Νικόλ! 'Ασε λίγο ζεστό νερό για τον μπαμπά σου!
-Κε Γουόκερ! -Λάρι!
'Εχω φάει αγριότερα σκυλιά από σένα για πρωινό, κοτούλα!
Πήρες τα εισιτήρια χθες;
Στην Προβλήτα; Για τον Τζέιμς Τέιλορ;
Να πάρει! Θα πω στον 'Εντι να τα αγοράσει σήμερα.
-Τι; -Τίποτα.
Με κοιτούσες λες και δεν ήξερες ποια ήμουν.
Σκεφτόμουν να σε πάει η /Νόρα να πάρετε καινούργια ρούχα.
Ολοκαίνουργιο είναι αυτό που φοράει.
-Καινούργιο είναι αυτό; -Ναι, γιατί; Τι έχει;
Είναι λες και το'χεις από 12 χρόνων.
-Και λοιπόν; -Απλά λέω πως είναι...
Τι; Δεν επιτρέπεται να έχω άποψη;
'Οχι, επιτρέπεται να κάνεις ό,τι θες.
Εγώ πρέπει να ζητώ άδεια και για να αναπνεύσω. Να πάω σχολείο;
Καλή σου μέρα, Νικόλ.
Αυτό μετράει ως ποιοτικός χρόνος;
-Μπράβο, Κάιζερ! -Πιες όλο το χυμό σου, γλυκέ μου.
Συγχαρητήρια. 'Εμαθα πως κέρδισες στον αγώνα χθες.
-Τους τσακισα. -Θα χάρηκε ο μπαμπάς σου.
Δε βλέπει τους αγώνες. Δεν του μένει χρόνος απ'το καμάκι.
Πρέπει να φύγω.
Θα μ'αφήσεις στο σχολείο;
Η Μασταγκ είναι πολύ πιο ωραία απ'το αμάξι της μαμάς.
Σε παρακαλώ, μπαμπα!
-Βιασου, φέρε τα πράγματά σου. -Ζήτω!
Με είπε, "μπαμπαά".
Καλημέρα, 'Εντι.
Το έργο Σουάιγκαρτ πήγε στους κακούς χθες βράδυ.
-Πλάκα μου κάνεις; -Μακάρι!
Περπατός σε λεπτό πάγο. Βανκούβερ, ή την πάτησες.
Δείξε μου τα σχέδια. Θα φτιάξω εγώ την παρουσίαση.
Αυτό ήθελα ν'ακούσω.
Κακώς το κάνουμε αυτό. Μόλις φτάσουμε, θα πρέπει να γυρίσουμε.
Μα θα λέμε πως έχουμε πάει. Η ουσία είναι η μαγκιά που μένει.
Συγγνώμη. Ο κ. κεχαλα κοιτούσε τα βυζιά μου για 10 λεπτά...
Πριν αποφασίσει να μου δώσει παράταση για την εργασία.
-Πάρτε κάτι για το δρόμο. -Χαλάρωσε, Νικόλ.
Τι θες να θυμάσαι; Τα φιλοσοφικό, ή μια γεμάτη ζωή;
Για να σκεφτώ. Φιλοσοφικά, ή ζωή...
-Τα φιλοσοφικά! -Σκάσε, Γκαρι!
-Καπνιστή γαλοπούλα και γκούντα. -Για έξω.
Πολύ όμορφο! Ντέιβι, το είδες αυτό;
Μην καρφωνεσαι τόσο! Τι θες να φας;
-'Ενα κέικ σοκολατα, παρακαλώ. -Πακέτο.
Χτυπάει και αστοχει! Εφυγες! Ετοιμάσου, Ντέιβι.
Καλό πράγμα η νίκη, φίλε.
"Βασιλιάς και Δυτικός"; Πού είναι, στην προβλήτα;
-Ναι, και λοιπόν; -Φερε και το Ούζι σου μαζί!
-$8.75. -Πληρωνω εγώ.
-'Ελα μαζί μου. -Θα βγούμε οικογενειακώς.
-Τζέιμς Τέιλορ, στο Προβλήτα. -Αηδια! καραφλός δεν είναι;
Πιθανότατα! Πρέπει να φύγουμε, παιδια.
-Μαργκο, έλα! -καλά, εντάξει.
-Θα ήταν τρομερή εμπειρία. -Δε θα το'κανες πραγματικά.
Γιατί όχι; Ποιος δε θέλει εκατομ- μύρια να τον φαντασιωνονται;
-Είναι εξουσία. -Παλαβό είναι.
Τι, δεν είναι ωραία αίσθηση να σε ποθούν;
Τι γίνεται με τον Τζέισον Φούλερ; Σε θέλει σαν παλαβός.
Δε με θέλει. Απλά...
Δεν ξέρω τι θέλει. 'Οποτε βγαίνω μαζί του...
Νιώθω πως θα'πρεπε να πληρωνομαι ως νταντα!
'Ελα μαζί μου απόψε. Σίγουρα κάτι θα παίζεται εκεί.
Σου ειπα, έχουμε κονονισει οικογενειακως.
Υπάρχει φαγητό στο ψυγείο και λεφτά στον πάγκο.
Αν με θέλετε θα'μαι στο Σεντ Φράνσις στο όνομα του Βινς.
-Εντάξει, μαμά. -Να'στε φρόνιμες. Σ'αγαπαω.
Ποιος είναι ο Βινς;
Κάποιος γέρος στο Σαν Φρανσίσκο με κοιλαρα και πολλά φράγκα.
Της υποσχέθηκε μια Μερσέντες.
'Αρα θα πάρω εγώ το Ραμπιτ. Δε λατρεύεις τη ζωή;
Νικόλ, ήρθε ο πατέρας σου να σε πάρει.
Ναι, η ζωή είναι υπέροχη!
-Μπαμπά... -κόρη μου;
Είναι επιβεβλημένο να δω πάλι τον Τζέιμς Τέιλορ απόψε;
Πότε έχεις ξαναδεί συναυλία του Τζέιμς Τέιλορ;
Εγώ εσύ κι η μαμά, καλοκαίρι του '85.
-Σου θυμίζει τίποτα; -Το '85; Θα ήσουν μόλις...
'Εξι.
Δε μετράει αυτό! Εκπλήσσομαι που το θυμάσαι!
Δε νομίζω να υπάρχει κάτι που έχει, ή δεν έχει συμβεί...
Που να μη το θυμάμαι. Εσύ σβήνεις το παρελθόν.
Δε σβήνω τίποτα.
Απλό ψάχνεις πιο δύσκολα σε ένα αρχείο με στοιχεία 40 ετών...
Από ό,τι με 16!
Γιατί δεν κάνεις αναβάθμιση με γρηγορότερο τσιπ;
-Μερικές φορές είσαι πολύ αστεία. -'Εχω τις στιγμές μου.
Θα'χει πλάκα απόψε. Εγώ, εσύ, η Λόρα, ο Τόμπι.
Παλιές αναμνήσεις, νέες περιπέτειες. Θα'ναι σαν τη ζωή.
Εντάξει μικρό μου ζαχαροκάλαμο;
Εντάξει, μικρό μου νεκταράνι.
Γεια σου, Λόρα.
-Θες να βοηθήσω με τίποτα; -Ναι...
'Εχει φρούτα στο ψυγείο. Θα τα φέρεις;
-Φύγε από εκεί! -Πρέπει να μπω για ντους.
Πάρε τον 'Εντι πρώτα. Σε έψαχνε.
'Ελα, ούτε μία ωραία τηλε-σύσκεψη; Σε παρακαλώ.
Εντάξει.
'Εχω άλλη επιλογή; Θα σε δω στο αεροδρόμιο.
'Εχει μια αλυσίδα που την γατζωνει και την τυλιγει στη μέση της.
-Τι θα'κανε ο μπαμπάς αν έβαζα; -Ξέρεις πολύ καλά!
Σφαίρα στο κεφάλι!
Δε μπορώ να'ρθω στη συναυλία. Πρέπει να πάω στο Βανκούβερ.
-Τώρα; -Να δειπνήσω με τον πελάτη.
-Το σχεδιαζαμε βδομάδες αυτό. -'Ηθελα να πάω όσο κανένας σας.
-Μα τι μπορώ να κάνω; -Να τηρήσεις την υπόσχεσή σου.
-Και μετα πεθαίνουμε της πείνας! -κόψε το μελόδραμα! Δεν πειναμε.
'Εχεις δίκιο, μπαμπά. 'Οντως είναι σαν αληθινή ζωή.
Μάργκο. Για τους "Βασιλιάς και Δυτικός", είμαι μέσα.
Ο τύπος απ'το Λαργκο!
-Πάμε να τον χαιρετισουμε. -'Οχι, εγώ θα περιμένω εδώ.
Δε χορεύεις.
Το ξέρω.
Ούτε εσύ χορεύεις.
-Πώς κι έτσι; -Τι πράγμα;
Πώς και δε χορεύεις;
Γιατί δε μου το ζήτησε κανείς.
'Ελα, πάμε να φύγουμε από εδώ.
Λογκαν!
Λόγκαν, έλα!
-Είσαι καλό; -Ναι. Πώς θα κατεβούμε;
Κάποιον τρόπο θα βρούμε.
Περίμενε.
'Ελα.
Σου υπόσχομαι πως είναι ενταξει. Είναι ασφαλές, έλα.
Θα σε δω αργότερα Έλα!
Εμπρός, αφήσου!
Είναι ασφαλές, έλα!
Αυτό δεν είναι το αμάξι που σταμάτησαν να κατασκευάζουν...
Επειδή ανατιναζεται, ή κάτι τέτοιο;
Γι'αυτό το πήρα μάλλον.
Το είδα να κάθεται εκεί, ολομόναχο, στην μάντρα.
Δε φταίει αυτό που δεν το κατασκεύασαν καλα.
Το είπες λες και το εννοούσες πραγματικά.
Το εννοούσα.
'Εμεινα με την μαμά μου στο Λ.Α. όταν μετακόμισε ο μπαμπάς εδώ.
'Ημουν 9 χρονών.
'Ημαστε μόνο οι δυο μας, ολομόναχες σε ένα μεγάλο σπίτι.
'Ηταν τόσο λυπημένη συνήθως, που'νιωθα πως εγώ τη φρόντιζα.
Θα'ταν δύσκολα.
Και ο μπαμπάς σου; Τα πάτε καλά;
Δεν ξέρω. Μόλις πριν έναν χρόνο ήρθα εδώ πάνω.
Δε γνωριζόμαστε και πολύ καλά.
Εσύ; 'Εχεις γονείς;
Εννοώ αν τους βλέπεις, αν έχεις επαφή.
Είναι στα ανατολικά, αλλά μιλάω διαρκώς μαζί τους.
Είναι ακόμα μαζί;
Είναι αλλόκοτο όμως. Είναι άνετοι, πολύ δεμένοι.
Δεν έχουν διαφωνήσει ποτέ για τίποτα σοβαρότερο...
Απ'το αν θα πιουν τσάι ή καφέ.
Είναι κάπως τρελό.
-Τι; -Τίποτα.
Δεν ήταν "τίποτα" αυτό πίσω απ'τα πανέμορφα μάτια σου.
Πες μου.
Απλώς σκεφτόμουν...
Πως δεν είσαι καθόλου όπως θεώρησα όταν σε πρωτοειδα.
Τι εννοείς;
Δεν ξέρω, είσαι...
Είσαι γλυκός.
Τι; Τώρα εσύ κρύβεις κάτι.
Μου έμαθαν πως αν κατι μοιαζει πολύ καλό για να'ναι αληθινό...
Τότε πιθανότατα δεν είναι.
Ως τώρα το μόνο που ξέρω για σένα είναι πως είσαι όμορφη...
Και εκπληκτικά διορατική.
Πρέπει να μάθω ένα ελάττωμα για να μπορέσω να πιστέψω τα άλλα.
Εχεις μια βδομάδα; - Εχω όσο χρόνο θες.
Ντέιβιντ, πρέπει να φύγω. Δε μένω έξω μετά τις 12.00'.
'Οσο χρόνο θες.
Με συγχωρείς.
Φαίνεται πως βρήκες το ελαττωμα μου.
Δεν είναι ελάττωμα αυτό.
Είναι άλλο ένα ακόμα τέλειο χαρακτηριστικο να Θαυμαζω.
Και να σέβομαι.
Και να περιμένω.
Μπορούσες να τηλεφωνήσεις.
Καθόμουν δύο ώρες και ο νους μου πήγαινε σε χίλια δύο.
Δε φταίω εγώ που χάλασε το ρολόι μου.
Πώς να το πρόσεχα; Δεν το κοιτάζω κάθε λεπτό!
Πήγαινε για ύπνο. Θα το συζητήσουμε αύριο.
Είμαι θυμωμένη, Νικόλ. Τράβα για ύπνο.
Και βγάλε το μακιγιάζ. Σαν τσούλα είσαι!
Στις 2.00', λοιπόν. Μου διαφεύγει κάτι;
'Ελα, βοήθησέ με. Σε απήγαγαν εξωγήινοι;
Σε πήραν μαζί τους, μα γύρισες με ωτοστόπ απ'τον Πλούτωνα!
Ποιος είναι αυτός ο τύπος που ήσουν μαζί του;
Απλά ένας τύπος.
-Είναι καλό παιδί; -Είναι καλός με το αμάξι του.
-Εσύ θα το εκτιμάς αυτό. -Είναι μια αρχή. Να τον γνωρίσω.
Τώρα το γνώρισα! Δεν ξέρω αν θα τον ξαναδώ.
-Οπότε; -Σωστά. 'Ακου τι θα γίνει.
Κουζίνα και κήπος για 14 μέρες. Χωρίς εξαιρέσεις.
Και χωρίς υποαναθέσεις στον Τομπόιας.
-Δίκαιο; -'Εχω άλλη επιλογή;
-'Οχι. -Μάλλον είναι.
Και θέλω να ζητήσεις συγγνώμη στη Λόρα.
'Οταν μου ζητήσει κι εκείνη που με είπε τσούλα.
Ησουν πολύ επιεικής. 'Επρεπε να την κλείσεις μέσα.
Ξέρει πως έκανε λάθος.
'Ολο την εύκολη λύση επιλέγεις. Της δίνεις ό,τι θέλει...
Λες και προσπαθείς διαρκώς να επανορθάσεις.
-Σε παρακαλώ, /Νόρα. -Θα σου γυρίσει μπούμεραγκ.
'Ολοι χρειάζονται κανόνες. Θα σε σέβεται πιο πολύ αν είσαι σαφής.
Σαφής; Γι'αυτό την είπες τσούλα;
Είπα πως έμοιαζε με τσούλα.
Φορούσε δύο κιλά μακιγιάζ. Σαν τσούλα έμοιαζε.
Απαισια επιλογή λέξης, δε νομίζεις;
Ισως-
Κάθε σου κομμάτι έχει τόσο ωραία γεύση.
Θέλω να γνωρίσω την οικογένειά σου.
-Αλήθεια; -Ναι, θα σε πειραζε;
'Οχι.
Μπαμπά, να σου συστήσω τον Ντέιβιντ Μακκαλ.
-Κύριε Γουοκερ, χαιρω πολύ. -Παρομοίως, Ντέιβιντ.
Είσαι ο Τόμπι, σωστό; Τι γίνεται, μεγάλε;
Αυτό θα'ναι το τρομερό κτήνος, ο Κάιζερ.
-Αυτό σημαίνει πως σε συμπαθει. -Είναι αμοιβαίο πες του.
Δείχνεις μεγαλύτερος απ'ά,τι περιεγραψε η αδελφή σου.
'Η μήπως μεγαλωσες από Χθες ως σήμερα;
Δεν είσαι συμμαθητής με τη Νικόλ, σωστά;
'Οχι, κύριε. Μα ίσως πάω στο πανεπιστήμιο το φθινόπωρο.
Διερευνω τις επιλογές μου, θα έλεγα.
Νικόλ, πρέπει να με βοηθήσεις να φυτέψω αυτό τα δέντρα.
-Μα πρέπει να αλλάξω. -"ήξερες πως ήταν να το κάνεις.
Με συγχωρειτε. Η Λόρα, σωστά;
Είμαι ο Ντέιβιντ.
Δε Θέλω να μπλεχτω, αλλα δούλευα καλοκαίρια σε φυτώριο.
-Θα'ταν χαρά μου να σας βοηθήσω. -Μπορώ να βοηθήσω κι εγω;
Δε θα μπορούσα να το κάνω χωρίς εσένα συνέταιρε!
'Ελα, Πιάσε το μεγάλο.
Το βασικό είναι η περιεκτικότητα υγρασίας στο χώμα όταν φυτεύεις.
Οι ρίζες του είναι πολύ ευαίσθητες για καμιά 10ριά μέρες.
Φαίνεται πως έμαθες πολλα το καλοκαίρι, έτσι;
Μπορώ να πλυθω κάπου;
Το χώμα στα νύχια από σκληρή δουλειά, είναι ελκυστικό.
-Τότε να μην πλυθω. -Εκεί μέσα αριστερά.
Ευχαριστώ.
-Συγγνώμη, ψάχνω το μπάνιο. -Εκεί μέσα είναι.
-Μήπως σας ενοχλω; -'Οχι, ελεύθερα.
-'Ηρθε ο Ντέιβιντ εδώ μέσα; -'Ερχομαι αμέσως.
'Ελα μέσα. Πες μου για τη ζωή.
Σίγουρα ξέρετε πολύ περισσότερα για τη ζωή από μένα.
Μην είσαι τόσο σίγουρη. Εκπλήσσομαι μία φορά την ημέρα.
-Αλλά αυτό είναι το ωραίο. -Εξαρτάται.
Είναι δίκοπο μαχαίρι. Ποτέ δεν ξέρεις.
-Σε δύο λεπτά! -Πρέπει να βγάλεις τα σκουπίδια!
Ελάτε μαζί μας στο 'Ορμπιτ. Θα'χει πλάκα.
-Nikol φέρε μου μια κόκα κόλα! -Εντάξει, έρχομαι αμέσως.
'Ελα, Στιβ. Θα παίξεις φλιπερακια.
Θα κάνεις συγκρουόμενα.
Θα κάνεις εκείνο εκεί που πετάς τη μπάλα σε κάτι...
Και ίσως μου κερδίσεις κανένα λούτρινο ζωάκι.
Η μπορείς απλά να κάνεις βόλτα...
Να τρως μαλλί της γριάς και να κοιτάς τον κόσμο.
-Ευχαριστώ. -Είσαι έτοιμη;
Θέλω να πάμε πριν νυχτωσει και πρέπει να πάρουμε τον Λόγκαν.
Εντάξει, περίμενε να πάρω το μπουφάν μου.
Η Νικόλ πρέπει να'χει γυρίσει στις 12.00', ούτε λεπτό αργότερα.
Εντάξει.
Χάρηκα πολύ, κε Γουόκερ. Να'στε καλά!
'Οχι, τις τελειώνω τώρα. Θα τα πάω εγώ στους ταχυμεταφορεάς.
Δε θα το χάσω. Θα'ρθουν.
Εντάξει, 'Εντι. Τα λέμε.
Την άφησες να φύγει;
Γιατί δε βάζεις τον βοηθό σου να το κάνει;
Τι, Εντι;
'Εντι, σφραγιζω τον φάκελο και φεύγω.
Τι είναι αυτα που λες; Τελευταία παραλαβή είναι στις 7.00'.
'Εχω άλλη μισή ώρα.
Να πάρει!
Ορίστε, μικρέ. κάνε ό,τι μπορείς.
Με διανα, θα πάρεις ό,τι θες απ'τον τοίχο.
-'Εχουμε νικητή! -Την Πίπα της ειρήνης.
Τα θαλασσωσα. Πρέπει να ξαναπάω στο Βανκούβερ.
-Αντίο. -Θέλω να'ρθεις μαζί μου.
Μπορούμε να μείνουμε στο ίδιο ξενοδοχείο.
Ισως να πιάσουμε και την ίδια σουίτα.
Το νούμερο του ξενοδοχείου είναι δίπλα στο τηλέφωνο.
Νοικιάστε ταινίες, πάρτε πίτσα και προσπαθειστε να μην πλακωθείτε.
-Θα προσπαθήσω να συγκρατηθω. -Θα σου αμολύσω τον Κάιζερ!
-Τρέμω -Να Περνάς καλά Νικ. Η ζωή ειναι μικρή.
Αλλά δε θα'ρθει κανείς άλλος στο σπίτι.
-Σε κατάλαβα, μπαμπά. -Χαμόγελο;
-Νικόλ, πώς είσαι; -καλό. 'Ακου...
Οι γονείς μου έφυγαν ταξίδι για καναδυό μέρες...
Και είμαι ολομόναχη στο δωμάτιό μου.
Υποσχέθηκα σε μερικούς φίλους να τους βοηθήσω με ΚάΤl αποψε-
-Εντάξει, δεν πειράζει. -Αλλά, Νικόλ...
Μπορώ να'ρθω μετά. Πειραζει;
Καθόλου, αν είναι αργά ίσως να είμαι ξαπλωμένη.
Πάτα 1432 στον συναγερμό και μπες μέσα.
Θα περιμένω.
ΚΟΡIΤΣΑΚI ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΑ
Σ'αγαπώ.
Μην το πεις στην Μαργκο. 'Οχι πως είναι μυστικό.
Απλά... Δεν ξέρω, είναι...
-Μιλάμε για αγάπη; -Δεν ξέρω.
'Ο,τι κι αν είναι, σίγουρα δεν το'χω ξανανιωσει ποτέ.
Ο Γοητευτικός Πρίγκιπας άργησε. Θες να περιμένω;
'Οχι, δεν πειράζει. Θα'ρθει.
Ντέιβιντ, τι διάολο κάνεις; Σταμάτα!
Ντέιβιντ!
-Τι; Ελα! -Αποκλείεται!
Μη με πλησιάζεις!
Απλά άσε μας ησυχους.
Θεέ μου.
-Ποιος είναι; -Μπορώ να μπω;
Ναι...
Το είδα στο κατάστημα δώρων στο ξενοδοχείο και σε σκέφτηκα.
-Τι έγινε; -'Ημουν στο γυμναστήριο.
Παίζαμε βόλει και έφαγα αγκωνια στο μάτι.
Ας δούμε τι μπορούμε να κάνουμε.
Γεια σου. Δεν είναι ιδιαίτερα όμορφη η κόρη σου σήμερα;
-Είσαι κούκλα, Νικ. -Ευχαριστώ. Πρέπει να φύγω.
Μπορώ να'χω ένα φιλί;
Γεια σου, μπαμπά.
Ευχαριστώ, Λόρα.
-Τι ήταν αυτό; -Γυναικεία πράγματα.
Της μαύρισαν το μάτι στο βόλει και της έκανα μάθημα μακιγιάζ.
Για να μη μοιάζει σαν τσούλα.
Μάλησες με τον μποξέρ;
Δε νομίζω πως θέλω να τον ξαναδώ ποτέ.
-Είσαι καλά; -Είδες το βλέμμα του;
Δε φεύγει απ'το μυαλό μου. 'Εβλεπα εφιάλτες!
Λυπάμαι, Γκαρι.
Είμαι τρομερά μπερδεμένη.
Δε μπορώ να περιγράψω πόσο πολύ λυπάμαι.
'Ελα στο Λαργκο μετά το σχολείο. Θα σε περιμένω.
'Ηρθαμε να δούμε κάποιον για έναν σκύλο.
Σας μοιάζει για κυνοτροφείο εδώ;
Γαβ,γαβ,γαβ!
Περιμένετε εδω. Μη σας ξεγελαει, είναι σε κόκκινο συναγερμό.
-Ενδιαφέρονται για το σκυλί. -Πες στον Ντέιβιντ πως φεύγουμε.
Γεια σου, φίλε. Τι διάολο κάνεις εδώ μέσα;
-'Οχι τώρα, Νόμπι. -Ο Λόγκαν λέει πως φεύγουμε.
-Πες του πως δε θα'ρθω. -Θα τσαντιστει, φίλε.
Την κοπανας συχνά τελευταία.
'Οταν γυρίσει ο γέρος του, θα μείνουμε όλοι στο δρόμο.
Καλά θα κάνεις ν'αρχάσεις να το σκέφτεσαι αυτό.
Παρακαλώ.
'Εχεις έναν θαυμαστή.
Ευχαριστώ.
Ξέχνα το.
Στιβ... 'Ασε εμένα να πάω.
Απ'αυτόν ήταν τα λουλούδια;
'Ετσι είναι αυτός.
Πάντα τόσο ευγενικός και τρυφερός.
Δεν κάνει επίδειξη, όπως τα άλλα αγόρια.
Και ξαφνικά, μετατρέπεται σε ένα τέρας.
Ο Γκάρι ήταν στο έδαφος κι αυτός τον κλωτσούσε τόσο δυνατό!
Αυτός σου μαύρισε και σένα το μάτι;
Αυτός το'κανε;
Σου είπα πώς μαύρισα το μάτι μου.
Στίβεν, γιατί δε μας αφήνεις να τελειώσουμε την κουβέντα μας;
Πέτα μου τα χαρτομάντηλα.
Θέλω να καταλάβεις, πως όπως κι αν νομίζεις πως σε απογοήτευσα...
Αυτός δεν είναι λόγος για να καταστρέφεις όλη σου τη ζωή.
Τι; Δεν καταλαβαίνω για τι μιλας, μπαμπα.
Αυτό είναι που μ'ανησυχει.
Μπορεί να σε σοκάρει αυτό...
Αλλά κάθε κίνησή μου δεν έχει να κάνει με σένα.
-Ζω τη ζωή μου- -'Οχι, ακόμα.
'Οσο ζεις στο σπίτι μου, ακολουθείς τους δικούς μου κανόνες.
'Οταν βγαίνεις, θέλω να ξέρω πού θα πας και με ποιον.
-Αν δε μ'αρέσει, δεν πας. -Μη λες ανοησίες, μπαμπά!
Δεν αστειεύομαι! Αυτό το πράγμα θα σταματήσει!
-Ποιο; Πες το! Ο Ντέιβιντ; -κάτι δεν πάει καλό μ'αυτόν.
-Δικό σου πρόβλημα, όχι δικό μου. -Δεν είναι καλό παιδί.
Εγώ και ο Ντέιβιντ είχαμε μια διαφωνία.
"Ισως την ξεπεράσουμε, ίσως και όχι.
'Ο,τι κι αν γίνει, όμως, θα'ναι δικό μας θέμα.
Δεν έχει καμία σχέση με σένα.
Τι διάολο ήταν αυτό;
Αυτός την χτύπησε, Είμαι σίγουρος.
-'Ελα, τώρα. 'Ακουσες τι είπε. -Σκασίλα μου. Αυτός τη χτύπησε.
Εντάξει.
Αλλά δε θα την ωριμάσεις με νταηλίκια. Δε γίνεται έτσι.
Σε χτύπησε. και λοιπόν;
Είναι ο ηλίθιος τρόπος μερικών να δείξουν πως σ'αγαπανε.
-Δεν το'θελε, ατύχημα ήταν. -Εντάξει.
-Ποιο είναι το πρόβλημα τότε; -Δεν ξέρω.
Μην σκέφτεσαι τόσο πολύ. Θα κάνεις πρόωρες ρυτίδες.
Ο μπαμπάς μου τον μισεί, αυτό είναι σίγουρο.
Τότε ξέρει πως κοιμάστε μαζι Η συνηθισμένη αντίδραση ζηλιας.
-Πώς να το ξέρει αυτό; -Σ'έπιασα! Δε μου το'χες πει!
Πάντα θα θυμάσαι τον πρώτο σου.
'Οχι τον δεύτερο, ή τον τρίτο σου. Μόνο τον πρώτο σου.
-Λόγκαν, μην τολμήσεις! -Μπαίνουμε μέσα!
Θα μου δώσεις ένα λεπτό;
Ξέρω πως δεν θες να με ξαναδεις...
Αλλά και πάλι πρέπει να σου εξηγήσω.
'Ο,τι κι αν πω, δεν δικαιολογεί αυτό που έκανα.
Αλλά θέλω να ξέρεις πως ξεκίνησε με καλή πρόθεση.
Απ'το ότι θα'κανα τα πάντα για να σε προστατέψω.
-Απ'τον Γκαρι; -Δεν ήξερα πως ήταν αυτός.
Είδα μόνο έναν τύπο με τα πλοκάμια του γύρω σου!
Γνωρίζοντας πόσοι κακοί τύποι είναι εκεί έξω...
Τύποι που θα εκμεταλλεύονταν κάποια σαν εσένα...
Τύπους που θα σκότωνα αν σε πλήγωναν ποτέ.
Απλά έχασα τον έλεγχο.
Αλλά θέλω να ξέρεις...
Πως λυπάμαι πολύ γι'αυτό που συνέβη στον Γκαρι.
Αλλά δε μπορώ να λυπηθω που σ'αγαπώ.
'Εμαθα από σένα, Νικόλ.
Πως χρειάζομαι τους ανθρώπους περισσότερο απ'όσο νόμιζα.
Πάντα ήμουν αυτός που φρόντιζε τα πράγματα.
Και με σένα είναι διαφορετικό.
Και θέλω να φροντίζουμε ο ένας τον άλλο.
Και υπόσχομαι πως δε θα ξανασυμβει κάτι τέτοιο.
Συγγνώμη.
Γύρισα!
-'Οχι, όχι! -'Ελα εδώ!
Γεια σου! Δεν είναι υπέροχο αυτό το ινδιάνικο καλοκαίρι;
-Τι τρέχει; -Εκμεταλλευόμαστε τη ζέστη.
-Μπες κι εσύ μέσα. -Τι Θέλει αυτός εδώ;
Τι θέλει εδώ, Λόρα;
Θα προτιμούσες να πει ψέματα και να πάει να τον δει κρυφά;
Εσύ έφτιαξες τους κανόνες.
Το εκτιμώ. Ευχαριστώ πολύ.
Θυμάσαι το παραμύθι που μας είπε η Νικόλ...
Πως ο Ντέιβιντ μεγάλωσε σε κάποια πόλη στα Ανατολικά;
-Ναι, κάπως έτσι. -καμία σχέση.
Το παιδί γυρνούσε απο θετούς γονείς και ιδρύματα...
Μέχρι που τον πέταξαν στο δρόμο όταν έκλεισε τα 18.
Μετα απ'αυτο τίποτα. Οικογένεια, διεύθυνση, δουλειά, τίποτα.
Ντρέπεται που είναι ορφανός, για το οποίο δε φταίει αυτός!
Και έφτιαξε μια όμορφη ιστορία για να εντυπωσιάσει μία κοπέλα.
Γιατί το κάνεις θέμα;
Γιατί με τρομάζει και η κοπέλα είναι η κόρη μου.
Γεια σου, Ντέιβιντ.
-Μπορώ να σου μιλήσω λίγο; -'Εχω ραντεβού με την Νικόλ.
Δε θ'αργήσουμε.
-Εντάξει. -Ακολούθα με ως τη γωνία.
Θα αφήσω τις περιστροφές. Θα παψεις να βλέπεις την Νικόλ.
Η είσαι όσο έξυπνος νομίζεις και θα φύγεις...
Ή θα κάνεις τα πράγματα πολύ πιο δύσκολα απ'ό,τι χρειάζεται.
Ξέρεις κάτι, Στιβ; Δεν είσαι αδελφή.
-Τι; -Σοβαρολογω.
Δείχνεις σταθερός άνθρωπος. Χαλάρωσε με τον εαυτό σου.
-Δε μιλάμε για μένα. Μιλάμε για... -Για σένα μιλάμε.
Για τις ανεπάρκειές σου, τους φόβους σου.
-Για μια στιγμή... -'Ακουσέ με.
Τα ξέρω όλα σου τα προβλήματα.
Ξέρω πως την εγκατέλειψες όταν σε χρειαζόταν όσο ποτέ...
Γιατί εγώ έγλυψα τα γλυκό της δάκρυα.
Ξέρω πως τα πράγματα καταρρέουν στη δουλειά.
"Ισως το'χεις χάσει σ'αυτό το τμήμα.
Και ξέρω πως δεν τηρεις την συμφωνια με την κυρά σου.
Γιατί αν το'κανες, δε θα με έπρηζες τώρα.
Χαλάρωσε, Στιβ. Φίλοι είμαστε.
Σχεδόν οικογένεια.
Θέλω να καταλάβεις κάτι, φιλαρακο.
Αν δεν εξαφανιστεις, θα σου ξεριζωσω τα μπαλάκια...
Θα στα χωσω στον κώλο και θα βγουν απ'το στόμα!
Το κατάλαβες αυτό, "φίλε μου";
Ακόμα κι αν έχει φάκελο και πείσουμε κάποιον δικαστή...
Ίσως σου γυρίσει μπούμεραγκ και τον κάνεις να το θέλει πιο πολύ.
Κάτι πρέπει να κάνουμε. Δε θα μείνω άπραγος.
Θα σε ρωτήσω κάτι ως φίλος.
Μήπως απλά: πολεμάς το αναπόφευκτο εδώ;
Δεν περίμενες να μείνει μια ζωή παρθένα, σωστά;
-Ο τύπος είναι ψυχοπαθής, 'Αλεξ! -Επειδή γουστάρει την κόρη σου;
Επειδή χτύπησε κάποιον από ζήλια και σου μίλησε άσχημα;
-Θα με βοηθήσεις, ή όχι; -Ναι, φυσικά.
Θα κάνω μερικά τηλεφωνήματα για σένα.
-Πού είναι ο πατέρας μου; -Στο γραφείο του.
Δεν περίμενα να'σαι τέλειος γιατί ξέρω πως εγώ δεν είμαι.
Αλλά ποτέ δε σε είχα για υποκριτή.
Για τι πράγμα μιλάς;
Μου'κανες κύρηγμα γι'αυτό που έκανε ο Ντέιβιντ στον Γκαρι...
Κι εσύ φέρθηκες Τρις χειρότερα!
-Δεν ξέρω τι σου είπε... -Δε χρειάστηκε. Είδα τις μελανιές.
-Ποιες μελανιές; -Θα μου πεις πως δεν τον αγγιξες;
Πως δεν τον χτύπησες τόσο στο στήθος, που είναι όλο μελανιές;
-Μπορεί να... -Ακριβώς, μπαμπά!
"Ισως το'κανες! Αλλά θα σου πω τι έκανες σίγουρα.
'Εχασες το σεβασμό μου.
Νικόλ, γύρνα πίσω!
Γαμώ το!
Έτρεξε στο αμαξι, μπήκε μέσα...
Και μου κοπανησε την πόρτα στα μούτρα, αν θες να ξέρεις!
Τι;
Τι είναι αυτό που λες; Είναι μόλις 16!
Τι κι αν δεν την απήγαγε; Εξακολουθώ να'χω δικαίωμα...
Εντάξει, θα τηλεφωνήσω σε δικηγόρο!
Μόνο εσύ κι εγώ, Νικόλ. Κανένας άλλος.
Κανείς άλλος.
-Με θες; -Ναι.
Πες το μου.
Πες μου πως με θες.
Σε θέλω, Ντέιβιντ.
Σ'αγαπώ.
Σίγουρα δεν αλλάζει γνώμη και να'ρθεις σπίτι μαζί μου;
Δε μπορώ. Ο μπαμπάς θα με σκότωνε.
Εντάξει. Σ'αγαπώ.
Φύγε από εδώ, κοκκαλιαρη μαλάκα!
-'Ελα. -'Αντε πηδήξου. Δική μου είναι.
Με θες;
Πες το να σ'ακούσει.
Πες του το. Πες του πως με θες.
Πες του το! Τώρα!
Τον θέλω!
Χέσ'το! κράτα την την βρωμο-σκύλα, δεν τη θέλω!
Μπαμπά, συγγνώμη που σε ανησύχησα. Τελεάωσαν όλα. Νικόλ.
Σε παρακαλώ, μπαμπα. Δε θέλω να το συζητήσω.
Θέλω να μείνω μόνη.
Εντάξει.
Θα περάσει ο πόνος, γλυκιά μου. Στο υπόσχομαι.
-Είναι καλό; -Το ελπίζω.
Εγώ σου'φερα πάντως. ισως με το φαι' βγεις απ'τη φάση ζόμπι!
Ευχαριστώ. Απλό δεν πεινάω.
Τροφική άμυνα πριν βγείτε να σκοτωσετε με τον φίλο σου!
-'Οχι, σε καμία περίπτωση! -Αστειεύτηκα, Νικόλ.
Αστειο!" χα-χα! Θυμάσαι;
Χριστέ μου, στείλε με στη Σιγκαπούρη!
-'Ηταν η Μαργκο στη βιολογία; -Πηρε πως είναι άρρωστη.
-Αυτή είναι ειλικρινής έστω. -Τι;
Τίποτα.
Κατά φωνή.
-Μάντεψε! -Μη μ'αγγιζεις.
-Πού πας; -Μη με πλησιάζεις!
-Βοήθεια, κάποιος! -Τι έχεις πάθει;
-Μη με πλησιάζεις! -'Οχι! Γιατί;
Την άκουσες, Ντέιβιντ. 'Αφησέ την!
Εντάξει;
Εντάξει.
-Εκεί μέσα είναι. -Ευχαριστώ.
Γιατί δεν απαντάς στα τηλεφωνήματα μου;
'Οπως βλέπεις, παίζω με τον μικρό μου αδελφό.
Εντάξει, δε χρειάζεται να'σαι τόσο επιθετική.
Γεια σου, όμορφε. Πότε θα μεγαλωσεις να σου ορμήσω;
-Γιατί δεν τον αφήνεις ήσυχο; -Ποιο είναι το πρόβλημά σου;
Τι;
Το ότι στέκεσαι εκεί...
Και συμπεριφέρεσαι άνετη λες και δε συνέβη τίποτα!
Αυτό είναι που με τρομάζει περισσότερο σε σένα, Μαργκο.
Είναι λες και δε σε ξέρω. ισως δεν ξέρω κανέναν τελικά.
'Ολοι άλλα λένε και άλλα κάνουν.
Λυπάμαι. Δεν έχω ιδέα για τι μιλάς.
Ξέρεις ακριβώς για τι μιλάω.
Ποιος στο'πε; Ο Ντέιβιντ;
Ξέχνα το, δεν έχει σημασία. Δεν είσαι φίλη μου.
'Ημουν φτιαγμένη, εντάξει; Με ανάγκασε να το κάνω!
Σε παρακαλώ, μην το κανεις αυτό! Σε χρειαζομαι!
Είσαι η μόνη μου φίλη!
Σταμάτα! Πρέπει να σου μιλήσω!
-Τι διαολο κανεις; -Σε παρακαλώ, ασε με ήσυχη.
-Τι είπες στην Νικόλ; -Τίποτα.
Μου λες ψέματα, πόρνη!
Βγες απτ'αμαξι! αναθεματισμενη ψεύτρα!
Τι διάολο της είπες;
Τίποτα, στο ορκιζομαι! Δεν ξέρω πώς το'μαθε!
Το ξέρει, όμως.
'Ενα θα σου πω. καλά θα κάνεις να το διορθώσεις!
Γιατί διαφορετικά θα σου κάνω κακό.
Μην κλαις.
Σ'αρεσε!
Οφείλω σε εσάς, την Νικόλ και όλη σας την οικογένεια μία συγγνώμη.
Αναρωτιόμουν αν...
Θα'χατε την καλωσύνη να με αφήσετε να μπω να σας εξηγήσω.
Νομίζω πως ίσως καταλάβετε.
Δε με ενδιαφέρει να σε καταλάβω, Ντέιβιντ.
Με ενδιαφέρει μόνο να σε κρατήσω μακριά απ'την Νικόλ.
Και θα κάνω ό,τι χρειαστεί για να το πετύχω αυτό. Εντάξει;
'Ο,τι χρειαστεί.
Ευχαριστω, μπαμπά.
Γεια σου, 'Εντι. Περίμενε ένα λεπτό.
Θα δουλεύω όλη νύχτα.
Σε παρακαλώ, μην πανικοβαλεσαι.
ΝΙΚΟΛ ΓlΑ ΠΑΝΤΑ
Μίλησα με το σχολείο. Η ασφάλεια έχει ενημερωθεί...
Μην ανησυχείς, μπαμπά. Τελείωσε, εντάξει;
-Σ'αγαπάω. -Προσπάθησε να'σαι καλή.
Νικόλ! Περίμενε!
'Ολα εντάξει;
-Δε σε ευχαράστησα για προχθές. -Δεν τρέχει τίποτα.
Τα κατάφερες! Είναι υπέροχο! 'Εργο τέχνης!
Θα αντέξεις ξύπνος να βγάλεις τα νέα νούμερα;
Ζω με αδρεναλίνη εδώ και 24 ώρες. Γιατί να σταματήσω;
-Σίγουρα δε θα'ρθεις στο Εμπορικό; -Πρέπει να τελειώσω το άρθρο.
Η Ουάσιγκτον Ποστ θέλει δείγμα δουλειάς για να με κάνει εκδότη!
-Γεια σου, Λόρα. -Πίσω εσύ.
Εντάξει, τα λέμε.
Γεια σου, Γκαρι. Ξέρεις πως μεγάλωσα σε πολλά μέρη;
-'Οχι, η Νικόλ μου είπε πως... -Μπροτζγουότερ, Σπόφορτ, Ραικερς.
Ξέρεις τι έχουν όλα κοινό; Αδύναμους τοίχους.
Γι'αυτό με μετέφεραν διαρκώς. Χτυπούσα τον τοίχο κι έσπαγε.
Μέχρι που βαρέθηκαν να χτίζουν τοίχους και μου δειξαν την πόρτα.
Αλλά αποδείχτηκε χρήσιμο μεγάλωμα. Πάντα υπάρχουν τοίχοι.
Συνήθως από σάρκα, που προσπα- θούν να μου σταθούν εμπόδιο.
Ανόητοι άνθρωποι, όμως. Απλά θα τους γκρεμισω.
-Είμαστε έτοιμοι; -'Ετοιμοι.
Εκτιμώ την προσπάθεια. Ξέρω πόσο πολύ πιέστηκες.
'Αλλη μία επίδειξη. Ξεκινάω εγώ και μετά αναλαμβάνεις, Στιβ.
Ας τους πείσουμε.
Πόσα εισιτήρια έχουμε για τους Χοκς;
-4. Τα άλλα τα'χει ο Πέτερμαν. -Αναμενόμενο!
Να πάρει!
Χριστέ μου, Στιβ!
ΤΩΡΑ ΞΕΠΑΡΘΕΝIΑΣΑ ΚΑΙ' ΤlΣ ΔΥΟ ΣΟΥ ΓΥΝΑIΚΕΣ
Τι λέει;
Δάσ'μου το αμάξι σου και πήγαινε με τον Χόιρβει.
-Πρέπει να... -Σε παρακαλώ!
Εντάξει.
Λόρα; Νικόλ; Ας το σηκώσει κάποιος!
Να πάρει!
Μάργκο, είμαι ο κ. Γουόκερ. Είναι η Νικόλ μαζί σου;
Ξέρεις πού μένει ο Ντέιβιντ;
Πώς είσαι; Πρέπει να σου μιλήσω.
Βοήθεια!
Πρέπει να μ'ακούσεις, Νικόλ.
Τον αληθινό μου εαυτό.
Χρησιμοποίησε το μόνο σου κομμάτι που μπορεί να μ'ακούσει.
Δεν είναι αυτό. Δεν είναι αυτό που λέω.
Ούτε εδώ. Δεν είναι η συμπεριφορά που βλέπεις.
Εδώ είναι.
Εκεί είναι, Νικόλ. Το ξέρεις. κι εγώ το ξέρω.
Και ο μπαμπάς σου. 'Ολοι το ξέρουν.
Γι'αυτό θέλουν να μας χωρίζουν. Ζηλεύουν.
'Εχουμε κάτι που όλοι θέλουν, μα κανείς δεν έχει.
Δεν πρέπει να τους αφήσουμε να μας το πάρουν, Νικόλ.
Ανήκει σ'εμας τους δύο. Εντάξει;
Σ'αγαπώ.
Βοήθεια!
Βοήθεια, κάποιος!
Ελάτε! κάποιος ξέρει ποιος το'κανε αυτό! Ποιος είναι;
-Ξέρω εγώ. -Θα τον σκοτώσω!
-Ποιος; -Ας του κάνουμε μία επίσκεψη!
Εντάξει.
Πάρε.
Ευχαριστώ.
Νιώθω πως σε απογοήτευσα. 'Επρεπε να το'χα προβλέψει.
-Με συγχωρεις. -Δε φταις εσύ, Λόρα.
Ευχαριστω, όμως.
Συν το ότι της επιτέθηκε σε δημόσιες τουαλέτες...
Και μου λες πως δεν αρκούν όλα αυτό για να συλληφθεί;
Ποιος νοιάζεται για ενταλματα;
'Εχουν καρτέλ και δε μπορείς να κάνεις τίποτα γι'αυτό;
Δεν ανησυχώ γι απόψε. Μα αύριο, ή μεθαύριο;
Δε μπορεί να μείνει εδώ, σαν φυλακισμένη.
Σταμάτα εκεί.
Θα κόψουμε μέσα απ'το δάσος.
-Οφθαλμός αντί οφθαλμού. -Οδόντας αντί οδόντος!
Μόνο να θυμάστε πως η Νικόλ δεν παίζει σ'αυτό το παιχνίδι.
Τι συμβαίνει;
Ο Γκάρι είναι νεκρός.
Τον βρήκαν στο δάσος δίπλα στο σχολείο, ξυλοκοπημένο βίαια.
Κάιζερ! “Ελα εδώ, αγόρι μου!
Μπρόβο, αγόρι μου.
Εντάξει, έχετε δίκιο. Δεν είναι επειγον.
Μπορώ να μιλήσω σ'αυτούς που διαλευκανουν τους φόνους;
Χριστέ μου!
Ελα... Μπράβο, αγόρι μου.
-'Ελα εδώ, Τόμπι. -Ονομάζομαι Στίβεν... Ναι;
-Το τηλέφωνο είναι νεκρό! -κι εσύ θα'σαι ο επόμενος!
'Οχι! Δεν ξέρεις τι είναι εκεί έξω! Ορίστε, θα'ρθουν οι φύλακες.
-Δεν υπάρχει σειρήνα. -Θα λάβουν το σήμα.
'Οχι, είναι συνδεδεμένο με τις τηλεφωνικές γραμμες.
Δεν έχει σημασία. Δε θα μπει κανείς μέσα.
Εσύ το σχεδάασες. Ενισχυμένες πόρτες, κωδικός στην είσοδο.
Ο Ντέιβιντ ξέρει τον κωδικό.
Μπορούσαν όλα να ήταν διαφορετικό, κε Γουόκερ.
'Επρεπε ν'αφήσεις την φύση να πάρει το δρόμο της-
Στο τέλος, αυτό θα κάνει έτσι κι αλλιώς.
'Ανοιξέ μου να μπω στο κωλόσπιτο, λοιπόν!
Νικόλ, πηγαίνετε στο δωμάτιό σου!
Λόρα, φέρε τον φακό και σβήσε όλα τα φώτα!
Πήγαινε, Νικόλ! Και κλείδωσε την πόρτα σου!
Σβήσε τον φακό. Δε θέλω να ξέρουν πού είμαστε.
Κανείς δε θα κάνει κακό στην οικογένειά μας.
Οφθαλμός αντί οφθαλμού, έτσι κε Γουόλερ;
Ξέσκισες το σπίτι μου, θα ξεσκίσω το δικό σου!
Ελα! Το Ψυγείο!
Θα μας σκοτώσουν, όπως σκότωσαν τον Γκσρι!
-Ηρέμησε. -Δε μπορω.
Τόμπι, φύγε απ'τη μέση!
Τράβα να ελέγξεις τα παιδιά. Πήγαινε!
-Νικόλ, είστε καλό; -Εντάξει είμαστε!
Η τηλεφωνική σύνδεση που καλείτε έχει αποσυνδεθει...
Ή δε χρησιμοποιείται πλέον.
Πρέπει να πάω σε νοσοκομείο, φίλε! ξεσκιστηκα!
'Ερχεται αμάξι, Λόγκαν! Παμε να φύγουμε!
-Ο Λάρι είναι. -Φέρε το όπλο.
-'Ολα θα πάνε καλά. -Σε ευχαριστώ, Θεέ μου.
-Μείνε εδώ. -Πρόσεχε, Στίβεν.
-Ψηλά τα χέρια, αγόρι μου. -Συμβαίνει τίποτα, κύριε;
-Τα χέρια στο καπο, αργά αργά. -κάποιο λάθος έχει γίνει.
-Είχα πάει στην κοπέλα μου. -Σοβαρά;
Ακινητοι!
-Κε Γουόκερ, είστε καλά; -Εντάξει είμαστε.
Τους ξέρετε αυτούς; Υπάρχουν κι άλλοι;
Νομίζω πως οι άλλοι το'βαλαν στα πόδια.
'Εχουμε πολύ χρόνο. Το κανονιζουμε μέσα.
Πάρε τις χειροπέδες και τα όπλα.
Λορα!. μην ανοίξεις Την Πόρτα!
Στίβεν, τι γίνεται;
Θέλουμε να δείτε την κατάσταση από άλλη οπτική γωνία.
-Θεέ μου! -Ερχόμαστε μέσα, κυρά του σπιτιού!
Απλό εσύ θα αποφασίσεις αν θα'ρθει κι αυτός μαζί μας, ή όχι.
Πες, αντίο.
-Λόρα, όχι! -Με συγχωρεις...
Τέρι, τράβα εκεί έξω και φύλα σκοπιά.
Αν μπορούσα να πάω στο τηλέφωνο του αμαξιού της Λόρα...
Εγώ χωραω να βγω απ'το παράθυρο του μπάνιου μου.
Ηρεμήστε, κε Γουόκερ. Τα πάντα είναι υπό έλεγχο.
Βάλ'της χειροπέδες-
Λόγκαν, τράβα βρες λίγη ταινία.
Πάω να ελέγξω το υπόλοιπο σπίτι.
Αν αγγίζεις τα παιδιά...
Μη με πλησιάζεις!
-'Ασ'Την ήσυχη! -Βρωμερη σκύλα!
-Σταμάτα! -Αφησε με!
Σταμάτα να τη χτυπάς...
Ελάτε, κε Γουόκερ. 'Ωρα να παραδωσετε τη νύφη!
Είναι ώρα να φύγουμε, Νικόλ.
Μα πρώτα κάνε το σωστό και πες αντίο στο μπαμπακα.
ΤΙ; ,Θες να'ρΘεις μαζι μου, σωστά;
-Ναι. -Εντάξει, τότε.
'Ελα φίλοι τον πατέρα σου. Δεν είναι εύκολο να φεύγει η κόρη.
Ντέιβιντ! Μη!
Σε παρακαλώ!
Ξέρω πως είναι δύσκολο.
Λυπάμαι που πρέπει να γίνει έτσι, αλλά πρέπει.
Δε φταίμε εμείς. Αυτός φταίει.
Προσπάθησα τόσο σκληρό να είμαι καλός...
Να τον κάνω να με αποδεχτεί.
Δε βλέπεις πως θέλει να'σαι το κοριτσάκι του για πάντα;
Δεν το θες αυτό, σωστά;
Μη στεναχωριέσαι. 'Ολες κλαίνε στο γάμο τους.
Ξέρω πως θα'ναι δύσκολο.
Θα το ξεπεράσουμε, μαζί.
Εσύ κι εγώ μόνο. κανείς άλλος, θυμάσαι;
Μπαμπάκα;
Θα ηρεμήσεις μια για πάντα!
Συγχρονισμός και Επιμέλεια CorollaGr1975