Απόδοση Διαλόγων: ᑕ 1 ᑎ 3 ᑭ 4 ᖇ ᗰ 3 ᑎ 0 ᔕ [ T 4 V T_e_a_m ]
Πέρασα μια ζωή παρατηρώντας τους άλλους.
Και μια ζωή να με παρατηρούν.
Οπότε ναι, είμαι έτοιμη.
Τι υπέροχος κήπος.
Ένα σωρό λευκά λουλούδια, γαλάζιος ουρανός.
Ω!
♪ Έτο Καφκάζ ♪
♪ Ντα, ντα, ντα, ντα, ντα Γκόρνι πεϊζάζ ♪
♪ Βέι, βέι, βέι, βέι, βέι Σόλνετσνι κράι ♪
♪ Βέι, βέι, βέι, βέι, βέι... ♪
«Θα πιω λίγο καφέ».
Θα πιω λίγο καφέ.
«Και μετά θα φύγουμε όλοι».
Και μετά μπορούμε να φύγουμε όλοι.
«Αχ, αγαπημένο μου ντουλαπάκι».
Και να το, αγαπημένο μου ντουλαπάκι.
Πάντα σκόρπιζα τα χρήματα
σαν τρελή.
Και παντρεύτηκα έναν άντρα.
Παντρεύτηκα έναν άντρα.
Καλημέρα, κυρία Λίλιαν.
«Ω, ευχαριστώ, καλέ μου γεράκο».
Ευχαριστώ, καλέ μου γεράκο.
«Χαίρομαι τόσο που είσαι ακόμη μαζί μας».
Χαίρομαι τόσο που είσαι ακόμη μαζί μας.
Θεέ μου, είστε; Εσείς...
Είστε η Λίλιαν Χολ!
Θεέ μου! Σας είδα στην Επίσκεψη.
Ήταν η πρώτη μου παράσταση στο Broadway.
«Ήσουν μόνο ένα αγόρι τότε».
Ήμουν. Ήμουν περίπου εννιά.
«Γιατί γέρασες τόσο πολύ;»
Γιατί γέρασες τόσο πολύ;
- Καλημέρα, κυρία Χολ. - Καλημέρα.
Όχι, δε μπορώ να καθίσω ήσυχη.
Δεν είμαι σε θέση να το κάνω.
Καλημέρα, Λίλιαν.
«Καλημέρα, κούκλα μου».
Σε δέκα λεπτά στις θέσεις σας, και μετά πάμε σερί ως το μεσημεριανό,
οπότε ελπίζω να φάγατε καλό πρωινό.
«Έφαγα κροκόδειλους».
Πες μας για το Παρίσι, ε;
Έφαγες βατράχια;
Έφαγα κροκόδειλους.
Μιας και μιλάμε για κροκόδειλους,
ήρθαν τα παιδιά απ' το βίντεο για το υλικό προώθησης.
Σήμερα είναι;
Ναι.
Έχω αποκοιμηθεί σε περισσότερες παραστάσεις απ' όσες θυμάμαι.
Τι την κάνει τόσο ξεχωριστή;
Δε βγαίνουν πια τέτοιες σαν αυτήν.
Από εδώ, θα κοιτούσα έξω στο περιβόλι.
Η ευτυχία ξυπνούσε μαζί μου κάθε πρωί.
Και μετά ήταν ακριβώς όπως είναι τώρα.
Τίποτα δεν έχει αλλάξει.
Όχι κουστούμια σήμερα. Ξεκινάμε απ' την αρχή.
Και είσαι όντως ακόμη φοιτητής;
Υποθέτω πως θα είμαι για πάντα...
- Ω! Όχι, περίμενε. Αχ. - Συγγνώμη.
Συγγνώμη.
Ντέιβιντ, νόμιζα ότι θα καθόμουν εδώ.
Ναι, ισχύει. Το ξαναστήσαμε τη Δευτέρα.
- Τι; - Τη Δευτέρα, ξαναστήσαμε
ότι αυτός θα κάθεται κι εσύ θα στέκεσαι.
Α, ναι. Εντάξει.
Αν θέλεις, μπορούμε να το κρατήσουμε...
Όχι. Όχι, όχι, όχι, όχι.
- Όχι, θα το βρω. Εντάξει. - Ωραία. Τέλεια.
Ευχαριστώ, παιδιά. Ας, εε... Ας κάνουμε ένα διάλειμμα,
και θα συνεχίσουμε απ' την είσοδο του Έβαν.
Όλα τα άλλα ήταν υπέροχα.
Και θα το πάμε σερί μέχρι τέλους, ό,τι κι αν γίνει.
Ευχαριστώ όλους.
Μέχρι τέλους, ναι, παρακαλώ.
Είναι σχεδόν μεσάνυχτα.
Ε, κάνω μερικές απ' τις καλύτερες δουλειές μου μετά τα μεσάνυχτα.
Έτσι έχω ακούσει.
Δεν υπάρχει αρκετός καφές στον κόσμο γι' αυτό.
Γαμώτο.
Εντάξει.
«Κάθισε».
Στα αριστερά της σκηνής.
- Ευχαριστώ. - Μμ.
Αχ, Λίλι, αγάπη μου.
Χμ.
Ντέιβιντ, εκείνα τα δέντρα αριστερά στη σκηνή ρίχνουν ακόμη σκιές.
Αν τα πάμε πιο πίσω,
θα βγουν στην 48η Οδό.
Εντάξει. Πάρε μια ανάσα. Θα το βρούμε.
Γι' αυτό είναι οι τεχνικές πρόβες.
Ωραία, προχώρα. Δείξε μου τι θες να δω.
Εντάξει. Βλέπεις εδώ;
- Ήταν μια καλή μέρα. - Ε, δεν ξέρω.
Ω, Θεέ μου. Πρέπει να το σηκώσω.
- Ναι. - Καληνύχτα, Λίλιαν.
- Τα λέμε αύριο. - Τα λέμε αύριο.
Παρακαλώ;
- Αν το κάνουμε αυτό... - Ναι.
Θα χρειαστώ την αλήθεια από σένα.
Ολόκληρη την αλήθεια.
Έζησα όλη μου τη ζωή...
σ' έναν κόσμο που δημιουργεί ψευδαισθήσεις.
Ψέματα, θα μπορούσες να τα πεις.
Αλλά ο στόχος μου ήταν πάντα η αλήθεια.
Τότε πες μου, πότε το έμαθες πρώτη φορά;
Για δες, για δες.
Από πότε χουζουρεύει η Λίλιαν Χολ;
Από ποτέ.
Λοιπόν, μη το συνηθίζεις, δεσποινίς.
Ωραία, τα αδιάβαστα email σου. Α, να 'να απ' τη Φλο.
Η σημερινή πρόβα μετατέθηκε για μια ώρα μετά.
Καλά που το προλάβαμε.
Και υπάρχει ένα, δύο,
απ' το American Theatre Wing.
Ξέρεις, καλό θα ήταν να τσεκάρεις τον υπολογιστή σου
έτσι, για την πλάκα καμιά φορά.
Ω, Χριστέ μου.
- Ποιος να 'ναι; - Πού να ξέρω εγώ;
- Μα, δε μπορώ... - Το ξέρω.
Μάργκαρετ!
- Τι ωραία που σε βλέπω. - Γεια.
- Τι έκπληξη. - Κοιμάται ακόμα;
Ναι.
- Γεια. - Α, γεια σου, γλυκιά μου.
Συγγνώμη, μαμά. Είχα κολλήσει στο τούνελ για 35 λεπτά,
να ρουφάω καυσαέριο. Ακόμα το γεύομαι.
Δεν ήξερα ότι θα ερχόσουν σήμερα.
Ναι, το ήξερες. Σ' το είπα την προηγούμενη βδομάδα.
Είχαμε κανονίσει για πρωινό. Έφτιαξα κις.
Α!
Επειδή θα ερχόμουν σήμερα
γι' αυτό με τα κείμενα στη φιλοζωική... να γράψω τις...
...τις βιογραφίες σκύλων.
- Βιογραφίες τι; - Βιογραφίες σκύλων.
Θυμάσαι, σ' τα είπα όλα αυτά.
Βγάζω βόλτα τα σκυλιά. Βλέπω πώς είναι.
Αν είναι υπερκινητικά, δε το λέω.
Λέω «καλός παρτενέρ για τζόκινγκ».
Αν είναι γέρικα, λέω «σύντροφος παρηγοριάς».
Όλα μου τα σκυλιά υιοθετούνται. Το ξέρεις.
Ναι. Ναι, τώρα το θυμήθηκα. Ναι.
Και... και γι' αυτό θα τρώγαμε πρωινό.
Κι έτσι έφτιαξα μια... κις.
Η γειτόνισσά μου με τις κότες
μου έφερε όλα αυτά τα φρέσκα αυγά.
Κι είπα, γιατί να μη φτιάξω μια κις;
Έχεις γειτόνισσα με κότες;
Έχω.
Το άκουσες αυτό, Ίντιθ;
Ε, όταν ζούσα στο Τζέρσεϊ,
οι γείτονές μου είχαν χιμπατζήδες.
Γιατί δε μου κάνει εντύπωση;
Ήταν μια πολύ ωραία γειτονιά στο Πασέικ.
Δεν υπάρχει κάτι τέτοιο.
Γλυκιά μου,
λυπάμαι πάρα, πάρα πολύ, αλλά...
- Έχω πρόβα σήμερα το πρωί. - Ναι, ναι.
Ναι, ναι, άλλη φορά.
- Κι εσύ έχεις τις... - Βιογραφίες σκύλων.
- Λοιπόν, μαμά; - Χμ;
Πριν φύγω, πήγα τον Φιν...
στον ορθοδοντικό αυτή τη βδομάδα.
- Δεν ήθελα καν να πάει. - Ίντιθ! Τηλέφωνο!
Του έλεγα συνέχεια για όλους τους ευφυείς συγγραφείς
με στραβά δόντια.
Οικία Λίλιαν Χολ. Ναι, τι κάνετε;
Τέλος πάντων, σύμφωνα μ' αυτόν τον ορθοδοντικό, έχει, εε...
Είστε τυχερός. Μόλις, εε...
Μόλις τελειώνει μια συνάντηση.
- Και, εε... - πρόβλημα κακής σύγκλεισης.
Συγγνώμη για τα email.
- Ω, αυτό δεν ακούγεται καλό. - Το ίντερνετ μας είχε πέσει για λίγο.
- Είναι... - Εε, Ίντιθ, ποιος είναι;
Το πρόβλημα είναι ότι μεταξύ εξαγωγών και σιδερακίων,
θα κοστίσει καμιά οχτακοσαριά χιλιάδες.
- Εντάξει, περίμενε, γλυκιά μου. - Πω, πω. Χμ.
Είναι ο Μπιλ Λονγκ.
Ο Μπιλ;
American Theatre Wing; Βραβείο Συνολικής Προσφοράς;
- Α. - Ω, Θεέ μου, μαμά! Αλήθεια;
Πόσο χρονών νομίζουν ότι είμαι;
Τόσο καιρό, 104.
Απλώς πες του ότι... δε μπορώ να μιλήσω τώρα.
- Όχι, Λίλιαν. Λίλιαν. - Ότι είμαστε σε πρόβα.
- Και έχω... παίζω σε έργο. - Πες του το εσύ. Του το έχω πει πολλές φορές.
- Όχι, έλα τώρα! - Λίλιαν.
Κάνεις σαν παιδί.
- Δε με νοιάζει. - Αχ!
Τελείωσε τη συνάντηση. Μπιλ, έχεις τέλειο timing.
Α, πεθαίνει να σου μιλήσει. Ορίστε.
Μπιλ. Ω, αγάπη μου.
Τι υπέροχη χαρά να σ' ακούω σήμερα.
Ω, θα ήταν τιμή μου. Θα ήταν τεράστια τιμή μου.
Αλλά άκου, αγαπητέ, είμαστε σε πρόβα.
Οι δοκιμαστικές παραστάσεις ξεκινούν την άλλη βδομάδα.
Δηλαδή, υπάρχει καμιά πιθανότητα
αυτό ίσως να μπορούσε να περιμένει μέχρι...
Ε, μέχρι να κάνουμε πρεμιέρα;
Γιατί δε μπορεί να το δεχτεί τώρα;
Α, είναι κόλπο ηθοποιού. Μην προσπαθείς καν.
Ήξερα ότι θα καταλάβαινες.
Ω, Μπιλ, περίμενε, περίμενε.
Θα σε δω στην πρεμιέρα;
Ωραία!
Ναι. Κι εσύ να 'σαι καλά. Γεια τώρα.
- Και το Όσκαρ πάει... - Α, σκάσε.
Α, γλυκιά μου,
συγγνώμη που μας διέκοψαν. Τι έλεγες;
- Για τα σιδεράκια. - Ναι, ναι, ναι.
Λοιπόν, ο Τζορτζ έχει μια νέα ανάθεση.
Κάνει μια... αναπαλαίωση σ' ένα κτίριο στο Μπρούκλιν.
Αλλά μέχρι να ξεκινήσει αυτό...
Λίλιαν, ώρα να κουνήσεις τον κοκαλιάρικο κώλο σου.
Μα, δε ζωγραφίζει;
Ναι, ναι, ναι.
Κάνει μερικές φανταστικές ακουαρέλες,
αλλά είναι μεταξύ δουλειών, ξέρεις.
- Α-χα. - Και δεν έχει πληρωθεί ακόμη απ' την τελευταία.
- Οπότε... - Α.
Λίλιαν. Φεύγεις σε 20 λεπτά.
Είκοσι λεπτά;
Θεέ μου, δεν έχω ντυθεί.
Δεν έχω χτενιστεί. Δεν έχω πλύνει καν τα δόντια μου.
Άκου, γλυκιά μου.
Θα τα πούμε γι' αυτό πολύ σύντομα.
- Εντάξει; - Εντάξει, ναι.
Ναι, ναι. Πω! Πρέπει να φύγω κι εγώ.
- Λοιπόν, εντάξει. - Σκυλιά και κότες.
- Κότες και σκυλιά. - Γεια.
Γεια σου, Ίντιθ.
Αντίο, Μάργκαρετ.
Γεια, μαμά.
Εντάξει.
Οχτώ χιλιάδες δολάρια; Τι με πέρασε, τράπεζα;
Σε μια καλή μέρα, ναι.
Βιογραφίες σκύλων.
Νομίζω οι αυτοβιογραφίες θα είχαν πολύ περισσότερη πλάκα.
Ε, θα το κάνω εγώ.
«Το όνομά μου είναι Γουάτσον.
Είμαι κόργκι. Είμαι πολύ ευκίνητος».
«Χθες,
πήδηξα πάνω απ' τον φράχτη του γείτονα».
«Και έφαγα μια κότα».
Δεν ξέρω, Ίντιθ.
Πιστεύεις ότι οι ηθοποιοί πρέπει να κάνουν παιδιά;
Θες καβγά ή απάντηση;
Απάντηση.
Όχι.
Γιατί όχι;
- Τώρα θες καβγά. - Έλα τώρα.
Υπάρχουν πολλοί ηθοποιοί που είναι και γονείς.
Αυτό λέγεται οξύμωρο.
Μιας και το 'φερε η κουβέντα, δε θα σε σκότωνε
να πληρώσεις τα σιδεράκια του εγγονού σου.
Είναι μια περιουσία!
- Ω! - Χριστέ μου, Λίλιαν!
- Πω, πω! - Λίλιαν.
- Όχι, εγώ... - Κοίτα με.
Τι; Είμαι καλά.
Είμαι καλά.
Είμαι καλά, είμαι καλά.
- Εντάξει. - Απλώς μην πας πουθενά.
Εντάξει; Θα καλέσω το αυτοκίνητο.
Θεέ μου, νόμιζα ότι θα πάθαινα έμφραγμα.
Τα καλά νέα είναι ότι η κις της; Εξαιρετική.
Χμ.
Περίεργο.
Γεννήθηκα εδώ.
Ο πατέρας μου και η μητέρα μου ζούσαν εδώ.
Κι ο παππούς μου. Αγαπώ αυτό το σπίτι.
Δε μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς τον βυσσινόκηπο.
Οπότε αν πρέπει να πουληθεί, τότε πουλήστε κι εμένα μαζί του.
Λυπήσου με, καλέ μου άνθρωπε.
Μα ξέρεις ότι σε συμπονώ.
Ναι, αλλά θα έπρεπε να το λες διαφορετικά.
Ω, είμαι τόσο στεναχωρημένη σήμερα.
Δε μπορείς να φανταστείς. Και έχει τόση φασαρία εδώ.
Η ψυχή μου τρέμει σε κάθε ήχο.
Δε μπορώ να ξεφύγω απ' τον εαυτό μου.
Γιατί φοβάμαι τη...
Φοβάμαι...
Φοβ...
- Εγώ... - «Φοβάμαι τη σιωπή».
- Τι; - «Φοβάμαι τη σιωπή».
Γιατί φοβάμαι τη σιωπή.
Μη με κρίνεις πολύ αυστηρά, Πέτερ.
Σ' αγάπησα σαν να...
Λόγια;
«Σαν να ανήκες στη δική μου οικογένεια».
Σ' αγάπησα σαν να ανήκες στη δική μου οικογένεια.
Όχι, δε μπορώ να καθίσω ήσυχη. Δεν είμαι σε θέση να το κάνω.
Ας προσπαθήσω να θυμηθώ.
- Κόκκινη στη γωνία. - Περίμενε.
- Δι... διπλή στο κέντρο. - Αυτό είναι απ' την πρώτη πράξη.
- Τι; - «Κόκκινη στη γωνία».
Είναι απ' την πρώτη πράξη.
Ναι.
Φυσικά είναι απ' την πρώτη πράξη, το ξέρω.
Αλλά αυτό έχει στο μυαλό της αυτή τη στιγμή.
Ξέρετε, λέγεται... υποκείμενο.
Έχει ακούσει κανείς εδώ για το υποκείμενο;
- Εντάξει, πάμε. - Ωραία.
Τι θα λέγατε για συναισθηματική ανάκληση ή αισθητηριακή μνήμη;
Το όνομα Στανισλάφσκι σημαίνει τίποτα σε κανέναν;
Δηλαδή, Τσέχοφ κάνουμε, σωστά;
Ή μήπως είναι καμιά κωμική σειρά όπου απλώς βρίσκουμε τα σημάδια μας,
λέμε τις ατάκες μας, και ίσως μπορούμε να προσθέσουμε και γέλια;
- Έι, Λίλιαν. - Τι;
- Λίλιαν. - Τι; Τι;
Νομίζω τα γέλια είναι καλή ιδέα.
Α, σκάσε.
Είναι μια όμορφη σκηνή. Θα ήθελα να την ξαναστήσουμε.
Να την πιάσουμε απ' την είσοδό σου. Και το υποκείμενο, παρεμπιπτόντως, λειτουργεί.
Όσο περισσότερο υποκείμενο, τόσο το καλύτερο. Όταν είσαι έτοιμη.
Συγγνώμη, Ντέιβιντ.
Ζητώ συγγνώμη.
Λυπάμαι πολύ. Δεν κοιμήθηκα χθες βράδυ.
Ήταν αδικαιολόγητο.
Σε παρακαλώ, πες μου ότι το τράβηξες.
Ναι.
Εντάξει, απ' την είσοδό μου, λοιπόν.
Συγγνώμη. Μερικές φορές... δεν ξέρω,
μ' αρέσει να δουλεύω με... μη γραμμικό τρόπο.
Δεν πειράζει.
Ευχαριστώ. Ας ξαναστήσουμε. Η διάταξη είναι υπέροχη.
Ωραία και σφιχτή.
Πω!
Δεν υπάρχει δικαιολογία. Δε με νοιάζει πόσο χρονών είσαι.
Μαθαίνεις τα λόγια σου.
Παραμένεις στην κορυφή. Με συνείδηση. Σε εγρήγορση.
Τι;
Δυσκολεύεται.
Εδώ και βδομάδες κάνουμε πρόβες, κι ακόμα δεν τα λέει.
Ντέιβιντ, πρέπει να συζητήσουμε το ενδεχόμενο
να την αντικαταστήσουμε πριν να 'ναι αργά.
Σε δέκα λεπτά έχουμε δοκιμαστικές.
- Είναι ήδη πολύ αργά. - Δεν είναι πολύ αργά.
Η Χέιλι Μπέμελ μόλις έπαιξε αυτόν τον ρόλο στη Βοστώνη.
Οι Times την λάτρεψαν, τρελάθηκαν.
Θα μπορούσε να μπει εδώ τώρα και να δώσει μια πραγματική ερμηνεία.
Τι λες τώρα; Είναι αντικαταστάτρια.
Δεν είναι αντικαταστάτρια.
Είναι σε αναμονή για χάρη μου,
επειδή έχουμε πρόβλημα, Ντέιβιντ.
Και είναι εξαιρετική, και είμαστε τυχεροί που την έχουμε.
Εντάξει. Ο κόσμος έρχεται να δει τη Λίλιαν Χολ.
- Τι θέλεις; - Όχι.
Ο κόσμος έρχεται
να δει τη downtown ιδιοφυΐα, τον Ντέιβιντ Φλέμινγκ.
Με ή χωρίς τη Λίλιαν Χολ.
Ντέιβιντ, σε παρακαλώ.
Έχω 15 σινιάλα σ' αυτές τις ατάκες.
Έχεις δίκιο. Εντάξει, θα γυρίσουμε πίσω.
- Θα τα καταφέρει. - Είσαι σίγουρος;
Ναι. Είναι η πρώτη κυρία του αμερικανικού θεάτρου,
για όνομα του Θεού. Έλα τώρα.
Ήταν η πρώτη κυρία του αμερικανικού θεάτρου.
Η Χέιλι Μπέμελ είναι η πρώτη κυρία
του σύγχρονου αμερικανικού θεάτρου.
Είναι νέα, είναι φρέσκια, είναι συναρπαστική,
και είναι έτοιμη να απογειωθεί.
Επειδή τα 'φτιαξες με τη Χέιλι Μπέμελ, εγώ δε...
Σταμάτα.
Ναι.
- Και; - Όλο αυτό είναι ένας γάμος, Τζέιν.
Είναι το παλιό με το νέο.
Το βρώμικο downtown συναντά τη βασιλική αφρόκρεμα.
Τη χρειάζομαι γι' αυτό, εντάξει;
Έτοιμοι όταν είσαι κι εσύ, Ντέιβιντ.
Τη χρειάζομαι να είναι υπέροχη.
Εντάξει, κυρίες και κύριοι, ας μείνουμε συγκεντρωμένοι.
Ξαναστήνουμε, όλοι.
Σινιάλο στη Λίλιαν.
Σινιάλο στη Λίλιαν, παρακαλώ!
Κάποιος εκεί πίσω, σινιάλο στη Λίλιαν, παρακαλώ.
Έι, εε, γύρισε στο καμαρίνι της.
- Γαμώτο. - Ω, τέλεια. Αυτό είναι τρέλα.
- Πρέπει να κάνουμε κάτι. - Το 'χω.
Εντάξει.
Καληνύχτα, κυρίες και κύριοι.
Κάλεσμα θιάσου αύριο στις 12 το μεσημέρι.
Στις 12 το μεσημέρι, για μισή ώρα.
- Λίλιαν, αγάπη μου. - Ω, Ντέιβιντ. Χε.
- Καλή μέρα σήμερα; - Ναι.
Ήμουν, εεμ...
Α.
- Σκεφτόμουν ότι θα μπορούσαμε... - Εσύ σκεφτόσουν,
«Σε παρακαλώ, Θεέ μου, ας θυμηθεί η Λίλιαν τα λόγια της».
Ε, ναι, αλλά όχι.
Συγγνώμη. Ξέρεις, νομίζω...
Πρέπει να φταίνε οι αλλεργίες, οι αλλεργίες μου.
Αυτή την εποχή του χρόνου.
Σίγουρα.
Δεν ξέρω, απλώς με μπερδεύει, αλλά...
Πφ! Θα τα καταφέρω, το ξέρεις.
- Πάντα τα καταφέρνεις. - Πάντα τα καταφέρνω.
- Ναι. - Na zdorovie.
Λιούμποφ Αντρέγιεβνα Ρανέφσκαγια.
Σωστά. Ναι, φυσικά.
Στην υγειά μου.
Είναι λίγο σαν να κάνεις έρωτα, έτσι δεν είναι;
- Τι είναι; - Η σκηνοθεσία.
Όπως έλεγε ο Νίκολς,
είναι κάπως σαν να κάνεις σεξ με κάποιον.
Ανησυχείς ότι...
Το κάνεις σωστά;
Ναι, υποθέτω ποτέ δε ξέρεις, έτσι;
Ή αν είσαι τόσο καλός όσο ο άλλος.
Αλλά, Ντέιβιντ, ακόμα κι αν δεν ήσουν τόσο καλός όσο ο άλλος,
δηλαδή, τι θα έκανες, ε;
Τι άλλο θα έκανες; Τι θα κάναμε όλοι μας;
Επανάληψη, αγάπη μου. Αυτό είναι το μυστικό.
Επανάληψη, επανάληψη, επανάληψη.
Τι είναι αυτό;
Αυτός είναι ο γιατρός της παραγωγής. Τον έχω ήδη καλέσει.
Μπορεί να σε δει πρωί-πρωί, να σε φτιάξει αμέσως.
Ντέιβιντ, δεν είμαι κανένα παλιό, χαλασμένο αμάξι, εντάξει;
Έχασα μερικές ατάκες.
Μερικές ατάκες μερικές φορές, και τώρα μια είσοδο.
Σ' αυτό το σημείο, είναι θέμα ασφάλειας.
- Τι είναι; - Και η Τζέιν επιμένει.
Η Τζέιν, ναι, φυσικά, η Τζέιν.
Λοιπόν, ξέρεις κάτι;
Ευχαρίστησέ την για την ευαισθησία της.
Εντάξει.
- Θα το κάνω. - Ναι.
Ντέιβιντ.
Έχω επιλογή, χμ;
Έχω;
Καληνύχτα.
Καληνύχτα, Λίλιαν.
Γαμώτο.
Πήγαινέ με σπίτι, σε παρακαλώ.
«Περπατά μες στην ομορφιά...»
Χριστέ μου.
Γεια.
«...σαν τη νύχτα με άφεγγους καιρούς και έναστρους ουρανούς».
Πρέπει πάντα να παραμονεύεις;
Είμαι συνταξιούχος. Μόνο το παραμόνεμα μου έμεινε.
Θεέ μου, θα μπορούσα να κοιτάζω αυτή τη θέα όλη μέρα, εσύ όχι;
Εγώ το κάνω. Όλη μέρα.
Κάθε μέρα.
Υποθέτω δε βρήκες το 16 οριζοντίως;
Εφτά γράμματα για το «ξεπεσμένος».
Θες να μιλήσουμε;
- Όχι. - Χμ.
Κάποια μέρα θα μου πεις ναι.
Το αμφιβάλλω σοβαρά.
Και δεν έχουν μείνει και πολλές μέρες.
Ναι. Δεν είναι αυτή η αλήθεια;
Θα κάνεις ποτέ τίποτα μ' αυτό το κομμάτι ξύλο;
Κάθεται εκεί εδώ και μήνες.
Περιμένω να βρω το σχήμα μέσα του.
Α.
Δε μπορείς να κάνεις τίποτα μέχρι να το δεις,
μετά πιάνεις δουλειά,
αποκαλύπτοντας αυτό που στην πραγματικότητα υπάρχει ήδη εκεί.
Χμ.
Κλειδωμένο μέσα.
Δύσκολο να το πιάσεις.
Ναι.
Πώς ήταν ο κύριος Τσέχοφ σήμερα;
Επίσης δύσκολος να τον πιάσεις.
Πόσο αγενές.
Ναι, ναι, ναι.
Περίμενε, περίμενε.
Μη φεύγεις τώρα. Τώρα αρχίζει το σόου.
Ω, καληνύχτα, κρετίνε.
«Πέφτει η νύχτα, ανατέλλει το Φεγγάρι»,
«το στερέωμα χωρίζει την αρχέγονη θάλασσα».
«Και τ' άστρα ξεσπούν απ' τους ουρανούς».
Ναυάγιο.
Ναυάγιο τι;
Η λέξη με εφτά γράμματα για τον «ξεπεσμένο».
Ευχαριστώ, ωραία μου Λίλιαν.
Λοιπόν, πήγες στον γιατρό;
Ναι, φυσικά και πήγα.
Ακολουθώ οδηγίες. Αυτό κάνω.
Λοιπόν, ο Ντέιβιντ μου είπε ότι έχεις κάποιο πρόβλημα.
Πρόβλημα; Αυτό σου είπε;
Ξεχνάς μερικές ατάκες;
Ε, ναι, ξέρετε,
νομίζω πρέπει να φταίνε οι αλλεργίες, γιατρέ.
Θολώνουν το μυαλό μου.
Οπότε αν υπάρχει κάτι που μπορείτε να μου δώσετε...
Βέβαια. Αλλά πρώτα, αν δεν σας πειράζει,
θα ήθελα να κάνω ένα απλό διαγνωστικό τεστ
για να αποκλείσουμε όλα τα άλλα.
Τεστ;
Α, λατρεύω τα τεστ.
Αλλά μπορώ να το πάρω σπίτι να το συμπληρώσω;
Γιατί πρέπει να πάω στο θέατρο.
Έχω αργήσει για την πρόβα.
Ο Βυσσινόκηπος. Έχουμε ήδη εισιτήρια.
Ο σύζυγός μου κι εγώ, δε θα το χάναμε.
- Είμαστε μεγάλοι θαυμαστές. - Χμ;
Από τότε που σας είδαμε στο Λεωφορείον ο Πόθος.
«Νεαρέ...»
...σου είπε ποτέ κανείς
ότι μοιάζεις με νεαρό πρίγκιπα από τις Χίλιες και μία Νύχτες;»
Αυτή είναι.
- Αυτή είναι. - Πέρασε πολύς καιρός από τότε.
Ω, πω πω. Καθίστε, παρακαλώ. Θα πάρει μόνο ένα λεπτό.
Εντάξει.
Πρώτα, θα ήθελα να θυμάστε αυτές τις τρεις λέξεις.
Θα σας τις ξαναζητήσω στο τέλος.
Μπάλα.
Δέντρο.
Σημαία.
Μπάλα, δέντρο, σημαία.
Ποια είναι η σημερινή ημερομηνία; Η μέρα και ο μήνας.
Εεμ, Τρίτη, 3 Απριλίου.
Και ποιο είναι το όνομα αυτού του νοσοκομείου;
Φυλακή Ράικερς Άιλαντ.
- Ρίβερσαϊντ Μεμόριαλ. - Πολύ καλά.
Και θα ήθελα να αρχίσετε να μετράτε ανάποδα
από το 100, ανά εφτά.
- Ανά εφτά; - Μμ-χμ.
Εεμ...
Εκατό.
Εεμ...
Ενενήντα τρία.
- Τι, 86; - Μμ-χμ.
Εβδομήντα εννέα.
Ε, 71.
Όχι. Εβδομήντα...
...δύο, έξι...
Ξέρετε, τα μαθηματικά δεν ήταν ποτέ το δυνατό μου σημείο.
Ούτε εμένα.
Ε, λοιπόν, τι είναι αυτό;
Κάτι για να γράψεις μια ατάκα εξόδου.
Τώρα, αν μπορούσα να πάρω αυτή τη συνταγή από εσάς,
εεμ, θα φύγω.
- Ναι, φυσικά. - Μμ-χμ.
Πόσο καιρό σφίγγετε τη γροθιά σας έτσι;
Ω, δεν θυμάμαι.
Λοιπόν, ελπίζω να απολαύσετε την παράσταση.
- Ε, είμαι σίγουρη ότι θα την απολαύσω. - Ωραία.
Ε, ε. Εκείνες οι τρεις λέξεις που ανέφερα.
Εεμ, μμ-χμ.
Λοιπόν...
Ένα πουλί, εε...
...έπεσε απ' το δέντρο,
και...
...η μητέρα το έψαχνε.
Έλα τώρα. Ποιος εκτός από ελέφαντα θα μπορούσε να τα θυμάται όλα αυτά;
Δίκαιο. Μόνο ένα ακόμα πράγμα.
Το υπόσχομαι, και αυτό είναι όλο.
Θέλω να πάρετε αυτό το κομμάτι χαρτί.
Διπλώστε το στη μέση, μετά διπλώστε το στα τέσσερα,
και διπλώστε το ξανά στη μέση, μετά τοποθετήστε το στο πάτωμα.
Κάντε το αυτό, και απαλλαχτήκατε από μένα για πάντα.
Αχ, Λίλι, αγάπη μου.
Λίλιαν.
Άλβιν, τι κάνεις εδώ;
Ο Ντέιβιντ με κάλεσε γι' αυτό με τον γιατρό.
Θεέ μου.
Βλέπω έναν γιατρό, και καλούν τον ατζέντη μου.
Αν ήταν κάτι σοβαρό, θα σε είχα καλέσει.
Αλλά είναι αλήθεια;
Αλλεργίες, όπως ακριβώς τους είπα.
- Αλλεργίες. - Αλλεργίες. Είμαι μια χαρά.
Δόξα τω Θεώ. Ανακουφίστηκα.
- Έχασα τον Μπίλι Γουάιλντινγκ την άλλη βδομάδα. - Το ξέρω.
Και ο Τζέρι, ε, ξέρεις, με το ζόρι περπατάει
και μιλάει πια, όχι χωρίς μπαστούνι
και τέσσερις προσκόπους να τον κρατάνε.
Πέφτουμε σαν τις μύγες.
- Όχι εγώ, αγαπητέ μου. - Όχι, όχι εσύ.
- Ποτέ εσύ. - Ποτέ εγώ.
Είσαι η άφθαρτη πρωταθλήτριά μου.
Έλα, αγάπη μου. Συνόδευσέ με μέσα.
Α, Λίλιαν, πώς νιώθεις;
Ανησυχήσαμε τόσο.
Σε άψογη φόρμα, ευχαριστώ.
Λίλιαν.
- Ντέιβιντ. - Πώς πήγε;
Ο γιατρός λέει ότι είμαι περδίκι.
Ήταν απλώς αλλεργίες.
Ωραία. Θα το πω στην Τζέιν.
Ναι.
Πες στην Τζέιν να πάει να γαμηθεί.
Είκοσι λεπτά.
- Εντάξει. Ευχαριστώ. - Ωραία.
Αυτό είναι.
- Ω, Τζέιν, είναι υπέροχο. - Ευχαριστώ.
Είναι πανέμορφο.
Έχει μέσα όλη τη σκηνική της κίνηση.
Νομίζω η Φλο θα τα περάσει όλα μαζί σου τη Δευτέρα.
- Είσαι εντάξει μ' αυτό; Ναι; - Τέλεια. Απολύτως.
- Ευχαριστώ πολύ. - Χαίρομαι πολύ...
Έι, τι συμβαίνει;
Συγγνώμη.
Εμένα καλέσατε στη σκηνή, ή την αντικαταστάτριά μου;
Εσένα.
Α-χα.
Κυρία Χολ, χωρίς παρεξήγηση.
Απλώς προσπαθούσα να προλάβω με τη σκηνική κίνηση.
Αλλά είναι μεγάλο προνόμιο να σας βλέπω να δουλεύετε, αλήθεια.
Φυσικά.
Και αυτό το προνόμιο είναι όλο δικό σου, έτσι δεν είναι;
Λοιπόν, να κάνουμε πρόβα;
Ναι, παρακαλώ.
- Πολύ βοηθητικό. Ευχαριστώ. - Εντάξει. Ωραία.
Έτσι ακριβώς υπονομεύεις την αυτοπεποίθησή της, Τζέιν.
Και τη δική μου.
Βλέπετε αυτές τις σκούρες περιοχές εδώ;
Αυτές είναι πρωτεΐνες, σαν σάκχαρα στον εγκέφαλο.
Ε, δηλαδή, λίγη ζάχαρη στον εγκέφαλο
δεν ακούγεται και τόσο κακό, έτσι;
Βασικά, ναι, ακούγεται.
Είναι κακό.
Αυτά ονομάζονται σωμάτια Lewy.
Είναι μια μορφή άνοιας.
Άνοια; Όχι. Αυτό δεν είναι δυνατόν.
Δηλαδή, δεν έχω αποφασίσει ακόμα πόσο χρονών είμαι,
αλλά δεν είμαι και τόσο μεγάλη.
Η άνοια με σωμάτια Lewy μπορεί να εκδηλωθεί ήδη από τα 50.
Και μπορεί να εξελιχθεί γρήγορα.
Λοιπόν, πρέπει να υπάρχει κάτι που μπορείτε να μου δώσετε.
Υπάρχουν φάρμακα που μπορούν να επιβραδύνουν τα πράγματα,
αλλά λειτουργούν καλύτερα όταν εντοπιστεί νωρίς.
Λοιπόν...
Τι... Τι...
Τι θα μου συμβεί;
Γνωστική έκπτωση.
Διαταραχή εκτελεστικών λειτουργιών.
Ακουστικές και οπτικές παραισθήσεις.
- Που φαίνονται πολύ αληθινές. - Ναι.
- Και; - Διαταραχή ύπνου;
Ναι.
Προβλήματα μνήμης;
Ναι, ναι.
Αυτή είναι μια πολυσυστημική εκφύλιση
που τελικά θα οδηγήσει...
Στην τελική μου έξοδο, ε;
Ακούγεται σαν πραγματικό πικνίκ.
Λοιπόν...
Είπατε γρήγορα. Πόσο γρήγορα;
Λοιπόν, πότε παρατηρήσατε για πρώτη φορά τρέμουλο στο χέρι σας;
Χριστέ μου, δεν ξέρω.
Ήταν, εε, στο Σαίξπηρ στο Πάρκο.
Πότε ήταν αυτό; Πριν από δύο σεζόν.
Πριν από δύο χρόνια.
Ε, πριν από δύο χρόνια, Ιούλιο, υποθέτω.
- Κάπου εκεί πρέπει να ήταν. - Ναι.
Θα έχετε περιόδους ύφεσης.
Μερικές φορές απότομα. Καλές μέρες, κακές μέρες.
Και τελικά...
...όλο και λιγότερες καλές μέρες.
Είστε καλά, κυρία Χολ;
- Τι; - Είστε καλά;
Λοιπόν, απέχω πολύ από το να είμαι καλά.
Αλλά προσπαθώ να διαμορφώσω ένα... ένα σχέδιο.
Ξέρεις, μακάρι να είχαμε συναντηθεί
σ' εκείνο το νέο ασιατικό εστιατόριο στην πόλη.
Ο Άντριου έφαγε εκεί, είπε τα ντάμπλινγκς ήταν τρέλα.
- Γεια σας, αγγελούδια μου. - Γεια, μαμά!
- Γιαγιά, γιαγιά! - Γεια.
Γεια.
Αυτό είναι τόσο, εμ...
Λοιπόν, είναι τόσο ωραίο. Μας έπιασε εξ απήνης.
Ναι. Κι εμένα. Κι εμένα.
Απλώς, εε, ένιωσα την ανάγκη να είμαι με την οικογένειά μου.
Είναι όλα καλά;
- Γεια σου, Τζορτζ. - Γεια σου, Λίλιαν.
Έχω δύο ολόκληρες ώρες
πριν χρειαστεί να γυρίσω στο θέατρο.
- Οπότε ήθελα απλώς να σας δω. - Για ποιο θέμα;
Γεια σας. Μπορούμε να έχουμε μια μερίδα egg rolls για αρχή;
Νομίζω θα παραγγείλουμε λίγο αργότερα.
Α, μαμά, κοίτα.
Θα στα έδινα αργότερα,
αλλά σου έφερα αυτά
για μετά τη σημερινή πρόβα.
Είναι καπ κέικ με φράουλα και ραβέντι.
Το ραβέντι είναι από τον κήπο.
- Ουάου. - Και το έβαλα σε κονσέρβα πέρυσι το καλοκαίρι.
Ραβέντι;
- Και κότες. - Μμ.
Α, οι καρποί και οι απολαύσεις του Νιου Τζέρσεϊ.
Λοιπόν, πώς πάει το έργο, Λίλιαν;
Εμ, καλά. Άσχημα.
Κι εσύ τι κάνεις;
- Η Μάργκαρετ είπε ότι έχεις, εε... - Ναι.
- Κάποιου είδους, εε... - Ναι. Ξέρεις, τις αναπαλαιώσεις.
Ξύλινη επένδυση του 18ου αιώνα.
Και η ζωγραφική;
Κανείς δεν αγοράζει πίνακες από έναν καλλιτέχνη που δε πουλάει.
Είναι ένα από τα μεγάλα παράδοξα της ζωής.
Λοιπόν, τι ήταν; Τι ήθελες να μας πεις;
- Ε; - Τι ήθελες να μας πεις;
Λοιπόν, εμ...
Α, απλώς...
Έι, τι είπα;
Μπράβο.
Βλέπω μπισκότα της τύχης στο μέλλον σου.
- Μια μερίδα egg rolls; - Γιούπι!
- Τέλεια. Υπέροχα. - Και ίσως και κανένα γλυκό.
Λίλιαν;
- Παρήγγειλες; Όχι. - Όχι, εγώ... Ευχαριστώ.
Γλυκιά μου, egg rolls;
- Α. - Ευχαριστώ.
Χμ;
Τι ήθελες να μας πεις;
- Όχι, απλώς... - Α, όχι.
Απλώς ήθελα να σας δω. Αυτό είναι όλο.
Α. Εν... Εντάξει.
- Ορίστε, τι θα είναι; - Λοιπόν, μόλις το σκέφτηκα.
Σίγουρα θέλω τα ντάμπλινγκς,
και μετά θα πάρω το πικάντικο.
Φαίνεται πολύ πικάντικο.
Αντέχω τα πικάντικα φαγητά.
- Από πότε; - Εγ... εγ...
Γιατί δε παραγγέλνεις το ίδιο με την προηγούμενη φορά;
Ήμουν μεταξύ του τόφου και του μου σου,
αλλά νομίζω τελικά, θα πάρω το μου σου.
- Θες κοτόπουλο; - Όχι, κοτόπουλο...
Μήπως βλέπω ένα καπ κέικ μπροστά μου;
Μια μικρή δωροδοκία απ' την κόρη μου.
Α, οικογενειακές υποθέσεις.
Κατά τύχη, κάποιο απ' αυτά προορίζεται για μένα;
Θα σου δώσω ένα, αν ντυθείς.
Υπήρξε μια εποχή που με δωροδοκούσαν
για να βγάλω τα ρούχα μου, όχι να τα βάλω.
Το αμφιβάλλω. Ορίστε.
Πφ. Αηδιαστικό.
Δεν έχεις καθόλου ευπρέπεια;
Την παράτησα πριν από 20 χρόνια.
Όλοι πεθαμένοι είμαστε στο τέλος, αγαπητή μου.
Δεν έχει και πολλή σημασία, πραγματικά, τι φορούσες
ή πότε το φορούσες, ή πώς μασούσες.
- Μμ. - Δεν ξέρω.
Τι έχει σημασία;
Τα μικρά πράγματα, υποθέτω.
- Χμ. - Μόνο τα μικρά πράγματα.
Περιμένεις... παρέα;
Ε, υποθέτω θα μπορούσα.
Μμ. Κάποιον για τον οποίο, εε...
...γδύθηκες;
Ναι, δηλαδή, έτσι φαίνεται.
Θα το έκανες. Μμ.
Ναι.
- Α. - Καλύτερα να φύγεις.
Πριν η περιέργειά μου σκοτώσει τη γάτα.
Ναι, πριν γεράσω πολύ.
Τέλος πάντων, ευχαριστώ για το καπ κέικ,
καπ κέικ.
Πίσω!
Αλλιώς θα γδυθώ.
Γιού-χου.
Σκέφτηκες όντως να τα τελειώσεις όλα;
Τι;
Αυτοί απ' το προωθητικό βίντεο, είναι εδώ.
Είπαν ότι χρειάζονται μόνο δύο λεπτά.
- Αλήθεια; - Ναι.
- Εντάξει. Ωραία, ωραία. - Εντάξει, παιδιά. Ελάτε.
- Πολύ γρήγορα. - Γεια σας, κυρία Χολ.
- Γεια. - Είναι τιμή μας.
- Είμαι ο Κιθ, κι αυτός είναι ο Φιλ. - Φιλ.
Φιλ. Χαίρομαι που σας γνωρίζω.
- Ωραία. Εντάξει. - Ας το κάνουμε στον καναπέ.
Ναι. Εδώ πέρα θα ήταν τέλεια.
Τέλεια. Εδώ;
- Σας ευχαριστούμε πολύ που μας δεχτήκατε. - Εντάξει. Φυσικά!
Ναι, ναι, ναι. Εντάξει.
- Έχω πρόβα. Γρήγορα. - Α, σίγουρα. Ναι.
- Πάμε. - Είσαι εντάξει;
- Ναι. Γράφουμε. - Εντάξει.
Κυρία Χολ, 49 χρόνια, 206 έργα,
μερικές φορές δύο χρόνια, τρία χρόνια,
τον ίδιο ρόλο κάθε βράδυ.
Πώς το κρατάτε φρέσκο;
Λοιπόν, δεν είναι παλιό για το κοινό, έτσι;
Δηλαδή, το βλέπουν για πρώτη φορά.
- Οπότε, υπάρχει αυτό. - Μμ-χμ.
Ακόμα κι όταν είστε άρρωστη; Υπήρξατε ποτέ πολύ άρρωστη;
Α, ναι. Πρακτικά ετοιμοθάνατη.
Αλλά, δεν έχει σημασία.
Αν πω ότι θα εμφανιστώ, εμφανίζομαι.
Μην αυταπατάσαι.
Για μια φορά στη ζωή σου, τουλάχιστον,
πρέπει να κοιτάξεις την αλήθεια κατάματα.
Όχι, μην το κάνεις!
Μη μου λες τίποτα.
Θέλω να πάω σ' αυτόν.
Θέλω να είμαι μαζί του.
Λιούμπα.
Χα.
Δεν είμαι τίποτα χωρίς αυτόν.
Τίποτα.
Τίποτα. Δεν είμαι τίποτα χωρίς αυτόν.
Τίποτα.
Αχ, Λίλι, αγάπη μου.
Για πάντα και παντοτινά. Παντοτινά και για πάντα.
Η μεγαλοσύνη βρίσκεται ακριβώς πέρα
απ' τον μεγαλύτερο φόβο.
Σκοπεύεις να μου το κρύβεις αυτό επ' αόριστον;
Τι; Δεν... Δεν είναι τίποτα.
- Είναι για να θυμάμαι. - Να θυμάσαι τι;
- Τα λόγια μου. - Μη μου λες για τα λόγια σου.
Η Γκαλανταμίνη είναι...
«Το γουρούνι που θα μου δείξει πού είναι οι τρούφες».
Μη μου παραθέτεις τον Άλμπι.
Εδώ και 25 χρόνια σου κάνω πρόβα τα λόγια, οπότε κόψε τις βλακείες.
- Σε κατάλαβα. - Τι; Δε κάνω τίποτα.
Ναι, κάνεις.
- Αυτό δεν είναι... - Παράσταση.
Ξέρω σε τι χρησιμεύουν αυτά.
Τα πέρασα αυτά με τον πατέρα μου.
Οπότε, σε παρακαλώ, γλίτωσέ με την κοροϊδία.
- Ο πατέρας σου είχε... - Ναι.
- Α, δεν το ήξερα. - Ε, δε ρώτησες, έτσι δεν είναι;
Πόσο άσχημα είναι;
«Κάτι ακολουθεί την πορεία του».
Ω, για όνομα του Θεού, Λίλιαν!
- Πόσο άσχημα είναι; - Τι διαφορά έχει;
Τεράστια διαφορά. Πίστεψέ με.
Δεν είναι σημαντικό.
Δεν είναι σημαντικό;
Αν αυτό δεν είναι σημαντικό, τι διάολο είναι;
Και μη μου πεις το έργο.
Για τη ζωή σου μιλάμε εδώ.
Το έργο είναι η ζωή μου αυτή τη στιγμή.
Και κανείς δε θα μου το πάρει αυτό.
Θα το ξεπεράσω αυτό.
Και θα με βοηθήσεις.
Α, όχι. Με τίποτα.
Έχω τα φάρμακα.
Τα φάρμακα σε πάνε μέχρι ένα σημείο.
- Θα με πάνε αρκετά μακριά. - Όχι.
Δε θα σε πάνε. Όχι.
«Όχι». Τι σημαίνει «όχι»;
«Όχι» σημαίνει ότι δεν υπάρχει περίπτωση
να σε αφήσω να βγεις εκεί έξω
μπροστά σε 2.000 άτομα κάθε βράδυ...
- Τι; Τα θέατρα του Broadway δεν έχουν 2.000 θέσεις. - να ρισκάρεις τη ζωή σου,
- και να καταστρέψεις τη φήμη σου. - Το Lyceum έχει μόνο 950.
Δε με νοιάζει αν είναι 47 ξωτικά και τρεις γορίλες!
Δε θα το ξαναπεράσω αυτό!
Και ούτε εσύ πρέπει!
Και ούτε το κοινό σου,
οπότε μη με υπολογίζεις!
Ίντιθ, σταμάτα!
Όχι!
Δε θα γίνω μέρος αυτού!
Θέσεις, παρακαλώ, κυρίες και κύριοι.
Θα ξαναστήσουμε την είσοδο της Λιούμποφ.
Ακούω τις άμαξες.
- Έρχονται! - Να 'τοι.
- Ακριβώς. - Ας μπούμε μέσα!
Ας περάσουμε από εδώ.
Γρήγορα, γρήγορα. Ας βρούμε τις θέσεις μας.
Ηρεμήστε για μια στιγμή, και πρώτη ατάκα.
Θυμάσαι τι δωμάτιο είναι αυτό, Μητέρα;
Το παιδικό δωμάτιο.
Α.
Εδώ κοιμόμουν όταν ήμουν μωρό.
Και τώρα να 'μαι εδώ, σαν μικρό κορίτσι ξανά.
Ας προσπαθήσω να θυμηθώ.
Ω, Παναγία μου.
Δεν ξέχασες, Λιούμπα;
Συγγνώμη, Ντέιβιντ. Τελείωσα.
Κόκκινη, στη γωνία.
Λέγεται σόου μπίζνες, έτσι δεν είναι;
Δε λέγεται σόου τέχνης. Λέγεται σόου μπίζνες.
Λοιπόν, θα ανέβαζα Τσέχοφ στο Broadway
αν δε νόμιζα ότι θα έβγαζα κέρδος;
Όχι.
Αλλά ανεβάζω Τσέχοφ στο Broadway, έτσι δεν είναι;
Τουλάχιστον δεν είναι άλλο ένα γαμημένο jukebox musical.
Είναι ο γαμημένος Τσέχοφ.
Δεν το ηχογράφησες αυτό, έτσι;
Αν μαθευτεί, δε θα είναι καλό.
Δε τους νοιάζει γιατί είναι μπίζνες.
Σσς.
Έι, Λίλιαν.
Άκου, εμ, ακυρώνουν τις δοκιμαστικές παραστάσεις.
Ναι, είναι αλήθεια.
Πού είναι η Τζέιν;
Ακυρώνετε τις δοκιμαστικές;
Σωστά, τεχνικά προβλήματα με το σκηνικό.
Όλοι θα ξέρουν ότι είναι ψέμα.
Απλώς προσπαθώ να κρατήσω το τρένο στις ράγες.
Έχεις ρεπό αύριο.
Θα ακυρώσουμε την Τρίτη.
Θα ξαναρχίσουμε την Τετάρτη.
Θα κάνουμε πρόβες μέχρι να είμαστε έτοιμοι.
Και όταν είμαστε έτοιμοι, τότε θα κάνουμε δοκιμαστικές.
Δηλαδή, θα θέσεις σε κίνδυνο δημοσίως
την καλλιτεχνική ακεραιότητα όλου του θιάσου;
Δε θέλεις στ' αλήθεια να μου μιλήσεις
για καλλιτεχνική ακεραιότητα, έτσι δεν είναι, Λίλιαν;
Γιατί ένας από τους χρηματοδότες μας έχει ήδη αποσυρθεί.
Αλλά αν προτιμάς
να τους πω τον πραγματικό λόγο που ακυρώνουμε,
μπορώ.
Ή μπορώ απλώς να πω,
τεχνικά προβλήματα με το σκηνικό.
Καληνύχτα, Λίλιαν.
Τάι, κοιμάσαι ποτέ;
Χάσιμο χρόνου ο ύπνος.
Περιμένεις κάποιον από τους νυχτερινούς σου επισκέπτες;
Ε, ήρθε κι έφυγε ήδη.
- Α. - Απολαμβάνω απλώς την υστερόλαμψη.
Μετα-συνουσιακή ευδαιμονία.
Σάτυρε.
Α-χα.
Και τι κρατάει εσένα ξύπνια, χμ;
Δεν έχω αγοράσει ακόμα...
...δώρα για την πρεμιέρα.
Οι Μπάριμορ...
...έδιναν ο ένας στον άλλο μήλα.
Ένα μήλο για την πρεμιέρα.
- Πολύ γλυκό. - Ναι.
Πιστεύεις...
...ότι η τέχνη υπερβαίνει τη ζωή;
Ναι.
Συνήθως Τρίτες και Πέμπτες.
Χμ.
Σοβαρά.
Σοβαρά;
Αυτό... αυτό είναι πολύ σοβαρό για μένα.
Δηλαδή, τι σημαίνει «υπερβαίνει»;
- Υπερβαίνει. Εξυψώνει. - Α-χα.
Να επιδιώκεις κάτι μεγαλύτερο, κάτι παραπάνω.
Ναι, καταλαβαίνω.
Είναι δυνατόν, ξέρεις.
Πάνω στη σκηνή.
Αυτό το άλμα κάθε βράδυ
προς το άγνωστο.
Χμ.
Ο Κάρσον το έλεγε,
«αιωνιότητα σε μια στιγμή».
Σου λείπει;
Τον βλέπω κάθε μέρα.
Νιώθω σαν να με περιμένει,
να με τραβάει όλο και πιο κοντά.
Εκεί ανήκω, μαζί του.
Ό,τι έχω μάθει ποτέ για τη ζωή
είναι μαζί του.
- Ναι. - Μμ.
«Το κρασί μπαίνει απ' το στόμα».
«Και η αγάπη μπαίνει απ' το μάτι».
Αυτό είναι όλο όσα θα μάθουμε για τη ζωή
πριν γεράσουμε και πεθάνουμε.
Σηκώνω το ποτήρι
στο στόμα μου,
σε κοιτάζω,
«και αναστενάζω».
Χμ.
- Τάι; - Ναι;
Θα με φιλήσεις;
Σε παρακαλώ, μόνο μια φορά.
Θέλω να θυμηθώ πώς είναι.
Θέλω να πάρω αυτή την ανάμνηση μαζί μου.
Σε παρακαλώ.
Αχ, Λίλι.
Ναι.
Λοιπόν...
Τόσο υπέροχα.
Ίντιθ, είμαι στο πάτωμα.
Έχω πέσει. Έχω σπάσει κάτι.
Δε μπορώ να σηκωθώ.
Λίλιαν, πίστεψέ με, καταλαβαίνω πότε παίζεις θέατρο.
Περίμενε.
Πού πάμε;
Πού πάμε, κυρία;
128... Δυτική...
...59η Οδός.
Σέντραλ Παρκ Σάουθ. Το 'πιασα.
Κυρία Λίλιαν;
Μπεν.
Μπεν. Μπεν.
Ε, ένας κύριος σας περιμένει.
Ναι, δεν θυμάμαι ποιος το είπε.
Κάποιος είπε ότι το να είσαι σκηνοθέτης είναι σαν να είσαι μαιευτήρας.
Ξέρεις, ξεγεννάς το μωρό. Δεν είναι δικό σου.
Το ξέρεις αυτό. Δεν είσαι ο γονιός.
Είσαι περισσότερο σαν... τη μαία.
- Λίλιαν. - Ντέιβιντ.
Έι.
- Συγγνώμη, εγ... ξέχασα... - Όχι, όχι, εγώ συγγνώμη.
Απλώς ήρθα έτσι απροειδοποίητα.
- Α. - Σκέφτηκα να μιλήσουμε
εκτός θεάτρου, ιδιαιτέρως.
Οπότε... Πω, πω.
- Πω! - Σ' έχω. Εντάξει;
Ας, εμ...
- Θες να καθίσεις; - Ναι.
- Είσαι καλά; - Ξαφνικά ένιωσα...
...μια μικρή, δεν ξέρω, ζαλάδα.
Είναι δουλειά σου να σιγουρευτείς ότι τίποτα δε θα πάει στραβά.
Πάντα κάτι πάει στραβά.
Οπότε όταν γίνει, είναι δουλειά σου να δράσεις.
Έχεις οικογένεια;
Όχι κάτι το αξιοσημείωτο.
Εμ, παντρεμένος;
Όχι.
- Παιδιά; - Όχι, Λίλιαν.
Είναι πραγματικά μόνο το έργο, έτσι δεν είναι;
Ναι.
Λοιπόν...
...σώζεις το παιδί, ό,τι κι αν γίνει.
Έι.
Έχεις αυτοκίνητο;
Μαμά;
Χα; Α.
Θεέ μου! Τι... τι κάνετε εδώ;
Γιατί δε μου είπες ότι θα ερχόσουν;
Ε, έχω ρεπό.
Οπότε σκέφτηκα ότι θα ήταν ωραίο, εε,
ξέρεις, να επισκεφτώ τις κότες.
Ναι, τέλεια. Εμ...
- Αυτός είναι... ο Ντέιβιντ. - Γεια! Αχ, Θεέ μου.
- Συγγνώμη. Γεια. - Χαίρομαι που σας γνωρίζω.
- Αυτή είναι η κόρη μου, η Μάργκαρετ. - Χαίρομαι που σας γνωρίζω.
- Ναι. Λοιπόν... - Λοιπόν;
Λοιπόν, μπορούμε να μπούμε;
- Μπορούμε να μπούμε; - Ναι! Φυσικά!
Όχι, περάστε.
Συγγνώμη. Περάστε. Ορίστε.
Λοιπόν, πού θα ζήσετε
αν πουλήσετε το σπίτι;
Θα νοικιάσουμε προς το παρόν. Λιγότερη συντήρηση, λιγότερα έξοδα.
Περισσότερη, περισσότερη ελευθερία.
Α, όχι.
Α, γαμώτο.
Μμ. Συγγνώμη.
- Ντέιβιντ; - Είσαι καλά;
Ναι;
Σε πειράζει να κόψεις αυτές τις φράουλες;
Γιατί φαίνεται πως τα κάνω όλα χάλια.
- Δε χρειάζεται να κάνεις τίποτα. - Α, το 'χω. Κανένα πρόβλημα.
- Σίγουρα. - Ευχαριστώ.
Για να δούμε αν μπορώ να τα κάνω χειρότερα.
- Γιαγιά! Η γιαγιά είναι εδώ! - Α, κοίτα ποιος ήρθε!
Α, γλυκιά μου ψυχή.
- Ντέιβιντ. - Τζορτζ, αυτός είναι ο Ντέιβιντ Φλέμινγκ.
Είναι ο σκηνοθέτης.
- Α, ο σκηνοθέτης του έργου. - Χαίρομαι που σας γνωρίζω.
- Υπέροχη δουλειά, παρεμπιπτόντως. - Ευχαριστώ.
Τι συμβαίνει;
- Είναι όλα καλά; - Ναι, όλα καλά.
Γιατί, δε μπορεί να έρχεται η γιαγιά να μας επισκέπτεται;
Φυσικά και μπορεί.
- Απλώς συνήθως δε το κάνει. - Συνήθως δε το κάνει.
- Θα στρώσεις το τραπέζι; - Ναι.
Και, Φιν, πλύνε τα χέρια σου.
- Βοήθα τον μπαμπά σου. - Α, μπορώ να βοηθήσω εγώ.
- Α, όχι, Λίλιαν, εντάξει. - Όχι, όχι.
Απλώς νιώσε σαν στο σπίτι σου, σε παρακαλώ.
Πρέπει να κάνω κάτι εδώ μέσα.
Είμαι σχεδόν άχρηστη.
Αυτό δεν είναι αλήθεια.
- Σ' ευχαριστώ πολύ που το κάνεις αυτό. - Φυσικά, φυσικά.
Μπορώ ακόμα να στρώνω τραπέζι.
Χρειαζόμαστε πιάτα σαλάτας.
Τζορτζ, εκθέτεις κάπου αυτόν τον καιρό;
Χρειαζόμαστε ένα ακόμα σουπλά, γλυκιά μου.
Δεν ξέρω αν έχουμε άλλο, μαμά.
Όχι; Έχουμε τέσσερα...
Πάρε ένα απ' αυτά που ήταν στον πάγκο πριν.
- Μα γιατί; Δεν... - Εντάξει, ωραία.
- Άσ' το. Δεν έχει σημασία. - Είναι παλιό τραπέζι.
- Εντάξει. - Έι, Ντέιβιντ.
Να σε κεράσω ένα ποτό ή κάτι;
- Ε... - Θα καθίσεις, σε παρακαλώ;
Έχεις πολλή δουλειά. Κανένα πρόβλημα.
- Τι; - Έχουμε άλλη καρέκλα;
Μπορώ να σταθώ όρθιος.
- Όχι, όχι. - Όχι!
Θα πάω να τη φέρω.
Είπε ότι ήταν ξαφνικά κουρασμένη.
Ναι, αυτές οι πρόβες ήταν δύσκολες.
Δεν είναι εύκολο έργο.
Όχι, δε της μοιάζει να παίρνει υπνάκους.
Όταν ήσουν παιδί,
και η μαμά σου ήταν πάντα στο θέατρο, τι έκανες;
Ποιος σε πρόσεχε; Πώς γινόταν;
- Λοιπόν... - Δηλαδή,
είναι ολόκληρη η παιδική σου ηλικία, έτσι; Η μαμά σου...
Οχτώ παραστάσεις τη βδομάδα, έξι βράδια, δύο απογευματινές. Δε μπορώ να το φανταστώ.
- Ναι, σχεδόν μόνη της. - Α, Τζορτζ, μην το κάνεις.
- Μα, είναι... είναι η αλήθεια. - Δεν ήμουν.
Δεν ήμουν. Δεν ήμουν... μόνη μου.
Δεν ήμουν ποτέ μόνη.
Ήμουν με τον μπαμπά μου
όταν δε σκηνοθετούσε κάτι,
και, εε, με την οικονόμο μου, τη Λορέτα,
όταν δεν ήμουν μαζί του.
Λορέτα.
Και κάθε βράδυ που η μαμά γύριζε σπίτι απ' την παράσταση,
ερχόταν στο δωμάτιό μου,
καθόταν στο κρεβάτι μου.
Ήμουν πάντα μισοκοιμισμένη, ήταν ωραία.
Μου τραγουδούσε.
Μου τραγουδούσε...
♪ Νάνι, μωρό μου, μη μιλάς ♪
♪ Η μαμά θα σου πάρει Ένα κοτσύφι ♪
♪ Κι αν το κοτσύφι Δε λαλά ♪
♪ Η μαμά θα σου πάρει Δαχτυλίδι χρυσό ♪
Τέλος πάντων.
Και ο πατέρας σου;
Θεέ μου, ήταν απλώς... ήταν μαζί σ' αυτό.
Με ποιον τρόπο;
Τη σκηνοθέτησε σε, τι ήταν, έξι ή εφτά...
Νομίζω ήταν εφτά έργα.
Ίσως και παραπάνω.
Και όταν δε τη σκηνοθετούσε,
κατέβαινε στο θέατρο,
και την πήγαινε σπίτι μετά την παράσταση,
και συζητούσαν πώς πήγε.
Ήταν απλώς...
Ήταν αχώριστοι.
Μαμά, μπαμπάς, το θέατρο.
Και δεν υπήρχε χώρος για τίποτα άλλο.
♪ Νάνι, μωρό μου, μη μιλάς ♪
♪ Η μαμά θα σου πάρει ♪
♪ Ένα κοτσύφι ♪
♪ Κι αν το κοτσύφι Δε λαλά ♪
♪ Η μαμά θα σου πάρει Δαχτυλίδι χρυσό ♪
♪ Κι αν το δαχτυλίδι Γίνει μπρούτζινο ♪
♪ Η μαμά θα σου πάρει Καθρέφτη λαμπρό ♪
♪ Κι αν ο καθρέφτης Σπάσει στα δυο ♪
♪ Η μαμά θα σου πάρει Ένα τράγο μικρό ♪
♪ Κι αν ο τράγος Δε τραβάει καλά ♪
♪ Η μαμά θα σου πάρει Ένα κάρο και... ♪
Μου έκανε ένα δώρο για τα γενέθλιά μου.
Ήταν αυτή η χειροποίητη κούκλα.
Τη λάτρεψα.
Κι εκεί που έπαιζα μαζί της στα παρασκήνια,
έρχεται αυτός ο φροντιστής και αρχίζει να μου λέει
ότι δε μπορώ να παίρνω πράγματα απ' την παράσταση
και ότι τώρα θα έπρεπε να την αντικαταστήσει.
Και, εε, πηγαίνει και φέρνει τη μητέρα μου,
η οποία έρχεται και...
...με αναγκάζει να δώσω την κούκλα μου πίσω σ' αυτόν τον τύπο.
Την είχε κλέψει.
Είπε ότι δεν είχε χρόνο να ψωνίσει για δώρα γενεθλίων
όσο έπαιζε στο έργο, οπότε...
Σταμάτησα να πηγαίνω στο θέατρο μαζί της μετά από αυτό.
Και σταμάτησε να με προσκαλεί.
Δεν... δεν ήμουν ποτέ καλή μητέρα.
Ποτέ.
Όπως ακριβώς και η δική μου μητέρα.
Αυτή είναι η αλήθεια.
Καλή μητέρα; Όχι.
Δεν... δεν ξέρω. Καλή σύζυγος;
Με ποιανού ορισμό;
Αλλά καλή ηθοποιός, ναι.
Ναι, αυτό μπορώ να το ισχυριστώ. Ήμουν...
Υπήρξα καλή ηθοποιός.
Αυτό είναι όλο.
Μόνο το έργο;
Μόνο το έργο.
Δε θα σε απογοητεύσω, Ντέιβιντ.
Το υπόσχομαι. Δε θα σε απογοητεύσω.
Το ξέρω.
Εντάξει.
- Ευχαριστώ. - Ευχαριστώ.
Α, δόξα τω Θεώ. Ήμουν έτοιμη να καλέσω την Αστυνομία.
Συγγνώμη. «Σας γνωρίζω;»
Α, ξέρεις πολύ καλά ποια είμαι,
και δε μπορείς να μου εξαφανίζεσαι έτσι.
Ω, φοβάμαι ότι η εξαφάνισή μου είναι αναπόφευκτη.
Θεέ μου, πήγα στο θέατρο,
πήγα στη βιβλιοθήκη,
πήγα στο πάρκο, στο παγκάκι που καθόσουν με τον Κάρσον.
Δηλαδή, πού στο διάολο ήσουν;
Στον δρόμο που δεν πήρα.
Εντάξει, σταμάτα.
Στάσου ακίνητη.
- Εντάξει. Στέκομαι ακίνητη. - Και άκουσέ με, εντάξει;
Σε ακούω.
Υποσχέθηκα στον Κάρσον ότι θα σε προσέχω.
Με πλήρωσε κιόλας για 20 χρόνια προκαταβολικά για να το κάνω.
Οπότε δε μπορώ να σε εγκαταλείψω, αν και είναι δελεαστικό.
Οι γάτες μου είναι τόσο απαιτητικές, πρέπει να ξεφύγω από εκεί.
Τι; Τι είναι;
Βρήκα έναν τρόπο να σε βοηθήσω με το έργο.
«Λοιπόν, όποιος κι αν είσαι,
πάντα βασιζόμουν στην καλοσύνη των ξένων».
Ναι, κι εγώ πάντα ήθελα να παίξω τον Συρανό.
Λοιπόν, τι είναι;
Τα καλύτερα ακουστικά που υπάρχουν.
Α-χα.
Τι θα έκανα ποτέ χωρίς εσένα;
Θα δούλευες σε μαγαζί.
Έι, παιδιά;
Σε 15 λεπτά στις θέσεις σας. Ελάτε μέσα.
Πρέπει να αποφασίσεις, οριστικά.
Είσαι διατεθειμένη να νοικιάσεις τη γη για βίλες ή όχι;
Δώσε μου μια απάντηση, σε παρακαλώ.
Είχα πολλά χρήματα...
...χθες, αλλά έμειναν πολύ λίγα...
...σήμερα.
Σας παρακαλώ, κύριε, φορέστε το αυτό.
Έχει υγρασία.
Είσαι τόσο ενοχλητικός, γεράκο.
Ε, μπορεί και να 'μαι,
αλλά έφυγες σήμερα το πρωί χωρίς να μου το πεις.
Κάποτε κοιτούσα από εδώ τον βυσσινόκηπο.
Η ευτυχία ξυπνούσε μαζί μου
κάθε πρωί.
Όχι, αυτό είναι απ' την πρώτη πράξη.
«Πάντα σκόρπιζα τα χρήματα».
Πάντα σκόρπιζα τα χρήματα
χωρίς να συγκρατούμαι,
σαν τρελή.
Και παντρεύτηκα έναν άντρα.
Α.
Όχι. Τι είναι αυτό τώρα;
Και παντρεύτηκα έναν άντρα...
...αλλά πέθανε.
Ο άντρας μου πέθανε
και προς μεγάλη μου ατυχία.
Πρέπει να αποφασίσεις.
«Τι να κάνουμε;»
«Πες μας τι».
Τι να κάνουμε; Πες μας τι.
Σας το λέω κάθε μέρα.
Το ίδιο πράγμα. Κάθε μέρα.
Η γη και ο βυσσινόκηπος πρέπει να νοικιαστούν.
Μην... μην... Μη φεύγετε, παρακαλώ!
Γαμώ την Παναγία μου.
Είναι τόσο πιο ωραία όταν είσαι εδώ.
Α, αυτή είναι η πιο ευτυχισμένη στιγμή,
όταν όλα τελειώσουν,
όταν μπορούμε... Σταματήστε!
Όταν μπορούμε απλώς να σταματήσουμε!
- Λίλιαν! - Γαμώτο!
Ω, γαμώτο.
- Λίλιαν; - Όχι, όχι.
Είμαι καλά. Όχι, είμαι... Εντάξει. Εντάξει.
Ας συνεχίσουμε, εντάξει;
Θεέ μου!
Λίλιαν.
- Γεια. - Γεια.
Γεια, ψάχνω τη μητέρα μου, τη Λίλιαν Χολ.
Μου είπαν ότι ήταν σ' αυτόν τον όροφο.
Ναι.
- Γεια. - Α!
- Θεέ μου, είσαι καλά; - Μάργκαρετ.
Τι συνέβη; Έπεσες; Αυτή... έπεσε;
- Είναι απλώς... - Να 'στε όλοι εδώ.
Είμαι ο πιο τυχερός άνθρωπος
που έχω όλους εσάς τους όμορφους ανθρώπους γύρω μου.
Της έδωσαν κάτι.
- Είναι, ξέρεις, λίγο αλλού. - Εντάξει.
Μπήκαμε στο αυτοκίνητο μόλις το μάθαμε.
- Δε χρειαζόταν να έρθετε. - Τι συνέβη;
Δε καταλαβαίνω. Τι συνέβη; Έπεσες;
Δεν είχα φάει τίποτα πριν βγω.
- Ήταν... - Α, ζαλίστηκε.
Ανοησία μου. Ζαλίστηκα.
Καθόταν σε μια κούνια.
Δεν έπεσε από ψηλά. Ξέρεις, απλώς μπαμ,
και αυτό ήταν όλο.
Δόξα τω Θεώ δεν έσπασε τίποτα, σωστά;
Και σε φέραμε εδώ όσο πιο γρήγορα μπορούσαμε.
Και με έφεραν εδώ όσο πιο γρήγορα μπορούσαν.
Η Τζέιν κι εγώ θα σας αφήσουμε λίγο μόνους.
- Εντάξει, Ντέιβιντ. - Θα σε δούμε σε λίγο, εντάξει;
Α, Ντέιβιντ.
- Εντάξει; Ευχαριστώ, γιατρέ. - Ναι.
Πετάξτε μακριά, μικρά πουλάκια.
Μικρά πουλάκια, πετάξτε μακριά.
Λοιπόν, έπεσε ως αποτέλεσμα μιας νευρολογικής πάθησης.
- Είναι τυπικό. - Τυπικό για τι;
Τι, τι, τι; Τι είδους νευρολογική πάθηση;
- Τι; - Δε σας το έχει πει.
Να μου πει τι;
Η μητέρα σας... Η μητέρα σας έχει μια μορφή άνοιας.
Συγγνώμη, τι είπατε;
Υποθέτω δε ήθελε να το μάθει κανείς
εξαιτίας του έργου.
Εξαιτίας του έργου;
Φυσικά για το έργο ανησυχεί.
Δε μπορεί να κάνει...
Δε μπορεί να κάνει το έργο.
Λοιπόν, δε θα έπρεπε.
Συγγνώμη. Εμ...
Τι θα έπρεπε να κάνουμε τώρα;
Λοιπόν, πρέπει να αρχίσετε να παίρνετε αποφάσεις
σχετικά με την υγειονομική της περίθαλψη.
Και θα πρέπει να τα συντονίσετε όλα αυτά με την Ίντιθ.
- Με την Ίντιθ; - Μμ-χμ.
Μαργκς.
Γιατί δε μου το είπες;
Σκόπευες ποτέ να μου το πεις;
Και γιατί η Ίντιθ παίρνει όλες τις αποφάσεις για την υγεία σου;
Σε παρακαλώ, γλυκιά μου.
Όχι, όχι, άσε τα γλυκόλογα. Απλώς πες μου.
- Μαργκς, μην το κάνεις. - Όχι, πες μου. Γιατί η Ίντιθ;
- Γιατί της το ζήτησα. - Α.
Ναι, για να το καταλάβω. Επέλεξες μια υπάλληλο αντί για μένα
να σε φροντίσει;
Γιατί καν πήρες τηλέφωνο να μου πεις ότι ήσουν στο νοσοκομείο;
Όχι, δε πήρες. Ποτέ δε θα έπαιρνες.
Εκείνη το έκανε για σένα, όπως κάνει τα πάντα.
Ίσως τώρα να μην είναι η καλύτερη στιγμή.
Τώρα είναι απολύτως η κατάλληλη στιγμή.
Λοιπόν, γι' αυτό ήρθες να μας δεις;
Τι έκανες; Με περνούσες από οντισιόν;
Όχι.
Αναρωτιόσουν πώς θα μπορούσε να ήταν η ζωή μαζί μας;
Με τις κότες;
Θεέ μου, έπρεπε να το είχα καταλάβει. Ποτέ δε θα ερχόσουν έτσι απλά
στο πολύτιμο ρεπό σου. Χριστέ μου.
- Άρα δεν πήρα τον ρόλο. - Ούτε εμένα μ' αρέσει,
- αλλά η μητέρα σου είναι σ' ένα κρεβάτι νοσοκομείου τώρα. - Εντάξει. Όχι, εντάξει.
Τον πήρε η Ίντιθ. Συγχαρητήρια, Ίντιθ.
Συγχαρητήρια. Είναι όλη δική σου. Καλή διασκέδαση.
- Θεέ μου. - Όχι, σε παρακαλώ, μη κατηγορείς την Ίντιθ.
Είμαι... είμαι η κόρη σου. Γιατί δε μου το είπες;
Γιατί ήθελα να σε προστατεύσω.
Να με προστατεύσεις από τι;
Απ' την ευκαιρία να είμαστε μαζί, την ευκαιρία...
...να περάσουμε λίγο χρόνο μαζί πριν...
Να με προστατεύσεις από τι;
Να σε προστατεύσω απ' την εξαφάνισή μου όσο περισσότερο μπορούσα.
Αλλά εσύ εξαφανίστηκες εδώ και πολύ καιρό.
Θεέ μου, έχω προσπαθήσει τα πάντα
για να ξαναμπώ στη ζωή σου, αλλά τέλος.
Τέλος. Απλώς... τέλος. Τέλος.
Ποτέ δε θέλησες πραγματικά να είσαι μητέρα μου.
Απλώς ήθελες...
Απλώς ήθελες να παίξεις τον ρόλο.
Α.
Ήρθες.
Με κάλεσες. Ήρθα. Έτσι γίνεται.
Ω, αγάπη μου, αγάπη μου.
- Ναι. - Μαμά.
Είσοδος από δεξιά.
- Είσοδος από δεξιά. - Διάσχιση προς τα κάτω αριστερά.
- Περίμενε. Είσοδος από δεξιά. - Λίλιαν;
Σινιάλο για μουσική.
- Ναι. Ναι. - Μαμά.
♪ Λάμψε ♪
Περίμενε. Εντάξει.
♪ Λάμψε, φεγγάρι του θερισμού ♪
Βλέπει κάτι. Θα είναι καλά.
♪ Ψηλά στον ουρανό ♪
Είσοδος από δεξιά.
♪ Δεν έχω... ♪
Όχι, πρέπει να κάνω πρόβα.
♪ Δεν έχω αγαπήσει ♪
Όχι.
♪ Από τον Γενάρη... ♪
- Όχι! Όχι! Όχι! - Δε μπορείς να κουνηθείς.
♪ Ιούνιο ή Ιούλιο ♪
- Όχι! Όχι! - Έχεις διάσειση.
♪ Ο χειμώνας ♪
- ΛΙΛΙΑΝ: Με περιμένει! - ♪ Δεν είναι ώρα για να μένεις ♪
Περίμενε! Μην το κάνεις!
- ♪ Έξω και να ερωτοτροπείς ♪ - (ΦΩΝΕΣ ΠΟΥ ΑΛΛΗΛΟΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΙ)
♪ Οπότε λάμψε ♪
♪ Λάμψε, φεγγάρι του θερισμού ♪
♪ Για μένα και το κορίτσι μου ♪
Μην... μη φεύγεις!
Όχι!
Όχι! Όχι! Όχι!
Όχι! Όχι!
Α, όχι, όχι, όχι!
Γιατί; Γιατί;
Ήμουν οχτώ χρονών.
Ήταν καλοκαίρι. Θυμάμαι να κάνει τόση καταραμένη ζέστη.
Οι γονείς μου κι εγώ ήμασταν σε μια βάρκα με μερικούς φίλους τους.
Όλοι γελούσαν και μιλούσαν,
περνούσαν υπέροχα.
Και μπορούσα να νιώσω
πόσο αόρατη ήμουν γι' αυτούς, σαν να μην υπήρχα.
Ξέρεις, το παιδί που ποτέ δε θέλησαν
και δεν είχαν ιδέα τι να κάνουν.
Και το μόνο που ήθελα ήταν να με προσέξουν,
απλώς να με κοιτάξουν,
να με δουν.
Οπότε στάθηκα στην πλώρη της βάρκας.
Και βούτηξα.
Και μετά, εκείνη την πρώτη στιγμή,
α, το νερό ήταν τόσο δροσερό και υπέροχο.
Και μετά, την επόμενη στιγμή, η βάρκα με χτύπησε.
Με χτύπησε στο κεφάλι και στο πρόσωπο.
Και υπήρχε παντού αίμα στο νερό.
Είχα χαλάσει το πάρτι.
Το μόνο που ήθελα, το μόνο που χρειαζόμουν,
ήταν να με δουν.
Να με κοιτάξουν οι άνθρωποι.
Χμ.
Και ανακάλυψα ότι βγαίνοντας στη σκηνή,
αυτό συνέβαινε.
Υπήρχε ένα φως, και όταν έμπαινα μέσα του...
...δεν ήμουν πια εγώ.
Ήμουν...
...ήμουν δυνατή και ήμουν γενναία
και ενδιαφέρουσα και...
Όμορφη.
...
Και οι άνθρωποι με έβλεπαν.
Με έβλεπαν.
Να σε.
Ορίστε.
Λοιπόν, σίγουρα ξέρεις πώς ν' αδειάζεις ένα δωμάτιο.
- Συγγνώμη. - Δεν πειράζει.
Χρειαζόμουν έναν καλό τρόμο για να ζωντανέψει η βαρετή μου ύπαρξη.
Λοιπόν,
μου πήρε δέκα χρόνια απ' τη ζωή μου, αλλά έχασα μερικά κιλά.
Οπότε, ξέρεις, τελικά άξιζε.
Πόση ώρα ήμουν αναίσθητη;
Ε, μια μέρα.
Λοιπόν, το ξέρουν όλοι;
- Μόνο η Μάργκαρετ. - Κανείς στο θέατρο;
Όχι ακόμη.
Α, όχι. Ποτέ. Ποτέ.
Κάνουν πρόβα χωρίς εσένα.
Ίντιθ. Θα με αντικαταστήσουν;
Προσπάθησαν.
Τι συνέβη;
Ε, δηλαδή, η μόνη διαθέσιμη είναι η Χέιλι.
Δηλαδή, ποιος θ' αγοράσει εισιτήρια για να δει μια αντικαταστάτρια;
Έλα τώρα.
- Η Χέιλι είναι σε αναμονή. - Α, ό,τι να 'ναι, Λίλιαν.
- Εντάξει. - Έλα τώρα.
Είναι Λίλιαν Χολ ή τίποτα για τα λεφτά τους.
Λοιπόν, τότε Λίλιαν Χολ είναι αυτό που θα πάρουν.
Ω, Λιλ, σε παρακαλώ.
Τώρα, τώρα, άκουσέ με, Ίντιθ.
Μπορώ ακόμα να το κάνω αυτό.
Όταν είμαι ο εαυτός μου, μπορώ να το κάνω. Και είμαι ακόμα περισσότερο εγώ παρά όχι.
Σωστά;
Θα το κάνουμε αυτό.
Θα το κάνουμε.
«Θα 'πρεπε να κάνεις κάτι με τα γένια σου
για να μεγαλώσουν καλύτερα».
Χα, χα, χα, αστείος είσαι».
Μπλα, μπλα, μπλα.
«Ποτέ δε θα έπεφτα σε τέτοια χυδαιότητα».
Πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά να μεταθέσουμε την πρεμιέρα.
- Εντάξει; Θα μπορούσε να βοηθήσει... - Όχι. Με τίποτα.
«Σώσε με, Πέτια.
Πες κάτι, πες κάτι».
«Πρέπει να κοιτάξεις την αλήθεια κατάματα».
Αυτό το τηλεγράφημα είναι από το Παρίσι.
Παίρνω ένα κάθε μέρα.
Δεν υπάρχουν άλλες διαθέσιμες ημερομηνίες για τον τύπο.
Οπότε αν θέλεις κριτικές, ναι, δε θα υπάρξουν.
«Βλέπεις πού είναι η αλήθεια,
πού είναι το ψέμα.
Αλλά φαίνεται να έχω χάσει την όρασή μου. Δε βλέπω τίποτα».
Λέει εδώ ότι αγκαλιάζονται. Να το...
Ε, όχι.
Ούτε η Λίλιαν θέλει να μεταθέσει,
οπότε η Λίλιαν Χολ θα κάνει πρεμιέρα στις 21.
Θέλω να πάω σ' αυτόν.
Θέλω να πάω στο Παρίσι να είμαι μαζί του.
Όχι, δεν υπάρχει επιστροφή.
«Δε μπορώ να ξεφύγω απ' τον εαυτό μου.
«Φοβάμαι...» Χριστέ μου.
Φοβάσαι...
- Τι; - «Τη σιωπή».
Α.
Δε μπορώ να το κάνω αυτό, Τάι.
Και αν η Λίλιαν Χολ φάει τα μούτρα της
στις 21, τότε τι;
Αυτό θα ήταν τραγικό.
Η Λίλιαν Χολ που ξέρω.
Κανένα έργο που γράφτηκε ποτέ δε θα μπορούσε να την νικήσει.
Μέχρι τώρα.
Ω, Λίλιαν Χολ. Κλέφτρα. Μπαφιάρα.
Σαν πέτρα γύρω απ' τον λαιμό μου,
που με τραβάει κάτω.
Αλλά μια πέτρα,
ω Θεέ μου, χωρίς την οποία δε μπορώ να ζήσω.
Έχεις να πεις κάτι γι' αυτό;
Είναι καταπληκτική.
Αλλά θα είναι καταπληκτική και αύριο;
Είναι το σπίτι.
Το ξεχρέωσε.
- Α, το αυτοκίνητό σου δεν είναι εδώ ακόμα. - Α, όχι, όχι, όχι.
Πάντα περπατάω ως το θέατρο στις πρεμιέρες.
Α, λοιπόν, καλή επιτυχία.
Ας ελπίσουμε να μη σπάσω κανένα πόδι.
Εσείς. Πάλι;
Περιμένουμε τη Λίλιαν.
Πού στο διάολο είναι η Λίλιαν;
Είπε ότι θα ερχόταν με τα πόδια στο θέατρο.
Και εσύ νόμιζες ότι ήταν καλή ιδέα;
Πότε έφυγε;
- Πριν από μία ώρα. - Χριστέ μου.
- Μπορείς να τη βρεις; - Ναι.
Τι; Δεν είναι μαζί σου;
Έρχεται;
Συγγνώμη, Ντέιβιντ.
Πες κάτι, Ίντιθ.
Καλύτερα να ετοιμάσεις τη Χέιλι, για κάθε ενδεχόμενο.
Αυτή είναι η κλήση σας για μία ώρα, κυρίες και κύριοι.
Μία ώρα μέχρι τις θέσεις.
Εντάξει, έτοιμοι.
...
Γιατί με άφησες χωρίς να πεις αντίο;
Δε μπορούσα να κάνω αλλιώς.
Εξάλλου, πότε είναι καλά τα αντίο;
Θα έπρεπε να είχαμε χρόνια και χρόνια μαζί.
Είχαμε, έτσι δεν είναι;
Όχι, όχι, όχι αρκετά, όχι για 'μένα.
Είχα σχέδια για μας.
Πώς κάνεις τον Θεό να γελάει; Ε;
Του λες τα σχέδιά σου.
Ναι.
Είναι καλύτερα να κάνεις μια γρήγορη έξοδο.
Είχαμε τον χρόνο μας, έτσι δεν είναι;
Τη μέρα μας στον ήλιο.
Και θα έχουμε ξανά.
Αλήθεια;
Θα έρθεις για 'μένα;
Όταν έρθει η ώρα;
Ποτέ δε θα με αφήσεις
- ξανά μόνη. - Ποτέ.
Ποτέ.
"Είμαστε απ' την ύλη που είναι φτιαγμένα τα όνειρα".
"Και η μικρή μας ζωή κλείνει με έναν ύπνο".
Άλβιν, γεια σου.
Είναι πολύ συναρπαστικό. Τα πάει τέλεια.
Θα είναι τόσο καλή σ' αυτό το έργο. Απόλαυσέ το.
- Λοιπόν, τα λέμε. - Τα λέμε αργότερα.
Πώς θέλεις να χειριστείς την ανακοίνωση;
Ποια ανακοίνωση;
Ότι η Χέιλι θα αντικαταστήσει τη Λίλιαν.
- Δεν υπάρχει Λίλιαν στην ώρα της. - Όχι.
Και να φύγει το μισό κοινό και ο τύπος; Όχι.
Δε θα... δε θα έφευγαν.
Γιατί να το ρισκάρουμε;
Δεν υπάρχει ανακοίνωση.
Έτσι γράφεις θεατρική ιστορία.
Τους αιφνιδιάζεις.
- Αλήθεια; - Ναι.
Καλώς ήρθες στο Broadway, ε;
- Γεια. - Καλώς ήρθες στο Broadway.
Σκέφτηκα ότι ίσως σ' έβρισκα εδώ.
Τελείωσε, Ίντιθ. Τελείωσε.
Αλήθεια;
Δεν είμαι τίποτα τώρα, παρά
ένα άχρηστο σώμα από παραληρήματα και απαγγελίες.
Α, τον έχω ξανακούσει αυτόν τον λόγο.
Ένα άδειο δοχείο που έχυσε την καρδιά του, όχι,
- την ίδια του την ψυχή στο... - "Πρωινό Περιστέρι".
Τέλος της δεύτερης πράξης.
Κατέβηκε στη Βαλτιμόρη.
Με το δίκιο του. Ναι.
Αυτός ο λόγος δεν ήταν αρκετά καλός τότε,
- και δεν είναι αρκετά καλός. - Όχι.
Έλα τώρα. Πάμε.
Θα είμαι ακόμη εγώ, Ίντιθ;
Το πέρασες αυτό με τον πατέρα σου.
Πες μου.
Θα ξέρω καν ποια είμαι;
...
Μερικές φορές.
Μερικές φορές όχι.
Και όταν θα έχω χαθεί, όταν δε θα ξέρω,
θα μου το θυμίζεις;
Θα μου θυμίζεις ποια ήμουν;
Θα το κάνεις αυτό για 'μένα;
Σίγουρα.
Θα σ' το θυμίζω.
Μέχρι να σβήσει ο ήλιος.
Εδώ είναι Νέα Υόρκη, αγάπη μου.
- Ο ήλιος δε σβήνει ποτέ. - Εντάξει, φτάνει.
Πάμε.
Πού πάμε, πουλάκι μου;
Σπίτι.
Είναι άτυχος άνθρωπος. Κάθε μέρα, κάτι συμβαίνει.
Τον πειράζουμε γι' αυτό.
Τον φωνάζουν «Εικοσιδύο Μπελάδες».
Νομίζω έρχονται.
Ακούω τις άμαξες.
Έρχονται.
Τι έπαθα; Έχω παγώσει ολόκληρη.
Ας πάμε να τους συναντήσουμε. Θα με αναγνωρίσει;
Έχουμε να δούμε ο ένας τον άλλον πέντε χρόνια.
Θα λιποθυμήσω σε ένα λεπτό. Αχ.
Ας μπούμε μέσα.
Ας περάσουμε από εδώ.
Θυμάσαι τι δωμάτιο είναι αυτό, Μητέρα;
Το παιδικό δωμάτιο.
...
Τι υπέροχος κήπος.
Δέστε τις ζώνες σας. Θα είναι μια δύσκολη νύχτα.
Είμαι πολύ ευτυχισμένη που γύρισα σπίτι!
Κόκκινη στη γωνία,
διπλή στο κέντρο.
Κατευθείαν στην τσέπη.
...
Πες μας για το Παρίσι.
Έφαγες βατράχια;
Έφαγα κροκόδειλους.
Πρέπει ν' αποφασίσεις, οριστικά.
Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο.
Τι να κάνουμε; Πες μας τι.
Έφυγα.
Πολύ μακριά.
Τόσο ανόητο, τόσο ντροπιαστικό.
Η ζωή μου, ολόκληρη.
...
Τον αγαπώ! Τον αγαπώ! Τον αγαπώ!
Πρέπει να φύγουμε τώρα. Ώρα να φύγουμε.
Ντυθείτε. Τώρα μπορούμε να φύγουμε.
Μακριά! Μακριά!
- Το θαύμα της φύσης! - Ω! Να πάρω μια ανάσα.
Όλα σ' αυτόν τον κόσμο έχουν ένα τέλος.
Αντίο, σπίτι! Αντίο, παλιά ζωή!
Πάμε! Πάμε!
«Είναι σαν...»
«Είναι σαν».
Είναι σαν να μην πρόσεξα ποτέ πραγματικά
τους τοίχους και το ταβάνι αυτού του σπιτιού,
πώς ήταν.
«Και τώρα».
Λίλιαν, μείνε μαζί μου, γαμώτο.
«Και τώρα».
Και τώρα, τα κοιτάζω
τόσο λαίμαργα,
με τόση... τρυφερή αγάπη.
Ω, τόση αγάπη.
Μακάρι
να μπορούσα να βγάλω αυτό το βαρύ φορτίο
απ' το στήθος και τους ώμους μου.
Μακάρι να μπορούσα να ξεχάσω το παρελθόν μου
και απλώς... απλώς να είμαι η μητέρα σου.
Αρκετά, Λιούμπα.
- Αρκετά. - Ε;
Τα πήραν όλα;
Έφυγαν όλα;
Ναι. Ώρα να φύγουμε.
Ώρα να φύγουμε!
Υπάρχουν μερικά πράγματα εκεί μέσα.
- Πρέπει να τα κλειδώσω. - Ναι.
Ώρα να φύγουμε.
Το σπίτι μου.
Η νιότη μου.
Η ευτυχία μου.
Η ζωή μου.
Αντίο.
Μητέρα!
Ναι.
Ναι, έρχομαι.
Έφυγαν όλοι.
Με ξέχασαν.
Α, δεν πειράζει.
Θα καθίσω απλώς εδώ.
Η ζωή συνεχίστηκε λες και δεν έζησα ποτέ.
Α, εσύ.
- Τα κατάφερες! Ιδιοφυΐα μου. - Τα καταφέραμε.
Τα κατάφερε.
Τα κατάφερε μέχρι το τέλος.
Και δεν ήταν εύκολο.
Υπήρχαν στιγμές που όντως χανόταν.
Αλλά η Ίντιθ ήταν εκεί.
Και οι άλλοι ηθοποιοί. Απλώς έμεναν μαζί της.
Μέχρι...
...την άκρη του γκρεμού μερικές φορές.
Και μετά, σαν από θαύμα, επέστρεφε.
Ήταν ξανά εκεί.
Η μητέρα μου,
η σπουδαία Λίλιαν Χολ.
♪ Νάνι, μωρό μου, μη μιλάς ♪
♪ Η μαμά θα σου πάρει Ένα κοτσύφι ♪
♪ Κι αν το κοτσύφι Δε λαλά ♪
♪ Η μαμά θα σου πάρει Δαχτυλίδι χρυσό ♪
♪ Τραγούδα μου ένα τραγούδι συγχώρεσης ♪
♪ Τραγούδα μου ένα τραγούδι ειρήνης ♪
♪ Στα βαθιά της νύχτας ♪
♪ Στο τρυφερό φως του φεγγαριού ♪
♪ Όταν η θλίψη Και ο θυμός παύουν ♪
♪ Τραγούδα μου το τραγούδι της μοναξιάς ♪
♪ Θλιμμένο σαν στεναγμός περιστεριού ♪
♪ Τραγούδα μου γι' αυτά Που φέρνει πάντα η ζωή ♪
♪ Τραγούδα μου ένα τραγούδι ♪
- ♪ Αγάπης ♪ - ♪ Νάνι, μωρό μου ♪
♪ Μη μιλάς ♪
♪ Η μαμά θα σου πάρει Ένα κοτσύφι ♪
♪ Τραγούδα μου ένα τραγούδι για να θυμάμαι ♪
♪ Τραγούδα μου ένα τραγούδι για να ξεχνάω ♪
♪ Για τα παιχνίδια που παίζει ο χρόνος ♪
♪ Καθώς η ζωή φεύγει κλεφτά ♪
♪ Και μένεις Με ένα όνειρο και μια λύπη ♪
♪ Τραγούδα για τους εραστές Και τους αγαπημένους ♪
♪ Που λαχταρούν να ταιριάξουν Σαν γάντι ♪
♪ Και το τίμημα που πληρώνεται ♪
♪ Για τα λάθη που γίνονται ♪
- ♪ Όλα στο όνομα ♪ - ♪ Νάνι, μωρό μου ♪
- ♪ Της αγάπης ♪ - ♪ Μη μιλάς ♪
♪ Η μαμά θα σου πάρει Ένα κοτσύφι ♪
- ♪ Της αγάπης ♪ - ♪ Νάνι, μωρό μου ♪
♪ Μη μιλάς ♪
Απόδοση Διαλόγων: ᑕ 1 ᑎ 3 ᑭ 4 ᖇ ᗰ 3 ᑎ 0 ᔕ [ T 4 V T_e_a_m ]