Απόδοση-Επιμέλεια:Sparta
Σε καιρούς προϊστορικούς,
στην Υβοριανή Εποχή,
υπήρχε η χώρα της Υρκανίας.
Ήταν τόπος απερίγραπτης ομορφιάς και αγνής φύσης,
όπου οι άνθρωποι ζούσαν ενωμένοι με τη θεά της γης.
Τιμώντας τα δώρα της και μοιραζόμενοι τον πλούτο της.
Ήταν εποχή ειρήνης και αρμονίας,
έως την άνοδο του βάρβαρου βασιλιά Άνζους,
που σάρωσε τη γη,
σκορπίζοντας τρόμο και καταστροφή όπου κι αν πήγαινε.
Έλα, πέτρα, ψαλίδι, χαρτί. Η σειρά σου να αρχίσεις.
Κακοί εφιάλτες, Βίχουρ.
Ώρα να προχωρήσουμε.
Σήμερα πάμε δυτικά.
Νιώθω πως σήμερα είναι η μέρα.
Ευλογημένη η θυσία σου.
Ευχαριστώ, Δάσος.
Θεά Άσερα,
κάνε σε παρακαλώ να βρω σήμερα τον λαό μου.
Σταμάτα, η βρόμα σου θα ζάλιζε κι ένα κουνάβι.
Από δω πήγαν, μαζί μου!
Εμπρός, ίχνη εκεί, πάμε! Πιάστε τους, αγόρια!
- Πιάστε τους! - Εκεί, πάμε!
Βλέπω τα ίχνη τους. Εμπρός!
Μαζί μου! Μην τους αφήσετε να ξεφύγουν! Θα βγάλουμε λεφτά!
Θεά Άσερα,
σε ικετεύω να γλυκάνεις τον πόνο τούτου του παιδιού του δάσους σου
και να μου χαρίσεις τη δύναμη να βρω αυτούς που το έκαναν.
Δεν μπορείς να ’ρθεις.
Μένεις εδώ.
Θα ανοίξω μερικούς λαιμούς.
Βίχουρ, μήπως τα αυτιά σου είναι ακόμα βουλωμένα;
Βίχουρ, είπα να μείνεις εδώ.
Σαν γυρίσω, σε αλλάζω με πόνυ.
Δώσε μου άλλο βαρέλι.
Δεν έχω μεθύσει αρκετά.
Φαίνεται πως τα πήγατε καλά σήμερα.
Το κέρατο φανταθηρίου θα φέρει χρυσάφι.
Ναι, κι έχει κι άλλο εκεί απ’ όπου βγήκε.
Θα φύγουμε από δω πλούσιοι.
Δεν έμεινε τίποτα παρά παράσιτα κι αρπακτικά.
Πρόσεχε τα νύχια, πρόσεχε τα νύχια.
Προσοχή, προσοχή.
Προσοχή!
- Έμπα μέσα! Μπες! - Κλείσ’ το τώρα, γρήγορα!
Προσοχή!
Είναι ο Αυτοκράτορας.
- Έρχεται ο Αυτοκράτορας. - Αυτός κι οι μηχανές του.
Γιατί είναι εδώ;
- Κοιτάξτε πάνω! - Ο Αυτοκράτορας είναι εδώ!
- Έρχεται. - Ο Αυτοκράτορας εδώ.
- Δεν το πιστεύω! - Αυτοκράτορα!
Γονατίστε στον Αυτοκράτορά σας.
Στα γόνατα.
Λοιπόν…
- Δεν το πιστεύω! - Στα γόνατα!
Ευχαριστώ. Ευχαριστώ. Πολύ καλοσύνη.
Αυτοκράτορά μου, ετοιμάσαμε συμπόσιο προς τιμήν σας.
Πρόοδος πρώτα, γλέντι μετά. Διοικητή;
Άρτραν.
Διοικητή Άρτραν.
Θέλω να ακούσω μόνο για την πρόοδο.
Ε, η πρόοδος είναι άριστη.
Καθαρίζουμε μισό μίλι τη μέρα.
Μισό μίλι; Οι μηχανές μου δεν δουλεύουν σωστά;
Όχι, όχι. Οι μηχανές σας είναι εξαιρετικές, Αυτοκράτορά μου.
Είναι θαύμα εφευρετικότητας.
Μαρτυρία της σοφίας και του οράματός σας.
Η καθεμιά ταχύτερη από εκατό σκλάβους.
Θαυμάζω τη μεγαλοφυΐα σας που τις φανταστήκατε.
Χωρίς αυτές δεν θα κόβαμε τόσο γρήγορα τα δέντρα.
Μα το δάσος είναι απέραντο και χάνονται πολλοί εργάτες από τα θηρία.
Διοικητά Άρτραν, χρειαζόμαστε την ξυλεία για να τροφοδοτήσουμε τα καμίνια
και το μετάλλευμα χτίζει ολόκληρες πόλεις.
Σπίτια για τον λαό.
Τόπους για να ζουν, να εργάζονται, να εμπορεύονται.
Το βλέπεις; Και μέσα κρύβονται μυστικά που θα τα αποκτήσω.
Δεν θα μου τα στερήσεις.
Θα τα έχετε όλα, όσα ποθείτε.
Καλώς.
Συλλάβαμε θηρία για τις αρένες σας.
Σαμπερτούθ, βολχούντς, ακόμα και Μορτίφερουμ.
Θα έχω και Κύκλωπα.
Έτσι δεν είναι, Υπουργέ Κόλταρ;
Ναι. Ναι, Αυτοκράτορα.
Έχουμε κυνηγούς στα δάση του Νόρντχαϊμ και της Βρύθιας τώρα.
Δεν θα σας απογοητεύσουν.
Αυτό είναι η αληθινή πρόοδος, Διοικητά Άρτραν.
Και τώρα, ποιον έχουμε εδώ, Στρατηγέ Κάρλακ;
Τον τελευταίο των επαναστατών του Τουράν, Αυτοκράτορά μου.
Κινήσου! Κινήσου!
- Στα γόνατα! - Πρόσεχε!
Αυτός ο άνδρας υπήρξε κάποτε μεγάλος βασιλιάς του Τουράν.
Μεγαλειότατε, σηκωθείτε.
Υπήρξατε βασιλιάς. Δείξτε αξιοπρέπεια στην ήττα.
Ξέρετε, έχουμε ξανασυναντηθεί, όταν ήμουν
ένας σκλάβος που σέρβιρε μπίρα στην αυλή του βασιλιά Άνζους.
Το κάναμε. Ναι, ναι.
Θυμάμαι ότι ακόμη τότε είχες μια υπόσχεση μεγαλείου.
Αλήθεια;
Γιατί εγώ θυμάμαι πως μου έφτυσες στο πρόσωπο.
Αλλά, αλλά, παλιά ιστορία.
Ίσως μπορέσουμε να συμφιλιωθούμε.
- Συμφιλιωθούμε; Εγώ... - Ναι.
- Είμαι στις υπηρεσίες σας, Αυτοκράτορα. - Ναι, ναι, είσαι.
Οι γαίες σου συνόρευαν με το δάσος της Υρκανίας.
Κι είναι γνωστό
πως είναι πλατύ σαν ολόκληρος ο κόσμος.
Ξέρεις ότι ψάχνω κάτι εκεί μέσα.
Το χαμένο μισό του Βιβλίου των Μυστικών σου;
Ξέρεις πού βρίσκεται;
Ένδοξε Ντρέιγκαν, το δάσος της Υρκανίας είναι
ατελείωτο και γεμάτο τέρατα.
Τι γίνεται με τις φυλές που ζουν εκεί;
Δεν υπάρχουν φυλές, Αυτοκράτορα.
Είναι υπερβολικά επικίνδυνο.
Κι οι Υρκάνιοι;
Οι Υρκάνιοι σφαγιάστηκαν όλοι
από τον προκάτοχό σας, κύριέ μου.
Τον Άνζους, που νικήσατε με τις μηχανές και τη μεγαλοφυΐα σας.
Μονάχα οι θεοί κατοικούν εκεί μέσα,
κι αυτοί μόνο αποφασίζουν ποιος μπορεί να περάσει.
Πιστεύεις ότι οι θεοί σου μπορούν να με σταματήσουν από το να κατακτήσω
τον κόσμο που βρίσκεται πέρα;
Ακόμη κι εσύ δεν μπορείς να νικήσεις θεούς.
Έτσι λες;
Θα νικήσω τους θεούς σας.
Θέλεις να μάθεις πώς;
Με τη γνώση.
Η γνώση μου επιτρέπει να ελέγχω τον κόσμο
όπως ελέγχω εκείνα τα άγρια θηρία.
Η γνώση φέρνει τον πολιτισμό στους βαρβάρους.
Το έχει κάνει ποτέ κάποιος από τους θεούς σας;
- Όχι. - Όχι; Γιατί;
Γιατί;
Επειδή οι θεοί σας δεν είναι αληθινοί.
Δεν υπάρχουν, κι όμως συνεχίζετε να πιστεύετε.
Και γι’ αυτό εσύ και όλοι οι όμοιοί σου
είστε απομεινάρια του παρελθόντος, ενώ εγώ είμαι το μέλλον!
Κάρλακ.
Ποια είναι η κρίση σας, Αυτοκράτορα;
Δεν μου είναι χρήσιμος.
Τι έχουμε εδώ;
Αυτή η μηχανή δεν λειτουργεί σωστά;
Ωραίο είναι να βλέπεις βασιλιά να χάνει το κεφάλι του!
Μην αφήσεις τον Αυτοκράτορα να σε ακούσει να το λες αυτό.
Θα βάλει εκείνον τον άνθρωποπίθηκο να σου κόψει κι εσένα το κεφάλι.
Όχι, του βρήκαμε ένα ωραίο θηρίο για την αρένα του.
Ήρθατε στο δάσος μου και αφήσατε θάνατο και πόνο.
Δεν έχετε τίποτα παρά μόνο σκληρότητα στις καρδιές σας.
Οι πόρνες έπρεπε να είναι σε εκείνη τη σκηνή.
Θα περάσω αργότερα.
Φαίνεσαι σαν να καθαρίζεσαι καλά.
Δολοφόνοι!
Ηρέμησε, φίλε μου.
Θα σε γυρίσω εσένα και τους δικούς σου πίσω στο δάσος σύντομα.
Πιείτε σ’ αυτό!
Τολμάς να πάρεις ό, τι ανήκει στον Ντρέιγκαν;
Κανείς δεν μπορεί να κατέχει τα πλάσματα του δάσους.
Ο καθένας μπορεί να κατέχει τα πάντα με αρκετή δύναμη.
Ο Ντρέιγκαν κατέχει τον κόσμο.
Από ποια φυλή είσαι, Κόκκινη Γυναίκα;
Δεν έχω φυλή.
Πού είναι το σπίτι σου;
Αυτό το δάσος.
Ψεύτρα.
Κανείς δεν μπορεί να επιβιώσει στο δάσος της Υρκανίας. Όλοι το ξέρουν.
Και σύντομα θα έχει χαθεί έτσι κι αλλιώς.
Ψεύτρα! Ψεύτρα! Ψεύτρα!
Ναι.
Ναι, πρέπει να της κόψω το λαρύγγι για τα ψέματά της.
Έπειτα θα μπορούσε να σε ακολουθήσει.
Γιατί μιλάς στον αέρα;
Είσαι τρελή;
Τρελή;
Πρόσεχε με την αυθάδειά σου!
Φαινόσουν πως θα τα κατάφερνες καλύτερα.
Κι εγώ το ίδιο νόμιζα.
Μα για να είμαι δίκαιη,
είμαι καλύτερη με το μαχαίρι.
Αυτό είναι προφανές.
Τι συμβαίνει εδώ;
Πάμε!
Στρατηγέ Κάρλακ, αυτό είναι διασκέδαση!
Βίχουρ!
Κάρλακ, βοήθησέ τη!
Μείνε κάτω.
Θα ζήσει;
Η λαίδη Αννίσια την έκοψε βαθιά, κύριέ μου.
Η πληγή μπορεί να μολυνθεί.
Βίχουρ.
Λες πως δεν έχει πολεμικές ικανότητες;
Καμιά που να αξίζει.
Τότε γιατί ο Κάρλακ έπρεπε να σε σώσει;
Μίλα!
Λέει πως δεν έχει φυλή.
Γιατί είσαι εδώ;
Στρατηγέ Κάρλακ, λύσε της τη γλώσσα.
Τώρα μίλα.
Πες τα όλα.
Ένας χάρτης του δάσους των Υρκανίων.
Πολύ πρόχειρος.
Μα ψάχνεις κάτι συγκεκριμένο.
Κι εγώ το ίδιο.
Αυτό ίσως μου φανεί πολύ χρήσιμο.
Κύριέ μου, είστε τραυματισμένος;
Όχι, είμαι καλά.
Είμαι καλά. Αυτή μ’ αρέσει.
Πολύ, πολύ άγρια;
Μην χύσεις το αίμα της, Αννίσια.
Είχα μια καλύτερη ιδέα.
Θα ενταχθεί στους Νταμνάτι.
Ας δούμε πώς θα τα πάει αυτή η βάρβαρη στην αρένα.
Ίσως, ποιος ξέρει, να γίνει πρωταθλήτρια που θα σε ανταγωνιστεί.
Μαμά! Μαμά!
Σόνια!
Τρέξε! Στο δάσος!
Πάρε τα παιδιά και φύγε!
Φύγε!
- Νερό, σε παρακαλώ! - Σε ικετεύω, νερό!
Ντραλαγκούν!
Πρέπει να τρέξουμε!
Θα κρυφτούμε στο δάσος!
Όχι!
Ντραλαγκούν!
Μητέρα.
Έξω!
Πάμε! Προχώρα!
Τι κάνουμε μ’ αυτήν;
Αυτή είναι για τους Νταμνάτι.
Πού είναι το κάρο;
Βίχουρ! Βίχουρ!
Βίχουρ!
Αυτό είναι το άλογό μου!
- Έλα, χαζό ζώο! - Βίχουρ! Πάρε τα χέρια σου από πάνω του!
- Πάρε τα χέρια σου! - Σταμάτα, έλα!
Πάμε!
Όχι!
Βίχουρ!
Μέσα!
Αυτό το άλογο σου αρέσει πολύ.
Μαμά, όχι!
Ντραλαγκούν!
Θα ζήσει;
Είναι πιο δυνατή από όλους μας.
Θα ζήσει.
Ήρθε η ώρα.
Ήρθε η ώρα να ξυπνήσεις, κόρη μου.
Υπάρχουν πολλά να κάνεις τώρα.
Είμαι ξύπνια, μαμά.
Δεν είσαι.
- Και δεν είμαι η... - μαμά σου!
Βλέπεις, καπετάνιε;
Ο πυρετός της έπεσε.
Ζει, όπως ζήτησε ο αυτοκράτορας.
Έτσι φαίνεται.
Τώρα είναι δικό σου πρόβλημα.
Κοίτα γύρω σου!
Είσαι στους λάκκους των Νταμνάτι!
Δεν υπάρχει πουθενά να πας.
Κανένας τρόπος για απόδραση!
Θα σταματήσεις τις ανοησίες σου;
Μου χαλάς το πρωινό.
Ξέρεις, πάντα έτσι κάνουν οι καινούργιες.
Δεν μπορούμε να ξεκινήσουμε τη μέρα μας με ηρεμία;
Θα πολεμήσεις αργότερα.
Αν θες να πεθάνεις, περίμενε λίγες μέρες για τους αγώνες.
Μην σπαταλάς το αίμα σου εδώ.
Δεν θα υπάρχουν ζητωκραυγές.
Άκου τον Οσίν, έχει δίκιο.
Είναι εδώ πιο πολύ από όλους μας.
Μείνε μακριά!
Γιατί;
Γιατί θα της κόψω τον λαιμό.
Κάν’ το.
Κανείς εδώ δεν νοιάζεται.
Τελείωσες;
Πάρε κουκέτα.
Κάθισε.
Εκτός αν θες να νιώσεις το μαστίγιό μου.
Δεν είναι τίποτα.
Φρέσκο κρέας πάλι. Ούτε εσύ φαίνεσαι σπουδαία.
Νομίζεις ότι με νοιάζουν οι μικροτσούτσουνοι και οι απόψεις τους;
Μικροτσούτσουνοι;
Πέτρα, προσβάλλει τον ανδρισμό μου!
Καλή κριτής χαρακτήρων είναι.
Πέτρα, πες μου τι βρίσκεις σ’ αυτόν όταν υπάρχουν καλύτεροι μπροστά σου.
Προτιμώ ένα ακατέργαστο διαμάντι
παρά ένα γυαλισμένο κόσμημα χωρίς προσωπικότητα.
Αρκετά!
Η εκπαίδευση ξεκινάει στο δεύτερο καμπανάκι!
Όποιος αργήσει θα μαστιγωθεί!
Άρχοντά μου, πώς πάει η έρευνα στο δάσος των Υρκανίων;
Απογοητευτικά.
Πώς μπορείς να είσαι βέβαιος ότι βρίσκεται καν εκεί;
Όταν ο Άνζους οδήγησε τους Υρκάνιους στην εξόντωση,
οι επιζώντες τράπηκαν σε φυγή μέσα στο δάσος
και πήραν μαζί τους το άλλο μισό από αυτό.
Γιατί είσαι τόσο πεπεισμένος ότι χρειάζεσαι το άλλο μισό του βιβλίου;
Δες όλα όσα έχεις ήδη καταφέρει.
Δες αυτό.
Ξέρεις τι γράφει εδώ;
Ξέρεις τι λέει; Ξέρεις ότι δεν μπορώ να το διαβάσω.
Μόνο εσύ έχεις αποκρυπτογραφήσει τον κώδικα.
Γράφει
πως το παιδί που κρατά τη γνώση μέσα του,
θα κρατήσει και τον κόσμο
στα χέρια του.
Είναι προφητεία.
Το βλέπεις; Είναι προφητεία για μένα.
Εγώ είμαι το παιδί
κι αποκάλυψα τα μυστικά και άλλαξα τον κόσμο.
Και στις σελίδες που λείπουν
θα υπάρχει γνώση που ούτε εγώ δεν φαντάζομαι, Κρουδέλις.
Νέες ιδέες, νέες μηχανές, νέοι κόσμοι.
Αυτό είναι το κλειδί για να πλάσω το μέλλον του κόσμου μου.
Και αυτή είναι η ιστορία μου.
Το καταλαβαίνεις;
Αυτή είναι η ιστορία μου κι όμως χωρίς το άλλο μισό…
Δεν έχω τέλος.
Χρειάζομαι ένα τέλος, μα δεν το έχω.
Πώς τα πάει;
Όχι άσχημα. Πιο πέρα απ’ όπου έφτασα εγώ.
Όχι όμως όσο μακριά έφτασα εγώ…
Πώς κατέληξε εδώ;
Άκουσα ότι επιτέθηκε στο Φρούριο του Αυτοκράτορα στο Δάσος Υρκανίας.
Άκουσα ότι αντιμετώπισε έξι φρουρούς για ένα άλογο.
Έχει φτάσει ποτέ κανείς στην κορυφή;
Κανείς ποτέ δεν έφτασε στην κορυφή.
Έχει περάσει το σημάδι μου.
Τι νομίζει πως θα γίνει αν τα καταφέρει;
Για δες. Τώρα θα έχει ενδιαφέρον.
Ε, εσύ!
- Τι νομίζεις ότι κάνεις; - Πάμε, πιάστε την!
Τώρα έχει μπλεξίματα.
Φαντάσου αν ήξερε πραγματικά τι έκανε.
Ε, αμφιβάλλω αν θα ζήσει αρκετά για να το μάθει.
Αν θέλεις τόσο πολύ την ελευθερία,
το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να νικήσεις.
Όπως η Λαίδη Αννίσια.
Η Αννίσια με τα λευκά μαλλιά;
Η τρελή που μιλάει μόνη της;
Μιλάει με τα φαντάσματά της.
Λένε πως την στοιχειώνουν όλοι όσους έχει σκοτώσει.
Ήταν Νταμνάτι;
Ναι, αλλά πρώτα ήταν σκλάβα παιδί.
Ύστερα Νταμνάτι.
Σκότωσε όλους όσους βρέθηκαν μπροστά της και κέρδισε την ελευθερία της.
Έχω ήδη πολεμήσει μαζί της.
Έχασα.
Προφανώς, έχασα.
Αλλά την επόμενη φορά που θα πολεμήσουμε, θα είμαι καλύτερα προετοιμασμένη.
Αφήστε μας, παρακαλώ.
Άρχοντά μου;
Πλησιάζει η ώρα του δείπνου, Αννίσια. Δεν ετοιμάζεσαι;
Δεν αισθάνομαι καλά.
Ίσως να τρώγαμε εδώ.
Δεν θέλεις να μείνουμε εδώ;
Να περάσουμε λίγο χρόνο μαζί;
Είμαστε πάντα μαζί.
Ξέρεις τι εννοώ.
Γιατί ποτέ δεν μοιραστήκαμε το κρεβάτι;
Δεν νομίζεις πως ένας αυτοκράτορας αξίζει μια αυτοκράτειρα;
Ή μήπως για σένα παραμένω σκλάβα και Νταμνάτι;
Αννίσια, για μένα είσαι πολύ παραπάνω από αυτό.
Κανείς μας δεν είναι αυτό που ήταν. Κοίτα γύρω.
Ήμασταν σκλάβοι που βρήκαμε το δρόμο μας προς την ελευθερία.
Είμαι ελεύθερη;
Δεν το νιώθω.
Δεν μπορώ να ξεφύγω από τις φωνές τους.
Συνεχώς με βασανίζουν.
Μου υποσχέθηκες πως θα βρεις γιατρειά για αυτή την κατάρα.
Και θα… θα τη βρω.
Ορκίζομαι, μόλις καταλάβουμε την αληθινή φύση αυτού…
αυτού του λάθους στο μυαλό σου...
Δεν είναι "λάθος στο μυαλό μου".
Οι φωνές είναι αληθινές.
Ναι.
Και τα πνεύματά τους με περιβάλλουν.
Κοίτα με.
Θα βρω τη γιατρειά.
Και τότε τα βάσανά σου θα τελειώσουν.
Και τότε,
όταν θα είσαι πλήρης, όταν θα είσαι ολόκληρη,
τότε θα είσαι η αυτοκράτειρά μου και θα βασιλεύεις στο πλάι μου.
Μα για απόψε…
ας σιγήσουμε τις φωνές για λίγο.
Καλά.
Εντάξει, γρήγορα.
Δολοφόνε.
Ποτέ δεν θα μας κάνεις να σωπάσουμε.
Προπονηθείτε!
Οι αγώνες είναι σήμερα!
Ο αυτοκράτορας περιμένει να διασκεδάσει!
Ξυπνήστε.
Οι πολίτες του Μάιτχέιβεν αξίζουν να διασκεδάσουν!
Πώς σε λένε, μπελά;
Σόνια.
Σόνια από ποια φυλή;
Δεν έχω φυλή.
Τότε, καλωσόρισες,
Σόνια, που είναι μόνη στον κόσμο.
Με φωνάζουν Όσιν.
Ο Ανέγγιχτος.
Ανέγγιχτος;
Γιατί;
Γιατί ποτέ κανείς δεν με άγγιξε με λεπίδα.
Ποτέ;
Όχι, από τότε που φυλακίστηκα εδώ.
Ίσως, όμως, εσύ να ’σαι η πρώτη που θα με αγγίξεις και θα κερδίσεις το έπαθλο.
Και ποιο είναι αυτό το έπαθλο;
Εγώ.
Εσύ;
Δεν βλέπεις;
Ο πρίγκιπας Όσιν είναι μια χαρά.
Ένα νόστιμο κομμάτι.
Ένα βασιλικό συμπόσιο.
Ένας καμαρωτός ανόητος με περισσότερη τύχη παρά ικανότητα.
Αγενές.
Αυτό είναι όλο;
Τι έχει από εκεί;
Η αρένα είναι από εκεί.
Ο λόγος που βρισκόμαστε εδώ.
Εκεί πολεμάμε.
Και με ποιον πολεμάμε;
Με όποιον μας βάλουν απέναντι.
Βαρβάρους.
Πλάσματα.
Μεταξύ μας.
Μεταξύ μας;
Μα κανείς εδώ δεν είναι εχθρός μου.
Κανείς εδώ δεν είναι φίλος σου επίσης.
Μην κάνεις φίλους.
Μην δένεσαι με κανέναν.
Η ζωή είναι φτηνή.
Και πολεμάμε για τι;
Για διασκέδαση;
Σίγουρα έχεις σκοτώσει παλιότερα.
Για τροφή.
Για να προστατέψω ό, τι αγαπώ, ποτέ για διασκέδαση.
Τότε λοιπόν…
Αυτή, μια βδομάδα
το πολύ.
- Ένας-ένας, μη σπρώχνεστε! - Θέλω γάντια.
Άσμαν, δώσε μου τα όπλα μου.
Κάνε στην άκρη, Πέτρα.
Σήμερα συναντάμε τους θεούς.
Οι θεοί θα περιμένουν.
Ορίστε, Πέτρα.
Κούνα τα, σιδερά!
Όσο πιο γρήγορα μπορώ, αφεντικό, όσο πιο γρήγορα μπορώ. Τι;
Καμιά από αυτές τις βλακείες!
Έλα! Πάμε να τελειώνουμε!
Όσιν! Είσαι ο επόμενος!
Τι λες να πολεμήσουμε σήμερα;
Ξέρεις ότι η μόνη έξοδος τώρα είναι από εκεί, έτσι;
Δεν θα ’σαι τόσο πρόθυμος όταν θα βρεθείς εδώ πάνω!
Μην ανησυχείς, άφησα λίγο και για σένα.
Δώσε μου το δόρυ!
Είσαι έτοιμος;
Τι λες να πολεμήσουμε σήμερα;
Κάνε με περήφανο!
Εσείς εκεί, δώστε μου αυτό!
Πέτρα…
Για την αγάπη.
Τακτικά! Χωρίς σπρωξίματα!
Έι, δώσε το δόρυ! Θα πάρεις τη σειρά σου.
Δηλαδή, για να βγω απ’ αυτή τη τρύπα
πρέπει να πεθάνω ή να νικήσω, σωστά;
Σωστά.
Αγώνες Νταμνάτι.
Τ’ ακούσατε; Η μεγαλύτερη μέρα της εβδομάδας για αυτούς τους άθλιους.
- Πολύ καλά. - Εσύ… όχι εσύ.
- Θέλω αυτό. - Όχι σήμερα.
Και αυτό.
Και εκείνα.
Εξαιρετικές επιλογές.
Μπορείς να έχεις αυτό.
Θέλω πιο γρήγορες κινήσεις!
Αυτό.
Λάρκαν, τεμπελιάζεις!
Και... - Εσύ, αγόρι, δώσε μου εκείνη την πανοπλία από δέρμα,
αυτά εδώ.
Πολεμώ για την ελευθερία μου!
Κι αυτό προστατεύει;
Τίποτα. Απολύτως τίποτα.
Μα το πλήθος θα το λατρέψει.
Πολέμα ή πέθανε!
Σε έβαλαν ποτέ να φορέσεις αυτό;
Θα είχα κόψει τ’ αρχίδια σε όποιον άντρα τολμούσε να με αναγκάσει.
Αγνόησέ τους όλους.
Και συγκεντρώσου μόνο σ’ ό, τι θα βγει απ’ αυτήν την πύλη.
Τι είναι αυτό που θα βγει απ’ την πύλη;
Μπορεί να ’ναι οτιδήποτε.
Έχω ξύλινο σπαθί.
Τότε καλύτερα να μην είναι κανένας γιγάντιος κάστορας.
Γιατί δεν σε έντυσαν ποτέ έτσι;
Έτσι.
Κατάδικοι,
πολεμήστε.
Ναι!
Θέλει να πολεμήσουμε.
Μεταξύ μας.
Λοιπόν… Όχι.
Πρέπει να το κάνουμε.
Ο ένας από μας θα πεθάνει.
Ή κι οι δυο μας.
Είμαστε Κατάδικοι.
Μα την Θεά, δεν θα πολεμήσω με εσένα.
Σόνια!
Δεν θα τη χτυπήσω για τη διασκέδασή σας.
Μα θα πολεμήσω εσένα!
Ή μήπως είσαι δειλός;
Σίγουρα αυτό το πλήθος θα το απολάμβανε.
Αυτή έχει αγγιχτεί από την τρέλα.
Ναι. Τι κρίμα. Σε λίγο θα πεθάνει.
Καλύτερα έτσι.
Πέτρα!
Καλή βολή.
Μπράβο.
Πέτρα! Κουνήσου, γαμώτο!
Σήκω! Κουνήσου!
Πέτρα,
συγγνώμη.
Κουνήσου! Πέτρα!
Χοκ…
Ηρέμησε, ηρέμησε.
Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα.
Δεν νομίζω πως είναι καλή ιδέα.
Οι τελευταίες της σκέψεις ήταν για σένα.
Λοιπόν, απόψε θα πιούμε για τους πεσόντες Κατάδικους.
Ας προσευχηθούμε πως είναι με τους προγόνους τους.
Αιωνία τους η μνήμη. Στους πεσόντες!
- Στους πεσόντες! - Στους πεσόντες!
Λοιπόν, μίλησέ μου για την πρόοδο.
Άρχοντά μου, το θηρίο του δάσους είναι έτοιμο για δοκιμή.
Καλώς, καλώς.
Χρησιμοποιούμε τον νέο σας ζυγό.
Ωραία.
Και όπως βλέπετε, ο ζυγός δουλεύει καλύτερα από ποτέ.
Καλύτερα από ποτέ.
Όχι, όχι, άρχοντά μου, μην το κάνετε αυτό.
Καλύτερα από ποτέ.
Είναι αλήθεια.
Μα ακόμη όχι σε ανθρώπους;
Δυστυχώς,
όχι ακόμη.
Έκανα πολλά πειράματα, μα όλοι πέθαναν.
Μα δεν έχω αμφιβολία πως θα τα ξεπεράσετε, άρχοντα.
Σχεδόν τίποτα άλλο δεν σκέφτομαι στα ταξίδια μου.
Μα οι απαντήσεις είναι στο βιβλίο, είμαι βέβαιος γι’ αυτό.
Όλη η χαμένη γνώση θα βρίσκεται στο άλλο μισό
κι έπειτα, μόλις τελειοποιήσουμε τον ζυγό,
θα φτιάξουμε έναν ολοκαίνουριο στρατό.
Μα εδώ,
έχουμε κάνει
πολύ εντυπωσιακή πρόοδο.
Όπως σχεδιάσατε,
η ενέργεια της σφαίρας τροφοδοτεί
ολόκληρη την πόλη και σύντομα θα χρησιμοποιηθεί στα νέα σας όπλα.
Ποιος είσαι;
Ονομάζομαι Ντάιξ.
Πώς ξέρεις τα τραγούδια του λαού μου;
Είναι Υρκανικά.
Το ξέρω. Και σίγουρα δεν είσαι Υρκανός.
Μα την Θεά, είσαι ένα από τα ορφανά του δάσους.
Χαθήκατε μετά την επίθεση του Άνζους.
Έλεγαν πως κανείς σας δεν επέζησε.
Επέζησα.
Έναν έναν, τους φίλους μου τους πήρε
η πείνα,
το κρύο,
η αρρώστια.
Ψάχνοντας πάντα, έμαθα τους τρόπους του δάσους.
Πώς να ζω και να επιβιώνω.
Επέζησα, μα ήμουν μόνος.
Όχι πια.
Ο λαός σου ζει και ευδοκιμεί στην καρδιά του δάσους.
Έψαχνα για τόσο καιρό.
Δεν είμαι μόνη.
Πρέπει να δραπετεύσουμε από εδώ.
Ανοίξτε τις πύλες.
Βάρβαρη,
ώρα να ντυθείς.
Ο Αυτοκράτορας θέλει να σε δει.
Αυτή είναι.
Αυτή από την αρένα.
Την είδες; Τη βλέπεις;
Έπρεπε να την είχε σκοτώσει για την αλαζονεία της.
Τι κάνει εδώ;
Ο Αυτοκράτορας θα διασκεδάσει μαζί της.
Τι κάνει εδώ;
Ο Αυτοκράτορας θα διασκεδάσει μαζί της.
Ο Πρέσβης Πουρστάν ζήτησε να την δει από κοντά.
Γιατί είναι εδώ αυτή η Βάρβαρη;
Νόμιζα πως θα πρόσθετε λίγο χρώμα.
Σου αρέσει ο χάρτης μου, Βάρβαρη;
Είναι καλύτερος απ’ τον δικό σου.
Αυτό που βλέπεις είναι ο γνωστός κόσμος
ολόκληρος υπό τον έλεγχό μου.
Έχω στρατούς σε κάθε γη.
Η κατάκτησή μου εκτείνεται από θάλασσα σε θάλασσα.
Και με τη βοήθεια του χάρτη σου,
το πολύτιμο δάσος σου θα είναι το επόμενο που θα πέσει.
Γιατί;
Γιατί θέλεις να το καταστρέψεις;
Γιατί κρύβει μυστικά μέσα του.
Η Άσερα δεν θα το επιτρέψει ποτέ.
Νομίζεις πως η θεά σου θα εμφανιστεί και θα σε σώσει;
Θα σώσει την ημέρα;
Εκείνη η μέρα δεν θα έρθει ποτέ.
Γιατί μάντεψε;
Όλοι οι θεοί
είναι εδώ μέσα.
Αυτό είναι;
Είναι το βιβλίο. Κοιτάξτε, το βιβλίο!
Ξέρεις τι είναι αυτό;
Δεν το πιστεύω.
Είσαι Υρκάνια, τελικά.
Έτσι δεν είναι;
Αυτοκράτορά μου! Αυτοκράτορά μου!
Τι;
- Αυτοκράτορά μου! - Τι; Τι;
Είναι εδώ!
Κύκλωπας;
Εξαιρετικά!
Στείλτε την πίσω στους λάκκους.
Οι υπόλοιποι, ακολουθήστε.
Προστατέψτε το βιβλίο.
Εσύ είσαι η εκλεκτή, Σόνια.
Σήμερα είναι η μέρα.
Κάντε τους να ματώσουν!
Εσύ!
Κι εσύ! Εσύ βγαίνεις!
Γιατί δεν πολεμώ;
Είμαι καλύτερο θέαμα απ’ όλους αυτούς.
Διαταγή του Αυτοκράτορα!
Πρέπει να τους δεις όλους να πεθαίνουν.
Πολεμήστε ή πεθάνετε!
Μην αφήσετε αυτόν να πεθάνει.
Αυτόν;
Ξέρεις πως είναι απίθανο να ζήσει κανείς μας σήμερα.
Πρέπει να τον κρατήσουμε ζωντανό.
Άκουσες τη γυναίκα. Μείνε ζωντανός.
Κι εγώ; Ε, κι εγώ τι θα γίνω;
Δεν είπε τίποτα για σένα!
Ρεντ;
Γύρος.
Θέλω κάτι καλό σήμερα.
Ξέρεις πως όλη σου η δουλειά είναι να πεθάνεις θεαματικά.
Γιατί να οπλίσω ένα γουρούνι αν το μόνο που θέλω είναι μπέικον;
Αν η μόνη μου δουλειά είναι να πεθάνω καλά,
γιατί δεν με αφήνουν να πολεμήσω σήμερα;
Είναι στο χέρι του Αυτοκράτορα. Έχει σχέδιο, βλέπεις.
Ντέιν, θέλω πανοπλία και όπλα.
Καλά αυτή τη φορά.
Γιατί χαμογελάς τώρα;
Γιατί είσαι ο μόνος που θυμήθηκε το όνομά μου.
Είσαι ξεχωριστός.
Έρχονται κι άλλοι!
Πυρ!
Ήρθα να πολεμήσω!
Δεν είναι αυτό που θες;
Αυτό που θέλω είναι να μας πεις
πού βρίσκονται οι τελευταίοι ενοχλητικοί Υρκάνιοι.
Εγώ είμαι η τελευταία.
Κι οι δυο ξέρουμε πως αυτό δεν είναι αλήθεια.
Πες μου τώρα!
Έλα!
Πες το τώρα σε όλους,
αλλιώς κάθε Νταμνάτι στην αρένα
θα πεθάνει εδώ απόψε!
- Ελάτε! Κουνηθείτε! - Έξω όλοι σας!
Είναι στο χέρι σου!
Δεν θα πολεμήσουμε ο ένας τον άλλον!
Δεν χρειάζεται να πολεμάτε ο ένας τον άλλον.
Ιδού.
Να δούμε τι μπορεί να κάνει αυτό το θαυμάσιο θηρίο;
Θα χυθεί αίμα;
Μακάρι.
Μακάρι!
Οπισθοχωρήστε!
- Πίσω! - Πίσω! Πίσω!
- Οπισθοχωρήστε! - Πίσω μου!
- Σταθερά! Πάμε! - Κρυφτείτε πίσω του!
Κουνηθείτε! Ελάτε!
Το πήρε τον Χοκ!
Όσιν!
Αντίο, Όσιν.
Όχι, όχι, όχι, όχι!
Σταματήστε!
Είσαι ελεύθερος!
Δεν είμαι εχθρός σου!
Να ο εχθρός σου!
Δεν θα έπρεπε να το κάνει αυτό.
Θεέ μου!
Κάρλακ!
Άρχοντά μου!
Κάρλακ!
Άρχοντά μου!
Από δω!
Βοήθεια!
Άρχοντά μου!
Από δω μέσα.
Πού είναι ο Όσιν;
Έπεσε κάτω.
Λυπάμαι.
Αυτό δεν μετράει!
Ακόμα άθικτος είμαι!
Και τώρα τι, Σόνια;
Ο Κύκλωπας άνοιξε τον δρόμο.
Πηγαίνετε!
Να η ελευθερία σας!
Θα σας συναντήσω στο Λευκό Παρεκκλήσι στον λόφο, την αυγή.
Αλλά πρώτα, έχω κάτι να κάνω.
Πού είναι το άλογό μου;
Το άλογό σου;
Θα σου δείξω το άλογό σου!
Πού είναι το άλογό μου;
Θεέ μου!
Πόσοι νεκροί;
Πολλοί.
Είδα τον Κόλταρ συνθλιμμένο.
Δεκάδες στο πλήθος.
Άρχοντά μου! Άρχοντά μου!
Έξω!
Φρουροί! Φρουροί! Βοηθήστε μας!
Έξω!
Ο Αυτοκράτορας θα σας τιμωρήσει γι’ αυτό!
- Εντάξει, εντάξει. Φεύγω. - Μην μας πειράξετε.
Μην μας πειράξετε!
Τι δύναμη είναι αυτή;
Βίχουρ.
Βίχουρ, φίλε μου.
Σε πλήγωσαν;
Μείνε εδώ. Το εννοώ.
Η σφαίρα…
Τι… τι έκανε;
Όχι, όχι, όχι!
Άρχοντά μου! Είστε καλά;
Όχι!
Το εργαστήριό μου…
Κρουδέλις!
Αυτό είναι… δικό της έργο.
Δεν άλλαξε τα σχέδιά της.
Γύρισε στο δάσος να βρει τον λαό της.
Έστειλα ανιχνευτές πίσω της.
Δεν θα έρθει.
Είπε την αυγή.
Θα έρθει.
Καλό να μένεις αισιόδοξος.
Όχι.
Θα έρθει.
Σόνια!
Λοιπόν, τα κατάφερες.
Φυσικά.
Είπα πως θα έρθω.
Καβαλήστε!
Έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας.
- Σόνια, Χοπ! Χοπ! - Σταθερά! Σταθερά!
Ηρέμησε, κορίτσι μου.
Όσιν.
Τι κάνεις;
Σόνια, το βασίλειό μου βρίσκεται νότια.
Ο Ντρέιγκαν το άφησε σε ερείπια.
Κατέστρεψε τις πόλεις μου,
σκότωσε τον λαό μου και υποδούλωσε τον πρίγκιπά του.
Μα εκείνος ο πρίγκιπας είναι ελεύθερος τώρα, χάρη σε εσένα.
Τι;
Είσαι πραγματικά πρίγκιπας;
Ναι.
Ο Διάδοχος του Σέμ στη διάθεσή σας.
Μην περιμένεις να προσκυνήσω.
Δεν υπάρχει κανείς εδώ που να πρέπει να προσκυνάει.
Νόμιζα ότι θα πολεμούσαμε μαζί.
Θα ήθελα τίποτα περισσότερο από το να πολεμήσω μαζί σου, Σόνια, αλλά...
έχω ένα βασίλειο να ξαναχτίσω.
Και ένα στρατό να συγκεντρώσω.
Μην ανησυχείς. Θα με ξαναδείς.
Ξέρεις κάτι, Κόκκινη; Είσαι αξιοθαύμαστη γυναίκα.
Κι εσύ, Όσιν,
δεν είσαι πια άθικτος.
Μείνε ζωντανός, Πρίγκιπα Όσιν του Σέμ.
Κάποια μέρα θα πάρω το βραβείο μου.
- Χάρηκα που σε είδα. - Τέλος καλό, όλα καλά.
Εντάξει, πάρε το.
Λοιπόν, τι να πει κανείς, ο Πρίγκιπας Όσιν είναι πραγματικά πρίγκιπας.
Είσαι ενθουσιασμένη;
Να δω τον λαό μου ξανά;
Είναι ό, τι ονειρευόμουν.
Για περισσότερο από όσο μπορώ να πω.
Πολύ έχουν αλλάξει με τα χρόνια.
Ίσως να μην είναι όπως θυμάσαι.
Θυμάμαι ζεστά κρεβάτια.
Καλή τροφή.
Τραγούδια.
Και γέλια.
Γέλια.
Όσο ο Αρχιερέας Εσπέρα μας τρόμαζε μέχρι να σωπάσουμε.
Το κάνει ακόμη.
Η Εσπέρα ζει ακόμα;
Ναι.
Έχει μεγαλώσει και είναι σοφότερη, αλλά
παραμένει τρομακτική για τους μικρούς.
Σόνια,
συνέλαβα ένα ανιχνευτή που μας ακολουθούσε.
Πού είναι οι υπόλοιποι;
Δεν χρειάζεται να ανησυχείς για αυτούς.
Τρέφουν τα κοράκια.
Νόμιζα όμως ότι θα ήθελες να μιλήσεις με αυτόν εδώ.
Ξέρει ο Ντρέιγκαν πού είμαστε;
Απάντησέ μου.
Νομίζεις ότι γλίτωσες;
Σε ακολουθεί από τότε που φύγατε.
Πόσο πίσω;
Μια μέρα.
Αλλά όχι για πολύ.
Δεν ξέρω γιατί, αλλά σε θέλει απεγνωσμένα.
Ξέρεις ότι όλοι θα πεθάνετε, σωστά;
Πρώτα εσύ.
Τι κάνουμε τώρα;
Πρέπει να αντισταθούμε. Εδώ.
Όχι εδώ.
Όχι σ’ αυτόν τον ανοιχτό χώρο.
Ντέιξ, έλα μαζί μου.
Έχει δίκιο.
Μια μέρα είναι αρκετή για προετοιμασία.
Καβαλά όσο πιο γρήγορα μπορείς, προς τον λαό μας.
Προειδοποίησέ τους ότι έρχεται ο Ντρέιγκαν.
Αλλά τι γίνεται με…
Είναι όνειρό σου να πας σπίτι.
Άκουσες τον ανιχνευτή.
Ο Ντρέιγκαν θέλει να τον οδηγήσουμε εκεί.
Δεν μπορώ να πάω σπίτι.
Λυπάμαι που δεν θα γυρίσεις πάλι σπίτι.
Όπως είπα, όταν μπούμε σε αυτή τη σφαγή…
Νταμνάτι,
Φίλοι μου,
Εδώ χωρίζουμε.
- Τι; - Τι εννοείς;
Εξήγησέ το, Σόνια.
Θα προσπαθήσω
να οδηγήσω τον Ντρέιγκαν και τους στρατούς του
στο δάσος, αλλά μακριά από τον λαό μου.
Τότε, στον δικό μου κόσμο,
θα κάνω όση ζημιά μπορώ.
Δεν μπορώ να σας ζητήσω να με ακολουθήσετε, καθώς μας περιμένει μόνο θάνατος.
Άλλωστε, μας περιμένει θάνατος για όλους.
Το είδος του θανάτου μετράει.
Και αυτός είναι καλός τρόπος να πεθάνεις.
Ας πολεμήσουμε.
Πολεμική ανταρτών.
Το αγαπημένο μου είδος.
Σόνια, είμαστε όλοι στο πλευρό σου μέχρι να τελειώσει αυτό.
Ξέρω από πού να αρχίσω.
Άρτραν.
Λοιπόν;
Μίλα!
Η Κόκκινη Δαιμόνισσα.
Επέστρεψε.
Εμφανίστηκε από το πουθενά.
Δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα.
Μας έπιασαν ενέδρα.
Και ήταν πάρα πολλοί.
Κάρλακ,
Ουφ πες μου.
Πότε θα φτάσει η υπόλοιπη στρατιά μου;
Μέρα ή δύο. Όχι παραπάνω.
Μέρα ή δύο;
Οι ανιχνευτές μας στο δάσος είναι λίγοι.
Πρέπει να τη συντρίψεις
πριν μάθει κανείς ότι λίγοι Νταμνάτι στάθηκαν απέναντί σου.
Φέρε το σώμα της για να το δει όλος ο Μάιτχαβεν.
Κανείς δεν πρέπει να μάθει για την αδυναμία σου.
Η αδυναμία μου;
Δεν είμαι αδύναμος!
Δεν είμαι αυτός που πρέπει να παίρνει συνεχώς φίλτρα
για να μην τρελαθεί το μυαλό μου!
Μα, δεν είναι έτσι;
Αννίσια, Αννίσια.
Αυτοκράτορά μου…
Συγγνώμη, μίλησα λάθος.
Όχι, όχι, εντάξει, είναι… Φυσικά δεν είσαι αδύναμη.
Αυτός ο κόσμος είναι δικός σου για να τον κυβερνήσεις.
- Αυτοκράτορα! Αννίσια. - Είναι αυτή! Ήρθε!
Συνεχίστε να στέλνετε ανιχνευτές στο δάσος!
Θέλουμε περισσότερη διασκέδαση!
Κόκκινη Δαιμόνισσα!
Τυχαίνει να έχω κι εγώ κάτι για σένα.
Στρατηγέ Κάρλακ, παρακαλώ.
Καλύτερα ξεκουράσου λίγο.
Αύριο θα υπάρχει ξανά μάχη.
Θα προτιμούσα να μην σκοτώσετε τους φίλους μου.
Είσαι Υρκανιανή;
Είμαι.
Κι εσύ είσαι αυτή που την ονομάζουν Κόκκινη Σόνια.
Σήμερα ήταν η μέρα.
Σόνια,
Αυτή είναι...
Η Εσπέρα.
Σε θυμάμαι.
Κι εγώ εσένα,
θυγατέρα της Δανάρας.
Η μακρά εξορία σου τελείωσε.
Καλώς ήρθες στο σπίτι.
Οδηγούσα μια ανιχνευτική ομάδα.
Είδαμε τον Ντέιξ να αιχμαλωτίζεται, αλλά
ήμασταν λίγοι για να τον σώσουμε.
Ο Ντρέιγκαν έρχεται να καταστρέψει τους τελευταίους Υρκανιανούς.
Όχι, Σόνια.
Ο Ντρέιγκαν…
αναζητά αυτό.
Το άλλο μισό.
Πώς απέκτησε το άλλο μισό;
Την ημέρα που ο Άνζους επιτέθηκε στο χωριό μας,
ένα φοβισμένο αγοράκι έτρεξε στον ναό
και κρύφτηκε ενώ ο ιερέας μας προσπαθούσε να σώσει το βιβλίο.
- Όχι! - Δώσ’ το σε μένα!
- Στη μάχη χωρίστηκε στα δύο. - Όχι το βιβλίο!
Όχι!
Σταμάτα, σε παρακαλώ!
Έσωσα το ένα μισό,
αλλά έφυγα πριν ο Άνζους έρθει να μας σκοτώσει όλους.
Χωρίς να ξέρω ότι άφηνα πίσω το φοβισμένο αγοράκι.
Στη βρωμιά των δωματίων των σκλάβων,
το παιδί πρέπει να στράφηκε με το λαμπρό του μυαλό
στην αποκάλυψη των μυστικών του βιβλίου.
Μυστικά που θα τον έβγαζαν από τη σκλαβιά για να γίνει...
Ο Ντρέιγκαν…
είναι Υρκανιανός;
Δεν μπορεί να πάρει το άλλο μισό.
Πρέπει να εξαφανιστούμε ακόμη βαθύτερα στο δάσος.
Όχι.
Κάποιος πρέπει να αντισταθεί.
Αλλιώς δεν θα υποφέρουν μόνο οι Υρκανιανοί.
Θα υποφέρουν όλα τα φύλα,
όλοι οι λαοί που τον αντιστέκονται.
Κι αυτή τη στιγμή, ο Ντρέιγκαν είναι πιο ευάλωτος
και λιγότερο προστατευμένος από ποτέ.
Τώρα ή ποτέ.
Έτοιμοι;
Πάμε.
Όχι, περίμενε!
Έλα! Τραβάτε πιο δυνατά!
Κάρλακ,
κάψε το δάσος!
Φόρτωσε τα όλμους!
Πυρ!
Είκοσι,
προχωρήστε!
Καλώς, καλώς!
Φέρε μου το κεφάλι της
και θα γίνεις η Αυτοκράτειρά μου.
Τώρα αυτή είναι μάχη!
Το απολαμβάνεις πολύ παραπάνω απ’ όσο πρέπει!
Εδώ!
Ακολούθησέ με! Οδήγησέ τους βαθύτερα στα δέντρα!
- Φέρε την σε μας! - Φέρε την!
Σκότωσε τη Κόκκινη Δαιμόνισσα!
Κάνε ειρήνη με τους θεούς σου, μικρέ άνθρωπε.
Η ζωή σου τελείωσε.
Τότε, θα σε ευχαριστήσω,
γιατί θα δω την αγάπη μου πιο γρήγορα.
Αν φέρω… Το κεφάλι σου,
θα γίνω Αυτοκράτειρα και θα είμαι ελεύθερη!
Σόνια!
Μητέρα.
Έτσι με βλέπεις.
Είμαι μητέρα όλων.
Είμαι νεκρή;
Επιλέγεις τον θάνατο;
Ποτέ.
Επιλέγω
να αγωνιστώ για όσα πιστεύω.
Αν χάσεις, τότε ο Ντρέιγκαν και οι υπόλοιποι
θα μετατρέψουν τον κόσμο σε στάχτη.
Η γη αιμορραγεί,
κλαίει για βοήθεια.
Δεν το βλέπεις;
Σου προσευχόμουν
σε όλη μου τη ζωή και δεν έκανες τίποτα!
Έψαξα τον λαό μου.
Δεν ήταν ποτέ θέμα να τους βρεις.
Ήταν θέμα να βρεις τη δύναμη
να γίνεις αυτό που προορίζεσαι να είσαι.
Η μοίρα του κόσμου βρίσκεται στα χέρια σου.
Άφησε ό, τι ήσουν
και αναγεννήσου σε ό, τι μπορείς να γίνεις.
Ο κόσμος σε χρειάζεται τώρα περισσότερο από ποτέ.
Φέρε αυτόν, παρακαλώ.
Σήκω!
Έλα!
Ξέρεις ποιος είμαι;
Ο Ντραλαγκούν.
Όχι.
Το αγόρι εκείνο είναι νεκρό.
Βλέπεις; Πέθανε από το σπαθί του Άνζους.
Ποιο είναι το όνομά μου;
Ντρέιγκαν.
Κι εγώ
είμαι ο αυτοκράτοράς σου, όχι κάποιο παιδί
που έμαθες να χορεύει
και να τραγουδάει τα γελοία βάρβαρα παιχνίδια σου.
Δεν είμαι κάποιο παιδί που εγκαταλείφθηκε.
Δεν εγκαταλείφθηκες.
Ναι.
Ναι, αυτός εγκαταλείφθηκε. Τον αφήσατε.
Τον αφήσατε να πεθάνει.
Γιατί εγκαταλείπετε τα παιδιά;
Πες το! Θέλω να το πεις.
Εγκαταλείπω τα παιδιά.
Πες το! Τώρα!
Εγκαταλείπω τα παιδιά!
- Εγκαταλείπω τα παιδιά! - Όχιοο!
Εγκαταλείπω τα παιδιά!
Πες το για μένα, πες το για μένα, τώρα!
Εγκαταλελειμμένα…
παιδιά.
Μου έφερες αυτό;
Ξέρεις τι σημαίνει αυτό, έτσι δεν είναι;
Σημαίνει ότι η προφητεία είναι αληθινή.
Ευχαριστώ.
Στρατηγέ Άρτραν,
σκότωσέ τη.
Να σκοτώσουμε μια Αγία Γυναίκα.
Εγώ… εγώ… δεν νομίζω ότι μπορώ.
Άρτραν!
Είσαι προδότης και θα λογοδοτήσεις.
Εντάξει, καλά.
Θα το κάνω μόνος μου.
Το αξίζεις.
Είπες ότι ήταν νεκρή!
Ήμουν σίγουρη.
Σκότωσέ τη!
Πάμε!
Προχωρήστε!
Προστατέψτε τον Αυτοκράτορά σας!
Έκανες κάτι στα μαλλιά σου.
Μας άφησες.
Ναι, αλλά γύρισα με στρατό.
Το έκανες.
Μου αρέσει!
Εξήγησέ μου. Πώς; Πώς ζει ακόμα;
Διέσχισα την καρδιά της με τη λεπίδα μου.
Συνήθως δουλεύει.
Δεν έχει καρδιά. Είναι δαίμονας.
- Είναι εκεί πάνω! Στη σκεπή! - Στη σκεπή! Εκεί είναι!
Το άλλο μισό φαίνεται να αφορά θεραπεία.
Φάρμακα και ιατρική;
Τι; Τι;
Τι είναι αυτό;
Ισορροπία στη φύση;
Αυτό είναι άχρηστο.
Αγάπη μου, πήγαινε. Πήγαινε να την αντιμετωπίσεις.
Πήγαινε να την αντιμετωπίσεις. Πήγαινε. Πήγαινε να την αντιμετωπίσεις.
Σε παρακαλώ, Άννισια, πήγαινε να την αντιμετωπίσεις.
Όχι!
Είσαι δειλή!
- Δειλή. - Δειλή.
- Είσαι δειλή. - Αξίζεις να πεθάνεις.
Δεν θα γίνεις ποτέ αυτοκράτειρα.
Εκτός αν τον προστατεύσεις.
Άκου τα λόγια τους, Άννισια.
Έχουν δίκιο. Είσαι δειλή.
Και δεν θα γίνεις ποτέ αυτοκράτειρα εκτός αν με προστατεύσεις.
Δεν υπάρχει αυτοκρατορία εκτός αν με προστατεύσεις!
Τους ακούς!
Όχι, βασίλισσά μου, αυτό...
Τους ακούς!
Πώς;
Πώς είναι αυτό δυνατό;
Επειδή εγώ τους έβαλα εκεί.
Γιατί;
Δεν ήθελα να μοιραστώ τον θρόνο μου.
Το φίλτρο.
Γι’ αυτό τους ακούω.
Σε ένοιαζα ποτέ;
Άννισια,
σ’ αγαπώ περισσότερο από οποιονδήποτε σε όλο τον κόσμο.
Αλλά εσύ κι εγώ, και ακόμη κι εκείνη,
είμαστε όλοι σπασμένοι.
Οι φωνές…
Σιώπησαν.
Αυτό είναι
χαζό, χωρίς νόημα,
ακατανόητο…
Δεν θα το χρειαστείς.
Δεν είμαι αντίπαλος σου.
Ρεντ Σόνια.
Κι όμως, κυριαρχούσα σε ολόκληρο τον κόσμο.
Ολόκληρο τον κόσμο.
Αυτό ήταν το σπαθί μου.
Το βλέπεις;
Το όπλο μου.
Αυτό ήταν ο στρατός μου.
Μου έδωσε τα πάντα.
Και τώρα…
Δεν μου προσφέρει τίποτα.
Γιατί δεν ήταν ποτέ όπλο.
Η γνώση του σε απελευθέρωσε από τη σκλαβιά
και σου έδωσε τη δύναμη να κάνεις τον κόσμο κάτι υπέροχο.
Αλλά κοίτα τι έκανες.
Έκανα τον κόσμο καλύτερο.
Ήσουν σκλάβος που επέτρεπε τη σκλαβιά!
Έστειλες στρατούς να καταστρέψουν ολόκληρους λαούς!
Όχι να καταστρέψουν, να απελευθερώσουν από τον παλιό τρόπο σκέψης.
Κατανάλωσες πόρους χωρίς όρια!
Χρησιμοποιούσατε και σφαγιάζατε ζώα.
- Λοιπόν... - Σκότωσες όλους όσους στάθηκαν εμπόδιο.
Ο ένας τύραννος αντικατέστησε τον άλλον.
Είσαι απλώς ένας ακόμα Άνζους!
Και τώρα πεθαίνεις στο βωμό ενός θεού που δεν πιστεύεις.
Οι θεοί σου με εγκατέλειψαν!
Όταν… όταν τους χρειαζόμουν πιο πολύ, όταν ήμουν μόνος,
πού ήταν τότε;
Δεν ήσουν ο μόνος που ήταν μόνος.
Την ημέρα που σε πήραν
ήμουν εκεί.
Ήσουν εκεί;
Ναι.
Συγγνώμη.
Δεν είσαι έτσι εσύ.
Γιατί ζητάς συγγνώμη; Εσύ.
Ήρθες εδώ για να με σκοτώσεις. Νίκησες.
Ήρθα να σκοτώσω τον Ντρέιγκαν.
Αλλά αν κρατούσα πιο σφιχτά το χέρι σου,
όταν ήσουν αγόρι τότε…
Κι των δύο μας οι ζωές θα ήταν διαφορετικές τώρα.
Νομίζω… νομίζω ότι πεθαίνω.
Ναι…
είσαι.
Φοβάμαι… φοβάμαι για το τι έρχεται.
Δεν υπάρχει τίποτα να φοβάσαι.
Έχω περάσει…
υπάρχει ειρήνη μπροστά.
Πα… παρακαλώ.
Μ… μ… μην με αφήσεις αυτή τη φορά.
Δεν θα το κάνω.
Ευχαριστώ.
Έπρεπε να τον αφήσουμε στα αρπακτικά.
Όχι, πάρε τον σπίτι.
Θαφ’ τον ως Υρκάνιο.
Δεν άξιζε αυτή την τιμή.
Όχι για τον άνδρα,
αλλά θάψε το αγόρι που ήταν, όχι τον άνδρα που έγινε.
Θα τον θάψουμε ως Υρκάνιο.
Είθε να βρει λύτρωση στο θάνατο.
Όταν επιστρέψεις θα τον θάψουμε.
Δεν έρχομαι μαζί σου.
Γιατί;
Έζησα σε αυτό το δάσος όλη μου τη ζωή.
Πάντα ψάχνοντας κάτι που δεν ήμουν σίγουρη αν υπήρχε.
Έλπιζα κάθε μέρα να ήταν η μέρα που θα ξαναέβρισκα τον λαό μου.
Η μέρα ήρθε.
Και τώρα ξέρω.
Θέλω να δω περισσότερα από αυτόν τον κόσμο.
Θέλουμε να δούμε περισσότερα από αυτόν τον κόσμο.
Τις πατρίδες των Τράλ και Σαέβους.
Ο Χοκ είχε πει κάποτε ότι ο βάρβαρος βασιλιάς της
Κιμέριας ήταν άνθρωπος που αξίζει να τον γνωρίσεις.
Και ίσως, ποιος ξέρει… ίσως δούμε έναν Κύκλωπα στη φύση.
Λοιπόν, Ρεντ,
όποτε είσαι έτοιμη να διεκδικήσεις το βραβείο σου, θα περιμένω.
Δεν έχεις ένα βασίλειο να ξαναχτίσεις;
Αυτός ο κόσμος χρειάζεται ηγεσία.
Ηθική και δίκαιη.
Να είσαι αυτά τα πράγματα, Πρίγκιπα Όσιν.
Αλλά μπορείς να είσαι σίγουρος ότι θα περάσω.
Θέλω να μάθω για ποιον λόγο όλος αυτός ο θόρυβος.
Πληρώστε! Δείξτε τον χρυσό σας!
Ναι!
- Με δεμένα μάτια! - Με δεμένα μάτια!
- Ναι, ουχουού!
Σόνια!
Σε χρειαζόμαστε.
Απόδοση-Επιμέλεια:Sparta