OCR-ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ VaVooM
Στον Αλαίν ντε Γκρεφ
Στον Μαρσέλ Γκοτλίμπ
Μαρόκο, Νοέμβριος 1920
Επώνυμο, όνομα, ημερομηνία και τόπος γεννήσεως.
Αλμπέρ Μαγιάρ. 16 Μαΐου 1872, Οδός Ορντενέ, Παρίσι, 18ος Τομέας.
- Της; - Υβέτ Μαγιάρ, πλύστρας.
- Και του; - Αγνώστου πατρός.
- Επάγγελμα; - Βοηθός λογιστού.
- Θητεία; - Επιστρατεύτηκα το '16. Έφεδρος.
- Στην ηλικία σας, συμμετείχατε σε μάχη; - Του Σομ, τον Ιούλιο του '16.
Στο Chemin des Dames, το '17. Αύγουστο του '18, όλοι πολεμούσαμε.
Τότε βρέθηκα στο Ύψωμα 113 με μικρά παιδιά.
- Στο Ύψωμα 113; - Εκεί μας βρήκε η ανακωχή.
Πότε συναντήσατε για πρώτη φορά τον Εντουάρ Περικούρ;
Στο Ύψωμα 113.
Κατά τη διάρκεια των μαχών σκεφτήκατε... τη συνεργασία;
- Είναι μεγάλη ιστορία. Περίπλοκη. - Έχουμε άπλετο χρόνο.
Ραντεβού εκεί ψηλά
Βασισμένη στο μυθιστόρημα του Λεμέτρ "Καλή αντάμωση εκεί ψηλά"
Όλα άρχισαν στις 9 Νοεμβρίου του '18.
Οι φήμες περί ανακωχής εντείνονταν. Όλοι είχαμε την τάση να χαλαρώνουμε.
Κι όταν λέω όλοι, εννοώ και τους Γερμανούς.
Κανείς δεν είχε πια όρεξη να πυροβολάει.
Το να πεθάνεις τελευταίος είναι πιο χαζό απ' το να πεθάνεις πρώτος.
Κύριε Υπολοχαγέ;
Σε κάποιον δεν άρεσε αυτό. Στον Υπολοχαγό μας, τον Πραντέλ.
Του άρεσε ο πόλεμος. Τον φοβόμασταν πιο πολύ κι απ' τους Γερμανούς.
Άμεση παύση εχθροπραξιών μέχρι νεοτέρας.
9 Νοεμβρίου 1918.
ΖΗΤΩ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ
- Λοχία. - Κύριε Υπολοχαγέ.
Αναγνωριστική αποστολή.
Κύριε Υπολοχαγέ, οι Γερμανοί μοιάζουν να περιμένουν το τέλος.
Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας τότε.
Τεριέ και Γκριζονιέ.
Διάλεξε τον πιο μεγάλο του χαρακώματος, τον Γκριζονιέ.
Κι ένα τρομοκρατημένο παιδί που μόλις είχε έρθει, τον Τεριέ.
Αναγνωριστική... Πρώτη γραμμή.
- Εκτέλεση. - Ακούσατε τον Υπολοχαγό;
Αναγνωριστική αποστολή στο απέναντι χαράκωμα!
Τελείως παράλογη διαταγή.
- Λοιπόν; - Λοιπόν, η διαταγή είναι διαταγή.
Αγαπημένη μου Σεσίλ...
Ο Γκριζονιέ κι ο Τεριέ σκοτώθηκαν.
Κι αμέσως μετά, σαν να είχαν ειδοποιηθεί...
τα κανόνια άρχισαν να πυροβολούν.
Φυσικά, οι Γερμανοί απάντησαν.
Ξιφολόγχες! Στις σκάλες!
Και μετά, ορμήσαμε οργισμένοι...
Επίθεση! Επίθεση!
Μην κουνιέσαι!
Εμπρός, στρατιώτες! Εμπρός!
Ο Τεριέ, ο Γκριζονιέ... Είχαν χτυπηθεί πισώπλατα.
Καταλαβαίνετε; Πισώπλατα!
Ο Πραντέλ... Αυτός τους σκότωσε.
- Και τότε... πέθανα. - Πεθάνατε;
Τρόπος του λέγειν.
Βρέθηκα σε μια τρύπα με ένα νεκρό άλογο.
Όταν δεν μπορούσα να πάρω ανάσα, αυτό με έσωσε.
Ένα φορείο!
Παρακαλώ, παρακαλώ...
Ο πόλεμος δεν έχει τελειώσει.
- Θα του δώσετε λίγη μορφίνη; - Οι συνέπειες θα ήταν τρομερές.
- Τι είναι πιο τρομερό από αυτό; - Κάντε λίγο κουράγιο.
Κι αυτός υπέφερε.
ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ ΑΤΜΟΘΕΡΑΠΕΙΑ
ΝΟΣΗΛΕΥΤΗΡΙΟ
Κύριε Περικούρ, για εσάς! Είναι πολύ επείγον!
Μαμά
Βλάκας
Κοιμήθηκες σαν πουλάκι, φίλε μου. Σε πιάνει αυτό.
Μη μου θυμώσεις.
Είδα τα σχέδιά σου. Είναι πολύ ωραία.
Παράξενα, αλλά μου αρέσουν. Παράξενα, αλλά μοιάζουν αληθινά.
Παράξενο, ε;
Τι θέλεις; Δείξε μου!
Το παράθυρο;
Ώρα για φαγητό.
- Πολύ κοιμάται ο φίλος σας. - Δεν νομίζω.
Απλώς ξεκουράζεται λιγάκι. Αυτό είναι όλο.
Σιγά...
Θα έρθω ξανά σε μία ώρα.
Λες και είναι καλό νέο... "Θα έρθω ξανά σε μία ώρα!"
Κατέθεσα το αίτημά σου για μεταφορά. Φεύγεις αύριο πρωί, μου είπαν.
Μην ανησυχείς. Θα πας σε ειδικό νοσοκομείο στο Παρίσι.
Βάζουν προθέσεις, λένε. Μετά, δεν θα φαίνεται σχεδόν τίποτα.
Όχι; Δεν θέλεις να σου βάλουν πρόθεση;
Εντουάρ, δεν θα γυρίσεις έτσι στο σπίτι σου.
Δεν θες να γυρίσεις στο σπίτι σου;
Τι θέλεις; Τα σχέδια;
Δεν θέλω να δω τον πατέρα μου
Μα θα σ' αγαπάει κι έτσι!
Θα χαρεί που γυρίζεις απ' τον πόλεμο, έστω και με παραμορφωμένο πρόσωπο.
Σταμάτα!
Με πόνεσες.
Θέλεις να σε σκοτώσω;
Τέσσερα χρόνια, δίνεις μάχη για να επιζήσεις.
Και θα χαθείς τώρα που τελείωσε ο πόλεμος;
Πολλοί δεν γύρισαν μετά τον πόλεμο. Τους είχαν για νεκρούς.
Αλλά, απλώς, "σκοτώθηκαν" στα αρχεία.
Κι ο Εντουάρ ήθελε να τον "σκοτώσω" στα αρχεία.
Στο βιβλίο "Νοέμβριος '18", ήμουν σίγουρος ότι θα έβρισκα ονόματα...
που οι οικογένειές τους δεν είχαν ενημερωθεί ακόμη.
Πρόσφατοι νεκροί.
Έπρεπε απλώς να βρω κάποιον που δεν θα τον ζητούσε κανείς.
Και βρήκα κάποιον της Πρόνοιας. Εζέν Λαριβιέρ. Άψογα.
Με τα παιδιά της Πρόνοιας δεν ασχολούμαστε ούτε όταν ζουν.
Ο Εντουάρ Περικούρ πέθανε στις 9 Νοεμβρίου '18, στο Ύψωμα 113.
Και ο Εζέν Λαριβιέρ... γινόταν καλά.
Εζέν Λαριβιέρ. Κατάλαβες;
Προσεκτικά με τον Εζέν!
Έχει έγκριση μεταφοράς.
Φύγε, δεν έχεις έγκρισης μεταφοράς.
Το στρατιωτικό του φυλλάδιο. Εζέν Λαριβιέρ.
Και έξι αμπούλες μορφίνης. Φρόντισε μη χαθεί καμία!
Πες πως σε φιλώ στο μέτωπο...
- Πρέπει να φύγουμε, φίλε μου! - Καλά, καλά!
Γεια σου, Εζέν!
Έπειτα, έγραψα ένα γράμμα στην οικογένεια του.
Δεν ήθελα να το μάθουν από επίσημη επιστολή του στρατού.
Μία στρατιωτική επιστολή δεν φέρνει ποτέ καλά νέα.
Κι έτσι, έγραψα εγώ ένα γράμμα. Και μάλιστα καλό.
Κυρία, Κύριε, είμαι ο Αλμπέρ Μαγιάρ, συμπολεμιστής του Εντουάρ.
Με βαθύτατη οδύνη, σας αναγγέλλω ότι σκοτώθηκε στη μάχη...
στις 9 Νοεμβρίου '18.
Η διοίκηση θα σας ενημερώσει επισήμως, όμως σας λέω ότι πέθανε ηρωικά...
πολεμώντας τον εχθρό και υπερασπιζόμενος την πατρίδα.
Ήταν εξαιρετικός.
Ο Εντουάρ μου είχε αφήσει ένα μπλοκ με σχέδια για εσάς...
σε περίπτωση που θα του συνέβαινε κάτι.
Γι' αυτό και σας το στέλνω. Είναι αυτό εδώ.
Ο Εντουάρ αναπαύεται εν ειρήνη σ' ένα μικρό, ήσυχο κοιμητήριο.
Και μπορώ να σας πω ότι είναι πολύ καλά εκεί.
Τα σέβη μου. Αλμπέρ Μαγιάρ.
Αυτό είναι προσφορά του κράτους. Είναι μαλακό και ελαφρύ.
Με μουστάκι, αν προτιμάτε. Θαυμάστε πόσο κομψό είναι.
Αυτή είναι μια παλιά πρόθεση.
Άριστα υλικά και ανθεκτικά. Εντυπωσιακή όψη...
Οι εγχειρήσεις είναι δύσκολες, αλλά δίνουν πολύ καλά αποτελέσματα.
Από αυτό, σ' αυτό, μέσα σε έναν χρόνο.
Από αυτό, σ' αυτό, σε δύο χρόνια!
Εξαιρετική αυτή η χειρουργική!
Είμαι εδώ για να σας επιδιορθώσω.
ΣΚΑΤΑ
Έγραψα και στη Σεσίλ, την αρραβωνιαστικιά μου...
για να της πω ότι χαιρόμουν πολύ που σύντομα θα την έβλεπα ξανά.
Ήταν Μάρτιος και ο πόλεμος είχε τελειώσει απ' τον Νοέμβριο.
Τι συμβαίνει; Υπάρχει πρόβλημα;
Σου μιλάω! Υπάρχει πρόβλημα με τη φωτογραφία μου;
- Δεν σου μοιάζει πολύ. - Είναι από πριν.
- Πριν από τι; - Πριν απ' τον πόλεμο!
- Ήσουν στον πόλεμο; - Φυσικά, αλλιώς δεν θα ήμουν εδώ!
- Υπάρχουν πολλοί λαθρεπιβάτες. - Για να πάνε στον πόλεμο;
Για τα πάντα!
Προσοχή!
Ανάπαυση.
Περιμένετε. Δεν φεύγει αμέσως.
- Τι; - Ελάτε μαζί μου.
Σιγά...
Η δεσποινίς ενδιαφέρεται για έναν συμπολεμιστή σας που πέθανε.
Είμαι η Μαντλέν Περικούρ, η αδερφή του Εντουάρ.
Θέλει να προσευχηθεί στο μνήμα του, αλλά δεν ξέρει πού είναι θαμμένος.
Είναι μακριά από εδώ;
Η δεσποινίς Περικούρ ρωτάει αν είναι μακριά από εδώ, Μαγιάρ.
Μέχρι να πάτε, θα έχει νυχτώσει. Θέλετε να προσευχηθείτε νύχτα;
Προσεύχεται όποτε θέλει. Συμφωνείτε;
- Φυσικά. - Ωραία. Θα μας οδηγήσετε εκεί.
Θα σας συνοδεύσω, δεσποινίς.
Ακίνητος, Μαγιάρ.
Κατάλαβα πως ήθελαν τη σορό. Αδύνατον. Αυτό απαγορευόταν.
Οι σοροί παρέμεναν στο πεδίο μάχης. Ο Πραντέλ αδιαφορούσε για τον νόμο.
Τι έμαθα, οπλίτα Μαγιάρ; Πέθανε ο Περικούρ;
Όταν τον είδα, είχε απλώς πρόβλημα με τα δόντια του, ήταν ζωντανός.
Σας είδε στο Ύψωμα 113. Αν πάθω κάτι, θα μιλήσει.
Ενώ είναι νεκρός, υποτίθεται;
Τριάντα χιλιόμετρα από εδώ, είναι το κοιμητήριο Πιερεβάλ. Το πιο μεγάλο.
Εξαιρετική επιλογή. Βρες ένα πτώμα για την αδερφή και το θέμα έληξε.
Εμπρός, οπλίτα Μαγιάρ.
Στις διαταγές σας.
Εδώ είναι! Εδώ!
Με συγχωρείτε...
Θα ήθελα να τον δω, παρακαλώ.
Αφήστε το σε μένα.
Λοιπόν... Πώς είναι;
Ένας Σενεγαλέζος ακροβολιστής!
Χιονάτη, καλώς να ορίσεις στον τάφο των Περικούρ!
Ο Πραντέλ την έπεισε να μη δει τον αδερφό της.
- Και μετά; - Φόρτωσαν τη σορό.
Τώρα, πρέπει να αναπαύεται στον τάφο των Περικούρ.
Παρίσι, Νοέμβριος 1919
Στο Παρίσι, βρήκα ένα σπίτι.
Η τράπεζα δεν με ξαναπροσέλαβε. Πήρα ό,τι μπορούσα.
Δεν ήταν μεγάλο πρόβλημα.
Μετά από δύο χρόνια στα χαρακώματα, δεν ήμουν δύσκολος.
Κι έπειτα, πήρα τον Εντουάρ.
Τώρα που ήταν νεκρός, δεν μπορούσε να γυρίσει στο σπίτι του.
ΜΟΡΦΙΝΗ;
Το πραγματικό μου πρόβλημα ήταν η μορφίνη.
Με τόσους τραυματίες πολέμου, την έβρισκες παντού, αλλά όχι δωρεάν.
Και τι κάνατε;
Ο πόλεμος μού έμαθε να πολεμώ ανθρώπους που δεν μου έκαναν τίποτα.
Το ίδιο έκανα και για τη μορφίνη. Ντρέπομαι.
- Γιατί; - Επειδή ήταν βετεράνοι.
Βετεράνοι σαν εμένα, αλλά ανάπηροι. Το νοσοκομείο τούς χορηγούσε μορφίνη.
Αλλά την πουλούσαν για να φάνε. Κι εγώ τους την έκλεβα.
Θέλεις να ξαναρχίσεις τη ζωγραφική; Κοίτα.
Βρήκα χαρτί, ένα παλιό καβαλέτο και έστησα τα υλικά σου.
Στρατιωτικό Νεκροταφείο Νταμπιέρ Χώρος ησυχίας και αξιοπρέπειας
Κύριε!
Η λάσπη του νεκροταφείου σας μου θυμίζει τα χαρακώματα.
Δεν μπορείτε να καταλάβετε.
- Αυτός καταλαβαίνει. - Μα ποιος είναι αυτός;
Ερνέστ Μπλασέ, Δεκανέας. Αποβιώσας για τη Γαλλία στις 4 Σεπτεμβρίου '17.
Θέση Ε-13.
Σιμόν Περλάτ. Αποβιώσας για τη Γαλλία στις 16 Ιουνίου 1917.
- Και λοιπόν; - Τι πάει να πει, "λοιπόν";
Οι άντρες σας μπέρδεψαν τα φέρετρα και τους τάφους, κ.Ντ'Ολνέ Πραντέλ.
- Γιατί μπερδεύτηκαν οι Κινέζοι μου; - Επειδή δεν ξέρουν να διαβάζουν!
Αναθέσατε αυτή τη δουλειά σε άντρες που δεν ξέρουν να διαβάζουν!
Δεν ξέρετε να διαβάζετε;
Δεν ξέρουν να διαβάζουν, οι ηλίθιοι!
Αλλά τι σημασία έχει;
Τι;
Οι οικογένειες δεν θα σκάψουν για να βεβαιωθούν ότι είναι ο νεκρός τους.
Περιμένετε! Κύριοι, οφείλουμε σεβασμό στους νεκρούς.
Τους οφείλετε σεβασμό;
Τότε γιατί, εδώ και δύο μήνες, σ' αυτό το νεκροταφείο...
αφήνετε αγράμματους να τους θάβουν όπως να 'ναι;
Δεν τους θάβω εγώ ατάκτως! Οι εργάτες σας κάνουν τη δουλειά!
Μα έχετε εξουσιοδότηση του στρατού για επίβλεψη των ενταφιασμών.
Ένας υπάλληλος του δήμου περνάει δύο φορές τη μέρα.
- Δεν υπάρχει στρατιωτική επίβλεψη; - Το ίδιο είναι. Υπάλληλος του δήμου.
- Το ίδιο είναι, κύριε Νομάρχα. - Όχι ακριβώς.
Σωστά, δεν είναι ακριβώς το ίδιο.
Ιδού τι σας προτείνω.
Για την ανάπαυση των νεκρών μας και από σεβασμό στη μνήμη τους...
σας προτείνω να μείνει μεταξύ μας όλο αυτό.
Αντίο, κύριοι.
Βρήκα δουλειά στο "Bon Marche", ως χειριστής ανελκυστήρα.
Πρώτος όροφος!
Εκεί συνάντησα τη Σεσίλ, την αρραβωνιαστικιά μου.
Κατάλαβα γιατί δεν απαντούσε πια στα γράμματά μου.
Ήταν με έναν ομορφονιό, χαρούμενη με τα πακέτα της, τον φιλούσε.
Όταν κατάλαβε ότι ο κλόουν στον ανελκυστήρα ήμουν εγώ...
θα σκέφτηκε ότι είχε κάνει σωστή επιλογή.
Δεύτερος όροφος.
Ευχαριστώ.
Φύγε.
Φύγε!
Ευχαριστώ.
Θέλουμε να τιμήσουμε τους νεκρούς μας!
Θα ήθελα να δω τον κ.Ντ'Ολνέ Πραντέλ. Ιδιαιτέρως.
Βεβαίως, κύριε.
- Πρόεδρε, τι σας φέρνει εδώ; - Η υπερβολική ανάπτυξη.
Πώς μπορεί να είναι υπερβολική η ανάπτυξη;
Αν είναι παράνομη.
Για μία επιχείρηση ενός έτους, τα κέρδη αξίας ενός εκατομμυρίου...
Νομίζω ότι δεν είναι πολύ καθαρό αυτό το εκατομμύριο.
Πρόεδρε, για δουλειές μιλάμε, όχι για ανδρεία.
Δεν θέλω να με σπιλώσουν οι κομπίνες σου, Ανρί.
Μα τι λέτε... Μαρσέλ;
Πρόεδρε;
Ελάτε, φίλε μου... Άλλη μια μικρή προσπάθεια...
Καλέστε έναν γιατρό! Γρήγορα! Έναν γιατρό, παρακαλώ!
Δεν καταλαβαίνω. Μιλούσαμε ήρεμα και ξαφνικά σωριάστηκε.
Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.
Πού είναι ο Δρ Μπερνάρ;
Τι συμβαίνει, Περικούρ, φίλε μου;
Λοιπόν, Κομπιένη, 18.000 φέρετρα.
5.000 για Λαόν, 6.100 για Κολμάρ και 33.000 για Βερντέν.
Προσεκτικά... Προσεκτικά!
Τι ωραία μέρα!
Γεια!
Πώς με βρίσκεις;
Απίστευτο!
Είσαι όμορφος! Όμορφος!
Έλα...
- Μπορώ να το πιάσω; - Είναι το δώρο σου.
Δεν θα μάθω ποτέ το όνομά του...
Κοίτα!
Τα σχέδια! Ζωγραφίζεις ξανά;
Μπορώ να δω;
Είναι... Είναι...
ΚΙΝΩΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΧΗ!
Τι είναι αυτό; Δεν μοιάζει με τα σχέδιά σου.
"Εδώ, όπως και παντού, σε πόλεις και χωριά..."
"σε σχολεία και σταθμούς..."
"όλοι θέλουν ένα μνημείο για τους νεκρούς."
Και λοιπόν;
Λέει, "Είναι για μας!"
Θα πουλάς μνημεία στους νεκρούς;
Λέει, "Όχι, στους ζωντανούς."
Ωραία, πολύ ωραίο αυτό...
Το βρίσκω πολύ όμορφο, αλλά είναι δύσκολο.
Δεν είναι μόνο το σχέδιο. Θα πρέπει να τα κατασκευάζεις.
Χρειάζονται πολλά λεφτά γι'αυτό.
Λέει, "Δεν τα κατασκευάζουμε εμείς, βλάκα. Μόνο τα πουλάμε."
Μα θα πρέπει να κατασκευαστούν!
Λέει, "Απλώς τα πουλάμε!"
- Και τώρα γελάει... - Αυτό το κατάλαβα.
Και μετά;
Λέει, "Γινόμαστε καπνός με τα λεφτά!"
Μα είσαι τρελός!
"Κοινότοπο + Άσχημο + Ακριβό = Επιτυχία!"
Ίσως, αλλά εγώ δεν θέλω να πάω φυλακή.
Λέει, "Είσαι ήδη!"
Αυτό είναι σοβαρό. Είναι ιεροσυλία να κλέψουμε λεφτά του κράτους.
- Λέει, "Αυτό θέλω να κάνω!" - Ακόμη χειρότερα! Κάτεργα ή ικρίωμα!
Εγώ το θέλω το κεφάλι μου!
- Λέει ότι θα σε βοηθήσει. - Έτσι λέει;... Θα με βοηθήσεις;
Πότε με βοήθησες εσύ;
Μη με κοιτάζεις έτσι! Μια χαρά ήμουν μόνος στην τρύπα μου!
Ξεκουραζόμουν στην τρύπα μου!
Ποιος σε φροντίζει έξι μήνες τώρα; Ποιος σε φιλοξενεί και σε ταΐζει;
Ποιος παίζει ξύλο για τη δόση σου; Ποιος σε έσωσε απ' τον Πραντέλ;
Ποιος σε σκότωσε στα αρχεία;
Έξι μήνες τώρα, είμαι αλυσοδεμένος με σένα και τις βλακείες σου!
Είσαι χειρότερος κι απ' τον πόλεμο, ακούς;
Σταματήστε!
Πατέρα;
Ο Δρ Μπανς λέει ότι δεν είναι σοβαρό.
Ξέρεις γιατί λιποθύμησα;
Σήμερα είναι 9 Νοεμβρίου, η επέτειος του θανάτου του.
Δεν το θυμήθηκα καν.
Το όνομά του δεν είναι καν στον οικογενειακό τάφο.
Μα δεν μπορεί να είναι.
Δεν έχει απομείνει τίποτα από εκείνον.
Κι όμως.
Λυπάμαι...
Μου μοιάζει.
Η υπογραφή του.
Ήταν ένα μικρό πορτρέτο του.
Ένας συμπολεμιστής του μου έστειλε όλα αυτά τα σχέδια.
Ο Αλμπέρ Μαγιάρ.
- Ίσως θα μπορούσαμε... - Να τον προσκαλέσουμε;
Καλή ιδέα.
Και έφυγε... Πού πήγε, δεν ξέρω.
Πώς θα τα έβγαζε πέρα χωρίς μορφίνη; Δεν τον ήξερα καλά, τελικά.
Δεν καταλάβαινα την απάτη που σκάρωνε με μνημεία νεκρών...
Δεν μπορούσε να διακρίνει το όνειρο απ'την πραγματικότητα.
Μετά, βρήκα μια ακόμη πιο χαζή δουλειά.
Αναρωτιέστε τι ώρα είναι; Κοιτάζω το ρολόι μου...
Το Λιπ Ουρρά! Το ρολόι της νίκης!
Κυρίες μου, κάλτσες Ραβιμπά. Ανθεκτικές και μεταξωτές!
Λοιπόν... Εξήγησέ μου καλύτερα αυτή την ιστορία με τα μνημεία σου.
Πώς ακριβώς τη βλέπεις;
Λέει, "Καταρχάς, η διαφήμιση".
"Διαφήμιση για τον θάνατο!"
"Έπειτα, φτιάχνουμε τους καταλόγους, τους στέλνουμε παντού, περιμένουμε".
Κι εγώ τι κάνω;
Λέει, "Βρίσκεις λεφτά για να φτιάξουμε τους καταλόγους".
Εγώ θα βρω λεφτά για τους καταλόγους;
"Δεν είναι πολλά λεφτά", λέει.
- "Βιάσου, θ' αργήσεις!" - Πού θ' αργήσω;
- Υπέροχο! - Ευχαριστώ.
- Έτοιμη; - Ναι.
Το φεγγάρι είναι;
Πάω να κοιμηθώ.
- Δύο άνθρωποι! - Το φιλί!
- Τι είναι αυτό; - Μια σταγόνα νερό.
Μια σταγόνα βροχής!
Ένας μύλος!
- Τι κάνει τον μύλο να γυρίζει; - Ο άνεμος;
Ο άνεμος! Ακριβώς!
- Αυτό είναι για να κάνεις πιπί! - Είναι κάποιος.
- Κάποιος... - Σπρώχνει κάρα, κουβαλάει πινακίδες.
"Δεν είναι δίκαιο... Γιατί πρέπει εγώ να βρω τα λεφτά;"
- Ο Αλμπέρ! - Σωστά! Ο Αλμπέρ!
Κύριε Μαγιάρ;
Μ' αναγνωρίζετε; Μαντλέν Περικούρ. Είχαμε ιδωθεί στον σταθμό.
Η διεύθυνσή σας ήταν στον φάκελο.
Η πρώην σπιτονοικοκυρά σας μου είπε πού να σας βρω.
- Ο πατέρας μου θέλει να σας γνωρίσει. - Γιατί εμένα;
Επειδή ήσαστε παρών στις τελευταίες στιγμές του αδερφού μου.
- Θα έρθετε; - Ναι.
- Αλήθεια; - Ναι.
Αύριο βράδυ στις 7 για δείπνο;
Η οικία μας είναι στα Ηλύσια Πεδία. Στο No 28, απέναντι απ' το μετρό.
Ο πατέρας μου δεν έμαθε ποτέ τις λεπτομέρειες. Καταλαβαίνετε.
Ευχαριστώ, κ.Μαγιάρ.
- Ο κ.Δήμαρχος του 8ου Τομέα. - Ευχαριστώ, Πολίν.
Αγαπητέ φίλε, σε τι οφείλω την τιμή;
Τι με θέλετε; Πείτε μου.
Πώς πάει το σχέδιό σας για το μνημείο πεσόντων;
Α, περί αυτού πρόκειται; Για να πω την αλήθεια...
- Πείτε την. - Εντάξει... Δεν έχει προχωρήσει.
Με συγχωρείτε, αλλά αυτά κοστίζουν μία περιουσία.
Και δεν υπάρχουν χρήματα πια. Εξαρτάται απ' τις προεγγραφές.
Αλλά δεν θα φτιάξουμε κάτι μοντέρνο σαν του Μπρανκούζι ή του Ζάντκιν.
Θα είναι σκέτη καταστροφή με τους εκλογείς μας.
Μα, γιατί με ρωτάτε, Πρόεδρε;
Θα πληρώσω όλο το κόστος του μνημείου σας.
Μα, Πρόεδρε...
Βρείτε ένα ωραίο σημείο. Ισοπεδώστε το, αν χρειαστεί.
Θα συστήσετε επιτροπή, θα κάνετε διαγωνισμό.
Και θα επιλέξω εγώ.
Για τα εγκαίνια, θέλω να χαραχθούν πάνω του τα ονόματα...
όλων των πεσόντων στη μάχη που είχαν γεννηθεί στον Τομέα μας.
Καταλάβατε; Όλων!
Πρόεδρε...
Όλων!
Λέει...
Λέει, "Θα πας να δεις τη Σεσίλ;"
Ναι.
Λέει, "Ελπίζω να έχει μυωπία!"
Συγγνώμη... Καλησπέρα.
Αλμπέρ Μαγιάρ. Με περιμένουν για δείπνο.
- Έχετε ραντεβού για το δείπνο; - Ναι. Εδώ είναι η οικία Περικούρ;
Με περιμένουν για δείπνο. Αλμπέρ Μαγιάρ.
- Συγγνώμη, με συγχωρείτε. - Δεν πειράζει.
- Μου δίνετε το πανωφόρι σας; - Δεν έχω.
- Με συγχωρείτε. - Δεν πειράζει.
Το καπέλο μου, αν θέλετε.
Ακολουθήστε με.
Παρακαλώ, καθίστε... Θα έρθει η κυρία.
Θα αργήσω απόψε, καλή μου.
Ακριβώς, μία συνάντηση.
Καλησπέρα...
Έρχομαι, έρχομαι!
Η Πολίν μού είπε ότι ήρθατε.
Ο πατέρας μου ανυπομονεί να σας γνωρίσει.
- Δεν νιώθω καλά... - Καλησπέρα.
Καθίστε, παρακαλώ.
Ευχαριστώ.
- Λοιπόν; Τον ξέρατε καλά; - Ποιον;
Τον Εντουάρ!
Ναι, φυσικά και τον ήξερα...
Μαζί πολεμήσαμε. Κι αυτό μας έδεσε.
Μιλήστε μου για εκείνον.
- Για ποιον; - Για τον Εντουάρ.
Φυσικά... Λοιπόν...
Ήταν πολύ γενναίος. Πολύ γενναίος...
Στο πεδίο μάχης, πάντα εκείνος έβγαινε μπροστά στην επίθεση.
Ήταν πραγματικό λιοντάρι στο πεδίο μάχης.
Οι Γερμανοί τον φοβούνταν. Ήταν πάρα πολύ γενναίος.
Μια φορά, ξέθαψε έναν νεκρό, που τώρα είναι καλά.
Ξέρετε... αν είχε κάνει κι άλλα σχέδια;
Δεν κάνει πια τέτοια. Δεν έκανε, εννοώ.
Είμαι σίγουρος πως ζωγραφίζει κι εκεί που είναι τώρα.
Ο Θεός θα είναι ευχαριστημένος.
Αυτό δεν τον εμπόδιζε να πολεμάει.
Δεν τον είδα, αλλά έλεγαν πως, σε μια επίθεση, ζωγράφιζε.
Ήμαστε σε ύψωμα, βέβαια, αλλά...
ο Εντουάρ σας με το καβαλέτο του, ενώ έπεφταν οι οβίδες...
ζωγράφιζε!
Μιλούσε για την οικογένεια του;
Συνέχεια!
Όταν ήρθα, ένιωσα ότι το ήξερα αυτό το σπίτι.
Η πολύ όμορφη πρόσοψη...
Οι σκάλες... Πολύ όμορφες επίσης.
Με είχε προειδοποιήσει, αλλά από κοντά...
Όμορφο... Πολύ όμορφο!
Εσείς... Πολύ γλυκιά και καλή, μου έλεγε.
- Εσείς... - Πολύ όμορφος;
Λίγο αυστηρός... Αλλά δίκαιος.
Και πώς πέθανε;
Από σφαίρα σε επίθεση στο Ύψωμα 113.
Σας είπα, ήταν πολύ γενναίος.
Δεν είναι αλήθεια...
Δεν είναι αλήθεια.
Νεαρέ, ας περάσουμε στο τραπέζι. Θα σας κάνει καλό.
Και σε ποιον κλάδο είστε;
Στα χαμόκλαδα, θα έλεγα.
Ποιο είναι το επάγγελμά σας;
Εργάζομαι στη διαφήμιση. Βασικά, είμαι λογιστής.
Αλλά δεν ξαναπροσλήφθηκα μετά την ανακωχή.
Τώρα ασχολούμαι με τη διαφήμιση.
Πολύ ενδιαφέρων κλάδος η διαφήμιση.
Ευχαριστώ.
Πολύ καλό.
Η υπηρέτρια θα σας συνοδεύσει.
- Ευχαριστούμε πολύ. - Πείτε μου, κ.Μαγιάρ...
- Είστε λογιστής, είπατε; - Ναι.
Έχουμε ανάγκη από λογιστές.
Η χώρα πρέπει να επενδύσει και υπάρχουν πολλές ευκαιρίες.
Δεχθείτε μία θέση σ' εμάς, υπό τις καλύτερες συνθήκες.
- Δεν ξέρω... - Σκεφτείτε το με την ησυχία σας.
- Κανένα πρόβλημα. Καλό βράδυ. - Ευχαριστώ.
Καθηγητής Καλών Τεχνών
Έχεις νέα απ' την οικογένειά σου;
Λέει, "Σπάνια οι οικογένειες επικοινωνούν με τον νεκρό τους".
Φυσικά, δεν εννοούσα αυτό.
Ίσως είναι πολύ λυπημένοι που πέθανες.
Μέχρι κι ο πατέρας σου μπορεί να είναι λυπημένος που πέθανες.
Καλά, μη νευριάζεις.
"Εσύ φρόντισε να βρεις λεφτά".
Μου είπες ότι είναι πολύ πλούσιοι. Να πάμε να τους κλέψουμε;
Για να φτιάξουμε τους καταλόγους.
Στέλνουμε τη Λουίζ στο σπίτι σου που πρέπει να είναι πολύ ωραίο.
Θα κλέψει ένα ασημικό ή έναν πίνακα. Έτσι θα έχουμε λεφτά για καταλόγους.
Όχι! Λέει, "Όχι!"
Λέει, στην οικογένειά του, ο μόνος κλέφτης είναι ο πατέρας του.
Αφού το λες εσύ...
Θα ψάξω για λεφτά τότε.
Έ, ναι!"
Δέχθηκα τη δουλειά του κ.Περικούρ και...
- Και; - Και άρχισα να τον κλέβω.
Δρούσα αναλόγως με τον πελάτη.
Όσοι είχαν κέρδη απ' τον πόλεμο ήταν οι αγαπημένοι μου.
60.000.
Επέλεξα μια πολύ κλασική απάτη. Τη "Γέφυρα των Στεναγμών".
Ο πελάτης καταθέτει 60.000. Καταθέτεις 40.000. Κρατάς 20.000.
ΚΑΤΑΤΕΘΗΚΕ
Υπογράψτε.
Έτσι έκανα με όλους αυτούς.
26.000.
Είκοσι δύο...
27.000.
Δεκαεπτά...
30.000.
Είκοσι...
23.000.
Δεκαέξι...
Είχα αυτά τα χρήματα για τρεις μέρες.
Γιατί τρεις μέρες;
Σε μια μεγάλη τράπεζα, το καταλαβαίνουν στην αντιπαραβολή.
Για τις μετοχές, τις εκκαθαρίσεις, τα δάνεια, τις καταθέσεις...
απαιτούνται τουλάχιστον τρεις μέρες.
Άρα έχω τρεις μέρες μέχρι να συγκριθούν καταθέσεις και αποδείξεις.
Μεταφέρω χρήματα από ελεγμένο λογαριασμό σε λογαριασμό που έκλεψα.
Όμως, είναι πραγματικό κυνηγητό με τους ελεγκτές.
Εξού και "Γέφυρα των Στεναγμών". Είναι εξουθενωτικό.
Λοιπόν, σημειώστε "αισχροκέρδεια στην τράπεζα".
Όχι, θέλω να πω... ότι είχα βρει τα λεφτά για τους καταλόγους.
Είπα στον Εντουάρ ότι βρήκα δουλειά. Δεν με ρώτησε πού.
Σαν πλούσιος, το θεωρούσε φυσιολογικό να βρίσκεις δουλειά.
ΕΠΙΘΕΣΗ!
Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΙ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ ΤΗΣ
ΚΙΝΩΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΧΗ
ΧΑΡΑ ΣΤΗ ΜΑΧΗ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΟΛΑ
ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΠΟΥ ΠΕΘΑΝΑΝ
ΟΡΦΑΝΟ ΠΑΙΔΙ ΣΤΟΧΑΖΕΤΑΙ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣ
- Το θυμάσαι; Εσύ! - Ναι!
ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΜΝΗΜΗ
Ποιος είναι ο Ζιλ ντ'Επρεμόν;
- Κανείς. - Κανείς;
"Κάποιος του Ινστιτούτου, υποτίθεται. Κανείς δεν θα το ελέγξει".
- Ευχαριστώ. - Θα ήθελα να μπορώ να πω το ίδιο.
Ορίστε.
"Άρθρο 4: Ο καλλιτέχνης πρέπει να είναι Γάλλος τριών γενεών".
"Ή πρώην παλαίμαχος".
Αν κερδίσει κάποιος από Σενεγάλη ή Ινδοκίνα, πρέπει να το δεχτούμε.
Θα πληρωθεί λιγότερο απλώς.
"Άρθρο 5: Αν ο καλλιτέχνης υπήρξε τραυματίας πολέμου..."
"θα μπορεί να έχει βοήθεια, ακόμη και εάν είναι τυφλός".
Δεν είμαι σίγουρος, αλλά να φαίνεται πως δεν αποκλείουμε κανέναν.
- Οι πιθανότητες να κερδίσει τυφλός... - Συνεχίστε.
"Άρθρο 6: Το μνημείο θα κατασκευαστεί στο Παρίσι από γαλλική εταιρεία."
Θέλετε να προσθέσω, "Θα προτιμηθούν οι επιχειρήσεις Περικούρ";
Άσκοπο. Έτσι κι αλλιώς εγώ θα πληρώσω.
- Μα φυσικά! Τι βλάκας που είμαι! - Ναι.
"Άρθρο 7:"
"Οι διαστάσεις του μνημείου πρέπει να είναι σε αρμονία με τον χώρο."
Να κατεδαφίσουμε ένα ορφανοτροφείο ή ένα συνεργείο αυτοκινήτων;
- Το συνεργείο, Λαμπουρντέν. - Προτιμάτε το συνεργείο, ωραία.
"Άρθρο 8: Ο καλλιτέχνης θα προβλέψει στο έργο του...
αρκετά μεγάλο χώρο...
ώστε να είναι ευδιάκριτα τα ονόματα...
όλων των θυμάτων του πολέμου που γεννήθηκαν στον 8ο Τομέα."
Και τέλος, "Άρθρο 9: Το κονδύλιο για τη σύλληψη και κατασκευή..."
Εδώ παρεμβαίνετε εσείς, Πρόεδρε.
Βάλτε 150.000 φράγκα.
150.000 φράγκα; Να βάλω 150.000 φράγκα; Πολύ ωραία.
ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ
Λοιπόν, πάω να στείλω αυτά. Και θα δω την ταχυδρομική θυρίδα.
Ελπίζω να κάνετε λάθος.
Για μήνες, δεν είχαμε απάντηση.
Αλλά λίγο πριν την 14η Ιουλίου, επικράτησε πατριωτική φρενίτιδα.
Ξαφνικά, οι παραγγελίες έπεφταν βροχή. Απίστευτο.
Ήξερα πως οι άνθρωποι είναι χαζοί σαν εμένα, αλλά όχι τόσο.
Άνοιξα έναν λογαριασμό στο όνομα "Πατριωτική Μνήμη".
Υπέγραψα ως Ζιλ ντ'Επρεμόν.
Κι έπειτα, πήρα τα λεφτά. Ήταν πολλά λεφτά.
Αυτό, αυτό...
Κι αυτό.
Μετά την επίθεση των πωλητών ναρκωτικών, πήρα ένα περίστροφο.
Αλλά όχι για να προστατεύσω τα δικά μου λεφτά.
Οι δουλειές μας πάνε καλά.
Τι κάνουμε; Μνημεία, σχεδιασμό και κατασκευή...
Πώς; Είναι μακάβριο; Ξέρετε, ο καλλιτέχνης κι εγώ πολεμήσαμε!
Με τα μνημεία, αποχαιρετούμε τους συμπολεμιστές μας. Καταλάβατε;
Είχα πει στον Εντουάρ ότι έπρεπε να φύγουμε στις 14 Ιουλίου...
όταν όλοι θα γιόρταζαν και έμοιαζε να συμφωνεί.
Το καλύτερο θα ήταν να πηγαίναμε στην Αφρική. Και σ' αυτό συμφώνησε.
Ήθελε απλώς να πάρουμε μαζί μας τη Λουίζ...
που έμενε στης κ.Μπελμόν ως ορφανή πολέμου.
Η κ.Μπελμόν δεν δέχτηκε. Κι έτσι, αγόρασα τη Λουίζ.
Είχαμε τα μέσα.
- Ρωτάει αν μπορεί να πάρει μερικά. - Φυσικά, Εντουάρ. Είναι δικά σου.
Γέμισέ το! Βάλε κι άλλο! Βάλε πολύ!
Να πάρει, Εντουάρ! Τα χαρτονομίσματα!
- "Τι είναι αυτό το άρωμα;" - Ποιο άρωμα;
"Το σακάκι σου μυρίζει άρωμα."
Άρωμα στο σακάκι μου;
Μα δεν μυρίζει άρωμα!
Μυρίζει!
- Το άρωμα της αδερφής του. - Δικό μου σακάκι, δικό μου άρωμα.
Ίσως λιγάκι γυναικείο, αλλά είναι το άρωμά μου.
Λέει ότι είναι άρωμα που έχει γίνει αποκλειστικά για εκείνη.
Έχασε την αποκλειστικότητα τότε. Τι θες να σου πω;
Μη με κοιτάς έτσι. Πήγα στο Παρίσι...
Μυρίζω άρωμα... Κι αυτό σημαίνει ότι είδα την αδερφή σου;
Ήρεμα με το σακάκι. Είναι ακριβό.
Ο Πραντέλ είναι αυτός;
Σου είχα πει ότι είναι κάθαρμα.
Τρόμαξα και ξαναπήγα στους Περικούρ, για να πω την αλήθεια στη Μαντλέν.
Αλλά όταν έφτασα στο μέγαρο, τρόμαξα ακόμη πιο πολύ.
- Και ο Εντουάρ; - Έχετε ακουστά την αφηρημένη τέχνη;
Ο Εντουάρ μού το είπε.
Ένας Ρώσος ζωγράφος γύρισε στο σπίτι του, ένα βράδυ.
Είδε έναν πολύ ωραίο πίνακα και κατάλαβε ότι ήταν δικός του.
Μόνο που τον κοιτούσε πλάγια.
Δεν χρειαζόταν την πραγματικότητα. Αρκούσαν τα συναισθήματα.
Νομίζω ότι ο Εντουάρ πέρασε στην αφηρημένη τέχνη. Καταλαβαίνετε;
Μου είναι αρκετά αφηρημένο.
Θέλω να πω... Είχε βρει τον τρόπο να είναι καλύτερα.
Λουίζ;... Τι αμφίεση είναι αυτή;
- Πού είναι ο Εντουάρ; - Εκεί.
- "Θέλεις να με συνοδεύσεις;" - Θέλεις να βγεις έξω;
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΕΜΙΚΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ
Φρόντισε τον Πραντέλ, αλλά με τον δικό του τρόπο.
Έναν διεστραμμένο τρόπο.
Στον πίνακα τιμής του Υπουργείου Πολεμικών Συντάξεων...
εντόπισε έναν επιθεωρητή που στην 30ετή καριέρα του...
δεν είχε λάβει προαγωγή ούτε διάκριση.
Συμπέρανε πως ήταν είτε άχρηστος είτε εκνευριστικός.
Ζοζέφ Μερλέν Υπουργική Επιθεώρηση
Τι είναι;
Λάθος.
Τότε ζητήστε συγγνώμη, κλείστε την πόρτα και μην επαναληφθεί.
Τέλεια!
Οι φήμες έλεγαν πως κάποιες εταιρείες μετακομιδής...
έβγαζαν κέρδη από τα φέρετρα.
Ο Μερλέν έλαβε επιστολή πως ο Πραντέλ ήταν ένοχος.
Ήταν αλήθεια.
Στρατιωτικό Νεκροταφείο Σαζιέρ-Μαλμόν
Κύριε, σας παρακαλώ!
Το νεκροταφείο είναι κλειστό στο κοινό.
Σας παρακαλώ, απαγορεύεται. Ο χώρος ανήκει στην κυβέρνηση.
- Εγώ είμαι. - Ορίστε;
Εγώ είμαι η κυβέρνηση. Ζοζέφ Μερλέν, υπουργείο. Αποστολή επιθεώρησης.
- Δεν μας ειδοποίησαν. - Τότε θα ήταν ευγενική επίσκεψη.
Διάολε! Υπήρξαν στ' αλήθεια πολλοί νεκροί!
- Κύριε; - Μερλέν, όπως ο μάγος Μέρλιν.
Ντ'Ολνέ Πραντέλ. Ιδιοκτήτης της εταιρείας. Πώς μπορώ να βοηθήσω;
Με λίγη αριθμητική.
Ένα παπούτσι νούμερο 46 έχει μήκος 32 εκατοστά.
Αν πολλαπλασιάσουμε το 32 επί 5, μας κάνει...
Μας κάνει 160 εκατοστά.
Μου λέτε γιατί το φέρετρό σας είναι μετά βίας 160 εκατοστά;
Οφείλεται στις χρεώσεις μας. Πρέπει να τους ξεθάψουμε όλους.
Αν πέσουμε σε κοντούς στρατιώτες ή σε νάνους...
- Κάνει οικονομίες και η κυβέρνηση. - Ωραία, θα το γράψω στην έκθεσή μου.
Η κυβέρνηση θα συγκινηθεί πολύ.
Και έχετε βρει τόσους νάνους; Να πάρει!
Στείλαμε τόσους νάνους στο μέτωπο!
Μια χαρά στα χαρακώματα οι νάνοι. Δεν τους έβλεπαν οι Γερμανοί.
Στις μάχες σώμα με σώμα, όμως...
Μια κλωτσιά και...
πάρ' τους κάτω τους νάνους!
Είναι φυσιολογικό να είναι τα πόδια στον θώρακα και το κεφάλι στον κορμό;
Έγιναν τρομερές μάχες.
Εγώ ήμουν εκεί. Εσείς, όχι.
Διάολε, η γερμανική τεχνολογία... είναι το κάτι άλλο, ε;
Ακίνητος... Χαμογελάστε!
Τι είναι αυτά;
Σκέφτηκα ότι σας τα οφείλει η διοίκηση.
Και για να σας ευχαριστήσω προσωπικά...
για τις άψογες υπηρεσίες σας στην εταιρεία μου...
Άλλα δέκα, σύνολο εκατό!
Εκατό... Εκατό χιλιάδες φράγκα;
Ρίξτε την έκθεση στην τουαλέτα! Είμαι σαφής;
Πείτε ό,τι θέλετε στους ανωτέρους σας, μην ξανακούσω γι' αυτό το θέμα.
Λοιπόν, πέντε πίνακες πέρασαν στην πρώτη επιλογή.
Είναι απλώς η πρώτη επιλ...
Αυτό εδώ είναι υπέροχο! Αποπνέει απίστευτη συγκίνηση!
Δεν πειράζει κι αν πεθάναμε, αφού σώθηκε η πατρίδα!
- Βουλώστε το, Λαμπουρντέν. - Μάλιστα.
Παράξενο.
- Είναι πλαστό; - Σας είπα, βουλώστε το.
Αυτό εδώ.
Μία προκαταβολή για το σχέδιο και για να αρχίσουν οι εργασίες.
Ελέγξτε τις εγγυήσεις του καλλιτέχνη και...
- Και; - Θα ήθελα να τον γνωρίσω.
Θα χαρεί πολύ. Ο Πρόεδρος Περικούρ θέλει να γνωρίσει τον καλλιτέχνη!
Ξεκουμπιστείτε, Λαμπουρντέν.
Μάλιστα.
Γεια σου, Πολίν! Ήμουν περαστικός απ' τη γειτονιά...
- Αλμπέρ Μαγιάρ; - Ναι.
- Καινούργιο κοστούμι; - Ναι, πώς σας φαίνεται;
- Μπορώ να πώ ειλικρινά; - Φυσικά.
Μόνο η κούρνια σάς λείπει.
Μοιάζετε με μεγάλο καναρίνι.
Ξέρετε, μετά από δύο χρόνια με στολή, χαλάει το γούστο.
Μπορείτε να με βοηθήσετε να διαλέξω καινούργιο κοστούμι;
Ναι...
Δέχεστε;
Αύριο; Μετά τη δουλειά σας;
- Ή σε δύο ώρες! - Όχι, αύριο καλύτερα!
- Ξέρετε το "Bon Marche"; - Ναι, αλλά...
Δεν μου αρέσει πολύ αυτό το κατάστημα.
- Δεν είναι πολύ ακριβά εκεί, όμως. - Τα χρήματα δεν είναι πρόβλημα.
Τα λέμε αύριο, λοιπόν.
Βασικά, όχι...
Τα λέμε αύριο.
Ντιπρέ; Μα τι κάνετε εδώ τέτοια ώρα; Με κατατρομάξατε.
- Τα έδωσε όλα. - Ποιος; Τι;
Ο Μερλέν παρέδωσε όλα τα χρήματα στο υπουργείο του.
Κατέθεσε την έκθεση και 100.000 φράγκα για να δείξει την απόπειρα διαφθοράς.
Η έκθεση είχε πάχος οκτώ εκατοστά! Και τα νούμερα σε παράρτημα.
- Αδύνατον! - Και όμως...
- Πρέπει να φύγω, κύριε Λοχαγέ. - Όχι, θα σας χρειαστώ, Ντιπρέ.
Κύριε Λοχαγέ...
δίνετε αυτό στη γυναίκα μου που είναι μαζί σας;
Τι;
Ντιπρέ, δεν το ήξερα...
Πώς να το μαντέψω; Δεν το ήξερα, φίλε μου.
Πώς σας φαίνεται αυτό;
Είμαστε στο Lutetia
Εγκαταστάθηκε στο Lutetia.
Εκεί γίνονταν δεξιώσεις μ' όλους τους δανδήδες των Παρισίων.
Επειδή ξεκινήσατε τον πόλεμο...
Επειδή δεν τον εμποδίσατε...
Επειδή σας άρεσε ο πόλεμος...
Επειδή επωφεληθήκατε απ' τον πόλεμο...
Μπαμπάς
Καταδικάζεστε όλοι σε θάνατο!
Εκτέλεση!
Πυρ!
Χαριστική βολή!
- Μα είναι ο Στρατάρχης Φος! - Μια κωλοτρυπίδα είναι όπως όλοι!
Ευχαριστούμε που καθαρίσατε Καλημέρα
Με συγχωρείτε, πρέπει να μετακινήσουμε τον καναπέ.
Κοιμόσουν;
Ξέρεις τι μέρα έχουμε σήμερα; 11 Ιουλίου.
Αναχώρηση σε τρεις ημέρες, οπλίτα Περικούρ.
Όσο εσύ διασκεδάζεις... ο Αλμπέρ κάνει ψώνια.
Πρόσω ολοταχώς για τις αποικίες!
"Η αυλή μου δεν είναι καθαρή."
"Δεν πειράζει. Θα την καθαρίσει ένας απ' τους 12 υπηρέτες μου."
- Δεν είναι ωραίο αυτό; - "Είναι ωραίο", λέει.
Θέλεις χυμό πορτοκάλι, γάλα ή τσάι;
"Εμείς θα θέλαμε ρούμι και γάλα καρύδας για τη μικρή..."
Δεν υπάρχει! Ο Ζιλ ντ'Επρεμόν δεν υπάρχει!
- Ορίστε; - Δεν υπάρχει ο Ζιλ ντ'Επρεμόν!
Εξηγήστε.
Είπατε ότι θέλετε να τον γνωρίσετε. Πήγα στο 52 της Οδού Λούβρου.
Ούτε αυτό υπάρχει! Είναι ένα ταχυδρομείο!
Μία ταχυδρομική θυρίδα και κανείς δεν έχει ακουστά τον Ντ'Επρεμόν!
Μα είναι μέλος του Ινστιτούτου! Δεν μπορεί να μην υπάρχει!
Βιομηχανικά σχέδια είναι στον κατάλογο;
- Εμείς παραγγείλαμε προσωπικό έργο. - Ακριβώς!
Ο κ.Ντ'Επρεμόν, μέλος του Ινστιτούτου, δημιουργεί βιομηχανικά μοντέλα...
και έργα που είναι... όπως θέλει ο κόσμος να είναι...
- Πρωτότυπα. - Ακριβώς! Πρωτότυπα!
Και πληρώσατε;
Φυσικά. Καμία παραγγελία χωρίς πληρωμή, λέει ο κανονισμός τους.
Καταλαβαίνω τι εννοείτε... Δεν έπρεπε να το κάνω...
Χαθείτε από μπροστά μου, Λαμπουρντέν!
Μάλιστα.
Δεν υπάρχει...
Μήπως σ' ενοχλώ;
- Τι σου συμβαίνει, καλέ μου; - Τίποτα.
Απλώς σε θέλω.
Με συγχωρείς.
Δεν σ' έχω ξαναδεί με τέτοια στήθη.
Τι σου συμβαίνει, Ανρί;
- Πρέπει να μιλήσω στον πατέρα σου. - Θα είναι κάτι σοβαρό.
- Δεν γίνεται, αγάπη μου. - Ξέρω ότι με απεχθάνεται.
Αλλά αν του μιλήσεις εσύ... Τον χρειάζομαι για πέντε λεπτά.
Δεν θα παρέμβω γιατί δεν θέλω να παρεμβαίνω.
Δεν σου ζητώ να ενδιαφερθείς για τις δουλειές μου. Μόνο 5 λεπτά.
Δεν είναι ότι δεν ενδιαφέρομαι για τις δουλειές σου.
Αλλά για σένα.
Δεν καταλαβαίνω.
Αδιαφορώ όχι γι' αυτό που κάνεις, αλλά γι' αυτό που είσαι.
Σε παντρεύτηκα γιατί σε είχα ανάγκη.
Χρειαζόμουν ένα όνομα, είχα αρχίσει να γερνάω.
Καμάρωνα να σε παρουσιάζω στις φίλες μου.
Ώσπου πλάγιαζες μαζί τους.
Πώς με χαρακτήριζες σ' εκείνες;
"Άσχημη στο πρόσωπο, αλλά όμορφη στην προίκα."
Τι; Μα ποιος σου τα 'πε αυτά;
Πόσο σου ταιριάζει αυτή η απάντηση!
Μα όχι!
Θα μου λείψει το όμορφο πρόσωπό σου.
Και τα υπόλοιπα...
- Αλλά τώρα τελείωσε η δουλειά σου. - Η δουλειά μου;
Είμαι σίγουρη ότι μου έκανες ένα όμορφο μωρό.
Ποτέ δεν ήλπιζα κάτι περισσότερο από εσένα.
Νομίζω ότι η ζωή σου θα γίνει δύσκολη, καλέ μου.
Θα ήθελα να σε βοηθήσω, αλλά είναι πολύ αργά.
Πρέπει να φροντίσω το μωρό τώρα.
Ο κ.Περικούρ ρωτάει αν μπορείτε να πάτε να τον δείτε.
Είναι επείγον, φαίνεται.
Μου τηλεφώνησε ο υπουργός. Θα έχετε μεγάλα μπλεξίματα.
Οι κομπίνες σας στα νεκροταφεία και η διαφθορά δημοσίων υπαλλήλων...
είναι πολύ σοβαρά αδικήματα.
Είστε νεκρός!
Ακούτε; Νεκρός!
Αν με καλέσατε μέσα στη νύχτα, σημαίνει ότι με έχετε ανάγκη.
Δεν ξέρω ακόμα γιατί, αλλά οι όροι μου παραμένουν οι ίδιοι.
Ελέγχετε τον υπουργό, ωραία!
Αλλά πείτε του να πετάξει όλες τις κατηγορίες εναντίον μου!
Και μην ξανακούσω για τίποτα. Είναι σαφές;
Πείτε μου απλώς ποιον πρέπει να σκοτώσω.
Έναν ή δύο απατεώνες που πουλούν μνημεία που δεν φτιάχνουν ποτέ.
Είμαι ένα απ' τα θύματά τους.
Αλλά αν τους πιάσει η αστυνομία, θα πέσουν όλοι πάνω τους.
Η δικαιοσύνη, οι παλαίμαχοι, η κυβέρνηση, οι εφημερίδες.
Δεν επιθυμώ αυτή τη δημοσιότητα. Βρείτε τον ή βρείτε τους.
Γιατί εγώ;
Γιατί μόνο ένα κάθαρμα μπορεί να βρει τα καθάρματα!
"Σημαιοστολισμός και φωταγώγηση των κυρίων μνημείων των Παρισίων."
Ωραίο θα είναι αυτό!
"Πυροτεχνήματα, Μπελβίλ και Μενιλμοντάν!"
"Παρέλαση θωρακοφόρων ιππέων στο ιπποδρόμιο!"
Θα είναι υπέροχη η εθνική επέτειος!
Σε διατάζω να με παντρευτείς! Στο δημαρχείο! Ένα-δύο, εν-δυο...
Μετά, θα πάμε ένα μεγάλο ταξίδι στην Αφρική. Παντρέψου με.
Έλα... Θες να με παντρευτείς;
- Καλό κι αυτό! - Τι;
Κάποιοι πούλησαν ψεύτικα μνημεία πεσόντων! Μνημεία που δεν υπάρχουν!
Ανύπαρκτα μνημείο πεσόντων; Βαδίζουμε προς ένα εθνικό σκάνδαλο;
Καταλαβαίνω...
Έχασες τόσους φίλους στον πόλεμο. Δεν είναι καθόλου σωστό αυτό.
Αλλά θα τους πιάσουν και θα τους τιμωρήσουν τους απατεώνες.
Και θα λάβουν τρομερή τιμωρία.
- Εγώ είμαι! - Τι εννοείς;
Για τα μνημεία πεσόντων που λέει η εφημερίδα... εγώ ευθύνομαι.
Δεν θέλεις να με παντρευτείς;
Σε κανέναν, Πρόεδρε! Σε κανέναν!
Κανείς δεν το ξέρει! Δεν το είπα σε κανέναν!
Δηλαδή...
Τι, "δηλαδή";
Σε μία καλή φίλη, αλλά ορκίστηκε ότι δεν θα το έλεγε πουθενά!
Τι δουλειά κάνει αυτή η καλή φίλη;
Τι;
- Στον διάτανο! - Τι, "στον διάτανο";
Κρατούσε σημειώσεις ενώ εμείς... Είναι δημοσιογράφος.
Δεν μπορώ να κάνω πολλά, Μαρσέλ.
Ο γαμπρός σου το παρατράβηξε και τώρα το ξέρουν πολλοί.
Αντρέ, δεν έφτασες μόνος σου στη θέση που βρίσκεσαι τώρα.
Ξέρεις ότι δεν υπάρχει πιο εύθραυστο πράγμα από ένα υπουργείο.
Άκου, ξέρω πόσα σου οφείλω.
Για το μέλλον σού μιλάω, όχι για το παρελθόν.
- Θα δω τι μπορώ να κάνω. - Μπορείς, και θα το κάνεις.
- Να καθησυχάσω τον νεαρό φίλο μας; - Είναι φίλος σου;
Μην ξανακούσω γι' αυτόν, εντάξει;
- Εις το επανιδείν, Αντρέ. - Εις το επανιδείν.
Είναι στο Lutetia, με το όνομα Εζέν Λαριβιέρ ή Ζιλ ντ'Επρεμόν.
Ένας τρελός με μάσκα που ζωγραφίζει όλη μέρα.
Αναχωρεί σε 24 ώρες. Πρέπει να βιαστείτε.
Με την πρώτη χοντράδα, σας τσακίζω οριστικά.
Μα, Πολίν, δεν είναι αυτή η είσοδος της υπηρεσίας.
Είσαι λυπημένη;
Ξέρεις, θα είμαι πάντα εδώ για να σε παρηγορήσω.
Πάμε στο Lutetia;
Όχι, ακολουθήστε αυτό το αμάξι, παρακαλώ.
Κύριε Υπολοχαγέ;
Μαγιάρ... Τι κάνετε εδώ, Μαγιάρ;
Σας ρωτάω τι κάνετε εδώ.
Απαγορεύεται η είσοδος στο εργοτάξιο, οπλίτα Μαγιάρ.
Αφήστε το κάτω, Μαγιάρ.
Αφήστε το αμέσως.
Ο πόλεμος τελείωσε, Μαγιάρ.
Δεν ξέρω...
Δεν ξέρω πια...
Αφήστε το αμέσως! Είναι διαταγή!
Μαγιάρ! Βγάλτε με από εδώ!
Οπλίτα Μαγιάρ!
Ήταν ατύχημα. Ήμουν ανίκανος να τον σκοτώσω.
Δεν έπεσε, όμως, μόνος του στην τρύπα...
- Αυτό είναι σίγουρο. - Και μετά;
Κρύφτηκα σε ένα δωμάτιο κοντά στον Γκαρ ντε Λυών.
Περίμενα τον Εντουάρ.
Κύριε Λαριβιέρ ή Ζιλ ντ'Επρεμόν...;
Είμαι ένα απ'τα θύματά σας.
Αλλά αδιαφορώ παντελώς.
Υπάρχει κάτι στα σχέδιά σας...
που μου θυμίζει το έργο κάποιου που ήξερα.
Σκέφτηκα ότι ίσως τον έχετε γνωρίσει ή...;
Και;
Θα ήθελα να του πω...
ότι εκείνος είχε δίκιο που ήθελε να είναι αυτός που ήταν.
Ήταν τα σχέδιά του, ήταν ιδιοφυή.
Κι ότι μόνο ένας ηλίθιος δεν το έβλεπε.
Ήθελα κυρίως να του πω...
ότι ήταν ο γιος μου και ήμουν περήφανος γι' αυτόν.
Ευχαριστώ.
Αυτά, λοιπόν.
Ραντεβού εκεί ψηλά.
Συνεχίζω εγώ... Τα λέμε αύριο.
Συνεχίζω εγώ, λέω.
Θα βγω έξω για δέκα λεπτά.
Βλακωδώς, ξέχασα το κλειδί για τις χειροπέδες στο γραφείο μου.
Και, δυστυχώς, το τηλέφωνο έχει βλάβη από...
τώρα.
Μόνο αύριο πρωί μπορώ να ειδοποιήσω τους ανωτέρους μου.
Κρίμα, τα σύνορα είναι μερικές ώρες περπάτημα από εδώ.
Ή αν έχει κανείς χρήματα, μία ώρα με το ταξί.
Γιατί το κάνετε αυτό;
Πώς έλεγαν τον νεαρό στρατιώτη που σκότωσε ο Πραντέλ στο Ύψωμα 113;
Τεριέ.
Το παιδί μου.
Καλό ταξίδι, οπλίτα Μαγιάρ.
OCR-ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ VaVooM