Miramar Film
Με την υποστήριξη του Εθνικού Κέντρου Κινηματογράφου της Βουλγαρίας
Παρουσιάζει
Η ΠΑΝΟΥΚΛΑ
- Καλώς όρισες, άρχοντα! - Καλώς σας βρήκα!
Έχουμε καιρό να τα πούμε.
Ο δρόμος για την Ιερουσαλήμ δεν είναι σύντομος. Πώς είναι τ' άλογα;
Οι υπηρέτες τα ιππεύουν καθημερινά. Σ' το εγγυώμαι.
Βάλε τα σακιά στ' άλογα και βγάλ' τα απ' τον στάβλο.
Θα χρειαστούμε προμήθειες για τον δρόμο και μερικά μεγάλα σακιά.
Γιατί δεν μένετε για το βράδυ;
Να ξεκουραστείτε και να φύγετε αύριο με το πρώτο φως.
Βιαζόμαστε.
Τα μεγάλα σακιά κοστίζουν περισσότερο.
Δεν το αμφιβάλλω.
Πρέπει να δώσεις κι άλλα.
Ακόμα και στην Ιερουσαλήμ είναι φθηνότερα.
Τα άλογά σου είναι δυνατά. Τρώνε περισσότερο από τ' άλλα.
Δύο νομίσματα δεν είναι τίποτα για έναν άρχοντα.
Τρία είναι αρκετά;
Ο καιρός δεν είναι καλός για ταξίδια. Θα κουράσεις τ' άλογά σου.
Αρκεί να μην αποκοιμηθούν...
Περίμενε!
Έχω ακούσει κάποιες φήμες.
Κάτι φρικτό συμβαίνει στα Βαλκάνια.
Δε χρειάζεται να χτυπάς τ' άλογα.
Θες να σου χτυπήσω κι εγώ τον γάιδαρο;
Το άκουσες;
Δε σας έφτανε η έρημος; Ήρθατε να πλακωθείτε κι εδώ;
Πατέρα, για πόσο ακόμα θα σωπαίνεις;
Πρέπει να παλεύεις μόνο όταν δεν υπάρχει άλλη λύση.
Ένας αδύναμος με μαχαίρι...
...είναι πιο επικίνδυνος από έναν δυνατό με άδεια χέρια.
Θα μπορούσες να πεθάνεις για το τίποτα.
Σταμάτα!
Θα πάμε από δεξιά.
Ο αριστερός δρόμος είναι πιο φαρδύς.
- Θα πάμε απ' το στενό μονοπάτι. - Γιατί;
Επειδή έτσι αποφάσισα εγώ. Είναι καλύτερα για τ' άλογα.
Πατέρα, δεν είμαι πια παιδί. Εγώ ρωτάω, όχι τ' άλογό μου.
- Ο πανδοχέας μού είπε κάτι. - Πες μου.
Μου είπε ότι η περιοχή βράζει από μια επιδημία.
Οι άνθρωποι πεθαίνουν σαν τις μύγες.
Τον πιστεύεις; Εμένα δε μου γεμίζει το μάτι.
Αν είναι κάτι σοβαρό, προτιμώ να τον πιστέψω.
Ο δρόμος θα πάρει περισσότερο. Η Ελίτσα με περιμένει.
Οι γυναίκες είναι υπομονετικές όταν πρόκειται για τον γάμο τους.
Μπορεί εκείνες να είναι, αλλά εγώ βιάζομαι.
Ίσως να μην προλάβω ποτέ να τα φορέσω.
Τι λες τώρα;
Μάνα, ποιος θα με κοιτάξει τέτοιους καιρούς;
Δε τους βλέπεις;
Είναι σαν τα ποντίκια. Ίσα που βγαίνουν απ' τα σπίτια τους.
Ο γιος του άρχοντα σε παίρνει γυναίκα. Κανείς δε θα βγάλει κιχ.
Θα κρατήσουν το στόμα τους κλειστό.
Μετά θα σε κουτσομπολέψουν.
Δε με νοιάζει.
Με ενδιαφέρει μόνο η γνώμη του Γιόνο.
Ο γαμπρός στον γάμο δε θα κοιτάξει το φόρεμά σου.
Αν είναι άντρας,
δε θα ξεχάσει ποτέ τη στιγμή που θα το βγάλεις.
Μάλλον θα έχει αποκοιμηθεί μέχρι να το βγάλω.
Σταμάτα!
Φαίνονται φωτιές.
Είναι πολλές.
Πρέπει να υπάρχει κάποιο χωριό εκεί.
Θα περάσουμε τη νύχτα εκεί. Εμείς αντέχουμε, αλλά τα άλογα όχι.
Πάμε!
Οι νέοι φυλάνε τους δρόμους που οδηγούν στα χωριά τους,
αλλά εμείς δεν κάνουμε τίποτα. Οποιοσδήποτε μπορεί να τρυπώσει εδώ.
- Και τι θα μας πάρουν; - Τι θα μας πάρουν;
Σχεδόν πεθαίνουμε της πείνας.
Αυτός ο καταραμένος φόβος... Τα ζωντανά μας έμειναν στα χωράφια.
Αυτοί που μας κατέστρεψαν τις σοδειές,
πιθανόν να έρθουν και στο χωριό.
Θα μας ληστέψουν και θα φέρουν μαζί τους και την πανούκλα.
Αυτή η συμφορά δε νοιάζεται ποιος είναι χορτάτος και ποιος πεινασμένος.
Οι αποθήκες του Γιουρντάν είναι γεμάτες.
Ο κόσμος μετράει κάθε σπυρί, κι αυτός έχει παραπάνω απ' όσα χρειάζεται.
Του κρατάς μούτρα εδώ και καιρό.
Έχει βοηθήσει πολλούς, έτσι δεν είναι;
Βοήθησε. Χρόνια τώρα δε μ' αφήνει ήσυχο, λες και του χρωστάω κάτι.
Λες και εξαιτίας μου θα γίνει λιγότερο πλούσιος.
Εδώ, μπροστά σε όλους, είπε ότι σου χάρισε το χρέος.
- Μίλησε σαν πραγματικός άρχοντας. - Η πανούκλα θα κανονίσει όλα τα χρέη.
Αν πεινάσουμε, θα είμαι ο πρώτος που θα του σπάσει την πόρτα.
Εσείς μπορείτε να κάθεστε εδώ και να χασομεράτε.
Όταν σκοτεινιάσει, ανεβείτε στον λόφο.
Θα δείτε φωτιές να καίνε παντού.
Ο κόσμος δεν αστειεύεται. Αν είσαι άρρωστος, σου καίνε το σπίτι.
Ίσως αυτή η συμφορά να μας προσπεράσει.
Σιγά μην το κάνει. Εσύ δε τολμάς ούτε μια λακκούβα με νερό να παρακάμψεις.
Προτιμάς να πεθάνεις εδώ, αρκεί να 'χεις την ησυχία σου.
Έχει δίκιο ο άνθρωπος.
Μέσα στο σπίτι είναι μόνο δύο υπηρέτες.
Γιατί έλεγες ότι σε έδιωξε;
Δε με έδιωξε.
Ήθελες να του φας τα λεφτά;
Θα τον φάω...
- Σήκωσέ τον! - Έλα!
Έλα!
- Πού είναι ο παπάς; - Εκεί.
Δε χρειάζεται να μας φοβάστε. Δεν τους φορτώνουμε εμείς.
Οι συγγενείς τους βάζουν στην κάρα.
Μετά παίρνουν τα πράγματά τους και πηγαίνουν στο δάσος.
Και τι κάνουν;
Τίποτα.
Αν ήταν κοντά στους αρρώστους, δε τους αφήνουμε να μείνουν στο χωριό.
Δεν μπορείς να αρρωστήσεις, αν δεν είναι αυτοί τριγύρω.
Κάθονται στο δάσος και προσεύχονται να μη βρέξει.
Όταν τους καίμε τα σπίτια, ουρλιάζουν σαν λύκοι.
- Είδαμε τις φωτιές από ψηλά. - Αυτές είναι από άλλα χωριά.
Καίμε μόνο τα σπίτια των αρρώστων. Αυτών δεν προλάβαμε ακόμα να τα κάψουμε.
Έχουμε κάποιον που δεν ξέρουμε τι να τον κάνουμε.
Το σπίτι του είναι κολλητά με του γείτονά του.
Και οι γείτονές του δεν είναι άρρωστοι.
Μπορείτε να μας δώσετε λίγο ψωμί;
Δώσ' τους ένα ολόκληρο καρβέλι.
Περάστε.
Ο πανδοχέας είναι μέσα.
Άνοιξε! Δεν είμαστε άρρωστοι!
Μπείτε μέσα!
Περάστε!
Θα κοιμηθείτε εδώ.
- Έχεις τίποτα να φάμε; - Όχι.
Η φωτιά έχει σβήσει.
Θα φάτε αύριο.
Η πανούκλα έχει εξαπλωθεί στα χωριά πιο κάτω.
Είδα να πετούν τους νεκρούς στον ασβεστόλακκο σαν ζώα.
Τα ζώα δεν παθαίνουν πανούκλα.
Εδώ δεν κινδυνεύουμε, αλλά πιο κάτω...
Εκτός απ' την πανούκλα, ο κόσμος πεθαίνει κι απ' την πείνα.
Οι άνθρωποι στο χωριό μας είναι τρομοκρατημένοι.
Αν έρθει κάποιος ξένος, πώς θα ξέρουμε αν έχει πανούκλα ή όχι;
Θα πιάσει ένα ψωμί και θα μας κολλήσει.
Οι άνθρωποι οπλίστηκαν, αλλά κάθονται στα σπίτια τους.
Παλιά εδώ γινόταν χαμός.
Τώρα το ρακί μου κλαίει στα βαρέλια από μοναξιά.
Άντε, πέστε για ύπνο!
Αύριο είναι μια νέα μέρα.
Έλα!
Έλα, πάμε!
- Ετοίμασε τ' άλογα! - Είναι έτοιμα.
Σταμάτα, κλέφτη!
- Σταμάτα! - Κλέβει τ' άλογα!
- Σταμάτα!
- Παλιοκλέφτη!
Κλέβει τ' άλογα! Σταμάτα!
Παλιοκλέφτη!
Δεν κλέβουν φαγητό; Τι τα θέλουν τ' άλογα;
Τα πάνε εκεί που έχει πολλούς αρρώστους και πουλάνε το κρέας τους.
Όταν πεινάς, τρως τα πάντα.
Αν δεν έχουν λεφτά, τους δίνουν κοσμήματα.
Το χρυσάφι και το ασήμι δεν τρώγονται.
Μέχρι να γυρίσει ο γιος σου, πιες έναν καφέ, άρχοντα.
Θα γυρίσει γρήγορα.
Δε θα γυρίσει χωρίς και τα δύο άλογα. Θα κυνηγήσει τον κλέφτη ως την άκρη του κόσμου.
Θα του δείξει πόσο κοστίζει το κρέας απ' το άλογο του πατέρα του.
Άντε, φέρε αυτόν τον καφέ!
Ποιος περιμένει για καφέ; Βάλε λίγο ρακί!
Έτσι μπράβο. Υπέροχα!
- Ορίστε! - Φώναξέ τον κι αυτόν.
Έλα, ανέβα πάνω!
Μην ανησυχείς. Ο γιος σου θα γυρίσει.
Του έμαθα να αποφεύγει τον πόνο.
Αλλά τώρα άρχισε να τον αναζητά.
Μετά το δεύτερο ρακί, θα μιλήσω με τον Κύριο.
Άρχοντα, ο γιος σου θα επιστρέψει.
Είναι δυνατός, δε θα πάθει τίποτα.
Το ξέρω.
Ο Κύριος μαζί σου, γιε μου.
Αν δε γυρίσει μέχρι αύριο, θα με πας με το σαράβαλό σου.
Έχει περάσει καιρός από την τελευταία μου κούρσα.
Γιατί δεν μένεις, άρχοντα; Ίσως γυρίσει εδώ.
Έχουν περάσει δύο μέρες.
Αν έχει πάει πολύ μακριά, μπορεί να γυρίσει κατευθείαν στο χωριό μας.
Κι έχουμε ακόμα χρόνο μέχρι αύριο.
Είσαι ανοιχτόμυαλος άνθρωπος. Πιθανόν να είσαι πολύ πλούσιος.
Έχω μεταφέρει πολλούς άρχοντες.
Όλοι καλοντυμένοι και κομψοί. Όλοι γεμάτοι λεφτά.
Αλλά φοβερά τσιγκούνηδες.
Παζάρευαν και το τελευταίο νόμισμα. Εσύ, όμως...
Εσύ πλήρωσες όσα ζήτησα.
Σ' τα έδωσα επειδή ρισκάρεις τη ζωή σου.
Η πανούκλα δε με συμπαθεί.
Έχω πάει κατά κει.
Έχω δει πολλές φορές αρρώστους. Αλλά τους είδα από μακριά.
Είχαν μαύρα σημάδια και σπυριά στον λαιμό.
Τους έχεις δει;
- Όχι. - Ούτε χρειάζεται.
Αν τους δεις, μην πλησιάσεις.
Αυτή η αρρώστια μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Μόλις εγκατασταθεί,
μπορεί να μολύνει κάποιον μόνο αν αυτός είναι πολύ κοντά.
Δε θα πάθεις τίποτα,
αν δεν πλησιάσεις.
Κόλιο!
Τι είναι;
Έλα να σου πω κάτι.
Πες μου.
Δεν θέλω να μιλάω μπροστά σε όλους. Θέλω να μιλήσω μόνο σε σένα.
Νομίζεις ότι χρωστάς λεφτά στον Γιουρντάν, σωστά;
Δεν είναι αλήθεια;
Ξέρεις ότι ξεκινήσαμε πουλώντας πρόβατα μαζί;
Το ξέρω.
Φροντίζαμε το κοπάδι με τη σειρά.
Το ξέρω κι αυτό.
Αλλά αυτό που δεν ξέρεις είναι ότι δεν είδα ούτε νόμισμα.
Είναι αλήθεια ότι ο Γιουρντάν επένδυσε πολλά λεφτά.
Πήρε ένα πουγκί χρυσά νομίσματα μπροστά στα μάτια μου.
Εγώ είχα λίγα χρήματα. Ήταν ό,τι είχα τότε.
Συμφωνήσαμε όταν εκείνος έπαιρνε δύο νομίσματα, εγώ να παίρνω ένα.
Ήταν δίκαιο, αλλά...
Το τελευταίο κοπάδι μου το έκλεψαν στον δρόμο.
- Πώς σου το έκλεψαν; - Έτσι απλά.
Προσέλαβα κάτι παιδιά απ' τον οικισμό για να μας βοηθήσουν.
Μια νύχτα ήπιαμε λίγο παραπάνω και, όταν ξύπνησα, το κοπάδι είχε εξαφανιστεί.
Ούτε παιδιά, ούτε πρόβατα...
Ο Γιουρντάν...
...είπε ότι εγώ έκλεψα το κοπάδι και δε μου έδωσε ούτε ένα νόμισμα.
Γιατί το λες αυτό τώρα;
Εμείς ξέρουμε άλλη ιστορία.
Σ' το είπα για να ξέρεις την αλήθεια, όχι αυτό που απλώς άκουσες.
Γιατί δε λύνετε τις διαφορές σας σαν άντρες;
Θα το κάνουμε όταν γυρίσει.
Αυτή τη φορά, θα λογαριαστούμε μπροστά σε όλους.
Σταμάτα!
Μην πλησιάζεις!
Πού πάτε;
- Θέλουμε να διανυκτερεύσουμε στο χωριό. - Ποιοι είστε;
Αυτός είναι ο άρχοντας Γιουρντάν.
Τον πηγαίνω στο χωριό του.
Τι είναι αυτό; Αν χρειαστεί, πληρώνω.
Ποιος ζητάει λεφτά; Δεν αφήνουμε κανέναν να περάσει.
Γυρίστε πίσω και φύγετε!
Γυρίστε πίσω!
Γιατί κρύβονται στους θάμνους;
Για να μην τρυπώσει κανείς στο χωριό.
Είναι παγίδα.
Όποιος δε θέλει να τον δουν, ξέρει πώς να γίνει αόρατος.
Αλλά αυτοί στέκονται στη μέση του δρόμου.
Οι κλέφτες δε χρησιμοποιούν τους δρόμους.
Χρησιμοποιούν τα μονοπάτια, τρυπώνουν και σου κλέβουν τ' άλογο.
Συγγνώμη, άρχοντα, μου ξέφυγε.
Είμαστε πολύ κοντά τους.
Κι αν έρθουν να δουν τι γίνεται με τα λεφτά που ήθελες να τους δώσεις;
Όποιος το κάνει, θα πληρώσει.
Ας διανυκτερεύσουμε εδώ!
Θα ξεκουραστεί και τ' άλογο.
- Είναι ήρεμο; - Σχεδόν τόσο ήρεμο όσο κι εγώ.
Μου είπες να πάρω ένα παγούρι με ρακί.
Έτσι είναι.
Πήρα δύο.
Εγώ πλήρωσα για τρία.
Μάλλον μέτρησα λάθος.
- Έχεις δύο, σωστά; - Ναι, άρχοντα.
Τότε, τι περιμένεις;
Σε καιρό χολέρας, δε πίνεις για την υγειά σου...
...πίνεις για να σε αποφύγει το κακό.
- Το σκέφτηκες τώρα αυτό; - Όχι, πριν από λίγο.
Το θυμήθηκα όταν άγγιξα το παγούρι.
- Πολύ καλά. Ας μας αποφύγει το κακό. - Ακριβώς.
Στην υγειά μας!
Πού πας, φίλε;
Σταμάτησα. Δε βλέπετε; Μεταφέρω έναν άρρωστο.
Ελπίζω να μη πεθάνει. Ακόμα κι αν πεθάνει, εγώ τα λεφτά μου τα πήρα.
Θέλω να τον δω. Τη γιατρεύω γρήγορα την πανούκλα.
Βγάλε την κουκούλα!
Κουφός είσαι; Βγάλ' την!
Νερό!
Αυτό είναι το χωριό μου.
Φαίνεται ήσυχο. Δε βλέπω τίποτα.
Το ότι δε βλέπεις τίποτα από δω δε σημαίνει ότι δεν υπάρχει τίποτα.
Τι είναι εκεί;
Ένα μοναστήρι.
Γιατί είναι τόσο άσπρο;
Τους έδωσα χρήματα να το ασβεστώσουν.
Λες και το 'ξερα. Ένα άσπρο μοναστήρι, ενάντια στη μαύρη πανούκλα.
Τους έδωσες χρήματα έτσι απλά;
Όχι, αυτοί μου ζήτησαν.
Ο ηγούμενος Ματέι είναι φίλος μου.
Εκτρέφει λευκά περιστέρια.
Άρχοντα, είσαι ανοιχτόμυαλος.
Έχεις κάτι άλλο να πεις ή μπορούμε να φύγουμε;
Ήθελα να σε ρωτήσω, αλλά δεν έβρισκα την κατάλληλη στιγμή.
Δεν έχεις πει λέξη για τον γιο σου.
Αλλά βλέπω ότι τον σκέφτεσαι συνέχεια. Πώς το αντέχεις, άρχοντα;
Σκέφτομαι συνέχεια ότι θα τον βρω στο χωριό όταν φτάσουμε.
Έτσι θα γίνει. Ο Θεός βοηθάει τους καλούς ανθρώπους.
Ο ίδιος Θεός έπλασε και τους κακούς.
Γιατί φοβούνται την πανούκλα;
Πάντα ζούσαν λες και ήταν νεκροί.
Κανείς δεν έχει πανούκλα. Αν είχε, θα τους άκουγες.
Φοβούνται.
Ο φόβος είναι η πανούκλα της ψυχής.
Το σπίτι μου είναι από δω.
Τα σπίτια των αρχόντων έχουν πάντα ψηλούς τοίχους,
για να μη βλέπουν πόσο πλούσιοι είναι.
Αλλά όταν οι άνθρωποι δε βλέπουν, ζηλεύουν ακόμα περισσότερο.
Ξέρεις καλά ότι λέω ό,τι σκέφτομαι.
Από μικρός μιλάω όταν δε θα έπρεπε.
Πάντα έτρωγα ξύλο. Γι' αυτό έμεινα κοντός.
Θα έπρεπε να σωπαίνεις.
Η γλώσσα του ανθρώπου είναι δώρο Θεού.
Κάποιοι την έχουν μακριά, άλλοι κοντή.
Άνοιξε! Ξέρω ότι κρυφοκοιτάς.
Άρχοντα, μας άφησες να φυλάμε.
Σε καιρό πανούκλας, οι πόρτες δεν ανοίγουν τόσο γρήγορα.
Καλώς όρισες!
Μπες μέσα να ξεκουραστείς.
Μπορείς να φύγεις αύριο νωρίς.
Όχι. Φεύγω αμέσως. Έχω πολύ δρόμο μπροστά μου.
Δεν μπορώ να πάω απ' τον ίδιο δρόμο.
Αυτοί οι τρεις δειλοί...
...θα γίνουν πολύ πιο θαρραλέοι όταν με δουν μόνο μου.
Δώσ' του αρκετές προμήθειες.
Γέμισέ του και τα δύο παγούρια και δώσ' του άλλο ένα από μένα.
Έτσι, θα έχει όσα πλήρωσα.
Ορίστε!
Μα με πλήρωσες στο χάνι.
Άρχοντα Γιουρντάν, είσαι ανοιχτόμυαλος άνθρωπος.
Μου το 'χεις πει ήδη δύο φορές.
Αλλά τώρα είσαι ακόμα πιο ανοιχτόμυαλος.
Φέρε μου άλλον έναν καφέ!
- Πού είναι ο Γιόνο; - Θα έρθει κι αυτός.
- Συνέβη κάτι; - Όχι. Μεγάλωσε, δε μπορώ να τον κρατάω απ' το χέρι.
Η μητέρα του πέθανε πριν από δέκα χρόνια.
Ο πατέρας της Ελίτσα πέθανε πριν 14 χρόνια. Γιατί ξεθάβουμε τους νεκρούς;
Τι προσπαθείς να πεις;
Γιατί δε με παντρεύτηκες όταν ήταν η ώρα;
Αν το είχες κάνει, δε θα είχαμε αυτή τη συζήτηση.
Αν δε παντρευόσουν εκείνον τον μαλθακό πριν γίνω άρχοντας,
δε θα ψειρίζαμε τώρα την κουβέντα.
Πάντα σε σκεφτόμουν.
- Μερικές φορές το έβλεπα. - Κι εσύ;
Εγώ δεν αφήνω τίποτα να φανεί.
Δεν ήπιες τον καφέ σου.
Θεέ μου,
ξέχασέ με εμένα, αλλά φέρε τον γιο μου πίσω στο σπίτι.
Σώσε τον γιο μου, Θεέ μου!
Πού είναι το ποτηράκι μου;
Γιατί κάθεστε εδώ λες και είστε σε κηδεία;
Ήρθε η πανούκλα στο χωριό;
Όχι.
Δηλαδή, αυτό είναι μνημόσυνο;
Μη τους κατηγορείς.
Φοβούνται.
Τα παιδιά είναι τρομοκρατημένα.
Οι γυναίκες δε τολμούν να βγουν απ' τα σπίτια τους.
Μας βλέπεις εδώ μόνο επειδή ανοίξαμε ένα μονοπάτι για να 'ρθουμε.
Κανείς δε τολμά να πάει στα χωράφια, γιατί οι πανούκληδες κλέφτες γυρνούν τη νύχτα...
...και κλέβουν ό,τι έχει απομείνει.
Στην υγειά μας!
Κέρασε όλους από ένα ποτό από μένα.
Δηλαδή τώρα η ζωή τελείωσε.
Θα ξαναρχίσει όταν περάσει η πανούκλα.
Κανείς δεν αναστήθηκε απ' τον τάφο. Εσείς ζείτε μέσα σ' αυτούς από τώρα.
Δεν ξέρετε πόσο θα κρατήσει αυτή η συμφορά.
Μόνο ο Θεός το ξέρει. Τι να κάνουμε, να σταματήσουμε να ζούμε;
Να παρατήσουμε τη ζωή πριν μας την πάρουν;
Να καθόμαστε εδώ με κατεβασμένα μούτρα, ενώ τρέμουν τα βρακιά μας απ' τον φόβο;
Οι γυναίκες κάθονται σπίτι λες και είναι σε χαρέμι.
Αν σταματήσουμε να ζούμε, κοροϊδεύουμε τα σχέδια του Θεού.
Ακούστε τι σας λέει.
Το αν υποφέρουμε ή όχι όπως οι άλλοι είναι θέλημα Θεού.
Αλλά η επιθυμία να ζήσουμε είναι δική μας.
Άκου, Γιουρντάν!
Έλειπες πολύ καιρό και...
Δεν τα ξέρεις όλα.
Δε βλέπεις πώς έχουν αδυνατίσει οι λαιμοί μας;
Ποια ζωή;
Πείνα!
Τρομερή πείνα, Γιουρντάν.
Τι κοιτάτε;
Είναι εύκολο γι' αυτόν να μιλάει. Το σιτάρι του είναι στην αποθήκη.
Και σας δελεάζει με λίγο ρακί.
Λίγο ρακί;
Αυτό ακριβώς λέω.
Θέλεις να μας καλοπιάσεις με ένα ποτό. Και μετά, πας σπίτι σου και κλειδώνεις την πόρτα.
Η πείνα τελειώνει σήμερα.
Ανοίγω τις αποθήκες. Ο καθένας θα πάρει ένα σακί σιτάρι.
Θα βγάλω και τα βαρέλια. Πάρτε όσο θέλετε.
Η πόρτα θα μείνει ανοιχτή. Είμαι κάτοικος αυτού του χωριού.
Η πείνα θα φύγει απ' το χωριό και η πανούκλα θα φοβηθεί να μπει.
- Πάμε! - Πάμε!
- Πάμε, παιδιά! - Ελάτε, κόσμε!
Μάνα, πάμε κι εμείς! Όλος ο κόσμος βγήκε έξω. Όλα καλά.
Δε φοβάμαι.
Γιατί να φύγω, αφού μόλις γύρισα;
- Ο Γιόνο γύρισε! - Φυσικά και γύρισε.
Αν γύρισε, καλά θα κάνει να έρθει πρώτα σε σένα.
Να έρθει να μου φιλήσει το χέρι, όχι να τρέξει σπίτι σαν κακομαθημένο.
Πεινάνε. Δώσ' τους λιγότερο ρακί και περισσότερο ψωμί και τυρί.
Το κρέας δώσ' το αργότερα, μαζί με το ρακί.
Πού είναι ο Γιόνο;
Πήγε να κάνει κάτι. Εγώ τον έστειλα. Πού είναι η μητέρα σου;
Έμεινε σπίτι.
Πάρε ψωμί, τυρί και κρέας.
Γέμισε μια κανάτα και πήγαινέ τα όλα στη μητέρα της.
Θα σερβίρω εγώ.
Κοίτα τον, είναι τύφλα στο μεθύσι!
Τα κάνει όλα χάλια.
Ιησού μου! Για σας, πέντε ψωμιά και δύο ψάρια δεν είναι αρκετά.
Σταμάτα! Έχει πανούκλα! Ελίτσα!
Γιόνο, γύρισες... Εγώ είμαι, η Ελίτσα σου.
Εδώ είμαι.
Θέλω να μπω στο σπίτι με τα πόδια μου.
Ναι, γιε μου.
Έχεις δίκιο.
Άσε με να ξαπλώσω εδώ. Θέλω να κοιτάζω τον ουρανό.
Ελίτσα, φέρε ένα χαλί από πάνω!
Έλα!
Δε βλέπεις; Έχω πανούκλα.
Σώπα!
Θα κολλήσεις κι εσύ.
Όχι!
Θα γίνεις καλά.
Πήγαμε...
Πήγαμε στον τάφο του Ιησού...
...για να αναζητήσουμε τον Κύριο.
Αναλήφθηκε στους ουρανούς.
Κοιτάζω τον ουρανό,
αλλά δεν είναι εκεί.
Νερό!
Ρίξ' του νερό στο πρόσωπο!
- Ζει. - Ζει, κορίτσι μου.
Δε θα πεθάνει, αποκλείεται.
Θέλω να μας παντρέψεις.
Θέλω να το κάνεις τώρα.
Έτσι, θα γίνω πραγματικά κόρη σου.
Πρέπει να το κάνουμε σωστά. Χρειαζόμαστε παπά.
Δεν πειράζει.
Ξέρεις κι εσύ την ευχή. Μπορείς να την πεις.
Ο Θεός ακούει και βλέπει τα πάντα.
Ελίτσα, παιδί μου, άνοιξε την πόρτα!
Σώπα! Άσ' την απ' έξω.
Είσαι με τον Γιόνο.
Δεν μπορώ να σώσω τους πάντες.
Εδώ είμαι, γιε μου! Είμαι εδώ για σένα.
Δε θα σε εγκαταλείψω.
Ανοίγει δύσκολα, αλλά αν χρειαστεί, θα τα καταφέρεις.
Αν βάλουν φωτιά στο σπίτι, τρέχα στο δάσος.
Κι ο Γιόνο;
Δε θα τολμήσουν να τον πλησιάσουν.
Πού πας; Θα μ' αφήσεις μόνη;
Πρέπει να κάνω κάτι.
Ρίχνε του νερό. Προσευχήσου για την υγεία σου και τη δική του.
Και η μητέρα μου;
Ούτε να το σκέφτεσαι! Κατάλαβες;
Πήγαινε νερό στον Γιόνο!
Βάλε του αυτό!
Είναι απ' τη βάφτισή του.
- Πού είναι ο ηγούμενος; - Στον περιστερώνα.
Ματέι!
- Ματέι! - Ναι.
Γύρισες!
Πώς να σε λέω τώρα;
Άρχοντα Γιουρντάν Χατζή ή Χατζή Γιουρντάν άρχοντα;
Πες με όπως παλιά, αδελφέ.
Μίλα, αδελφέ!
Σε χρειάζομαι.
Θέλω να σου ζητήσω μια χάρη.
Εσύ, από μένα;
Έχεις κάνει τόσα πολλά για το μοναστήρι.
Ακόμα και τα περιστέρια, αν μπορούσαν να μιλήσουν, θα σε ευχαριστούσαν.
Θέλω να έρθεις μαζί μου στο χωριό.
Και τι σπουδαίο είναι αυτό; Θα έρθω, τελείωσε.
Είναι κάποιος άρρωστος με πανούκλα;
Ναι.
Δε θα σου πω ψέματα. Είναι ο γιος μου.
Είμαστε έτοιμοι.
- Για τι; - Είμαστε έτοιμοι.
Θέλω να τους παντρέψεις.
Γι' αυτό με έφερες εδώ;
Δεν μπορεί να γίνει έτσι.
Δεν είναι εκκλησιαστικός κανόνας.
Αδελφέ...
Θεέ μου...
Επίτρεψέ μου να παντρέψω αυτά τα παιδιά Σου.
Αν με αυτό διαπράττεται αμαρτία, ας είναι δική μου.
Πώς σε λένε;
Ελίτσα.
Γιόνο, μ' ακούς;
Γιόνο, Ελίτσα,
από δω και πέρα, ενώπιον του Θεού, είστε ανδρόγυνο.
Όσα ο Θεός συνέζευξεν,
άνθρωπος μη χωριζέτω.
Είναι απ' την Ιερουσαλήμ.
Είναι για σένα.
Όχι.
Η θέση του είναι εδώ.
Τι ασυναρτησίες είπα...
Ποιος κανόνας, αδελφέ, ποιος κανόνας!
Αν σε τρεις μέρες δεν έχουμε κανένα σύμπτωμα, θα τη γλιτώσουμε.
Τώρα πρέπει να προσευχηθούμε.
Σήμερα είναι η πρώτη μέρα.
Ποιος φέρνει πίσω τ' άλογο;
Είναι τ' άλογο του Γιόνο.
Αν άφησες τον σταυρό, τουλάχιστον πάρε τ' άλογο.
Ο Γιόνο δε το χρειάζεται πια.
Έλα!
Η πανούκλα καταστρέφεται με φωτιά. Αυτό το σπίτι πρέπει να καεί.
Τι περιμένετε, να εξαπλωθεί σε όλο το χωριό;
- Πάμε! - Περιμένετε!
Ίσως η πανούκλα να μην τους έχει αγγίξει όλους.
Κι αν κάποιος από αυτούς είναι ακόμα ζωντανός;
Θα είναι αμαρτία να κάψουμε ανθρώπους ζωντανούς.
- Ας του βάλουμε φωτιά όσο μπορούμε. - Ας περιμένουμε λίγο.
- Είναι κανείς εκεί; - Υπάρχει κανείς ζωντανός εκεί μέσα;
Τρέξτε να φέρετε τους δαυλούς!
Κύριε,
συγχώρεσέ τους αυτή την αμαρτία!
Οι γυναίκες δεν επιτρέπονται στο μοναστήρι.
Μείνε εδώ να φυλάς.
Γυρίζω αμέσως.
Χρειάζομαι περισσότερο χρόνο.
Άκου!
Ξέρεις πού είναι η σπηλιά.
Πήγαινε εκεί και κρύψου.
Θα περιμένεις εκεί μέχρι το αγόρι να σας βρει ένα καταφύγιο.
Το χωριό του είναι πάνω απ' τον λόφο, και εκεί δεν έχει πανούκλα.
Κατάλαβες;
Τι είναι αυτό;
Είναι γεμάτο χρυσάφι.
Θα είναι ασφαλές μαζί σου.
Όπως μου είπες,
είναι αρκετό για δύο ζωές.
Μία για έναν σπάταλο, και μισή για έναν τρελό.
Κατάλαβα.
Αν δε με λογαριάζεις στους τρελούς, μπορεί να σου μείνει και κάτι.
Τα λεφτά είναι δικά σου, εσύ αποφασίζεις.
Περίμενε!
Κράτα αυτό!
Πάρε αυτό το περιστέρι!
Αν κινδυνεύσεις, ελευθέρωσέ το.
Θα γυρίσει εδώ κι εγώ θα έρθω στη σπηλιά.
Δεν ξεχάσαμε να πυροβολούμε, σωστά, αδελφέ;
Έτσι, δε θα κάνετε τίποτα.
Δώσε μου τον δαυλό!
Δώσ' τον μου!
Έτσι βάζεις φωτιά σε ένα σπίτι.
Το κορίτσι μου... Καίγεται!
Να χτυπήσει η πανούκλα αυτό το χωριό!
Να σας χτυπήσει η πανούκλα!
Τον καθένα σας!
Να σας χτυπήσει όλους η πανούκλα!
Να σας χτυπήσει η πανούκλα! Στην κόλαση να πάτε να κρυφτείτε απ' αυτήν!
Να σας χτυπήσει όλους η πανούκλα!
Πανούκλα, αγαπημένη μου πανούκλα, έλα σε μένα!
Αν μου φέρεις πίσω την κόρη μου, θα σε υποδεχτώ με ανοιχτές αγκάλες.
Έλα, ξάπλωσε! Ίσα που κρατάς τα μάτια σου ανοιχτά.
Να έχεις πάντα αυτό πάνω σου.
Τραβάς την περόνη, στοχεύεις και πατάς τη σκανδάλη.
Δε θα μείνουμε πολύ εδώ.
Αν δεν είμαι κοντά...
...και έρθει κάποιος όσο λείπω,
μη διστάσεις και σήκωσε το πιστόλι.
Αλλά μην πατήσεις τη σκανδάλη.
Πες ότι έχεις πανούκλα και πήγαινε προς το μέρος του.
Αν δε κάνει πίσω, ετοιμάσου, αλλά μην πυροβολήσεις αμέσως.
Κάν' το μόνο αν πλησιάσει και σου επιτεθεί.
Μόνο τότε πυροβόλησε. Και δε θα αστοχήσεις. Κατάλαβες;
- Δε θα μ' αφήσεις μόνη... - Δε χρειάζεται να ανησυχείς.
Θα φυλάω σκοπιά έξω.
Ξάπλωσε.
Το πιο σημαντικό είναι να τραβήξεις την περόνη μέχρι να ακούσεις το «κλικ».
Μέχρι να το ακούσεις, εντάξει;
Ξάπλωσε!
Γιατί με φροντίζεις;
Είσαι νύφη μου. Δεν αρκεί;
Το ήξερες πριν καν περάσει από το δικό μου μυαλό.
Ήξερες ότι ο παπάς ένωνε τη μοίρα μου με ενός ετοιμοθάνατου.
Έχω δει πολύ θάνατο, αυτό είναι όλο.
Κι εμείς;
Εμείς γιατί είμαστε ακόμα ζωντανοί;
Για να πεθάνουμε μια άλλη φορά.
Βλέπεις αυτόν τον σταυρό;
Φτιάχτηκε στον τάφο του Σωτήρα.
Τώρα είναι δικός σου.
Από δω και πέρα, θα πάνε όλα καλά. Δεν μπορεί να γίνει χειρότερα. Ο Θεός βλέπει.
Η πανούκλα...
Τη γλιτώσαμε;
Όσο δεν είναι μέσα μας, ναι.
Η μητέρα μου, μου είπε κάτι.
Μου είπε...
...ότι αν μια γυναίκα είναι έγκυος,
το αίμα της αλλάζει και η αρρώστια δεν μπορεί να μπει.
Μην κουνιέσαι!
Πού είναι το χρυσάφι;
Ποιο χρυσάφι;
Το δικό μου χρυσάφι!
- Δεν έχω χρυσάφι. - Πες μου πού είναι!
Δε φοβάσαι; Έχω πανούκλα.
Μη παίζεις μαζί μου! Το χρυσάφι! Πού είναι;
Πού;
Σ' το είπα, δεν έχω χρυσάφι.
Θα σε πυροβολήσω!
- Τότε, ποιος θα σου πει πού είναι; - Εσύ.
Έχεις πανούκλα, το χρυσάφι δε σου χρειάζεται πια.
Το έχω κρύψει.
Σήκω!
Κάνε στην άκρη!
- Αδελφέ! - Είμαι ακόμα ζωντανός.
Αλλά όχι για πολύ.
Δεν έχεις άλλο χρόνο.
Η Ελίτσα είναι μέσα.
Θέλω να την πάρεις και να κρατήσεις την υπόσχεσή σου.
Πού θα την κρύψεις;
Ξέρω πού.
Ακόμα και σε καιρό πανούκλας υπάρχουν καλοί άνθρωποι.
Ελίτσα...
Αυτό είναι αγίασμα απ' τον τάφο του Σωτήρα.
Προστάτεψέ το, και θα σε προστατέψει κι αυτό.
Ελπίζω το αίμα του Γιόνο να είναι μέσα σου.
Τώρα πρέπει να φροντίσεις δύο ζωές.
Πήγαινε με τον παπά.
Εγώ πρέπει να κάνω κάτι.
Στο καλό,
όπου κι αν πηγαίνετε.
Μετάφραση: “Άγνωστος” [ T 4 V T_e_a_m ]