Σε μια τρύπα στο χώμα ζούσε κάποτε ένα χόμπιτ.
Πριν πολλά χρόνια, όταν αυτός ο αρχαίος πλανήτης δεν ήταν ακόμη τόσο αρχαίος...
...πολύ πριν οι άνθρωποι καταγράψουν την ιστορία του...
...τότε ήταν ο καιρός της Μέσης Γης, που οι άνθρωποι μοιράζονταν τις μέρες τους με...
...ξωτικά, νάνους, μάγους, τελώνια, δράκους και... χόμπιτ.
Στα εδάφη της Μέσης Γης, σε μια περιοχή γνωστή ως Σάιρ...
...ήταν ένα χωριό που λεγόταν Χόμπιτον.
Εκεί, σε μια τρύπα στο χώμα ζούσε κάποτε ένα χόμπιτ.
Δεν ήταν μια απαίσια, βρώμικη, υγρή τρύπα,
ούτε μια στεγνή, άδεια, αμμώδης τρύπα.
Ήταν μια χομπιτότρυπα, κι αυτό σημαίνει άνεση.
Ο Μπίλμπο Μπάγκινς; Ναι;
- Γυρεύω να προσλάβω ένα διαρρήκτη. - Διαρρήκτη;
Φοβάμαι πως ήρθατε σε λάθος μέρος.
Θές να πείς ότι δεν δέχεσαι να μοιραστείς μια μεγάλη περιπέτεια;
Ποιός, εγώ; Όχι! Εμείς τα χόμπιτ είμαστε απλά και φιλήσυχα πλάσματα.
Οι περιπέτειες σε κάνουν να καθυστερείς από το δείπνο.
Αρκετά! Είμαι ο Γκάνταλφ.
Και τ' όνομα Γκάνταλφ σημαίνει εμένα!
- Γκάνταλφ; Ο σπουδαίος μάγος; - Ο ίδιος
Άκου.
Ο Θόριν και η παρέα του στην υπηρεσία σας.
Ντουάλιν, Μπάλιν...
...Κίλι, Φίλι...
...Ντόρι, Νόρι και Όρι.
Όιν, κύριε. Και Γκλόιν, κύριε.
Ο Μπίφουρ. Και αυτός, ο Μπόφουρ.
Και ο Μπόμπουρ στην υπηρεσία σας.
Είμαστε όλοι στη υπηρεσία σας.
Τι θέλουν αυτοί οι νάνοι στο Χόμπιτον;
Ήρθαν για τσάι, και για δείπνο...
...και για σένα, Διαρρήκτη Μπάγκινς!
- Υπάρχει κάτι μαγικό σ' αυτή τη μουσική. - Και κινείται μέσα μου.
- Νιώθεις την αγάπη των όμορφων πραγμάτων. - Να πας να δεις τα μεγάλα βουνά...
...και ν' ακούσεις τα πεύκα και τους καταρράκτες.
Να κρατήσεις σπαθί αντί για το μπαστούνι.
Μόνο μια φορά.
Γκάνταλφ, νάνοι και Διαρρήκτη Μπάγκινς...
Ποια είναι η δουλειά του διαρρήκτη;
Αν προτιμάς, μπορείς να το πεις "ειδικός κυνηγός θησαυρών".
Λοιπόν, ναι, το προτιμώ.
Συναντηθήκαμε απόψε, στο σπίτι του φίλου μας...
...του πιο εξαίρετου χόμπιτ.
Είθε οι τρίχες σ' αυτά τα δάχτυλα να μην πέσουν ποτέ!
Στην υγειά σας!
Σύντομα θα ξεκινήσουμε το μακρύ μας ταξίδι,
Ο σκοπός μας είναι, υποθέτω, γνωστός σε όλους.
Σε όλους;
Δεν είναι γνωστός σε μένα.
Αλήθεια; Τότε πρέπει να ενημερώσουμε τον διαρρήκτη μας.
Αναζητούμε ένα θησαυρό...
...που δικαιωματικά μας ανήκει.
Μακριά στην Ανατολή...
...πέρα από τα Ομιχλιασμένα Βουνά και το σκοτεινό δάσος του Μίρκγουντ...
...εκεί θα βρεις το Μοναχικό Βουνό.
Πολύ πριν, εκεί ήταν η πατρίδα του λαού μου...
...και ήταν κυβερνήτης ο παππούς μου:
Βασιλιάς κάτω απ΄το Βουνό.
Οι νάνοι του παλιού καιρού έκαναν δυνατά μαγικά,
Όταν τα σφυριά ηχούσαν σαν καμπάνες
Σε βαθιά λαγούμια, όπου σκοτεινά πλάσματα κατοικούν,
Σε κοιλώματα κάτω απ' τους καταρράκτες.
Κύπελλα που σκάλισαν γι' αυτούς
και χρυσές άρπες, όπου κανείς δεν σκάβει
Εκεί κείτονται για καιρό, και πολλοί τραγούδισαν
ένα τραγούδι που δεν το άκουσαν άνθρωποι και ξωτικά.
Για τον αρχαίο βασιλιά και τον άρχοντα των ξωτικών
Πολλοί μάζεψαν ένα χρυσαφένιο δειλινό
Σχημάτισαν και επεξεργάστηκαν, και συλλέξαν το φως
Για να το κρύψουν μέσα στα διαμάντια στη λαβή του ξίφους.
Σε ασημένια περιδέραια πέρασαν
Τα ανθισμένα αστέρια, σε κορώνες κρέμασαν
Την δρακοφωτιά, σε πλεγμένο σύρμα
Τύλιξαν το φως του φεγγαριού και του ήλιου.
Αναμφίβολα όλη αυτή η αφθονία ήταν αυτό που έφερε τον δράκο.
Τα πεύκα ηχούσαν ψηλά, Οι άνεμοι σφύριζαν τη νύχτα.
Η φωτιά ήταν κόκκινη, απλωνώταν καθώς φούντωνε,
Τα δένδρα σαν πυρσοί ........
Και κάτω μας, στην κοιλάδα κείτεται η Νταίηλ...
... η πόλη των θνητών.
Οι καμπάνες ηχούσαν στην κοιλάδα Και οι άντρες κοιτούσαν με χλωμά πρόσωπα,
Την οργή του δράκου, που ήταν πιο μανιασμένη από φωτιά
Έριξε κάτω τους πύργους τους και τα εύθραυστα σπίτια τους.
Το βουνό κάπνιζε κάτω απ' το φεγγάρι,
Οι νάνοι άκουσαν τα βήματα του χαμού.
Εγκατέλειψαν τα δώματά τους στην καταστροφή...
Κάτω από τα πόδια του, κάτω απ' το φεγγάρι.
Κατάρα στο δράκο! Κατάρα στο Νοσφιστή!
Σκότωσε τους άνδρες μας και έκλεψε το χρυσάφι μας!
Κατάρα στο δράκο Νοσφιστή!
Αυτή είναι η περιπέτεια πού σχεδιάσατε για μένα;
Να σας βοηθήσω να πάρετε πίσω το χρυσάφι;
Ακριβώς.
Είστε δεκατρείς. Πολύ άτυχος αριθμός.
Με τον κο Μπάγκινς θα γίνετε δεκατέσσερις.
Ένας υπέροχος τυχερός αριθμός για μας.
Να λείπουν οι διαπληκτισμοί. Αφήστε μας να σας ενημερώσουμε για το συμβόλαιο.
"Προς Διαρρήκτη Μπάγκινς. Όροι για τις επαγγελματίκες σου υπηρεσίες.
Το ένα δέκατο τέταρτο από τα συνολικά κέρδη, τα έξοδα του ταξιδιού είναι εξασφαλισμένα.
Οπως και τα έξοδα κηδείας, αν παραστεί ανάγκη. Μετα τιμής, Θόριν και Σία".
- Έξοδα κηδείας; - Δέχεσαι αυτούς τους όρους;
- Μα φυσικά τους δέχεται! - Μα, μα εγώ...
Λοιπόν, αύριο αρχίζει η μεγαλύτερή σου περιπέτεια.
Το Χόμπιτ
Ούτε καπέλλο, ούτε ραβδί, ούτε πίπα.
Ούτε ακόμη ένα μαντηλάκι. Πως μπορεί να επιβιώσει κάποιος;
- Πώς ο Γκάνταλφ πέτυχε πριν από μας, Μπόμπουρ; - Πάει κι έρχεται με θέληση.
Είναι μάγος, ξέρεις.
Ω, να πάρει η οργή τις διαρρήξεις και ό,τι έχει να κάνει μ' αυτές.
Να θυμάσαι πάντα, Μπίλμπο, όταν η καρδιά σου χρειάζεται ενθάρρυνση...
...σκέψου ευχάριστα πράγματα.
Αυγά και μπέικον,
Τον κήπο μου στο μισοσκόταδο. Κέικ...
Θα διανυκτερεύσουμε εδώ. Ίσως βρούμε ένα στεγνό κομμάτι γης να κοιμηθούμε.
Ο παρατηρητής μας βρήκε κάτι.
Κοιτάξτε. Τρολ!
Άθλια, κακά, κλέφτες τρολ.
Πού στο καλό είναι ο Γκάνταλφ;
Μας εγκατέλειψε πάλι. Τη στιγμή ακριβώς που ένας μάγος θα ήταν χρήσιμος.
Δεν πειράζει. Έχουμε έναν επαγγελματία διαρρήκτη μαζί μας.
Τι έχουν να κάνουν τα τρολ με τη δουλειά του διαρρήκτη; - Θα μπορούσες να πάρεις λίγο από αυτό το κρέας που μαγειρεύουν.
- Ω, λέγω! - Διαρρήκτη, κάνε τη δουλειά σου!
Κατάρα! Δεν τρώμε τίποτα άλλο από αρνί!
Πως θα ήθελα...
...να είχα λίγο ανθρώπινο κρέας!
Μπέικον και αυγά. Το τζάκι μου. Ζεστά κάστανα.
- Τι στο καλό; - Βοήθεια! Βοήθεια! Αφήστε με κάτω! Σταματήστε!
Τι έχουμε 'δω;
Ας τον μαγειρέψουμε να δούμε!
Δεν είναι ούτε μια χαψιά.
Αλλά ίσως να υπάρχουν κι άλλοι σαν κι αυτόν.
Νάνοι! Είμαι χαμένος!
Νάνοι;
Το δείπνο μας!
Ας τους πιάσουμε όλους!
Ας τους ψήσουμε.
Όχι, να τους βράσουμε, λέω εγώ!
Είναι δικός του αυτός, παιδιά!
Υπάρχουν αρκετοί για όλους.
Τον δικό μου τον θέλω ψημένο.
Η αυγή αυτή ας σας πάρει και όλους βράχους να σας κάνει!
Ο ήλιος!
Κατάρα!
Πώς ήρθε το πρωί τόσο νωρίς;
Είμαστε χαμένοι!
Υπέροχα.
Μια στιγμή. Μια στιγμή!
Πού είναι αυτός ο διαρρήκτης; Πράγματι τυχερός αριθμός!
Εδώ!
Ελάτε να δείτε τι βρήκα!
Όχι κι άσχημα, διαρρήκτη, για την πρώτη σου προσπάθεια.
Ω, δεν ήταν τίποτα, πράγματι.
Θα τα κρατήσουμε αυτά. Υπερβολικά καλές λεπίδες.
Αν σκεφτείς ότι τις κατασκεύασαν τρολ.
Δεν μοιάζουν με λεπίδες τρολ.
Πιθανώς κλεμμένες.
- Βλέπεις αυτά τα παράξενα ρουνικά; - Τι είναι τα ρουνικά;
Αρχαία γραφή. Και το δικό μου τα έχει. Μπορείς να τα μεταφράσεις;
Δεν είμαι εξοικειωμένος με αυτά τα γράμματα.
Λοιπόν, όποιος και αν τα έφτιαξε, είναι δικά μας τώρα!
Σκεπάστε το θησαυρό, άντρες. Θα τον πάρουμε στην επιστροφή.
Πάρε αυτή, Νοσφιστή, βρομερό σκουλίκι!
Βλέπω ότι και συ πήρες ένα σπαθί.
Ναι. Μόνο ένα μικρό σπαθί, για την ακρίβεια.
Αλλά για κάποιον στο δικό μου μέγεθος, αρκεί.
Βιαστείτε άντρες, στο δρόμο μας!
- Στάσου! - Στάσου;
Είναι ώρα να σου παραδώσω αυτό.
Και τι μπορεί να είναι;
Είναι ένας χάρτης που δείχνει το Μοναχικό Βουνό...
Μου τον έδωσε ο πατέρας σου πριν εκατό χρόνια.
Τι; Γιατί δεν ήρθε κατευθείαν σε μένα, το νόμιμο διάδοχο;
Είχα διαλέξει την κατάλληλη ώρα για να τον παραδώσω.
Ω, λατρεύω τους χάρτες. Έχω ασφαλώς και μια συλλογή.
Μπα, θυμάμαι το βουνό ακόμα και χωρίς αυτό!
Αλήθεια; Και πως σκοπεύεις να μπεις στον κοιτώνα του Νοσφιστή;
Από την κεντρική πύλη; Σαν φιλοξενούμενος;
Θα έχεις γίνει στάχτη πριν καλά κάνεις το έβδομο βήμα.
Ω, κοιτάξτε!
Αυτό το χέρι δείχνει από αυτά τα ρουνικά...
Σε καλό μου! Σε μια μυστική είσοδο!
- Ένα κρυφό πέρασμα που οδηγεί στα Απύθμενα Δώματα! - Υπέροχα, διαρρήκτη!
- Τα πηγαίνω πράγματι αρκετά καλά με τους χάρτες. - Αφήστε με να δω.
Ναι, πολύ σωστά.
Όμως, έχει μείνει κρυφή όλα αυτά τα χρόνια;
Είναι πολύ μικρή για να τη χρησιμοποιήσει ο Νοσφιστής.
Και είναι καλυμμένη από μία πόρτα καμωμένη έτσι ώστε να γίνεται ένα με την πλαγιά του βουνου.
Να το κλειδί. Κράτα το ασφαλές.
Μα βέβαια!
Μα... αν η μυστική πόρτα είναι κρυμμένη, πως θα τη βρούμε;
- Ο χάρτης δε λέει. - Λέει και δε λέει.
Θα καταλάβεις όταν έρθει η ώρα.
Κοιτάξτε, επιτέλους. Το Ρίβεντελ!
Η κρυμμένη κοιλάδα των Ξωτικών, που κατοικεί ο Έλροντ.
Απλά μαγευτική!
- Όμως πρέπει να είμαστε εκεί στην ώρα μας. - Κρίμα.
Το τραγούδι των ξωτικών δεν είναι κάτι που πρέπει να χάνει κανείς...
...τον Ιούνιο κάτω από τ' αστέρια. Όμως...
Αγαπητέ Έλροντ, η φιλοξενία σου είναι έξοχη.
Το φαγητό, το κρασί, οι ιστορίες, η μουσική.
Ναι, αλλά έχουμε πολλά να κάνουμε.
Υποσχεθήκατε να ρίξω μια ματιά σε αυτά τα σπαθιά των τρολ μετα από όλο αυτό το γλέντι.
Ναι, ναι, φυσικά.
Πρώτα απ' όλα, δεν είναι κατασκευασμένα από τρολ.
Πρέπει να τα είχαν κλέψει.
Είχαν φτιαχτεί για τους πολέμους με τα τελώνια. Αυτό το σπαθί, Θόριν, στα ρουνικά ονομάζεται
Όρκριστ, Τελωνιοσφάχτης.
- Και το δικό μου; - Γκλάμντρινγ, Εχθροκτόνος.
- Φυλάξτε τα καλά. - Θα φυλάξω τούτο το σπαθί με κάθε τιμή.
- Τώρα δείξτε μου τον χάρτη σας. - Εδώ τον έχω.
Παράξενο. Ας δούμε.
Ναι, μάλιστα!
Υπάρχουν φεγγαρογράμματα εδώ! Βλέπετε;
Τι είναι τα φεγγαρογράμματα;
Είναι ρουνικά που φαίνονται μόνο όταν το φεγγάρι λάμπει πίσω τους.
Δίνουν οδηγίες για την ανεύρεση της μυστικής πόρτας.
"Στάσου πλάι στη γκρίζα πέτρα όταν χτυπήσει το ράμφος της η τσίχλα,
...και όταν ο ήλιος που βασιλεύει ρίξει το τελευταίο φως της μέρας
...πάνω στην κλειδαριά".
Από δω!
Καταφύγιο! Μια στεγνή σπηλιά!
Τώρα, μπορείτε να κοιμηθήτε λίγο, άντρες. Βρήκαμε ένα τέλειο μέρος για να κατασκηνώσουμε.
Οι νάνοι έχουν μία παράξενη αντίληψη για την τελειότητα.
Και πού είναι ο Γκάνταλφ;
Έφυγε πάλι; Μακάρι να ήμουν μάγος!
Γεια σας! Τι είναι αυτό;
Κοιτάξτε!
Τα πόνι! Τα πόνι!
Ξυπνήστε! Μας λήστεψαν!
Τα τελώνια είναι εδώ!
Σώστε τα πόνι απ' τα τελώνια!
Παγιδευμένοι! Τα τελώνια μας έχουν στο χέρι!
Ποιοι είναι αυτοί οι κακομοίρηδες;
Θόριν, στις υπηρεσίες σας. Δεν θέλαμε να παραβιάσουμε τα σύνορά σας.
Απλώς ψάχναμε για καταφύγιο για να προφυλακτούμε από την καταιγίδα.
Είναι ψεύτης, ω, τρομερέ μας Αρχηγέ!
Πες του να μας εξηγήσει πως έχει στην κατοχή του αυτό το όπλο!
Αυτό το σπαθί το λένε Όρκριστ, Τελωνιοσφάχτη!
Δολοφόνοι!
Φίλοι των Ξωτικών!
Σταματήστε!
Το ξέρω αυτό το σπαθί!
Το λένε Γκλάμντρινγκ, Εχθροκτόνο!
Γκάνταλφ! Παλιέ καλέ Γκάνταλφ!
Ακολουθήστε με! Γρήγορα!
Από δω! Ακολουθήστε με!
Μπίλμπο!
Είναι χαμένος!
Μπίλμπο, πού είσαι;
Πολύτιμό μου.
Είναι το πολύτιμό μου.
Γεια σου, χρυσό μου.
Σε καλό μας και σε βρεγμένο μας.
Φαγητό για το χρυσό μου.
Αυγά και μπέικον...
...και νόστιμο βούτυρο.
Τι είναι αυτός ο θόρυβος, χρυσό μου;
Το χρυσό μου δε ξέρει.
Σε καλό μου!
Γεια! Τι είναι αυτό;
Ένα ενθύμιο για να δείξω στους γείτονες όταν γυρίσω σπίτι. Αν γυρίσω ποτέ.
Ω, ποιος είσαι;
Σε καλό μας, χρυσό μου.
Ένας νόστιμος μεζές θα βγει πάντως για μας.
Τι πράμα είναι αυτός, χρυσό μου;
Είμαι ο κος Μπίλμπο Μπάγκινς.
Έχασα τους νάνους, το μάγο και το δρόμο μου.
Πρόσεχε, είμαι οπλισμένος με ξωτικιά λεπίδα!
Έτσι είναι καλύτερα. Μήπως ξέρεις το δρόμο για να βγω από δω;
Δεν κάθεσαι...
...να του κουβεντιάσεις λίγο, χρυσσσό μου;
Του... αρέσουν... τα αινίγματα;
Αν μου αρέσουν τα αινίγματα;
Λοιπόν, ναι, κατα κάποιο τρόπο.
Θα πρέπει να κάνει ένα διαγωνισμό μαζί μας.
Αν το χρυσό μου ρωτήσει και αυτό δεν απαντήσει...
...θα το φάμε, χρυσό μου.
Ω, λέγω!
Αλλά αν μας ρωτήσει αυτό...
...και δεν απαντήσουμε...
...τότε εμείς...
...θα του δείξουμε...
...το δρόμο για έξω!
- Φαίνεται οτι δεν έχω άλλη επιλογή. - Χρυσό μου...
...θα του πούμε το πρώτο αίνιγμα.
Δίχως φωνή φωνάζει,
Δίχως φτερά πετάει,
Δίχως δόντια μασάει,
Δίχως στόμα στενάζει.
Μπορείς...
...να μαντέψεις...
...την απάντηση;
Μισό λεπτό.
Θα 'ναι νόστιμο άραγε, χρυσό μου; Θα 'ναι ζουμερό;
Γλειώδες; Στεγνό;
Θα 'ναι εξαίσια τραγανό;
Αν έχετε την καλοσύνη!...
Ο άνεμος! Ο άνεμος είναι η απάντηση!
Τώρα, η σειρά μου.
Κουτί χωρίς καπάκι, χωρίς κλειδί κλεισμένο
και μέσα του χρυσάφι κιτρινωπό κρυμμένο
Ας μας δώσει μια ευκαιρία, χρυσό μου.
Αυγά!
Αυγά, αυτό είναι!
Ω, συμφορά!
Εμείς, τώρα! Τώρα, εμείς, χρυσό μου
Είμαι ένας λιπόψυχος με προσδοκίες!
Τώρα...
Τα πράγματα όλα τα καταπίνει:
Πουλιά και λουλούδια, δέντρα και κτήνη,
Μασάει το σίδερο, το ατσάλι σκίζει,
Αλέθει πέτρες και τις λιανίζει
Πόλεις ρημάζει, ρηγάδες σκοτώνει,
Και τα ψηλά βουνά ξεθεμελιώνει.
Λοιπόν, ενδιαφέρον.
Ναι, τώρα, άσε με να το σκεφτώ.
Ποια είναι η απάντηση; Ποια είναι η απάντηση;
Μια στιγμή!
Χρυσό μου...
...θα είναι άραγε νόστιμο;
Ναι! Θα είναι!
- Δώσε μου λίγο χρόνο. - Τι...
Τι λέει;
Είπα: χρόνο! Χρόνο!
Τι έγινε;
Το μάντεψα!
Ο χρόνος είναι η απάντηση!
Δεν είναι;
Πάντα το ήξερα. Είναι παλιό.
Λοιπόν, η πλάκα πλάκα. Δεν μπορούμε να βγούμε τώρα από δω;
Όχι! πρέπει να μας κάνει ακόμα μία ερώτηση, χρυσό μου! Ναι! Ναι!
Ω, κατάρα! Δε μπορώ να σκεφτώ άλλη.
Να μας ρωτήσει! Να μας ρωτήσει!
Πολύ καλά.
- Τι έχω στη τσέπη μου; - Δεν είναι σωστό! Δεν είναι σωστό...
να μας ρωτάει, χρυσό μου...
...τι έχει...
...στις παλιοτσέπες του;
Λυπάμαι. Αυτή είναι η ερώτησή μου.
Αν δε μπορείς να το μαντέψεις χάνεις. Και μου δείχνεις το δρόμο για έξω!
Ω, το χρυσό μου χάνει!
Αλλά πρώτα...
...το χρυσό μου θα του δείξει...
...κάτι ωραίο.
- Θέλεις να μου δείξεις κάτι; - Το δώρο των γενεθλίων μου.
Περίμενε! Για που το 'βαλες;
Το χρυσό μου βρήκε ένα δαχτυλίδι...
...τη μέρα των γενεθλίων του...
...πριν πολλά χρόνια.
Ένα χρυσό δαχτυλίδι.
Ένα μαγικό δαχτυλίδι!
Πρέπει να πάρουμε χρυσό μου, το δώρο των γενεθλίων μας, από την κρυψώνα του.
Τώρα, τι;
Ποτέ δεν θα φανταστείς ότι βρίσκεται στη τσέπη μου.
Σε καλό μου!
Πού είναι;
Το χρυσό μου δαχτυλίδι! Το μαγικό μου δαχτυλίδι!
Χάθηκε!
Πολύτιμο! Το πολύτιμό μου! Το δαχτυλίδι μου, χάθηκε!
Το χρυσό μου θυμάται.
Το φορούσε πριν...
...και του έπεσε στην όχθη!
Κατάρα σ' αυτό! Κατάρα στο Μπάγκινς!
Το βρήκε! Το δαχτυλίδι μου!
Το δώρο των γενεθλίων μου!
Είμαι εγώ αυτος που συνεχίζει;
Σε καλό μου!
Το δαχτυλίδι;
Ναι, το πιο βέβαιο.
Χρυσό μου! Το βρήκαμε! Το βρήκαμε! Το Μπάγκινς.
Το χρυσό μου θα το τσακίσει...
...και θα το διαλύσει!
Καλύτερα να κάνει αυτό.
Πού είναι;
Είναι άτιμο.
Λέει ότι δεν ξέρει το δρόμο για να βγει...
...άλλα ξέρει ένα δρόμο για να μπει, χρυσό μου.
Θα πρέπει...
...να ξέρει ένα δρόμο για να βγει!
Ξεκίνησε για την πίσω πόρτα.
Το χρυσό μου θα πρέπει να πάει γρήγορα στην πίσω πόρτα.
Στην πίσω πόρτα!
Πόσο βολικά ήρθαν όλα!
Λοιπόν, ακολουθήστε τον οδηγό.
Δεν είναι 'δω, χρυσό μου.
Το 'σκασε! Το 'σκασε!
Κλέφτης!
Μπάγκινς!
Το μισούμε!
Το μισούμε για πάντα!
Βλέπεις, το Γκόλουμ σκέφτηκε ότι εγώ ήξερα το δρόμο για να βγω, και ήθελε να προσπαθήσει να με εμποδίσει.
Εγώ απλώς το ακολούθησα μέχρι την έξοδο.
Έπρεπε να πολεμίσουμε για να περάσουμε από τη φρουρά των τελωνίων.
- Πώς και δε σε είδαν; - Ω, λοιπόν...
...η τέχνη του διαρρήκτη είναι στην πραγματικότητα, ξέρετε,...
...η τέχνη του να είσαι διακριτικός.
Αόρατος, με άλλα λόγια.
Η ιστορία σου, Μπίλμπο, φαίνεται αληθινή Ναι, ηχεί γνήσια.
Δεν χρειάζεται να πεις περισσότερα. Καλύτερα να φύγουμε.
Υπάρχουν ακόμα τελώνια εδώ γύρω
Ω, να πάρει η οργή! Κι άλλα βουνά;
Όχι. Δε βλέπεις;
Ο ήλιος δύει στη δύση, πίσω από τα βουνά.
Βρισκόμαστε στην άλλη πλευρά στην άκρη της Πέρα Χώρας.
- Ένας Βάργκ! - Με τα τελώνια!
- Βοήθεια! - Δε μπορούμε να σκαρφαλώσουμε ψηλότερα!
- Τα χέρια μου. - Τα κακόμοιρα τα ποδαράκια μου! Τα πoδαράκια μου!
Μα τι θέλουν να κάνουν με μας; Να μας ρίξουν στο θάνατό μας;
Ποιος ξέρει;
Αφού μας έχουν μεταφέρει τόση απόσταση χωρίς να μας ρίξουν!
Το ποτάμι της Έρημης Χώρας είναι από κάτω μας!
Μα τον κεραυνό!
Μας πηγαίνουν στην άκρη του Δάσους του Μίρκγουντ...
...για να μας πετάξουν πάνω σε αυτούς τους βράχους, το ξέρω!
Ω, μεγάλε άρχοντα των αετών...
...είμαστε αιώνια ευγνώμονες για την γενναία σας διάσωση.
Δεν έχω ξεχάσει το βέλος...
...που με χτύπησε πριν πολλά χρόνια.
Δεν έχω ξεχάσει το μάγο...
...που με βρήκε και γιάτρεψε την πληγή μου.
Και τώρα...
...έχετε γεια, όπου κι αν πηγαίνετε...
...μέχρι να ξαναγυρίσετε πίσω στις φωλιές σας στο τέλος του ταξιδιού.
Λοιπόν αυτό είναι το Δάσος του Μίρκγουντ.
Απαίσιο μέρος αν θυμάμαι καλά. Και επικίνδυνο.
Όχι-όχι. Ο χάρτης δείχνει το ασφαλέστερο μονοπάτι.
Ακολουθήστε το προσεκτικά, ευθύς μες το δάσος.
Μη ξεστρατίσετε από το μονοπάτι. Αν το κάνετε, δεν θα βγείτε ποτέ απ' αυτό το δάσος.
Μιλάς σα να φαίνεται ότι δε θα έρθεις μαζί μας.
Δεν θα έρθω. Έχω επείγουσα δουλεία μακριά στο νότο.
- Ω, όχι! Δε μπορεί να το εννοεί! - Τι θα κάνουμε χωρίς τον Γκάνταλφ;
Σε παρακαλούμε, μη μας αφήσεις.
Αποκλείεται. Έχω ήδη αργήσει με το να ασχολούμαι με σας.
Στέλνω τον κο Μπάγκινς μαζί σας. Αυτό θα είναι αρκετό.
- Τον κο Μπάγκινς; - Τον Μπίλμπο;
Τον διαρρήκτη;
Εμένα; Δεν κάνω το ίδιο με ένα μάγο!
Δεν πειράζει. Είσαι ο τυχερός αριθμός.
Και σύντομα θα ανακαλύψεις περισσότερα για σένα απ' όσα έχεις φανταστεί.
Εσύ, αξιότιμε κύριε, θα είσαι ο αντικαταστάτης μου, οπότε κάνει το ίδιο.
Εδώ είναι ένα χαρτί και μια πένα. Να κρατάτε ενα αυστηρό ημερολόγιο, ενθύμιο του ταξιδιού σας.
...έτσι θα μπορώ να το μελετήσω όταν ξανασυναντηθούμε και να σας υποδείξω τα βήματα που παραλήψατε.
Θα κάνω ότι μπορώ.
Τότε, θα πρέπει να πηγαίνω.
Στον Γκάνταλφ: Σύμφωνα με τις οδηγίες σου...
...κρατώ αυτό το ημερολόγιο του ταξιδιού μας μέσα από το Δάσος του Μίρκγουντ.
Θα το χρησιμοποιήσω κάποια μέρα σαν βάση για τα απομνημονεύματά μου.
...τα οποία αποφάσισα να ονομάσω:
Πέρα και πίσω πάλι: οι διακοπές ενός χόμπιτ.
Οι μέρες είναι φρικτές, και οι νύχτες ανυπόφορες...
...είμαστε πεινασμένοι και διψασμένοι.
Οι καρποί που φυτρώνουν εδώ είναι απαίσιοι.
Οτιδήποτε σε αυτό το δάσος είναι δυσάρεστο.
Μια μέρα αποφασίσαμε ότι πρέπει κάποιος...
...να σκαρφαλώσει στην κορυφή του ψηλότερου δέντρου και να ρίξει μια ματιά τριγύρω.
Δεν μπορούσα να τσακωθώ μαζί τους. Το συμβόλαιο είναι ακαθόριστο σε αρκετές περιπτώσεις.
Υπάρχουν στιγμές...
...που μπορούν να αλλάξουν κάποιον για πάντα.
Και ξαφνικά αναρωτήθηκα αν θα ξανάβλεπα ποτέ την αναπαυτική μου χομπιτότρυπα.
Το αναρωτιόμουν, αν πραγματικά το ήθελα.
Ξύπνησα το επόμενο πρωί και με περίμενε μία φρικιαστική έκπληξη.
Τώρα θα σου δώσω ένα όνομα.
Και θα σε λέω Κεντρί!
Το υπόλοιπο πρωί το πέρασα ψάχνοντας τους συντρόφους μου.
Και τους βρήκα, τελικά, σ' ένα μέρος μαύρο και φρικτό...
...σαν ένα κομμάτι νύχτας που η μέρα δεν το είχε καθαρίσει ακόμα.
Θα γίνουν καλό φαϊ...
...αν μείνουν κρεμασμένοι για μια μέρα!
Φύγετε!
Μπόμπουρ!
Σίγουρα δεν θα άφηνα τους συντρόφους μου, τους φίλους μου...
...να γίνουν τροφή αυτών των φρικιαστικών αραχνών. Το καθήκον με καλούσε.
Τώρα είστε όλοι ελεύθεροι. Το ξέρω, το δηλητήριο των αραχνών σαν έχει κάνει αδύναμους,
αλλά πρέπει να με ακολουθήσετε. Γρήγορα!
Κοιτάξτε! Μπροστά στο μονοπάτι! Εκεί είναι!
Ελευθέρωσε το δείπνο μας!
Τώρα σε βλέπουμε πάλι!
Θα σε φάμε και θ' αφήσουμε το πετσί σου να κρέμεται σ' ένα δέντρο.
Πιάστε το!
Πιστεύω πως μπορώ να τις κρατήσω! Τρέξτε στο ξέφωτο των ξωτικών!
Μα, πώς θα μπορέσεις να...
Θα τις κεντρίσω. Τρέξτε.
Γρήγορα!
Τον έχουμε στριμώξει τώρα. Κλείστε τον κύκλο.
Δεν μπορεί να μας ξεφύγει!
Χοντρο-Λομπ! Τρελο-Κομπ!
Κατάρα! Τι είναι αυτό;
Κεντρί! Κεντρί! Κεντρί!
Φύγετε! Υποχώριση! Δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το Κεντρί!
Συνάντησα τους συντρόφους μου στο ξέφωτο των ξωτικών.
Αλλά όταν τους βρήκα, με περίμενε και μια άλλη έκπληξη.
Τα ξωτικά είχαν γυρίσει, αλλά οπλισμένα για μάχη.
Οι νάνοι, αποδυναμωμένοι καθώς ήταν από την συνάντησή τους με τις αράχνες...
...παραδόθηκαν χωρίς να πολεμήσουν.
Ταξιδεύαμε όλη μέρα και μες στη νύχτα.
Τελικά, φτάσαμε στο παλάτι του βασιλιά των ξωτικών...
...που ήταν στην ανατολική άκρη του δάσους.
Είχαμε κάνει όλο αυτόν τον δρόμο...
...για να καταλήξουμε αιχμάλωτοι.
- Γιατί επιχειρήσατε να επιτεθείτε στους δικούς μου; - Δεν τους επιτεθήκαμε!
Πήγαμε να ζητανέψουμε! Πεθαίναμε της πείνας!
Και τι σας έφερε μέσα στο δάσος;
- Αυτό είναι δική μας δουλειά. - Πολύ καλά.
Πάρτε τους από δω και κλείστε τους μέσα μέχρι να θελήσουν να μας πουν την αλήθεια...
...ακόμα και αν περιμένουν εκατό χρόνια!
Πλεονεξία. Ο θησαυρός που ψάχναμε ήταν αρκετά μεγάλος για να το μοιραστούμε με τα ξωτικά.
Θα έκαναν πολύτιμους συμμάχους ενάντια σ' αυτό το γεροσκουλίκι το Νοσφιστή.
Αντ' αυτού, έγιναν εχθροί και εμείς είμασταν οι αιχμάλωτοί τους.
Και παρόλο που ήμουν αόρατος, πράγμα το οποίο με βοηθούσε να κινούμαι εύκολα,...
...δεν υπήρχε τρόπος να ανοίξω τις κλειδαριές.
Έτσι πέρασαν βδομάδες μέχρι να βρώ έναν τρόπο να ελευθερώσω τους συντρόφους μου.
Τμήμα του ποταμού έρρεε κάτω απ' τις σπηλιές.
Μεταφορείς εκλεκτών κρασιών αγκυροβολούσαν στα λιμάνια των ανθρώπων...
...που κατοικούσαν στη Μακριά Λίμνη.
Τώρα τα ξωτικά απολάμβαναν το κρασί τους και τα βαρέλια θα άδειαζαν σύντομα.
Ω, σταματείστε να παραπονιέστε!
Ποτέ δεν υποσχέθηκα να σας ληστέψω πρώτης τάξεως εξυπηρέτηση.
Έχω έρθει από μακριά και έχω περάσει πολλές περιπέτειες για να το δω αυτό...
...και τώρα δε μου αρέσει καθόλου η όψη όλων αυτών!
Μετά από ώρες φτάσαμε στην αποικία των ανθρώπων που ονομάζεται Λιμνούπολη.
Μία λεπτομέρεια, αν δεν σας φαίνεται και τόσο δημιουργικό το όνομα...
...όμως το χωριό ήταν στην πραγματικότητα χτισμένο στην επιφάνεια της Μακριάς Λίμνης.
Εδώ, οι απόγονοι των ανθρώπων της Νταίηλ είχαν ακόμα την τόλμη να κατοικούν...
...και να κάνουν δουλείες στη σκιά του βουνού του γερο-Νοσφιστή.
Είμαι ο Θόριν...
...ο εγγονός του Βασιλιά κάτω από το Βουνό!
Γύρισα!
Χαίρε, Θόριν Δρύασπι.
Είμαι ο Μπαρντ ο φρουρός.
Ο παππούς σου ζει στα τραγούδια μας και στους θρύλους.
Ότι βοήθεια μπορούμε να σας προσφέρουμε είναι δική σας, και ελπίζουμε στην ευγνωμοσύνη σας...
...όταν ο δράκος Νοσφιστής θα είναι νεκρός και ξανακερδίσετε το βασίλειό σας.
Μας τάισαν, μας έδωσαν προμήθειες...
...και μετά από δύο βδομάδες μας βρήκαν κοντά στο τέλος του ταξιδιού μας.
Και θα μπορούσε να είναι ένα πολύ άσχημο τέλος, πράγματι.
Αυτή η μυρωδιά! Δεν έχω ξαναμυρίσει ποτέ δράκο!
Όλες οι αίθουσες μέσα πρέπει να 'ναι γεμάτες από τις βλαβερές του αναθυμιάσεις.
Και την ώρα που ο Νοσφιστής κοιμόταν μέσα...
...είμεις περνούσαμε τις μέρες μας ψάχνοντας γι' αυτήν την φανταστική μυστική πορτα.
Τότε, ένα απόγευμα...
Και έτσι, Γκάνταλφ, καθώς περιμένω, γράφω τις τελευταίες σελίδες του ημερολογίου σου.
Ο μόνος μου σύντροφος είναι ένα ενοχλητικό πουλί που σπάει σαλιγκάρια.
"Στάσου πλάι στη γκρίζα πέτρα όταν χτυπήσει το ράμφος της η τσίχλα ,
...και όταν ο ήλιος που βασιλεύει ρίξει το τελευταίο φως της ημέρας...
πάνω στη κλειδαριά."
Μη χειρότερα!
Ξυπνήστε! Ξυπνήστε!
Μα τον κεραυνό!
Υπάρχει!
Θόριν, χρησιμοποίησε το κλειδί, τώρα όσο είναι καιρός.
Λοιπόν, να 'μαστε.
Και τώρα;
Τώρα είναι η στιγμή για τον σεβαστό μας κο Μπάγκινς να εκτελέσει την αποστολή...
...για την οποία τον συμπεριλάβαμε στην ομάδα μας.
- Εμένα; - Θα ανταμοιφθείς. Έχουμε κάνει ένα συμβόλαιο.
Πιστεύεις ότι αυτό είναι το καθήκον μου: να μπω πρώτος;
Σας έχω κιόλας γλιτώσει από δύο μπλεξίματα που δεν συμπεριλαμβάνονταν στη συμφωνία.
Και ποιος θα έρθει μαζί μου;
Κανείς;
Βλέπω.
Λοιπόν, εσύ είσαι ο διαρρήκτης.
Μπες μέσα και κλέψε κάτι.
Πολύ καλά λοιπόν. Δεν θα αρνηθώ.
Καλή τύχη.
Ευχαριστώ.
Έχω αρχίσει να εμπιστεύομαι την τύχη μου περισσότερο απ' ότι παλιά.
Τώρα μπήκες για καλά μέσα στο χορό, Μπίλμπο Μπάγκινς.
Γιατί βρίσκεσαι εδώ; Δεν έχεις καμιά δουλειά με θησαυρούς που τους φυλάνε δράκοι.
Νοιώθεις τη ζεστασιά του σκουλικιού, κε Μπάγκινς;
Ακόμα λίγα βήματα και θα δεις επιτέλους...
...τον παλιό δράκο Νοσφιστή.
Μπορείς ακόμα να γυρίσεις πίσω, ξέρεις.
Αλλά αν συνεχίσεις, αν κάνεις αυτά τα βήματα...
...θα είναι τα πιο γενναία που έχεις κάνει ποτέ.
Ότι και αν συμβεί μετά απ' αυτό δεν είναι τίποτα.
Ναι, εδώ είναι που...
...θα δώσεις τη μάχη σου, κε Μπίλπο Μπάγκινς.
Θα υποχωρήσεις;
Λοιπόν, κλέφτη...
...σε μυρίζω και νιώθω τον αέρα σου.
Ακούω την ανάσα σου.
Πέρασε λοιπόν!
Διάλεξε και πάρε. Υπάρχει μεγάλη ποικιλία.
Όχι, ευχαριστώ, ω Νοσφιστή Τρομερέ.
Δεν ήρθα για δώρα. Ήθελα μόνο να σου ρίξω μια ματιά...
...και να δω αν είσαι πραγματικά τόσο μεγάλος όσο λένε οι θρύλοι.
Δεν τους πίστευα.
Τώρα τους πιστεύεις;
Δεν είναι τίποτα μπροστά στην πραγματικότητα...
...ω Νοσφιστή, Πρώτη και Μεγαλύτερη απ' όλες τις Συμφορές!
Έχεις καλούς τρόπους για κλέφτης...
...και ψεύτης.
Με ξέρεις...
...αλλά εγώ δεν θυμάμαι να σ' έχω ξαναμυρίσει.
Ποιος είσαι κι από που έρχεσαι;
Έρχομαι από κάτω απ' το λόφο.
Και ο δρόμος μου πέρασε κάτω από λόφους και βουνά.
Και απ' τον αέρα. Είμαι αυτός που περπατάει αόρατος.
Φτιάχνεις γρίφους;
Ποιο είναι το όνομά σου;
Είμαι ο τυχερός αριθμός, ο νηματοκόφτης, η αράχνη με το κεντρί...
Ωραίοι τίτλοι.
Είμαι αυτός που θάβει τους φίλους του και τους ξαναβγάζει ζωντανούς απ' το νερό.
Είμαι ο μουσαφίρης των αετών, ο Δαχτυλιδοκερδιστής και ο Τυχοφορετής.
...αυτός που λύνει τα αινίγματα, είμαι γω ο Βαρελοκαβαλάρης.
Βαρελοκαβαλάρης, ε;
Λοιπόν έχω καταλάβει το γρίφο σου!
Είσαι ένας από τους ανθρώπους της λίμνης...
αυτούς τους άθλιους εμπόρους του γλυκού νερού!
Εσύ και η πόλη σου θα πληρώσετε ακριβά για αυτήν την επίσκεψη!
Λοιπόν οι άνθρωποι της λίμνης θα έκλεβαν το θησαυρό μου;
Περίμενε! Δεν τα ξέρεις όλα. Δε μ' έφερε μόνο το χρυσάφι προς τα δω.
Γίνε ξεκάθαρος με τους γρίφους σου!
Τι άλλο σ' έφερε, Λιμνάνθρωπε;
Εκδίκηση!
Εκδίκηση;
Θα πρέπει σίγουρα να αντιλαμβάνεσαι ότι η επιτυχία σου...
...σου έχει δημιουργήσει μερικούς σκληρούς εχθρούς.
Εκδίκηση; Εσύ; Χα!
Είμαι ο Νοσφιστής!
Σκοτώνω ότι θελήσω!
Είμαι ισχυρός...
...ισχυρός...
...ισχυρός!
Η πανοπλία μου είναι σαν δεκάδες ασπίδες...
...τα δόντια μου είναι σα σπαθιά...
...τα νύχια μου, λόγχες
...το κτύπημα της ουράς μου...
...αστροπελέκι!
Τα φτερά μου...
...τυφώνας!
Και η ανάσα μου...
...θάνατος!
Λοιπόν;
Πού είναι τώρα οι γρίφοι σου;
Πολύ, πάρα πολύ εντυπωσιακό.
Όμως...
...πάντα το 'λεγα ότι οι δράκοι...
...είναι πιο μαλακοί από κάτω. Τρωτοί.
Ειδικά, στην περιοχή του στήθους.
Έχεις ακούσει λάθος!
Είμαι θωρακισμένος από πάνω κι από κάτω.
Λοιπόν, δεν ξέρω τίποτα γι' αυτό.
Δεν ξέρεις τίποτα γι' αυτό;
Θα σου δείξω!
Κοίτα!
Τι έχεις να πεις γι' αυτό;
Είναι υπέροχο και σπάνιο, ε;
Εκτυφλωτικό!
Θαυμάσιο!
Τέλειο!
Άψογο!
Καταπληκτικό! Έξ...
Γερο-ηλίθιε!
Αφού υπάρχει ένα ακάλυπτο κομμάτι δέρμα στο αριστερό στήθος σου....
...γυμνό σαν σαλιγκάρι έξω απ' το καβούκι του.
Τι είναι αυτό;
Κι άλλοι γρίφοι;
Όχι, οι γρίφοι μου τέλειωσαν.
Δεν θα πρέπει να κρατάω άλλο την Εξοχότητά Σας
Λυπάμαι που δε θα μπορέσεις να με βρεις. Όμως ένας επιδέξιος διαρρήκτης είναι δύσκολο να πιαστεί.
Διαρρήκτης;
Διαρρήκτης!
Κλέφτης! Φωτιά! Φονικό!
- Έπρεπε να πηγαίναμε μαζί του. - Για να ψηθούμε ζωντανοί;
Είναι ο διαρρήκτης!
Τρία ζήτω για τον παλιόφιλο το Μπίλμπο!
Σας ευχαριστώ! Όμως θα εκτιμούσα ένα πιο πραγματιστικό χαιρετισμό.
Με άλλα λόγια...
...σβήστε με!
Εδώ είμαστ' εμείς! Πάντα πρόθυμοι να βοηθήσουμε ένα φίλο.
Δε μπορώ να σας εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου.
Ω, δεν πειράζει. Τι έκλεψες;
Αυτό.
Τι είναι αυτό;
Σεισμός;
Μέσα στο μυστικό πέρασμα! Η μόνη μας ευκαιρία!
Βαρελοκαβαλάρη!
Κλέφτες Λιμνάνθρωποι!
Θα δείτε την εκδίκησή μου!
Οι άνθρωποι της λίμνης είναι καταδικασμένοι, εκτός κι αν...
Ναι, εσύ! Είσαι μόνο μια τσίχλα, και αυτήν την στιγμη, πολλά περισσότερα.
Έχεις δει το Νοσφιστή. Ξέρεις το ευαίσθητο σημείο του!
Πήγαινε τώρα! Στη Λιμνούπολη! Εκεί είναι ένας φρουρός, ο Μπαρντ. Πες του το!
Αυτό το αεράκι είναι ασυνήθιστα ζεστό για φθινόπωρο.
Μπαρντ! Τι είναι αυτό;
Ο δράκος έρχεται, ή εγώ είμαι τρελός!
Κόψτε τις γέφυρες! Στα όπλα! Στα όπλα!
Ο δράκος! Ο γερο-Νοσφιστής!
Ξύπνιος μετά από τόσα χρόνια! Ο δράκος έρχεται!
Έτοιμοι; Όταν περάσει από πάνω...
Βέλη!
Επανεξοπληστείτε!
Φύγε από δω, ηλίθιο πουλί! Φύγε!
Μιλάς;
Ο Μπίλμπο Μπάγκινς;
Βρήκε τι;
Ναι! το βλέπω!
Λες την αλήθεια, γριά τσίχλα!
Μαύρο μου βέλος, ποτέ δε μ' απαγοήτευσες. Και πάντα σε ξαναβρίσκω.
Σ' έχω απ' τον πατέρα μου κι αυτός από παλιότερα.
Αν βγήκες στ' αλήθεια από τα σιδεράδικα του αληθινού Βασιλιά Κάτω απ' το Βουνό...
...πέτα γοργά και μην αστοχήσεις!
Τώρα είμαι βασιλιάς!
Σταματήστε!
Υπάρχει μονάχα ένας Βασιλιάς κάτω από το Βουνό, και αυτός είμαι εγώ...
...Θόριν!
Χαίρε Θόριν! Ζήτω! Ζήτω!
Τώρα, τώρα...
...θα πρέπει να τελειώνουμε. Πρέπει να καταχωρίσουμε τα πλούτη μας.
Ω, θεέ μου! Και ετοιμάστε τα για φόρτωση.
Διασκέδασέ το, διαρρήκτη! Ένα μέρος απ' αυτά είναι δικό σου!
Θα μπορούσε να ήταν δικό μου! Κι αν ο Νοσφιστής επιστρέψει;
Ω, λείπει εδώ και μια βδομάδα! Θα βρήκε πιο πράσινα λειβάδια, χωρίς αμφιβολία.
Σας έχει τρελάνει το χρυσάφι;
Πρέπει να βρούμε τον τρόπο να φύγουμε απ' αυτό το βουνό...
...και να διαπιστώσουμε οι ίδιοι αν έχει φύγει, και σύντομα!
Σύμφωνα με τον χάρτη, η κεντρική πύλη βρίσκεται σε αυτήν την κατεύθυνση.
Ακολουθήστε με, κύριοι!
Κατάρα!
Τι είναι αυτά;
Έχει γεμίσει ολόκληρη η κοιλάδα γιγάντιες πυγολαμπίδες;
Δεν είναι πυγολαμπίδες! Φωτιές είναι! Έχει κατασκηνώσει στρατός εδώ!
Βλακείες! Κανένας στρατός δεν θα χρειαζόταν τόσες πολλές φωτιές.
Όχι φίλε μου. Δύο στρατιές!
Ο Μπαρντ της Λιμνούπολης; Τι θες να πεις;
Δύο στρατιες!
Ο Νοσφιστής είναι νεκρός. Εγώ τον σκότωσα. Η τσίχλα μετέφερε το μήνυμά σας.
Αλήθεια; Υπέροχα νέα, σύντροφε! Το ελπίζω!
Ο λαός μου με έχρησε βασιλιά.
Βασιλιά; Αλήθεια; Συγχαρητήρια!
Δεν μπορούσε να συμβεί σε πιο συμπαθητικό άτομο. Αλήθεια! Δεν βρίσκω λόγια να σε ευχαριστήσω.
Η πόλη μας καταστράφηκε και πρέπει να την ξαναχτίσουμε.
Μας οφείλετε μερίδιο από τον θησαυρό σας.
Ασφαλώς. Υπάρχει αρκετό χρυσάφι για όλους.
Περιμένετε! Ο θησαυρός είναι δικός μας! Και ανήκει αποκλειστικά στους νάνους!
Δεν θα ήταν δικός σας αν ζούσε ο Νοσφιστής.
Μια λεπτομέρεια.
- Και έτσι έφερες δύο στρατιές για να το πάρεις; - Έχω φέρει μία στρατιά.
Η άλλη είναι δική μου!
Εσύ, που μας έριξες μες στο μπουντρούμι;
Ο λαός μου υπέφερε πάρα πολύ απ' το σκουλίκι για πολλά χρόνια.
Ζητάμε δίκαιη ανταπόδοση.
Ποτέ!
Μα γιατί όχι; Υπάρχει αρκετό χρυσάφι για όλους σ' αυτό το βουνό.
Είναι θέμα αρχών, υπόληψης!
Τότε, αύριο θα το πάρουμε!
Θα συναντηθούμε την αυγή στο πεδίο της μάχης.
Συνειδητοποιήτε ότι δεν έχετε αριθμητική υπεροχή, ότι είστε καταδικασμένοι.
Αυτό είναι γελοίο!
Σιωπή! Τι ξέρει ένας διαρρήκτης απ' αυτά;
Τότε αύριο, εντάξει!
Αυτή είναι μια διαολεμένα άβολη κατάσταση. Είμαι σίγουρος ότι είναι απερισκεψίες.
Αυτή η πανοπλία έχει σφυρηλατηθεί στα χυτήρια του παππού μου.
Να είσαι περήφανος που την φοράς και σίγουρος ότι θα σε οδηγήσει στη νίκη!
Να είναι καταραμένη η νίκη!
Η μόνη μου ελπίδα είναι να με πιάσουν αιχμάλωτο το συντομότερο δυνατό.
Αυτά είναι λόγια ενός δειλού.
Ο δειλός που ανάγκασε το Νοσφιστή να βγει απ' την κρυψώνα του;
Ο δειλός που σας έσωσε τόσες και τόσες φορές;
Ο δειλός που πάντα προχωρούσε μπροστά την ώρα που εσείς ζαρώνατε από πίσω;
Δε μας βλέπεις να ζαρώνουμε τώρα, έτσι δεν είναι;
Αυτό είναι τρέλα! Δεκατέσσερεις εναντίον δέκα χιλιάδων...
...και ακόμα προχωρείτε, σε σίγουρο αφανισμό...
...σα να είστε έτοιμοι να πάτε σε μία ακόμα γιορτούλα.
Η φυλή σου ποτέ δεν θα κατανοήσει τον πόλεμο, χόμπιτ.
Αυτός είναι πόλεμος! Πόλεμο!
Ο παρατηρητής μας εντόπισε κάτι!
Ω, μεγάλε Βασιλιά κάτω από το Βουνό!
- Μπάλιν, είναι απλώς ο Θόριν! - Σιωπή!
- Ναι, στρατηγέ; - "Στρατηγέ";
Ακόμα μία στρατιά πλησιάζει από τα νοτιοανατολικά!
Μία δική μας στρατιά. Μια στρατιά νάνων!
- Ο ξάδερφος μου Νταίην από τους Σιδερένιους Λόφους; - Αυτός!
Χα! Τώρα, δεν είμαστε λίγοι! Τώρα έχουμε έναν ολόκληρο στρατό!
- Μια μάχη τριών στρατιών; - Στον πόλεμο!
Εμπρός!
Μπροστά!
Στη μάχη!
- Τιποτένιοι νάνοι! - Κλέφτες νάνοι!
Σκοτώστε τους!
- Κομματιάστε τους! - Πάρτε τα κεφάλια τους!
Σκοτώστε τους ανθρώπους! Σκοτώστε τα Ξωτικά!
Φυλάξτε το χρυσάφι για μας!
Προσωπικά, θα ήθελα να ήμουν στο Χόμπιτον.
- Ποιος είναι αυτός ο γέρος; - Κάνε πέρα!
- Κουνήσου, τρελόγερε!
Τρελόγερε;
Γκάνταλφ!
Αλτ!
Θα μιλήσω με τους βασιλείς!
Συμφορά έπεσε πάνω σ' όλους σας!
Μια στρατιά από τελώνια έρχεται από το Βορρά για να διεκδικήσει το θησαυρό!
Κοιτάξτε!
Καβαλάνε λύκους!
Ω, μεγάλε Βασιλιά των Ξωτικών, πιστέ μου φίλε και σύμμαχε.
Πρέπει να ενώσουμε τις δυνάμεις μας ενάντια στον κοινό εχθρό.
Αλλά σαφώς, ω ευγενέστατε Βασιλιά Κάτω από το Βουνό.
Οι άνθρωποί σου είναι σαν αδέρφια στα μάτια των δικών μου.
Και οι άντρες μου και τα όπλα τους είναι ένα μετα δικά σας.
Μαζί θα κατατροπώσουμε τον εχθρό!
Μαζί!
Ο Θόριν έχει δίκιο. Απλά δεν μπορώ να κατανοήσω τον πόλεμο.
Μια μάχη τεσσάρων στρατιών!
Μία, δύο, τρεις... ναι, τέσσερις!
Όλα είναι μάταια! Τα τελώνια είναι πολύ ισχυρά!
Όμως θα χυθεί πολύ από το αίμα τους πριν τελειώσει η μέρα.
Αν είναι αυτές οι τελευταίες μας στιγμές, άντρες, ας τις ζήσουμε με αξιοπρέπεια.
Σταθείτε! Δεν χάθηκαν όλα! Τα τελώνια έχουν πολλούς εχθρούς.
Υπάρχει ακόμα μία στρατιά που έρχεται.
Οι αετοί!
Πέντε στρατιές τώρα;
Κε Μπίλμπο Μπάγκινς, αρκετά.
Μπόμπουρ! Είσαι χτυπημένος!
Ακόμη ζω. Εσύ;
Μια μικρή πληγή. Χτύπημα στο κεφάλι. Σας ψάχνω εδώ και ώρες. Τι έγινε;
Νικήσαμε.
Ο Μπόμπουρ, νεκρός κι αυτός;
Από τους αρχικούς δεκατρείς, πόσοι έμειναν;
Επτά.
Και ο Θόριν;
Σύντομα θα είμαστε μόνο έξι.
Τον έφερα.
Έχε γεια, καλέ μου κλέφτη.
Θέλω ν' αποχερετιστούμε σαν φίλοι...
...και παίρνω πίσω τα λόγια και τις πράξεις μου στην Πύλη.
Ύπαρχουν πολλές κουβέντες που θα ήθελα να παρω και γω πίσω.
Και φτάνει αυτό...
...για να συμφιλιωθούμε;
- Θόριν! - Σώπα!
Δεν είσαι δειλός, φίλε μου. Σου ζητώ συγγνώμη που σε αποκάλεσα έτσι.
- Αυτό δεν είναι τίποτα το σημαντικό... - Και είχα κάνει λάθος.
Εσύ είχες κατανοήσει τον πόλεμο.
Εγώ ήμουν αυτός που δεν ήξερε.
Μέχρι αυτήν την στιγμή.
Έχε γεια, Βασιλιά κάτω από το Βουνό.
Παιδί της καλοσυνάτης Δύσης.
Κατάλαβα επιτέλους...
...Αν περισσότεροι από μας εκτιμούσαν τις αξίες σου,...
...το καλό φαϊ, το κέφι και το τραγούδι πιο πολύ απ' το χρυσάφι,...
...ο κόσμος θα ήταν πιο χαρούμενος.
Αλλά χαρούμενος ή λυπημένος...
...εγώ πρέπει να τον αφήσω τώρα.
- Έχετε γεια. - Έχε γεια, Θόριν.
Παίρνεις μόνο δυο μικρά σακιά χρυσάφι μαζί σου;
Το μερίδιό σου ήταν μεγαλύτερο.
Αυτό είναι όλο που μπορεί να κουβαλήσει το πόνι μου, και είναι περισσότερο απ' όσο θα χρειαστώ ποτέ.
Όμως έχεις άλλα λάφυρα.
Το δαχτυλίδι; Ω, ναι!
Θα το κρατήσω σαν αναμνηστικό σε ένα γυάλινο κουτί, πάνω στο τζάκι.
Και έτσι, όλες οι προφητείες βγήκαν αληθινές.
Ο Νοσφιστής είναι νεκρός και τα τελώνια διωγμένα.
Οι νάνοι και τα ξωτικά ζουν ειρηνικά...
...και οι άνθρωποι πλουτίζουν, πολλαπλασιάζονται και αναπτύσουν ένα πολιτισμό.
Προφητείες;
- Τι; - Έβαλα και γω το χεράκι μου σ' όλα αυτά!
Μη μου πεις πως αμφισβητείς τις προφητείες επειδή βοήθησες και συ να πραγματοποιηθούν;
Δεν πιστεύω να φαντάζεσαι...
πως όλες σου οι περιπέτειες και οι σωτηρίες οφείλονται μόνο στην τύχη...
για δικό σου μόνο όφελος;
Είσαι θαυμάσιος χαρακτήρας, κε Μπάγκινς. Και σε συμπαθώ πολύ...
...αλλά στο κάτω κάτω δεν είσαι παρά μόνο ένα μικρό πλασματάκι μέσα στον απέραντο κόσμο.
Ευτυχώς!
Ναι, θα γυρίσεις στο σπίτι σου...
...θα τοποθετήσεις το αναμνηστικό σου δαχτυλίδι πάνω στο τζάκι σου...
...θα εκδόσεις την ιστορία σου, η οποία πιστεύεις πως έφτασε στο τέλος της...
Τι εννοείς: " πιστεύω πως έφτασε στο τέλος της";
Έτσι δεν είναι;
Ω, Μπίλμπο Μπάγκινς, αν στ' αλήθεια έχεις κατανοήσει αυτό το δαχτυλίδι...
...αλλά κάποια μέρα μέλη της οικογένειάς σου που δεν έχουν ακόμα γεννηθεί θα το αντιληφθούν...
...τότε θα συνειδητοποιήσεις ότι αυτή η ιστορία δεν έχει τελειώσει...
...αλλά αυτό είναι μόνο η αρχή.