OCR-ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ VaVooM
Ξέρω ότι δεν είμαι ένα συνηθισμένο 10χρονο αγόρι.
Θέλω να πω... κάνω συνηθισμένα πράγματα.
Τρώω παγωτό, κάνω ποδήλατο. Είμαι πολύ καλός στα αθλήματα.
Δηλαδή, στο Xbox μου.
Μ' αρέσει το Minecraft, οι επιστήμες, να ντύνομαι στο Χάλοουιν.
Μ' αρέσει να μονομαχώ με φωτόσπαθα με τον μπαμπά μου...
να βλέπω μαζί του τον "Πόλεμο των Άστρων".
Και να τρελαίνω τη μεγάλη αδερφή μου.
Ονειρεύομαι να είμαι στο διάστημα, όπως κάθε συνηθισμένο παιδί.
Μόνο που δεν μοιάζω συνηθισμένος όταν κάνω αυτά τα πράγματα.
Ούτε καν η γέννησή μου δεν ήταν συνηθισμένη.
Ήταν... ξεκαρδιστική.
Τώρα, θα ρωτήσετε, πώς γίνεται να είναι ξεκαρδιστική μια γέννηση;
Ένας πολύ νεαρός γιατρός βοηθάει.
- Είναι η πρώτη μου μέρα. - Νέιτ!
Και μία τεράστια βιντεοκάμερα βοηθάει την κατάσταση.
Αλλά για να είναι αστείο, χρειάζεσαι αυτό που έχουν όλα τα ανέκδοτα.
Μία ξεκαρδιστική ατάκα.
Έρχεται!
- Πού πάει το μωρό; Τρέχα! - Πηγαίνετε, κύριε.
Έχω κάνει 27 εγχειρήσεις από τότε.
Μ' έχουν βοηθήσει ν' αναπνέω, να βλέπω, να ακούω χωρίς ακουστικό.
Και κάποιες απ' αυτές βελτίωσαν λιγάκι την εμφάνισή μου.
Αλλά καμία δε μ' έκανε να μοιάζω συνηθισμένος.
- Είπε ότι δεν θέλει να πάει. - Μα είναι έτοιμος.
- Όχι, δεν είναι έτοιμος. - Δε θα τον διδάσκω σπίτι για πάντα!
Κάθε χρονιά που περιμένουμε, θα είναι και πιο δύσκολα.
Είναι η πρώτη χρονιά του γυμνασίου για όλους. Δε θα είναι το μόνο παιδί.
Θα είναι, όμως, το μόνο παιδί μ' αυτή την εμφάνιση.
Πάψε να διπλώνεις πετσέτες κι άκου!
Είναι σαν να στέλνεις ένα πρόβατο επί σφαγή, και το ξέρεις.
Ξέρω ότι δε θα γίνω ποτέ ένα συνηθισμένο παιδί.
Τα συνηθισμένα παιδιά δε διώχνουν τα άλλα παιδιά απ' την παιδική χαρά.
Τα συνηθισμένα παιδιά δεν τα κοιτάνε όπου πάνε.
Αλλά δεν με πειράζει αν θέλετε να κοιτάτε κι εσείς.
Με λένε Όγκι Πούλμαν. Την επόμενη βδομάδα, ξεκινώ την Α' Γυμνασίου.
Κι επειδή δεν έχω πάει ποτέ σε κανονικό σχολείο...
έχω παγώσει από την τρομάρα μου.
Θαύμα
Κυρία Πούλμαν, χαίρομαι που σας ξαναβλέπω.
Εσύ πρέπει να είσαι ο Όγκι. Χαίρομαι πολύ που σε γνωρίζω.
Είμαι ο κύριος Κωλαράκης.
Γέλα ελεύθερα. Κωλαράκης. Τα έχω ακούσει όλα.
Κωλάκης, Ποπούλης, Κωλόφατσα.
Κύριος Πισινός.
Και την άνοιξη, έχουμε το Πανηγύρι της Φυσικής.
Απ' ό,τι μου λέει η δασκάλα σου, θα πάρεις το πρώτο βραβείο.
Ακούς, Όγκι;
Πριν την αποφοίτηση, η τάξη πάει εκδρομή...
σε Εθνικό Πάρκο στην Πενσιλβάνια.
Είναι το αποκορύφωμα της χρονιάς. Σου το υπόσχομαι.
Ωραία, ήρθαν.
Ποιοι είναι;
Σκέφτηκα να γνωρίσεις κάποιους μαθητές πριν ξεκινήσεις το σχολείο.
Τι λες;
Άλλα παιδιά τώρα;
Ήταν στο Δημοτικό, ξέρουν τα κατατόπια και θα σε ξεναγήσουν.
Όλα θα πάνε καλά.
Όγκι, από εδώ ο Τζακ Ουίλ, ο Τζούλιαν και η Σάρλοτ.
Παιδιά, από εδώ ο Όγκι Πούλμαν.
- Γεια. - Γεια.
Είναι πιο δύσκολο να γνωρίζεις παιδιά παρά μεγάλους.
Όλοι παίρνουν την ίδια έκφραση στην αρχή.
Αλλά τα παιδιά δεν ξέρουν να το κρύβουν.
Κι έτσι, συνήθως χαμηλώνω το βλέμμα.
Μπορείς να μάθεις πολλά απ' το παπούτσια κάποιου.
Νομίζω ότι αυτά τα τρία είναι...
πλούσιο παιδί,
φτωχό παιδί...
τρελό παιδί.
- Παίζω σε διαφημίσεις. - Αλήθεια;
Ναι, στη διαφήμιση του Tide.
Παιδιά, θα ξεναγήσετε τον Όγκι στο σχολείο;
Και να είστε πίσω σε... μισή ώρα.
Ξεκίνησα δύο χρονών. Σε τοπικές διαφημίσεις κυρίως.
Όταν ήμουν τριών, έκλεισα την πρώτη μεγάλη διαφήμιση. Nesquik.
Ήταν δύσκολα, γιατί έχω δυσανεξία στη λακτόζη.
Τέλος πάντων, έχεις ακουστά το πτυελοδοχείο;
Λοιπόν, αυτή είναι η τάξη μας. Έχουμε τον κ.Μπράουν.
Η μαμά μου λέει ότι είναι λίγο παράξενος.
Και μετά ήμουν στη χορωδία...
του Radio City για το χριστουγεννιάτικο σόου.
Πέρασα οντισιόν για την "Άννι" στο Μπρόντγουεϊ.
Υποψήφια για τον ρόλο της Μόλι, αλλά πήγαν προς άλλη κατεύθυνση.
Σάρλοτ! Δεν βάζεις ποτέ γλώσσα μέσα;
Λοιπόν, αυτή είναι η τραπεζαρία.
Το φαγητό εδώ είναι μια χαρά για σχολικό φαγητό.
Ή μήπως τρως ειδικό φαγητό;
Αυτό μου θυμίζει την εμφάνισή μου στη σειρά "Νόμος και Τάξη".
Τα μαθήματα επιλογής στις φυσικές επιστήμες είναι πολύ δύσκολα.
Άρα δεν θα περνάς πολύ χρόνο εδώ.
Συγγνώμη, αλλά αν δεν έχεις πάει σε κανονικό σχολείο...
Φίλε, έκανε μαθήματα στο σπίτι.
Απλώς το λέω. Οι φυσικές επιστήμες είναι πολύ δύσκολες, προϋποτίθεται.
Αλλά το έχεις πάρει κι εσύ; Ίσως μείνετε μαζί στο μάθημα.
Γιατί δεν κάνεις στην άκρη να ρίξει μια ματιά;
Εντάξει.
Δεν υπάρχουν και πολλά να δεις. Θρανία, καρέκλες.
Το εκκολαπτήριο, οι λυχνίες Μπούνσεν και μερικές άθλιες αφίσες.
- Κι αυτό εδώ είναι σφουγγάρι. - Ξέρει τι είναι το σφουγγάρι.
Πώς να ξέρω τι ξέρει; Δεν λέει τίποτα.
Ξέρεις τι είναι το σφουγγάρι, έτσι;
Φίλε, πρέπει να πεις κάτι.
Ναι, ξέρω τι είναι το σφουγγάρι.
Σε λένε Τζακ ή Τζακ-Ουίλ;
Νόμιζες ότι τον λένε Τζακ-Ουίλ;
Ναι, πολλοί με λένε με το μικρό και με το επίθετό μου.
Δεν ξέρω γιατί. Έχεις άλλες ερωτήσεις;
Εγώ έχω μια ερώτηση για τον Όγκι.
- Τι τρέχει με το πρόσωπό σου; - Φίλε!
- Ήσουν σε κανένα τροχαίο; - Τζούλιαν!
Τι; Ο Κωλαράκης είπε να ρωτήσουμε αν θέλουμε.
Όχι αγενείς ερωτήσεις. Κι εξάλλου, έτσι γεννήθηκε, είπε ο Κωλαράκης.
Ναι, το ξέρω, σκέφτηκα μήπως ήταν και σε καμιά πυρκαγιά.
- Τζούλιαν, βούλωσ' το. - Εσύ βούλωσ' το!
Ας το βουλώσουμε όλοι!
Όχι, δεν ήμουν σε πυρκαγιά.
Και η λέξη είναι "υποτίθεται".
Τι;
Είπες ότι οι φυσικές επιστήμες είναι πολύ δύσκολες, προϋποτίθεται.
Δύο φορές. Η σωστή λέξη είναι "υποτίθεται", χωρίς "προ".
Ίσως η μαμά μου μπορεί να σου κάνει μαθήματα στο σπίτι.
Θέλεις να μας πεις πώς σου φάνηκε η ξενάγηση σήμερα;
Ο κ.Κωλαράκης μού είπε ότι είναι πολύ γλυκά παιδιά...
και πως αυτός ο Τζούλιαν είναι καταπληκτικός.
- Όχι. - Δεν είναι καταπληκτικός;
Είναι αλλιώς με τους μεγάλους κι αλλιώς με τα παιδιά;
Ναι, μάλλον.
Ξέρω ότι είναι δύσκολο, αλλά πρέπει να καταλάβεις...
πως πιθανόν δεν νιώθει καλά με τον εαυτό του.
Κι όταν κάποιος φέρεται άσχημα, εσύ πρέπει να είσαι καλός, σωστά;
- Σωστά. - Σωστά.
Κοίταξέ με, Όγκι. Αυτό το παιδί πρέπει να είναι κόπανος.
Αν σου επιτεθούν, να επιτεθείς κι εσύ. Μη φοβάσαι κανέναν.
- Γιατί ψιθυρίζουμε; - Φοβάμαι τη μαμά.
Πρέπει να είσαι καλύτερος και υπεράνω. Εύκολο είναι.
Όγκι, πιστεύω ότι είναι η καλύτερη χρονιά για ν' αρχίσεις σχολείο...
γιατί όλοι θα είναι καινούργιοι.
- Αλλά αν δεν θες να πας... - Όχι, εντάξει, θέλω να πάω.
Θέλεις;
Πώς άλλαξες γνώμη;
Έχουν πολύ καλά μαθήματα φυσικών επιστημών.
Και χρειάζομαι καλύτερο καθηγητή στη φυσική.
Να τα μας!
Θα το ανεχτείς αυτό, μαμά;
Βοήθεια! Θα τον αφήσεις να μιλάει έτσι στη γυναίκα σου;
Πώς μιλάει έτσι στη γυναίκα μου;
- Σε παρακαλώ! - Έλα, Βία! Πάνω του!
Θα σε περιμένω εδώ μετά το σχολείο. Εντάξει; Εδώ.
- Σ' αγαπάω. - Κι εγώ.
Τα λέμε μετά.
Μ' ακούς;
Θα μιλήσουμε σαν άντρες τώρα.
Πρέπει να σταματήσω εδώ, γιατί απαγορεύονται οι μπαμπάδες.
Και δεν θες να πας με τους γονείς σου, δεν φαίνεται ωραίο.
- Μα εσύ είσαι ωραίος τύπος. - Το ξέρω, αλλά...
Οι περισσότεροι μπαμπάδες δεν είναι όπως ούτε αυτό το κράνος.
Δύο κανόνες. Πρώτον...
Σήκωνε το χέρι μόνο αν ξέρεις την απάντηση.
Εκτός απ' τις φυσικές επιστήμες. Εκεί θα σκίσεις.
Έγινε.
Δεύτερον, θα νιώθεις μόνος, Όγκι. Αλλά δεν είσαι.
Έγινε.
Να το βγάλουμε αυτό; Οι στολές είναι για το Χάλοουιν.
Ετοιμάσου να εκτοξευθείς!
- Σ' αγαπάω. - Κι εγώ σ' αγαπάω.
- Καλά να περάσεις. - Γεια.
Να έχεις μία εξαιρετική αποστολή και στο καλό.
Είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε.
10, 9, 8, 7...
Θεέ μου, κάνε τους να είναι καλοί μαζί του.
4, 3, 2, 1...
Η μαμά μου έλεγε πάντα...
"Αν δε σου αρέσει εκεί που είσαι, σκέψου πού θα ήθελες να είσαι."
Όγκι! Όγκι!
Δεν μπορώ να περιμένω μέχρι το Χάλοουιν.
Εντάξει, ας καθίσουμε. Καθίστε όλοι.
- Πιασμένη. - Συγγνώμη.
Όλοι στις θέσεις σας; Ναι;
Καθόμαστε στις θέσεις μας. Τέλεια.
Λοιπόν, κάποιοι είμαστε τυχεροί και γνωριζόμαστε.
Και άλλοι είναι καινούργιοι. Γεια σου.
Λοιπόν, εγώ είμαι ο κ.Μπράουν... Κι εσύ άργησες.
Ναι, με συγχωρείτε πολύ.
Βοηθούσα να βάλουν τις καρέκλες για τη συνέλευση.
Δεν πειράζει... Μπορεί να μου πει κανείς τι σημαίνει αυτή η λέξη;
Κανείς; Όχι;
Τα ρητά είναι κανόνες για πολύ σημαντικά πράγματα.
- Κάτι σαν σλόγκαν. - Ναι, ή σαν διάσημα αποφθέγματα.
Ή σαν προτάσεις από ένα μπισκότο της τύχης.
Τα ρητά μπορούν να μας παρακινήσουν.
Μας καθοδηγούν όταν πρέπει ν' αποφασίσουμε για κάτι σημαντικό.
"Γιατί μου μιλάτε για ρητά νωρίς το πρωί, κ.Μπράουν;"
Επειδή τα ρητά μας λένε πολλά και για εμάς.
Τι φιλοδοξώ να γίνω; Αυτό πρέπει να αναρωτιόμαστε συνέχεια.
Τι είδους άνθρωπος είμαι; Λοιπόν, ακούστε τι θα κάνουμε.
Θα σκεφτούμε όλοι δύο πράγματα που πρέπει να ξέρουν οι άλλοι για εμάς.
Αρχίζω εγώ. Πρώτον, δούλευα στην Ουόλ Στριτ για πολύ καιρό.
Δεύτερον, έφυγα απ' την Ουόλ Στριτ για να διδάξω. Ήταν το όνειρό μου.
Ο επόμενος;
Τζούλιαν Όλμπανς. Είναι ωραίο που ακολουθήσατε το όνειρό σας.
Ευχαριστώ πολύ, Τζούλιαν. Ας ακούσουμε τα δύο δικά σου.
Πρώτον, πήρα το Battleground Mystic στο Wii μου και είναι τέλειο.
Και δεύτερον, πήραμε τραπέζι πινγκ πονγκ το καλοκαίρι.
Υπέροχα. Κάποια ερώτηση για τον Τζούλιαν;
Το Battleground Mystic είναι για πολλούς παίκτες ή για έναν;
Όχι τέτοιες ερωτήσεις.
Γεια, με λένε Αύγουστο Πούλμαν. Όγκι.
Και... έχω μία αδερφή, τη Βία, και μία σκυλίτσα, την Ντέιζι.
Μου αρέσει ο "Πόλεμος των Άστρων".
Και είπα τρία πράγματα... Συγγνώμη.
Αυτό είναι μπόνους. Τρία πράγματα. Ευχαριστώ πολύ, Όγκι. Τέλεια.
- Ο επόμενος; - Έχω μια ερώτηση για τον Όγκι.
Γιατί έχεις κοτσιδούλα στα μαλλιά; Συμβολίζει τον μαθητευόμενο;
Ποιον μαθητευόμενο;
Είναι απ' τον "Πόλεμο των Άστρων". Μαθητευόμενος Τζεντάι.
- Ο αγαπημένος σου χαρακτήρας; - Ο Μπόμπα Φετ.
Κι ο Νταρθ Σίντιους; Σ'αρέσει;
Να μιλήσουμε στο διάλειμμα για τον "Πόλεμο των Άστρων";
Λοιπόν, ποιος θα διαβάσει το ρητό του μήνα;
Εγώ! Εγώ!
- Εσύ; Πώς σε λένε; - Σάμερ.
Σάμερ, θέλεις να προσπαθήσεις;
"Όταν έχεις επιλογή ανάμεσα στο να είσαι σωστός ή καλός..."
"...διάλεξε καλός."
- Μπορώ να καθίσω εδώ; - Φυσικά!
Τρως σαν τέρας Σάρλακ, νεαρέ μαθητευόμενε.
Πρώτος νόμος κίνησης του Νεύτωνα.
Ένα σώμα σε κίνηση θα παραμείνει σε κίνηση έκτος και αν...
Δεν πειράζει, δεν περίμενα να το ξέρετε την πρώτη μέρα.
Εκτός κι αν ασκηθεί πάνω του εξωτερική δύναμη.
Εκτός κι αν ασκηθεί πάνω του εξωτερική δύναμη. Πολύ καλά.
Έχει ως εξής.
Ένα κινούμενο σώμα αλλάζει ταχύτητα ή κατεύθυνση...
...εάν κάτι άλλο το αναγκάσει να το κάνει.
Νταρθ Σίντιους, οι κοτσίδες είναι άθλιες εδώ και 15 χρόνια.
- Υποθετικά, χωρίς "προ"... - Πάντα ήταν άθλιες.
- Τα λέμε αύριο. - Τα λέμε, "Νταρθ Άθλιους"!
- Γεια. - Γεια σου, μαμά.
Όγκι, να χτυπάς πρώτα.
Μιλάω σοβαρά τώρα.
Σε κορόιδεψαν γι' αυτό;
Εγώ είχα μία υπέροχη μέρα.
Προσπαθώ να ελαφρύνω την ατμόσφαιρα.
Έτσι, Ντέιζι; Μπράβο, καλό κορίτσι.
Εγώ πήγα στο φωτοτυπάδικο σήμερα...
για να δω αν μπορούν να βγάλουν τη διατριβή μου από αυτό εδώ.
Θα τελειώσεις τη διατριβή σου;
- Τι είναι αυτό; - Δισκέτα.
- Τι; - Έλα τώρα, δισκέτα...
Τα σημερινά παιδιά... Είναι κάτι σαν iPhone.
Δεν παίζει μουσική, δεν μπορείς να τηλεφωνήσεις, αλλά...
- Δεν μπόρεσαν να βγάλουν το αρχείο. - Δεν πειράζει, θα πας αλλού.
- Είναι υπέροχο, μαμά. - Ίσως, σ' ευχαριστώ.
- Λοιπόν, Όγκι... - Ναι;
Γεια σου.
Πώς ήταν η πρώτη σου μέρα στο σχολείο;
Γη καλεί Όγκι. Σε ρωτήσαμε κάτι.
- Πες μας, πώς ήταν η μέρα σου; - Καλή.
- Τι καλή; Ήταν πραγματικά καλή; - Ή κακή και δεν θες να μας το πεις;
Ήταν καλή, εντάξει; Δεν ξέρω τι θέλετε να πω. Ήταν καλή!
Εντάξει! Αν θυμώνεις με τη μαμά, ήταν και δική μου ιδέα το σχολείο!
Γιατί δεν μπορώ να πω "καλή" όπως όλοι;
Τα κατάφερα και σήμερα.
Θα ρωτήσουν για τη δική μου μέρα;
Δεν φεύγουμε έτσι απ' το τραπέζι.
Έλα, μίλησέ μου.
Κάθισε.
Βγάλε το αυτό, σε παρακαλώ.
- Συγγνώμη. - Δεν πειράζει. Όλα θα πάνε καλά.
- Γιατί να είμαι τόσο άσχημος; - Δεν είσαι άσχημος, Όγκι.
Το λες αυτό γιατί είσαι η μαμά μου.
Κι επειδή είμαι η μαμά σου, δε μετράει;
Επειδή είμαι η μαμά σου, μετράει πιο πολύ, γιατί σε ξέρω καλύτερα!
Δεν είσαι άσχημος και όποιος νοιάζεται να σε γνωρίσει...
θα το δει αυτό.
Δεν θα μου μιλάνε καν!
Έχει σημασία που είμαι διαφορετικός.
Προσπαθώ να παριστάνω ότι δεν έχει, αλλά έχει.
Το ξέρω.
Θα έχει πάντα σημασία;
Δεν ξέρω.
Γλυκέ μου, άκου...
Κοίταξέ με. Όλοι έχουμε σημάδια στο πρόσωπό μας.
Έχω αυτή τη ρυτίδα απ' την πρώτη σου εγχείρηση.
Κι έχω αυτές εδώ τις ρυτίδες απ' την τελευταία σου εγχείρηση.
Αυτός είναι ο χάρτης που μας δείχνει πού πάμε.
Και αυτός είναι ο χάρτης που μας δείχνει πού έχουμε πάει.
Και δεν είναι ποτέ άσχημος.
Και τα γκρίζα σου μαλλιά;
Αυτά τα έχω χάρη στον μπαμπά σου, νομίζω.
Λες και τον καλέσαμε να έρθει!
Πώς ήταν η μέρα σου;
Η μέρα μου είναι πολύ καλή αυτή τη στιγμή.
Και πήγαν στη Φλόριντα, όπου ο Γκόλουμ ζούσε στο Μαϊάμι.
Ο μπαμπάς δεν φοράει γυαλιά... Τα βγάζεις απ' το μυαλό σου!
Ο Αύγουστος είναι ο Ήλιος.
Η μαμά, ο μπαμπάς κι εγώ είμαστε πλανήτες γύρω απ' τον Ήλιο.
Αγαπάω τον αδερφό μου, έχω συνηθίσει το πώς λειτουργεί το σύμπαν.
Η μαμά λέει πως στα 4α γενέθλιά μου ευχήθηκα να αποκτήσω αδερφούλη.
Και όταν γεννήθηκε...
μου πήρε μόνο λίγα δευτερόλεπτα για να τον λατρέψω.
Μ' ακούς;
Αν σε κοιτάζουν, άσε τους να σε κοιτάζουν.
Δεν είσαι σαν τους άλλους, όταν έχεις γεννηθεί για να ξεχωρίζεις.
Δεν ζήτησα ποτέ απ' τη μαμά βοήθεια στο μαθήματα μου.
Ποτέ δε μου υπενθύμισε ο μπαμπάς να διαβάσω για διαγώνισμα.
Διάβαζα συνήθως σε αίθουσες αναμονής και νοσοκομεία.
Έλεγαν ότι ήμουν το κοριτσάκι με τη μεγαλύτερη κατανόηση.
Δεν ξέρω αν είναι αλήθεια.
Στην οικογένεια μου δεν υπήρχε χώρος για άλλα προβλήματα.
Η οικογένεια μου μ' αγαπάει, αλλά από τότε που πέθανε η γιαγιά...
η καλύτερη φίλη μου, η Μιράντα, είναι ο μόνος άνθρωπος που με ξέρει.
Μιράντα!
- Για δες εδώ! - Γεια σου, Βία.
Σου έστειλα χίλια μηνύματα. Πότε γύρισες απ' την κατασκήνωση;
Πριν από δυο βδομάδες.
- Δυο βδομάδες; - Συγγνώμη, επικρατούσε τρέλα.
Δεν πειράζει.
- Τι έκανες στα μαλλιά σου; - Σ' αρέσουν;
Ναι... φαίνονται άγρια.
Ήθελα να δοκιμάσω κάτι διαφορετικό.
Τα λέμε αργότερα.
- Γεια σου, Έλα. - Γεια.
Σκέφτεσαι να δηλώσεις συμμετοχή;
- Πού; - Στη θεατρική ομάδα.
Μελετούν θέατρο το φθινόπωρο και ανεβάζουν ένα έργο την άνοιξη.
Όχι, δεν είμαι ψωνάρα με το θέατρο.
Κρίμα. Εγώ είμαι.
Εγώ είμαι ο Τζάστιν.
Συγγνώμη, ήμουν αγενής. Εγώ είμαι η Βία. Ολίβια.
Είναι χάλια οι πρώτες μέρες, έτσι;
Ναι, είναι χάλια.
Η μαμά μου προσπάθησε να με συνοδεύει ως εδώ απ' το μετρό.
Της ξέφυγα κυριολεκτικά στο φανάρι.
Η μαμά θεωρεί ότι δεν μπορώ ακόμα να χρησιμοποιώ κάρτα του μετρό.
Είσαι μοναχοπαίδι κι εσύ;
- Ναι. - Δεν ακούν ποτέ.
Είπα στη μαμά μου ότι θέλω να μάθω κιθάρα, να παίζω σαν τον Χέντριξ.
Και τι έγινε;
Χάρηκα που σε γνώρισα, Βία. Ολίβια.
Ναι, κι εγώ χάρηκα που σε γνώρισα, Τζάστιν.
Μπορεί να σε πετύχω εδώ γύρω. Αλλά όχι πάνω στη σκηνή, σίγουρα.
Τζάστιν Χολάντερ
Βία Χολάντερ
Βία Πούλμαν Χολάντερ
Περάστε.
Καληνύχτα, γλυκιά μου.
- Πού είναι η μαμά; - Την πήρε ο ύπνος.
Πώς είναι ο Όγκι;
Υπάρχει ένα παιδί που τον τραμπουκίζει, ξέρεις.
Πώς ήταν η πρώτη σου μέρα;
Ήταν πολύ καλή.
- Όλα καλά; - Ναι.
- Πες γεια στη Μιράντα από εμάς. - Θα της πω.
- Όνειρα γλυκά. - Καληνύχτα.
Η μαμά μου έβαλε τη ζωή της σε αναμονή για τον αδερφό μου.
Ήθελε να σχεδιάζει παιδικά βιβλία και να διδάσκει καλλιτεχνικά.
Τελείωνε το μεταπτυχιακό της όταν γεννήθηκε ο Όγκι.
Και μετά, σταμάτησε να γράφει τη διατριβή της.
Σταμάτησε πολλά όταν γεννήθηκε ο Όγκι.
Αλλά ζωγραφίζει ακόμα υπέροχα.
Δεν ξέρω αν καταλαβαίνει...
πως έχει τον Όγκι στο κέντρο κάθε σύμπαντος που ζωγραφίζει.
Η Μιράντα αστειευόταν πως το σπίτι μου ήταν σαν τη Γη.
Ήταν σε τροχιά γύρω απ' τον Ήλιο, γύρω απ' τον γιο, όχι την κόρη.
Αυτό δεν αλλάζει το γεγονός πως η μαμά μου έχει υπέροχη ματιά.
Απλώς εύχομαι, μια φορά, να στρέψει τη ματιά της και προς εμένα.
Ναι, μπράβο.
Μιράντα;
Βία; Τι κάνεις εδώ;
Δοκιμάζω κάτι καινούργιο. Εσύ;
Το ίδιο.
Εντάξει, πάμε όλοι! Ας κάνουμε ζέσταμα στη φωνή μας!
Ελάτε, πάμε! Ψηλά τα χέρια όλοι!
Παιδιά, σας παρακαλώ...
Εσείς, μετακινηθείτε. Ελάτε πιο κοντά.
Κυρίες και κύριοι!
Μείνε, μείνε... Ωραία.
- Πώς σε λένε; - Όγκι.
- Ωραία μποτάκια. - Τέλεια, ευχαριστώ.
Εντάξει, πάμε όλοι! Ερχόμαστε κοντά...
Και χαμογελάμε!
Το σχολείο έγινε... Το συνήθισα.
Εκτός απ' το παιχνίδι, το ντότζμπολ. Ποιος κακός εφηύρε το ντότζμπολ;
Ο λιγότερο αγαπημένος μου χώρος στο σχολείο είναι το προαύλιο.
Γιατί είναι όλο το σχολείο εκεί.
Κανείς δεν κάνει κάτι κακό. Ούτε λέει κάτι. Ούτε γελάει.
Όλοι κοιτάζουν, μετά κοιτάζουν αλλού και ξανακοιτάζουν.
Είναι φυσιολογικά παιδιά.
Θέλω να τους πω, "Ξέρω ότι είμαι παράξενος, αλλά δεν πειράζει."
Αν ο Τσιουμπάκα άρχισε να έρχεται σ' αυτό το σχολείο, μια μέρα...
κι εγώ θα τον κοιτούσα έντονα.
Συγγνώμη αν το βλέμμα μου σ' έκανε να νιώσεις παράξενα.
Για να μπορούμε να δούμε, χρειαζόμαστε το φως.
Λοιπόν, τώρα, το φως εκτοξεύεται από την κάρτα...
ταξιδεύει μέσω του αέρα και του ποτηριού μέχρι τα μάτια σας.
Τι θα γίνει, όμως, αν προσθέσουμε νερό;
Εκπληκτικό, πράγματι!
Όταν το φως περνάει από ένα υλικό ή μέσο σε άλλο, στρεβλώνει.
Αυτή η στρέβλωση φωτός είναι γνωστή και ως...
- Διάθλαση.. - Πολύ σωστά, Όγκι.
- Tζακ είσαι καλά; - Ναι, διάθλαση.
Ωραία, καθαρίστε το θρανίο σας. Ξαφνικό τεστ.
Γρήγορα.
Τζακ, έλα να καθίσεις εδώ.
Σε λιγάκι.
Πού πάει;
- Ευχαριστώ για τη βοήθεια σήμερα. - Παρακαλώ.
Μην ανησυχείς, απάντησα δύο λάθος. Η κυρία Πετόσα δεν θα το καταλάβει.
Δεν ανησυχώ. Στη χειρότερη, θα με διώξουν.
- Ούτε εσύ αγαπάς το σχολείο, ε; - Είναι υπέροχο!
Εγώ ήθελα να πάω στο Γουέιν, με τις καλές αθλητικές ομάδες.
- Και γιατί ήρθες εδώ; - Μου έδωσαν υποτροφία.
Αν χρειάζεσαι βοήθεια στη φυσική, έλα στο σπίτι μου μετά το σχολείο.
- Ξέρεις... αν θέλεις. - Τέλεια, σ' ευχαριστώ!
Τι συμβαίνει;
Απλώς δε μ' αρέσει να τρώω μπροστά σε άλλους.
- Τι εννοείς; - Μεγάλη ιστορία, αλλά όταν τρώω...
νομίζω ότι μασάω σαν προϊστορική χελώνα.
Σοβαρά; Κι εγώ!
- Τώρα έχεις τόνο στο πρόσωπό σου! - Ναι, τόνο, φίλε!
Όχι, θα σου δείξω πώς γίνεται.
Φίλε, αυτό είναι ακόμα πιο σιχαμένο.
Θα ντυθώ Μπόμπα Φετ φέτος.
Μ' αρέσει το Χάλοουιν. Η καλύτερη γιορτή, όμως, είναι τα Χριστούγεννα.
Όχι, το Χάλοουιν είναι η καλύτερη γιορτή.
Προτιμάς καραμέλες αντί για 15 ημέρες χωρίς σχολείο; Είσαι τρελός.
Είδες; Μέχρι κι ο σκύλος σου συμφωνεί.
Μαμά, να έρθει σπίτι ο Τζακ;
- Ναι! - Ευχαριστώ, κυρία Π!
- Τα Χριστούγεννα έχει χιόνι. - Και στο Χάλοουιν μπορεί να έχει.
Αν ζεις στην Αλάσκα ή αν έχει χιονοθύελλα.
Πρέπει να είμαι ψύχραιμη.
Σκέφτηκες ποτέ να κάνεις πλαστική εγχείρηση;
Όχι, δεν το σκέφτηκα ποτέ. Γιατί;
Φίλε, είμαι έτσι μετά από πλαστική εγχείρηση!
Χρειάστηκαν να γίνουν πολλά για να είμαι έτσι.
1, 2, 3, 4 κι εδώ. Για τον πόλεμο των αντιχείρων κινώ.
Σκύβω, φιλώ, ξεκινώ.
Νέιτ...
Φωτιά!
Αν δεν μπορείτε να δείτε την κάμερα, τότε δε σας βλέπει ούτε αυτή.
Ας αυτοσχεδιάσουμε σαν να ξέρουμε τι κάνουμε.
Πείτε όλοι "Στέλλα"!
- Δε σε καταλαβαίνω. - Τι;
Δεν μπορώ να σε καταλάβω.
Όσοι ασχολούνται με το θέατρο μιλούν συνέχεια για τον εαυτό τους.
Αλλά εσύ δεν μιλάς.
- Ακούω. - Κι εγώ.
Το ξέρω.
Προσέχεις, λοιπόν.
Ωραία, είναι κι αυτό μια αρχή.
Είμαι καλός στο να ακούω. Πες μου. Για ποιον ρόλο θα περάσεις οντισιόν;
Δεν ταιριάζω πολύ στη "Μικρή μας Πόλη".
Έλα τώρα, μη γίνεις το κορίτσι που φροντίζει τα φώτα.
- Πρέπει να παίξεις την Έμιλι. - Την πρωταγωνίστρια;
Αν είσαι παρασκήνια, δε θα μπορεί να σε χειροκροτήσει η οικογένειά σου.
Είναι πολύ απασχολημένοι. Δε θα με χειροκροτήσουν έτσι κι αλλιώς.
Έλα τώρα, δε θα σε χειροκροτούσε κανείς απ' την οικογένειά σου;
Η γιαγιά μου.
- Ορίστε, φέρ' την. - Δεν μπορώ.
Τότε θα σε χειροκροτήσω εγώ.
Γιατί είσαι τόσο καλός μαζί μου;
Επειδή είσαι μοναχοπαίδι. Πρέπει να είμαστε ενωμένοι.
Σκέψου το, εντάξει;
Και η γιαγιά σου ακόμα σε χειροκροτάει.
Σε ξέρω.
Και σ' αγαπώ όσο τίποτα άλλο στον κόσμο.
Και ο Όγκι;
Τον αγαπώ τον αδερφό σου.
Όμως, ο Όγκι έχει πολλούς αγγέλους που τον φροντίζουν.
Κι εσύ έχεις εμένα.
Είσαι παντού.
Και...
είσαι η αδυναμία μου.
Κι εσύ είσαι η αδυναμία μου, γιαγιά.
Μαμά, η Ντέιζι κατέστρεψε τη στολή του Μπόμπα Φετ!
Τι; Πού ήσουν; Είναι πολύ αργά.
- Ξέρασε πάνω στη στολή! - Θα φορέσεις την περσινή σου στολή.
Μα είπα στον Τζακ ότι θα ντυθώ Μπόμπα Φετ, όχι Scream!
Αύριο είναι Χάλοουιν και όλα τα μαγαζιά είναι κλειστά.
Και τα καλλιτεχνικά χέρια μου πλάθουν κεφτέδες. Καταλαβαίνεις.
Καλά!
- Χρειάζεσαι βοήθεια, μαμά; - Τι;
- Θες βοήθεια; - Ναι, σ' ευχαριστώ.
Κόψε το δενδρολίβανο.
Πού ήσουν, είπες;
Πήγα στο Κόνι Άιλαντ.
Μήπως να μην πας σχολείο αύριο; Είναι Χάλοουιν.
Μπορούμε να το κάνουμε τριήμερο και να περάσουμε λίγο χρόνο μαζί.
Ναι, πολύ ωραία ιδέα.
Ωραία.
Όχι πιπεριές. Κάνουν αέρια στον μπαμπά.
Δε με νοιάζει τι λέει ο Τζακ Ουίλ για τα Χριστούγεννα.
Όγκι!
Για μένα, το Χάλοουιν είναι η καλύτερη γιορτή του κόσμου.
Είναι τέλεια όταν φοράω τη στολή!
Συνήθως περπατάω με σκυφτό κεφάλι για να μη με βλέπουν.
Αλλά στο Χάλοουιν, περπατάω με το κεφάλι ψηλά.
Δεν ξέρω καν ποιος ήταν αυτός.
Ούτε αυτός ήξερε ποιος είμαι. Είναι τέλεια!
Δε θέλουν να μ' ακουμπούν επειδή με θεωρούν μεταδοτικό.
Κόλλα το, Τσιουμπάκα! Μεγάλες στιγμές!
Του μοιάζει πραγματικά.
- Αυτό εδώ, ε; - Ναι.
Μου θυμίζει πάντα ένα ζαρωμένο κεφάλι.
Ή ένα ορκ!
Αν ήμουν έτσι, ορκίζομαι, θα φορούσα κουκούλα κάθε μέρα.
Αν του έμοιαζα, θ' αυτοκτονούσα.
Γιατί κάνεις παρέα μαζί του, Τζακ;
Δεν ξέρω...
Ο Κωλαράκης μού το ζήτησε και τώρα με ακολουθεί παντού.
Αυτό είναι απαίσιο!
Κανείς δεν αγνοεί την Μπέιμπι.
Πόσο μοιάζει ο μπαμπάς με τον Πάτρικ Σουέιζι στην ταινία!
Όχι!
Γλυκιά μου, πες μου τι συμβαίνει με τη Μιράντα.
Δεν είναι μόνο τα ροζ μαλλιά.
Απλώς... Δεν μου μιλάει καν.
Είχα μία φίλη στο λύκειο. Περάσαμε ακριβώς το ίδιο.
Κι έκανα κάτι που έλυσε σχεδόν αμέσως το θέμα.
Έφαγα μια ολόκληρη κολοκύθα με καραμέλες.
Εμπρός;... Ναι, κ.Κωλαράκη.
Νιώθει ναυτία; Έχει πυρετό;
Τι είπε η νοσοκόμα;... Με συγχωρείς πολύ.
Εντάξει, ευχαριστώ. Έρχομαι αμέσως.
Γλυκιά μου, πάω. Ο αδερφός σου έκανε εμετό στο σχολείο.
Ξέρεις πού είναι το κράνος του; Το αναζητάει και έχω ψάξει παντού.
Δεν ξέρω, κάτι στο σχολείο. Δε λέει, δε βγαίνει απ' το δωμάτιο.
Και τώρα δε θέλει να πάει για φάρσα ή κέρασμα.
Το ξέρω. Σ' ευχαριστώ. Έλα.
Έλα, ετοιμάσου. Πλησιάζει η ώρα για την παρέλαση του Χάλοουιν.
Έπρεπε να χτυπήσεις την πόρτα!
Φύγε!
Η μαμά λέει ότι δεν θα πεις τι έγινε.
- Είπε κάποιος κάτι; - Κάποιος πάντα λέει κάτι!
- Πες μου τι έγινε. - Να μη σε νοιάζει!
Μου στέρησες τη μέρα με τη μαμά, άρα με νοιάζει.
Άκουσα τον Τζακ Ουίλ να μιλάει πίσω απ' την πλάτη μου.
Είπε ότι θα αυτοκτονούσε αν ήταν σαν εμένα!
Ο Τζακ Ουίλ; Αυτός δεν είναι ο καλός;
Δεν υπάρχουν καλοί! Μακάρι να μην είχα πάει ποτέ στο σχολείο!
Μα σου άρεσε το σχολείο, το ξέρω.
Το μισώ, εντάξει; Το μισώ!
Όγκι, συγγνώμη, αλλά δεν έχεις μόνο εσύ άσχημες μέρες.
Άσχημες μέρες; Εσένα αποφεύγουν να σε ακουμπήσουν;
Κι όταν κάποιος σ' ακουμπάει τυχαία, το λέει "πανούκλα";
- Όχι. - Είχα μόνο τον Τζακ Ουίλ.
Μη συγκρίνεις τις άσχημες μέρες σου στο σχολείο με τις δικές μου!
Εντάξει.
Πρόσεξες ότι η Μιράντα δεν έρχεται πια στο σπίτι;
- Τι; - Δεν το πρόσεξες. Σοκαρίστηκα.
Πήγε κατασκήνωση το καλοκαίρι και τώρα δεν με θέλει πια.
- Γιατί; - Γιατί το σχολείο είναι χάλια.
Και οι άνθρωποι αλλάζουν.
Αν θες να είσαι φυσιολογικό παιδί, Όγκι, αυτοί είναι οι κανόνες.
Λοιπόν, πάμε για φάρσα ή κέρασμα, εντάξει;
Γιατί τώρα, εμείς οι δύο είμαστε οι καλύτεροι φίλοι.
- Αλήθεια; - Ναι.
Λοιπόν, έλα.
Θα σ' αφήσω να έχεις όλες τις καραμέλες Χάλοουιν.
Θα σου δώσω τα μήλα μου.
Ξέρω ότι είπα ότι μπορείς να έχεις όλες τις καραμέλες μου...
αλλά το είπα για να βγεις απ' το σπίτι.
Τα σοκολατάκια;... Τα Smarties; Τα ζελεδάκια, τις γλυκόριζες;
- Και όλα τα άλλα. - Εντάξει, όλα δικά σου.
ΟΝΤΙΣΙΟΝ ΣΗΜΕΡΑ!
Εντάξει, Βία, η σειρά σου. Ένα χειροκρότημα για τη Βία.
Ντέιζι...
Θα με βοηθήσεις να φτιάξω το γραφείο μου;
Γεια σου, Όγκι! Νιώθεις καλύτερα;
Είσαι καλά, Όγκι;
Ναι.
- Σίγουρα; Φέρεσαι πολύ παράξενα. - Είμαι καλά, Τζακ, εντάξει;
Εντάξει.
- Τι θέλουν να κάνω; - Ξενάγηση στο σχολείο.
- Μα είναι καλοκαιρινές διακοπές. - Το ξέρω.
Αλλά οι δάσκαλοί σου σε θεωρούν καλό παιδί.
- Κακό παιδί είμαι. - Είσαι καλό παιδί.
Και καμαρώνω που σκέφτηκαν εσένα γι' αυτό.
- Φτάνει με τις τύψεις, μαμά. - Ξέρεις ότι σου έδωσαν υποτροφία.
- Ποιος άλλος θα το κάνει; - Η Σάρλοτ κι ο Τζούλιαν.
Πού είναι το πρόβλημα;
Όλο για το Μπρόντγουεϊ θα μιλάει η Σάρλοτ.
Κι ο Τζούλιαν είναι ο μεγαλύτερος υποκριτής στη γη.
Λυπάμαι, αλλά όχι.
- Τζακ, είναι για αυτό το παιδί. - Ποιο;
Αυτό απ' το παγωτατζίδικο.
Όταν ο αδερφούλης σου κλαίει όταν τον βλέπει...
τι τύχη νομίζεις ότι θα έχει στο γυμνάσιο;
Εντάξει.
Ευχαριστώ, μικρέ.
Τέσσερα πράγματα που έχω μάθει για τον Όγκι Πούλμαν.
Πρώτα απ' όλα, συνηθίζεις το πρόσωπό του.
Δεν είναι σαν κανονικός πάγος. Δεν τον αγγίζεις με τα χέρια σου.
Δεύτερον, είναι πραγματικά έξυπνος.
Είναι καλύτερος από μένα σε όλα.
Στη φυσική, είναι πρώτος σ' όλο το σχολείο.
Βλέπουν όλοι;
Τρίτον, είναι πραγματικά πολύ αστείος.
Αλλά τέταρτον, τώρα που τον ξέρω...
λέω ότι θέλω να είμαι φίλος του Όγκι.
Στην αρχή, του φερόμουν φιλικά μόνο γιατί μου το ζήτησε η μαμά μου.
Τώρα, όμως, είναι επιλογή μου να κάνουμε παρέα.
Είναι καλός φίλος.
Αν όλα τα αγόρια της τάξης στέκονταν στη σειρά...
για να διαλέξω κάποιον για παρέα, θα διάλεγα τον Όγκι.
- Τι συμβαίνει; - Φύγε.
- Τζακ, έλα να καθίσεις μαζί μας. - Ναι, έλα, φίλε.
- Αναρωτιέμαι τι έγινε. - Άγγιξε τον Όγκι και δεν πλύθηκε;
- Τελικά ο Τζακ κόλλησε "πανούκλα". - Αυτό δεν είναι καλό.
- Δεν το αρχίσαμε εμείς. - Πού πας;
- Γεια σου, είμαι η Σάμερ. - Το ξέρω είμαστε στην ίδια τάξη.
- Δεν είναι ανάγκη να κάνεις αυτό. - Ποιο;
Να γίνεις φίλη μου. Ξέρω, σου μίλησε ο Κωλαράκης.
Δεν ξέρω τι λες, Όγκι.
Ο Κωλαράκης είπε σε κάποια παιδιά ότι πρέπει να γίνουν φίλοι μου.
- Δεν το είπε σε μένα. - Ναι, το είπε.
- Δεν το είπε. - Το είπε.
- Όχι, ορκίζομαι στη ζωή μου! - Καλά, δεν είναι ανάγκη να θυμώνεις.
Δεν μ' αρέσει να με κατηγορούν.
- Εντάξει. Λυπάμαι. - Καλά κάνεις.
Στ' αλήθεια δε σου είπε;
Τότε γιατί κάθεσαι εδώ;
- Γιατί θέλω κάποιους καλούς φίλους. - Κι εγώ το ίδιο.
- Μα θα κολλήσεις "πανούκλα". - Ωραία.
- Η Σάμερ έχει "πανούκλα". - Σκάσε!
- Τι έγινε με τον Τζακ Ουίλ; - Υπόσχεσαι να μην πεις;
- Πήρα τον ρόλο! - Συγχαρητήρια.
Πήρε τον ρόλο! Σίγουρα θα παίξει την Έμιλι.
- Εσύ; - Αντικαταστάτρια Έμιλι.
Αν όχι δηλητήριο, λίγο υπνωτικό στη Μιράντα πριν την παράσταση.
Εντάξει, αρκετά.
Μάθε τις ατάκες της. Δικαιολογία για να κάνουμε πιο πολλή παρέα.
Να κάνουμε πρόβα τη σκηνή του φιλιού στη σελίδα 110.
Περίμενε. Τζορτζ και Έμιλι;
Δεν υπάρχει σελίδα 110.
Γι' αυτό σκέφτομαι, πραγματικά θέλω να σε φιλήσω τώρα.
Αλλά δεν ξέρω πώς θ' αντιδράσεις.
Τι συμβαίνει;
Δεν είμαι μοναχοπαίδι.
- Μαμά; - Μια στιγμή, Βία... Όγκι, πάμε.
Νόμιζα ότι ήσουν στη βιβλιοθήκη.
Ναι, αλλαγή σχεδίων.
- Γεια σας, είμαι ο Τζάστιν. - Ίζαμπελ.
Η Ντέιζι ξέρασε πάλι. Πάρα πολύ.
Τζάστιν, ο αδερφούλης μου, ο Όγκι.
- Γεια σου, μάγκα. - Γεια.
Τι έχεις στη θήκη; Πολυβόλο;
Όχι, βιολί.
Να λες σε όλους ότι είναι πολυβόλο. Πολύ πιο ωραίο.
Ξέρεις κάτι; Θαυμάσια ιδέα, έχεις δίκιο.
Πάμε για ψώνια τώρα.
- Η μαμά φτιάχνει... πώς το λένε; - Φεϊζοάντα.
- Η μαμά φτιάχνει "φεϊζοάντα". - Το αγαπημένο του μπαμπά.
- Μπορείς να μείνεις αν θες. - Ευχαριστώ πολύ. Χάρηκα.
Κι εγώ χάρηκα.
- Γεια σου, Όγκι. - Τίποτα για να δεις εδώ.
Είναι γονίδιο. Είναι δυο γονίδια, αλλά δυο γονίδια ταυτόσημα.
Δυστυχώς κι οι δυο γονείς μου έχουν το γονίδιο, κι αυτό είναι...
Στην ουσία, του έπεσε το λαχείο. Αλλά ήταν κακό λαχείο.
Θα μπορούσα κι εγώ να είμαι σαν αυτόν.
Συγγνώμη που σου είπα ότι είμαι μοναχοπαίδι.
Μερικές φορές είναι καλό να κρύβεις κάτι.
Το καταλαβαίνω. Δεν πειράζει.
- Μεγάλε αστροναύτη, εσύ είσαι; - Μιράντα!
- Χαίρομαι πολύ που σε ξανακούω. - Λυπάμαι, η Βία λείπει.
Τηλεφώνησα για να σου πω ένα γεια... Πώς είσαι;
- Καλά. Πάω κανονικό σχολείο τώρα. - Μη μου πεις!
- Σου αρέσει; - Μάλλον.
Είναι πιο εύκολο απ' τα μαθήματα με τη μαμά.
Σίγουρα... Και τα άλλα παιδιά εκεί; Είναι καλά;
Όχι. Αλλά έκανα μια φίλη. Σάμερ τη λένε.
Μοιάζουν τα ονόματα μας. Σάμερ, Αύγουστος... Κατάλαβες;
Χαίρομαι για σένα, Όγκι.
Και πού είναι η Βία;
- Βγήκε με τον φίλο της. - Αλήθεια;
Τον γνωρίσαμε πριν μια βδομάδα. Είναι πάρα πολύ καλός.
- Μου λείπεις, μεγάλε αστροναύτη. - Κι εσύ μου λείπεις, Μιράντα.
Θα πεις στη Βία ότι μου λείπει κι εκείνη;
Γιατί δεν της το λες εσύ;
Σε κλείνω, με φωνάζει η μαμά μου, αλλά...
μπορείς να μου τηλεφωνήσεις όποτε θέλεις, εντάξει;
- Τηλεφώνησέ μου όποτε θέλεις. - Εντάξει.
Καλά Χριστούγεννα, Όγκι.
Καλά Χριστούγεννα, Μιράντα.
Η Βία κι εγώ είμαστε κολλητές φίλες απ' το νηπιαγωγείο.
Η οικογένεια της ήταν πάντα σαν δική μου.
Ο Όγκι ήταν πάντα σαν μικρός αδελφός μου.
Πώς είναι;
- Φοβερό. - Ωραία.
Κάποτε οι οικογένειές μας περνούσαν τα Χριστούγεννα μαζί.
Ας πούμε όλοι "Χρόνια Πολλά"!
Χρόνια Πολλά!
Τώρα ο μπαμπάς μου έχει καινούργια σύζυγο...
που ήταν το παλιό αφεντικό του.
Κι η μαμά μου προσπαθεί να το ξεπεράσει αυτό.
Βρήκα δουλειά σε κατασκήνωση.
Έτσι είχα να πάω κάπου πέρα απ' το σπίτι μου.
Μια μέρα, ορκίζομαι, δεν το είχα σχεδιάσει, αλλά...
άρχισα να παίζω ένα παιχνίδι με τα κορίτσια της κατασκήνωσης.
Είπα ότι μένω σ' ένα τεράστιο σπίτι στο κέντρο, σ' έναν ωραίο δρόμο.
Με τους δύο υπέροχους γονείς μου.
Με την υπέροχη σκυλίτσα μου, την Ντέιζι.
Και τον υπέροχο αδερφούλη μου με το παραμορφωμένο πρόσωπο.
Κι όλες τρελάθηκαν.
Τι εννοείς "παραμορφωμένο"; Πώς είναι;
Ξαφνικά όλοι ήθελαν να μου μιλάνε.
Πριν τελειώσει το καλοκαίρι, ήμουν η πιο δημοφιλής στην κατασκήνωση.
Όταν γύρισα σπίτι, ήθελα να τηλεφωνήσω στη Βία.
Αλλά θα με ρωτούσε για τους γονείς και την κατασκήνωση.
Κι όταν είδα τη Βία στην οντισιόν για το έργο...
θυμήθηκα πόσο ωραίος τύπος είναι.
Κατάλαβα γιατί με αγαπούσαν πολύ στην κατασκήνωση...
όταν παρίστανα τη Βία.
Άφηνε τον Όγκι να κάνει πολλή παρέα μαζί μας.
Εγώ του χάρισα το κράνος του αστροναύτη.
Είχε κόλλημα με το διάστημα.
Ήθελα να ξέρει ότι ο κόσμος είναι πιο μεγάλος απ' το δωμάτιό του.
Και τώρα είναι εκεί έξω. Κι εγώ δεν το ήξερα καν.
Θα μπορούσα να τον βοηθήσω. Ίσως να με βοηθούσε κι αυτός.
Δεν ξέρω.
Σίγουρα χρειάζομαι λίγη βοήθεια τώρα.
Οι χειρότερες γιορτές της ζωής μου! Θα σε δω την Πρωτοχρονιά!
Ήταν φοβερό!
Κοίτα. Ο Τζακ Ουίλ.
Ας βρούμε άλλο λόφο.
- Μην τον αποφεύγεις συνέχεια. - Έλα, πάμε!
9, 8, 7...
6, 5, 4...
3, 2, 1... Καλή χρονιά!
Καλή χρονιά!
Ευχαριστώ για τη βοήθεια, Ντέιζι. Κουράστηκες πολύ!
Κι εσύ;
Φοβερά Χριστούγεννα! Πήγαμε στα βουνά.
Το χιόνι ήταν απίθανο. Σαν πούδρα.
Ωραία... Κι εσύ, Τζακ;
Πήγα στο Σκέλετον Χιλ. Ήταν το καλύτερο.
- Απαίσιο μέρος! - Σκουπιδότοπος!
Άφησα το παλιό μου έλκηθρο την τελευταία φορά που ήμουν εκεί.
Ήταν για πέταμα. Την επόμενη μέρα, κάποιος το είχε πάρει.
Ίσως το ήθελε κάποιος άστεγος.
Καινούργιο ρητό. Οι πράξεις σου είναι τα μνημεία σου.
Αρχαιολόγοι το βρήκαν χαραγμένο σε αρχαίο αιγυπτιακό τάφο.
Ξέρει κανείς τι σημαίνει;
Σάμερ.
Αυτά που κάνουμε είναι αυτά που έχουν τη πιο μεγάλη σημασία.
Εξαιρετικά. Άλλος κανείς;
Σάμερ;
- Είσαι καλά; - Ναι, μια χαρά. Μόνο που...
Θα φανεί χαζό, αλλά ξέρεις γιατί ο Όγκι δεν μου μιλάει πια;
Ρώτησέ τον.
Τον ρώτησα. Αλλά μετά το Χάλοουιν, δεν μου μιλάει.
Δηλαδή... Ξέρεις κάτι; Δεν με νοιάζει. Λυπάμαι.
Η μάσκα απ' το Scream.
- Περίμενε, τι; - Μόνο αυτό μπορώ να σου πω.
Τώρα που τελειώσαμε τα τεστ, θέλω να σκεφτείτε...
τα πρότζεκτ σας για το Πανηγύρι της Φυσικής.
Πρέπει να τα έχετε ετοιμάσει μετά τις ανοιξιάτικες διακοπές.
Μπορεί να είναι οτιδήποτε.
Να είναι κάτι που σας συναρπάζει, για το οποίο θα είστε περήφανοι.
Κύριε Ουίλ;
- Σκέφτεσαι κάτι πιο σημαντικό; - Όχι.
Θα χωριστείτε σε ζευγάρια. Ανά θρανίο.
Κυρία Πετόσα, ξέρω πως πρέπει να είμαστε ζευγάρια...
αλλά ο Τζακ, ο Έιμος κι εγώ θέλουμε να δουλέψουμε μαζί.
- Εντάξει... - Όχι.
- Συγγνώμη; - Τι;
Όχι... Δεν πειράζει. Θα μείνω με όποιον έχω.
Θα μείνω με τον Όγκι.
- Γιατί το έκανες αυτό; - Δεν θέλω ν' αλλάξω.
Θες να είσαι ζευγάρι μ' αυτό το φρικιό;
Αγαπητέ κ.Κωλαράκη, λυπάμαι πολύ που γρονθοκόπησα τον Τζούλιαν.
Ήταν λάθος. Ξέρω ότι ίσως πρέπει να με αποβάλετε.
Αλλά και πάλι δε θα πω γιατί έκανα αυτό που έκανα.
Αυτό ίσως μπλέξει τον Τζούλιαν, και δεν είναι δίκαιο.
Με πολύ σεβασμό, Τζακ Ουίλ.
Αγαπητέ κ.Ουίλ...
Ένα πράγμα έχω μάθει στα 20 χρόνια που είμαι εκπαιδευτικός.
Υπάρχουν δυο εκδοχές σε κάθε ιστορία.
Έχω κάποια υποψία για το ποια μπορεί να ήταν η αφορμή του καβγά.
Τίποτα δεν δικαιολογεί την επίθεση εναντίον συμμαθητή...
αλλά αξίζει να υπερασπίζεται κανείς τους καλούς φίλους του.
Έτσι, μετά από διήμερη αποβολή...
η υποτροφία σου ισχύει κανονικά.
Συνέχισε να είσαι καλός μαθητής και το καλό παιδί που όλοι ξέρουμε.
Με τις ευχές μου, Κύριος Κωλαράκης.
Γιατί να σας πω για ένα χαζό έργο; Δεν παίζω σ' αυτό. Στα φώτα είμαι.
Παίζει ο φίλος σου. Λες να μη θέλουμε να τον δούμε;
- Όχι, δεν λέω. - Ας ηρεμήσουμε όλοι.
Ήσουν πολύ καλή που μ' άφηνες ήσυχη σ' όλη μου τη ζωή.
Γιατί ξαφνικά ενδιαφέρεσαι; Πλήττεις που ο Όγκι είναι στο σχολείο;
- Δεν πάει καλά η διατριβή σου; - Νέιτ, μας συγχωρείς;
- Ίζι, δεν το εννοεί. - Νέιτ!
- Τι λένε εκεί κάτω; - Φίλε μου, πολλά λένε.
Τίποτα απ' αυτά δεν μας ενδιαφέρει.
Ας δούμε το καινούργιο σου Minecraft World.
Ίσως χρειαστεί να μετακομίσουμε εκεί.
Θα πάμε να δούμε το έργο;
Δεν είχα καταλάβει τι έργο είναι...
και δε νομίζω ότι ενδιαφέρει ένα παιδί της ηλικίας σου.
Θα βαρεθείς πολύ.
- Θα πάτε εσύ κι ο μπαμπάς; - Ο μπαμπάς. Εγώ θα μείνω μαζί σου.
Τι; Δεν θα έρθεις για να με τιμωρήσεις;
Απ' την αρχή δεν ήθελες να έρθω.
Τώρα που το ξέρεις, θέλω να έρθεις.
- Μα τι λέτε; - Τίποτα.
- Λες ψέματα. - Κάτι για το σχολείο της Βία.
Δεν θες να ξέρουν οι φίλοι σου ότι έχεις αδερφό φρικιό!
Όγκι, δεν είναι αλήθεια αυτό.
Μη λες ψέματα. Δεν είμαι χαζός. Ξέρω τι συμβαίνει!
Ντέιζι, κορίτσι μου...
Έλα τώρα, Όγκι.
Δεν θέλω να πάω στο ηλίθιο σχολείο σου. Δεν με νοιάζει.
Όγκι, δεν περιστρέφονται τα πάντα γύρω από σένα.
Τι συμβαίνει;
Θα γίνεις καλά, κοριτσάκι.
Ο μπαμπάς θα με συναντήσει εκεί. Να προσέχεις τον αδερφό σου.
Εντάξει...
Η Ντέιζι δάγκωσε στ' αλήθεια τη μαμά;
Κλαψούριζε.
Η μαμά πήγε να τη σηκώσει κι η Ντέιζι τη δάγκωσε.
Λες να την κάνει καλά ο κτηνίατρος;
Πονούσε πολύ, Όγκι.
Κι έχει γεράσει πολύ.
Όγκι; Θέλω να έρθεις στην παράστασή μου, εντάξει;
Αλήθεια;
Αλήθεια.
Κάθε φορά που γυρνούσα απ' το νοσοκομείο, η Ντέιζι ήταν εδώ.
Ήταν πραγματική φίλη.
Κι είναι δύσκολο να βρεις πραγματικούς φίλους.
Ο ΟΓΚΙ ΝΤΟΓΚΙ ΖΗΤΑΕΙ ΤΙΣ ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΕΣ ΣΑΣ
Γεια! Απίθανο μέρος! Εσύ τα έχτισες όλα αυτά;
Πού είσαι;
Στο πλοίο.
Συγγνώμη για ό,τι είπα.
Πες αλήθεια... Θα αυτοκτονούσες αν ήσουν σαν εμένα;
Όχι, αλλά θα το έκανα σίγουρα αν ήμουν σαν τον Τζούλιαν.
Περίμενε να δει το πρότζεκτ μας για το Πανηγύρι της Φυσικής!
Δηλαδή μπορούμε να ξαναγίνουμε φίλοι;
Εντάξει.
- Με συγχωρείτε. - Συγγνώμη. Ευχαριστώ.
- Τέλεια. - Ωραίες θέσεις.
Δες αν βρεις το όνομα της Βία.
Τα γυαλιά μου... Όχι, νομίζω ότι τα ξέχασα!
Όγκι, χάνεις σπουδαίο επεισόδιο των "Μανιακών Συλλεκτών"!
Η τσάντα της μαμάς σου!
- Έτοιμη; - Ήρθες στο καμαρίνι των κοριτσιών;
- Ήθελα να σου ευχηθώ καλή τύχη. - Καλή επιτυχία, όχι καλή τύχη.
Και σε σένα.
Θα σε χειροκροτήσει κανείς απόψε;
Ναι, η μαμά κάλεσε όλη τη γειτονιά.
Θα ντραπώ πολύ.
Εσένα;
Ο μπαμπάς μου είναι ταξίδι του μέλιτος κι η μαμά μου δεν έχει καλή διάθεση.
Αλλά μπορεί να έρθει αύριο.
Θα σε χειροκροτήσει η οικογένεια της Βία.
Θα σκίσεις απόψε.
Γλυκιά μου, απόλαυσε την παράσταση.
Εντάξει, πάνω τους.
Κύριε Ντάβενπορτ, λυπάμαι πολύ, αλλά δεν μπορώ να παίξω απόψε.
Δεν νιώθω καλά, θα κάνω εμετό.
Όλοι έχουν τρακ. Όταν έπαιζα "Άμλετ", ξερνούσα κάθε βράδυ.
Θα τα πας περίφημα. Θα ξεκουραστείς στις διακοπές.
Δε μ' ακούτε. Δε βγαίνω.
Με κοροϊδεύεις;
Λυπάμαι, αλλά η Βία ξέρει όλες τις ατάκες. Μπορεί να το κάνει.
Τότε πήγαινε να τη βρεις. Ευχαριστώ.
- Γεια. - Γεια.
Το έργο ονομάζεται "Η Μικρή μας Πόλη".
Το έγραψε ο Θόρντον Ουάιλντερ.
Η πόλη λέγεται Γκρόουβερς Κόρνερς, Νιου Χάμσαϊρ.
Κοντά στα σύνορα της Μασαχουσέτης.
- Σοβαρά μιλάς; - Ναι, θα παίξεις την Έμιλι.
- Δεν ξέρω αν θυμάμαι τις ατάκες. - Θα σε βοηθήσει ο Τζάστιν.
Πού είναι;
Βία, βγαίνεις σε δύο λεπτά.
- Γιατί το κάνεις αυτό; - Σου είπα, δεν νιώθω καλά.
Έχουμε κι ένα εργοστάσιο στην πόλη μας. Το ακούτε;
Όλα θα πάνε καλά. Καλή επιτυχία.
Ανήκει στους Καρτράιτ και τους αποφέρει μια περιουσία.
Παιδιά, δεν θα το ανεχτώ. Το πρωινό είναι καλό γεύμα.
Μην καταβροχθίζετε σαν λύκοι. Θα σταματήσει η ανάπτυξή σας.
Η Μιράντα φαίνεται πολύ διαφορετική.
Η Βία είναι, όχι η Μιράντα.
- Τι; - Η Βία είναι!... Τέλεια!
Προτιμώ τα παιδιά μου να είναι υγιή παρά έξυπνα.
Είμαι και τα δύο, μαμά. Το ξέρεις.
Είμαι το πιο έξυπνο κορίτσι του σχολείου. Έχω τρομερή μνήμη.
Φάε το πρωινό σου.
Γρήγορα σου πέρασε η ίωση στο στομάχι.
Συγγνώμη, κύριε, είχα τρακ. Θα είμαι έτοιμη αύριο βράδυ.
Τα πάει περίφημα.
Δεν μπορώ... Δεν μπορώ να συνεχίσω.
Η ζωή περνάει πολύ γρήγορα.
Δεν προλαβαίνουμε καν να κοιταχτούμε.
Δεν το είχα καταλάβει. Γίνονταν όλα αυτά και δεν το προσέξαμε καν;
Γυρίστε με, πάνω στον λόφο, στον τάφο μου.
Αλλά πρώτα, περιμένετε... Μια ακόμα ματιά.
Αντίο... Αντίο, κόσμε.
Αντίο, Γκρόουβερς Κόρνερς.
Μαμά... και μπαμπά...
Αντίο στα ρολόγια που τρέχουν.
Και στο φαγητό και στον καφέ...
Και στα καυτά λουτρά και στον ύπνο.
Και στο ξύπνημα.
Ω, Γη...
Είσαι πολύ όμορφη για να σε καταλάβει κανείς.
Σβήσε τα κεράκια. Πάρε βαθιά ανάσα.
Τα καταφέραμε! Έκανες ευχή;
- Να αποκτήσω έναν αδερφούλη. - Αλήθεια;
Να ζήσεις, γλυκιά μου.
Βία!
- Ήταν απίστευτο! - Μια απλή παράσταση ήταν.
- Ήσουν εκπληκτική! - Βία, ήσουν εκπληκτική!
Και μετά ήταν αυτή η νοσοκόμα...
που αμόλησε περίπου εκατό κλανιές.
Γλυκιά μου, εσύ τις αμόλησες.
Για να το πω κομψά. Δεν ξέρω πώς αλλιώς να το πω.
- Ψέματα. - Σε τσακώσαμε!
Σηκώστε το χέρι αν θέλετε να αλλάξουμε θέμα.
Εντάξει... Τι είναι αυτό;
Το πρότζεκτ του Τζακ και του Όγκι για το Πανηγύρι της Φυσικής.
Μην το μπερδέψεις και νομίζεις ότι είναι κανένα τέρας.
- Μα τι είναι; - Δεν ξέρω, νομίζω...
- Ακολουθήστε με, θα δείτε. - Εντάξει.
- Ελάτε! - Εντάξει.
- Ωραία... - Τι;
Με δουλεύεις; Δεν το πιστεύω αυτό που έκανες.
Μπείτε... Αλλά μη φιληθείτε.
Έχω δει πολλές ταινίες τρόμου να τελειώνουν έτσι.
Θα ανοίξουμε τις οπές σε 3, 2, 1.
- Είναι σκοτεινός θάλαμος! - Ναι, είναι δέκα!
- Θεούλη μου, ήταν τέλειο! - Η ιστορία του σινεμά ζωντανεύει!
Εντάξει, παιδιά, σε μία σειρά!
Ελάτε να δείτε έναν απίθανο σκοτεινό θάλαμο!
Ελάτε να δείτε το μεγαλύτερο μυστήριο της ζωής, το ηφαίστειο.
Ανοίγουμε τις οπές σε...
Σε 3, 2, 1!
Τζακ και Όγκι...
Φίλε!
- Πρέπει να... - Το έκανα!
Εγώ τώρα.
- Πάμε! Στις θέσεις σας όλοι! - ΦΡΕΝΤΙ ΚΡΟΥΓΚΕΡ!
Είμαστε καλά σήμερα; Ένα ωραίο για σήμερα, παιδιά.
Εντάξει, ελάτε. Καινούργιος μήνας, καινούργιο ρητό.
Κοίτα τον!
- Πού είναι ο Όγκι; - Εκεί.
Γιατί τρέχουμε στον διάδρομο;
ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΦΡΙΚΙΑ!
- Όγκι, είσαι καλά; - Ναι, όλα εντάξει.
Έχω αργήσει στο μάθημα.
Μπορείς να ζητήσεις βοήθεια αν χρειάζεσαι. Δεν είσαι μόνος.
Το ξέρω.
Έιμος!
Ξέρεις κάτι γι' αυτό;
Καταλαβαίνεις;
Λαμβάνουμε πολύ σοβαρά τον εκφοβισμό στο σχολείο μας.
Έχουμε μηδενική ανοχή.
Συγγνώμη, μου εξηγείτε τι συμβαίνει εδώ πέρα;
Ο Τζούλιαν δεν έφαγε την μπουνιά; Δεν είναι ο γιος μου ο νταής!
ΚΑΝΕ ΜΑΣ ΤΗ ΧΑΡΗ ΚΑΙ ΨΟΦΑ!
- Εσύ το έγραψες, Τζούλιαν; - Μάλιστα.
Το σημείωμα ήταν στο πίσω μέρος μιας φωτογραφίας της τάξης.
Ο γιος σας έβγαλε τον Όγκι στο Photoshop.
Όχι, δεν το έκανε ο Τζούλιαν. Εγώ το έκανα.
Φυσικά, δεν πίστευα ότι θα την έφερνε στο σχολείο.
Αλλά θέλω οι φίλοι μας να ρωτούν για τον δικό μας γιο,
όχι των Πούλμαν.
Κυρία Όλμπανς...
Πιέσαμε τον Όγκι και μας έδειξε και άλλα σημειώματα...
που άφησε ο γιος σας στο ντουλάπι και το θρανίο του.
Καρέκλα...
Αφού δεν έχει κανείς άλλος το θάρρος να το πει, θα το πω εγώ.
Είναι πολύ μικρά παιδιά για να αντιμετωπίζουν κάτι τέτοιο.
Ο Τζούλιαν είχε εφιάλτες εξαιτίας αυτού του παιδιού!
Τον πήγαμε σε παιδοψυχολόγο επειδή φοβάται τη νύχτα.
Είναι μόνο διήμερη αποβολή.
Απλώς δε θα πας εκδρομή στο καταφύγιο.
Διήμερη αποβολή για μερικά σημειώματα από ένα παιδί;
Μετά από τόσα λεφτά που έχουμε ρίξει σ' αυτό το σχολείο;
Έχουμε πολλούς φίλους στο Σχολικό Συμβούλιο, κ.Κωλαράκη.
- Εγώ έχω πιο πολλούς. - Τι θα θέλατε να κάνουμε;
Να βοηθάμε τον κάθε καημένο αυτού του κόσμου;
Κανείς δεν μπορεί να πληγωθεί ποτέ;
Δεν κάνετε καμία χάρη σ' αυτά τα παιδιά.
Κυρία Όλμπανς, ο Όγκι δεν μπορεί ν' αλλάξει το πρόσωπό του.
Ίσως μπορούμε ν' αλλάξουμε εμείς το πώς τον βλέπουμε.
Ναι, θα φροντίσω να το πω αυτό στον πραγματικό κόσμο.
Σας ευχαριστούμε εδώ. Θα μας χάσετε απ' το φθινόπωρο.
Μαμά, μ' αρέσει αυτό το σχολείο!
- Μαμά... Έχω φίλους, μπαμπά. - Πάμε, Τζούλιαν.
Έλα.
Κύριε Κωλαράκη...
Λυπάμαι πολύ.
Το ξέρω, Τζούλιαν.
Δεν μας κοιτάζει καν!
Θα είναι τέλεια!
Ο ήχος της χαράς!
Θέλω να κλείσεις τα μάτια, γιατί σου έχω μία έκπληξη.
Δέχεσαι αιτήματα;
Όχι πριν τις 9:45.
Άνοιξε τα μάτια σου.
- Όχι! Τελείωσες τη διατριβή σου! - Ας μεθύσουμε!
Περίμενε, στάσου.
Ένα λεπτάκι... Μία διπλή έκπληξη.
Άνοιξέ το.
- Δεν θα μου ορμήξει τίποτα, ε; - Όχι.
Με κοιτάς πονηρά. Τι έχει μέσα; Φοβάμαι λιγάκι.
- Καλό, έτσι; - Δεν θα το βγάλω απ' το κουτί.
Δεν αξίζω ένα φιλί; Έλα εδώ!
Παραπάνω από ένα φιλί. Σ' ευχαριστώ.
Παιδιά, ας υποδεχθούμε θερμά τη Σχολή Ουίλιαμ Χιθ!
Την Ακαδημία Γκλόβερ και τη Σχολή Μπρίτσερ!
Τελευταία ευκαιρία για ποπκόρν!
Καλώς ήρθατε στην 23η ετήσια μεγάλη βραδιά κινηματογράφου...
στο Εθνικό Πάρκο του Μπρόαργουντ!
Η ταινία που θα δούμε απόψε είναι... "Ο Μάγος του Οζ"!
- Φίλε, θες να πάμε έξω; - Γιατί;
Μπορούμε να δούμε αυτή την ταινία όποτε θέλουμε.
- Φίλε, θέλω να κατουρήσω. - Θέλεις να γυρίσουμε;
- Όχι, θα κατουρήσω εδώ. - Όπως στο μετρό; Σιχαμένο!
Όχι, αυτό είναι σιχαμένο!
- Κοίτα αυτό. - Τι; Τι κοιτάς;
- Θα πάω εκεί πάνω, μια μέρα. - Εγώ κατουρώ εδώ κάτω για την ώρα.
Πρέπει να κατουρήσω κι εγώ τώρα.
Πήγαινε εκεί, εγώ εδώ. Μην κοιτάς.
Τι έχουμε εδώ; Δύο κόπανους που βρομίζουν το δάσος.
Να πάρει! Δείτε το πρόσωπό του!
- Είναι φρικιό! - Δεν έχω δει ποτέ πιο άσχημο.
- Μπορεί να είναι Ορκ. - Φίλε, πάμε.
Πού πάτε; Σε σένα μιλάω, Γκόλουμ. Μια μάσκα να τις ελέγχει όλες.
Τι πρόβλημα έχεις;
Ο φίλος σου είναι το πρόβλημά μου!
- Άφησέ τον ήσυχο. - Τι θα κάνεις εσύ γι' αυτό;
- Φύγε από μπροστά μου. - Όχι!
- Φύγε από μπροστά μου, είπα! - Είπα, όχι!
- Τζακ, τι τρέχει, φίλε; - Τι είναι αυτοί; Κι άλλα φρικιά;
- Πώς μας είπες, χωριάτη; - Έλα εδώ, μυξιάρικο!
Παιδιά, σταματήστε!
Σας παρακαλώ!
Φύγετε!
Φίλε, έλα, πάμε! Πάμε να φύγουμε!
Είσαι καλά;
Φίλε, αιμορραγείς.
Τι ήταν αυτό; Κάτι έρχεται!
- Έιμος; - Τζακ!
- Εδώ! - Έιμος, έλα!
- Σας ακολουθούν; - Μας έχασαν, νομίζω.
- Πώς ξέρατε ότι θέλουμε βοήθεια; - Τους είδαμε να σας ακολουθούν.
Πρέπει να πηγαίνουν Τρίτη Γυμνασίου. Ήταν τεράστιοι!
Σας ευχαριστώ, παιδιά. Μας σώσατε πραγματικά.
Ναι, ευχαριστούμε, παιδιά.
Ήταν πολύ κουλ που αντιστάθηκες, φιλαράκι.
Γεια!
Θεούλη μου, σε πεθύμησα πάρα πολύ!
- Τα λέμε, Όγκι! - Γεια!
- Τι κάνεις; - Καλά. Μάντεψε! Έμπλεξα σε καβγά.
Θεέ μου, αιμορραγείς! Είσαι καλά;
- Τι έγινε; - Ο Όγκι έμπλεξε σε καβγά.
Είναι τρομερό, συγγνώμη.
- Νίκησες; - Νέιτ!
Νιώθω ότι μπορεί να νίκησε!
- Νίκησες; - Ναι, και ήταν της Γ' Γυμνασίου!
Ναι!
- Τα λέμε, φιλαράκο. - Γεια!
Ο καβγάς είναι κακό πράγμα.
Γεια σας, κύριε και κυρία Π! Τα λέμε στην αποφοίτηση, Όγκι!
- Πολύ κομψός! - Σ' ευχαριστώ, μπαμπά.
Για μένα το λέω!
Κι εσύ καλός είσαι!
Μπορούμε να πούμε ότι οι άντρες της οικογένειας σκίζουν σήμερα!
- Έκανες μεγάλη πρόοδο, ε; - Ναι.
Όγκι, είμαι περήφανος που τα έβγαλες πέρα.
- Δεν πίστευες ότι θα τα καταφέρω; - Φυσικά και το πίστευα.
Όταν ξεκίνησες, όμως, φορούσες ακόμα το κράνος του αστροναύτη έξω.
Το αγαπώ αυτό το κράνος. Μακάρι να ήξερα πού είναι.
Στο γραφείο μου.
Τι; Μπαμπά, ήταν δώρο! Δεν είχες το δικαίωμα να το κρύψεις!
Όγκι, σε παρακαλώ, μη θυμώνεις. Κατάλαβέ με, το φορούσες συνέχεια.
Δεν σε έβλεπα πια. Μου έλειπε το πρόσωπό σου.
Δεν σ' αρέσει, αλλά εγώ το λατρεύω. Είναι το πρόσωπο του γιου μου.
Θέλω να το βλέπω.
- Με συγχωρείς; - Όχι.
Ναι.
- Η μαμά το ξέρει; - Όχι, θα με σκότωνε.
Αλλά ίσως μπορώ να το βρω, αν το έχεις ανάγκη.
Δεν χρειάζεται.
Μαμά... Σ' ευχαριστώ.
- Για ποιο πράγμα; - Που με έστειλες στο σχολείο.
Θύμωνα πολύ μαζί σου, συχνά. Αλλά χαίρομαι πολύ που είμαι εδώ.
Είσαι πραγματικά ένα θαύμα, Όγκι.
Είσαι ένα θαύμα.
Τη μέρα ακολούθησε και στον ήλιο φτάσε!
Ευχαριστούμε, χορωδία. Ήταν πανέμορφο.
Κυρίες, κύριοι, αγόρια και κορίτσια...
απόφοιτοι.
Το τελευταίο βραβείο σήμερα είναι το μετάλλιο Χένρι Ουόρντ Μπίτσερ...
για να τιμηθούν οι μαθητές που διακρίθηκαν ή αποτέλεσαν παράδειγμα.
Συνήθως, είναι βραβείο εθελοντισμού ή υπηρεσίας για καλό σκοπό.
Αλλά διάβασα κάτι που έγραψε ο Μπίτσερ...
και που με έκανε να καταλάβω ότι η υπηρεσία για καλό σκοπό...
έχει πολλές μορφές.
"Το μεγαλείο", έγραψε...
"δε βρίσκεται στη δύναμη..."
"αλλά στη σωστή χρήση της δύναμης."
"Και έχει περισσότερο μεγαλείο εκείνος..."
"που η δύναμή του παρασύρει τις πιο πολλές καρδιές..."
"επειδή η δική του καρδιά είναι η πιο δυνατή."
Για να μη χρονοτριβούμε...
Φέτος, είμαι πολύ υπερήφανος...
που απονέμω το βραβείο Χένρι Ουόρντ Μπίτσερ...
στον μαθητή που η ήρεμη δύναμή του...
παρέσυρε τις περισσότερες καρδιές.
Λοιπόν, ας πλησιάσει ο Αύγουστος Πούλμαν...
για να παραλάβει το βραβείο.
Είσαι ο καλύτερος, φίλε!
Καθώς πήγαινα προς τη σκηνή, ένιωθα σαν να πετούσα.
Η καρδιά μου χτυπούσε πολύ δυνατά.
Δεν κατάλαβα γιατί πήρα το μετάλλιο.
Δεν κατέστρεψα και το Άστρο του Θανάτου.
Απλώς ξεμπέρδεψα με την Πρώτη Γυμνασίου, όπως όλοι.
Συγχαρητήρια.
Ορίστε, αυτό είναι για σένα.
Αλλά ίσως αυτό είναι το θέμα.
Ίσως, τελικά, δεν είμαι τόσο συνηθισμένος.
Ίσως αν ξέραμε τι σκέφτονται οι άλλοι...
θα ξέραμε ότι κανείς δεν είναι συνηθισμένος.
Όλοι αξίζουμε να μας χειροκροτήσουν όλοι όρθιοι, μια φορά στη ζωή μας.
Οι φίλοι μου το αξίζουν.
Κι οι δάσκαλοί μου.
Κι η αδερφή μου, γιατί είναι πάντα στο πλάι μου.
Κι ο μπαμπάς μου, γιατί μας κάνει πάντα να γελάμε.
Κι η μαμά μου το αξίζει πιο πολύ...
γιατί δεν τα παρατάει ποτέ, κυρίως για μένα.
Είναι σαν το τελευταίο ρητό που μας έδωσε ο κ.Μπράουν.
"Να είσαι καλός, γιατί όλοι δίνουν μία μεγάλη μάχη."
Κι αν θέλεις πραγματικά να δεις τι είναι οι άνθρωποι...
δεν έχεις παρά να κοιτάξεις.
OCR-ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ VaVooM