- Τι στο καλό είναι αυτό το φως, Ρόι;
- Δεν ξέρω.
Είναι ακριβώς εκεί κάτω.
- Πού;
- Έλα.
- Έλα πού;
- Πάμε να το ακολουθήσουμε.
- Το ακολουθώ, το ακολουθώ.
- Από εκεί.
Είναι ακριβώς από πάνω μας, Έμετ.
- Είναι ελικόπτερο ή τι;
Περίμενε λίγο. - Τι;
Είναι πάρα πολύ φωτεινό.
- Δεν βλέπω.
- Περίμενε λίγο.
- Φύγε, φύγε, φύγε!
Τώρα!
- Φεύγω, προσπαθώ.
Κάνω ό,τι μπορώ.
- Πιο γρήγορα.
Μην το χάσεις.
- Πιάσ’ το αυτό το γαμημένο πράγμα.
Πού στο διάολο πήγαν;
- Είναι οι γαμημένοι Ρώσοι, σου λέω.
- Όχι, πρέπει να είναι από άλλον πλανήτη.
- Είναι μια γαμημένη μοίρα από Σπούτνικς
που κατεβαίνουν να βάλουν φθόριο στο νερό.
- Πού πήγαν;
Τι στο διάολο ήταν αυτό;
Ρε πούστη μου!
- Τι είναι αυτό, τέχνη;
Δεν υπήρχαν θύματα;
- Αυτά είναι τα θύματα, Κομπ, για όνομα του Θεού.
Αυτοί οι άνθρωποι έχασαν τα σπίτια τους.
- Κανείς δεν κάηκε;
Τρίτου βαθμού;
Δεύτερου;
Πρώτου;
- Όχι, όλοι είναι μια χαρά.
- Δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω αυτή τη σαβούρα.
Θέλω ανθρώπους να πηδάνε από παράθυρα με καπνούς.
Να τους πιάνεις στον αέρα, παγωμένους στη στιγμή.
Ξέρεις, να αρπάζονται, να γραπώνουν τον αέρα,
εκείνη την έκφραση στα μάτια τους.
Θέλω λίγη δράμα.
- Μου είπες να τραβήξω τη φωτιά, τράβηξα τη φωτιά.
- Όχι, είπα σ’ έναν βραβευμένο με Πούλιτζερ φωτογράφο
να τραβήξει τη φωτιά.
Γι' αυτό ήσουν διάσημος, για το δράμα.
Ή ίσως απλά ήσουν τυχερός με εκείνη τη λήψη
τότε που ήσουν στα καλύτερά σου.
- Δεν είχε τίποτα το τυχαίο εκείνη η λήψη.
- Ε, ίσως απλά δεν το 'χεις πια.
- Ίσως.
- Ο μεγάλος φωτορεπόρτερ με το βραβείο χάνει τα κότσια του.
- Φεύγω από δω.
- Ίσως νιώθεις ενοχές που τράβηξες εκείνη τη φωτογραφία
αντί να γίνεις ήρωας τότε.
Η ενοχή φαίνεται ολοκάθαρα στο πρόσωπό σου.
Μεγάλη ποικιλία.
Η μπαταρία μου πέθανε.
Αναρωτιέμαι αν...
- Ξέρεις ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στην τέχνη και το πορνό;
- Νομίζω ναι.
- Ηβική τρίχα.
Αυτό είναι τέχνη, κι αυτό είναι πορνό.
- Penthouse;
- Αυτοί τα ξεκίνησαν όλα το '69.
Μπαμ! Ηβική τρίχα παντού.
Αυτό λέω εγώ πρόοδο.
- Μάλιστα.
Μπορώ να χρησιμοποιήσω το τηλέφωνό σας;
- Θα αγοράσεις τίποτα;
- Ναι, φυσικά.
Πόσο κάνει η Brownie;
- Είναι αντίκα.
Τα σκουπίδια του ενός είναι θησαυρός για τον άλλον.
Στο δίνω για 50.
- Τι;
- Εντάξει, 25 τότε.
- Με δουλεύεις.
- Καλά, 15 σεντς. Ή το παίρνεις ή όχι.
- Ναι, ακούγεται δίκαιο.
Πού είναι το τηλέφωνο;
- Είναι μέσα, αν είναι ακόμα συνδεδεμένο.
- Ευχαριστώ.
Για να δούμε.
Λέω να το βάλω εκεί.
Όχι, όχι, όχι.
Θα το βάλω εκεί.
Ναι, αυτό θα κάνω.
Θα το βάλω...
ωπα!
Τι είναι αυτό; Τέχνη;
Ε, αυτό είναι συναρπαστικό.
Ωραία,
μια αφίσα του NRA.
Τι στο καλό;
- Άσε με να δω.
Εντάξει, τι έχουμε εδώ;
Αυτό είναι τέχνη;
- Συνέχισε.
- Ήμουν φοιτητής καλών τεχνών με δευτερεύον
πτυχίο στην πυρηνική καταστροφή.
Εγώ είμαι άνθρωπος της επικοινωνίας.
Είμαι πολύ κοινωνικός, γι’ αυτό με έβαλαν
στο γραφείο πληροφόρησης.
Είσαι τυχερός.
Με πέτυχες σε μια σπάνια στιγμή απραξίας,
να σου πω.
Πώς στο καλό με βρήκες;
- Δεν ήταν εύκολο.
Όλο με παρέπεμπαν αλλού.
- Ναι, το φαντάζομαι.
Κοίτα αυτό.
Όμορφη.
Είναι η κόρη σου;
- Όχι, δεν έχω ιδέα ποια είναι.
- Για δες τι έχουμε εδώ.
Κοίτα αυτό.
Τώρα, αυτό είναι φορτηγό, χα!
Αυτό είναι φορτηγό.
Φ-Ο-Ρ-Τ-Η-Γ-Ο, φορτηγό!
Studebaker του 1958, φίλε μου.
Δεν τα φτιάχνουν πια έτσι, ξέρεις.
Λοιπόν, όπου να ’ναι πάω για μεσημεριανό
στη λέσχη των αξιωματικών.
Θες να έρθεις; Έχουν sloppy joes σήμερα.
- Όχι, ευχαριστώ.
Ξέρεις, αν δεις την επόμενη φωτογραφία,
θα καταλάβεις γιατί στις έφερα.
- Ουάου.
Χα!
Αυτό είναι ιπτάμενος δίσκος!
Ούτε αυτούς τους φτιάχνουν πια έτσι, να σου πω.
- Όχι, μάλλον όχι.
- Ναι.
Κοίτα εδώ.
Εξωγήινοι.
Χα!
Εξωγήινοι, ναι.
Αυτά είναι κλασικά.
Μακάρι να τους έφτιαχναν ακόμα έτσι, ξέρεις;
Δε μου αρέσει όπως τους κάνουν τώρα.
Τους κάνουν με μυτερές άκρες και κακές φάτσες
και τέτοια πράγματα.
Μου άρεσαν οι εξωγήινοι του Σπίλμπεργκ.
Ήταν κάπως ρομαντικοί.
Ήταν τρυφεροί και μαλακοί
και στρογγυλοί, σαν τον Γκάμπι.
πήγε με ένα βραστό αβγό, καταλαβαίνεις.
Τι στο καλό είναι αυτό;
- Αν το γυρίσεις ανάποδα, νομίζω είναι ανάποδα,
αν το γυρίσεις ανάποδα, θα δεις ότι μοιάζει σαν
να απαγάγουν οι εξωγήινοι τους άντρες.
- Φοβερή δουλειά, στο λέω.
Αυτά τα όντα, οι εξωγήινοι, δείχνουν,
δείχνουν καλύτερα από κοντά.
Τι έκανες;
Από τι τους έφτιαξες;
Από λάτεξ και χαρτοπολτό;
- Δεν τους έφτιαξα εγώ.
Όπως είπα, βρήκα μια κάμερα,
είχε φιλμ μέσα και το εμφάνισα.
Αυτό είναι όλο.
- Βρήκες μια κάμερα.
Ε, για πες μου τώρα,
πού ακριβώς βρήκες αυτήν την κάμερα;
- Σε ένα παζάρι στο Μπέικερσφιλντ.
Κοίτα, πες μου εσύ.
Εσείς είστε οι ειδικοί σ’ αυτά.
Εσείς πείτε μου.
Είναι αυτό φωτογραφική απόδειξη μιας απαγωγής από UFO ή όχι;
- Δεν ξέρω.
Ξέρεις τι μπορείς να κάνεις; Μπορείς να πας
σε κάποιο περιοδικό για ιπτάμενους δίσκους.
Δίνουν καλά λεφτά για τέτοια πράγματα.
- Τι εννοείς «τέτοια πράγματα»;
Δεν θέλετε να το ερευνήσετε;
Να δείτε τι γίνεται;
Να το αναλύσετε;
- Να το αναλύσουμε;
Ξέρεις πόσα λεφτά έχει ξοδέψει
η Αεροπορία για αναλύσεις;
Τι να πούμε και για τους νέους αξιωματικούς;
Δεν ξέρουν τι να κάνουν επειδή
είναι άπειροι και μικροί στην ηλικία.
Και τι κάνουν;
Πέφτουν σε λανθασμένα συμπεράσματα
κι έπειτα πρέπει εμείς να τα ξαναδούμε όλα απ’ την αρχή.
Αλλά αυτό δεν σας φτάνει εσάς.
Όχι, όχι.
Πρέπει να ξέρετε τα πάντα, τα πάντα.
Τι είναι το πρόγραμμα MJ-12, τι υπάρχει στο Αποθήκη 18,
τι υπάρχει στην Περιοχή 51;
Τα θέλετε όλα αυτά, όλα αυτά, περίεργοι άνθρωποι.
Θέλετε «το ζουμί», δώσε μου το ζουμί.
Θα σου δώσω εγώ το ζουμί, φίλε μου.
Καταλαβαίνεις;
Δεν πρόκειται να ξοδέψουμε άλλα λεφτά
για να ερευνούμε τέτοια πράγματα.
Τέρμα.
Τέρμα και τελείωσε.
Και ξέρεις γιατί;
Εξαιτίας κάτι μικρών,
χαζούλικων,
γουρουνάκων σαν εσένα.
- Λοιπόν, ακόμα μένεις στο Μπάρστοου;
- Όχι, στο Μπέικερσφιλντ.
- Ναι, στο Μπέικερσφιλντ.
Και εσύ...
- Φριλάνσερ.
Για...
- Διάφορους ανθρώπους.
- Διάφορους ανθρώπους, μάλιστα.
- Θες να δεις το επόμενο;
Νομίζω έχει περισσότερο ενδιαφέρον.
Ποιος είναι αυτός για παράδειγμα;
Ποια είναι η ιστορία του;
Ήξερες ότι η Αεροπορία σταμάτησε
το Πρότζεκτ Μπλου Μπουκ το 1969;
Οι μόνοι που ασχολούνται πια
με αυτά τα πράγματα είναι φαν των UFO.
Ίσως θα έπρεπε κάποιος να το ψάξει λίγο αυτό.
- Γιατί δεν το κάνεις εσύ;
- Ε, δεν κάνω τέτοια πράγματα.
Εγώ απλώς τραβάω φωτογραφίες.
- Νόμιζα ότι είπες πως δεν τράβηξες αυτές τις φωτογραφίες.
- Το ξέρω, δεν τις τράβηξα εγώ.
- Και πόσα θέλεις για αυτές τις φωτογραφίες
που δεν τράβηξες;
- Δεν ξέρω, δεν το σκέφτηκα.
- Πόσα χρόνια είχαμε να βρεθούμε, τι;
Δέκα χρόνια ή κάτι τέτοιο;
- Εννιά, δέκα, ναι.
Δηλαδή, ήμασταν στο σωστό μέρος τη σωστή στιγμή.
Εσύ πήρες το πλάνο, εγώ την ιστορία, σταθήκαμε τυχεροί.
- Αυτοί οι άνθρωποι πέθαναν.
Δεν υπήρχε τίποτα τυχερό σ’ αυτό.
- Δεν έφταιγε κανείς μας.
Δηλαδή, δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα λόγω ασφαλιστικών θεμάτων.
- Θα μπορούσαμε να είχαμε προσπαθήσει.
- Πήραμε τα Πούλιτζερ μας, έτσι δεν είναι;
Πήραμε τα 20 λεπτά μας.
- Ντόους, κόψε τις εισαγωγές, εντάξει;
- Κοίτα, το μόνο που λέω είναι, ίσως ήμουν τυχερός,
ίσως εσύ όχι και τόσο, και…
το θέμα είναι, είμαστε φίλοι, σωστά;
Δηλαδή, αν θες να σε βοηθήσω, πες το απλά.
Μην καταφεύγεις σε τέτοιες αηδίες.
- Ποιες αηδίες;
- Αυτές οι αηδίες;
Χριστέ μου, κοίτα αυτές τις φωτογραφίες.
Τόσο ψεύτικες που ούτε σε ταμπλόιντ δεν θα περνούσαν.
Πού είναι η αξιοπρέπειά σου;
- Οκέι, μπορώ να σου δώσω 200 δολάρια, αυτό είναι όλο.
- Κοίτα, κάνε πως δεν ήρθα ποτέ, εντάξει;
Ήταν λάθος μου.
- Συγγνώμη.
500 δολάρια, εντάξει;
- Δεν είναι προς πώληση.
- Μόσλεϊ…
Τα πάντα είναι προς πώληση.
(χτύπημα στην πόρτα)
- Ντον Πόλσον, περιοδικό *Omni*.
Η Τζούντιθ Ντος μού έδωσε το όνομά σας.
- Περάστε. - Ευχαριστώ.
Αυτό είναι κλασικό.
Λοιπόν, κρίνοντας από το κάτω μέρος,
τη διαμόρφωση του συστήματος προσγείωσης,
φαίνεται να πρόκειται για παραλλαγή Άνω Σονόρα
σύμφωνα με την ταξινόμηση Κόρνελ.
- Η ταξινόμηση Κόρνελ θα ήταν η πρώτη μου σκέψη.
- Αν θέλεις, γέλα όσο θέλεις,
αλλά έχουν καταγραφεί τεράστιοι αριθμοί εμφανίσεων UFO.
Και πολλά από αυτά τα UFO έχουν θεαθεί
από αξιόπιστους ανθρώπους που δεν έχουν καμία σχέση,
καμία απολύτως σχέση μεταξύ τους.
Κι όμως, περιγράφουν όλοι πως είδαν ακριβώς το ίδιο πράγμα.
Τώρα, οι γνωστές λεπτομέρειες αυτών των εμφανίσεων
έχουν καταγραφεί και ταξινομηθεί
βάσει μεγέθους, βάρους, σχήματος,
χρώματος, περιγράμματος, γεωγραφικής περιοχής,
ή οτιδήποτε άλλο, για χάρη
της εξήγησης του ανεξήγητου.
- Είναι κάτι σαν οδηγός για τα UFO της Δύσης.
- Ακριβώς.
Η Πολεμική Αεροπορία ξεκίνησε με το Project Blue Book,
αλλά το εγκατέλειψαν το 1969
κι εμείς τώρα απλώς μαζεύουμε τα κομμάτια
και προσπαθούμε να δούμε τι γίνεται
και να τα φέρουμε όλα στην επικαιρότητα.
Το ονομάζουμε Project Open Book.
Ορίστε.
Μπορείτε να το κρατήσετε, αν θέλετε.
Στα περίπτερα κοστίζει 3,50 δολάρια.
Αυτό εδώ ήταν πολύ κοινό τη δεκαετία του ’50
και του ’60, στα νοτιοδυτικά.
- Άνω Σονόρα.
Σωστά.
Τώρα αρχίζεις να καταλαβαίνεις.
Είναι αυτή εκεί η κάμερα;
Ναι, αυτή είναι.
Τη βρήκα σε ένα παζάρι.
Αστειεύεσαι.
Ενδιαφέρουσα οπτική.
Ένας τύπος αγοράζει μια κάμερα, κοιτάει μέσα και τι βρίσκει;
Αυτό μπορεί να φέρει έκρηξη στα παζάρια.
Ποτέ δεν ξέρεις.
Πες μου, πού ακριβώς ήταν αυτό το παζάρι;
Ένα μικρό μέρος στην Terra Bella.
Terra Bella.
Θα φροντίσω να το συμπεριλάβω στο άρθρο.
Και τώρα, αν θα ήσασταν τόσο καλός να υπογράψετε εδώ.
Είναι μια τυπική φόρμα παραχώρησης.
Δεν έχω δει μία από αυτές εδώ και χρόνια.
Ήταν κάποτε της μόδας.
Για πολύ λίγο.
Τις πήραμε σε προσφορά.
Ωραία, ωραία.
Ευχαριστώ.
Και ορίστε τα $1000 για τις φωτογραφίες.
1000;
Ναι, το παίρνουμε πολύ σοβαρά.
Είναι σημαντικό.
Μάλλον είναι.
Τώρα, ένα τελευταίο πράγμα.
Μπορώ να βγάλω μια φωτογραφία με εσάς και την κάμερα;
Γιατί;
Δίνει αξιοπιστία στο άρθρο.
Ξέρεις, να δει ο κόσμος την αληθινή κάμερα
και το άτομο που την ανακάλυψε.
Εντάξει, οκέι.
Ωραία, τώρα κράτα την κάμερα λίγο πιο ψηλά.
Ναι, καλό.
Ωραία, δείξε την με το δάχτυλο.
Πολύ καλό.
Εξαιρετικό, ναι.
Μια χαρά.
Ωραία, πες "E.T."
Εγώ είδα εξωγήινο κάποτε.
Κάναμε σεξ μαζί.
Τεχνικά με δύο, όχι τρεις... ε, δεν θυμάμαι ακριβώς.
Ήταν πολύ αποπροσανατολιστικό.
Είχαν κάτι πουλιά έτσι μεγάλα,
χοντρά σαν μεγάλα μπουκάλια κόλα.
Αυτές ήταν οι διαστάσεις.
Και ήταν και κυρτά, σαν το χωροχρονικό συνεχές.
Όχι σαν του γουρουνιού.
Όχι, όχι σαν του γουρουνιού.
Ξέρω τη διαφορά.
Και δε με νοιάζει τι λένε οι άλλοι,
είναι απλώς ζηλιάρηδες γιατί μου άλλαξε τη ζωή.
Τι είναι, το πρόσωπό μου;
Είχα κι εγώ άρθρο εδώ μια φορά.
Το είδες;
Με αναγνωρίζεις;
Όχι, λυπάμαι, μάλλον μου ξέφυγε.
Μεγάλο άρθρο και μεγάλη φωτογραφία.
Όπως και τώρα.
Όχι, τεχνικά ήμουν κάπως έτσι,
με φοβισμένο ύφος,
ξέρεις, για δραματικότητα.
Έτσι.
Γι’ αυτό δεν με αναγνωρίζουν,
είχα κάνει εκείνη τη φάτσα, έτσι δεν είναι;
Ορίστε, πάρε την κάρτα μου
γιατί σίγουρα θα χρειαζόμαστε τη γνώμη σου
στο δελτίο του UFOs-R-US Network.
Έχουμε καταγεγραμμένες όλες τις θεάσεις από το 1949
σε client-server βάση δεδομένων.
Πλήρης πρόσβαση μέσω ίντερνετ, America Online,
CompuServe, τα πάντα.
Πού είναι αυτό;
Ορίστε.
Μπορώ να έχω το αυτόγραφό σου;
Εδώ πέρα.
Γράψ' το στη Τζολίν.
Με λένε Τζολίν, όπως στο τραγούδι της Ντόλι Πάρτον.
Ξέρεις, η Ντόλι το έγραψε για μένα.
Το ονόμασε έτσι από μένα.
Είσαι παντρεμένος;
Όχι πως έχει σημασία.
Σε πηδάω εδώ, στο πάρκινγκ, αν θες.
Δε με νοιάζει.
- Θέλω να δω τον Ντον Πόλσον.
- Πες του ότι...
- Ε, πάρε νούμερο, φίλε.
Περιμένουμε όλοι.
- Εσύ δεν είσαι ο Μόσλεϊ;
- Συγγνώμη;
- Εσύ βρήκες την κάμερα με τις φωτογραφίες
των εξωγήινων στις διακοπές τους;
- Θεέ μου, πάλι τα ίδια.
- Και πήρες Πούλιτζερ γι’ αυτό.
- Όχι, όχι γι’ αυτές τις φωτογραφίες.
- Ξέρεις, με απήγαγαν την περασμένη βδομάδα
και με πήγαν σε ένα εξωγήινο Club Med.
Δεν επέτρεπαν κάμερες όμως.
- Έχω περισσότερα από φωτογραφίες.
Έχω βιντεοκασέτα και αποξηραμένα λουλούδια.
- Σε παρακαλώ, πρέπει να σου μιλήσω για αυτές τις φωτογραφίες.
- Κοίτα, δε με νοιάζει αν είδες εξωγήινο.
Δε με νοιάζει αν κοιμήθηκες με έναν.
Ούτε με νοιάζει πώς είναι το πέος ενός εξωγήινου.
- Είναι καμπυλωμένο σαν τη χωροχρονική καμπυλότητα.
- Κάτσε, κάτσε λίγο.
Αυτό είναι δική μου ιστορία.
- Μα δεν το πιστεύω!
Ήταν πολύ γλυκοί και φορούσαν υπέροχες γόβες.
- Κάτσε, κάτσε, Μαίριλιν. Δηλαδή λες ότι όλοι οι εξωγήινοι
είναι ντραγκ κουίνς;
- Είναι ανώτερα όντα.
- Μερικοί το προτιμούν καυτό.
- Καυτό σαν τη λίμνη με τη φωτιά.
- Φύσα το απ’ την άλλη μεριά.
- Μαίριλιν, έχεις... ε;
- Έχεις καμιά άλλη φωτογραφία για μένα;
- Ναι, έχω κάτι για σένα.
- Περίμενε, εγώ...
- Θες να μου πεις ότι ήρθες
ως εδώ κάτω μόνο και μόνο,
μόνο και μόνο για να πεις "ντροπή σου";
- Όχι, ήρθα για να σου σπάσω τα μούτρα.
- Α, έτσι, ε;
- Θέλω να καταλάβεις κάτι.
- Γιατί δεν παίρνεις τηλέφωνο καλύτερα;
Να με πεις μαλάκα και να το κλείσεις;
Το ακούω κάθε μέρα.
Καμία εντύπωση.
- Όχι, ήθελα να το κάνω πρόσωπο με πρόσωπο.
- Τι, να μου ρίξεις καμιά κλωτσιά;
Να μου ρίξεις καμιά κλωτσιά στον κώλο;
- Όχι.
Θέλω να καταλάβεις
ότι έκανες κάτι λάθος.
- Τι δηλαδή;
- Είπες ψέματα.
- Ε, είμαι δημοσιογράφος.
Αυτό κάνουμε.
Συνταγματικό μας δικαίωμα.
- Δεν είσαι δημοσιογράφος.
Είσαι ένας ψεύτης εκ γενετής που ξέρει δακτυλογραφία.
- Άσε έξω τα γεννητικά μου.
Εδώ είναι οικογενειακή εφημερίδα.
- Τα ψέματά σου με έκαναν και μένα ψεύτη.
- Και λοιπόν;
- Κοίτα, δεν έχω δικό μου σπίτι.
Ούτε καινούριο αμάξι.
Δεν έχω πάει σε οδοντίατρο δύο χρόνια.
Δεν έχω τίποτα από αυτά τα πράγματα
με τα οποία μετράμε την αξία μας ως άνθρωποι.
Το μόνο που έχω είναι το όνομά μου, η εντιμότητά μου και η φήμη μου!
- Και το Βραβείο Πούλιτζερ, αν δεν το έχεις ξεζουμίσει ήδη.
- Όσο δεν πάει άλλο.
- Ο μόνος λόγος που δεν σου ρίχνω ξύλο εδώ πάνω στο γραφείο
είναι γιατί δεν θέλω να πάω φυλακή.
- Ε, ψιτ.
Ε, ε, ε!
Ξέρεις κάτι, φίλε;
Όλοι ξέρουν πως αν δεν ήσουν τόσο απασχολημένος
να βγάζεις φωτογραφίες, θα μπορούσες να είχες σώσει εκείνο το παιδί.
- Εντάξει, ως εδώ.
- Μετακομίσαμε στο Νιούπορτ Νιουζ, Βιρτζίνια,
που είναι ουσιαστικά από όπου ξεκίνησε το ταξίδι μου.
Μας πειράζουν το μυαλό.
Έτσι δεν είναι;
Ναι, βλέπεις;
Αυτός ξέρει τι παίζει.
Παντού που πας, παίζουν αυτήν τη γλυκανάλατη μουσική.
Δούλευα κάποτε σε σφαγείο
και ξέρεις τι έπαιζε εκεί;
Ακριβώς η ίδια μουσική.
Χίλια ένα βιολιά παίζουν τις επιτυχίες
των Grateful Dead, τέτοια πράγματα.
Μαλακίες που κάνουν τον Perry Como να ακούγεται σαν τον Iggy Pop.
Φυσικά, δεν το έβαζαν για εμάς.
Το έβαζαν για τα γουρούνια.
- Βούλωσέ το, λουκάνικο!
Δεν το βουλώνεις ποτέ;
- Συγγνώμη, φίλε μου.
Δεν ήξερα ότι σε ενοχλούσα.
Θα σωπάσω αμέσως.
Ή να έρθω εκεί να σου ανοίξω ένα χαμόγελο
στον λαιμό, βρωμιάρη;
Και μην νομίζεις πως δεν μπορώ να το κάνω.
- Ωχ, τρέμω τώρα.
- Δεν επιτρέπεται να έχω σπίρτα, ξέρεις.
Ναι.
Βλέπεις, είναι μέρος ενός διαβολικού πειράματος
που διεξάγεται από αυτούς τους...
Σςς.
Νομίζω με έχουν καταλάβει.
Φέρσου φυσιολογικά.
- Ντέλμπερτ Μόσλεϊ;
- Ντέλμπερτ;
- Μην το τρίβεις.
- Ποιος θα ονόμαζε το παιδί του Ντέλμπερτ;
- Εντάξει, βγήκες με εγγύηση.
- Οι γονείς σου θα έπρεπε να είναι εδώ μέσα.
- Εγώ είδα εξωγήινο μία φορά.
- Γεια σου.
Σου έφερα καφέ.
- Έλεος.
Είστε σαν πίτμπουλ, δεν αφήνετε ποτέ.
- Άκου, μόλις σε έβγαλα με εγγύηση.
Το λιγότερο που μπορείς να κάνεις είναι να με ακούσεις ένα λεπτό.
- Ευχαριστώ.
Εκτιμώ αυτό που έκανες για μένα και θα σου τα επιστρέψω.
- Όχι, δεν...
- Αλλά χάνεις τον καιρό σου.
Ο ρεπόρτερ, ο υποτιθέμενος ρεπόρτερ,
τα επινόησε όλα.
Δεν υπάρχουν εξωγήινοι σε διακοπές.
- Πες μου για την κάμερα.
- Γιατί το κάνεις αυτό;
Είσαι ένας ελκυστικός άνθρωπος, πολύ ελκυστικός.
Δεν έχεις καλύτερα πράγματα να κάνεις;
Χόμπι;
- Πάρε.
Αυτός είναι ο πατέρας μου.
Εξαφανίστηκε το 1969.
Πήγε για κυνήγι με έναν φίλο του
με ένα φορτηγάκι Studebaker και δεν τον ξαναείδαμε ποτέ.
- Εσύ είσαι το κοριτσάκι.
- Τι;
- Μπροστά στο σπίτι με την κούκλα.
- Υπάρχουν κι άλλες φωτογραφίες;
- Ναι, μερικές.
Η *Moon* δεν τις χρησιμοποίησε.
Δεν ήταν αρκετά εντυπωσιακές.
Τα πόδια σου, εσύ και η μαμά σου να χαιρετάτε.
Είναι σπίτι μου, στο Μπέικερσφιλντ.
- Πού βρήκες τη μηχανή του πατέρα μου;
- Σε ένα παλιατζίδικο, ποιος ξέρει πού.
Ο Θεός ξέρει πού τη βρήκε αυτός.
Μάλλον σε άλλη πώληση.
- Ε, ευχαριστώ.
- Κοίτα, συγγνώμη που δεν μπόρεσα να βοηθήσω περισσότερο.
Μοιάζει με αδιέξοδο.
- Συγγνώμη, απλώς αυτές οι φωτογραφίες
είναι τα πρώτα, τα μόνα στοιχεία που είχαμε ποτέ.
Όλα αυτά τα χρόνια, η μαμά αναρωτιόταν
αν έκανε κάτι και τον έδιωξε
ή αν ήταν ατύχημα.
Μήπως χάθηκε στα βουνά;
Ή μήπως απλώς
έφυγε και ξεκίνησε νέα ζωή κάπου αλλού;
Αυτό το "δεν ξέρω" ήταν που τη σκότωσε.
Πέρυσι η ραγισμένη της καρδιά απλά σταμάτησε.
Λοιπόν, εγώ δεν πρόκειται να πεθάνω χωρίς απάντηση.
- Εύχομαι να μάθεις τι συνέβη.
Ορίστε.
Δώσε μου τη διεύθυνσή σου να σου
στείλω επιταγή και τις φωτογραφίες.
Έχεις στυλό;
- Είναι σαν να πέφτεις.
- Τι;
- Το να μην ξέρεις, είναι λίγο σαν να πέφτεις.
Άκου, δεν θέλω να ακουστώ μικροαστική, αλλά
είσαι στ’ αλήθεια κάτοχος του Πούλιτζερ;
- Ε, έχουν περάσει μερικά χρόνια.
Είμαι ανεξάρτητος φωτορεπόρτερ.
Ευφημισμός για το "άνεργος", βασικά.
Κοίτα, αφού έτσι κι αλλιώς δεν κάνω και πολλά
αυτή την περίοδο, γιατί να μη συνεργαστούμε
και να το ψάξουμε μαζί;
Να δούμε τι στο καλό έγινε.
- Θα το έκανες αυτό;
- Ναι.
Σου το χρωστάω.
Κι η νταλίκα μου θα 'χει σηκωθεί από γερανό ως τώρα.
Δεν αξίζει όσο το πρόστιμο για να την πάρω πίσω.
Χρειάζομαι μεταφορικό.
- Από πού ξεκινάμε;
- Αυτό είναι, αυτό είναι, σταμάτα.
Πρέπει να έχουν γίνει πάλι της μόδας.
- Μου αρέσουν τα μαλλιά της.
- Ήρθατε νωρίς.
- Ήρθαμε;
- Δεν είστε ο κύριος και η κυρία Γουόνγκ;
Όχι, φυσικά και δεν είστε, έτσι;
- Ξέρετε πού είναι ο ιδιοκτήτης;
- Νεκρός, φυσικά.
- Τι;
- Είναι πώληση λόγω κληρονομιάς.
- Τι έγινε;
- Ε, πέθανε.
- Αυτή;
Όχι, όχι, ο ιδιοκτήτης ήταν άντρας, ρυπαρός.
- Αυτός.
Ο Χέιγουντ Ρουσέλ.
Ήταν νοικάρης.
Η γυναίκα που είχε το σπίτι πέθανε πέρυσι.
Είστε ιδιοκτήτες;
- Όχι.
- Εγώ είμαι.
- Μπράβο σας.
Πολύ έξυπνο εκ μέρους σας.
Οπότε, υποθέτω ότι νοικιάζεις, ε;
- Ναι...
- Ξέρεις ότι όταν πληρώνεις νοίκι,
ουσιαστικά πληρώνεις 100% επιτόκιο;
- Ξέρετε πού μετακόμισε;
Άφησε κάποια διεύθυνση αποστολής ή κάτι;
- Ο Ρουσέλ;
Καμία ιδέα.
Πούλησε ό,τι δεν ήταν καρφωμένο
κι ακόμα δεν μπόρεσε να καλύψει όλα τα χρωστούμενα ενοίκια.
Μπορεί να ζει σε κάποιο αμάξι, για ό,τι ξέρω.
Που είναι τελείως χαζό, γιατί δεν χτίζει ιδιοκτησία.
Αν και ίσως να έχει κάποιες φοροαπαλλαγές.
- Δόξα τω Θεώ!
Ούτε υγρασίες, ούτε τερμίτες, κι άφθονος χώρος από κάτω
για να περάσεις καλώδια.
- Τρομερή προσωπικότητα.
Και η προκαταβολή είναι διαπραγματεύσιμη.
- Αλληλούια!
- Νομίζω καλύτερα να πάω να κλείσω την πώληση
όσο είναι ο Θεός ακόμα με το μέρος μου.
- Ευχαριστώ.
Τι κάνεις;
- Κύριος Χέιγουντ Ρουσέλ, 1710 Τέρα Μπέλα.
- Αυτή η διεύθυνση δε μας βοηθάει.
- Τα διαφημιστικά δεν τα προωθεί το ταχυδρομείο,
αλλά την προσωπική αλληλογραφία, είναι άλλο θέμα αυτό.
- Πού πάμε τώρα;
- Στο 1969.
- Δεν πήγαμε αρκετά πίσω.
Συνέχισε.
- Τι μήνα ήταν;
- Αύγουστος του '69.
- Γούντστοκ.
Δεν ήμουν εκεί.
- Τι ψάχνουμε;
- Οτιδήποτε ασυνήθιστο.
- Τι, τύπου ιπτάμενους δίσκους που προσγειώνονται;
- Ναι, και αυτό.
Εμφανίσεις UFO, πτώσεις αεροπλάνων, μετεωρίτες,
μετεωρολογικά μπαλόνια, παράξενα φώτα, τέτοια πράγματα.
Πρέπει να κοιτάξουμε μερικές βδομάδες πριν και μετά.
- Ό,τι πεις.
- Εσύ, ε, τελείωσες;
- Επιβεβαιώνεται.
Έτοιμος;
- Τι;
- Τελείωσα με αυτή τη σελίδα.
Πάμε παρακάτω;
- Ναι, ναι.
Πάμε.
Ξέρεις, έχουμε πολλή δουλειά μπροστά μας.
Γιατί δεν χωριζόμαστε να δουλέψουμε και στους δύο υπολογιστές;
- Ναι, εντάξει.
Καλή ιδέα.
"Ένα μικρό βήμα για τον άνθρωπο, ένα γιγαντιαίο άλμα για την ανθρωπότητα;"
- Δεν ψάχνουμε για εμάς εκεί έξω.
Ψάχνουμε για κάτι γι' αυτούς εδώ κάτω.
Θεέ μου, ο Μάνσον.
Πέιτζ;
Βρήκες κάτι;
- 16 Αυγούστου ήταν η τελευταία φορά που τον είδαμε.
- Περίμενε, δεν υπάρχουν ονόματα.
Χρειαζόμαστε ονόματα.
- Ποια ονόματα;
- Αυτών που είδαν τα UFO.
Αν είδαν ιπτάμενους δίσκους ή κάτι τέτοιο,
μπορεί να είδαν και κάτι άλλο.
- Όπως δύο άντρες σε ένα αγροτικό;
- Ακριβώς.
Αλλά δεν υπάρχουν ονόματα.
- Ίσως δεν ήθελαν να πιστέψει ο κόσμος
ότι είναι τρελαμένοι με UFO.
- Ναι, το καταλαβαίνω.
Περίμενε λίγο.
Ψεκασμένοι με τα UFO.
Αυτό μας έλειπε.
Θεέ μου, άσε να το έχω ακόμα, σε παρακαλώ, σε παρακαλώ...
- Τι;
Τι μας λείπει;
- Αυτό.
- Αυτό έψαχνες;
Άμα ήθελες τσίχλα, μόνο να το έλεγες.
- Όχι, όχι, όχι, όχι για την τσίχλα.
Για τον τύπο με τα UFO που είναι κολλημένος πάνω της.
Θα δείξουμε,
πάλι, το πιο δημοφιλές μας αντικείμενο σήμερα.
Αυτό το εκπληκτικό βραχιόλι στολισμένο με συμπαγή,
σε σύγκριση με τα 49, και κυβικά ζιρκόνια.
Δεν είναι το πιο υπέροχο πράγμα...;
- Πω, Παναγία μου.
- Κοίτα το μέγεθος αυτού του πράγματος!
- Εντυπωσιακό, έτσι;
Πιάνει από διαστημόπλοιο μέχρι ρώσικα κινούμενα σχέδια.
Ό,τι θες.
- Έλα μέσα, έχω νάτσος που σε περιμένουν.
Έλα.
Έχω και μπύρα χωρίς αλκοόλ.
Σου αρέσει η μπύρα χωρίς αλκοόλ;
Δεν μπορώ να πίνω αλκοόλ.
Έλα μέσα.
Με κάνει και ιδρώνω.
- 499,95 δολάρια.
Πραγματικά εντυπωσιακό.
Αν είστε στους 150 πρώτους που θα καλέσουν...
- Ποια ήταν ακριβώς η ημερομηνία;
- Ε, 16 Αυγούστου 1969.
Μπορεί να πρόλαβες στο τσακ.
Όλες οι θεάσεις UFO ερευνήθηκαν από την Αεροπορία
στο πλαίσιο του Project Blue Book μέχρι που
το έκλεισαν το '69.
- Γιατί το σταμάτησαν;
Τι έγινε το 1969;
- Ακύρωσαν το Star Trek.
- Έβαλαν άνθρωπο στο φεγγάρι.
- Και τον Νίξον στον Λευκό Οίκο.
- Ναι.
- Ε, δεν μου αρέσουν τα αστειάκια για τον Νίξον.
- Θα το αφήσουμε να περάσει αυτό.
Εντάξει, σχεδόν έτοιμη η αναζήτηση.
Ξέρεις, δεν μπορείς απλώς να πας στη βιβλιοθήκη
και να δανειστείς το Project Blue Book.
Δεν είναι καν πραγματικό βιβλίο.
Είναι απλώς μια στοίβα απόρρητες αναφορές.
Οπότε ο μόνος τρόπος να τις πάρεις
είναι μέσω του Νόμου περί Ελευθερίας Πληροφόρησης,
που σημαίνει αλληλογραφία με
μια bunch of assholes στην Ουάσιγκτον.
Οι μόνοι που έχουν χρόνο γι' αυτό
είναι τύποι κολλημένοι με τα UFO σαν εμένα που ζουν σε τροχόσπιτα.
Έχουμε πάνω από 10.000 σελίδες υπερκειμένου
έγγραφα Blue Book στο διαδίκτυο.
Εντάξει, φεύγει το ερώτημα αναζήτησης.
Έχει πολύ κίνηση απόψε στο δίκτυο.
Ίσως πάρει λίγο χρόνο.
- Αυτό είναι, ε, φοβερό το σύστημα που έχεις φτιάξει.
- Ναι, το προγραμμάτισα ο ίδιος με τη στρατιωτική
γλώσσα προγραμματισμού Ada 1815A εγκεκριμένη από το Υπουργείο Άμυνας.
Δηλαδή, η C και η C++ είναι για φλωρο-χάκερς και πανεπιστημιακούς.
Ξέρεις, μεγάλα φλωράκια.
- Κάποιος μας παρακολουθεί από το απέναντι τροχόσπιτο.
- Ναι, μόλις μετακόμισε.
Είναι εξωγήινος.
Τον έστειλαν να με παρακολουθεί.
Ξέρεις πώς καταλαβαίνεις αν κάποιος είναι εξωγήινος;
Έχουν πάντα την τηλεόραση τους
στους σταθμούς τύπου τηλεμάρκετινγκ.
Δες τώρα.
- Ίσως είναι το πιο δημοφιλές μας βραχιόλι ποτέ.
- Λίγο πόλκα για να ανάψουν τα αίματα.
Ειδικά αν είναι δυνατά.
- Ε, εσύ!
Τι στο καλό;
Κλείσ’ το αυτό!
- Τώρα κάνει το hokey pokey.
- $9.95.
- Κοίτα πώς χορεύει!
- Κλείσ’ το κάποιος!
Τι είναι αυτό;
- Τζολίν, κάτι έρχεται.
- Ε, τι στο...;
- Μπήκες στο τσακ.
- Γυρίσματα ταινίας.
Οι πρώτες εμφανίσεις ήταν εδώ στο Twentynine Palms
στις 8:30 το βράδυ.
- Ορίστε, γλυκά μου.
Καλή απόλαυση. - Το φαγητό, καλό.
- Τι είναι αυτό;
- Κάτι δεν πάει καλά.
Ναι, πάνω από 100 άτομα στο σινεμά drive-in.
Ύστερα ήταν μια δασκάλα και 18 παιδιά
σε μια κατασκήνωση στο Death Valley.
Death Valley, πού είναι;
- Εκεί.
- Οκέι.
Και κάποιοι Μάρτυρες του Ιεχωβά που περίμεναν στην αυλή
ενός σπιτιού στο Bakersfield.
- Bakersfield.
- Εκεί.
Αλλά μόνο αυτός ο τύπος, ο Λάιμαν Γουίκς,
από το Όρος Πάινος, είδε κάτι στο έδαφος.
- Μοναχικός τύπος.
Και αυτό που είδε ήταν γύρισμα ταινίας.
Ο πατέρας σου και ο φίλος του κυνηγούσαν.
Έτσι δεν είναι;
Είδαν φώτα στον ουρανό.
Ίδια φώτα με αυτά που είδαν όλοι εκείνο το βράδυ
και τα ακολούθησαν μέχρι που βρήκαν ένα τεράστιο
ιπτάμενο δίσκο προσγειωμένο μέσα στο δάσος,
στον οποίο πλησίασαν κρατώντας λευκή σημαία
και ξαφνικά, κοπή, είναι γύρισμα ταινίας.
Όλο το συνεργείο ξεκαρδίστηκε
με τους δύο κακομοίρηδες που νόμισαν
ότι ήταν αληθινός δίσκος.
Στο τέλος, έβγαλαν και φωτογραφίες με τον ηθοποιό.
Και τώρα ξέρουμε ποιοι άλλοι είδαν τον πατέρα σου εκείνο το βράδυ.
- Οι άνθρωποι της ταινίας.
Check!
- Απόδραση από τον Ουρανό;
- Ναι, το έχεις ακουστά;
- Φυσικά, αλλά δεν το έχουμε.
Κανείς δεν το έχει.
- Τι ξέρεις γι' αυτό;
- Ήταν καταραμένη ταινία.
Δεν τελείωσε ποτέ.
Το αρνητικό κάηκε σε πυρκαγιά.
- Τι απέγιναν οι ηθοποιοί και το συνεργείο;
- Αυτό είναι το καλύτερο κομμάτι της ιστορίας.
Ξεκίνησαν τα γυρίσματα με τον Μπόρις Καρλόφ,
που έπαιζε έναν τύπο σε αναπηρικό καροτσάκι,
σκληρό και αμείλικτο,
αλλά πέθανε τρεις μέρες μετά την έναρξη.
Έφεραν έναν σωσία του
και προσπάθησαν να την τελειώσουν.
Ο σκηνοθέτης εξαφανίστηκε τον επόμενο χρόνο.
Το ίδιο και ο παραγωγός, νομίζω.
Και μετά, πολλοί από το συνεργείο είτε πέθαναν
είτε εξαφανίστηκαν μέσα στα επόμενα 10 χρόνια.
Μιλάμε για ταινία μυθικών διαστάσεων.
Μύθος του Χόλιγουντ.
- Και τι έγινε με το στούντιο που τους πλήρωσε;
- Ήταν ανεξάρτητη παραγωγή.
Έχεις ακούσει για χαμηλό προϋπολογισμό;
Αυτό ήταν χωρίς καθόλου προϋπολογισμό.
Σαν να μην υπήρξε ποτέ αυτή η ταινία.
Θα ήταν κάπως σαν δεινόσαυρος έτσι κι αλλιώς
αν είχε κυκλοφορήσει ποτέ.
Εννοώ, το 2001 βγήκε το '68,
και κάπως επανάσταση στο είδος της επιστημονικής φαντασίας.
- Ε, δεν έχει μείνει κανείς απ' την ταινία;
- Ε, ήταν μια γυναίκα.
Πώς τη λέγανε;
Έπαιξε στο Lost in Space για λίγο
ή μήπως ήταν στο My Favorite Martian;
Εμ,
Μπάνι Γουέλς, αυτό ήταν.
Αυτή υπάρχει ακόμα.
- Λες να μπορέσουμε να τη βρούμε;
- Έχω κάποιες ιδέες.
Πρώτα πρέπει να βρω μοτέλ, όμως.
Το σπίτι μου είναι πολύ μακριά.
- Όχι, θα μείνεις στο δικό μου.
Όμορφο κέντρο του Μπέρμπανκ.
- Όχι, δε θέλω να γίνω βάρος.
- Έλα τώρα, άσε τις ευγένειες.
- Όχι, σοβαρά μιλάω, ούτε που με ξέρεις.
- Και βέβαια σε ξέρω.
Έχεις Πούλιτζερ!
- Για ό,τι ξέρεις, μπορεί να είμαι κανένας
που πηδάει πάνω στα έπιπλα.
- Κι εγώ το κάνω αυτό.
Εξάλλου, είμαστε συνεργάτες.
Θα μείνεις σε μένα.
Ορίστε κουβέρτες και λοιπά.
- Πες μου, τι παίζει με σένα και τον Νίξον;
- Ε, λοιπόν,
είναι κάτι προσωπικό, ιδιωτικό.
- Οκέι.
Ένα προσωπικό, ιδιωτικό θέμα με τον πρώην πρόεδρο;
Κατάλαβα.
Εντάξει, όλα καλά λοιπόν.
- Ευχαριστώ.
Λοιπόν, δύο κανόνες.
Το καπάκι της τουαλέτας να μένει κατεβασμένο
μετά τη χρήση και, εμ,
όχι πηδηματάκια στα έπιπλα πριν τις έξι το πρωί.
Σου έφερα μερικά καθαρά ρούχα.
Ε, ίσως χρειαστείς λίγο περισσότερο χώρο,
ό,τι κι αν σημαίνει αυτό το "λίγο".
Ναι, ανήκαν στον πρώην φίλο μου.
- Πού είναι αυτός τώρα;
- Ποιος, ο καραγκιόζης;
Κάπου με ένα σκουπόξυλο στον κώλο.
- Ωραία, χαίρομαι που δεν κρατάς κακία.
- Ναι, καλά.
Ήταν απλώς ένας, Θεέ μου,
οδοντίατρος.
Το έκανε μόνο για τα λεφτά, χωρίς καμία φιλοσοφική βάση.
- Δε θέλω να ακουστώ μικροαστός,
αλλά τι κάνεις εσύ ακριβώς;
- Ναι, έχεις τέλεια δόντια.
Πρόσεξε την εσωτερική πλευρά του 17.
Είναι λίγο μαλακή.
Χρησιμοποίησε στοματικό διάλυμα με φθόριο
και σίγουρα να χρησιμοποιείς οδοντικό νήμα...
- Πιο συχνά.
- Ο πρόεδρος Νίξον είχε τη σωστή φιλοσοφία.
Γι' αυτό έγινα οδοντίατρος.
Αυτή η τυχαία συνάντηση έγινε
η καθοριστική στιγμή στη ζωή μου.
Ήμουν 17, δούλευα στο Burger King κοντά στην 101, στο Όξναρντ,
κλείσαμε γύρω στα μεσάνυχτα, πήγα στο πάρκινγκ
κι ο Νίξον ήταν κρυμμένος στο πίσω κάθισμα.
Ήταν τρομαγμένος.
Είχε χαθεί από τους άντρες της Μυστικής Υπηρεσίας με κάποιο τρόπο.
Λίγο παρανοϊκός, ξέρεις.
Ήταν χρόνια μετά την παραίτησή του.
Έδειχνε κουρασμένος.
Τον λυπήθηκα.
Οπότε του πρόσφερα λίγο απ’ το μπέργκερ μου.
Δεν είχε φάει ποτέ Whopper πριν.
Του άρεσε.
Του έδωσα λίγο Dr. Pepper, του άρεσε κι αυτό.
Και μια από αυτές τις πιτούλες.
Κι αφού τελειώσαμε, έβγαλε μια οδοντόκρεμα
και δύο ολοκαίνουργιες οδοντόβουρτσες, ακόμη στο περιτύλιγμα,
κι αρχίσαμε να βουρτσίζουμε τα δόντια μας
εκεί, στο πάρκινγκ.
Μετά έβγαλε οδοντικό νήμα
κι ο Πρόεδρος Νίξον μου τόνισε
τη σημασία της στοματικής υγιεινής,
γιατί μου είπε, και δεν θα το ξεχάσω ποτέ:
«Όσο έχεις καλά δόντια, Πέιτζ,»
«ποτέ δεν είσαι εντελώς χαμένος.»
«Αν όλα πάνε στραβά, τουλάχιστον θα έχεις ένα ωραίο χαμόγελο.»
Κι ύστερα χαμογέλασε.
Ανατριχιάζω και μόνο που το σκέφτομαι τώρα.
Μου σηκώθηκε η τρίχα στον σβέρκο.
Δεν μπορείς να αγνοήσεις κάτι τέτοιο.
Έγινα οδοντίατρος.
Ξέπλυνε και φτύσε.
– Τουλάχιστον δεν τον ψήφισες.
– Έλεος.
Ήμουν πολύ μικρός.
Κοίτα κάτι κλώνους.
Ελπίζω να είχαν τατουάζ ή σημάδια,
κάτι για να τους ξεχωρίζεις.
– Ποιας χρονιάς είναι αυτή;
– Του ’69.
– Δεν είναι στο ’70, οπότε τελευταία της είναι το ’69.
– Ναι.
– Ποιος είναι ο μάνατζέρ της;
– Ο Ντε Σάλβο.
– Ντε Σάλβο Ρίαλτι.
Αν και μπορεί να ’ναι ο ίδιος τύπος.
– Πάμε να το δούμε.
– Πάμε.
– Η πόρτα είναι ανοιχτή, περάστε.
Όχι, όχι, δεν είναι πρόβλημα.
Θα το κανονίσω, μην ανησυχείς.
Έχω κόσμο τώρα, θα σε πάρω μετά.
Εντάξει, γεια χαρά.
Γεια σας!
Ο ενοικιαστής.
Είστε έτοιμοι να αγοράσετε εκείνο το γλυκό σπιτάκι;
– Όχι.
Ψάχνουμε τον Μάνι Ντε Σάλβο.
– Ο Μάνι πέθανε, αλλά εγώ είμαι η κυρία Ντε Σάλβο και ζω.
Και περπατάς σαν άνθρωπος που ξέρει να πιάνει το σφυρί,
κι έχω το τέλειο σπιτάκι για ανακαίνιση.
– Στην πραγματικότητα, δεν ήρθαμε να γνωρίσουμε τον κύριο Ντε Σάλβο,
αλλά μια ηθοποιό που εκπροσωπούσε κάποτε.
– Αλήθεια;
Ε, ο Μάνι ήταν ο μάνατζέρ μου.
Με θυμάστε; Μπάνι Γουέλς;
Καθίστε, παρακαλώ.
Φυσικά.
Θυμάμαι αυτούς τους τύπους.
Ήμασταν στη μέση ενός γυρίσματος
και πετάγονται μέσα φωνάζοντας:
«Καλωσορίσατε!
Καλωσορίσατε στη Γη!»
Γελάσαμε μέχρι δακρύων.
– Αυτός πάντως δε γελάει.
– Ο σκηνοθέτης τους έβαλε ως κομπάρσους.
Ό,τι για να γλιτώσει λεφτά.
Και φαινόταν.
Δεν έκανα πολύ παρέα μαζί τους.
Ήταν πιο πολύ με το συνεργείο.
Ξέρεις, γλυκοκοίταζαν τη μακιγιέζ
και την κοπέλα από τα ρούχα, τα κλασικά.
Ποιος ήταν ο μπαμπάς σου;
– Αυτός εκεί.
– Ο όμορφος.
– Ναι.
– Άρα, είσαι η κόρη του και της Αν.
Έχει να κάνει με τον πλειστηριασμό;
- Όχι.
Ποια είναι η Αν;
- Κοίτα, γλυκιά μου, ξέρω πως ο μπαμπάς σου λείπει καιρό,
και δε θα σου πω βλακείες.
- Ωραία.
- Η Αν Άσπενγουολντ ήταν κοπέλα στα κοστούμια
κι αυτή κι ο πατέρας σου... έγιναν, ξέρεις, φίλοι.
Σαν κουνέλια.
Μόλις τελείωσαν τα γυρίσματα, τους έχασα
αλλά άκουσα ότι έμειναν μαζί, παντρεύτηκαν.
Δεν κράτησε, είμαι σίγουρη.
Δεν ξέρω τι απέγινε εκείνος,
αλλά η Αν ήταν η ιδιοκτήτρια του σπιτιού, η νεκρή.
- Τι;
- Το σπίτι όπου σε συνάντησα, με τη νεκρή;
Ήταν της Αν Άσπενγουολντ.
- Αυτό εξηγεί πώς βρέθηκε εκεί η κάμερα.
- Ήταν φίλη με τη Ντόνα Σάλιβαν, την κοπέλα στο μακιγιάζ.
- Κι ο Ρόι ήταν επίσης παντρεμένος;
Παιδιά;
Καθίκι.
Δεν ξέραμε πως ήταν παντρεμένοι.
Νομίζαμε πως ήταν απλώς δύο καλά παιδιά.
- Η φωτογραφία ταιριάζει.
- Ε, τι απέγιναν τελικά;
- Δεν ξέρω.
Τι κάνει έναν άντρα να κάνει τέτοια πράγματα;
Ήταν Μορμόνοι;
- Όχι, όχι.
Εννοούσα τι τους συνέβη φυσικά;
Πού πήγαν;
Τι έκαναν;
- Ο Ρόι κι εγώ παντρευτήκαμε.
Μείναμε παντρεμένοι επτά χρόνια.
Μέχρι τον πρόωρο θάνατό του.
Έπεσε σε φρεάτιο ασανσέρ.
- Τρομερό.
Τι συνέβη;
- Κάποια βλάβη.
Πάτησε το κουμπί, άνοιξε η πόρτα,
μπήκε μέσα,
δεν είχε ασανσέρ, μόνο αέρα.
Αέρας.
- Περίμενε, τι έγινε με τον πατέρα μου;
Με τον Έμετ;
- Πέιτζ, είναι βλακείες.
- Σωστά το λες, είναι.
Όλο αυτόν τον καιρό πίστευα ότι πέθανε
από την έκθεση στην ύπαιθρο.
Ε, αυτό είχε μια κάποια αξιοπρέπεια, μια κάποια τάξη.
Και τελικά έμαθα πως σκοτώθηκε
σε μετωπική καθ’ οδόν για το Βέγκας
για να παντρευτεί κάποια τσούλα από το Χόλιγουντ.
Η καημένη η μαμά.
Μαλάκας!
- Όχι, όχι, όχι.
Όχι αυτό, αυτό εδώ.
Κάποιος μας δουλεύει κανονικά.
Κοίτα τις ημερομηνίες.
1993, '92, '90, '91.
Είναι νέο τμήμα.
Τι γυρεύει εδώ ένας τάφος 25 ετών;
- Θεέ μου, έχεις δίκιο.
- Ναι, αυτό είναι το Τμήμα Ε, Σειρά 12,
ο Τομέας Αιώνιας Ανάπαυσης.
Είναι πολύ ωραίος, βλέπει τον αυτοκινητόδρομο.
Αν πας εκεί τη νύχτα, ξαπλώσεις,
και κλείσεις τα μάτια, είναι σαν να ακούς τη θάλασσα.
- Ε, Έμετ Ντέιβις;
- 1969;
- Ναι, ναι, μου το είπατε ήδη.
Ορίστε.
Ε-12,
τάφος 44.
Φοβάμαι πως κάνετε λάθος.
Είναι ένα άδειο οικόπεδο.
Δεν υπάρχει κανείς εκεί.
- Η μάσκα του εξωγήινου, χάθηκε.
Γαμώτο.
- Έτσι λοιπόν!
Ήσουν εσύ που το έκανες.
Ωραία, τότε καθάρισέ το εσύ.
- Δεν κάναμε τίποτα, μόλις ήρθαμε.
- Ναι, κάντε τους ανήξερους.
- Τραυματίστηκε κανείς εδώ;
- Είναι ψεύτικο αίμα.
Εδώ είναι το Χόλιγουντ.
Έλα;
Άσ' το, θα το καθαρίσω μόνος μου.
Έχω πρόβλημα στη μέση και ένα εξάνθημα στο χέρι
που καίει όποτε το βρέχω,
αλλά ποιον νοιάζει, έτσι;
Έχω κερδίσει Όσκαρ κι εδώ είμαι, ο Γουόλτερ Ντάνβερσταϊν,
να καθαρίζω αυτή τη σαβούρα.
Και ο Σάσκουοτς πατάει μέσα
και το κουβαλάει παντού.
- Τι θες να κάνω, να αιωρούμαι;
- Ψάχνουμε την Ντόνα.
- Ποια Ντόνα;
- Την Ντόνα Σάλιβαν, την υπεύθυνη του τμήματος μακιγιάζ;
- Εγώ είμαι ο υπεύθυνος.
Αυτό είναι το μαγαζί μου.
Η Ντόνα Σάλιβαν ήταν σχεδόν βοηθός.
Έχει να δουλέψει εδώ απ’ το 1969.
Μου φέρνετε αναγούλα!
Δεν διαβάζετε ποτέ τους τίτλους τέλους;
Ή ψάχνατε τα κλειδιά του αυτοκινήτου σας;
Είμαι ο Γουόλτερ Ντάνβερσταϊν, έχω Όσκαρ.
Αυτό είναι το μαγαζί μου.
Εγώ δίνω τις εντολές εδώ μέσα.
Εντάξει, διάλειμμα για φαγητό!
30 λεπτά.
Το είδες;
- Κοίτα, βρήκαμε κι άλλο απ’ αυτά τα στυλό με τις γυμνές.
Τώρα τι κάνουμε;
- Πρέπει να πάμε στο Όρος Πέος, να βρούμε τον Λάιμαν Γουίκς,
τον μόνο που είδε κάτι στο έδαφος.
- Νομίζω λέγεται Πίνος.
Εδώ είναι;
- Δε λες τίποτα.
Αν δεν είχαμε μιλήσει με τον σερίφη, θα είχαμε χαθεί.
- Κύριε Γουίκς;
- Έλα;
Κύριε Γουίκς;
- Ε, τι λες για αυτό;
- Ήταν πολύ ωραίο, ευχαριστούμε.
- Ναι, οι τρίλιες ήταν εκτελεσμένες υπέροχα.
Δεν νομίζετε;
- Απόλυτα, ναι.
- Κόψτε τις μαλακίες.
Αν ήσασταν εξωγήινοι, θα σπαρταρούσατε στο έδαφος απ’ τον πόνο.
- Συγγνώμη;
- Οι εξωγήινοι δεν αντέχουν την ακορντεόν.
Είναι ήχος αφύσικος για τη φύση.
Η συχνότητα τούς τρελαίνει τελείως.
Τους καθιστά ανίκανους.
Ξέρεις, όπως οι βρικόλακες δεν αντέχουν το σκόρδο.
- Ή τους σταυρούς.
- Δεν είναι απόλυτο.
Θα υπάρχουν βρικόλακες
που είναι Εβραίοι ή Βουδιστές ή κάτι άλλο.
Νομίζω από εδώ είναι.
- Κύριε Γουίκς, τι θυμάστε από τον Αύγουστο του 1969;
- Ναι, είδατε τους δύο άντρες, τους κυνηγούς;
- Φυσικά και τους είδα.
Τα είδα όλα.
Τους είδα να έρχονται με το φορτηγάκι,
να ανεμίζουν λευκή σημαία στους εξωγήινους.
- Ναι.
- Τους προσφέρανε τσιγάρα.
Σου λέω, αυτοί οι τύποι είχαν αρχίδια.
Εγώ δεν κατέβαινα εκεί κάτω με τίποτα.
Τα έκανα πάνω μου μόλις άνοιξε η πόρτα.
- Ναι, οι δύο άντρες;
- Τους πήραν.
- Οι κινηματογραφικοί τους πήραν;
- Δεν ήταν κινηματογραφική εταιρεία.
Έφεραν το κινηματογραφικό παραμύθι μετά
για να καλύψουν τα ίχνη τους.
Είναι όλοι στο κόλπο.
- Ποιοι είναι «όλοι»;
- Η Επιτροπή Διαγαλαξιακού Μάρκετινγκ.
Έχουν πράκτορες σε κάθε μεγάλη διαφημιστική εταιρεία,
εθνικό έντυπο, κινηματογραφικό στούντιο, τηλεοπτικό δίκτυο,
κι έτσι έχουν διεισδύσει
σε κάθε πτυχή της κοινωνίας μας.
Μας προετοίμασαν ύπουλα για εισβολή,
κατάκτηση και παγκόσμια κυριαρχία.
- Και πώς θα καταφέρουν μια τόσο μεγάλη συνωμοσία;
Ο κόσμος δεν κρατάει μυστικό ούτε για 30 δευτερόλεπτα,
πόσο μάλλον για 30 χρόνια.
- Έχεις απόλυτο δίκιο, ο κόσμος δεν μπορεί.
Αλλά δεν μιλάμε για απλό κόσμο εδώ.
Μιλάμε για τύπους,
και χρησιμοποιώ τον όρο χαλαρά,
που μπορούν να ακούσουν την Aretha Franklin και να μην συγκινηθούν.
Γι' αυτούς μιλάμε εδώ.
- Το πιο διαβολικό τους εργαλείο
βρίσκεται ήδη σε πλήρη δράση.
- Και ποιο είναι αυτό;
- Εμπιστεύομαι
ευαίσθητες πληροφορίες στα χέρια σου τώρα.
- Ευχαριστώ.
- Η χαλαρωτική μουσική.
Ξέρεις, αυτή που παίζει σε ασανσέρ
ή στο οδοντιατρείο.
- Εντάξει, φτάνει.
Έχουμε αργήσει πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ, πρέπει να φύγουμε.
Πού είμαστε;
- Ε, χαμένοι.
Ταιριαστό τέλος για αυτή την αποστολή.
Να περιπλανιόμαστε στο σκοτάδι.
Παιδί μου.
Ευχαριστώ.
- Για τι πράγμα;
- Για αυτό. Για την αποστολή.
- Παρακαλώ.
Ήταν πραγματικά πολύ, πολύ περίεργα.
- Ναι, ανατριχιαστικά και περίεργα.
- Νομίζω ότι κάναμε καλή ομάδα.
- Ναι, κάναμε.
Ευχαριστώ.
Πολύ καλή ομάδα.
Πολύ, πολύ καλή ομάδα.
Και στάθηκες πραγματικός κύριος.
Ναι, ούτε μια φορά δεν προσπάθησες
να κοιτάξεις μέσα από το ντεκολτέ μου.
- Απλώς δεν το κατάλαβες.
- Ε, τότε μάλλον δεν είσαι κύριος.
Αλλά είσαι καλός και ευγενικός άνθρωπος, κι αυτό είναι σπάνιο.
- Κάποιοι θα το έλεγαν φλώρο.
- Εγώ όχι.
Γιατί εγώ ξέρω τι θα πει καλός και ευγενικός, κι εσύ είσαι και τα δύο.
Και έχεις και πολύ ωραία δόντια.
Μάλλον τα καλύτερα που έχω δει.
- Σε παρακαλώ, μην αναφέρεις τον Νίξον τώρα.
- Ποιον Νίξον;
- Τι είναι;
- Λάιμαν!
- Κύριε Γουίκς!
- Λάιμαν!
Βλέπεις τίποτα;
Θεέ μου, το μέρος είναι κατεστραμμένο.
Λάιμαν!
Δοκίμασε την πόρτα.
Λάιμαν;
Είναι εκεί μέσα;
Μόσλεϊ!
Του αχρήστευσαν το ακορντεόν.
Θεέ μου.
Μάλλον τον πήραν.
Δεν μπορώ να το πιστέψω.
Τι στο καλό;
Σύμπαν Κοινοπραξία Μάρκετινγκ.
Πλάκα μου κάνεις.
Μείνε εκεί που είσαι.
Ψηλά τα χέρια.
Μείνε εκεί που είσαι.
Ψηλά τα χέρια.
Πώς
βρεθήκατε σ’ εκείνες τις συντεταγμένες;
Ποιες συντεταγμένες;
Εκείνες
που σας βρήκαμε.
Εμάς δεν μας έμοιαζαν για συντεταγμένες.
Στιγμή, γιατί ρωτάτε;
Τι θέλετε από μας;
Ποιοι στο διάολο είστε;
Κύριε Μόσλεϊ,
θα μπορούσατε να μας δείξετε τι έχετε στην τσέπη σας;
Εννοείτε αυτό;
Ναι.
Έχετε κάτι να πείτε γι’ αυτό;
Όχι ιδιαίτερα.
Εντάξει,
είστε ελεύθεροι να φύγετε.
Πού πάμε τώρα;
Στο σπίτι μου.
Πρέπει να ανασυγκροτηθούμε.
Να η μαμά.
Το σπίτι στην Καρτράιτ.
Ακόμα έχω εκείνη τη κούκλα.
Πού είναι εκείνη η φωτογραφία, η βραβευμένη;
Δεν έχω αντίγραφο.
Πάρε την, είναι η μόνη εκεί μέσα.
Θεέ μου, αυτή είναι.
Αυτή τη θυμάμαι.
Εκείνο το καημένο κοριτσάκι.
Δεν κατάφερα ποτέ να την ξεχάσω.
Ούτε εγώ.
Ε, νωρίς είναι.
Επανερχόμαστε, λοιπόν!
Αγαπητέ Ντέλμπερτ;
Διάβασε μόνο.
Ευχαριστώ πολύ για το ευγενικό σου γράμμα.
Κανένας άλλος που ψώνισε στο παζάρι μου
δεν μπήκε στον κόπο να στείλει ευχαριστήρια κάρτα.
Είναι καλό να ξέρει κανείς πως η ευγένεια
δεν έχει ακόμα εξαφανιστεί απ’ αυτή τη χώρα που αγαπάμε,
παρόλο που πάει κατά διαόλου,
όπως η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, με την πορνογραφία,
την ανακύκλωση, τον έλεγχο όπλων και όλα τα συναφή.
Όσο για τη φωτογραφική μηχανή, την βρήκα
καθώς καθάριζα τη σοφίτα την άνοιξη.
Είχε πέσει ανάμεσα σε δοκάρια
και έμεινε κρυμμένη εκεί
μέχρι που την ανακάλυψε ο σχολαστικός μου καθαρισμός.
Οπότε αυτό που είπε η Μπάνι Γουέλς μπορεί να ισχύει,
ότι αν ο πατέρας μου είχε, ξέρεις,
σχέση με την Αν, έτσι θα μπορούσε να έχει
βρεθεί η κάμερα στη σοφίτα.
Ναι, θα μπορούσε να το εξηγήσει.
Φυσικά, μένουν κάτι λεπτομέρειες.
Όπως;
Όπως το ότι όλοι λένε ψέματα.
Έλα τώρα, δεν γίνεται όλοι να είναι...
Δεν μπορούν να τον βάλουν στην πλεκτάνη, έτσι;
- Από πότε είναι τόσο αποδοτική η ταχυδρομική υπηρεσία;
Και δες τη διεύθυνση του αποστολέα.
Μένει δίπλα στη Τζολίν.
Έχω ένα κακό προαίσθημα γι' αυτό.
Τζολίν!
Χριστέ μου.
- Μόσλεϊ;
Πόσο άσχημα είναι;
Έχει πολύ αίμα;
Μόσλεϊ;
- Χειρότερα απ’ ό,τι νομίζαμε.
Πήραν το ακορντεόν της.
Πήραν και τον υπολογιστή της.
Πάμε. Ώρα να πάρουμε απαντήσεις.
Ρουσέλ!
Χέιγουντ.
- Γιατί δεν δοκιμάζεις την πόρτα;
Είναι κανείς εδώ;
Ρουσέλ;
- Δεν φαίνεται να είναι πια μανιακός συλλέκτης.
- Όχι.
- Τι ψάχνουμε, τέλος πάντων;
- Άμα το βρω, θα σου πω.
Πέιτζ, κοίτα αυτό.
Έλα εδώ, κοίτα αυτό.
- Θεέ μου.
Μυρίζεις κάτι;
- Τι;
- Σώματα σε αποσύνθεση.
- Όχι, εμένα μου μυρίζει απλώς χώμα.
- Εντάξει.
Περίμενε, πού πας;
- Κάτω.
- Θεέ μου.
Αυτά τα χριστουγεννιάτικα φωτάκια με κάνουν να νιώθω πιο ασφαλής.
- Ναι, κι εμένα, περίεργο ε;
- Πες μου ότι δεν βλέπω αυτό που βλέπω.
- Δεν έπρεπε να είχα ρουφήξει.
- Σκοπεύεις να το αγγίξεις;
- Με δουλεύεις;
Με το ποινικό μου μητρώο;
Αν ξεκολλήσει από τη βάση,
θα μας λιώσει σαν κατσαρίδες.
- Δεν νομίζω ότι έχει βάση.
- Ακριβώς.
- Εντάξει.
- Όχι, όχι, όχι.
Τουλάχιστον δεν μας καταπλάκωσε.
- Θα μπούμε μέσα, έτσι;
- Αφού ήρθαμε ως εδώ.
- Θεέ μου.
- Αυτό που αγαπώ στους ανθρώπους...
- Ναι;
Είναι ότι είναι τόσο προβλέψιμοι.
- Γεια.
- Πόλσον;
Μπάνι;
Είστε εξωγήινοι;
- Κατά κάποιο τρόπο, ναι.
- Κλάατου μπαράντα νίκτο;
- Με μύησαν το ’74.
Πήραν τρία πόδια από το DNA τους
και το πρόσθεσαν στο γενετικό μου υλικό. Και να 'μαι.
- Εμένα με επεξεργάστηκαν το ’69.
Εκείνη τη χρονιά άρχισαν να συμβαίνουν πράγματα.
- Γιατί;
Τι έγινε το 1969;
- Όταν πατήσατε στο φεγγάρι,
οι ηγέτες μας άρχισαν να ανησυχούν.
Ξέρεις, σε μερικούς αιώνες
θα ερχόσασταν να μείνετε δίπλα μας και...
ε, θα πήγαινε η γειτονιά.
- Τι είναι αυτό το μέρος;
- Υπέροχο, έτσι δεν είναι;
Αυτό το γοητευτικό πραγματάκι συνετρίβη εδώ στην ύστερη Πλειστόκαινο.
Χρειάζεται λίγη δουλίτσα, αλλά έχει προσωπικότητα.
- Είναι κλασικό.
Ξέρανε πώς να τα φτιάχνουν τότε, έτσι δεν είναι;
Ένα διαμαντάκι στο πρόχειρο.
Το μόνο που χρειάζεται είναι λίγη φροντίδα.
Ζήτησα από την Κοινοπραξία Μάρκετινγκ του Σύμπαντος
να το ανακηρύξει ιστορικό μνημείο.
Το κάναμε ένα από τα παραρτήματά μας.
- Παράρτημα για τι πράγμα;
- Τι κάνετε εδώ;
- Τι θέλετε από μας;
- Δίκαιες ερωτήσεις, δίκαιες ερωτήσεις.
- Βλέπεις, όταν σκέφτεται κανείς εμάς,
σκέφτεται σημάδια στις καλλιέργειες, κατακρεουργημένα ζώα,
και απαγωγές με σωληνάκια υδραυλικού στον πισινό,
αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας.
- Τρία Π.
- Προοπτική.
Βλέπουμε μεγάλη προοπτική εδώ,
μια τεράστια αγορά που περιμένει να ωριμάσει.
- Τοποθέτηση.
Θέλουμε να είμαστε εδώ,
στη σωστή θέση όταν αυτό συμβεί.
- Και τέλος, προϊόν.
Γιατί δεν έχει σημασία ποιο είναι το προϊόν σου.
Αν έχουμε διαμορφώσει σωστά τον καταναλωτή,
θα θέλει τα πάντα.
- Προϊόντα για καταναλωτές
και το αντίστροφο;
- Έχουμε το ίδιο πρόβλημα που έχετε κι εσείς
στον βιομηχανικό Δυτικό κόσμο με τον Τρίτο Κόσμο.
Μια τεράστια αγορά που περιμένει.
Όλοι αυτοί οι πεινασμένοι άνθρωποι που θέλουν πράγματα.
Αλλά δεν έχουν τίποτα να σου δώσουν σε αντάλλαγμα.
- Οπότε πρέπει να τους βοηθήσεις να εξελιχθούν,
μέχρι να φτάσουν στο σημείο που μπορείς,
ξέρεις, να τους εκμεταλλευτείς.
- Κι αυτό ακριβώς κάνουμε εδώ,
βασική έρευνα αγοράς και διαμόρφωση καταναλωτή.
- Κάναμε κάποια λάθη, εντάξει;
Τα στιλό με τις γυμνές, η Euro Disney,
η προεκλογική εκστρατεία του Ρος Περό;
- Αλλά είχαμε και μεγάλες επιτυχίες.
Microsoft Windows, Ρας Λίμπο.
- Το χοντρούλικο.
- Το CNN, ο Άντριου Λόιντ Γουέμπερ.
- Το Gap.
- Ξέρεις, ο Νίξον μας είχε καταλάβει.
Παραλίγο να μας κλείσει το '72,
αλλά τον τακτοποιήσαμε.
- Ο Μάικλ Τζάκσον;
Είναι ένας από εσάς, έτσι δεν είναι;
- Όχι, είναι όλος δικός σας.
- Ρώτησε πολλές φορές.
Τελικά ζητήσαμε από τον Έλβις να πει στην κόρη του
να μας ξελασπώσει λίγο.
Μέχρι στιγμής πάει καλά.
- Θέλετε να δείτε κι άλλα;
- Θέλετε την περιήγηση των 25 σεντς;
Έλατε! - Ναι.
- Δεν βλέπεις κάθε μέρα αληθινό ιπτάμενο δίσκο.
- Η γυναίκα στο σπίτι.
- Νέα προσθήκη.
Αγόρασε καινούριο σπίτι, της χαρίσαμε και καινούρια ζωή.
Σαν άμεση επιστροφή χρημάτων, έτσι δεν είναι;
- Αυτός είναι ο Συνταγματάρχης Γκάνερ.
Σου τον είχα πει.
Πόσο καιρό είναι μαζί σας;
- Είναι βετεράνος.
- Ναι, μπήκε από τα πρώτα στάδια.
Μυήθηκε, τότε με εκείνο το περιστατικό
στο Ρόσγουελ το ’47.
Και να ο άνθρωπος υπεύθυνος
για όλο αυτό το μπερδεματάκι.
- Ο Roussell ήταν μέσα κι αυτός;
- Μην είσαι γελοίος.
Τώρα γίνεσαι παρανοϊκός.
- Πίστεψέ το ή όχι, κάποια πράγματα ξεφεύγουν απ’ την επίβλεψη
και αυτή η κάμερα ήταν ένα απ’ αυτά.
Δεν έχουμε ιδέα πώς τη βρήκε.
Ούτε κι αυτός ξέρει.
- Τα σκουπίδια του ενός, θησαυρός του άλλου.
Μου άρεσε η φιλοσοφία του.
Ήθελα να τον έχω μαζί μας.
- Και η Donna;
- Η Donna κι εγώ στρατολογηθήκαμε ταυτόχρονα το ’69.
Είναι καταπληκτική ηθοποιός.
Πάντα πίστευα πως ήταν στη λάθος πλευρά της κάμερας.
- Ίσως είναι κι ο πατέρας μου εδώ κάτω.
- Μην χασομεράς.
- Ορίστε.
- Και τώρα ήρθε η ώρα για αναψυκτικά.
- Θα σου αρέσει αυτό.
- Τι είναι αυτό;
- Έτσι σας μετατρέπουμε σε εμάς.
- Με μπισκότα και γάλα;
- Ναι.
Θα νιώθεις χάλια για λίγες ώρες,
θα χάσεις λίγη επιδερμίδα, αλλά μετά θα είσαι σαν καινούριος.
- Καλύτερος.
- Δηλαδή τι μας λες;
Ή θα συνεργαστούμε ή θα μας σκοτώσετε;
- Μην είσαι μελοδραματική.
Είμαστε ανώτερες μορφές ζωής.
Δεν σκοτώνουμε έτσι απλά.
Εκτός αν θέλουμε να τους φάμε.
Και δείχνεις λίγο νευρόσπαστη.
Χαλάρωσε.
Αρρωστημένο εξωγήινο χιούμορ.
Χαλάρωσε λίγο.
- Έλα τώρα.
- Τι σκοπεύετε να κάνετε με μας;
- Είσαστε σίγουροι ότι δεν θέλετε να ενταχθείτε;
- Όχι!
Δηλαδή, ναι.
Όχι, δεν θέλουμε.
- Εντάξει, μπορείτε να φύγετε.
- Μα δεν πρέπει να μας υπνωτίσετε
ή να μας σβήσετε τη μνήμη ή κάτι τέτοιο;
- Γιατί να το κάνουμε αυτό;
- Για να μη μιλήσουμε γι’ αυτό.
- Πείτε ό,τι θέλετε.
- Εντάξει.
Και αν πάμε στα ΜΜΕ;
- Paige, αυτοί είναι τα ΜΜΕ.
- Προϊόντα για καταναλωτές…
- Και το αντίστροφο.
Ναι, το θυμάμαι.
Ευχαριστώ.
- Ναι;
Λοιπόν, θα το κάνουμε μόνοι μας.
Θα το ξεσκεπάσουμε όλο αυτό.
Θα πούμε σε όλο τον κόσμο για σας.
- Καλή τύχη.
Να προσέχετε.
Πιείτε πολύ νερό.
- Και μη ξεχνάτε να περνάτε οδοντικό νήμα.
- Εντάξει, φέρτε τους πίσω.
Αν δεν μπορείς να τους νικήσεις, ενώσου μαζί τους.
Τώρα καθίστε.
- Πολύ καλά, Haywood.
Τώρα, γιατί δεν φέρνεις και τους υπόλοιπους.
- Μάλιστα, δεσποινίς Wells.
Οτιδήποτε για σας.
- Δεν είναι γλυκούλης;
Είναι μεγάλος θαυμαστής της ηθοποιίας μου.
- Τι έχετε πάθει όλοι σας;
- Ε, ψιτ.
Γεια!
Ξέρω ότι με θέλεις, ρε όρχει.
- Μπες μέσα.
- Είδες;
Σου το ’πα, δεν θα το κάνανε.
- Είναι εδώ αν το θες.
- Θα το δεχτούν.
Πάντα το κάνουν.
- Ούτε να το σκέφτεσαι.
- Πρόσεχε.
Μπορεί να μοιάζει με βλάκας, αλλά είναι κανονικό θηρίο.
Ακόμα πονάει το ινδιάνικο καψόνι που μου ’χε ρίξει.
Κάτσε, τι πας να κάνεις;
- Μόσλι, τι θα κάνεις;
- Αν δεν τους νικάς, ενώσου μαζί τους.
- Μόσλι, μην το κάνεις.
- Θα το μετανιώσεις.
Άμα σου πειράξουν το DNA, δεν έχει επιστροφή.
- Κοτούλα.
- Θες να καταλήξεις με πέος
στραβό σαν τη χωροχρονική καμπύλη;
- Χέιγουντ, στην υγειά σου.
Χωρίς εσένα τίποτα απ' όλα αυτά δεν θα είχε γίνει.
- Να μια απρόσμενη κίνηση.
Νόμισες πως δεν το ’χα δει να ’ρχεται;
Βλέπω *Matlock*.
- Το δοκίμασα κι εγώ μια φορά.
- Κι εγώ το ίδιο.
- Κάποιος πάντως θα πρέπει
να καθαρίσει αυτό το γάλα, γιατί...
- Τον πέτυχες στο καλαθάκι των δώρων.
Πάμε!
Καθάρματα εξωγήινοι!
Πάμε, πάμε!
Κουνηθείτε!
- Αντίο, κορόιδο!
- Όχι, δεν ξέρω ποιο κουμπί είναι.
- Δεν ξέρω, δεν ξέρω.
- Ούτε κι εγώ.
Το κόκκινο κουμπί.
- Συγγνώμη.
Συγγνώμη.
- Τι, τι;
- Πρόσεχε!
- Όχι ρε, τέτοιο χέσιμο σε μπισκότο!
Πάμε!
Φύγαμε!
- Έλα!
- Έλα, Πέιτζ, κουνήσου λίγο!
- Το κάνω!
- Προχώρα, ντε!
- Όχι!
- Πάμε!
- Έλα, πάμε, πάμε, πάμε!
- Έλα πάμε!
Όλοι στο αμάξι μου.
- Λες να χωρέσουν τα μαλλιά μου εκεί μέσα;
- Μπες μέσα!
Πάμε, δεν έχουμε χρόνο.
- Τι;
Είσαι τρελός;
- Έλα τώρα, μην κάθεσαι
να μου φέρνεις αντιρρήσεις. Μπες!
- Όχι, νομίζω ότι μπορούμε να τον εμπιστευτούμε.
- Συγγνώμη;
Μόλις σας επιτέθηκαν εξωγήινοι;
- Έλα, πάμε!
- Είστε όλοι τρελοί.
- Μπες μέσα!
- Φύγαμε!
- Ωραία...
Και τώρα τι κάνουμε;
Μπείτε, αγόρια.
- Μπαμπά;
- Κρατήσου γερά.
Νάτο.
Νομίζω τους χάσαμε.
- Πού στο καλό πήγαν;
Καμιά αίσθηση, παιδιά;
- Σε έχω τώρα, μωρό μου.
Κοριτσάκι μου.
Σε έχω τώρα.
Μου έλειψες.
Μου έλειψε και η μαμά σου.
- Ε, γιατί;
Γιατί δεν γύρισες ποτέ σε μας;
- Δεν μπορούσα.
Σ’ αγαπούσα τόσο πολύ.
Ήταν πολύ επικίνδυνο.
Αλλά τώρα γύρισα.
Είμαι πίσω με το κοριτσάκι μου.
- Έλα τώρα.
Θα με κάνεις να βγάλω ροχάλα απ’ τη μύτη.
Πάμε να φύγουμε πριν ξαναγυρίσουν.
Έλα!
Έλα. - Πήγαν προς τα 'κει.
- Ο δρόμος είναι καθαρός.
Φύγαμε!
Πάμε!
Γκάζωσέ το!
Μάθε να οδηγείς, Ντέιβις, Χριστέ μου!
- Πάμε, πάμε!
- Πάμε!
Είναι εξωγήινοι!
Θεέ μου.
Βάλε μπρος, ρε γκαφατζή!
- Τραβούσαν τον Ρόι απ’ τη ράμπα,
αλλά πριν φτάσουν σε μένα,
έριξα την παλιά Μπράουνι σε μια τρύπα.
Ήλπιζα κάποιος να τη βρει.
Σαν μήνυμα σε μπουκάλι.
Ήθελα να καταλάβεις τι έγινε.
Ο Ρόι έφαγε τα μπισκότα.
Και τα δικά μου.
Έτσι ξέφυγα.
Αλλά τότε ήξερα πολλά και με ήθελαν.
Με ήθελαν πολύ.
Δεν μπορούσα να σε πλησιάσω άμεσα.
Γι’ αυτό έστειλα τον Νίξον να σε βρει.
Τώρα αυτός έφυγε.
Και παλεύω μόνος μου από τότε.
- Να τους! Εκεί πάνω!
- Κούνα το!
Μας σκαρφαλώνουν κοσμικά κουνέλια!
- Και δεν αστειεύονται!
- Μη φοβάστε, κύριοι.
Δε θα τους χάσουμε αυτή τη φορά.
- Ντέιβις, Χριστέ μου, τώρα βρήκες
να κατουρήσεις;
- Ελάτε, πάμε όλοι μαζί.
- Ναι!
Τους στριμώξαμε.
Σαν κατσαρίδες σε χαλί.
Συγγνώμη, παιδιά.
- Ένα, δύο και ένα, δύο, τρία.
- Φάτε αυτό, φαλακροί!
- Ουάου!
- Καλύτερα να ειδοποιήσω την πυροσβεστική.
Και σταμάτα αυτή τη σαβούρα!
Τι στο καλό έγινε εδώ;
- Πρόσεχε, αξιωματικέ.
Δεν ξέρεις τι...
- Καίγομαι!
- Περιμένω μια εξήγηση και καλό είναι να είναι καλή.
- Δεν θα το πιστέψετε,
αλλά αυτοί που μας κυνηγούσαν, ήταν εξωγήινοι.
- Αυτοί οι διαστημικοί σαύρες ήθελαν να μας ταΐσουν γάλα
και μπισκότα.
- Τους αποτελείωσαν τα ακορντεόν.
- Τα έχω στρατηγικά αποθηκευμένα σε τουαλέτες
σε όλη τη χώρα για ώρα ανάγκης.
- Τώρα καταλαβαίνω γιατί ποτέ δεν μου άρεσε εκείνος ο αφρός συσκευασίας.
- Της αρέσουν τα σταυρόλεξα.
Τι κάνεις μ' αυτό το κουρελόχαρτο;
Με κάνεις ρεζίλι.
Άστο κάτω.
- Τα περίεργα μυαλά θέλουν να ξέρουν.
Υποτιτλισμός: A.I. Επιμέλεια: CorollaGr1975