Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΣΗΜΑΔΕΜΕΝΟΥ (1954)
Μετάφραση Απόδοση: ktsioulis Αύγουστος (2025)
ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΟ ΚΤΙΡΙΟ ΚΕΤΣΙΚΑΝ - ΑΛΑΣΚΑ
Aλ!
Έι, Αλ!
- Πού είναι ο Αλ; - Ποιος σε κυνηγάει;
Κανείς, απλά θέλω να ...
Έι, Αλ!
Τίνο, έχω να σου πω.
Έτσι μπράβο.
Πόσες φορές πρέπει να σου πω ότι τώρα λέγομαι, Κόρεϊ;
Αλ Κόρεϊ, θυμάσαι;
Συγγνώμη, το ξέχασα.
Να μην επαναληφθεί.
Μόλις έμαθα νέα από τον Ρόμπι στο Σαν Φρανσίσκο.
Ο Βικ αύριο αποφυλακίζεται.
Έρχεσαι, μπαμπά;
Φύγε, Τζόνι. Τα λέμε στο σπίτι.
Τι έχεις εκεί;
Δες, Πεγκ!
Είναι πανέμορφο.
Μόνη μου το 'πιασα.
- Σοβαρά; - Βοήθησε κι ο μπαμπάς λίγο.
Το ανέβασε 'πάνω.
Ψαρεύει καλά, ε;
Εννοείται.
Δεν το πας καλύτερα στο σπίτι να το καθαρίσει η Έλλα;
Ναι.
Τι σε απασχολεί, Αλ.
Τίποτα, γιατί;
Τρία χρόνια τώρα, πρώτη φορά είδα τον Τζόνι να τρέχει έτσι.
Αλλά ούτε κι εσένα με τέτοια μούτρα όπως είσαι τώρα.
Είσαι πολύ έξυπνο κορίτσι.
Όχι έξυπνο, παρατηρητικό.
Τι σου συμβαίνει;
Το ρολόι μόλις γύρισε τρία χρόνια πίσω.
- Αυτό συμβαίνει. - Σίγουρα;
Νοιάζεσαι σαν σύζυγος.
Γιατί δεν έγινες;
Δεν βρήκα τον κατάλληλο άντρα.
Εντάξει;
Ναι.
ΦΥΛΑΚΕΣ ΣΑΝ ΚΟΥΕΝΤΙΝ
Πάμε, Μπάρον.
ΣΑΝ ΦΡΑΝΣΙΣΚΟ
ΕΝΕΧΥΡΟΔΑΝΕΙΣΤΗΡΙΟ ΡΟΥΧΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ & ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΑ
Τι να βάζει ενέχυρο;
Ίσως τίποτα, μπορεί να ψωνίζει.
Πόσο πάει;
55 δολάρια, Βικ. Καλή τιμή.
- Σχεδόν καινούργιο. - 45.
Για να δω ...
Θα σου δώσω ένα κουτί σφαίρες και θήκη ώμου.
- 45. - Δεν ξέρω...
Μπορεί να μπλέξω που σου πουλάω όπλο, Βικ.
Συμφωνείς ή όχι;
Άντε, καλά.
Είναι επειδή μου κάνεις χερικό σήμερα.
Θα μείνεις στην πόλη, Βικ;
Τραβάς κανένα ζόρι;
- Μια κουβέντα είπα. - Να μη λες.
Καλά. Το παίρνω πίσω.
Τον ακολουθούμε;
Όχι. Ξέρω πού θα τον βρω άμα θελήσω.
Πάμε στο ενεχυροδανειστήριο.
Ναι;
Όχι, Πιτ, δεν γύρισε ακόμα.
Θα σε πάρω μόλις έρθει.
Εντάξει, γεια.
Καλώς τον. Ο Πιτ πήρε δυο φορές. Ρώταγε αν θα πας για μπόουλινγκ.
- Κουρασμένος; - Λίγο.
Να σου φτιάξω καφέ.
Όχι, ευχαριστώ, αλλά ένα ποτό θα το 'πινα.
Ανησυχείς;
Κάπως.
Ρεντ, θα το ξεχάσει άμα περάσει λίγος καιρός.
Θα πάρει χρόνο, μα θα το ξεχάσει.
Αποκλείεται αυτός. Όχι, ο Βικ.
Τότε πρέπει να τον συνετίσεις.
Έχασε γυναίκα, παιδί, τρία χρόνια ζωής μέσα σε μια μέρα
και θες να του μιλήσω λογικά; Πας καλά ρε Έμιλι;
- Ρεντ! - Δεν το 'θελα.
Έπρεπε να ξεφορτωθούν τον Βικ.
Τους είχε γίνει τσιμπούρι.
Είχε στριμώξει άγρια τους Μορέλι και Μπούντα
και θ' ακολουθούσαν πιο ηχηρά ονόματα.
Γι' αυτό πήγαν να τον φάνε με βόμβα στ' αμάξι
και μια βαλίτσα με βρόμικο χρήμα.
Ναι.
Ο Βικ στάθηκε τυχερός.
Έφαγε τρία χρόνια για δωροδοκία.
Και η μισή του μούρη παραμορφωμένη.
Δεν ξέρω... Μακάρι να μην τον ξαναδούμε.
Άνοιξε, λοιπόν.
Γεια σου, Έμιλι.
Βικ!
Πολύ χαίρομαι που σε βλέπω.
Γεια σου, Ρεντ.
Γεια σου ρε, Βικ.
Έμιλι, τι στέκεσαι; Βάλε στον Βικ κάτι να πιει.
Δεν άλλαξε καθόλου. Φασαριόζος όπως πάντα.
Έλα, Βικ, κάθισε.
Βικ, χαίρομαι πραγματικά που σε βλέπω.
Δεν θα μείνω πολύ, Ρεντ.
Τι μου λες τώρα. Δεν θα κάτσεις για πολύ;
Θα μείνεις εδώ ώσπου να βρεις κάτι δικό σου.
- Έτσι δεν είναι, Έμιλι; - Όπως τον βολεύει.
Μπορεί να μείνει όσο θέλει. Το ξέρει.
Βρήκες τον Μορέλι;
Ξέχνα τον.
Εσύ θα μπορούσες;
Δεν ξέρω… Ίσως ναι, ίσως όχι.
- Πού είναι το παιδί σου, Ρεντ; - Στο σχολείο.
Το δικό μου δεν πρόλαβε να πάει σχολείο.
Ξέρω, ακούγεται εύκολο να σου λέω «ξέχνα το»...
Αλλά έχω οικογένεια...
...και δεν μπορώ με τίποτα να νιώσω τον πόνο σου.
Σαν μπάτσος όμως ξέρω πως κανείς δεν κερδίζει σε τέτοια παιχνίδια.
Πες ότι βρίσκεις τον Τίνο και παίρνεις εκδίκηση.
Μετά εγώ ή κάποιος από μας θα πρέπει να σε πιάσει.
Δεν βγαίνει τίποτα, Βικ.
Πρέπει να το ξεχάσεις.
Πού είναι ο Μορέλι;
Σου είπα πως δεν ξέρω.
Μη μου λες ψέματα.
Σου είπα ποτέ;
Συγγνώμη, Ρεντ.
- Ορίστε, Βικ. - Ευχαριστώ, Έμιλι.
- Εδώ είναι ο Βικ; - Ναι, εδώ είμαι.
- Γεια σου, Ρεντ. - Γεια σου, Ράιαν.
Ήξερα ότι θα 'σουν εδώ. Τι κάνεις;
Γεια σου, Ράιαν. Τι τρέχει;
Θα φέρεις κάτι να πιώ;
- Ναι, αμέσως. - Λίγο βάλε.
Καταρχάς χαρήκαμε όλοι που βγήκες έξω.
Ευχαριστώ.
Και κυρίως εγώ.
Και πάλι ευχαριστώ.
Έμιλι, είσαι υπέροχη.
- Ρεντ; - Όχι, ευχαριστώ.
Βικ;
Βάλε άλλο ένα, Έμιλι.
Τα παιδιά ανησυχούν για σένα, Βικ.
Ο λόγος;
Επειδή σε συμπαθούν.
Προχώρα.
Αγόρασες όπλο.
Σκέφτεσαι ακόμα τον Μορέλι;
Δε θα ’πρεπε;
Καλή ερώτηση και θα σου απαντήσω.
Όχι, δεν θα ’πρεπε.
Άποψή σου.
Δεν είναι θέμα άποψης, Βικ, είναι ο νόμος.
Στη θέση σου ίσως να ’νιωθα το ίδιο, αλλά δεν είμαι.
Θα σου δώσω μια συμβουλή.
Ξέχνα τον Μορέλι.
Αυτό ήταν;
Αυτό.
Χάρηκα που τα είπαμε.
- Αντίο, Ρεντ. - Γεια σου, Βικ.
- Μπορώ; - Nαι.
Αντίο, Έμιλι.
Βικ.
Δώσε το όπλο.
Ακούμπησα 45 δολάρια.
Τα 'χεις;
Όχι.
Μέχρι να τα βρεις το κρατάω.
Βικ...
Μην μ' αναγκάσεις να στο πάρω με το ζόρι.
Φέρ' το στο τμήμα.
Ναι.
Θα το φέρω.
- Είδες τη Λίλι; - Όχι, δεν πέρασε.
Πιάσε ένα νερό.
Νερό;
Ναι, γιατί, σ' ενοχλεί;
- Γεια σου, Σάινι. - Βικ, χαίρομαι…
Χαίρομαι που σε βλέπω.
- Ένα μπέρμπον. - Αμέσως.
Δεν μιλάς πια στα φιλαράκια, μπάτσε;
- Από πού κι ως πού, φίλος; - Έτοιμο, Βικ.
Τώρα πληρώνεις σαν τους άλλους, ε, μπάτσε;
Συγγνώμη... πρώην μπάτσε.
Πάρε δρόμο σιχαμένε, πριν σε πλακώσω.
Ρόξι, όχι φασαρίες.
Ποιος θέλει φασαρία; Απλά, προσπαθώ να μιλήσω ευγενικά.
- Ο Νικ είναι μέσα; - Ναι, αλλά νομίζω…
Δε νομίζω ότι θα χαρεί να σε δει.
Έχει πολύ ευαίσθητο στομάχι.
Είπα ότι έχει πολύ ευαίσθητο στομάχι.
Σιχαμένε... μη με ξαναγγίξεις.
Δεν ξαναμιλάω έτσι. Αλήθεια λέω.
Στο 'πα ρε φρικιό μη μ' ακουμπάς.
Έτσι με το ξύλο κάνεις φίλους;
- Θέλω να σε δω. - Καλώς, κερνάω ποτό.
Τι θα 'θελες;
- Απαντήσεις και νομίζω τις έχεις. - Μπορεί.
- Σαμ, ένα μπέρμπον. - Μάλιστα.
Μια χαρά φαίνεσαι.
Άσε τα σάπια.
Πού είναι ο Μορέλι;
Πολύ δύσκολη ερώτηση.
- Πού είναι; - Μπορεί να πέθανε.
Όχι, ο Tίνο... αποκλείεται.
Πού είναι;
Ο Τίνο εξαφανίστηκε μόλις σε μπαγλάρωσαν.
- Πήρε το παιδί του και... - Το παιδί του;
Ναι, ένα κοριτσάκι. Λιώνει γι’ αυτό.
Τι τρέχει με το παιδί;
Τίποτα.
- Τι άλλο ξέρεις; - Όπως σου είπα,
την έκανε και κανείς δεν τον ξανάδε.
Πίστεψέ με, φάγαμε τον τόπο.
Εσύ έψαξες;
Αν οι δικοί μου δεν ξέρουν πού είναι... κανείς δεν ξέρει.
Όχι εδώ γύρω, Νικ. Κάποιος πρέπει να ξέρει.
Περίμενε.
Μη χαθείς. Ίσως σου δώσω καμιά δουλειά.
Άκουσε ...
Για ένα λόγο στέκεσαι ακόμα όρθιος.
Τον θέλω πάση θυσία.
Ρόξι!
Έχε τον από κοντά, Ρόξι. Κι αν πάει να φύγει απ’ την πόλη,
καθάρισέ τον.
Μετά χαράς.
Πήγαινε.
Αν βρει τον Τίνο και προλάβει να μιλήσει,
μπορεί να γυρίσει για σένα.
Ορίστε.
Έλα, Βικ, ξέχνα τον Τίνο.
Πεισματάρης.
Όπως όταν σε γνώρισα.
- Πόσα χρόνια πάνε, Βικ; - Ξέχνα το.
Θα 'ναι εφτά με οχτώ χρόνια.
- Πολύ πριν παντρευτείς. - Στο είπα ξέχνα το, Λίλι.
Εντάξει.
Τίποτα δεν είναι όπως παλιά.
Όλα άλλαξαν.
Η πόλη, οι άνθρωποι...
Κι εσύ άλλαξες, Βικ.
Τι τρέχει;
Κι εσύ έχεις ευαίσθητο στομάχι;
Δεν το είπα έτσι, Βικ. Στο 'ρκίζομαι.
Έχω αλλάξει.
Άλλαξα πολύ.
-Όχι, άνθρωποι σαν εσένα δεν αλλάζουν. -Κάνεις λάθος, εντελώς λάθος.
Έχω αλλάξει.
Δεν το βλέπεις;
Το μόνο που άλλαξε σε σένα...
...είναι η παρέα σου.
Τι θες να πεις μ’ αυτό;
Ήταν ο Τίνο Μορέλι. Τώρα ποιος πληρώνει;
Ο Ρόξι Ντέιβις;
Πολύ έξυπνος μας το παίζεις.
- Τι θέλει; - Τίποτα.
Απολύτως τίποτα, Ρόξι.
Ήρθε να πει ένα γεια.
Μια φιλική επίσκεψη, για τα παλιά.
Ψεύτρα!
Ο χρόνος σου τελειώνει, Ρόξι.
Όχι!
Ο δικός σου τελειώνει, μπάτσε.
Θα ψοφήσεις από την πείνα τώρα.
Κανείς δεν παίρνει έναν διεφθαρμένο μπάτσο.
Δεν μπορείς να δουλέψεις για κανέναν.
Τους φέρνεις αναγούλα.
- Λίλι; - Τι θες;
Πού θα βρω τον Μορέλι;
Δεν ξέρω.
Ποιον καλύπτεις; Όχι τον Μορέλι, τον μισείς.
Ποιον;
Κάπως όλοι μπλέξαμε σ’ αυτό το καρουζέλ.
Μάλλον είχες δίκιο.
Ποιον κοροϊδεύω; Δεν άλλαξα.
Κανείς δεν κατεβαίνει από το καρουζέλ αν δεν τον σπρώξουν.
Πάντα ήσουν καλός μαζί μου, Βικ.
Πάντα μου ’δινες μια ευκαιρία.
Πού είναι, Λίλι;
Στον βορρά.
- Πολύ μακριά στον βορρά.. - Πού;
Στην Αλάσκα.
Σ’ ένα μέρος που το λένε Κέτσικαν.
Κέτσικαν.
Ευχαριστώ, Λίλι.
Δεν είσαι ευπρόσδεκτος, Βικ.
Καθόλου ευπρόσδεκτος.
Ο Ρόξι θα με σκοτώσει γι' αυτό.
Γιατί δεν την κάνεις όσο προλαβαίνεις;
Ναι.
Και πού να πάω;
Γιατί;
Ο κόσμος είναι γεμάτος από Ρόξιδες.
Γιατί δε μ’ αφήνεις ήσυχο;
Βικ...
Θέλω να σε κρατήσω μακριά από μπελάδες.
Δε χρειάζεται, φεύγω απ’ την πόλη.
- Πού πας; - Δεν σε αφορά.
- Βικ! - Άκου…
Ήθελα να ’μουν έντιμος μπάτσος, αλλά μου την έφεραν.
Μου την έφεραν για τα καλά.
Τώρα θέλω μόνο ένα πράγμα.
Δεν μπορώ να σ' αφήσω να φύγεις.
Ο Ρόξι Ντέιβις σε μήνυσε για βιαιοπραγία.
Δώσε το όπλο.
Άκου, Ρεντ…
- Έφερα τον Ρόξι Ντέιβις, υπαστυνόμε. - Ευχαριστώ, Τσάρλι.
- Κάτι άλλο; - Όχι, θα σε πάρω.
Κάτσε, Ρόξι.
Πιάσατε τον Μπάρον;
Την κοπάνησε.
Τον αφήσατε να το σκάσει;
Εγώ θα κάνω τις ερωτήσεις.
Και μακάρι να 'τρωγες ξύλο από τον Μπάρον καθημερινώς. Κάτσε κάτω.
Ξέρεις μήπως γιατί έφυγε;
Πού να ξέρω;
Σίγουρα;
Το μόνο που ξέρω είναι ότι με σακάτεψε στο ξύλο.
Ο λόγος;
Ίσως γιατί δεν με πάει.
Δεν έχει κι άδικο.
Δεν ανέχομαι τις προσβολές από κανέναν. Ξέρω τα δικαιώματά μου.
Σωστά.
Δικαιούσαι να μου πεις γιατί σ' έδειρε ο Βικ Μπάρον.
Λέγε, ακούω.
Δεν ξέρω.
Ξέρεις πού είναι ο Τίνο Μορέλι;
Όχι, εσύ;
Μη μου πουλάς εξυπνάδα.
Τυχερός που δεν σε καθάρισε ο Βικ.
Χάσου από 'δω!
- Τι του είπες; - Τίποτα, Ρόξι!
- Τι του είπες; - Ρόξι, σε παρακαλώ!
Ρόξι!
- Θα μιλήσεις; - Ναι, Ρόξι, σε παρακαλώ!
Έψαχνε τον Τίνο.
- Και; - Του είπα πού είναι.
Γουέστερν Γιούνιον.
Θέλω να στείλω ένα τηλεγράφημα στον κο Αλ Κόρεϊ, Κέτσικαν, Αλάσκα.
Ναι, σωστά, Κέτσικαν.
Δεν ξέρω πώς γράφεται. Κέτσικαν, Αλάσκα.
Κύριε Κόρεϊ, έχετε τηλεγράφημα.
Ο χαζός.
Πέρασαν τρία χρόνια και η τρέλα του χειροτέρεψε.
Γιατί δεν τα ξεχνάει.
Εσύ θα μπορούσες;
Δεν το ’κανα, Τζόνι. Ξέρεις ότι δεν το ’κανα.
Εγώ το ξέρω, αλλά ο Βικ Μπάρον όχι.
Τίνο, δεν ήρθαμε για ψάρεμα εδώ.
Πρέπει να τον φας πριν σε φάει αυτός.
Δεν γίνεται, Τζόνι.
Αν μπλέξουμε την αστυνομία, θ' αρχίσουν οι ερωτήσεις.
Όλοι ξέρουν ποιος είμαι. Τι θ' απογίνει η Μαρί;
Όχι, Τζόνι, πρέπει να υπάρχει κι άλλος τρόπος.
Δεν υπάρχει, Τίνο. Με τύπους σαν τον Βικ δεν έχεις επιλογή.
Ή τον ακολουθείς ή τον θάβεις.
- Γεια σου, κούκλα. - Γεια σου, Τζόνι.
- Γεια σου, μπαμπά. - Γεια σου, χαρά μου.
- Κοιμήθηκες; - Ναι.
Δυόμισι ώρες κοιμήθηκε, κε Κόρεϊ.
Ωραία.
Τζόνι, κάνε μια βόλτα. Θέλω να σκεφτώ.
Καλώς.
- Καλύτερα σκέψου γρήγορα. - Πήγαινε.
Πήγαινε κι εσύ, Έλλα.
- Είσαι θυμωμένος με τον Τζόνι; - Τι;
Έλα 'δώ.
Με κανέναν δεν είμαι θυμωμένος.
Έι, Σάινι.
Ορίστε, Λίλι.
Γέμισέ το.
Δεν γίνεται. Το αφεντικό δεν το επιτρέπει.
Η Αλάσκα είναι απέραντη, Ρόξι. Η Λίλι πρέπει να τη δει.
Ίσως και να μείνει εκεί.
- Τι εννοείς; - Είναι ένας μπελάς.
- Ένα ουίσκι, Σάινι. - Καληνύχτα, Τσακ.
Αγάπη μου, πάω σπίτι.
Το παράκανα με το ποτό.
- Ρόξι! - Σου φάνηκε ωραίο;
Έκανες ήδη δύο λάθη, Ρόξι. Μην κάνεις και τρίτο.
Άκου, Νικ…
Πρώτα σκότωσες τη γυναίκα και το παιδί του Βικ.
Εσύ μου το ζήτησες.
Σου είπα να ξεπαστρέψεις τον Βικ, όχι την οικογένειά του.
- Ήταν ατύχημα. - Αυτό σου λέω κι εγώ.
Μετά τον άφησες να την κοπανήσει...
Και ειδοποίησες τον Τίνο πως έρχεται.
Έχεις μια τελευταία ευκαιρία, Ρόξι.
Τα εισιτήρια γράφουν Κέτσικαν, Αλάσκα.
Το αεροπλάνο φεύγει σε δυο ώρες.
Εντάξει.
Τι κάνω όταν φτάσω εκεί;
Καθαρίζεις τον Μορέλι.
Τι;
Αν τα τινάξει ο Τίνο...
- Ποιον θα κατηγορήσουν; - Τον Βικ, εννοείται.
Σωστά.
Άρα, με δύο εισιτήρια ξεμπερδεύουμε με Τίνο, Βικ και Λίλι.
- Έτσι δεν είναι; - Ναι...
Ναι, Νικ. Έτσι είναι.
Θ' αλλάξουμε αεροσκάφος στο Σιάτλ.
ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΣΙΑΤΛ
- Το Κέτσικαν είναι εκεί κάτω; - Ναι, αυτό είναι.
- Ταξί, κύριε; - Ναι.
Δεν το περίμενα.
- Να πάρω τηλέφωνο, Μπομπ; - Ελεύθερα, Τζόνι.
Ναι;
Το άτομο μόλις έφτασε.
Το σκέφτηκες καθόλου;
- Πού είναι τώρα; - Στο ξενοδοχείο, μάλλον.
- Τι κάνω. - Τον παρακολουθείς.
Μην κάνεις τίποτα αν δεν σου πω.
- Κατάλαβες; - Ναι.
Έχει πολύ σολομό φέτος. Θα γεμίσουν οι τσέπες τους χρήμα
και τα ωφεληθούμε όλοι. Άκου τι σου λέω.
- Τι θα πάρετε, κύριε; - Ένα μπέρμπον σκέτο.
Φιλάκι το μωρό μου;
Χάσου από 'δώ. Σε κοριτσάκι απευθύνεσαι;
Κάτσε να μαζέψω αυτή τη λίμνη από μπροστά σου.
Δεν αντέχω με τίποτα τους άτσαλους πότες.
Και τώρα έφτασε το μπέρμπον.
Θα τον συνηθίσεις.
Ορίστε, κύριε.
Με λένε Ράστι.
- Θα μείνετε για πολύ; - Εξαρτάται.
- Ήρθατε για δουλειά; - Ναι.
Μην τον παρεξηγείς, έτσι είναι ο Ράστι.
Να κεράσω ένα;
Γιατί;
Ίσως μου κέντρισες το ενδιαφέρον. Άσε να σε κεράσω.
Όχι, ευχαριστώ.
Γιατί όχι;
Δεν θέλω να φανώ αγενής. Μην επιμένεις.
Θέλω να κάνω μερικές ερωτήσεις.
Ακούω.
Ψάχνω έναν φίλο που λέγεται Μορέλι.
- Τίνο Μορέλι, τον ξέρετε; - Μορέλι;
Δυστυχώς όχι. Δεν ξέρω κανέναν Μορέλι εδώ. Εσύ, Πεγκ;
- Εγώ γιατί μπλέχτηκα πάλι; - Λοιπόν;
- Είπες, Τίνο; - Ναι.
Πώς είναι;
Ψηλός, γκρίζα μαλλιά, 45 με 50.
Έχει πολλούς πενηντάρηδες τέτοιους, ε Πεγκ;
Ναι, πολλούς.
Έχει παιδί. Κοριτσάκι, γύρω στα έξι.
Αυτό μου θυμίζει κάποιον…
Λοιπόν;
Άστο… το μυαλό μου πήγε αλλού.
Καλώς.
Αν τον τρακάρετε...
πείτε του πως τον ψάχνει ο Βικ Μπάρον.
Βικ Μπάρον…
Ενδιαφέρουσα προσωπικότητα.
Μου φάνηκε πως έψαχνε τον κύριο Κόρεϊ.
Ναι.
Ράστι, έχει κάτι το γοητευτικό πάνω του.
Όπως ο κροταλίας.
Κατάλαβα τι εννοείς.
Ποιο δωμάτιο έχει ο φίλος μου ο Μπάρον;
Το 17. Να τον ειδοποιήσω;
Όχι, θέλω να του κάνω έκπληξη. Δεν με περιμένει τόσο νωρίς.
- Καλά; - Ναι, Τζόνι, πήγαινε.
Περάστε.
Χάρηκα που ήρθες να με δεις.
Άσε με ρε γαμώτο! Πρέπει να μ’ ακούσεις.
Πες στον Τίνο πως θα πάθει τα ίδια, αλλά χωρίς να σταματήσω.
Δεν σε παγίδεψε αυτός.
Με έστειλε να σου πω ότι δεν θέλει μπελάδες.
Πρέπει να το πιστέψεις.
Σε πιστεύω.
Μπορούσα να σε καρφώσω όσο πετούσες ακόμα.
Αλλά θα μπλεκόταν οι μπάτσοι κάτι που δεν το θες.
Ο Τίνο είναι καθαρός και διατίθεται να σε αποζημιώσει για κάτι που δεν έκανε.
Σκέψου το.
Το σκέφτομαι εδώ και τρία χρόνια.
Είναι η σειρά του Τίνο να σκεφτεί.
Πες του πως θα μείνω για λίγο.
Κι όταν φύγω…
Θα 'ναι νεκρός.
Καλώς.
Αλλά πρόσεχε, Βικ.
Πρόσεχε.
Ο Τίνο σου έδωσε μια ευκαιρία. Μη το ξεχνάς.
Ποτέ δεν ξεχνώ.
Πάλι εδώ ο "γοητευτικός" σου φίλος.
Ευτυχώς που δεν ψάχνει εμένα.
Σαν να διψάει...
Αν θες τη γνώμη μου, μακριά απ’ αυτόν.
Δεν στη ζήτησα.
Ράστι, έχεις σκοπό να σερβίρεις;
- Έχεις σκοπό να 'σαι ευγενική; - Χίλια συγγνώμη.
Τι σκέφτεσαι;
Θα σε τρόμαζα.
Δεν τρομάζω εύκολα.
Ούτε απογοητεύεσαι εύκολα, ε;
Όχι.
Εδώ μένεις;
Βασικά είμαι η ιδιοκτήτρια.
Να σου φέρω κάτι;
Ένα μπέρμπον, αν έχεις χρόνο.
Νομίζω πως έχω.
Ένα σκέτο μπέρμπον, Ράστι.
- Εδώ πάνω. - Γεια σου, Πέγκι!
Γεια σου, γλυκούλα.
Ο μπαμπάς είπε να 'ρθω μαζί σου βόλτα με τη βάρκα, αν πας.
Θα πάω χρυσό μου, αλλά...
Θα μου 'κανες μεγάλη χάρη. Έχω μια σοβαρή δουλειά.
Αυτή η “σοβαρή δουλειά” έχει να κάνει με κάποιον Βικ Μπάρον;
Αν ναι, σε περιμένει εκεί πέρα.
Περάσαν χρόνια.
Πώς είσαι, Βικ;
Με βλέπεις.
Θέλω να σου μιλήσω.
Ναι.
Φαντάζομαι έχεις πολλά να πεις.
Μην κάνεις καμιά τρέλα, Βικ.
Δεν βιάζομαι.
- Μπαμπά... - Η κόρη σου;
Ναι.
Είναι ωραίο να ’χεις παιδί.
Μια παρηγοριά.
Τι εννοείς μ' αυτό;
Τίποτα. Μια παρηγοριά.
Μαρί... άντε τώρα στο αυτοκίνητο.
Μα είπες πως σήμερα θα 'μενα με την Πεγκ.
Άλλη φορά. Σήμερα σε θέλω μαζί μου.
Πήγαινε.
- Θα 'ρθετε μαζί μας; - Όχι.
- Θα τα ξαναπούμε. - Μαρί, πήγαινε στ' αμάξι.
Καλά, μπαμπά.
Γεια σας.
- Πονάει το πρόσωπό σας; - Καμιά φορά.
Μαρί...
Λυπάμαι. Να 'ρθετε να μας δείτε.
Ναι.
Σύντομα.
Πάμε, μικρή μου.
Πώς νιώθεις, Τίνο;
Δεν σου ανακατεύει το στομάχι;
Σαν να σου ξεριζώνουν τα σωθικά;
Θολώνει το μυαλό σου;
Σε κάνει να θες να σκοτώσεις;
- Μέσα σε 24 ώρες θα ’σαι νεκρός. - Όχι.
Κανείς δε θα μ' αγγίξει.
Όχι, πριν φτάσω σε σένα.
Το ξέρεις, ε;
Θα σε πιάσει κρύος ιδρώτας.
Θα στάζεις αίμα.
Κι ύστερα θα σου φυτέψω μια σφαίρα ανάμεσα στα μάτια.
Δεν πας καλά. Σήκω φύγε πριν γίνει το κακό.
Το κακό έγινε ήδη.
Τρία χρόνια πριν.
Έντι, πιάσε ένα ποτήρι.
Εσύ... δεν είσαι καλά.
Αυτό μου λένε.
Χτες δεν μ' άφησες να κεράσω.
Θα προσπαθήσω και σήμερα.
- Αυτή τη φορά θα δεχτώ. - Ορίστε.
Ευχαριστώ.
Πιες κι αυτό.
Πόσο καιρό βασανίζεσαι έτσι;
- Να βάλω; - Γι' αυτό το 'φερα.
Έχω δει άντρες να διαλύονται.
Δεν απέχεις πολύ.
Κόψε ταχύτητα.
Ευχαριστώ... για τα ποτά και τις συμβουλές.
Θα κάνεις μια χάρη στον εαυτό σου;
Δεν το συνηθίζω.
Άκουσέ με λίγο.
Το απόγευμα θ' ανοιχτώ με το σκάφος.
Έλα μαζί μου. Να ξεθυμάνεις.
Όχι, ευχαριστώ.
Σκέψου λογικά.
Κάτι μέσα σου βράζει, και είναι έτοιμο να εκραγεί.
Αν συμβεί αυτό, δε θα ωφελήσει κανέναν, πόσο μάλλον εσένα.
Σκέψου το. Αλλάζω και φεύγω σε λίγο.
Ήσουν κουρασμένος. Κοιμήθηκες πάνω από μια ώρα.
- Μια ώρα; - Ναι.
Στο είπα ότι μια βόλτα θα σου 'κανε καλό.
Δεν πρέπει να κοιμάσαι πολύ τελευταία.
Δεν είναι όμορφα εδώ;
Απέραντα, παντοδύναμα, παρθένα.
Κρίμα που υπάρχουν άνθρωποι να το ρυπαίνουν.
Δεν ξέρω... Δεν είμαστε όλοι τέτοιοι.
- Θα μάθεις. - Ευχαριστώ για την αισιοδοξία.
Τι έχεις με τον κύριο Κόρεϊ;
Ποιος είναι αυτός;
Όπως θες, με τον Τίνο Μορέλι.
Δεν τον ξέρω.
Συγγνώμη. Τέλος οι ερωτήσεις.
Έλα να σου δείξω κάτι.
- Ήσυχα, ε; - Ναι.
- Τι είναι; - Παλιός ιερός χώρος των Ινδιάνων.
- Εντυπωσιακό μέρος. - Σου αρέσει;
Ναι.
Είναι το αγαπημένο μου.
Έρχεσαι συχνά;
Ναι, μιλάω με τους φίλους μου.
Καμιά φορά βοηθάνε.
Μου λένε πολλά πράγματα.
Δηλαδή;
Ότι τα προβλήματά μας είναι μικρά κι ασήμαντα.
Πως είναι ανόητο να χάνεις τον καιρό σου με φόβους, αγωνίες
και μίσος.
Μου λένε πως οι άνθρωποι είναι καλοί και τρυφεροί.
Λένε ψέματα.
Δεν νομίζω.
Μου μιλάνε για πίστη.
Για τον πλούτο της ανθρώπινης ψυχής.
Έχεις καλή ακοή.
Για αιώνες ζούσαν εδώ άνθρωποι.
Αγαπούσαν, πολεμούσαν ...
Και ήταν ευγνώμονες για ό,τι είχαν.
Η ζωή τους αντάμειβε.
Ναι, με κρύο, βροχή και χιόνι.
Είχαν θάλασσα γεμάτη ψάρια, δάση με θηράματα,
ξυλεία να χτίσουν σπίτια, να ζεσταθούν,
οικογένειες να τους αγαπούν, ήταν ευτυχισμένοι.
- Δεν έχει λογική; - Ναι.
Έχει.
Τι είναι αυτό το μίσος στα μάτια σου, Βικ;
- Τι σε πλήγωσε; - Ποιος στο είπε αυτό;
Τα μάτια σου, οι κινήσεις σου, σε προδίδουν.
- Γιατί ήρθες εδώ; - Χρειάζεται λόγος;
Οι περισσότεροι έχουν.
Ο Κόρεϊ για παράδειγμα.
Κάπου διάβασα για κάποιον, Τίνο Μορέλι.
Μαφιόζος, μεγάλο κεφάλι. Τα λέω καλά;
- Διαβάζεις τον κατάλληλο Τύπο. - Έτσι φαντάζομαι.
Ίσως ο Κόρεϊ θέλει να ξεχάσει τον Τίνο.
Να προσπαθεί ν' αλλάξει ζωή.
Ίσως.
Τι λόγο έχεις;
Είδα ότι τον μισείς.
Μια χαρά είδες.
Γνωρίζω τον Κόρεϊ τρία χρόνια.
Είναι σωστός πολίτης και καλός πατέρας.
Γιατί δεν τα παρατάς;
Γιατί, Βικ;
Ρώτα τα φιλαράκια σου.
Πες μου εσύ.
Καλά.
Να, ποιος είναι ο Κόρεϊ πραγματικά.
0 σωστός πολίτης και καλός πατέρας.
Ήταν το αφεντικό.
Μια λέξη του και κάποιος πέθαινε.
Σε έναν έρημο δρόμο, κάπου στην ακτή ή στην χωματερή.
Πούλαγε νοθευμένο ουίσκι σε κάθε καταγώγι της χώρας.
Το έσπρωχνε σε παιδιά καταστρέφοντας κάθε ελπίδα για ζωή.
Ωραίος τύπος, ε;
Δεν θα το 'λεγα.
Ποιος είσαι όμως, Βικ; Ο Θεός;
Τι σου 'κανε και τον μισείς τόσο;
Σκότωσε την οικογένειά μου.
Υπάρχουν άλλες ερωτήσεις;
Όχι.
Καμία ερώτηση.
Έχεις όμως τη ζωή μπροστά σου.
Ζήσε όσο προλαβαίνεις.
Εκεί πάνω θα 'χεις την αιωνιότητα.
Έχω κάτι που δεν μ' αφήνει να ξεχάσω.
Δεν το βλέπεις;
Μάλλον δεν το πρόσεξα.
- Δώσ' το μου, Τσάρλι. - Γεια σου, Τζούντι.
Γεια σου, Πέγκι.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΚΕΤΣΙΚΑΝ
- Γεια σου, Μάικ. - Γεια σου, ΠέγκΙ.
Ωραίο δεν είναι;
Ναι, πανέμορφο.
Είναι το μεγαλύτερο γούλβεριν που έχω δει.
Τι τρέχει;
"Ρανγκλ προς Κέτσικαν."
- Με συγχωρείς. - "Ρανγκλ προς Κέτσικαν."
"Μάικ, πότε επιστρέφει το αεροπλάνο;"
Άκου, Μαξίν ...
Ο Μπομπ και ο Νταγκ θα μείνουν εδώ απόψε, καλά;
"Εντάξει."
Με την ευκαιρία, κρατάω αυτούς τους δύο από το Πίτεσμπεργκ γι' ανάκριση.
- "Ελήφθη, τέλος." - Όβερ.
Τι έχεις στο μυαλό;
- Μάλλον φόνο. - Με ποιον τα 'χεις;
Ξέρεις κάποιον Τίνο Μορέλι;
Τον αρχιμαφιόζο που δρούσε στο Σαν Φρανσίσκο;
- Αυτόν. - Χρόνια έχω να τον ακούσω.
- Τι τρέχει μ’ αυτόν; - Είναι εδώ, στο Κέτσικαν.
Ενδιαφέρον.
Μάικ… ο Τίνο Μορέλι είναι ο Αλ Κόρεϊ.
Ο Αλ Κόρεϊ;
- Άλλο ένα, Αλ; - Τι;
- Aλ! - Ναι, ευχαριστώ, Τζόνι.
Τι ώρα είναι;
Πάει δέκα παρά τέταρτο.
Δέκα παρά τέταρτο…
Δεν συνηθίζονται αυτές οι ατέλειωτες μέρες το καλοκαίρι.
Ούτε και οι νύχτες του χειμώνα.
Ναι, ατέλειωτες κι αυτές.
Στο τέλος όμως όλα τα συνηθίζεις.
Σχεδόν όλα.
Όσο γερνάς, τόσο πιο παράξενα γίνονται τα πράγματα.
Ισχύει.
Κάναμε τόσα και τη σκαπουλάραμε
και τώρα που 'μαστε καθαροί μας κυνηγάνε.
Πώς το εξηγείς αυτό;
Δεν εξηγείται, Τζόνι.
Σχεδόν αρχίζω και λυπάμαι τον Βικ.
Ναι.
Σχεδόν.
Θα κάνω μια βόλτα να ρίξω μια ματιά.
- Καλά; - Τράβα.
- Τζόνι! - Έι...
Τι κάνεις ξύπνια τέτοια ώρα;
- Θες να παίξουμε τουβλάκια; - Όχι τώρα.
- Ίσως αργότερα. - Καλά.
Να, το κοριτσάκι μου.
- Μπαμπά... - Ναι;
Πεινάω.
- Ξέρεις κάτι; - Τι;
Κι εγώ.
Είναι αργά… αλλά αν πας γρήγορα για ύπνο,
- θα σου ετοιμάσω κάτι. Καλά; - Εντάξει!
Είδες την μπάλα μου;
Όχι, κάπου εδώ θα 'ναι.
- Θα δω έξω. - Εντάξει.
Γεια σου.
Γεια.
Τι κάνεις;
Θες να παίξουμε;
Έχω ξεχάσει πώς παίζουν.
- Περίεργο μου ακούγεται. - Ναι.
Δεν έχεις κοριτσάκι να παίζεις;
Όχι, πια.
Μεγάλωσε;
Πέθανε.
- Πολύ κρίμα. - Ναι.
Πολύ κρίμα.
Λυπάμαι που πέθανε.
Πάρε.
- Τι είναι; - Ένα δώρο.
Για τον μπαμπά σου.
- Θα ξανάρθεις να με δεις; - Ναι.
Θα ξανάρθω.
Και ο πρώτος γόης!
Για ένα πράγμα σε παραδέχομαι, Ρόξι. Πάντα θες να πουλάς μούρη.
Να είσαι στη πούδρα.
Βούλωστο.
Μην ξεχνάς τι σου είπα: Κάτσε 'δώ και μακριά απ' τα μπουκάλια.
Πάντα είμαι κλεισμένη σε τέσσερις τοίχους.
Χάζεψε απ’ το παράθυρο και μέθα απ’ το τοπίο.
Αλλά μην πιείς τίποτα άλλο.
Πού πας;
Κοίτα να συνηθίσεις αυτό το μέρος, Λίλι.
Μπορεί να μείνεις πολύ καιρό.
Πάρα πολύ καιρό.
Είναι εντελώς σαλεμένος!
Ηρέμησε. Θα το τακτοποιήσω.
- Μπορώ να καθαρίσω μόνος μου. - Είσαι θεότρελος.
Σκέψου το παιδί.
Εγώ δεν έχω κανέναν.
Φτάσαμε τόσο ψηλά!
Γιατί, Τζόνι;
Γιατί;
Για άτομα σαν εμάς δεν υπάρχουν απαντήσεις.
Για μας απλά δεν υπάρχουν.
Αν μου συμβεί τίποτα, στείλε τη Μαρί στην Πέγκι.
Τίνο, άσ' το σε μένα.
- Γεια σου, Τίνο. - Ρόξι!
Εγώ είμαι.
Τι γυρεύεις εδώ;
Οδήγα και μη μιλάς.
Θα το πάρω εγώ.
Ευχαριστώ.
Κόψε ταχύτητα και οδήγα.
Γιατί, Ρόξι;
Τουρίστας είμαι. Θέλω να δω το μέρος.
Πανέμορφο, ε;
Ρόξι ...
Μην μιλάς, όχι ακόμα.
Θέλω να χαλαρώσω για λίγο.
Θες τσιγάρο, Τίνο;
Σαν κι εμένα. Μακριά από κακές συνήθειες.
Μόνο για τη Λίλι νοιάζομαι.
Ρόξι, είσαι τρελός. Ακόμα δεν ξεκόλλησες από την πρέζα.
Όχι, Τίνο.
Είμαι έξυπνος.
Όσο πιο έξυπνος γίνεται.
Όπως λέει και η Λίλι: «Μόνο τα καλύτερα για τον Ρόξι».
Ο Ρόξι ταξιδεύει πρώτη θέση.
Λυπάμαι, Τίνο, αλλά εσύ...
...δεν είσαι πια πρώτη θέση.
Θα σου ...
Να ένας ωραίος δρόμος. Στρίψε εκεί.
Σταμάτα δεξιά, Τίνο.
Πανέμορφα.
Ναι... πραγματική ομορφιά.
Γιατί το κάνεις αυτό, Ρόξι;
Διαταγές του Νικ.
Κρίμα... πάντα σε συμπαθούσα, Τίνο.
Ρόξι, δώσ' μου μια ευκαιρία!
Ο Βικ θα κάνει κακό στο παιδί. Νομίζει πως σκότωσα το δικό του.
- Θα κάνει κακό στο παιδί; - Πρέπει να μου δώσεις μια ευκαιρία.
Όχι, με βολεύει έτσι όπως είναι.
Γιατί, Τίνο ...
Εγώ σκότωσα το παιδί του Βικ.
Ορίστε, δεσποινίς;
Ψάχνω τον Βικ Μπάρον. Τον ξέρεις;
Ναι, αλλά δεν τον έχω δει.
- Συχνάζει εδώ; - Ναι, έρχεται.
Θα περιμένω. Φέρε ένα "κατσαβίδι" (βότκα-πορτοκάλι).
Λασκάρισε καμιά βίδα;
Πολύ αστείο. Στο μυαλό σου, εξυπνάκια.
- Ράστι με λένε. - Και το χιούμορ σου ξεπερασμένο.
- Τι πράγμα; - Πιάσε ένα ουίσκι.
Σε ποτήρι.
Τρέχει τίποτα, κύριος;
Ξέρεις... ο κόσμος είναι αστείος.
Πολύ αστείος κόσμος, εξυπνάκια.
- Ράστι. - Καλά, Ράστι αφού το θες.
Πού βρίσκεις το αστείο;
Στους ανθρώπους.
Οι άνθρωποι είναι το αστείο.
Και ξέρεις κάτι;
- Εγώ είμαι η πιο αστεία απ’ όλους. - Και ποιος γελάει;
Ναι... ποιος γελάει;
Πέρασα τη ζωή μου να μιλάω σε μπάρμαν.
Ξεστομίζοντας όλο ανοησίες.
Καλύτερα να πας σπίτι, δεσποινίς.
Απόψε όμως έχω κάτι να πω.
Θα ξεπεράσω τον εαυτό μου.
Θα τα τινάξω όλα στον αέρα, Ράστι.
Τέρμα τα ψέματα, τέρμα οι κοροϊδίες.
Δε φοβάμαι πια.
Θα πω στον Βικ αυτό που έπρεπε να του πω από καιρό.
Πρέπει να πω στον Βικ για τον Ρόξι.
- Μικρός ο κόσμος. - Γεια σου, Βικ.
- Σε εξέπληξα; - Πήξαμε από εκπλήξεις.
Έχω κάτι σπουδαίο για σένα, Κάτι πολύ σημαντικό.
Θα καταλάβεις πως άλλαξα κάπως.
Ο Ρόξι είναι εδώ για σένα, Βικ.
- Ο Ρόξι ... - Να κεράσω κάτι;
Βικ, είναι ο Μάικ Γουόλτερς. Θέλει να σου μιλήσει.
Θα ’πρεπε να ξεχωρίζω τους μπάτσους.
Θα ξέρεις ότι είναι παράνομο να οπλοφορείς χωρίς άδεια.
Και λοιπόν;
Η Πεγκ ξαφνιάστηκε μαθαίνοντας ότι ο Τίνο Μορέλι ήταν μαζί μας.
Δεν ήξερα πού να αποταθώ. Έπρεπε να κάνω κάτι.
Πήρα τηλέφωνο στην πόλη σου.
Κουβέντιασα ωραία μ' έναν παλιό σου φίλο, τον Πολ Ράιαν.
Σε σκέφτεται πολύ, Βικ.
Δώσε το όπλο.
- Πάρ' το, τότε. - Άσε τα παιχνίδια.
Βικ, στάσου!
Περίμενε, έχω να σου πω κάτι.
Είσαι καλά;
Καλά είμαι.
Πρέπει να μαζέψω μερικούς οπλισμένους.
- Είναι τρελός. - Όχι όπλα, Μάικ, σε παρακαλώ.
Με δουλεύεις;
Ράστι, το τηλέφωνο.
Κέντρο, πάρε το 4321.
Λυπάμαι, το τηλέφωνο μιλάει.
Φτάνει, αρκετά παίξαμε.
Πέσε για ύπνο τώρα. Άντε να σε δω.
Για μια στιγμή.
Πρέπει να τα βγάλουμε. Μ' αυτά θα κοιμηθείς;
Ωραία. Τώρα κοιμήσου σαν καλό κορίτσι.
- Θέλω ένα φιλάκι. - Ορίστε.
Έλα τώρα, φτάνουν τα παιχνίδια.
Πέσε για ύπνο και καληνύχτα.
Μην κλείσεις την πόρτα.
Θα 'μαι εδώ στο σαλόνι.
Κοιμήσου τώρα σαν καλό κορίτσι.
Ναι;
Τζόνι, άκου. Πες στον Τίνο να προσέχει.
Ο Βικ χτύπησε τον Μάικ κι έρχεται προς τα 'κεί.
Ο Τίνο λείπει. Βγήκε να ψάξει τον Βικ.
Ήθελα να τον ακολουθήσω, αλλά επέμενε να πάει μόνος.
Δεν ...
Τζόνι;
- Τζόνι; - Έγινε κάτι;
Δεν ξέρω.
- Πες τον Μάικ ότι πάω στον Τίνο. - Εντάξει.
Τι κάνεις, Τζόνι;
Πού είναι ο Τίνο;
Εσύ θα μου πεις.
- Γεια. - Γεια σου, μικρούλα.
Ήρθες να με δεις;
- Στο υποσχέθηκα. - Ναι, το υποσχέθηκες.
Πού είναι ο μπαμπάς;
Θα σε πάω σ’ αυτόν.
- Είναι στη βάρκα; - Ναι.
Καλά. Ο Τζόνι πού είναι;
Κοιμήθηκε.
Κοιμήθηκε, ε;
Τότε εσύ θα με βοηθήσεις.
Έλα.
- Ευχαριστώ. - Έτοιμη;
Ναι.
Αμάν.... θα το ξεχνούσα. Πρέπει να πάρω τη Σούζι.
- Τη Σούζι; - Την κούκλα μου, εννοείται.
Έσπασε.
Έτοιμη.
Ευχαριστώ.
Δεν έχω βγει τόσο αργά.
Φοβάσαι;
Όχι, αφού θα ’σαι εσύ και η Σούζι μαζί μου.
Ναι.
Σε συμπαθώ.
Έχω κάτι για σένα.
Τι;
Ο μπαμπάς μου το ανταποδίδει. Δεν θα το κάνεις;
Ναι.
Θα στο ανταποδώσω.
Σ’ έκανα να στεναχωρηθείς;
Όχι, δεν μ’ έκανες.
Δεν φαίνεσαι όμως χαρούμενος.
Όχι, πολύ.
Μακάρι να γιάτρευα το πρόσωπό σου, όπως εσύ τη Σούζι.
Νόμιζα πως θα πηγαίναμε τον μπαμπά.
Έκανα λάθος, γλυκιά μου.
Θα ξανάρθεις;
Όχι.
Καληνύχτα.
- Μα ... - Πέσε για ύπνο.
Κοιμήσου.
Είσαι στην τσίτα, Λίλι. Τι τρέχει;
Τίποτα.
Τι γίνεται με σένα;
Σου είπα να μη το βάλεις στο στόμα.
Αλήθεια;
Ναι... μάλλον μου το ’πες.
- Βαρέθηκα να σου μιλάω. - Σωστά.
Σύντομα δεν θα μιλάς σε κανέναν πια.
Τι εννοείς;
Έχω να σου μεταφέρω ένα μήνυμα.
Κάποιος είπε ότι ο χρόνος σου τελείωσε. Αυτό είπε.
- Ποιος το 'πε αυτό; - Μη ...
- Ποιος το είπε; - Ο Βικ Μπάρον.
Τι λέει, τα 'κανες πάνω σου;
Εσύ τρέμεις κι εγώ γελάω.
Κανείς δεν γελάει μαζί μου, Λίλι. Κανείς!
Ο Τίνο είναι νεκρός.
Κι εσύ, Ρόξι.
Απλά δεν το ’χεις καταλάβει ακόμα.
Όχι, Λίλι.
Εσύ είσαι.
Τέλεια κανονισμένο.
Θα βρουν τον Τίνο, θα βρουν κι εσένα.
Όλοι οι μπάτσοι θα νομίζουν πως το ’κανε ο Βικ.
Ρόξι...
Όχι, Ρόξι...
Είναι καλά. Κοιμάται.
Θα πρέπει να τρελάθηκα.
Χρόνια είχα να κρατήσω παιδί στην αγκαλιά μου.
- Φρόντισέ τον. - Τζόνι!
Πού είναι ο Τίνο;
Δεν ξέρω.
Όλα τελείωσαν, έτσι, Βικ;
Ίσως.
Δεν ξέρω.
Ίσως να μην το μάθω ποτέ.
Πού θα πας;
Εκεί που ανήκω.
Ίσως να μην ανήκω πουθενά.
Μείνε εδώ, Βικ.
Θα πάρει καιρό, αλλά θα το ξεχάσεις.
Όχι, αυτό δεν ξεχνιέται.
Κάποια μέρα θα τον σκοτώσω.
- Βικ... - Ναι, καλή μου.
Ο Ρόξι σκότωσε τον Τίνο...
Πυροβόλησε κι εμένα.
Σου την είχαν στημένη, Βικ.
Ήσουν το θύμα.
Σε παγίδεψε.
Αυτός έβαλε τη βόμβα στο αμάξι σου.
Καθάρισέ τον, Βικ.
Καθάρισέ τον.
- Λίλι, πού είσαι; - Στο...
...ξενοδοχείο.
Θα στείλω γιατρό αμέσως.
Όχι... πολύ αργά.
Εκδικήσου τον Ρόξι.
Έ... Έχω ένα γράμμα για σένα.
Λίλι;
Ο Τίνο είναι νεκρός, Πεγκ.
Ο Ρόξι.
Ο Ρόξι ...
- Έχεις αμάξι; - Ναι.
Ήρθα για ψάρεμα και τον βρήκα.
Είναι ο Μορέλι.
Κάλεσε τον ιατροδικαστή, πάω να βρω τον Μπάρον.
Δεν μπορεί να φύγει πριν την πτήση των εννέα.
Θα τον τσακώσω.
Μπορεί να φύγει χωρίς υδροπλάνο;
Με καράβι, αλλά δεν έδεσε κανένα.
Άρα με υδροπλάνο.
Άσε τον Μάικ να το χειριστεί.
Πάμε στο υδροπλάνο.
- Έι! - Μάλιστα, κύριε;
- Τι ώρα είναι η επόμενη πτήση; - Στις εννιά.
Είναι ήδη εννιά. Τι γίνεται;
Συγγνώμη, έχει μια μικρή καθυστέρηση.
Μπούρδες.
Είπα συγγνώμη, κύριε.
Κόφτο.
- Το αεροπλάνο; - Τώρα έρχεται.
- Φεύγει σε πέντε λεπτά. - Ωραία.
Βικ ...
- Πού βγάζει αυτός ο δρόμος; - Στο φράγμα κι εκεί τελειώνει.
Βικ, περίμενε.
Μάικ, πηγαίνουν στο φράγμα.
Ο Τίνο είναι νεκρός, αλλά δεν το 'κανε ο Βικ.
Το ξέρω. Και μια κοπέλα το ίδιο, η Λίλι Άρνολντ.
Άφησε ένα γράμμα.
Ο Βικ είναι καθαρός. Μην ανησυχείς.
Να μην ανησυχώ;
Δεν θέλει πολύ για να πεθάνει.
Ρόξι ...
Περίμενε λίγο, Βικ. Κάνεις λάθος.
Ο Νικ με έβαλε. Δική του ιδέα ήταν.
Πήγαινέ με στο Σαν Φρανσίσκο.
Θα του τα πω όλα. Ό,τι έκανα, ό,τι έγινε.
Θα δεις, Βικ.
Θα δεις.
Ήρθα να πω αντίο και να σου ευχηθώ καλή τύχη.
Ευχαριστώ, Mάικ.
Αντίο λοιπόν.
Θα ξανάρθεις;
- Το θες; - Ναι.
Αντίο, μικρούλα.
Αντίο, Βικ.
Και καλή τύχη.
Αντίο, Πεγκ.
Βικ, στάσου!
Να προσέχεις.
Λες να γυρίσει;
Έτσι νομίζω.
Μετάφραση Απόδοση: ktsioulis Αύγουστος (2025)