Απόδοση Διαλόγων: Λος Όχος Ντε Λα Νέγρα Μιέρδα Βίδα [ T 4 V T_e_a_m ]
Και τώρα το δελτίο ειδήσεων.
Εκφράζονται φόβοι ότι η έλευση του 2000
θα μπορούσε να προκαλέσει μεγαλύτερο χάος
στα συστήματα των υπολογιστών απ' ό,τι οι χειρότεροι ιοί.
Οργανισμοί, εταιρείες και ιδρύματα
μπορεί να πληγούν απ' τον λεγόμενο «ιό της χιλιετίας».
Έκλεισα.
Αυτό είναι για την έκθεση;
Νόμιζα ότι τα είχες πακετάρει όλα ήδη.
Είναι για μια παραγγελία.
Ήθελα να την τελειώσω πριν φύγω.
Παρακαλώ;
Μάλιστα.
Ναι, αλλά εγώ θα λείπω.
Μπορώ να ρωτήσω τον θείο μου.
Ναι... Ναι, τον θείο μου τον Ελόι.
Ναι, είναι κι αυτός χρυσοχόος.
Αλλά θα αργήσω να γυρίσω.
Γιατί πηγαίνω στη Νέα Υόρκη.
Ναι.
Εντάξει, ευχαριστώ.
Αχ, Χουάν Πάμπλο...
Όταν ο μαθητής ξεπερνά τον δάσκαλο, η τιμή είναι του δασκάλου.
Είναι πολύ σπαστική.
Καλή τύχη να την ξεφορτωθείς.
Πάω να δω τον αγώνα στο μπαρ της Πάουλα.
- Θα 'ρθεις; - Όχι, πρέπει να τελειώσω αυτό.
Είναι τόσο επείγον;
Συγγνώμη, δεν σ' το είπα. Φεύγω αύριο.
Αύριο; Για Νέα Υόρκη;
Όχι, για την Ονέιρα, αλλά πετάω από 'κει την Κυριακή.
- Στην Ονέιρα; - Ναι.
Και γιατί;
Βρέθηκε αγοραστής για το διαμέρισμα των γονιών μου.
Έπρεπε να σ' το είχα πει, αλλά ήμουν πολύ απασχολημένος.
Ο Θεός ξέρει γιατί είπα ναι σ' αυτή την έκθεση.
Θα είναι φανταστική.
Και η Νέα Υόρκη αξίζει πάντα μια επίσκεψη.
Πάντα ονειρευόμουν να ταξιδέψω: Βενεζουέλα, Αργεντινή...
Αλλά τελικά, έμεινα εδώ στη Βαρκελώνη.
Θα σταματήσεις στη Βιλασάντα;
Δεν έχεις ξαναπάει από εκείνο το καλοκαίρι, σωστά;
Αμφιβάλλω αν έχασα και τίποτα σπουδαίο.
Είναι πανέμορφο.
Θα μπορούσε να είναι μέρος της έκθεσης.
Θα μπορούσε.
Νιώθω πως κάνω συνέχεια τα ίδια και τα ίδια.
Καλύτερα να μην το πεις αυτό στην γκαλερίστα σου.
- Όχι, δε θα το πω. - Θα τα πούμε πριν φύγεις;
Φυσικά.
Χουανίτο, κοίτα πώς μεγάλωσες! Με το ζόρι σ' αναγνώρισα!
Χουάν!
- Γεια! - Κάτσε.
- Τι κάνετε; - Καλά.
- Πολύ καλά. - Αλήθεια;
Χαίρομαι που σε βλέπω. Πού μένεις;
Στους παππούδες μου.
Κάνω πρακτική στον «Κήρυκα».
Πρακτική σε τι;
- Δημοσιογραφία, στην εφημερίδα. - Ουάου!
Πάντα κουτσομπόλης ήταν!
- Άσε με ήσυχο! - Πάμε να παίξουμε ποδοσφαιράκι.
- Ο Αλμπέρτο είναι εδώ; - Έρχομαι!
Έρχομαι!
Χουάν;
Πω πω, μεγάλωσες, ρε συ! Άντρακλας έγινες.
Χοσέ!
Γεια!
Ξέρεις ποιος είναι αυτός;
Ο νέος μου καλοκαιρινός βοηθός και γιος του Χούλιο.
Είδες; Λοιπόν, και ανιψιός του Ελόι. Είναι ακόμα στη Βαρκελώνη, σωστά;
Αυτός εδώ σπουδάζει κι αυτός εκεί. Φιλοσοφία, παρακαλώ!
Ουάου!
Δε γίνεται να 'χουμε φιλόσοφο ξεροσφύρι. Βάλε κι σ' αυτόν ένα.
- Προτιμώ μια μπίρα. - Μπίρα; Γιατί;
- Ένα πακέτο ξανθά τσιγάρα, παρακαλώ. - Αμέσως.
Ευχαριστώ, Φαμπιάν.
Κι αυτή είναι η Πηνελόπη.
Τώρα γνωριζόμαστε όλοι.
Αυτό είναι το όνομά της;
- Αυτό είναι το όνομά της; - Όχι, Σέλια τη λένε.
Το είπα για το τραγούδι. Δε σ' αρέσει ο Σεράτ;
Έλα τώρα, Αλμπέρτο...
Τι;
Η ιστορία της είναι για μυθιστόρημα.
Την έστησαν στα σκαλιά και πρέπει να τρελάθηκε,
γιατί ντύνεται λες και παίζει σε ταινία.
Μην είσαι κακός.
Είναι μοδίστρα, οπότε της αρέσει η μόδα από άλλα μέρη.
Είμαι σίγουρος ότι έχεις δει πιο παράξενα πράγματα στη Βαρκελώνη.
Ένα άλλο μυθιστόρημα θα μπορούσε να 'ναι η ζωή του προπάππου σου που χάθηκε στην Κούβα.
- Πώς τον έλεγαν; - Πάμπλο.
Πάμπλο Φερνάντεθ, σωστά.
Ο πατέρας μου έλεγε ότι ήταν κατάσκοπος της Σοβιετικής Ένωσης.
Θα μπορούσες να γράψεις βιβλίο γι' αυτό.
Η γιαγιά μου έχει χαρτιά στο σπίτι. Τα κοιτούσα χθες.
Λοιπόν, θέλεις να γίνεις συγγραφέας;
Ο Δον Άνχελ, μακαρίτης πια, ερχόταν συχνά εδώ.
Στην πραγματικότητα, θέλω να γίνω δάσκαλος.
Ή δημοσιογράφος.
Γλίτωσε τον κόπο.
ΣΥΝΕΒΗ ΣΤΗ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Γεια σας.
- Τι θα πάρετε; - Έναν καφέ κι ένα γλυκό με κρέμα.
Βεβαίως. Αμέσως.
Να σας φέρω κάτι, Σέλια;
Φιλόσοφε, μετά τη δουλειά θα πάμε στο πανηγύρι του χωριού.
Χιμένεθ, αυτό με τα UFO είναι υπερβολή.
- Θα 'ρθεις ή όχι; - Σίγουρα, πάμε.
Ωραία!
Μοιάζεις με πιγκουίνο.
Μανολίτο!
Τι νέα;
Νομίζω ότι γνωρίζω τον πατέρα σου.
Πώς τον λένε;
Χούλιο.
Χούλιο; - Χούλιο Σααβέδρα.
Μας φωνάζουν οι Μυλωνάδες.
Πόσο χρονών είσαι;
19.
19;
Και πώς λένε τον παππού σου;
Χουάν, όπως κι εμένα.
Αλλά ολόκληρο το όνομά μου είναι Χουάν Πάμπλο.
Και από πού ήταν;
- Από 'δω. - Από 'δω; Σίγουρα;
Ναι, από 'δω, αλλά εγώ γεννήθηκα στην Ονέιρα.
Απλώς, μοιάζεις πολύ σε κάποιον που γνώριζα.
Πραγματικά, πολύ.
- Έχεις παραγγείλει; - Όχι.
Τι περιμένεις;
Δύο ποτήρια κρασί.
Ο Μανολίτο έχει τέσσερα παιδιά τώρα. Το ένα είναι δύο, το άλλο πέντε
και τα άλλα δύο είναι τριών.
- Τέσσερα; - Το πιστεύεις;
- Ποτέ δεν τον φανταζόμουν με παιδιά. - Όχι...
Ήταν ελεύθερο πνεύμα σαν εμένα.
Αυτό είναι χαλασμένο.
Άσ' το στην καρέκλα.
Εδώ;
Είπες ότι το όνομά σου ήταν Χουάν Πάμπλο, σωστά;
Μπορώ να σε ρωτήσω κάτι;
Μπορείς να σηκώσεις την μπλούζα σου;
Σε παρακαλώ.
Σκωληκοειδίτιδα;
Ναι.
Πώς ήξερες για την ουλή μου;
Είναι δύσκολο να στο εξηγήσω,
αλλά είναι σαν να σε γνώριζα πολύ καιρό πριν.
Σαν ντεζαβού;
Όχι.
Είναι κάτι άλλο.
Αλλά σε ξέρω.
Κάποιος μου είχε απαγγείλει ένα ποίημα.
«Σε γνώρισα παιδί, μέσα στ' αγαπημένα μου όνειρα.
Γι' αυτό, όταν σε είδα, αναγνώρισα το πεπρωμένο μου».
Δηλαδή, είμαι το πεπρωμένο σου;
Όταν ήμουν νέα, πηγαίναμε σινεμά για να δούμε την πολυτέλεια.
Εκείνα τα διαμερίσματα, τα φορέματα, τα έπιπλα...
Αντικείμενα που μόνο ονειρευόμασταν.
Η Πέμπτη Λεωφόρος,
το Ροκφέλερ Σέντερ, το Εμπάιρ Στέιτ, το Μιντάουν...
Οι σημερινές ταινίες δε δείχνουν τόση πολυτέλεια.
Οι ζωές τους δε φαίνονται καν τόσο διαφορετικές απ' τη δική μου.
Αλλά τα ονόματα αυτών των δρόμων της Νέας Υόρκης
είναι ακόμα ποίηση στ' αυτιά μου.
Σκέφτηκες ποτέ να ζήσεις στη Νέα Υόρκη;
Γιατί γελάς;
Θα ταίριαζες καλύτερα εκεί παρά στη Βιλασάντα.
Θα το εκλάβω ως κομπλιμέντο.
Ξέρεις τι θα ήθελα να κάνω;
Να σου φτιάξω ένα πουκάμισο. Ένα κομψό.
- Τι πάει στραβά μ' αυτό; - Τίποτα.
Επαγγελματική διαστροφή. Απλώς αγνόησέ με.
Χουάν Πάμπλο;
Τι είναι αυτό;
Είναι ολόκληρο το όνομά μου.
- Αλλά δεν το είχες χρησιμοποιήσει ως τώρα. - Όχι.
Όχι, αλλά νιώθω ότι έχει περισσότερο... Δεν ξέρω.
Δε χρειάζεται να μου εξηγείς, Χουάν Πάμπλο.
Αν εσύ είσαι χαρούμενος μ' αυτό, εμένα μου κάνει.
Κλείσε τα μάτια σου.
Τι μυρίζεις;
Το κρασί.
Όχι.
Μυρίζει τη γη που περπατάς.
Και καλοκαίρι.
Αλλά όχι μόνο αυτό.
Μυρίζει όλα τα καλοκαίρια που πέρασαν κι όλα όσα θα 'ρθουν.
Και τη μαγιά που το ζυμώνει
και το ξύλο που το φιλοξενεί.
Αλλά μυρίζει και λεμόνι.
Και μέλι και ανθό πορτοκαλιού και χόρτο και μάραθο και θυμάρι.
Το κρασί είναι μια άλλη μορφή μνήμης.
- Το βλέπεις αυτό; - Ναι.
Είναι άπειρο όσο μπορείς να το βλέπεις.
Έτσι.
Τι θα γίνει;
Πότε;
Σε δύο βδομάδες, όταν φύγω.
Δεν ξέρω.
Έλα μαζί μου.
Έλα μαζί μου στη Βαρκελώνη.
Εκεί, μπορούμε να είμαστε μαζί χωρίς να κρυβόμαστε.
Για πόσο;
Τι εννοείς;
Πόσο καιρό νομίζεις ότι θα πάρει
για να νιώσεις άβολα που είσαι με μια μεγαλύτερη γυναίκα, Χουάν Πάμπλο;
Θα μπορούσα να είμαι μάνα σου.
Δε με νοιάζει.
Όχι τώρα.
Απομένουν δύο βδομάδες ακόμα. Είναι πολύς καιρός.
Πολύς για να ανησυχούμε.
Έχεις μελετήσει Νίτσε ακόμα;
Ξέρεις τον Νίτσε;
Τι;
Σου φαίνεται απίθανο για μια μοδίστρα;
Όχι, δεν είναι αυτό.
Τότε τι;
Δεν τολμώ να τον διαβάσω.
Δε νομίζω ότι θα καταλάβαινα.
Νομίζω θα καταλάβαινες.
Νόμιζα ότι θα ήταν βαρετό, αλλά μου έκανε καλό.
Το βρήκα.
Ζωγραφίζεις πολύ καλά.
Ποιος είναι αυτός; Ο άντρας που είπες ότι μου μοιάζει;
Ναι.
Ορίστε.
Και ποιος είναι;
Ένας παλιός φίλος.
Έχεις ραντεβού;
Όχι.
Τι κρίμα.
Κι εγώ που νόμιζα ότι η Σέλια βρήκε αγόρι.
Αυτό μου έλειπε!
Αυτό είναι αλήθεια.
Πάμε στο Negresco για ένα ποτό.
Είδες πώς σε κοιτούσε η Πηνελόπη;
Ίσως σε ερωτεύτηκε.
Στην υγειά μας!
Μιας και το 'φερε η κουβέντα...
Τι παίζει με τη μοδίστρα;
Άκουσα ότι τα 'χετε.
Δεν είναι δουλειά μου, αλλά...
Όχι, δεν είναι.
Εντάξει, τότε.
Πέρνα καλά, αλλά μην κολλήσεις μαζί της.
Αυτή είναι πιασμένη, μικρέ.
Δε θα κολλήσω.
Πάμε.
Φιλόσοφε, πρέπει να μάθεις να πίνεις.
Τι ακριβώς συνέβη με τη Σέλια;
Δε σ' το έχει πει;
Από φήμες τα ξέρω, γιατί είναι μεγαλύτερή μου,
αλλά λένε ότι ήταν λίγο προχωρημένη.
Ερωτεύτηκε έναν ξένο που της έταξε λαγούς με πετραχήλια.
Της υποσχέθηκε γάμο, αλλά μετά εξαφανίστηκε.
Την άφησε στα κρύα του λουτρού, να τον περιμένει.
Αλλά πρέπει να την αποζημίωσε, γιατί αυτά τα φορέματα που φοράει...
Ξέρω ότι είναι μοδίστρα, αλλά...
Έχεις γίνει λιώμα! Έλα, πάμε.
Αυτό είναι χαλασμένο.
Καταλαβαίνω ότι ντράπηκες για μένα εκείνη τη μέρα.
Ξέρω καλύτερα απ' τον καθένα πόσο σκληρά είναι τα μικρά μέρη.
Μην είσαι άδικη.
Εσύ είσαι αυτή που δε θέλει μέλλον μαζί μου,
- που κρύβει πράγματα... - Δεν κρύβω τίποτα.
Μην αφήνεις τη φαντασία σου να οργιάζει, Χουάν Πάμπλο.
Δε μου έχεις πει τίποτα για το παρελθόν σου.
Τι θέλεις να μάθεις;
Γιατί δεν παντρεύτηκες;
Έπρεπε να το κάνω;
Θυμάμαι τη γιαγιά σου. Ήταν τόσο γλυκιά.
Δουλεύει;
Να το δοκιμάσουμε;
♪ Η μοίρα σου μοιάζει με τη δική μου ♪
♪ Δεν το πιστεύω ♪
♪ Αν είσαι το πανί, εγώ είμαι ο αέρας ♪
♪ Αν είσαι η κοίτη, εγώ είμαι το ποτάμι ♪
♪ Αν είσαι η πληγή, εγώ είμαι αυτός που πονά ♪
♪ Κανείς δεν είπε τίποτα για το να ερωτευτούμε ♪
♪ Αλλά ο Θεός το θέλησε έτσι ♪
♪ Και μόνο που μιλήσαμε ο ένας στον άλλον ♪
♪ Μια δέσμευση γεννήθηκε ♪
♪ Η μοίρα σου μοιάζει με τη δική μου ♪
♪ Αν είσαι το πανί, εγώ είμαι ο αέρας ♪
♪ Αν είσαι η κοίτη, εγώ είμαι το ποτάμι ♪
♪ Αν είσαι η πληγή, εγώ είμαι αυτός που πονά ♪
♪ Κανείς δεν είπε τίποτα για το να ερωτευτούμε ♪
♪ Αλλά ο Θεός το θέλησε έτσι ♪
Τι τραγούδι είναι αυτό;
Γιατί το χορεύουμε;
Γιατί με αγκαλιάζεις έτσι;
Ξέρω ήδη...
Για τον ίδιο λόγο που δε θέλεις να φύγεις από 'δω μαζί μου.
Εκείνον σκεφτόσουν μόλις τώρα, έτσι δεν είναι;
Απάντησέ μου. Έχω δίκιο, έτσι δεν είναι;
Ναι.
Όχι.
Το λες για να φύγω.
Αλλά δεν καταλαβαίνεις.
Δεν καταλαβαίνεις ότι έχω τρελαθεί μαζί σου.
Ότι θέλω να σ' αγαπώ φανερά,
όχι εδώ κρυμμένοι.
Γιατί δεν το καταλαβαίνεις αυτό;
- Πρέπει να ηρεμήσεις. - Δε θέλω να ηρεμήσω.
Κανείς δεν στο λέει κατάμουτρα, αλλά ξέρεις πώς σε φωνάζουν;
Πηνελόπη.
Ο κόσμος σε κοροϊδεύει, Σέλια.
Έχεις κολλήσει στο παρελθόν με τρόπο που κανείς δεν καταλαβαίνει.
Λοιπόν, εγώ καταλαβαίνω.
Ξέρω ότι είναι η δικαιολογία σου για να μην ζήσεις μια αληθινή ζωή.
Γιατί κατά βάθος, είσαι δειλή.
Όχι.
Δεν είμαι δειλή.
Ποτέ δεν ήμουν.
Α, αλήθεια;
Τότε τι είναι;
Νομίζεις ότι θα γυρίσει;
Δε θα γυρίσει.
Δε θα γυρίσει πίσω.
Γέρασες περιμένοντας.
Δε θέλω να σε ξαναδώ ποτέ.
Μ' ακούς;
Ποτέ ξανά.
Σέλια.
Επόμενη στάση: Βιλασάντα.
- Δεν περίμενα κανέναν. - Καλησπέρα.
Τυχερός που με πετύχατε. Έφευγα.
Μόλις έσπασαν τα νερά της γυναίκας μου. Τι λέτε γι' αυτό;
- Συγχαρητήρια. - Τι μέρα για να 'ρθει στον κόσμο.
- Πόσες μέρες θα μείνετε; - Δεν είμαι σίγουρος. Μία, ίσως δύο.
Είστε πλασιέ.
Πλασιέ;
Είμαι χρυσοχόος.
- Χρυσοχόος; - Ναι.
Ευτυχώς, έχω ένα ελεύθερο δωμάτιο.
Μην ανησυχείτε, μπορείτε να πληρώσετε αύριο.
Το δωμάτιο είναι στον πρώτο όροφο, το πρώτο δεξιά.
Αν δε θέλετε κάτι άλλο, πάω να γνωρίσω τον μικρό Ντίμας.
Τα λέμε αύριο.
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
Μήπως ξέρετε πού είναι ο Ντίμας;
- Η γυναίκα του γέννησε χθες βράδυ. - Επιτέλους!
Το παιδί δεν μπορούσε ν' αποφασίσει πότε να 'ρθει στον κόσμο.
- Σερβίρετε πρωινό εδώ; - Όχι.
- Πρέπει να πάτε στο Negresco. - Negresco...
Παρεμπιπτόντως, έχετε να χαλάσετε 500;
Όχι.
Τότε θα πρέπει να πληρώσω τον Ντίμας τον επόμενο μήνα,
γιατί ξέρετε πότε αρχίζουν αυτά,
αλλά ποτέ πόσο θα κρατήσουν.
Πρέπει να φύγω. Εις το επανιδείν, κύριε.
18 ΙΟΥΛΙΟΥ 1953
ΔΕΥΤΕΡΑ, 20 ΙΟΥΛΙΟΥ 1953
Φαμπιάν, τον λογαριασμό για τον καφέ και τα γλυκά, παρακαλώ.
Βεβαίως.
Φαίνεται ότι έρχεται μεγάλη καταιγίδα.
Θα θέλατε κάτι, κύριε;
Έναν καφέ κι ένα γλυκό με κρέμα.
Αμέσως.
Έλα, πάμε να φάμε πρωινό.
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
- Ποιος είναι αυτός; Είναι στο τραπέζι μας. - Δεν πειράζει.
Να καθίσουμε εδώ;
Τι χρώμα είναι;
Είναι πράσινο με πινελιές του μπλε.
Και έχει και λίγο άσπρο.
Κύριε.
Θα σας πείραζε να αλλάξετε τραπέζι;
Απλώς, εδώ καθόμαστε συνήθως.
Είμαστε πολλοί και εμποδίζουμε εκεί.
Μιας και είστε μόνος...
- Σταμάτα να τον ενοχλείς. - Δεν είναι κόπος.
- Ελάτε εδώ, παιδιά. - Συγγνώμη.
Ευχαριστώ.
Κάτσε εδώ, Πιλάρ.
Άφησε το αδιάβροχό του.
- Ονόφρε, τι έκανες; - Συγγνώμη...
- Δεν είδα τη θηλιά... - Μην ανησυχείτε, είναι αμερικανικό.
Θα σας το φτιάξω.
- Μην ανησυχείτε. - Όχι...
- Δε χρειάζεται. - Δεν είναι πρόβλημα, είμαι μοδίστρα.
Λοιπόν, σχεδόν.
- Αλήθεια... - Θα το φτιάξω και θα σας το φέρω στο...
Πού μένετε;
Δε θα είναι στο χόστελ.
Είστε στο Ελ Σαντάλιο, σωστά;
Θα σας το φέρω αύριο, σαν καινούργιο.
Τώρα ας σταματήσουμε να ενοχλούμε τον κύριο.
Και ο καφές σας είναι πληρωμένος.
Κερνάει ο Ονόφρε.
Φυσικά, κερνάω εγώ.
Δεν έρχονται πολλοί ξένοι στη Βιλασάντα.
Είναι συναρπαστικό, βασικά.
Είναι.
- Φαμπιάν, εγώ πληρώνω γι' αυτόν. - Ευχαριστώ.
Είδες πώς ήταν ντυμένος;
- Ποιος είναι; - Δεν ξέρω...
Με συγχωρείτε, κύριε.
- Όλα καλά; - Ναι, μια χαρά.
- Κάναμε ένα πανέμορφο μωρό. - Χαίρομαι.
Μόνο ένα πράγμα, αν δεν σας πειράζει.
Χθες ξεχάσατε να υπογράψετε στο μητρώο
και χρειάζομαι και την ταυτότητά σας.
Δε θα πιστέψετε τι συνέβη...
Μου έκλεψαν το πορτοφόλι με την ταυτότητα και τα λεφτά μου.
Τι; Σας έκλεψαν εδώ;
Όχι. Στο τρένο, φαντάζομαι.
Δεν το κατάλαβα μέχρι σήμερα το πρωί.
Έτσι έλεγα. Τέτοια πράγματα δε συμβαίνουν εδώ.
- Σωστά... - Αν δω την αναφορά στην Αστυνομία,
μου αρκεί.
Και μην ανησυχείτε για την πληρωμή.
Θα το κανονίσουμε αργότερα. Φαίνεστε έντιμος άνθρωπος.
Δεν είχα χρόνο να το δηλώσω.
Το αστυνομικό τμήμα είναι δύο τετράγωνα από 'δω.
- Μπορώ να σας πω πώς να πάτε. - Έχετε δίκιο.
Θα πάω τώρα για να τελειώνω.
Ευχαριστώ.
Παρακαλώ;
Είναι κανείς εδώ;
ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
ΠΑΜΠΛΟ ΦΕΡΝΑΝΤΕΘ, 31 ΕΤΩΝ, ΑΠΟ ΜΟΝΤΕΚΑΪΝ. 17 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1942
Μπορώ να σας βοηθήσω σε κάτι;
Έψαχνα τον γιατρό.
Είστε σε λάθος μέρος. Είναι στην άλλη άκρη του χωριού.
Ναι, έκανα λάθος. Συγγνώμη.
Είστε καλά;
Ναι.
Θα παίρνω μισθό τώρα.
Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε στον Δον Χοσέ και να ζητήσουμε ημερομηνία τον Μάιο.
Δε νομίζεις;
Σέλια.
Δε φαίνεσαι και πολύ ενθουσιασμένη.
Μόλις είπα ότι θα μπορούσαμε να παντρευτούμε τον Μάιο.
Ναι, φυσικά, αλλά πρώτα πρέπει
να μιλήσουμε στον Δον Χοσέ και να δούμε τι θα πουν οι γονείς μου.
Ναι, αυτό είναι αλήθεια.
- Και το άλλο; - Ποιο άλλο;
Δεν είναι καλά νέα για τον μισθό μου;
- Ναι. - Θα παίρνω 500 πεσέτες τον μήνα.
Και είπαν ότι σε έναν χρόνο, αν κάνω καλή δουλειά,
θα με βάλουν υπεύθυνο παραγγελιών.
- Και θα κάνω καλή δουλειά. - Είμαι σίγουρη.
Μπορείς να παρατήσεις τα μαθήματά σου τώρα, αν θέλεις.
Να παρατήσω τα μαθήματά μου;
Λοιπόν...
Μπορείς να συνεχίσεις αν προτιμάς.
Είναι πάντα χρήσιμο για ένα κορίτσι να ξέρει να ράβει.
Αλλά τώρα έχουμε την εγγύηση ότι δε θα χρειαστεί να δουλέψεις...
Τι;
Δε με εμπιστεύεσαι;
Ο πατέρας μου είπε ότι μπορεί να κληρονομήσω τη δουλειά του Εουλόχιο όταν συνταξιοδοτηθεί.
Δεν είναι ότι δε σ' εμπιστεύομαι, αλλά μου αρέσει πολύ το ράψιμο, Ονόφρε.
Και νιώθω ότι είμαι καλή σ' αυτό, ειδικά στο σχέδιο πατρόν.
Φυσικά και είσαι καλή.
Είσαι καλή σε όλα.
Ήδη σε φαντάζομαι να φτιάχνεις ρούχα για τα παιδιά μας.
Για να μοιάζουν με πρίγκιπες.
Τι;
Πόσα θέλεις;
Τι ζωγραφίζεις;
Είσαι τόσο συγκεντρωμένη, που δε με ακούς.
Ο λαιμός είναι πολύ στενός.
Έτσι το φοράνε τώρα.
Πού;
- Λοιπόν, αυτό ήταν γρήγορο. - Κάποιος βρήκε το πορτοφόλι μου.
Αλλά χωρίς τα λεφτά, προφανώς.
Παρεμπιπτόντως, νομίζετε ότι θα μπορούσα να σας πληρώσω σε δολάρια;
Σε δολάρια;
Ναι. Σκόπευα να ταξιδέψω στη Νέα Υόρκη.
- Ουάου, Νέα Υόρκη! - Ναι.
Φοβάμαι ότι δεν δεχόμαστε δολάρια.
1000, 2000, 3000,
4000, 5000, 6000,
6500, 7000, 7400...
Μια στιγμή.
Και 25. Αν θέλατε να επενδύσετε,
θα μπορούσαμε να σας κάνουμε μια πρόταση.
Ή θα μπορούσατε να καταθέσετε μέρος των χρημάτων στην τράπεζά μας.
Όχι, ευχαριστώ. Δε θα μείνω πολύ εδώ.
- Είναι μεγάλο ποσό. - Μην ανησυχείτε.
Χρειάζεστε φάκελο;
ΕΠΑΡΧΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ
♪ Τι σε νοιάζει εσένα ♪
♪ Που σ' αγαπώ, αφού εσύ δε μ' αγαπάς πια; ♪
♪ Εκείνη η αγάπη που πέρασε, δεν πρέπει να θυμόμαστε ♪
♪ Ήμουν ο ενθουσιασμός ♪
♪ Της ζωής σου, μια μέρα που 'χει περάσει πια ♪
♪ Σήμερα, αντιπροσωπεύω το παρελθόν ♪
♪ Δεν μπορώ να το δεχτώ αυτό ♪
Πότε είναι το επόμενο τρένο για Ονέιρα;
Φοβάμαι ότι είστε άτυχος.
Η ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ ΤΡΕΝΟΥ ΕΧΕΙ ΚΟΠΕΙ
Ευτυχώς, υπάρχει ένα άνετο πούλμαν που πάει εκεί κάθε Τετάρτη.
Είναι αρκετά αργό, όμως.
Όχι, πρέπει να είναι το τρένο.
Νομίζω ότι θα πάρει τουλάχιστον μια βδομάδα.
Ποτέ δε γίνεται τίποτα εδώ
και, ξαφνικά, γίνονται όλα μαζί.
♪ ...μια μέρα που 'χει περάσει πια ♪
♪ Σήμερα, αντιπροσωπεύω το παρελθόν ♪
♪ Δεν μπορώ να το δεχτώ αυτό ♪
♪ Αν τα πράγματα που θέλει κανείς ♪
ΡΑΦΕΙΟ
♪ Μπορούσε να τα αποκτήσει... ♪
- Τα λέμε αύριο. - Γεια.
♪ Θα μ' αγαπούσες το ίδιο όπως πριν 20 χρόνια ♪
♪ Με τόση λύπη παρατηρούμε ♪
♪ Μια αγάπη που μας αφήνει ♪
♪ Και είναι ένα κομμάτι της ψυχής μας, που μας ξεριζώνεται ανελέητα ♪
Τι σου είπε ο Αμερικανός;
Τίποτα, δεν ήταν εκεί.
Το άφησα στη ρεσεψιόν γι' αυτόν.
♪ Και είναι ένα κομμάτι της ψυχής μας ♪
♪ Που μας ξεριζώνεται... ♪
Κοίτα, θα ήταν κάτι σαν αυτό.
Σε ασήμι και χρυσό, μ' ένα μικρό διαμάντι εδώ,
και μια πέτρα λάπις λάζουλι.
- Είμαι χρυσοχόος. - Α, αλήθεια;
Δουλεύετε εδώ γύρω;
Στη Βαρκελώνη. Έμαθα την τέχνη εκεί με τον θείο μου.
Και τι σας φέρνει εδώ;
Ήρθα για να λύσω κάποιες οικογενειακές υποθέσεις.
Καταλαβαίνω.
Εδώ, ο κόσμος φοράει περισσότερο πέρλες. Η μόδα αργεί να φτάσει σ' εμάς.
Είμαι σίγουρη ότι ο κόσμος φοράει ό,τι λέτε στη Μαδρίτη ή στη Βαρκελώνη,
αλλά αυτές οι τάσεις εδώ, ίσως σε πέντε-έξι χρόνια...
Μόλις το δει ο κόσμος σε καμιά ταινία.
Μπορεί να είναι πολύ άμεσο, αλλά...
θα με αφήνατε να χρησιμοποιήσω το εργαστήριό σας;
Θα σας πλήρωνα, φυσικά, για τα υλικά και την ταλαιπωρία.
Ελόι!
Δείξε του το εργαστήριο.
Αν σας φανεί χρήσιμο, δε θα σας χρεώσω για τη χρήση του.
Μπορείτε να μάθετε κάτι στο παιδί.
Απλά πληρώστε με για τα υλικά.
Ευχαριστώ.
Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτό.
- Το λάπις λάζουλι, το ασήμι...; - Ναι, εδώ.
Εδώ;
Νομίζω ότι θα χρησιμοποιήσω τις πέρλες.
Λοιπόν, θα ήθελες να γίνεις χρυσοχόος.
Λοιπόν, δεν είμαι καν σίγουρος τι είναι αυτό.
Είμαι εδώ για να μάθω πώς να γίνω ωρολογοποιός.
Ωρολογοποιός;
- Σου αρέσει αυτό; - Ναι, καλό είναι.
Νομίζω ότι η χρυσοχοΐα θα σου άρεσε ακόμα περισσότερο.
Θα δεις.
Θέλω να μεταναστεύσω.
Δεν ξέρω, να πάω...
Στη Βενεζουέλα.
Ή στην Αργεντινή.
Δε με νοιάζει πού.
Απλώς δεν υπάρχει πολλή ελπίδα εδώ.
Πού μένετε;
Στη Βαρκελώνη.
Βαρκελώνη!
Μπορείτε να ζήσετε καλά εκεί;
Ναι.
Θα μπορούσες να τα πας καλά εκεί.
Είμαι σίγουρος.
- Έχεις αδέρφια; - Ναι, έναν μεγαλύτερο αδερφό.
Πού είναι;
Κάνει τη θητεία του στη Λα Κορούνια.
- Πότε γυρνάει; - Τον χειμώνα.
Έχει μια κοπέλα στην Ονέιρα και θα παντρευτούν.
Είναι για τη γυναίκα σας;
Όχι...
Δεν είμαι παντρεμένος.
Είναι δώρο για μια παλιά φίλη.
Εντάξει...
Κοίτα.
Δώσε του το ίδιο σχήμα με το σκίτσο.
- Δοκίμασε εσύ. - Σίγουρα.
Αλλά μ' αυτό εδώ.
Στηρίξου στο ξύλο.
Και βάλε αυτό το χέρι εδώ.
Θα έφτιαχνα κροκέτες μ' ό,τι περίσσεψε,
αλλά νομίζω ότι φτάνει για ρύζι.
Λοιπόν, τι θα φάμε για βραδινό σήμερα;
Θα μπορούσαμε να κάνουμε μια ομελέτα
και να κρατήσουμε το ρύζι για αύριο.
Και πρέπει να ξαλμυρίσουμε τον μπακαλιάρο.
Έχεις ακούσει ποτέ για τον Νίτσε;
Όχι.
Είναι φιλόσοφος.
Έγραψε ένα βιβλίο για την αιώνια επιστροφή.
Είναι σαν τη μετενσάρκωση;
Κάτι τέτοιο.
Η ιδέα είναι πιο βαθιά απ' ό,τι φαίνεται.
Απαιτεί την ανάγκη για δράση,
ώστε η πιθανότητα των άπειρων επιστροφών
να μη φαίνεται σαν ένα φρικτό σενάριο.
Με παρακολουθείς;
Όχι, δε νομίζω.
Σημαίνει ότι αν κάποιος αναγκαζόταν να ζήσει όλη του τη ζωή
ξανά και ξανά, ξανά και ξανά,
θα μπορούσε να το κάνει χωρίς φόβο.
Νομίζω ότι το κατάλαβα τώρα.
Υπάρχει μια ιδέα που δεν ήταν στον Νίτσε.
Φαντάσου ότι η αιώνια επιστροφή ήταν δυνατή.
Θα ήξερες τι θα συνέβαινε επειδή το έχεις ήδη ζήσει.
Και, σ' αυτή την περίπτωση, θα μπορούσες να παρέμβεις για να το αλλάξεις.
Θα ήταν σωστό να το κάνεις;
Ή θα 'πρεπε ν' αφήσεις τα πράγματα να γίνουν ακριβώς όπως έγιναν πριν;
Θα παρενέβαινα.
Σίγουρα.
Θα μπορούσαμε να πάμε σινεμά.
Παίζει μια ταινία με τον Κάρι Γκραντ και την Ίνγκριντ Μπέργκμαν.
- Πότε; - Αύριο. Μετά τη λειτουργία.
Δεν μπορώ. Ο Ονόφρε θα με πάει για τσούρος.
- Μόνο οι δυο σας; - Ναι.
Δε θα με απαγάγει κιόλας.
- Τι; - Θα σου βγει το όνομα της ελαφριάς.
Πιλάρ, θα παντρευτούμε.
Τι θα κρατήσεις για όταν παντρευτείς;
Η μάνα μου θα με σκότωνε αν έβλεπε εμένα και τον Μανόλο μόνους.
Θα κρατήσω άλλα πράγματα για όταν παντρευτώ.
- Βλέπεις; Είσαι ελαφριά! - Καλό απόγευμα.
Καλό απόγευμα.
Χαίρομαι που σας βρήκα.
Ήθελα να σας ευχαριστήσω για το αδιάβροχό μου.
Δε χρειάζεται.
Είναι σαν καινούργιο.
Θα χρειαστεί να φτιάξω μερικά πουκάμισα πριν φύγω,
- αλλά δεν ξέρω... - Φέρτε τα στο εργαστήριο.
Ξέρετε πού είναι;
- Όχι. - Θα σας πω εγώ.
Δεν ξέρω αν συνηθίζεται εδώ, αλλά θα ήθελα να...
Δεν ξέρω...
...να σας κεράσω ένα ποτό, αν γίνεται.
Φυσικά και γίνεται!
Φαίνεται ότι είναι άνθρωπος του κόσμου. Είναι ωραίο.
- Απ' ό,τι φαίνεται, είναι εκατομμυριούχος. - Α, σίγουρα!
Αλήθεια! Ο πατέρας μου μας είπε ότι πήγε ν' αλλάξει τα δολάριά του
και κουβαλούσε ένα τεράστιο ποσό.
Αλλά τεράστιο, τεράστιο.
Ο πατέρας σου υπερέβαλλε! Γιατί να 'ρθει εδώ ένας εκατομμυριούχος;
Στην Αμερική είναι αλλιώς. Θα πάω εκεί μια μέρα.
Είσαι τελείως στον κόσμο σου, έτσι δεν είναι;
Και δεν είναι Αμερικανός. Αυτή είναι μια χαζομάρα που είπε ο Ντίμας.
Γέλα όσο θέλεις, θα δεις.
- Τι πιστεύει ο Ονόφρε για τα σχέδιά σου; - Αν καταλάβαινε...
Δε νομίζω ότι μπορεί ν' ανταποκριθεί.
- Άσε τον Ονόφρε σε μένα. - Σίγουρα θα τον αφήσω!
Τσάο!
Άκουσέ την!
- Στην Αμερική, λέει! - Αλήθεια...
- Τη βλέπεις στην Αμερική; - Όχι.
Εξάλλου, δεν μιλάει αγγλικά. Τι θα έκανε εκεί;
Η Ισπανία είναι πολύ πίσω σ' αυτόν τον τομέα, αλλά στην Αμερική κανείς δεν αμφισβητεί
τις γυναίκες που παλεύουν για τα όνειρά τους και την ανεξαρτησία τους.
Εκεί, μια γυναίκα μπορεί ν' ανοίξει το δικό της εργαστήριο,
να δημιουργήσει τη δική της σειρά ρούχων...
Αυτό θα ήταν αδύνατο εδώ.
Γιατί;
Γιατί δεν είναι τόσο εύκολο για μια γυναίκα.
Αν ο άντρας της δεν την αφήνει...
Θα μπορούσες πάντα να μείνεις ανύπαντρη.
Λες και αυτό θα έλυνε το πρόβλημα.
Αν δεν παντρευτώ, ο πατέρας μου θα έπρεπε να μου δώσει την άδεια.
Ξέρω τι θα έλεγε ο πατέρας μου αν του πήγαινα τέτοιες ιδέες.
Ξέρεις γιατί είμαι εδώ;
Ήρθα από παρόρμηση.
Πολύ...
Πολύ καιρό πριν, πέρασα το καλύτερο καλοκαίρι της ζωής μου εδώ.
Ή το χειρότερο, ανάλογα πώς το βλέπεις.
Εκείνο το καλοκαίρι γνώρισα μια γυναίκα. Κάποια πολύ ξεχωριστή.
Και καθώς περνούσα από 'δω, σκέφτηκα...
Γιατί να μην σταματήσω και να της πω αυτό που δεν της είπα ποτέ τότε.
Και;
Δεν την βρήκα.
Α, τι απογοήτευση.
Και μπορώ να ρωτήσω, ήσουν ερωτευμένος μαζί της;
Ναι.
Αλλά δε χρειάζεται να μου μιλάς στον πληθυντικό.
Στο λέω γιατί,
κατά βάθος, χαίρομαι που δεν είναι εδώ.
Αυτό το μέρος δεν της έκανε καλό.
Είναι πολύ μικρό. Πολύ κλεισμένο στον εαυτό του.
Το τείχος. Και πιο πίσω, το βουνό.
Ακριβώς.
Δεν είναι το καλύτερο μέρος για κάποιον με τόσο μεγάλα φτερά όσο τα δικά της.
Ή τα δικά σου.
Υπάρχει κάτι πάνω σου που μου τη θυμίζει πολύ.
Ήταν πολύ ταλαντούχα, όπως εσύ.
- Όχι, δεν είμαι... - Ναι, είσαι.
Μπορεί να μην το πιστεύεις, αλλά είσαι.
Όταν σε γνώρισα, σκέφτηκα ότι ίσως
εκείνη η παρόρμηση, ας την πούμε μοίρα,
με έφερε εδώ για να σε εμποδίσω να κάνεις τα ίδια λάθη με εκείνη.
Τι συνέβη;
- Με ποιον; - Με εκείνη.
Όχι τώρα, αλλά εκείνο το καλοκαίρι. Τι συνέβη;
Η ζωή συνέβη. Τίποτα παραπάνω.
Παντρεύτηκες;
- Έχεις παιδιά; - Όχι.
Εξαιτίας της.
Λοιπόν...
Συνήθισα να είμαι μόνος.
Έχει κακή φήμη, αλλά δεν είναι και τόσο άσχημα.
Είναι τόσο ρομαντική ιστορία.
Είναι μια καταστροφή.
Α, πρέπει να φύγω!
Όχι, τελείωσε τον καφέ σου. Μην ανησυχείς.
Εξάλλου, θα πάω πιο γρήγορα μόνη μου.
Ευχαριστώ για τα πουκάμισα. Δε χρειαζόταν να μπεις στον κόπο.
Δεν είναι κόπος.
Ναι;
Μια άλλη μέρα, θα μπορούσες να μου πεις
για τις μόδες στη Βαρκελώνη ή στη Νέα Υόρκη;
Δεν ξέρω αν μπορώ, αλλά θα προσπαθήσω.
Τι είναι αυτό;
Με τις ικανότητές σου αυτό είναι απαράδεκτο.
Αυτό είναι πολύ πρόχειρο, Σέλια.
Είναι ο Ονόφρε, την έχει τρελάνει!
Σας είδα, παιδιά!
Σέλια!
Για να μπορώ να ζωγραφίζω ό,τι μου λες.
Να βγάλουμε φωτογραφία;
Ναι.
Θέλετε μια φωτογραφία;
Έχεις ακούσει για τον Νίτσε;
Όχι.
Γεια σας.
Ποιος είναι;
Ένας φιλόσοφος με μερικές ενδιαφέρουσες ιδέες.
Ελάτε λίγο από 'δω.
Σε είδα να φεύγεις απ' το Negresco χθες.
Και;
Μπήκα μετά. Διψούσα.
Και μάντεψε ποιος ήταν εκεί; Ο ξένος με το αδιάβροχο.
Πρέπει να σου θυμίσω ότι θα παντρευτούμε;
Όχι.
Όχι, φυσικά και όχι.
Αλλά δεν καταλαβαίνω...
Τι δεν καταλαβαίνεις;
Παντρευόμαστε. Είναι ανάρμοστο.
Ο καθένας θα το πίστευε.
Δε μ' αρέσει να κυκλοφορείς με άλλους άντρες.
Δεν κυκλοφορώ με άλλους άντρες.
Ο Πάμπλο θα μπορούσε να 'ναι πατέρας μου. Απλώς μου έλεγε...
Δεν έχει τίποτα να σου πει.
Αυτά που σου λέω εγώ είναι παραπάνω από αρκετά.
Δε μπορείς να με διατάζεις.
Εσύ είσαι αυτή που δεν πρέπει να φέρεται σαν τσούλα.
Ειδικά μ' έναν γέρο που θα 'πρεπε να σ' αηδιάζει.
Δεν έχω κάνει τίποτα κακό.
- Νόμιζα ότι ήσουν διαφορετική. - Δηλαδή;
Ένα σωστό κορίτσι.
Είμαι ένα σωστό κορίτσι.
Δε φαίνεται.
Και αν ξαναδείς αυτόν τον άνδρα, δε θα ξαναδείς εμένα.
- Πού πας; - Τι σε νοιάζει;
- Όχι, περίμενε, περίμενε. - Άσε με να περάσω.
Πρέπει να μιλήσουμε στον Δον Χοσέ.
- Σταμάτα αυτές τις ανοησίες. - Δεν είναι ανοησίες. Άσε με να περάσω.
Μην πεισμώνεις. Ξέρεις ότι έχω δίκιο.
Μην είσαι ανόητη.
Έχω τρελαθεί μαζί σου και το ξέρεις.
Δεν είναι σωστό να κάνεις τον κόσμο να μιλάει.
Δε με νοιάζει τι λένε οι άλλοι.
Δε θ' αφήσω κανέναν να μου πει τι να κάνω με τη ζωή μου
αν δεν πληγώνω κανέναν.
Και παρεμπιπτόντως, δε μαθαίνω ραπτική για να σου ράβω τα κουμπιά.
Φεύγεις;
Σέλια, είσαι σίγουρη;
Αν φύγεις, θεώρησέ το χωρισμό, μ' ακούς;
Γαμώτο!
Η μητέρα μου θα με σκοτώσει.
Οι μητέρες πάντα καταλαβαίνουν αυτά τα πράγματα.
Μπορεί να 'ναι κλισέ, αλλά ο χρόνος τα γιατρεύει όλα.
Όλα;
Όχι.
Μακάρι να μπορούσα να ζήσω μια από εκείνες τις μεγάλες ιστορίες αγάπης
που ταξιδεύουν στον χρόνο και είναι μεγαλύτερες απ' τη ζωή.
Αυτό δεν υπάρχει.
Όχι;
Όχι.
Μη σπαταλάς τη ζωή σου σκεπτόμενη εκείνον.
Τίποτα δε σε δένει πια με τη Βιλασάντα.
Είναι εντάξει;
Είναι πανέμορφο.
Απλώς ζωγράφισα ό,τι μου περιέγραψες.
- Είναι ακουαρέλα; - Αυτό είναι μια χαζομάρα.
Χαζές ιδέες που μου 'ρχονται πού και πού.
Θα σε συνοδεύσω σπίτι.
Πέρασε λίγο η ώρα.
- Τον λογαριασμό; - Ναι, παρακαλώ.
- Δύο πεσέτες και πενήντα λεπτά. - Ορίστε.
Περιμένατε το τρένο για την Ονέιρα, σωστά;
- Ναι. - Η γραμμή λειτουργεί ξανά.
Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να φύγω.
Για το ταξίδι σου στη Νέα Υόρκη;
Ναι, και για το ταξίδι μου,
αλλά κυρίως επειδή...
Νομίζω ότι έκανα ό,τι ήρθα να κάνω εδώ.
Τη βρήκες;
Ναι.
Αυτά είναι για σένα.
Για μένα;
Είναι πανέμορφα.
♪ Η μοίρα σου μοιάζει με τη δική μου ♪
♪ Αν είσαι το πανί, εγώ είμαι ο αέρας ♪
♪ Αν είσαι η κοίτη, εγώ είμαι το ποτάμι ♪
♪ Αν είσαι η πληγή, εγώ είμαι αυτός που πονά ♪
♪ Κανείς δεν είπε τίποτα για το να ερωτευτούμε ♪
♪ Αλλά ο Θεός το θέλησε έτσι ♪
♪ Και μόνο που μιλήσαμε... ♪
♪ Μια δέσμευση γεννήθηκε ♪
Ζωγραφίζεις πολύ καλά.
Ποιος είναι αυτός; Ο άντρας που είπες ότι μου μοιάζει;
Ναι.
♪ Η μοίρα σου μοιάζει με τη δική μου ♪
♪ Αν είσαι το πανί, εγώ είμαι ο αέρας ♪
♪ Αν είσαι η κοίτη, εγώ είμαι το ποτάμι ♪
Αυτό δεν είναι σωστό.
♪ Κανείς δεν είπε τίποτα για το να ερωτευτούμε ♪
♪ Αλλά ο Θεός το θέλησε έτσι ♪
♪ Και μόνο που μιλήσαμε... ♪
♪ Μια δέσμευση γεννήθηκε ♪
♪ Μια δέσμευση ♪
Είσαι θυμωμένη;
Όχι, φυσικά και όχι.
Πώς είναι αυτή;
Είναι πολύ όμορφη;
Ναι, πολύ όμορφη.
Και της μοιάζω κι εγώ;
Πολύ.
Νομίζεις ότι είμαι κι εγώ όμορφη;
Τόσο όμορφη όσο εκείνη;
Τότε, γιατί δε με φιλάς;
Είσαι ακόμα ερωτευμένος μαζί της;
Όχι, δεν είναι αυτό.
Αλλά αυτό δε θα πετύχει.
Δε θα πετύχει.
Δεν έπρεπε να είμαι εδώ.
Μπορεί καν να μην είμαι εδώ.
Τότε, ένας λόγος παραπάνω...
Δεν καταλαβαίνω τι φοβάσαι τόσο πολύ.
Μη φοβάσαι.
Υπάρχει ένα ποίημα,
ενός Κουβανού ποιητή:
«Σε γνώρισα παιδί, μέσα στ' αγαπημένα μου όνειρα.
Γι' αυτό, όταν σε είδα, αναγνώρισα το πεπρωμένο μου».
Λοιπόν, αποδεικνύεται ότι είναι αλήθεια.
Δηλαδή, είμαι το πεπρωμένο σου;
Δεν ξέρεις πόσο.
Πάρε με μαζί σου.
Στη Νέα Υόρκη. Στη Βαρκελώνη. Δε με νοιάζει.
Πάρε με από 'δω.
Χρειάζεστε το πιστοποιητικό βάπτισης και των δύο συζύγων.
Μπορείτε να το ζητήσετε στην ενορία σας.
Η νύφη είναι από 'δω;
Ναι, από 'δω είναι.
Ακούστε...
Είναι απαραίτητο το πιστοποιητικό βάπτισης;
Έχω ένα ταξίδι σύντομα και θέλουμε να παντρευτούμε το συντομότερο.
Αυτά δεν είναι πράγματα που βιάζεσαι, παιδί μου.
Να θυμάσαι ότι οι αναγγελίες του γάμου πρέπει να δημοσιεύονται για τρεις βδομάδες
και στις δύο εκκλησίες σας.
Από ποια ενορία είστε;
Δον Πάμπλο.
Κάποιος σας ζητάει στη ρεσεψιόν.
Τι είναι;
Καλύτερα να μιλήσουμε κάπου αλλού.
Λοιπόν;
Σας είδα να φεύγετε απ' τον καθεδρικό
και δε νομίζω να εκκλησιάζεστε τακτικά.
Εγώ πηγαίνω συχνά, βλέπετε.
Μόλις είχα μια πολύ ενδιαφέρουσα κουβέντα με τον Δον Χοσέ.
Είναι ο ιερέας της ενορίας εδώ στη Βιλασάντα,
αλλά είναι απ' το Μοντεκάιν.
- Ξέρετε το Μοντεκάιν; - Όχι.
Όχι;
Σωστά...
Λοιπόν, είναι αστείο,
γιατί στο Μοντεκάιν, ο Δον Χοσέ σπούδαζε
με κάποιον που είχε ακριβώς το ίδιο όνομα με σας:
Πάμπλο Φερνάντεθ.
Ήταν θείος του Ελόι, απ' το ωρολογοποιείο.
Μετανάστευσε στην Κούβα πριν από χρόνια.
Έχω συνηθισμένο όνομα, ναι.
Πού το πάτε;
Δεν ξέρω ποιος είστε, ούτε με νοιάζει.
Αλλά ξέρω ότι δεν είστε αυτός που λέτε
και αυτό μπορεί ν' ενδιαφέρει την Πολιτοφυλακή.
- Τι θέλετε; - Να φύγετε.
Φύγετε με το απογευματινό τρένο και δε θα πω τίποτα.
- Μην το κάνετε αυτό. - Α, όχι;
Όχι.
Δηλαδή να αφήσω την κοπέλα μου να την εξαπατήσει ένας απατεώνας;
Δεν είμαι απατεώνας.
Έτσι κι αλλιώς, δε θα γυρίσει σε σένα.
Ήμασταν καλά πριν εμφανιστείς,
και την παρέσυρες με ανοησίες για τη Νέα Υόρκη και τη ραπτική.
Θα παντρευόμασταν, μέχρι που ήρθες κι τα χάλασες όλα,
βάζοντάς της αυτές τις χαζές ιδέες στο μυαλό.
Λυπάμαι, πιστέψτε με.
Αλλά το να φύγω εγώ δε θα σταματήσει την επιθυμία της για μια άλλη ζωή.
Είσαι ένας παλιάνθρωπος.
Είμαι έντιμος, εργατικός και είμαι αυτός που λέω ότι είμαι.
Πρέπει να υπάρχει λόγος που έχετε τα χαρτιά κάποιου άλλου.
Αυτή είναι η ζωή που της προσφέρετε; Να φεύγετε από μέρη σαν κλέφτες;
Θα μπορούσα να 'μαι ο πατέρας των παιδιών της, όχι ο παππούς της.
Σε μία ώρα, θα πω στην Πολιτοφυλακή ό,τι ξέρω.
Θα προτιμούσα να γλιτώσω τη Σέλια απ' τη στενοχώρια,
αλλά αν αυτό θέλετε, αυτό θα πάθετε.
Συγγνώμη, δεν επιτρέπεστε εδώ μέσα.
Σέλια, κάτσε κάτω, σε παρακαλώ.
Πρέπει να της μιλήσω. Θα πάρει μόνο μια στιγμή.
Περιμένετε έξω, παρακαλώ.
Πέντε λεπτά.
Πίσω στη δουλειά σας όλες.
Πάμπλο!
Τι συνέβη;
Πρέπει να φύγω.
Μόνος σου;
Κι εγώ;
Πάμπλο, δεν μπορώ να μείνω εδώ...
Είπες ότι στην Αμερική οι γυναίκες μπορούν να ζήσουν τη ζωή τους.
- Δε σου ζητάω τίποτα. - Ορίστε.
Τι είναι αυτό;
Πάμπλο, δε το θέλω αυτό.
Άκου, υπάρχει κάτι που δεν σ' το είπα.
Είμαι Δημοκρατικός. Αν με πιάσουν, θα με τουφεκίσουν.
Δε με νοιάζει. Θα 'ρθω μαζί σου.
Δε μπορούμε να τρέχουμε συνέχεια.
- Δε με νοιάζει. - Δε γίνεται, Σέλια.
- Γιατί όχι; - Με ανακάλυψαν. Πρέπει να φύγω.
Λοιπόν, θα πάμε μαζί.
Αν πάμε μαζί, δε θα φτάσουμε ούτε στον επόμενο σταθμό.
Εξάλλου, δεν ξέρω τι θα γίνει όταν μπω σ' αυτό το τρένο.
Μπορείς να πας στη Νέα Υόρκη με αυτά τα λεφτά
και ν' ανοίξεις το δικό σου ατελιέ.
Κοίταξέ με.
Δε θα ξαναγυρίσω εδώ.
Ποτέ.
Πρέπει να μου υποσχεθείς ότι θα φύγεις κι εσύ από 'δω.
Πάμπλο, δεν μπορώ να πάω στη Νέα Υόρκη μόνη μου.
Υποσχέσου μου.
Αλλά εσύ θα είσαι εκεί;
Ναι.
Δεν ξέρω πότε, αλλά θα 'ρθω.
Πού να σε περιμένω;
Στο Εμπάιρ Στέιτ, όπως στο «Μεγάλε μου Έρωτα»;
Αυτό μπορεί να μην είναι πολύ πρακτικό.
Λοιπόν, τότε;
Το Ξενοδοχείο Τσέλσι. Πήγαινε στο Ξενοδοχείο Τσέλσι.
- Ξενοδοχείο Τσέλσι; - Ναι.
Πήγαινε.
Αλλά μη με περιμένεις.
Άφησε την Ιθάκη.
Η θάλασσα είναι και δική σου.
Σέλια, για όνομα του Θεού!
Τα σκουλαρίκια σου.
Μην μ' ενοχλήσεις ξανά.
Πότε είναι το επόμενο τρένο για τη Βιλασάντα;
Αύριο στις 8:30.
Ένα εισιτήριο, παρακαλώ.
Με επιστροφή;
Απλή μετάβαση.
ΠΩΛΕΙΤΑΙ
Με συγχωρείτε.
Εκεί που είναι το βίντεο κλαμπ, υπήρχε ένα ραφείο.
Ξέρετε τίποτα για την ιδιοκτήτρια;
Καμία ιδέα.
Ευχαριστώ.
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
ΕΙΜΑΙ Ο ΠΑΜΠΛΟ. ΤΑΞΙΔΕΨΑ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ.
ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΧΟΟΥ
Απόδοση Διαλόγων: Λος Όχος Ντε Λα Νέγρα Μιέρδα Βίδα [ T 4 V T_e_a_m ]