OCR-ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ VaVooM
Το 'χω...
Το ξέρω.
Μη στέκεσαι και με κοιτάς, πήγαινε κάνε κάτι.
Έλα τώρα...
- Είναι ζωηρό... - Κρίμα που σου αρέσει.
Φτάσαμε πολύ νωρίς;
Μάικλ... Δεν ήρθαμε σε πάρτι.
- Ήρθαμε πολύ νωρίς; - Όχι βέβαια.
Δεν υπάρχει "πολύ νωρίς".
Οι δρόμοι ήταν άδειοι. Χαίρομαι που σε βλέπω.
- Γεια, Τζον. - Γεια, παππού.
- Γεια, τι κάνεις; - Καλά. Εσύ;
- Πώς είσαι; - Καλά, μια χαρά.
- Ωραία Μάικλ... - Θα τα φέρω εγώ.
Σου πήρα κάτι... Δεν είναι τίποτα, έτσι...
Δεν ξέρουμε αν...
Ανυπομονώ να δω τι προτείνουν για τέτοιες περιστάσεις.
- Εντάξει, τι είναι αυτό; - Κάτσε να σε βοηθήσω.
Μπορώ, δεν χρειάζεται.
Ορίστε...
Αλατοπιπεριέρα... Τι γλυκό!
Κοίτα, εγώ κι εσύ... Χορεύουμε.
Θα με θυμάσαι όποτε ρίχνεις αλάτι στις πληγές σου.
- Ή πιπέρι... Ή και τα δύο. - Ή πιπέρι.
Σε ευχαριστώ, Τζένιφερ.
- Τα κρεβάτια σας είναι έτοιμα. - Τέλεια.
- Η Λιζ είναι. - Τέλεια.
- Κοίτα τι έφτιαξε η Τζένιφερ. - Τζένιφερ, εσύ το έφτιαξες;
- Εδώ δες! - Στο μέγεθος ανθρώπου.
Ευχαριστώ, γλυκιά μου.
- Τι κάνει αυτή εδώ; - Δεν ξέρω...
Είπα στον μπαμπά να είμαστε μόνο οικογένεια.
Αλατοπιπεριέρα. Μα τι σκεφτόμουν;
- Της άρεσε, νομίζω. - Ψέματα το έκανε.
- Ποτέ δεν λέει καλά ψέματα. - Τι εννοείς;
Λέει ψέματα με τρόπο ώστε να ξέρεις ότι τα λέει.
Έλα τώρα... Εγώ νομίζω ότι της άρεσε... Αλήθεια.
Άλλωστε, δεν υπάρχει τέλειο δώρο για τέτοια περίσταση, κι αυτή το είπε.
Είναι από την Κένυα ή το Περού... Σκέψου το αποτύπωμα άνθρακα!
Όπως και να 'χει, σε ευχαριστώ.
- Γεια, Λιζ. - Γεια, Τζεν.
Είσαι πολύ όμορφη. Τα μαλλιά σου είναι πολύ ωραία.
- Τζόναθαν, δεν το πιστεύω! - Είναι φοβερός μαθητής.
- Άριστος. - Είχε ένα Β.
- Ευχαριστώ που ήρθες, Λιζ. - Εννοείται.
Ξέρω ότι σημαίνει πολλά για τη μαμά.
Ναι, σημαίνει.
Είναι μεγάλη μου χαρά.
Να κάνουμε κάτι να βοηθήσουμε;
Να ένα ενδιαφέρον άρθρο.
Το ετήσιο τοπικό φεστιβάλ τηγανητής γαλοπούλας στις Ευχαριστίες...
γίνεται βίγκαν.
Απίστευτο!
Είναι πολύ όμορφα.
Πάντα άρεσαν στη μητέρα σου οι λευκές τουλίπες.
Ακόμα και στο πανεπιστήμιο.
- Τι κάνει; - Κατεβαίνει τώρα.
- Κι αν χρειάζεται βοήθεια; - Καλά είναι, Τζένιφερ.
Ό,τι κι αν κάνει, προτιμά να το κάνει μόνη της.
Ωραία.
- Είναι όλοι εντάξει; - Μια χαρά.
Τζόναθαν;
- Δυσκολεύεται να μιλά γι' αυτό. - Όχι, δεν δυσκολεύομαι.
- Πότε θα συμβεί; - Σύντομα, μικρέ.
Τα λουλούδια είναι πανέμορφα.
- Κανείς δεν πίνει καφέ; - Θα σερβίρω εγώ.
- Μαμά; - Εντάξει είμαι.
- Μπαμπά; - Όχι, εντάξει.
- Λιζ; - Ναι, παρακαλώ.
- Γάλα; - Ναι.
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
Μήπως να την πάρει κάποιος τηλέφωνο;
Είμαι σίγουρος ότι είναι στον δρόμο.
Είσαι σίγουρη ότι είναι καλή ιδέα;
Κρις! Δεν ήξερα ότι... Χαίρομαι που σε βλέπω.
- Χαίρομαι πολύ που ήρθες. - Αστειεύεσαι; Εννοείται θα ερχόμουν.
Τώρα έχω παρέα για να μεθύσω.
- Γεια σου, αγάπη μου. - Γεια σου, μαμά.
Καλώς την έφηβη.
- Γεια, είμαι η Κρις. - Τζόναθαν.
Τι κάνεις, γλυκιά μου;
- Κρις, χαίρομαι που σε βλέπω. - Όχι, έλα εδώ.
- Στρώσαμε ένα μονό κρεβάτι, όμως. - Δεν πειράζει, θα τις βοηθήσω εγώ.
- Μπορώ να στρώσω το κρεβάτι μου. - Όχι, άσε να βοηθήσω.
Και θα πούμε και τα νέα μας.
- Πάμε να πιούμε λίγο καφέ. - Ωραία.
- Έχουμε καιρό να τα πούμε. - Ναι;
Νομίζαμε ότι θα ερχόσουν στη σχολική παράσταση του Τζόναθαν.
Συγγνώμη, ήθελα πολύ να έρθω...
αλλά κάτι έγινε, δεν θυμάμαι.
Πάρε.
- Και στα γενέθλια του μπαμπά. - Και σ' αυτά ήθελα να έρθω.
- Σε ευχαριστώ για τα μηνύματα. - Τι;
- Τις υπενθυμίσεις. - Ναι, φυσικά.
- Σκέφτηκα ότι ίσως το ξεχνούσες. - Ναι, καταλαβαίνω.
- Έχει συμβεί... - Ναι...
Δεν το έκανα για κριτική.
Οι πετσέτες είναι εδώ, νομίζω.
- Πώς πάει το πρόγραμμα χορού; - Το παράτησα.
Νόμιζα ότι είχες κάνει μια μεγάλη ανακάλυψη, βρήκες τι σου αρέσει.
Έκανα. Ανακάλυψα ότι δεν μου αρέσει.
Όπως και ο βελονισμός, το ράψιμο, η γιόγκα...
- Είσαι πολύ ενημερωμένη. - Όλα αυτά που σου πληρώνουν.
Και μια που τα λέμε... Τι διάολο κάνει αυτή εδώ;
- Ο κος Βαρετός τι κάνει εδώ; - Ο κος Βαρετός είναι ο σύζυγός μου.
- Και η Κρις είναι η σύζυγός μου. - Είπες ότι θα χωρίζατε.
Τα ξαναβρήκαμε.
- Είσαι σίγουρη ότι είσαι λεσβία; - Είμαστε μαζί ενάμιση χρόνο.
Ενάμιση χρόνο; Όλο απογοητεύσεις, κρίσεις, δράματα...
Εσύ δεν έλεγες ότι είναι ανώριμη, ανεύθυνη και καθυστερημένη;
- Καλύτερα να περιμένω κάτω. - Ναι, καλύτερα. Ευχαριστώ.
Συγγνώμη... Σκατά.
Η Κρις με βοηθάει να αντέξω όλο αυτό. Το σκέφτηκες ποτέ;
- Υποσχέθηκες να μην τη φέρεις. - Όχι, εσύ μου ζήτησες να μην τη φέρω.
Υπάρχει διαφορά.
Εντάξει... Σε παρακαλώ, ας...
Μπορεί η μαμά να έχει ένα Σαββατοκύριακο...
χωρίς να περιστρέφονται όλα γύρω σου;
Ένα μόνο. Θα το κάνεις;
Μπορείς να το κάνεις;
- Εσύ μπορείς να πάψεις να 'σαι σκύλα; - Εντάξει.
Μείον 15 κιλά... Κυρίως κόβοντας τη ζάχαρη.
Και μετά το τυρί που είναι το πιο δύσκολο.
- Πώς τα πάει, πιστεύεις; - Αποφεύγει κάθε συναισθηματική σφαίρα.
- Εσύ πώς είσαι; - Έχω βαρεθεί να με ρωτάνε πώς είμαι.
Συγγνώμη...
- Πώς πάει η δουλειά; - Η δουλειά...
Την περασμένη βδομάδα, ένας φοιτητής αρνήθηκε να διαβάσει την Οδύσσεια...
γιατί "αντιπροσωπεύει ό,τι πάει στραβά στον κόσμο".
- H Οδύσσεια; - Ναι, η Οδύσσεια.
Τρία καθέτως... HΙJKLMNO... Πέντε γράμματα.
- Αυτό; - Αυτό.
Παραδίνομαι στο κρασί.
Ευχαριστώ.
- HIJKLMNO, τέσσερα γράμματα. - Αυτό λέει μόνο;
- Τι κάνουν; - Παίζουν ποδόσφαιρο;
Δεν μπορώ να καταλάβω.
- Μένετε μαζί με την Κρις τώρα; - Όχι, είναι...
Μια είμαστε μαζί, μια χωρίζουμε.
Στην ηλικία σου, πήγα να μείνω με κάποιον τέσσερις φορές.
Και έφυγα τέσσερις φορές.
Με όλα μου τα πράγματα, τα βιβλία, τη γάτα μου.
- Τι τρελόγατο... - Τρελόγατο!
- Πολλά πέρα δώθε, για μια γάτα. - Ναι...
Ήμουν μπερδεμένη. Πάλευα για τον ελεύθερο έρωτα.
Πώς μπορούσα να περιοριστώ έτσι;
- Με τον καιρό γίνεται πιο εύκολο. - Ναι.
Η γριά κυρία είπε ψέματα.
- Νερό. - Τι;
Νερό. HIJKLMNO... Η2Ο, νερό.
- Πανέξυπνο. - Πολύ δυνατός ο μπαμπάς σου.
Ξέρατε ότι μετά το Q, το X και το Ζ...
το J είναι το γράμμα που χρησιμοποιείται λιγότερο στα αγγλικά;
Καλέ μου, φάε απ' το κέικ της μαμάς σου, είναι πεντανόστιμο.
Πρέπει να το δοκιμάσετε.
Τζόναθαν, έπρεπε να βγάλεις τα παπούτσια σου, είναι μούσκεμα.
Ξέρεις ότι έχει έρθει η ώρα όταν πρέπει να πίνεις κρασί από χάρτινο ποτήρι.
- Είσαι καλά; - Καλά είμαι.
Θα τα μαζέψω εγώ.
- Έχει γυαλιά... - Καλά είμαι.
- Πρόσεχε, Τζένιφερ. - Ποτέ δεν μου άρεσαν αυτά τα ποτήρια.
Αυτά τα ποτήρια!
Ψάχνοντας τον Νέμο;
- Καπέλο. - Χάρι Πότερ!
Το βρήκε.
Σειρά σου!
Βασιλιάς... Ο Βασιλιάς των Λιονταριών!
Για να σε δω...
- Κινγκ Κονγκ! - Ναι!
Εντάξει είμαι τώρα.
Σβήσε τα κεριά.
Γεια...
Θυμάσαι εκείνη τη νύχτα στο αγρόκτημα, που είχε πάρτι;
Που δοκιμάσαμε LSD;
Εσύ με έπεισες ότι έπρεπε να ακούσουμε τις πυγολαμπίδες...
γιατί προσπαθούσαν να μας πουν κάτι.
Μάλλον να μην κάνουμε άλλο LSD και να συνεχίσουμε μόνο με μανιτάρια.
- Θα προσέχεις τα κορίτσια μου; - Δεν χρειάζεται να ρωτάς, Λίλι.
Είναι καλά, έτσι δεν είναι;
Είναι καλά.
Ευχαριστώ, Λίλι.
Εγώ ευχαριστώ, Λιζ.
Νωρίς σηκώθηκες.
Δεν μπορούσα να κοιμηθώ.
- Πώς θα το κάνεις; - Θέλεις να σου πω;
Μου είπατε να μην ανησυχώ και να φροντίσω να περάσει όμορφα η γιαγιά.
Προσπαθούσαμε να σε προστατέψουμε.
Μα θέλω να ξέρω.
Είσαι σίγουρος;
Αύριο, αφού φύγετε όλοι, θα τη βάλω να ξαπλώσει.
Θα της δώσω ένα ποτήρι μ' ένα φάρμακο και μετά...
θα αποκοιμηθεί, κι εγώ θα κάθομαι πλάι της.
Και μετά...
Αυτό είναι.
- Είναι παράνομο, ε; - Ναι.
Είναι παράνομο εδώ, αλλά νόμιμο σε κάποιες πολιτείες.
Στην Ουάσιγκτον, στο Όρεγκον... Μπορούσαμε να πάμε στην Ευρώπη.
Αλλά αυτό είναι το σπίτι μας, το σπίτι που έχτισε εκείνη.
Εδώ θέλει η Λιλ να γίνει.
Εμένα μου φαίνεται καλά. Δεν φαίνεται τόσο άσχημα.
Ξέρεις πόσο άρρωστη είναι;
Είδες πώς περπατάει; Είδες ότι χρησιμοποιεί μόνο το δεξί της χέρι;
Σε λίγες βδομάδες, πιθανόν να μην μπορεί να κουνηθεί καθόλου.
Ούτε να μιλήσει ή ακόμα και να καταπιεί.
Φαντάσου τη φρίκη να μην μπορείς να καταπιείς.
Θα περιτριγυρίζεται από μηχανήματα...
που θα τη βοηθούν να αναπνεύσει, που θα αφαιρούν το σάλιο κτλ...
Και θα πρέπει να την ταΐζουμε με σωληνάκι στο πλάι.
Δεν το θέλει αυτό.
Κι έχει αποφασίσει ότι τώρα...
Τώρα είναι η στιγμή να γίνει, όσο έχει τον έλεγχο του της συμβαίνει.
Θα πας φυλακή;
Αφού φύγει... θα πάω έναν περίπατο...
θα γυρίσω και θα καλέσω ασθενοφόρο.
Θα τους πω τι έγινε, ότι μάλλον πήρε το φάρμακο όσο έλειπα.
Και κάτι του τύπου: Ναι, σίγουρα είναι νεκρή, είμαι γιατρός.
Ναι, θα τους πω ότι βγήκα μια βόλτα.
Και γι' αυτό πρέπει να γίνει τώρα, όσο κινεί ακόμα το χέρι της.
Ξύπνησαν...
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
- Χοληστερίνη... - Κοιμήθηκες καλά;
Καλημέρα σε όλους... Μυρίζει υπέροχα.
Τζόναθαν, έχω άπειρο καιρό να σε δω ξύπνιο τόσο νωρίς.
Δεν είναι και τόσο νωρίς, μπαμπά.
- Σηκώθηκαν η Άννα και η Κρις; - Όχι. Τζόναθαν, πας να τις ξυπνήσεις;
Πάω εγώ.
Άννα! Κρις! Σηκωθήκατε; Θα πεθάνω όπου να 'ναι. Έρχεστε;
Τώρα λογικά θα σηκωθούν.
- Τηγανίτες. - Ναι, θα σηκωθούν τώρα.
Ξέρατε ότι είναι από τα αρχαιότερα φαγητά;
- Ναι, το ήξερα, Μάικλ. - Θα φτιάξω τσάι. Θέλει κανείς; Λιζ;
Τζόνο, μου δίνεις το αλάτι και το πιπέρι;
Ξέρετε, το κίνημα ανεξαρτησίας της Ινδίας ξεκίνησε...
όταν ο Γκάντι ζήτησε απ' τους Ινδούς να φτιάξουν δικό τους αλάτι.
Μια πράξη περιφρόνησης ενάντια στη Βρετανική Αυτοκρατορία.
Σκεφτείτε... Κάτι τόσο ασήμαντο να οδηγεί σε κάτι τόσο ισχυρό.
Πάντα ήσουν επαναστάτης.
- Άκουσες; Είμαι επαναστάτης. Τζο; - Σε κοροϊδεύει.
- Μπαμπά, πνίγεται. - Καλά είμαι.
- Είμαστε τυχεροί, έχει ωραίο καιρό. - Ναι, δεν είμαστε;
- Να πάμε μια βόλτα μετά; - Βόλτα; Ναι, πολύ ωραία.
- Εσύ τι θέλεις να κάνεις, μαμά; - Δεν ξέρω.
- Μαμά, τι θέλεις να κάνεις; - Η βόλτα ακούγεται ωραία ιδέα.
Και, απόψε, έτσι για να σας κρατάω σε εγρήγορση...
θα ήθελα να γιορτάσω τα Χριστούγεννα.
Είναι πολύ πιο ωραία από τις βαρετές Ευχαριστίες.
Αγάπη μου, θα μπορούσες να μαγειρέψεις ένα χριστουγεννιάτικο δείπνο.
- Όλο το πακέτο; - Όλο το πακέτο.
Και, Τζόνο, μπορείτε να πάτε με τον μπαμπά σου για δέντρο.
- Τέλεια. - Εντάξει.
- Το τσεκούρι είναι στον αχυρώνα. - Το τσεκούρι;
Μη σας συλλάβουν.
Και, μετά, Τζόνο, θα με βοηθήσεις να στολίσουμε το δέντρο;
- Φυσικά. Θα πάρουμε και δώρα; - Μ' αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι.
Αν είσαι φρόνιμος, ο Άγιος Βασίλης θα σου φέρει μια κληρονομιά.
- Είσαι πλούσια; - Τζόναθαν!
Η μόνη προϋπόθεση είναι να ξοδευτούν όλα σε πόρνες και ναρκωτικά.
- Ωραίο ακούγεται. - Το εννοεί.
Αυτό θες στ' αλήθεια; Μπορείς να περιμένεις τα Χριστούγεννα.
- Τζένιφερ, μην το χαλάς, γαμώτο. - Εντάξει.
Μπορώ... να ντυθώ Άγιος Βασίλης, αν θέλετε.
- Τέλεια ιδέα. - Με τόσο φαΐ, θα έχω την κοιλιά.
Θα είναι άρρωστο!
Και, τώρα, δώστε μου το μπέικον.
Τέρμα οι πρασινάδες...
Ο χώρος για το χειρουργείο, μετά τον θάνατο του ασθενούς...
Έπρεπε να υπογράψουν ένα έγγραφο...
- Και πίσω, στο νεκροτομείο... - Άκου, αν θέλεις...
- Τη συμπαθώ. - Κι εγώ.
Επίσης, είναι πολύ σικ να έχεις μια λεσβία στην οικογένεια.
Το δοκιμάσαμε κάποτε. Θυμάσαι; Το '73 ή το '74.
Ναι, μια μεθυσμένη απόπειρα.
- Ίσως έλλειψη τεχνικής; - Μια χαρά ήταν η τεχνική σου.
Είναι... εύθραυστη, έτσι δεν είναι;
- Η Άννα; - Η Άννα.
Όχι, μια χαρά είναι. Απλώς λίγο επιπόλαιη.
Όλα αυτά τα πισωγυρίσματα...
είναι σημάδι ότι η σχέση λειτουργεί ή δεν λειτουργεί;
Ίσως δεν αγαπιούνται στ' αλήθεια ή ίσως αγαπιούνται πάρα πολύ.
Χρήσιμη ανάλυση, ευχαριστώ.
- Ξέμεινα από καύσιμα. - Τι;
- Είσαι καλά; - Ναι, απλά πρέπει να...
Περίμενε... Πολ!
Τζεν, έρχεσαι λίγο;
Τι όμορφα!
- Δεν είναι αναζωογονητικό; - Ναι, είναι.
Είναι αναζωογονητικό.
Τι;
- Τζόναθαν, κάλυψε τα αφτιά σου. - Γιατί;
Εδώ σε συλλάβαμε.
Θεέ μου! Αηδία!
Εδώ; Ακριβώς εδώ;
Πηγαίναμε επίσκεψη σε έναν συνάδελφο του Πολ που έμενε εδώ κοντά.
H γυναίκα του ήταν τόσο ενοχλητική...
Δεν έβαζε γλώσσα μέσα.
Μιλούσε ακόμα και όταν έτρωγε, δεν σταματούσε.
- Και έλεγε μόνο βλακείες. - Βλακείες.
Ό,τι χειρότερο. Έτσι, έκανα ότι ήμουν άρρωστη.
Και τρέξαμε έξω, ήρθαμε εδώ και...
- Με έκανε καλά. - Σε έκανα καλά.
Εντάξει, υπερβολικά πολλές πληροφορίες.
Και, μετά, μας άρεσε τόσο η περιοχή...
που αγοράσαμε γη, αν και, τότε, δεν είχαμε τα χρήματα για κάτι τέτοιο.
- Δεν είχα λεφτά για σένα τότε. - Όχι.
Δεν εκπλήσσομαι που είσαι από ένα τόσο όμορφο μέρος.
- Πολύ βαθύ αυτό. - Ναι... Είναι βαθύ.
- Κι εγώ; - Εσύ, τι, αγάπη μου;
Πού με συλλάβατε;
- Δεν ξέρω... - Ξέρω εγώ.
Όταν ήρθα μαζί σου σε εκείνο το συνέδριο στο Μπάφαλο...
και μείναμε σε εκείνο το απαίσιο μοτέλ κοντά στο αεροδρόμιο.
Κόλλησα κοριούς, το θυμάμαι.
- Όχι! - Αλλά άξιζε τον κόπο!
Απόλυτα.
Εντάξει... Να συνεχίσουμε;
Άννα;
Άννα!
Άννα;
Έλα τώρα... Ξέρω.
Τι νόμιζες ότι έκανα; Ότι έπαιζα Candy Crash;
Ότι κοιμόμουν; Ότι φτιαχνόμουν;
Άννα...
Εντάξει, ναι, αυτό νόμιζα.
Αυτό νόμιζα και λυπάμαι.
- Μπορείς να με κατηγορήσεις; - Ναι, γαμώτο, μπορώ!
Δεν μ' αφήνεις λεπτό ήσυχη.
Αργείς όπως πάντα, είσαι σε μαύρο χάλι...
Κανείς δεν ξέρει πού είσαι τον μισό χρόνο.
Εξαφανίζεσαι για έναν μήνα και τρως μανιτάρια στην έρημο...
ή ότι άλλο σημαίνει το εκτός δικτύου...
πάνω που η μαμά αρρωσταίνει, και περιμένεις να μην είμαι επικριτική;
Λυπάμαι που νιώθεις έτσι.
Απλά εύχομαι με τόσο λίγο χρόνο που έχει μείνει...
να προσπαθούσες περισσότερο για την οικογένεια, αυτό είναι όλο.
Θα το κάνω.
- Είσαι καλά; - Ναι.
Είσαι σίγουρη;
Το αποφάσισα.
Αύριο, όταν θα ετοιμάζονται να το κάνουν...
θα καλέσω ασθενοφόρο και θα αναφέρω απόπειρα αυτοκτονίας.
Εντάξει...
Σκατά!
Εντάξει, αυτό... Είσαι σίγουρη; Γιατί είπε ότι είναι έτοιμη.
Εγώ δεν είμαι!
Εκείνη μπορεί να είναι έτοιμη, αλλά εγώ δεν είμαι.
Δεν ξέρω, είναι πολύ χάλια. Νόμιζα πως ούτε εσύ συμφωνούσες.
Και οι βίγκαν; Θες να το αναλάβω εγώ;
Ίσως λίγες γλυκοπατάτες... Δεν ξέρω.
- Αυτό είναι; - Ναι, αυτό είναι.
- Ποιο; - Το μαγικό φίλτρο.
Θέλω να πω... Πού το βρήκες;
Από το Google.
Πώς ξέρεις ότι θα πιάσει;
Αυτό το σακουλάκι έχει αρκετή πεντοβαρβιτάλη...
για να σκοτώσει το μισό Μανχάταν.
Όπως φαντάζεστε, όλα έχουν οργανωθεί...
μέχρι θανάτου.
Ναι, το φαντάζομαι. Αλλά είναι λίγο παρανοϊκό.
Όχι, δεν είναι.
Οι άνθρωποι σε αυτή την κατάσταση που επιλέγουν...
να τερματίσουν πρόωρα τη ζωή τους...
δεν είναι παρανοϊκοί, δεν έχουν καν κατάθλιψη.
Συνήθως είναι έξυπνοι, ευφραδείς, αναλυτικοί...
και θέλουν να τα έχουν όλα υπό έλεγχο.
Ευχαριστώ.
Γλυκοπατάτες.
Το 'χω.
Εντάξει.
Ωραία δεν είναι που θα γιορτάσουμε τα Χριστούγεννα;
Ναι, μάλλον...
Μου αρέσει που περνάμε χρόνο μαζί. Μπαμπάς και γιος στη φύση.
- Πρέπει να το κάνουμε πιο συχνά. - Βέβαια.
Άκου κάτι ενδιαφέρον για τα δέντρα.
Υπάρχουν περισσότερα αειθαλή δέντρα...
στη Νορβηγία απ' ό,τι σε όλη την Αφρική;
- Συναρπαστικό, μπαμπά. - Δεν είναι;
Ορίστε... Έχουμε πολύ καλές επιλογές εδώ.
- Ναι. - Φανταστικά.
- Τι λες γι' αυτό; - Αυτό;
Είναι κάπως μικρό. Τι λες γι' αυτό;
Εντάξει... Ωραία. Καλή επιλογή.
Πάμε.
- Γαμώτο! - Είσαι καλά;
- Ναι. - Σίγουρα;
Καλά είμαι, καλά.
Ναι... απλά έχω συνηθίσει με διαφορετικό τσεκούρι.
- Χρειαζόμαστε κάτι άλλο. - Τι λες για δεντρολίβανο;
- Τέλειο. - Ταιριάζει με το μοσχάρι, όμως;
Ναι, βέβαια.
- Τι μπορώ να κάνω για σένα, καλέ μου; - Καλά είμαι, θα μου περάσει.
- Έχει ξανασυμβεί. - Κάτσε κάτω. Θες λίγο πάγο;
- Λίγο κατεψυγμένο αρακά; - Ναι, εντάξει.
- Ευχαριστώ που με βοηθάς. - Τίποτα.
- Υποφέρεις, ε; - Όχι, καλά είμαι, αλήθεια.
Δεν είναι αστείο, αλλά είναι αρκετά αστείο.
- Είναι κάπως αστείο. - Ούτε που το χρειάζομαι αυτό.
- Τζόναθαν!... Θέλεις να βοηθήσεις; - Ναι;... Εννοείται.
Ξεκίνα να τα κρεμάς...
Αν βάλεις κάποιο σε σημείο που δεν μου αρέσει, θα σου βάλω τις φωνές.
Εντάξει.
Λοιπόν, θα μου δώσεις κάποια πολύ σημαντική συμβουλή ζωής τώρα;
Όχι.
Οι μεγάλοι υποτίθεται ότι είναι διορατικοί...
και σου μεταδίδουν εμπειρίες...
για να τις θυμάσαι σε κρίσιμες στιγμές της ζωής σου.
Όχι, παριστάνουμε τους διορατικούς...
για να σας δίνουμε την εντύπωση ότι η ζωή βγάζει νόημα...
και είναι κατανοητή.
Πιάνει.
Νομίζω ότι το κόλπο είναι να δίνεις τον καλύτερό σου εαυτό.
Αλλά και τα χειρόγραφα ευχαριστήρια σημειώματα...
και το να είσαι στην ώρα σου, κάνουν επίσης καλό.
Κατάλαβα.
Αυτό το έφτιαξε η μαμά σου.
Ωραίο.
Υπάρχει κάτι που πρέπει να ξέρω για σένα...
το οποίο η υπόλοιπη οικογένεια θα μάθει στο μέλλον;
- Δεν ξέρω. - Θες να κάνεις παιδιά;
- Ναι, νομίζω. - Είσαι γκέι;
- Όχι. - Τρανς;
- Κάτι άλλο που δεν ξέρω για σένα; - Όχι...
Λυπάμαι.
Τι πιστεύεις ότι θέλεις να γίνεις μεγαλώνοντας;
Θέλω να γίνω ηθοποιός.
Το ξέρουν;
Κανένας δεν το ξέρει εκτός από σένα τώρα.
Θα πάρω το μυστικό σου στον τάφο μου.
Τα πας πολύ καλά.
Μυρίζει εκπληκτικά.
- Φοβερό παπιγιόν, Μάικλ. - Ευχαριστώ.
Είναι φοβερό.
- Πού είναι; - Θα έρθει.
- Τζεν; - Ευχαριστώ.
- Μάικλ; - Ευχαριστώ.
Πάω να δω τι κάνει.
Γεια σας.
Πότε τρώμε;
- Είσαι πανέμορφη. - Εκπληκτική.
- Μαμά, είσαι τόσο όμορφη... - Ευχαριστώ πολύ.
- Είναι όλοι έτοιμοι; - Έμενταλ!
- Είναι μπροστά. - Εντάξει, έτοιμοι; Πείτε τυρί.
Έμενταλ!
Ωραία...
Μπαμπά, να βγάλουμε μία και με σένα; Λιζ, μπορείς να μας βγάλεις;
Καλή ιδέα, Τζένιφερ.
Καλά Χριστούγεννα!
Εντάξει, καθίστε.
- Θα κάνω μία πρόποση. - Τι έκπληξη!
Στην... υπέροχη ζωή.
Στην υπέροχη ζωή!
Είναι κόκκινο Βουργουνδίας.
Γεύομαι... ηλιαχτίδες;
- Τζόναθαν, θες να δοκιμάσεις; - Ναι.
Όχι.
- Δεν θα πιει. - Έχω ξαναπιεί.
Πότε;
Είναι παράνομο, οπότε δεν θα πιείς.
Και το να σκοτώσουμε τη γιαγιά είναι παράνομο.
Ωραία απάντηση, μικρέ.
Πολύ έξυπνο, θα γίνεις εξαιρετικός δικηγόρος μια μέρα.
Βασικά, θα γίνω ηθοποιός.
- Ηθοποιός; - Ναι.
- Πόσο ωραίο είναι αυτό; - Είναι.
- Έχεις πολύ χρόνο να το σκεφτείς. - Δεν χρειάζεται να το σκεφτώ, το ξέρω.
Βασικά, ναι, νομίζω ότι ο Τζόναθαν έχει γράψει κάτι για τη γιαγιά του.
- Τι; Αλήθεια; - Ναι.
- Τι τιμή! - Έλα...
Είναι κάπως πρόχειρο, δεν θέλω να το κάνω τώρα, μόλις το έγραψα.
- Έλα... - Πες το, φίλε.
Τέλος πάντων, εντάξει...
Ας γίνει ό,τι θέλει. Κράτα μου ρυθμό.
Η οικογένεια δεν είναι μόνο ένας Είναι πολλοί, μαζί
Πρέπει να παίρνεις θέση γι' αυτή Να κάνετε σχέδια μαζί
Τη μέρα να αδράξεις Τον τρόπο να βρεις
Τη λύση να αγκαλιάζεις Απόφαση να παίρνεις
Συνωμοσία και πλήρης αταξία
Όλοι νομίζουν πως ξέρουν το σωστό Μα είναι τα πράγματα τρομακτικά
Οι σκέψεις τρέχουν γρήγορα Τα συναισθήματα καταιγιστικά
Θλίψη για το αύριο που είναι δανεικό Νιώθεις ένα κενό
Καλύτερα να πεθάνεις ζωντανός Να πεις αντίο, να νιώθεις πλήρης
Στην ψυχή σου Αυτός είναι ο στόχος
Κι όλα θα γίνουν
Υπέροχο!
Καταπληκτικό.
Με τη δύναμη του μυαλού μου.
Μη γελάτε, μην τον ενθαρρύνετε.
- Είναι τέλειο. - Κανείς δεν βλέπει το κουτάλι.
- Ευχαριστώ. - Πολύ καλό.
- Τζόναθαν, αυτό για σένα. - Τέλεια.
Ευχαριστώ.
- Τι είναι; - Ένα βιβλίο.
- Ναι; - Ευχαριστώ πολύ.
Ρούκα...
- Τι είναι; - Χαρτονόμισμα των εκατό δολαρίων.
- Δεν είχα ποτέ. - Και πώς πρέπει να το ξοδέψεις;
- Πόρνες και ναρκωτικά. - Ναι!
- Το θυμάσαι αυτό; - Φυσικά.
Ευχαριστώ.
Πες τους.
Είναι τόσο όμορφο.
Μου το αγόρασε από ένα μαγαζί με αντίκες.
Ναι, στη Βενετία.
- Υπέροχο ταξίδι. - Το καλύτερο.
Το είδαμε και προσπαθούσαμε να μαντέψουμε τι είναι...
Και έλεγες ότι θα γινόσουν "κοντέσα".
Σ' αγαπώ, Λιζ.
- Το θυμάσαι; - Ναι, το θυμάμαι.
- Το δαχτυλίδι της γιαγιάς. - Το μόνο που μου άρεσε σ' αυτή.
- Αλήθεια. - Δεν σε κατηγορώ, ήταν ανυπόφορη.
- Μάικλ; - Έχω δώρο...;
Δεν φαντάζεσαι πόσο έψαξα γι' αυτό.
- Δεν θα το βγάλει ποτέ. - Φόρεσέ το.
- Δεν θα το βγάλει ποτέ. - Δεν πρέπει να το βγάλει.
Πώς σας φαίνεται;
Τζόναθαν, θα το φοράω στη συνάντηση με τους καθηγητές σου.
Αυτό ήταν το πρώτο ακριβό κόσμημα που αγόρασα για μένα.
Στην ηλικία σου.
Είναι πανέμορφο.
Κοίτα πόσο σου πάει...
Ευχαριστώ, μ' αρέσει πολύ.
Δεν ξέρω αν έχεις ήδη, αλλά...
Πάντα χρειάζεται ένα ακόμα.
- Θεέ μου! - Τι είναι;
Χρειαζόσουν ένα.
- Είναι το αγαπημένο σου χρώμα. - Θεέ μου!
- Θεέ μου, ταιριάζει. - Τέλεια, αλλά έχει ήδη.
Δεν είναι το μόνο σου δώρο. Θέλω να πάρεις κι αυτό.
Δεν το έχω βγάλει απ' όταν μου το χάρισε ο πατέρας σου, πριν 22 χρόνια.
Θεέ μου... Σε ευχαριστώ.
Εντάξει...
- Ευχαριστώ. - Παρακαλώ.
Αυτό το φοράω ακόμα περισσότερα χρόνια, αλλά ίσως ήρθε η ώρα...
να σ'το δώσω.
Ξέρω πως ανήκεις σε κάποιον άλλον...
Μα απόψε είσαι δική μου
Τι λέει μετά;
Όχι!
Αν και δεν είμαστε μαζί Της καρδιάς μου είσαι κομμάτι
Απόψε είσαι δική μου Και μόνο δική μου, όπως παλιά
Τρίγωνα κάλαντα...
Σ' ευχαριστώ, σύζυγέ μου.
- Ευχαριστούμε, παππού. - Μπορώ να πεθάνω χαρούμενη τώρα.
Κι εγώ!
- Τα λατρεύω αυτά τα πιάτα. - Σου τα χαρίζω. Δικά σου.
- Θα τρώω απ' την κατσαρόλα, τότε. - Ναι, με το αλατοπίπερο δίπλα.
Ναι, θα τα ήθελα. Αν δεν έχει πρόβλημα...
Μπορείς να διαλέξεις κι εσύ κάτι.
Τα βινύλιά μου; Λάτρευα τους R&B δίσκους...
- Νίνα Σιμόν και Πρινς... - Ας περιμένουμε μέχρι να πεθάνεις.
- Ώρα για ένα τσιγαριλίκι. - Τι; Αλήθεια;
Τι κοιτάτε έτσι; Είχα πάει στο Γούντστοκ. Σιγά το πράγμα!
- Δεν είχες πάει. - Ήμουν κοντά, ήμουν νοερά.
Βλακείες.
Σήμερα, όλοι της ηλικίας μας λένε ότι ήταν στο Γούντστοκ. Και καλά.
Και καλά... έχω λίγο.
- Τι είδους; - Χόρτο από Νάπα Βόλεϊ.
Όχι αρκετά δυνατό. Γλυκέ μου, φέρνεις το δικό μου;
- Τι; - Περίμενε. Μαμά;
Τζόναθαν...
Μην καπνίσεις ποτέ χόρτο, εκτός κι αν πεθαίνεις...
ή αν κάνεις σεξ.
- Έχω ήδη δοκιμάσει. - Τι;
- Ορίστε; - Τι;
Δεν θέλω να καταντήσεις ένας θολωμένος χασικλής...
που περνάει τη ζωή του χαζεύοντας τα σύννεφα.
- Είμαι κι εγώ εδώ! - Ναι, ακριβώς.
- Δεν είσαι το τέλειο πρότυπο. - Ενώ εσύ είσαι;
Πάνω στην ώρα.
- Έλα τώρα, μπαμπά! - Θεέ μου!
- Τέλεια! - Τέλεια.
Ας μαστουρώσουμε όλοι.
- Χριστέ μου! Τι είναι αυτό το πράγμα; - Σου αρέσει;
Μου κάνεις πλάκα; Ναι! Είναι ανώτερο επίπεδο!
Είσαι σίγουρη;
Πάει πολύς καιρός...
Κράτα τον καπνό. Μέτρα ως το δέκα.
Ήμουν κι εγώ στο Γούντστοκ... μεταφορικά.
Εντάξει... μπορεί και να μην ήμουν.
Εντάξει! Έλα!
Είμαστε εδώ για να κάνουμε κάτι όλοι μαζί!
Κράτα τον καπνό.
- Θεέ μου. - Κράτα τον.
- Πότε θα το νιώσω; - Περίμενε λιγάκι.
- Χαλάρωσε. - Είσαι καλά, μαμά;
- Καλό; - Δεν ξέρω.
Θεέ μου!
- Είμαστε φρικτοί γονείς. - Περίμενε!
Έχει καπνό μέσα; Ο Μάικλ έχει κόψει το κάπνισμα...
Δεν υπάρχει πρόβλημα.
Δεν είμαι τόσο αυταρχική!
- Βασικά, είμαι πολύ γλυκιά. - Ναι, είσαι.
Έλα, δώσ' το, μπαμπά!
Απ' την άλλη!
Ξέρω ότι το έχετε συζητήσει, αλλά δεν ήμουν εδώ και...
Τέλος πάντων, θέλω να πω ότι καταλαβαίνω.
Ευχαριστούμε, Κρις.
Είναι παράξενο.
Είσαι εδώ τώρα.
Αλλά αύριο θα έχεις πεθάνει.
- Και το ξέρουμε. - Αλλά είμαι τώρα εδώ.
Είμαι πραγματικά εδώ τώρα.
Και μόλις ορίσαμε ημερομηνία... Βασικά, είναι αστείο, αλλά...
Έπαψε να με απασχολεί ο θάνατος και επικεντρώθηκα στη ζωή.
Δεν φοβάσαι;
- Εσύ; - Εγώ δεν θα πεθάνω αύριο.
Ναι, αλλά κάποια στιγμή...
Όλοι ξέρουμε ότι θα μας συμβεί.
Απλώς δεν ήξερα ότι θα το ήξερα, όταν θα μου συνέβαινε.
Αυτό δεν είναι το νόημα;
Ξεχνάμε, για να συνεχίσουμε να ζούμε.
Μα η ζωή είναι πολύ καλύτερη αν δεν ξεχνάς...
γιατί δεν ασχολείσαι με τις βλακείες.
Μπορείς να παίρνεις ρίσκα και να παραβιάζεις κανόνες.
Κατάλαβες;
Οι μέρες περνάνε πολύ αργά και τα χρόνια πολύ γρήγορα.
- Μπίνγκο! - Πολύ καλό!
"Magnetic Fields".
- Τι είναι αυτό; - Μουσική, μπαμπά.
Λοιπόν... είμαι εδώ τώρα...
Και είμαι γεμάτη καλό φαγητό και απίστευτο κρασί...
Και...
Είμαι ικανοποιημένη και...
χαρούμενη.
Έχω τον άντρα μου...
τον εγγονό μου, ηθοποιό/ράπερ...
την πιο παλιά μου φίλη...
και τα δύο παιδιά που καμαρώνω πολύ.
Και τα πρόσωπα που αγαπούν τα παιδιά μου.
"Τα δύο παιδιά που καμαρώνω πολύ";
- Γιατί να μας καμαρώνεις; - Γιατί να μη σας καμαρώνω;
Σχεδόν δεν μας γνωρίζεις!
- Τι; - Τι πάει να πει αυτό;
Γλυκιά μου, σας μεγάλωσα για να είστε...
δυνατές και ανεξάρτητες, και είστε.
- Αλήθεια; - Αλήθεια.
Όχι, δεν ισχύει!
Συγγνώμη που σου το χαλάω, αλλά έχεις δύο κόρες...
που είναι κατεστραμμένες, καθεμία με τον τρόπο της.
- Αυτό δεν είναι απαραίτητα... - Είμαι τρελή, αλλά όχι και χαζή!
Τι λες τώρα;
Θυμάσαι όταν εγώ κι η Κρις λείπαμε για έναν μήνα;
- Δεν ζούσα στην έρημο. - Πού ήσουν;
Στο ψυχιατρείο, γιατί είχα κάνει απόπειρα αυτοκτονίας.
Χριστέ μου! Δεν σε πιστεύω!
Θα έκοβε τις φλέβες με πλαστικό μαχαίρι για να τραβήξει την προσοχή;
- Κάτι τέτοια κάνει! - Δεν μας μεγάλωσες να είμαστε δυνατές!
Αλλά να μη σ' ενοχλούμε με τις αδυναμίες μας.
Είσαι σαν τη Μάρθα Στιούαρτ, μαμά!
Ήθελες όλοι να πιστεύουν πως είσαι τέλεια μαμά!
"Να είστε δημιουργικές, να γίνετε όποιες θέλετε εσείς να είστε!
Αλλά μην ενοχλείτε τους μεγάλους και φροντίστε να καθαρίζετε μετά!"
Μπαμπά!
- Τζένιφερ! Σταμάτα! - Μπαμπά!
Θα πάω για ύπνο...
Γλυκιά μου.
Όλα καλά.
Ας μαζέψουμε το τραπέζι.
Θέλει να μείνει μόνη για λίγο.
Τι;
Δεν υπερέβαλε. Είναι τυχερή που επέζησε.
Φυσικά, έτσι το περιγράφει. Θέλει τη μεγαλύτερη συμπόνια.
Εντάξει. Τι θα έλεγες να κάναμε μια κουβέντα εμείς οι δύο;
Έλα.
Γιατί δεν μας το είπε;
Είπε ότι θα λέγατε πως ήθελε να τραβήξει την προσοχή...
και να τη συμπονέσετε πολύ.
Δεν ξέρω, ίσως έχεις δίκιο.
Αλλά τι την έκανε να χρειάζεται τόση προσοχή;
Κάνουμε διαλείμματα στη σχέση μας, εδώ και καιρό.
Δεν ήμουν σίγουρη, δεν ήταν σίγουρη. Τα συνηθισμένα, αλλά...
Όταν ήρθε το ασθενοφόρο...
δεν είχα τη δύναμη να τη συνοδεύσω...
να κρατήσω το χέρι της, απλώς να είμαι μαζί της.
Ήθελα απλώς να τρέξω μακριά. Κι αυτό έκανα.
- Είναι καλά τώρα; - Αν είναι καλά... Όχι.
Είναι διπολική.
Τι σημαίνει αυτό;
Σημαίνει πολλά φάρμακα, για πάντα.
Και τώρα γιατί δεν τρέχεις μακριά;
Δεν ξέρω.
Μου αρέσει.
Μου αρέσει η οικογένειά της.
Κοίτα, εγώ...
Τι;
Η μαμά σας μοιάζει πολύ σίγουρη.
Και πιστεύω πραγματικά πως είναι δική της απόφαση.
Τι προσπαθείς να πεις;
Η Άννα δεν είναι πολύ καλά.
Και δεν θέλω η πρόθεσή της να καταστρέφει...
Πες το!
Η Άννα θα καλέσει ασθενοφόρο, όταν η μαμά σας πάρει τα χάπια.
Περίμενε!
Τι διάολο πας και σκέφτεσαι; Άφησέ την να κάνει αυτό που θέλει.
Κατάλαβες;
Άφησέ την να κάνει αυτό που θέλει! Δεν μπορείς να τηλεφωνήσεις...
- Με καταλαβαίνεις; - Δεν είμαι έτοιμη!
Δεν με νοιάζει.
Και αν ο μπαμπάς κάνει λάθος;
Μπορεί να χειροτερέψει σε έξι μήνες ή σε έναν χρόνο.
- Είναι γιατρός, ξέρει τι κάνει. - Οι γιατροί κάνουν συχνά λάθος.
Η μαμά ξέρει τι θέλει και ο μπαμπάς ξέρει πώς να το κάνει. Φτάνει.
Θέλω να τη γνωρίσω! Θέλω να με γνωρίσει κι εκείνη!
Δεν το καταλαβαίνεις; Χρειάζομαι κι άλλο χρόνο!
Κι εγώ.
Αλλά είναι η απόφαση της μαμάς. Η ζωή της, ο θάνατός της.
- Λυπάμαι που είσαι άρρωστη. - Δεν είμαι άρρωστη!
- Είσαι. - Είμαι καλά!
Τι κάνεις; Μην ψάχνεις τα πράγματά μου!
- Xanax, Serax! Λίθιο! - Άσε τα πράγματά μου!
Ξέρεις σε ποιους τα δίνουν αυτά; Στους αρρώστους!
Δεν είμαι άρρωστη! Είμαι καλά όταν τα παίρνω.
Η χημεία του μυαλού σου είναι χάλια, δεν εμπιστεύεσαι τα συναισθήματά σου.
Γι' αυτό, βούλωσ'το από εδώ και πέρα!
Άσε την να κάνει αυτό που θέλει!
Κοίταξέ με.
Λυπάμαι...
που δεν ήμουν εδώ για σένα.
Θα γίνω καλύτερη. Το υπόσχομαι, θα γίνω καλύτερη.
Αλλά αυτή είναι η απόφαση της μαμάς...
και αυτό θα γίνει.
Εντάξει;
Καταλαβαίνει.
Ευχαριστώ.
- Τι κάνεις; - Κοιτάζω φωτογραφίες.
Εδώ είμαστε. Μεξικό.
Εγώ, ο μπαμπάς, η μαμά, η Λιζ.
Σαν Φρανσίσκο. Εγώ, ο μπαμπάς, η μαμά...
και η Λιζ.
Πεζοπορία στο Μπανφ.
Και...
Λονδίνο.
Εγώ, η Άννα, ο μπαμπάς, η μαμά...
και η Λιζ.
Η καλύτερή της φίλη.
Και ερωμένη του.
Κάτι τέτοιο...
Η μαμά μού είπε ότι πριν χρόνια, ο μπαμπάς τα είχε με τη Λιζ.
Στο πανεπιστήμιο, πριν καν τη γνωρίσει η μαμά.
Ποτέ δεν πίστεψα...
ποτέ δεν τα συνέδεσα.
Μέχρι χθες το βράδυ.
- Ναι, τι; - Τους είδα!
Να φιλιούνται!
Αλλά... πραγματικά!
Ίσως απλώς...
Τι;
Ίσως απλώς... παρηγορούσαν ο ένας τον άλλον.
Κι αν είναι ερωτευμένος μαζί της; Κι αν ήταν πάντα;
- Δεν νομίζω... - Δεν θολώνει την κρίση του αυτό;
- Είσαι πολύ κουρασμένη, γλυκιά μου. - Δεν είμαι κουρασμένη, Μάικλ.
- Τι να κάνω; - Να κοιμηθείς.
Να το πω στη μαμά; Να το πω και στους δύο;
- Ότι δεν θα στηρίζω αυτή τη σχέση; - Η μαμά σου το έχει αποφασίσει.
- Εσύ τι πιστεύεις; - Η Λίλι ήταν σαφής...
Τι πιστεύεις εσύ;
Τι πιστεύεις για όλο αυτό;
Εσύ, εδώ και τώρα. Τι πιστεύεις εσύ;
Πιστεύω, είναι πολύ δύσκολη απόφαση και η οικογένεια...
- Σκέφτεσαι κάτι; Νιώθεις; - Και βέβαια νιώθω!
Τι;
Είναι αδύνατον να αντιδράσεις σε οτιδήποτε!
Αν σου ρίξω κρασί στα μούτρα, θα μου πεις από πού είναι τα σταφύλια!
Αυτό δεν είναι αλήθεια! Νομίζω...
Θεέ μου!
Λυπάμαι πολύ! Θεέ μου!
Αγάπη μου, εδώ...
Κλείνεις τα παντζούρια;
Θέλεις να κοιμηθείς κι άλλο;
Θέλω να ξυπνήσω ξανά.
Άλλη μία φορά.
Ξύπνησα ένα πρωί και δεν θυμόμουν πώς είναι να νιώθεις υγιής.
Δεν με τρόμαξε.
Ήταν ανακούφιση.
Ακύρωσα ό,τι είχαμε κανονίσει με την Κρις για εκείνο το βράδυ.
Έκανα ένα ντους... Δεν είναι παράξενο;
Είδα χαρούμενους ανθρώπους στην τηλεόραση.
Κατάπια μια χούφτα χάπια και ήπια ένα φλιτζάνι βότκα.
Λιποθύμησα.
Τελικά, ήρθε η Κρις. Ήθελε να μου κάνει έκπληξη.
Κάλεσε ασθενοφόρο και στο νοσοκομείο μου έκαναν πλύση στομάχου.
Έμεινα τρεις εβδομάδες.
Μου έδωσαν φάρμακα. Τα παίρνω ακόμα και θα συνεχίσω να τα παίρνω.
Και δεν πειράζει.
Γιατί δεν μου το είπες;
Μας έλεγες πάντα να είμαστε δυνατές.
Να είμαστε ελεύθερες.
Δεν ήθελα να είμαι ελεύθερη. Ήθελα να είμαι ο εαυτός μου.
Λυπάμαι πάρα πολύ!
Λυπάμαι πάρα πολύ, μωρό μου.
Είχες μόλις μάθει ότι είσαι άρρωστη. Δεν ήθελα να ανησυχήσεις.
Δεν έχεις ιδέα πόσο θα χαιρόμουν να ανησυχήσω γι' αυτό.
Άσε με να ανησυχήσω για σένα.
Λυπάμαι πάρα πολύ.
Σ' αγαπάω, γλυκό μου κοριτσάκι.
Με συγχωρείς.
Θέλεις βοήθεια;
- Θέλεις να... - Όχι, γλυκιά μου. Τα καταφέρνω.
Μαμά;
Είσαι καλά;
Καλημέρα!
Καλημέρα.
Εντάξει, λοιπόν...
Σήμερα...
Μπορούμε όλοι να προσπαθήσουμε να φερθούμε όσο πιο φυσιολογικά γίνεται;
Να διαβάσουμε την κυριακάτικη εφημερίδα, να πάρουμε έναν υπνάκο...
να παίξουμε χρηματιστήριο, να γράψουμε ένα θεατρικό...
να φτιάξουμε μια μακέτα από σπίρτα...
του Empire State Building, σαν μια κανονική Κυριακή.
Έχω ανάγκη να ζήσω μια κανονική...
νωχελική Κυριακή.
Το έχω ανάγκη αυτό από εσάς.
Εντάξει;
- Εντάξει. - Έγινε.
Εντάξει, ωραία.
Χυμό;
- Τζένιφερ; - Όχι, δεν διψάω.
- Να φτιάξω καφέ; - Όχι.
- Τζόναθαν, φέρε μου τον χυμό. - Φυσικά.
- Άννα... - Τι;
Έλα μαζί μου λίγο.
Θυμάσαι το καλοκαίρι όταν ήσουν οκτώ χρόνων...
που μπήκες τρέχοντος στο σπίτι...
και είπες ότι είχες δει τον μπαμπά να φιλάει την Ελίζαμπεθ στο δάσος;
Και όλοι γέλασαν μαζί σου... Το θυμάσαι;
- Ναι, το θυμάμαι. - Όλοι είπαν ότι είσαι τρελή και κακιά.
Ναι, εσύ είπες ότι ήμουν κακιά.
Λοιπόν, νομίζω ότι είχες...
Νομίζω ότι ο μπαμπάς και η Λιζ είναι...
εραστές.
Χθες βράδυ, τους είδα μαζί.
Σκέψου το, αυτή ερχόταν σε όλες τις οικογενειακές διακοπές.
Σε κάθε σημαντικό γεγονός. Γιατί; Δεν είναι φυσιολογικό.
Μεγαλώσαμε πιστεύοντας ότι είναι φυσιολογικό, αλλά δεν είναι.
- Να το πούμε στη μαμά; - Όχι, όχι, δεν μπορούμε...
Μπορούμε;
Γαμώτο, δεν ξέρω τίποτα πια.
Αν είναι με τη Λιζ, δεν μπορεί να πάρει μια λογική απόφαση. Αν τον χειραγωγεί;
Ξέρουμε τη Λιζ όλη μας τη ζωή. Δεν νομίζω ότι φταίει αυτή.
Δεν λέω ότι το κάνει σκόπιμα, αλλά...
Θα πούμε στη μαμά ότι αλλάξαμε γνώμη και δεν συμφωνούμε με την απόφασή της.
Ναι;
- Τζόναθαν, πήγαινε πάνω, παρακαλώ! - Γιατί;
Μη ρωτάς. Απλώς πήγαινε πάνω.
- Θέλω να πας πάνω τώρα. - Κρίμα.
- Δεν θέλω να ακούσεις. - Είμαι κι εγώ σ' αυτό, μαμά.
- Έχει δίκιο. - Τι συμβαίνει;
Μπορούμε να το κάνουμε αυτό με συνηθισμένη χάρη;
- Συνηθισμένη χάρη, υποκριτή; - Κάθισε κάτω, Τζεν.
Μη μου λες να καθίσω κάτω. Δεν θα καθίσω.
Αυτό είναι αρρωστημένο.
Τζένιφερ, ό,τι θέλεις να πεις, κάνε μας τη χάρη και μην το πεις.
- Όλα έχουν ειπωθεί. - Όχι όλα.
- Μην το κάνεις. - Τι διάολο γίνεται εδώ;
Μήπως να μην το κάνεις;
Ίσως δεν έχεις όλες τις πληροφορίες για εμπεριστατωμένη απόφαση.
Μα τι λες;
- Μπαμπά; - Τι;
- Μπαμπά... - Τι;
Πες της!
Δεν θα το επιτρέψουμε να γίνει. Δεν είναι σωστό.
Τζένιφερ, το συζητάμε μήνες τώρα και καταλήξαμε στο συμπέρασμα...
Ως οικογένεια, αποφασίσαμε πως αν αυτό θέλω...
- Δεν νομίζω ότι ξέρεις τι θέλεις. - Πώς τολμάς;
Το στηρίξαμε βασιζόμενοι σε πολλές εικασίες.
Τι εικασίες;
- Άφησέ την να μιλήσει. - Μιλάμε με τη μαμά, όχι με σένα.
- Ποιοι μιλάτε; - Η Άννα κι εγώ συμφωνούμε.
Ναι, η Τζένιφερ κι εγώ συμφωνούμε.
Δεν μπορώ να κάνω πίσω, όχι.
- Εμείς μπορούμε. - Δεν το χρειάζεται αυτό τώρα.
Εσύ σκάσε.
- Δεν είναι δική σας απόφαση. - Ούτε δική σου.
- Είναι επιλογή της μητέρας σας. - Αλήθεια; Μήπως βοηθήθηκε σ' αυτό;
- Τι λες; - Εγώ επιλέγω. Κοίταξέ με.
Εγώ επιλέγω να μην παγιδευτώ σε ένα σώμα που δεν μπορεί...
να περπατά, να μιλά, να τρώει, να πίνει και να αναπνέει από μόνο του.
Και να μη με ταΐζετε πρωτεϊνούχα ποτά με γεύση βανίλια, με το σωληνάκι!
Εγώ επιλέγω! Είναι δική μου επιλογή!
Υπάρχουν ηθικά θέματα. Δεοντολογικά.
Μην κάνετε την τελευταία μου πράξη σε αυτή τη Γη...
μια πράξη που σας αψηφά.
Σε παρακαλώ, μη μας το κάνεις αυτό.
- Τζένιφερ, τι συμβαίνει; - Σας είδα χθες βράδυ.
- Τι είδες; - Τι είδε;
- Εσάς τους δύο. - Και λοιπόν; Τι λες;
Όχι, εσύ μη μιλάς.
Πιστεύω πραγματικά ότι είναι η σειρά μου να μιλήσω.
Λες ότι έχω ερωτική σχέση με τον πατέρα σας, έτσι;
Έχεις, έτσι δεν είναι;
- Δεν έχεις; - Χριστέ μου!
Τζένιφερ, ξέρεις κάτι; Ήσουν πάντα ηλίθια.
Κοίτα πόσο τυχερή είσαι!
Έχεις έναν σύζυγο που σε λατρεύει και ένα εκπληκτικό παιδί.
Και πάλι, συνέχεια ισιώνεις κάθε φωτογραφία στο δωμάτιο.
Ποτέ δεν τα έβγαζα πέρα με αυτή την οικογένεια.
Αυτός είναι η οικογένειά μου.
Οι άνθρωποι με τους οποίους μεγάλωσα, που τους αγάπησα και αγαπώ.
Μη μου το παίρνεις αυτό.
Σε παρακαλώ, μη μου το παίρνεις αυτό.
Δεν απάντησες στην ερώτηση.
Δεν απάντησες στην ερώτηση, Λιζ.
Ας απαντήσει κάποιος! Ας απαντήσει!
- Θα καλέσω τις Πρώτες Βοήθειες. - Τι;
- Δεν αστειεύομαι. Θα τηλεφωνήσω. - Ωραία, και τι θα πεις;
Ότι έγινε απόπειρα αυτοκτονίας και πρέπει να έρθουν αμέσως.
Ας μου απαντήσει κάποιος!
Κάνε το.
Περιμένετε! Και βέβαια έχουν σχέση!
Και βέβαια έχουν σχέση.
Τους ικέτευσα, τους εκλιπάρησα να έχουν σχέση.
Τι; Όλη μας τη ζωή;
Όχι, από τότε που αρρώστησα.
Πώς μπορεί να είναι εντάξει αυτό;
Η καλύτερη φίλη μου και ο άντρας μου να αγαπιούνται;
Δεν βλέπεις...
πως αυτό δημιουργεί τον χώρο για να μπορώ να το κάνω;
Δεν το βλέπεις;
Η αγάπη... είναι το παν.
Μόνο η αγάπη υπάρχει.
- Γιατί δεν μας το είπες; - Θα το... εγκρίνατε;
Συγγνώμη.
Δεν πειράζει.
- Εντάξει, τώρα φοβάμαι. - Φυσικά και φοβάσαι.
Κι εγώ.
Ίσως θα έπρεπε όλοι...
Ήρθε η ώρα.
- Τώρα; - Τώρα.
Ναι... Τελείωσα, το νιώθω.
Ξέρω ότι έρχεται καταπάνω μου και δεν το θέλω.
Λοιπόν, αν είστε εντάξει, παιδιά...
Ναι.
Εντάξει.
Αλλά θέλω να είμαι μαζί σου, όταν πεθάνεις.
- Άννα, δεν νομίζω... - Είσαι αρκετά δυνατή;
- Ναι. - Ναι, είναι.
Συμφωνώ με την Άννα.
Μη μ' αφήσετε να πεθάνω με ανοιχτό στόμα.
Τώρα φοβάμαι.
Μη φοβάσαι.
Πού πάω;
Εσύ θα μου πεις, μικρή μου.
Τι λέει μετά;
Όχι!
OCR-ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ VaVooM