάρχει μια UV λάμπα στον διάδρομο.
Πρέπει να πάω να την πάρω.
Και τι θα κάνεις;
Θα ακολουθήσω το σχέδιο.
Πρέπει να τον γυρίσουμε πίσω στο δωμάτιό του.
Ίσως απλά φύγει μόνος του.
Είναι ακόμα εκεί έξω.
Έχω μια ιδέα.
Μα εγώ πλήρωσα το δείπνο.
Αυτός πλήρωσε τα ποτά.
Ναι, πλήρωσε τα ποτά.
Πλήρωσε τα δικά σου ποτά.
Και ήταν νόστιμα.
Εντάξει, βρες τη UV λάμπα.
Θα τον τρομάξει χωρίς να τον πονέσει πολύ.
Έτοιμος;
Θα μου δώσεις ένα φιλί για γούρι;
Νομίζω έφυγε.
Έχεις το UV στο τσεπάκι σου
ή απλώς χαίρεσαι που με βλέπεις;
Και τα δύο.
Εξαιρετικά.
Αυτό είναι υποτίθεται το σπίτι;
Ναι.
Μάλιστα.
Τι είναι αυτό; - Το δωμάτιο με τον παππού μου.
Τον Στάλιν.
Άστο. Το υπέγραψες;
Αυτό θα κάνουμε.
Πού πήγε;
Τι του έκανες;
Δεν του έκανα τίποτα.
Ίσως πνίγηκε με κάνα φτερό ή κάτι τέτοιο.
Γκάρι. - Γκάρι.
Σκάσε.
Γκάρι, τα είπαμε.
Δεν μπορείς να μένεις στο διαμέρισμα όταν μεταμορφώνεσαι.
Μόνο στο δωμάτιό σου ή έξω.
Τζες. - Όχι, όχι, όχι.
Δεν φορτίζεις ποτέ τίποτα;
Δεν βοηθάς καθόλου.
Τζες.
Το κολιέ είναι. Είναι από ασήμι.
Σου είπα να το βγάλεις.
Δε με νοιάζει. Απλώς διώξ' τον.
Τι κάνεις; Απλώς εμπιστεύσου με.
Άναψέ το ξανά.
Δεν μπορώ. Τελείωσε.
Σιγά μην το έλεγες.
Πιάσε το φως.
Νομίζω έχεις δίκιο.
Γεια. Γεια. Είμαι ο Γκάρι.
Πώς είστε κι οι δυο;
Καλά είμαι, προφανώς.
Χάρηκα που σας γνώρισα.
Θα έπρεπε να το ξανακάνουμε κάποτε ή...
Ναι, θα τα καθαρίσω εγώ.
Θα ήθελες να βγούμε ξανά;
Εντάξει.
Απόδοση:Sparta