Η ταινία Βασανισμένος για τον Χριστό είναι αληθινή
ιστορία και αφηγείται τα βασανιστήρια που δέχτηκαν
οι χριστιανοί της Ρουμανίας από τους Κουμουνιστές
και από τους Ρώσους για την χάρη του Χριστού.
Ο Κουμμουνισμός έχει μόνο ποινικό μητρώο!
Απόδοση-Επιμέλεια:Sparta
Δώσε μου τα ονόματά τους.
Τα ονόματα! Πες μας τα ονόματα.
Θα τα πεις. Είναι θέμα χρόνου.
Βουρμπραντ...
Ξύπνα. Η ζωή σου είναι δική μου.
Η ζωή μου δεν μου ανήκει.
Σωστά. Ακριβώς έτσι.
Ανήκω...
...στον Χριστό.
Ονομάζομαι Ρίτσαρντ Βουρμπραντ.
Μεγάλωσα σε μια οικογένεια χωρίς θρησκεία. Τα παιδικά μου χρόνια ήταν πικρά.
Στα 14 ήμουν άθεος, όπως οι κομμουνιστές τότε.
Όμως είχα τη χάρη να είμαι ένας από τους εκλεκτούς του Θεού
για λόγους που δεν καταλαβαίνω. Λόγοι ανεξάρτητοι από τον χαρακτήρα μου,
ο οποίος ήταν πολύ κακός. Αλλά από την πρώτη μέρα
της μετάνοιάς μου, ήθελα να γίνω μάρτυρας στους Ρώσους.
Οι Ρώσοι μεγάλωναν με τη διδασκαλία του αθεϊσμού.
Υποσχέθηκα στον Θεό ότι θα αφιερώσω τη ζωή μου σ αυτούς,
να επαναφέρω την προσωπικότητά τους και να τους δώσω πίστη στον Χριστό.
Από τις 23 Αυγούστου 1944, ένα εκατομμύριο Ρώσοι στρατιώτες
εισέβαλαν στη χώρα μου. Οι κομμουνιστές κατέλαβαν την εξουσία
και τότε ξεκίνησε ο εφιάλτης. Ο αθεϊσμός έγινε η επίσημη θρησκεία.
Το να κηρύττεις δημόσια τον Χριστό ήταν λόγος σύλληψης και βασανισμού.
Οι κατάσκοποι ήταν παντού. Οι εκκλησιαστικοί ηγέτες είχαν δύο επιλογές:
ή να γίνουν υπηρέτες της Σοβιετικής Ένωσης ή να πάνε φυλακή.
Οι κομμουνιστές γοήτευαν τους ηγέτες της εκκλησίας,
που ήταν εύπιστοι. Οργάνωσαν ένα συνέδριο θρησκευτικών αξιωματούχων,
με πάστορες και ραβίνους. Ο Ιωσήφ Στάλιν έγινε επίτιμος προστάτης.
Καθώς η Ρουμανία
προχωράει μπροστά
μπορούμε να προσθέσουμε
μεγάλα ονόματα από τους ναούς
μεγάλων προφητών στην ιστορία,
Δαρβίνου,
Νίτσε,
Χέγκελ,
και φυσικά
Τον Μαρξ.
Το συνέδριο μεταδόθηκε σε όλη τη χώρα. Ο σκοπός ήταν να πείσουν
τον κόσμο να υποστηρίξει τους κομμουνιστές και τη συνεργασία με τις εκκλησίες.
Η γυναίκα μου, Σαμπίνα, κι εγώ είδαμε τους θρησκευτικούς ηγέτες να μιλούν,
να ανεβαίνουν στο βήμα, προσπαθώντας να πείσουν τους κομμουνιστές
για την πίστη της εκκλησίας.
Έγινε το ίδιο εδώ όπως και στη Ρωσία.
Και η νέα κυβέρνηση της Ρουμανίας υποστήριζε κάθε είδους πεποιθήσεις.
Ακόμα και αυξήσεις στους μισθούς των ιερέων πρότειναν.
Ο Λένιν υπερασπίστηκε την εκκλησία μέχρι να πάρει την εξουσία.
Και μετά δεκάδες χιλιάδες Χριστιανοί πέθαναν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Ήταν παράνοια.
Έφτυσαν το πρόσωπο του Χριστού.
Δεν θέλεις να σταματήσεις αυτή τη ντροπή;
Ξέρεις, αν μιλήσω τώρα, δεν θα έχεις πια άντρα.
Δεν θέλω να έχω άντρα που να είναι δειλός.
Συγγνώμη.
Συγγνώμη. Μπορώ να μιλήσω;
Πάρε κι εσύ τη σειρά σου όπως οι άλλοι.
Και περίμενε.
Εντάξει.
Ή μπορώ να κατέβω τώρα.
Ξέρεις ποιος είναι αυτός;
Ναι, ο Ρίτσαρντ Βουρμπραντ, Λουθηρανός πάστορας.
Είναι πολύ σεβαστός.
Βουρμπραντ. Δεν θα προκαλέσει πολλά προβλήματα, έτσι;
Όχι, η υποστήριξη ενός μεγάλου άντρα
θα βοηθούσε πολύ.
Και τώρα θα ακούσουμε
τον πάστορα Ρίτσαρντ Βουρμπραντ, Λουθηρανός,
εκπρόσωπο της Σουηδικής Αποστολικής Εκκλησίας
και του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών.
Φίλοι μου,
Συγκεντρωθήκαμε σήμερα εδώ
ως ʼγιοι Ιερείς του Θεού,
για τη δόξα του Χριστού
όχι για κανένα κόμμα.
Ο κομμουνισμός
έκανε μάρτυρες τους αδελφούς μας.
Πώς μπορούμε να τον εγκρίνουμε;
Η αποστολή μας
δεν είναι να στηρίξουμε κοσμικές δυνάμεις.
Η αποστολή μας
είναι η δόξα του Θεού Δημιουργού,
η δόξα του Χριστού Σωτήρα,
που πέθανε για μας στον σταυρό.
Φτάνει, Βουρμπραντ.
Σου αφαιρέθηκε το δικαίωμα να μιλάς.
Ο Ιησούς κοροϊδευτικέ από τους διώκτες Του.
Βουρμπραντ...
«Να κάνεις άλλο θαύμα!»
Βουρμπραντ, φτάνει.
«Σώζεις άλλους, αλλά δεν σώζεις τον εαυτό σου;»
Φτάνει!
Το θαύμα είναι...
Κόψε το μικρόφωνο.
Το θαύμα είναι...
Κόψε το μικρόφωνο.
Τους κοιτάει...
Φτάνει!
Τους κοιτάει με αγάπη!
Με αγάπη!
Αυτό είναι το θαύμα!
Ο Σωτήρας είναι ο Ιησούς!
Πάρ τη απόφαση!
και άφησέ το να σταματήσει!
Οι εκκλησίες μας πρέπει να αντιμετωπίσουν τη νέα πραγματικότητα: Η Ρωσία είναι εδώ,
και δεν πρόκειται να φύγει.
Οι επίσημες εκκλησίες δεν είναι πια ασφαλείς. Όμως εξακολουθούμε να θέλουμε
να μοιραστούμε την αγάπη του Χριστού με τους συμπατριώτες μας
Ρουμάνους και τους Ρώσους στρατιώτες.
Ακόμα κι ο γιος μου, ο Μιχαήλ, με τους φίλους του εμπλέκονται.
Κατάφεραν να μάθουν
μερικές ρωσικές λέξεις.
Τσίχλα; Τσίχλα;
ʼντε φύγετε, φύγετε, μικροζητιάνοι.
Γύφτοι.
Έλα τώρα! Έλα τώρα!
Ευχαριστώ.
Ο Θεός να σας ευλογεί.
Πήρες πάλι τσίχλα από τους στρατιώτες;
Τους έδωσες την ευλογία σου;
Και ένα λουλούδι.
Πάτερ ημών,
ευλόγησε αυτούς τους στρατιώτες,
μέσα από την αγάπη των παιδιών μας.
Αμήν.
Καθώς περνούσε ο καιρός, οι κομμουνιστές έσφιγγαν όλο και περισσότερο τη λαβή τους.
Η Αγία Γραφή απαγορεύτηκε. Οι εκκλησίες παρακολουθούνταν. Όλοι παρακολουθούνταν.
Οι κομμουνιστές ήξεραν πως η πίστη στον Θεό ήταν η μόνη αποτελεσματική αντίσταση που απέμενε.
Ως μέλη του σώματος του Χριστού, δεσμευθήκαμε να βοηθήσουμε
ακόμη και κομμουνιστές που στράφηκαν στο φως του Χριστού.
Πολύ έξυπνο.
Ο Μαρξ στο εξώφυλλο,
ο Ιησούς στις σελίδες του.
Ίσως θα έπρεπε να γίνεις πολιτικός.
Ο Θεός δεν θα μας κρίνει ανάλογα με το πόσα περάσαμε,
αλλά με το πόσο αγαπήσαμε.
Αγαπήσαμε τόσο πολύ τη Ρωσία, που ρισκάραμε τα πάντα
για να της φέρουμε το Ευαγγέλιο.
Μιλούσα ρωσικά άπταιστα και για μένα, το να κηρύττω στους Ρώσους
ήταν σαν παράδεισος επί γης.
Οι Ρώσοι λάτρευαν τα ρολόγια. Τα έκλεβαν από όλους.
Ποτέ δεν είχαν ρολόι πριν και τώρα δεν τους έφτανε ένα.
Ένας Ρουμάνος που ήθελε ρολόι
έπρεπε να πάει στους στρατώνες του σοβιετικού στρατού για να αγοράσει.
Συχνά αγόραζαν πίσω τα δικά τους ρολόγια!
Όμως το βλέπαμε αυτό ως ευκαιρία για να μοιραστούμε το Ευαγγέλιο.
Να το. Εκεί είναι. Αυτό είναι το ρολόι μου!
Το ρολόι σου, το ρολόι μου.
Ποιος μπορεί να πει τι ανήκει σε ποιον;
Αλλά για σένα, θα κάνω ειδική τιμή.
50 λέι.
50 λέι; 50 λέι; Αυτό είναι έγκλημα!
Τι έχετε σήμερα;
Όλα καλά;
Η καλύτερη συλλογή.
Τι λες;
Όχι, αυτό θέλω.
Τι άλλο; Έχετε κάτι άλλο;
Δεν βλέπω αυτό που ψάχνω.
Πρέπει να υπάρχει κάτι ακόμα.
Έχω μια ερώτηση.
Είναι κανείς σας Πέτρος ή Παύλος;
Ξέρετε ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία σας έχει μια ξεχωριστή ημέρα,
όπου τιμά τον ʼγιο Πέτρο και τον ʼγιο Παύλο;
Ξέρετε ποιοι ήταν ο Πέτρος και ο Παύλος;
Δεν ήρθατε εδώ για να αγοράσετε ρολόι, έτσι δεν είναι;
Δεν πειράζει.
Όταν οι στρατιώτες καταλάβαιναν ότι είμαστε εκεί
για να μιλήσουμε για τον Θεό και την Αγία Γραφή,
έκλειναν την πόρτα και πλησίαζαν.
Ήταν πολύ επικίνδυνο, αλλά ήθελαν πολύ να μάθουν.
Λοιπόν, ο Πέτρος ήταν εργάτης,
ψαράς,
ώσπου γνώρισε έναν άνδρα που τον έλεγαν Ιησού.
Ο Πέτρος και ο Παύλος αφιέρωσαν όλη τους τη ζωή
στο να λένε στους ανθρώπους πως ο Υιός του Θεού ήλθε
για να συγχωρήσει τις αμαρτίες τους και να ανοίξει τον δρόμο
προς την αιώνια ζωή.
Πολλοί ήλθαν στον Χριστό και καταφέραμε
να μοιράσουμε χιλιάδες Ευαγγέλια με αυτόν τον τρόπο.
Φυσικά, η χαρά του να κερδίζεις μια ψυχή
για τον Χριστό συνοδευόταν πάντα από την επίγνωση
ότι υπάρχει τίμημα.
Εντάξει λοιπόν.
Είναι 50 λέι.
Πώς πήγαν όλα;
Δυστυχώς, κάποιοι από τους αδελφούς και τις αδελφές μας
πιάστηκαν και ξυλοκοπήθηκαν βάναυσα.
Όμως δεν πρόδωσαν το έργο μας.
Συναντήσαμε ένα εντελώς διαφορετικό είδος Χριστιανών:
τους Χριστιανούς της υπόγειας εκκλησίας.
Έκαναν το έργο του Χριστού όπως στις ημέρες των αποστόλων,
και συναντιούνταν στο σπίτι μας.
Πάντα ήμασταν σε επιφυλακή για κατασκόπους από κάθε πλευρά.
Η διακονία μας προς τους Ρώσους έφερε καρπό.
Υπήρχε ένας νεαρός στρατιώτης, ονόματι Πιοτρ. Ήρθε από τον ρωσικό στρατό.
Ο Πιοτρ δεν αρκέστηκε στο να δεχθεί τον Χριστό. Ήθελε και να βαπτιστεί.
Το βάπτισμα ήταν πολύ ριψοκίνδυνο.
Υπήρχαν τόσοι πληροφοριοδότες ανάμεσά μας, και μόνο οι πιο έμπιστοι
προσκαλούνταν. Αλλά ο Πιοτρ επέμεινε, κι εμείς υπακούσαμε. Η υπόγεια εκκλησία μας
ήταν απλή σε μέγεθος, αλλά μεγάλωνε σε αριθμό και θάρρος.
Μετά το βάπτισμα, ο Πιοτρ ρίσκαρε τη ζωή του
για να μεταφέρει λαθραία Γραφές σε άλλους Ρώσους.
Ήταν παράδειγμα για πολλούς νέους πιστούς.
Να προσέχεις.
Ξέρεις τι θα συμβεί αν σε πιάσουν.
Θα σε μεταχειριστούν χειρότερα κι από τους Ρουμάνους πιστούς.
Αν αυτό είναι καν δυνατόν.
Αν η ζωή μου ήταν δική μου, θα είχα παραιτηθεί.
Αλλά ανήκουμε όλοι στον Χριστό, έτσι δεν είναι;
Έχεις ήδη δώσει το καλό παράδειγμα.
Τελευταία φορά που άκουσα για τον Πιοτρ, είχε συλληφθεί και στάλθηκε στη φυλακή.
Αν είναι πια στον Ουρανό ή αν συνεχίζει τον καλό αγώνα εδώ στη γη,
δεν το ξέρω.
Αλλά ο Πιοτρ υπηρέτησε με θάρρος και εμείς πήραμε ένα νέο μάθημα.
Κάθε ψυχή που κερδίζεται για τον Χριστό πρέπει επίσης
να γίνει ψυχοθήρας. Όποιο κι αν είναι το κόστος.
Είσαι πολύ όμορφος.
Ξέρεις κάτι; Νομίζω πως εσύ πρέπει να παντρευτείς,
κι εγώ θα παίζω στους δρόμους όλη μέρα. Ε;
Όχι.
Όχι; Όχι; Εντάξει.
Τα λέμε στην εκκλησία σε μία ώρα. Εντάξει;
Μόνο μία ώρα;
Αν φύγω τώρα, ίσως φτάσω πριν από σένα.
Μην μας αφήσεις να σε περιμένουμε.
Έχω αργήσει ποτέ, αγάπη μου;
Όχι. Πάντα φτάνουμε όλοι νωρίς.
Σωστά.
Η Σαμπίνα ανησυχούσε μήπως αργήσω στον γάμο.
Αποσπάμε εύκολα, ειδικά από τους πιο αθώους ανάμεσά μας.
Εκείνη τη μέρα, η Σαμπίνα ανησυχούσε πραγματικά ότι θα αργούσα.
Ήξερα πού θα πήγαινα. Οι απαγωγές σαν αυτή ήταν πλέον συνηθισμένες.
Συγγνώμη.
Μη μιλάς.
Απάντησέ μου μόνο σε μία ερώτηση.
Δεν πρόκειται να σου πούμε τίποτα.
ʼσε με να ρωτήσω. Ποια η διαφορά;
Τι μέρα είναι σήμερα;
Τι;
Ημερομηνία.
Θέλω να μάθω ποια είναι η ημερομηνία.
Δεν τον έχουν καν χτυπήσει ακόμη,
κι έχει ήδη τρελαθεί.
Έχω βρει 366 εδάφια στην Αγία Γραφή που μας λένε να μη φοβόμαστε.
Ένα για κάθε μέρα του χρόνου και ένα για το δίσεκτο έτος.
Ξέρεις ποιοι είμαστε
και πού θα πάμε;
Κι εσύ το μόνο που ρωτάς είναι η ημερομηνία;
Σήμερα είναι 29 Φεβρουαρίου.
Είναι δίσεκτο έτος. 29 Φεβρουαρίου 1948. Θυμάμαι ένα εδάφιο γι αυτήν τη μέρα.
**Ψαλμός 56:3 "Την ημέρα που φοβηθώ, σε Σένα θα ελπίσω."**
Έβγαλες ωραίο λόγο στο συνέδριο.
Θα πρέπει να έχεις πολλούς φίλους...
Φίλους που σε βοηθούν, έτσι δεν είναι;
Ίσως μπορούμε να συντομεύσουμε τη συμφωνία.
Θα μου πεις τα ονόματά τους.
Ίσως σε βοηθήσω.
Δεν μου αρέσει να βασανίζω ανθρώπους.
Μπορώ να σε πυροβολήσω.
Συνταγματάρχα, είπατε πως μπορείτε να διατάξετε να με σκοτώσουν.
Ξέρω ότι μπορείτε.
Κι αν το κάνετε, απλώς θα πάω σε Αυτόν που αγαπώ.
Υπάρχει Θεός,
και υπάρχει αιώνια ζωή.
Δεν είμαστε δολοφόνοι σαν τους Ναζί.
Θέλουμε να ζήσεις.
Και να υποφέρεις.
Επίτρεψέ μου να σου συστήσω έναν φίλο, τον Μπρίντζαρου.
Έχεις ξαναδεί βασανιστή από κοντά;
Θα τον συμπαθήσεις.
Μας ανάγκαζαν να στεκόμαστε μέσα σε ένα ξύλινο
κιβώτιο μόλις λίγο μεγαλύτερο από εμάς.
Μυτεροί πρόκες πίεζαν από κάθε πλευρά.
Στεκόμασταν ακίνητοι για ώρες, κάποιες φορές και για μέρες.
Δεν μου αρέσει να μιλάω πολύ για τα μαρτύρια μας.
Όταν το κάνω, δεν μπορώ να κοιμηθώ τα βράδια.
Μίλα σε μένα, όχι στον Θεό σου.
ʼφησέ με να σου δείξω μερικά από τα παιχνίδια μου.
Θυμάμαι έναν πάστορα που λεγόταν Φλορέσκου.
Οι κομμουνιστές ήθελαν τα ονόματα της εκκλησίας του.
Αλλά αρνήθηκε να προδώσει τα αδέλφια του.
Τότε έφεραν μπροστά του τον δεκάχρονο γιο του.
Είχαν αρχίσει να τον μαστιγώνουν...
μπροστά στον πατέρα του.
Ο Φλορέσκου ήταν συντετριμμένος και φώναξε:
«Σταματήστε! Θα σας πω ό, τι θέλετε!»
Ήταν τότε που ο γιος του σήκωσε το κεφάλι του,
με το πρόσωπο πλημμυρισμένο από αίμα,
και είπε: «Μην το κάνεις, πατέρα!»
«Δεν θέλω να έχω έναν προδότη για πατέρα.»
Και βασανίστηκε μέχρι θανάτου.
Εκείνη την ημέρα, δεν έσπασε μόνο η μύτη του παιδιού.
Ράγισε και η καρδιά του πατέρα του.
Αλλά ήταν περήφανος που ο γιος του νίκησε.
Σε βλέπω σιωπηλό.
Πρέπει να σκέφτεσαι πολλά ονόματα.
Μπορείς να ξεκινήσεις με την εκκλησία σου.
Η Εκκλησία του Χριστού είναι παγκόσμια.
Συναντιέται σ εκκλησίες, σε σπίτια, σε δάση...
σε φυλακές.
Μερικές φορές και σε παλάτια.
Η εκκλησία είναι παντού όπου υψώνεται το όνομα του Ιησού.
Αλλά ένα όνομα είναι αρκετό.
Το όνομα του Ιησού.
Αν δεν μου δώσεις κάποιον, θα έρθεις και θα μείνεις εδώ για πάντα.
Θα πεθάνεις μέσα σ αυτό το κελί.
Συνέλαβαν και τη Σαμπίνα. Η μυστική αστυνομία ήρθε μέσα στη νύχτα,
κατηγορώντας τη πως έκρυβε όπλα στο διαμέρισμά μας.
ʼνοιξε την πόρτα.
Σαμπίνα Βουρμπράντ;
Ξέρουμε ότι κρύβεις όπλα εδώ.
Δεν υπάρχουν όπλα εδώ.
Το μόνο μας «όπλο» μέσα στο σπίτι είναι αυτό.
Αφήστε με να προσευχηθώ κι έπειτα θα έρθω μαζί σας.
Πατέρα μας αγαπημένε, είπες πως θα διωχθούμε αλλά δεν θα εγκαταλειφθούμε.
Σε παρακαλώ, μην μας εγκαταλείψεις τώρα. Ας σε δοξάσουμε μέσα από τα βάσανά μας.
Και μέσα από όλα, ας φανερώσουμε την αγάπη Σου. Αμήν.
Μιχάι, κοίτα με. Πρέπει να μείνεις δυνατός!
Είμαι έτοιμη.
Σαμπίνα!
Μίκαελ!
Η Σαμπίνα, μαζί με χιλιάδες άλλους
πολιτικούς κρατούμενους, υποχρεώθηκε να σκάβει
ένα κανάλι που υποτίθεται πως θα συνέδεε τον Εύξεινο Πόντο με τον Δούναβη.
Το κανάλι θεωρούνταν μεγάλο κομμουνιστικό επίτευγμα.
Ορισμένοι κομμουνιστές μηχανικοί προειδοποίησαν πως το σχέδιο ήταν ανεφάρμοστο.
Το κανάλι δεν θα λειτουργούσε.
Οι μηχανικοί εκτελέστηκαν.
Κάθε γυναίκα έπρεπε να μετακινεί 8 κυβικά μέτρα
χώμα την ημέρα, σε οποιεσδήποτε συνθήκες.
Κάθε μέρα, η Σαμπίνα απάγγελνε εδάφια από την Αγία Γραφή,
και πολλές φορές ο άνεμος τα μετέφερε σε όλο το στρατόπεδο.
Δοξολογείτε τον Κύριο, γιατί είναι αγαθός.
και το έλεός Του μένει στον αιώνα.
Δοξολογείτε τον Κύριο, γιατί είναι αγαθός.
Φτάνει με τα λόγια!
Θες να περάσεις τη νύχτα με τη δεσμοφύλακα;
Είναι Σάββατο.
Ή θα έπρεπε να είναι.
Θα τη χτυπήσουν ξανά την έβδομη μέρα της Εβδομάδας.
Η προσευχή ήταν η μόνη μου διέξοδος.
Καμιά βασανιστική μέθοδος δεν θα με σταματούσε από το να μιλήσω στον Θεό.
Η γυναίκα και ο γιος μου ήταν πάντα στην προσευχή μου. Έτσι τους αγκάλιαζα.
Αυτό που χρειάζεσαι είναι ένα μπάνιο!
Πετάξτε την στο ποτάμι.
Πού είναι τώρα ο Θεός σου;
Γιατί δεν σε σώζει;
Με έσωσε.
Μέσα από τα δικά σου χέρια, για να παραμείνω ζωντανή.
Η Σαμπίνα έσπασε δύο πλευρά όταν χτύπησε στα βράχια του Δούναβη εκείνη την ημέρα.
Οι γυναίκες υπέφεραν φρικτά, και πολλές πέθαναν στα καταναγκαστικά έργα.
Κάθε φορά που με μετέφεραν σε άλλο κελί, πάντα έβρισκα κάποιον πιστό.
Το κήρυγμα στη φυλακή απαγορευόταν αυστηρά. Αλλά αυτό ποτέ δεν μας σταμάτησε.
Το μόνο ζήτημα ήταν
πόσο άγριο θα ήταν το ξύλο όταν σε έπιαναν.
Είδα πολλές φορές αδελφούς να σέρνονται έξω από το κελί μας
και να οδηγούνται στον χώρο βασανιστηρίων, επειδή κήρυτταν.
Τους κλωτσούσαν, τους σακάτευαν, τους χτυπούσαν με ρόπαλα και άλλα μέσα.
Πού είχαμε μείνει;
Μακάριοι είναι
όσοι διώκονται για χάρη της δικαιοσύνης,
γιατί δική τους
είναι η βασιλεία των ουρανών.
Δεν σταματήσαμε ποτέ να κηρύττουμε.
Είχαμε κάνει μια «συμφωνία» με τους φρουρούς:
Εμείς θα κηρύττουμε, αυτοί θα μας χτυπούν. Όλοι ευχαριστημένοι.
Τα πόδια μου συχνά δέχονταν άγριο ξύλο,
και δεν περπάτησα ποτέ ξανά φυσιολογικά.
Δεν έχεις καθόλου έλεος μες στην καρδιά σου;
Δεν μπορείς να κάνεις ομελέτα
χωρίς να σπάσεις αυγά.
Πες το στον Λένιν.
Όταν σπάσεις ένα αυγό,
δεν πονάει.
Αλλά εμείς είμαστε άνθρωποι.
Κάθε χτύπημα προκαλεί πόνο.
Δεν με νοιάζει.
Δεν υπάρχει Θεός.
Δεν υπάρχει τιμωρία για το κακό.
Ευχαριστώ τον Θεό στον οποίο δεν πιστεύω,
που ζω για να ξεσπάσω
όλη τη σαπίλα που έχω μέσα μου.
Συγγνώμη αν ο κροκόδειλος τρώει άνθρωπο, αλλά
δεν μπορείς να κατηγορήσεις τον κροκόδειλο.
Αυτό έμαθα κι εγώ μέσα από τα βασανιστήριά μου.
Ο κομμουνισμός τους απογύμνωσε από κάθε ανθρωπιά
και βούτηξαν μέσα στη βαρβαρότητα,
σε μια απερίγραπτη αγριότητα. Το σκοτάδι τύφλωνε κάθε τους πράξη.
Μόνο η αγάπη του Θεού μπορούσε να τους επαναφέρει.
Πάλι προσεύχεσαι;
Προσεύχεσαι;
Είσαι ηλίθιος!
Η γυναίκα σου είναι στη φυλακή,
ο γιος σου σε ορφανοτροφείο!
Η ζωή σου έχει τελειώσει!
Κι εσύ ακόμα προσεύχεσαι στον φανταστικό σου Θεό!
Δεν μπορείς να σταματήσεις να προσεύχεσαι;
Προσεύχομαι για σένα.
Στη φυλακή προσβλήθηκα από βαριά φυματίωση. Τότε η φυματίωση
ήταν θανατική καταδίκη. Με μετέφεραν στις φυλακές των Καρπαθίων.
Αν ένας κρατούμενος χειροτέρευε, τον έστελναν στο Δωμάτιο 4.
Κανείς δεν επέστρεψε ποτέ ζωντανός από το Δωμάτιο 4.
Αν ο Θεός είναι ο Ποιμένας μου,
τι άλλο να ζητήσω;
Αν με βάλει να ξαπλώσω σε αυτό το κρεβάτι,
ποιος είμαι εγώ για να διαμαρτυρηθώ;
Κάποιοι που κήρυτταν το Ευαγγέλιο στη φυλακή ήταν ιερείς.
Πολλοί όμως ήταν απλοί άνθρωποι.
εμπνευσμένο αποκλειστικά από το ʼγιο Πνεύμα.
Ένας άντρας ονόματι Ματσεβίτσι.
Ήταν βαριά άρρωστος. Κι όμως, η οικογένειά του έμαθε την κατάστασή του
και του έστειλε φάρμακα για να σωθεί.
Καλά νέα, Ματσεβίτσι.
Ένα δέμα έφτασε για σένα
με φάρμακα.
Έλα εδώ.
Μόνο εσύ.
Δεν μου επιτρέπεται να δώσω φάρμακα σε κρατούμενο.
Αν όμως με βοηθήσεις,
θα στα δώσω
και θα ζήσεις.
Οι αξιωματικοί θέλουν πάντα το ίδιο πράγμα ονόματα.
Δεν θα γίνω προδότης.
Πολύ καλά.
Μου αρέσει ο γενναίος στρατιώτης.
Είπε στον Ματσεβίτσι πως άλλοι έχουν ήδη μιλήσει
κι οι αναφορές τους προκάλεσαν άγριο ξυλοδαρμό.
Ο Χριστός μάς δίδαξε ν' αγαπάμε τους εχθρούς μας.
Δεν μπορώ να ανταποδώσω το κακό με κακό.
Ο Ματσεβίτσι πέθανε μπροστά μου. Τον είδα να περνά στην αιωνιότητα δοξάζοντας τον Θεό.
Είδα πολλούς να πεθαίνουν σ' εκείνο το κελί. Κι όμως, ένα φοβερό γεγονός:
Κανείς δεν πέθανε άθεος. Ούτε ένας δεν πέθανε χωρίς να ειρηνεύσει με τον Θεό.
Πολλοί μπήκαν στο Κελί 4 ως δηλωμένοι άπιστοι.
Όμως η απιστία τους κατέρρεε μπροστά στον θάνατο.
Όπως πολλοί νομίζουν ότι είναι θρήσκοι,
έτσι και κάποιοι λένε πως είναι άθεοι χωρίς να είναι στ' αλήθεια.
Όταν αποφυλακίστηκα, η Σαμπίνα δεν ήξερε αν ζω ή αν είμαι νεκρός ώσπου μια μέρα,
ένας φίλος με βρήκε στο Κελί 4.
Ο Δρ. Λουίτζι ήταν μέλος της
υπόγειας εκκλησίας κρυφά. Είχε γίνει Χριστιανός
και ήθελε να φύγει από το Κομμουνιστικό Κόμμα. Τον ικετεύσαμε όμως να μείνει
και να βρει τρόπο να υπηρετήσει τον Χριστό. Η θυσία του ήταν η μεγαλύτερη από όλους μας,
γιατί ακόμα και οι φίλοι και η οικογένειά του τον θεώρησαν προδότη
που επέστρεψε στο Κόμμα.
Βούρμπραντ; Εσύ είσαι; ʼκουσα πως είχες πεθάνει.
Ίσως αύριο.
Η Σαμπίνα θα ανακουφιστεί, τουλάχιστον για μια μέρα ακόμα.
Μπορείς να της στείλεις ένα μήνυμα;
Μπορώ.
Πες της πως είμαι ζωντανός.
Πες της πως την αγαπώ.
Πες της πως ο Θεός είναι εδώ.
Ρώτησέ την αν μπορεί να μου στείλει λίγες πανσέτες με πολέντα.
Το φαγητό εδώ είναι φρικτό.
Δεν δείχνεις καλά, Ρίτσαρντ.
Η ψυχή μου τραγουδά. Μα το σώμα μου, όχι τόσο.
Η φυματίωση δεν είναι αστείο. Χρειάζεσαι φάρμακα. Θα προσπαθήσω να σου βρω κάποια.
Και μετά φρόντισε να πάρουμε όλοι.
Χωρίς φάρμακα, θα πεθάνεις.
Μου είπαν πως έχω δύο βδομάδες, πριν μήνες.
Έχω χάσει το μέτρημα των ημερών.
Κάτι δεν πάει καλά, γιατρέ;
Ναι, όντως.
Αυτός ο άντρας έχει πυρετό.
Χρειάζεται φάρμακα ή θα...
πεθάνει;
Όλοι θα πεθάνουν.
Αυτό είναι το Κελί 4.
Η κομμουνιστική ιδεολογία είναι «η θρησκεία του Σατανά στη Γη»,
όπως είπε ένας πρώην κρατούμενος σε κομμουνιστική φυλακή. Το επιβεβαιώνουν
εκατοντάδες χιλιάδες θύματα. Δεν κατάφεραν όμως
να καταστρέψουν εκείνους
που δεν ήθελαν να χάσουν την ψυχή τους, που κρατήθηκαν με όλο τους το είναι στον Χριστό,
υπομένοντας τρομερά βασανιστήρια, και στο τέλος πέθαναν στα χέρια των κομμουνιστών.
Έλαβαν το στεφάνι της δόξας.
Ο Σάντου Τούντορ. Αντιστάθηκε στους κομμουνιστές με προσευχή. 25 χρόνια φυλακή.
Ο Μίρτσεα Βουλκανέσκου. Κοιμόταν σε βρεγμένο πάτωμα
για να προστατέψει τους φίλους του από ασθένεια.
Πέθανε από πνευμονία μετά από 8 χρόνια φυλακή.
Πέτρε Τούτσεα, διδάκτωρ. Καταδικάστηκε σε 18 χρόνια καταναγκαστικά έργα.
Είπε πως είναι τιμή να υποφέρει για τον λαό του και την πίστη του.
Ιωάν Γιανολίδα. 25 χρόνια ξυλοδαρμών και βασανιστηρίων.
Ποτέ δεν αρνήθηκε την πίστη του στον Χριστό.
Βαλερίου Γκαφένκου. Φυλακίστηκε λόγω συμμετοχής σε ορθόδοξη ομάδα.
Θυσίασε τη ζωή του δίνοντας τα φάρμακά του στον Βούρμπραντ.
Υπάρχουν χιλιάδες.
Ο καθένας έχει τη δική του ιστορία.
Είχα την τιμή να μοιραστώ το κελί με αγίους, ήρωες της πίστης,
ισάξιους με τους πρώτους Χριστιανούς των αιώνων.
Δίνανε δέκατα από τα ελάχιστα που είχαν στους
πιο αδύναμους συγκρατούμενους. Μοιράζονταν
κοινωνία από τα ελάχιστα. Μαρτυρούσαν με πίστη στους βασανιστές τους.
Πέθαιναν πρόθυμα για τον Χριστό. Ακόμη και οι αλυσίδες μας γίνονταν μουσικά όργανα
κι όλοι μαζί λατρεύαμε τον Θεό.
Το υπερφυσικό έγινε φυσικό.
Είδα απίστευτη ομορφιά.
Συνολικά, έμεινα 14 χρόνια στη φυλακή,
χωρίς να μπορώ να δω τα άστρα,
πουλιά ή πεταλούδες. Κι όμως ακόμα αγαπώ τους Ρώσους ακόμα και τους κομμουνιστές,
με όλη μου την καρδιά. Μπορούν να σκοτώσουν Χριστιανούς, μα όχι την αγάπη μας.
Μισώ το Κομμουνιστικό Σύστημα, αλλά αγαπώ τους ανθρώπους του. Γνωρίσαμε μια νέα μορφή
Χριστιανισμού όπου η αγάπη του Χριστού νικά τα πάντα.
Ο Ρίτσαρντ Βούρμπραντ, η Σαμπίνα και ο Μιχάι λυτρώθηκαν από τη Ρουμανία το 1965.
Ξεκίνησαν παγκόσμια διακονία για να δώσουν φωνή στους διωκόμενους.
Το 1967 ο Ρίτσαρντ έγραψε το **Βασανισμένος για τον Χριστό. **
Είπε πως το έγραψε με στυλό και δάκρυα.
Έγραφε, ενώ η γυναίκα του έκλαιγε.
Κύριε Ιησού, βοήθησέ με να θυμάμαι πάντοτε
πώς το θαύμα Σου με λύτρωσε απ τον πόνο
πώς η αγάπη Σου απελευθέρωσε την αιχμάλωτη καρδιά μου για πάντα
Χάρις στην εύνοιά Σου, στάθηκες πάντα υπερασπιστής μου
Ήμουν νεκρός κι Εσύ μού χάρισες ξανά τη ζωή.
Ναι, μου έδωσες ξανά τη ζωή.
Και δεν θα ξεχάσω ποτέ τα βασανιστήρια και τη θλίψη
Ήμουν ανήμπορος κι επικαλέστηκα τ Όνομά Σου
κι Εσύ μου αποκρίθηκες με καλοσύνη, τρυφερότητα και ευσπλαχνία
Το φως της ελπίδας Σου έδιωξε το σκοτάδι της θλίψης μου
Και το φως του προσώπου Σου με φωτίζει τώρα
Ναι, θα λάμπει πάνω μου αιώνια.
Τώρα η ψυχή μου θα ψάλλει την αιώνιά Σου άνοιξη
Δεν υπάρχουν πια σύννεφα, ούτε σκοτάδι στην καρδιά μου
Με θυσία δοξολογίας γονατίζω ενώπιόν Σου
Με ευχαριστήρια προσευχή θα Σε λατρέψω
Κύριε Ιησού, Εσύ είσαι ο θησαυρός της ζωής μου
Ναι, ο θησαυρός της ζωής μου.
Ας στρέψουμε όλοι τη σκέψη μας προς τον Κύριο.
Ας σταθούμε μαζί και ας ψάλλουμε τον ύμνο μας.
Ας ζητήσουμε την καθοδήγησή Του για το πώς να ανταποκριθούμε στην ταινία.
«Μέσα στον Χριστό μονάχα»
Μόνον ἐν τῷ Χριστῷ εὑρίσκεται ἡ ἐλπίς μου·
Απόδοση-Επιμέλεια:Sparta