OCR-ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ VaVooM
Λυών, Δεκέμβριος 2006
Με συγχωρείτε... Συγγνώμη.
Ελπίζω να μην σας ενοχλώ άσκοπα.
- Δυσκολεύεται να αναπνεύσει. - Η Ματθίλδη;
Αύξησα τη μορφίνη. Δεν υποφέρει.
- Συγγνώμη που σας αναστάτωσα. - Είστε η Σόνα;
Μου είπε για εσάς. Είμαι ο γιατρός της.
Είμαι φίλος του γιου της, του Ζορζ.
Ο Ζορζ έπρεπε να ξεκουραστεί, οπότε ανέλαβα εγώ, αλλά...
Όλα θα πάνε καλά.
Κοιτάξτε με στα μάτια.
Μέχρι στιγμής, η Ματθίλδη, εσείς κι εγώ αναπνέουμε τον ίδιο αέρα.
Μόνο αυτό μετράει, ναι;
Οπότε ας αξιοποιήσουμε αυτόν τον αέρα που αναπνέουμε ακόμα, ναι;
- Μεγάλο ή μικρό; - Θα πάρω μια σούπα.
- Δεν θα τη σύστηνα, είναι αηδία. - Δεν αμφιβάλλω.
Εγώ προειδοποίησα.
Πάντα μου άρεσαν οι αηδιαστικές σούπες από αυτόματους πωλητές.
Ίσως επειδή τις πίνετε μόνο όταν τις έχετε ανάγκη.
Ο εγκέφαλός σας τις συνδέει με την ανακούφιση που προσφέρει.
Πρέπει να πάω επάνω, δεν μπορώ να την αφήνω μόνη.
Θα με ειδοποιήσει η νοσοκόμα.
Ξέρετε, η Ματθίλδη είναι...
Είναι μια γυναίκα πολύ όμορφη, πολύ αστεία.
Το ξέρω.
Περιμένετε.
Την έχω σαν αδερφή μου.
- Είναι για άλλον θάλαμο. - Φυσικά.
Επιστρέφω.
- Πώς είναι οι ζωτικές λειτουργίες; - Δεν έχει πυρετό.
Καλά;
Έπρεπε να είσαι σπίτι σου.
Έχω βάρδια.
Πήγαινε σπίτι, είναι πιο σημαντικό.
Ζήτα να σε αντικαταστήσουν.
Μου κάνει καλό. Το χρειάζομαι.
Λυών, 15 χρόνια αργότερα
Ανάθεμα!
- Δεν πειράζει. - Θα αργήσω.
- Γιατί δεν παίρνεις ταυτότητα; - Την έχασα.
Άγνωστο πότε ή που. Την έβγαλα...
- Το πρωί; - Χθες το βράδυ.
- Πριν ή μετά το δείπνο; - Μετά.
Την πήρα από το...
Βρήκα το ημερολόγιό μου.
Ναι, Ζορζ.
Έρχομαι. Δεν βρίσκω το διαβατήριό μου.
Την έχασα κι αυτή.
Δεν βοηθάς!
Εντάξει, ξεκινάω. Πού ήταν;
Εκεί που το άφησες, δίπλα από την οδοντόβουρτσά σου.
Γεια σου, αγάπη μου. Ντύσου, μην αργήσεις.
- Δεν φαίνεσαι καλά. - Κορωνοϊός.
- Έφυγες. - Γεια.
Δουβλίνο, Ιρλανδία
Η ομάδα του Δουβλίνου θα παρουσιάσει αποτελέσματα για 30 ασθενείς.
- Βρήκα 12 ασθενείς στο Παρίσι. Εσύ; - Εφτά στη Λυών.
Ας ξεκινήσουμε με λίγους ασθενείς. Αν τα αποτελέσματα είναι θετικά...
μπορούμε να αιτηθούμε χρηματοδότηση.
- Να πάρει! - Αυτό ψάχνεις;
Δεν κάνει χωρίς εμένα.
Θα δεις, κι εσύ δεν θα κάνεις χωρίς εμένα.
Πιερ;
- Πρέπει να δειπνήσεις με την ομάδα; - Όχι.
Τότε έλα μαζί μου.
Έχω δεκαπέντε χρόνια να πάω σε αυτό το σπίτι. Έχω άγχος.
- Έχω κλείσει δωμάτιο σε ξενοδοχείο. - Θα το ακυρώσω.
Είναι μια ώρα μακριά. Αύριο θα γυρίσουμε πίσω, όπως σχεδιάζαμε.
Είσαι πραγματικός φίλος. Ευχαριστώ.
"Δεν κάνεις χωρίς εμένα".
Καλημέρα.
Πώς είσαι;
- Τελειώνω δουλειές. - Όπως όλοι.
Τίποτα δεν άλλαξε εδώ.
Δεν μπορώ να μιλήσω τώρα, θα σε ξαναπάρω. Εντάξει, ευχαριστώ.
Συγγνώμη. Χαίρετε.
Αρκεί να έχεις ένα ελεύθερο χέρι να μου δώσεις...
Εσείς!
Δεν έκανα τη σύνδεση.
- Με; - Με εσάς.
Συναντηθήκαμε στο νοσοκομείο τη νύχτα πριν...
Φάγαμε μαζί σούπα.
Ήμουν ο γιατρός της Ματθίλδης.
Θυμάμαι τον γιατρό.
- Ήταν πολύ νεότερος από εσάς. - Πάνε και δεκαπέντε χρόνια.
Ακόμα και 15 χρόνια πριν, φαινόταν πολύ νεότερος σας.
Ελάτε μέσα.
Άλλαξε τα φωνήεντα και κράτα μόνο τα σύμφωνα.
Πρόσεχε το κεφάλι σου εκεί.
- Ο παππούς μου κρεμούσε τα ψάρια. - Και τα εγγόνια του!
Μόνο μία φορά. Ήθελα να σώσω έναν κολιό.
Βλακωδώς, τον άφησα. Έγινε έξαλλος. Ο παππούς, όχι ο κολιός.
Ήταν μεθυσμένος. Ο παππούς σου, όχι ο κολιός.
- Θέλετε να πιείτε κάτι; - Ναι, παρακαλώ.
Η μαμά το έκανε αυτό;
Στο γραφείο μας. Κολλούσε παντού τις μουντζούρες της.
Εδώ μεγαλώσατε;
Μια λαμπρή αρχιτέκτονας σε ένα μικρούλι σπίτι.
Ο πατέρας μου ήταν επιστάτης, σε ένα εργοστάσιο ψαριών που φαλίρισε.
Πήγαμε στη Γαλλία όταν ήμουν τεσσάρων ετών.
- Παίρνεις ντοπαμίνη; - Πάει καλά, έχει σταθεροποιηθεί.
Μέναμε σε μια μικρή καλύβα.
Πίστευα πως όταν μεγάλωνα, θα σχεδίαζα σπίτια ωραία και καθαρά...
όπου ο καθένας θα είχε δικό του υπνοδωμάτιο και μπανιέρα.
Νιώθω πάντα περίεργα όταν τη βλέπω.
Φαντάζομαι πώς θα ήταν η μαμά μου στην ηλικία της.
Είμαι στο Δουβλίνο γιο ένα συνέδριο.
Κι ο υποψήφιος ογκολογίας;
Επειδή θεωρώ ότι είναι πολύ καλός.
Εργάζεται σκληρά.
Δεν μπορώ να αποδεχτώ ότι θα χάσω επαφή με το παρελθόν.
Τότε άντε να βρεις τις γυναίκες με τις οποίες ξεκίνησες.
Η κόρη των Μακμουλέν είναι χωρισμένη. Ελεύθερη κι ωραία.
- Ξέρεις τι μου έκανε; - Όχι.
Δεν ήμουν καν 18, ακόμα παρθένος.
Είπε ότι ήμουν ομορφούλης κι ότι θα με τακτοποιούσε.
Έφτασε στο σημείο να μου ζητήσει να πάρω προφυλακτικά.
Περίμενα ώρες, σαν σκύλος που περιμένει να φάει...
πίσω από την κονσερβοποιία.
- Και; - Ακόμα περιμένω.
- Πήγε στο Κορκ με τη σαδίστρια! - Ποια σαδίστρια;
Την κόρη της Σόνα, τη Σεσίλια, που μου έδειχνε τα στήθη της...
λέγοντας ότι ήθελε να βεβαιωθεί ότι είμαστε πραγματικοί φίλοι.
Πέρασα τον καιρό μου πάνω από ένα μικροσκόπιο, περιμένοντας...
μικροσκοπικά πράγματα να παράγουν ακόμα πιο μικροσκοπικά πράγματα.
Η Σεσίλια εξάντλησε την υπομονή μου.
Δεν απόμεινε καθόλου για τις γυναίκες.
Λοιπόν, πάμε στην παμπ. Έλα!
- Θα σε ξεναγήσω. - Με τίποτα, βρέχει πολύ.
Αυτή είναι η Ιρλανδία για σένα. Έλα, θα γνωρίσεις τη Φιόνα.
Τη μπαργούμαν με το τατουάζ δράκο. Είναι η αγαπημένη μου.
Έχει δύο παιδιά κι εργάζεται στο Κορκ.
Τι μου λες; Τίποτα δεν μένει το ίδιο.
Είναι πολύ μακριά, Ζορζ, θα κρυώσεις.
Και η Ματθίλδη είχε πλάκα. Τα έπινε και ήταν άθλια μεθυσμένη.
Εξαφανιστήκατε.
Στο νοσοκομείο.
Μέχρι να πάω στο Παρίσι και να γυρίσω, είχε φύγει.
Τα θαλάσσωσα.
Ίσως περίμενε να φύγετε για να πεθάνει.
Πιερ;
Νομίζω ότι σας θυμάμαι.
Ωραία.
Το πορτοφόλι μου...
Άνγκους;
Μπορώ να βοηθήσω;
Ανάθεμα!
Όχι, σε άκουσα να φωνάζεις.
- Είσαι καλά; - Ναι.
- Ξεστρατίζει συχνά; - Συνέχεια το σκάει.
- Σας ξύπνησα; - Όχι, δούλευα.
Να πάρει!
- Χάσατε κάτι; - Ναι, τα κλειδιά μου.
- Δεν το πιστεύω. - Θα τα βρούμε.
Όλο κάτι χάνω.
Ο γιος μου μού έδωσε κάτι που σφυρίζεις και βρίσκεις τα κλειδιά.
Ένα μαραφέτι.
- Πόσων ετών είναι; - Εφτά.
- Η κόρη μου είναι 18. - 11 χρόνια διαφορά.
Αποκτήσαμε ένα αγοράκι ανάμεσα στα δύο...
αλλά πέθανε λίγο αφότου γεννήθηκε.
Λυπάμαι πολύ.
Στις 8 Δεκεμβρίου 2006.
Γι' αυτό με θυμάσαι.
Συναντηθήκαμε τέσσερις μέρες αργότερα.
Η Ματθίλδη πέθανε 12 Δεκέμβρη.
Γι' αυτό με θυμάσαι, Πιερ.
Τουλάχιστον δεν χάθηκε.
Νομίζω ότι πρέπει να πηγαίνουμε.
- Να πάρει. - Ναι, αυτή είναι η Ιρλανδία.
Θα σου βρω μερικά ρούχα.
- Εσύ το σχεδίασες αυτό; - Είναι από αυτά που δεν χτίστηκαν.
Η κόρη μου θέλει να τα πετάξω, αλλά δεν μπορώ.
- Δεν έρχεται ποτέ εδώ. - Εσύ, όμως, μένεις...
Στο Παρίσι. Εδώ έρχομαι για να γεμίσω τις μπαταρίες μου.
Όλο και πιο συχνά.
- Και ο πατέρας της είναι... - Νεκρός!
Ήταν πολύ καλός αρχιτέκτονας. Πήραμε σύντομα διαζύγιο.
Ορίστε.
Ευχαριστώ.
Με τι ασχολιόσουν στις τρεις το πρωί;
Με τη Μάρθα, μια ασθενή που συμπαθώ πολύ.
Επανήλθε ο καρκίνος του μαστού της.
Έχει κάνει ήδη δύο φορές πλαστικές επεμβάσεις.
Θέλει να κρατήσει το άλλο της στήθος.
Πρότεινα τη δοκιμή ενός νέου μορίου, ενός πειραματικού πρωτοκόλλου.
Πρέπει να πείσω το εργαστήριο και τις αρχές.
Επειδή είναι παράτολμο;
Μπορεί να χάσει πολύτιμο χρόνο.
Θα ρίσκαρε τη ζωή της για ένα στήθος;
Είναι 38 ετών.
Άρα για μια εβδομηντάρα είναι λιγότερο σημαντικό;
Δεν είπα αυτό, αλλά για μένα δεν είναι ίδιο το ηθικό δίλημμα.
Αλήθεια;
Υπάρχει μια γκάμα κριτηρίων. Κάποια είναι δευτερεύοντα για τον γιατρό...
αλλά βασικά για τον ασθενή, οπότε προσαρμοζόμαστε.
Κριτήρια αισθητικής;
Ενίοτε, ναι. Ειδικά για τα γυναικεία στήθη.
Γιατί;
Επειδή...
τα στήθη είναι όμορφα.
Νομίζω ότι είμαι κουρασμένη. Πάω για ύπνο.
Τη μέρα που παντρεύτηκα, ήξερα ότι έκανα ένα λάθος.
Ήταν πολύ αστείος, παιχνιδιάρης, ρομαντικός, ακαταμάχητος.
Με απατούσε με κάθε ευκαιρία...
αλλά δεν μπορούσα να τον διώξω.
Ήμουν δειλή και σιχαινόμουν τον εαυτό μου γι' αυτό.
Κουμάνταρα άνδρες στην οικοδομή, αλλά με εκείνον...
ήμουν αδύναμη.
Ήταν ένας κόπανος...
που πίστευε ότι είχα ωραίο στήθος.
Καληνύχτα, Πιερ.
Σόνα;
Με συγχωρείς. Ξέχασα την οδοντόβουρτσά μου.
- Μπορώ να δανειστώ μία; - Αμέ.
Ευχαριστώ.
Ορίστε. Χρειάζεσαι και οδοντόκρεμα;
Όχι, θα χρησιμοποιήσω του Ζορζ. Κι ευχαριστώ για...
Καληνύχτα.
Πήγαινε.
Ευχαριστώ, Σόνα. Ήταν πολύ...
Αλήθεια.
Θα με ενημερώνεις για τη Μάρθα;
Μα ναι. Τι περίμενες;
Λαμβάνω μήνυμα όποτε χάνει ένα μάθημα.
Γιατί εγώ όχι;
Θεωρούν ακόμα ότι αναλαμβάνει η μητέρα να χειριστεί τέτοια θέματα.
Θα αποβληθεί.
Δεν μπορούν να αποβάλλουν εκείνη κι όλες τις φίλες της.
Δεν με καθησυχάζει αυτό. Παλιά χάναμε μαθήματα.
Δεν τρέμαμε τότε για το μέλλον.
- Θα τηλεφωνήσεις στο σχολείο; - Έχω ήδη αργήσει.
Αναλαμβάνω σε τρία δεύτερα. Βιάσου, φιλαράκι.
Δεν βιάζομαι για μερικά κύτταρα.
- Μεσημεριανό; - Δεν θα έχεις χρόνο.
Αγόρασα ουίσκι στο αεροπλάνο. Καλύτερα να έπαιρνα κορίτσια.
- Βλάκα. - Με λέει βλάκα.
Είσαι!
Επικοινώνησα με τη δρα Σισόκο στο Παρίσι...
κι έχει συμπεριλάβει στις δοκιμές της 40 ασθενείς σαν τη Μάρθα.
Αυτό θα βοηθήσει να πείσουμε το Vartilab...
να συνεχίσει τις δοκιμές της Φάσης 1 στη Γαλλία.
Θα πείσει κυρίως τον Οργανισμό Φαρμάκων.
Μα μπορούμε να κάνουμε και τα δύο.
Παραπονιέστε για χρονοβόρες διαδικασίες...
και πόσο δύσκολη είναι η πρόσβασή μας σε εγκεκριμένες θεραπείες.
Πείσατε όλη σας την ομάδα;
Ναι, Μάρθα, όλους.
Πρέπει ακόμα να πείσω το εργαστήριο...
που θα συμβάλλει για να πείσουμε τον Οργανισμό Φαρμάκων...
να αποδεχτεί το πρωτόκολλο της Φάσης 2. Αυτό ίσως μας κοστίσει χρόνο.
Κι εσείς; Τι πιστεύετε;
Ότι θα αποδώσει.
Αλλά γνωρίζετε τι συνεπάγεται.
Οπότε είναι δική σας απόφαση, όχι δική μου.
Καταρχάς, συνεπάγεται ότι θα βοηθήσω στην έρευνα...
οπότε πέρα από τις επιπτώσεις, δίνει νόημα σε όλο αυτό.
Οπότε, εφεξής αφήστε τις επιπτώσεις, γιατί ανήκουν στο μέλλον...
και δεν ξέρω, κανείς δεν ξέρει τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, σωστά;
Ζήτησες να σε ενημερώσω για την ασθενή μου...
οπότε πήρα το τηλέφωνό σου από τον Ζορζ.
- Ακούω ηχώ. Σε ενοχλώ; - Όχι, καθόλου.
Είμαι στην αίθουσα ενός μουσείου.
- Στο Κορκ; - Όχι, στο Παρίσι.
Α, γύρισες.
Ήθελα να σου πω ότι έπεισα την ομάδα μου...
και η Μάρθα συμφώνησε.
Αυτό είναι θαυμάσιο. Άρα αρχίσατε τη θεραπεία;
Όχι, μένει μια συνάντηση στο Παρίσι με το εργαστήριο σε δέκα μέρες.
Είμαι βέβαιη ότι θα πάει καλά.
Επί τη ευκαιρία, βρήκα εκείνη τη φωτογραφία με σένα και τη Ματθίλδη.
- Ποια φωτογραφία; - Που μου έδειξες στο νοσοκομείο.
Την πήρα κατά λάθος.
Ώστε εσύ την είχες. Νόμιζα ότι την έχασα.
Με συγχωρείς.
- Σε έψαξα, αλλά... - Όχι, το αντίθετο.
- Είναι θαυμάσιο. - Ήταν κάτω από μία στοίβα...
Δηλαδή μια ντάνα... ήταν θαύμα που τη βρήκα. Τη θες πίσω;
Γιατί όχι; Εφόσον θα έρθεις σύντομα στο Παρίσι.
Δεν ξέρω αν θα έχω χρόνο.
Με συγχωρείς, έχω ένα ιατρικό συμβούλιο.
Εντάξει.
Τα λέμε, Σόνα. Χάρηκα που σε άκουσα.
Ναι, τα λέμε.
Αντίο.
Χαίρετε, κα Λοζίνσκι.
Συγγνώμη που την κράτησα τόσο καιρό.
Φιλικά, Πιερ
- Μαρσέλ, κόφ' το αυτό. - "Μαρσέλ, κόφ' το αυτό".
- Τι μπελάς! - "Τι μπελάς"!
Ευχαριστώ για τη φωτογραφία. Θα τα πούμε. Φιλιά.
Ποιος είναι;
"Ποιος είναι";
Κανείς, μια ασθενής.
Μοιάζεις λες κι είναι χαμένη υπόθεση.
"Μοιάζεις λες κι είναι χαμένη υπόθεση".
Παρίσι
Την παρακολουθούμε τρία χρόνια...
αφότου βρέθηκε ένας όγκος στο δεξί της στήθος.
Μαστεκτομή, χημειοθεραπεία...
ένα εμφύτευμα που απορρίφθηκε, επιπλέον πλαστική επέμβαση.
Τώρα ένας όγκος στο αριστερό της στήθος στα 38.
Δεν θέλει να υποστεί ξανά τα ίδια.
Προτίθεται να λάβει πειραματική αγωγή.
Είναι όλες μεταξύ 26 και 41 κι έχουν ήδη κάνει αρκετές επεμβάσεις.
Θέλουν να αποφύγουν τη μαστεκτομή, έχουν πλήρη γνώση των ρίσκων.
Σας ευχαριστώ.
Όλα αυτά είναι πειστικά, αλλά δεν μπορούμε να υπερβάλλουμε εαυτόν.
Μπορούμε να επικοινωνήσουμε μαζί σας για τη Φάση 3;
Τώρα χρειάζονται την αγωγή μας.
Μη συνεχίζετε να επιλέγετε την αποδοτικότητα έναντι της έρευνας.
Ζορζ, νομίζω ότι μπορούμε να τους πούμε.
Είναι τα αποτελέσματά σας ενοποιημένα;
Η λειτουργική δοκιμή είναι έτοιμη.
Μπορούμε να συσχετίσουμε ευρήματα στη Γαλλία με κλινικές δοκιμές.
Δεν είναι αυτή μια θαυμάσια προοπτική για το Vartilab;
- Πότε συγχώνευσες τα αποτελέσματα; - Στις 8 το πρωί.
Έπινα όλη νύχτα καφέ με ένα μάτσο άτυπα μόρια.
- Θα επιστρέφετε απόψε στη Λυών; - Γιατί, τι έχεις κατά νου;
Αξίζει να το γιορτάσουμε.
- Εγώ έχω δουλειά, θα επιστρέφουμε. - Μπορεί εσύ, αλλά...
Άρα την επόμενη φορά;
Αίθουσα 2. Δεν έχει ανακοινωθεί ακόμα η πλατφόρμα.
- Έρχεσαι; - Θα αγοράσω μια εφημερίδα.
- Θες κάτι; - Όχι, ευχαριστώ.
Γεια, ο Πιερ είμαι.
Ο Εσκάντ.
Καλησπέρα, Πιερ. Είσαι καλά;
Ναι, μια χαρά. Είμαι στον σταθμό.
Και βρήκα την ευκαιρία να πω μια καλημέρα.
- Βασικά, μια καλησπέρα. - Τώρα έφτασες στο Παρίσι;
Όχι, φεύγω. Ήρθα μόνο για σήμερα.
Είχα μια συνάντηση με το εργαστήριο.
- Πώς πήγε; - Πήγε καλά.
Πολύ καλά. Μας έδωσαν το πράσινο φως για τη Μάρθα.
- Αυτό είναι θαυμάσιο. - Ναι, είναι.
Είναι θαυμάσιο.
Εσύ τι κάνεις;
Είμαι στο σπίτι. Ετοιμάζομαι να βγω για φαγητό.
Δεν θα σε καθυστερήσω τότε.
Ήταν απλώς ένα σύντομο τηλεφώνημα.
Λοιπόν... καλό ταξίδι.
Σε ευχαριστώ. Να έχεις ένα όμορφο βράδυ.
Φιλιά, Σόνα.
Καληνύχτα, Πιερ.
Το τρένο νούμερο 6609 προς Λυών...
Τι κάνεις;
Το δρομολόγιο ακυρώθηκε. Έχεις καθόλου χρόνο πριν το δείπνο;
Σε πειράζει;
Λιγάκι, ναι!
Αχ, όχι!
Εντάξει, καλό βράδυ.
Απαντούσα στο προηγούμενο μέρος.
Άτιμε διορθωτή!
Ωραία, πού;
Μήνυμα, όχι μέρος.
Μπορώ να έρθω να σε πάρω.
Το ραντεβού μου είναι στις 9.
Μπορούμε να βρεθούμε κάπου.
Ναι.
Πού;
Στον σταθμό Ζελέ.
Όχι!
Στον σταθμό Ζωρές.
Εντάξει, θα είμαι εκεί σε 22 λεπτά.
Όχι, όχι επάνω!
Είμαι εδώ.
- Κι εγώ. - Πού;
Στο επίπεδο σημείο της λεωφόρου.
Σε βλέπω.
Έχουμε εφτά λεπτά.
Είμαι σχεδόν 71.
Θα με καλέσεις στο πάρτι σου;
Πιερ, έχω να κάνω έρωτα...
Μπορείς να περιμένεις μερικές μέρες ακόμα; Γιατί...
έχουμε μόνο τέσσερα λεπτά.
Δεν είμαι σίγουρος για τον εαυτό μου.
Θα συναντήσεις κάποιον άνδρα;
Η εγγονή μου γιορτάζει τη συγκατοίκηση με τον καλό της.
Μαμά;
- Η κόρη μου, η Σεσίλια, ο Πιερ. - Καλησπέρα.
Πιερ; Από πού γνωρίζεστε;
Για να σκεφτώ. Είστε ο γιος της... Όχι, καμία σχέση.
Δεν τα πάω καλά με τα πρόσωπα. Δεν γνωριζόμαστε.
Ο Πιερ εργάζεται με τον Ζορζ.
Κούραρε τη Ματθίλδη.
Ήρθε και στο σπίτι στο Κινσέιλ.
Α, ναι, εσείς είστε. Μακάρι να είχα έρθει.
Ο Ζορζ με γυρνά στα παιδικά μου χρόνια. Έχω να τον δω από...
Άφησα έναν φάκελο στο σπίτι της μητέρας σας στην Ιρλανδία.
- Κι αφού είμαι στο Παρίσι... - Έναν ιατρικό φάκελο.
Μιας νέας γυναίκας που συμμετέχει σε πείραμα για να σώσει το στήθος της.
- Μάλιστα. - Το αριστερό της στήθος.
- Είσαι καλά, μαμά; - Ναι, μια χαρά.
Εγώ να πηγαίνω.
- Αντίο, Σόνα. - Ελάτε μαζί μας για φαγητό.
- Όχι, όχι. - Γιατί όχι;
Δεν θέλω να ενοχλήσω.
Δεν θα ενοχλήσετε. Θα ενοχλήσει;
Όχι.
Πάμε, λοιπόν. Έχουμε αργήσει λιγάκι.
Σας αρέσει η εξωτική κουζίνα;
Η Αντέλ, η κόρη μου, και ο Κοσίκ.
- Μαζί από... - Την πρώτη γυμνασίου.
Πριν να μου έρθει περίοδος.
Ήσαστε από τότε χαριτωμένοι.
Ας φάμε.
Διαχειρίζομαι επικοινωνιακά τις κυβερνητικές κρίσεις.
Επισήμως, έχω βάρδια τρεις φορές τη βδομάδα...
αλλά με τον Τυφώνα Ίρμα...
τον Covid και όλες τις τρομοκρατικές ομάδες, έχω πολλή δουλειά.
Είσαι από εκείνους που κοιμούνται τρεις ώρες κάθε βράδυ.
Είναι δύσκολο να κάνεις μια δουλειά που τρέφεται από την τραγωδία.
Το ίδιο και η δική μου.
Εγώ είμαι ένας συναγερμός, εσείς σώζετε ζωές. Δεν συγκρίνεται.
Είπε ο Κοσίκ ότι είμαι από την Τσαντιγκάρ;
- Ο παππούς ήξερε τον Λε Κορμπιζιέ. - Αλήθεια;
Ναι, του γυάλιζε τα παπούτσια.
Γιατί ζήτησε από τον πατέρα της να μπει εγγυητής;
Θα τη βοηθούσα εγώ.
Την έχεις ήδη βοηθήσει πολύ και δεν έχει τελειώσει ακόμα όλο αυτό.
Ο Πιερ είναι εξαιρετικός.
Είναι θαυμάσιος γιατρός, νομίζω.
- Σου κάλεσα ταξί. - Αχ, ευχαριστώ. Αντίο.
Αντίο.
Λοιπόν...
- Καλό ταξίδι. - Σίγουρα θα σε δω σύντομα.
Μήπως μπορείς να με αφήσεις κάπου;
- Βεβαίως. - Αντίο σας.
Όχι, σταθείτε!
Αν μπορώ να βοηθήσω, ξέρω πολύ κόσμο στο υπουργείο Υγείας.
- Μη διστάσετε. - Ευχαριστώ πολύ, Σεσίλια.
Πού πας;
Θες να σε αφήσω κάπου;
Θες να με αφήσεις κάπου;
Στην οδό Ραμπονώ 19, παρακαλώ.
Κάνω το ίδιο.
Ποιο;
Όταν συμμαζεύω, μετακινώ στοίβες.
Συγγνώμη για την ακαταστασία. Δεν είχα σχεδιάσει...
Δεν πειράζει.
Ξέρω ότι πρέπει να μένω σε ένα διαμέρισμα...
συμμαζεμένο και τακτοποιημένο, αλλά...
Θες καφέ;
- Ό,τι πιείς κι εσύ. - Αν πιώ καφέ τώρα, τελείωσα.
Η κόρη σου είναι ευαίσθητη.
Όλο ανησυχεί.
Από μένα το πήρε αυτό.
Δεν ήμουν επαρκώς καθησυχαστική μητέρα.
Πέρασα τα μισά παιδικά της χρόνια στο εξωτερικό...
και τα υπόλοιπα δουλεύοντας.
Κάθισε.
Ίσως να της μετέδωσες την αγάπη σου για τη δουλειά.
Όπως και να 'χει, κατάφερε να γίνει υποδειγματική μητέρα.
Είναι μια εκπληκτική γυναίκα.
Δεν καταλαβαίνω γιατί είναι τόσο μόνη.
"Χαρά της Ζωής"; "Εσωτερική Αρμονία";
Ένα απ' το καθένα;
Θες να φύγεις;
Είσαι καλά; Νιώθε άνετα.
Μπορώ να πιώ κρύο το τσάι αύριο. Θα είναι μια χαρά.
Είναι κακοτυχία να συγκρίνεις χέρια...
Είμαστε λίγο μεθυσμένοι, ε;
Λιγάκι.
Κουρασμένοι.
Λιγάκι.
Πάμε για ύπνο τότε.
Ναι.
Έχεις μια οδοντόβουρτσα για μένα;
- Καληνύχτα, Πιερ. - Καληνύχτα, Σόνα.
Είσαι καλά;
Χαίρετε.
- Εδώ είσαι; - Ναι, γιατί;
Δεν έμεινες στο Παρίσι με την ομάδα;
Όχι, είχα... Είχα διάφορα να κάνω.
Με κάποια γυναίκα;
Όχι...
Πώς τη λένε;
- Κόφ' το! - Καλά.
Δεν ήμουν με την ομάδα.
Δεν θέλω να ξέρω.
- Δεν μπορώ να σου λέω ψέματα. - Μπορείς.
Εγώ σου έχω ήδη πει ψέματα.
Καλύτερα από σένα.
Τι πράγμα; Πότε;
- Με ποιον; - Δεν έχει σημασία.
- Με τον Ζορζ; - Όχι με τον Ζορζ.
Είσαι ο έρωτας της ζωής μου, Πιερ. Θα γεράσουμε μαζί.
Ευχαριστώ.
- Τα πήρες όλα; - Στη χειρότερη, θα ξανάρθουμε.
- Πάρε. - Ευχαριστώ.
"Στη χειρότερη";
Μαμά...
Άντε, πήγαινε.
Πεθαίνω της πείνας.
Έφυγαν;
Ναι, μόλις.
Γιατί είσαι εδώ;
Ξέρω ότι δεν είσαι χάλια, αλλά...
Δεν κατάλαβα πώς πέρασαν τα τελευταία 15 χρόνια.
Τα παιδιά μεγαλώνουν χωρίς να καταλάβεις τον χρόνο.
Θυμάμαι που κάποιες φορές τα παραμύθια με εκνεύριζαν.
Τώρα θα έδινα τα πάντα για να την ακούσω να φωνάζει:
"Μαμά, ένα παραμύθι".
Οι τακτικές της για να με κάνει να γυρίσω πίσω:
"Πεινάω, κρυώνω...
"φοβάμαι, πονάω...
έχασα το αρκουδάκι μου".
Μέχρι που εξαντλούμασταν τόσο και οι δύο...
που κατέληγα να με παίρνει ο ύπνος...
στο κρεβάτι της.
Και το πρωί, έλεγε με το αγγελικό της προσωπάκι:
"Γιατί κοιμήθηκες στο κρεβάτι μου, μαμά";
"Πολύ νωρίς, έξω από το σπίτι της...
η Ιπόλντ υποδέχεται τη μέρα.
Σήμερα είναι μια υπέροχη μέρα.
Το δέντρο χωρίς τέλος κοιμάται ακόμα.
Δεν έχει αρχή ούτε τέλος.
Στο τέλος ενός κλαδιού...
υπάρχει πάντα ένα άλλο κλαδί και φύλλα, πολλά φύλλα.
Πιο πέρα από το μακριά, το φύλλωμα είναι γαλάζιο, σχεδόν αόρατο.
Λέγεται ουρανός. Η γιαγιά το λέει αυτό.
Η γιαγιά τα ξέρει όλα".
Τι θα κάνω μόνη σε αυτό το τεράστιο διαμέρισμα;
Θες να μετακομίσεις;
Είναι κοντά στη δουλειά, είναι βολικό.
Βολικό;
Για να βγάζω τον σκύλο.
- Όταν αποκτήσεις. - Θα γνωρίσεις κάποιον.
Έναν άνδρα με ένα Δαλματίας.
- Μαμά; - Ναι;
Γνώρισες κάποιον;
Σοβαρά;
Όταν λέμε "γνώρισες";
Γνώρισα.
Αυτό είναι υπέροχο.
- Αλήθεια το πιστεύεις; - Φυσικά.
- Φοβόμουν μην το πάρεις άσχημα. - Γιατί; Όχι, το αντίθετο.
- Είναι πολύς καιρός; - Όχι.
Ποιος είναι;
Τον ξέρω;
- Ο κύριος Γκολντστάιν. - Σεσίλια;
- Τον γνώρισες στο γυμναστήριο; - Όχι.
Συγγνώμη, αλλά έχω περιέργεια.
Ένας νέος σύντροφος είναι σπουδαία νέα.
Είναι καλός μαζί σου;
Μπορώ να τον γνωρίσω;
Φυσικά, με συγχωρείς. Δεν υπάρχει βιασύνη.
Καμία βιασύνη.
Αυτό κι αν είναι.
Αυτό είναι...
- Γεια σου, κύριε Εσκάντ. - "Γεια σου, κύριε Εσκάντ".
- Γεια σου, αγάπη μου. - "Γεια σου, αγάπη μου".
- Σε αγαπώ. - Κι εγώ σας αγαπώ.
Η σάκα του. Μαρσέλ;
- Χτύπησες; - Είσαι καλά;
- Καλά είμαι. - Σίγουρα;
Πρόσεχε, αλλιώς θα έχεις να κάνεις μαζί μου.
Ορίστε.
Είδα φωτογραφία της. Είναι όμορφη γυναίκα.
- Ποια; - Η δρ Σισόκο.
Θα έρθει κι εκείνη στο υπουργείο Υγείας;
Ναι.
- Άρα θα τη δεις ξανά; - Ναι.
Δεν είναι αυτή.
Όχι;
Τότε ποια ήταν;
- Δεν ήθελες να ξέρεις. - Τώρα θέλω.
Είναι κάποια που γνωρίζω;
Η Σόνα.
Η Σόνα Λοζίνσκι.
Η φίλη του Ζορζ;
Μα είναι ηλικιωμένη.
Είναι 70 ετών.
- Δεν είναι ώρα για αστεία, Πιερ. - Δεν αστειεύομαι.
- Απίστευτο. - Δεν είναι αστείο.
Κι όμως, είναι.
Συγγνώμη.
- Μη ζητάς συγγνώμη. - Πράγματι. Γιατί να το κάνω;
Είσαι καλά;
- Θα σου πάρω έναν καφέ. - Όχι, ευχαριστώ.
Άκουσέ με, Ζορζ.
Δεν θέλω.
Δεν μπορούμε να είμαστε έτσι όλη τη μέρα.
Και να σκεφτείς ότι εγώ σε πήγα στο σπίτι της. Είμαι πολύ ηλίθιος.
Δεν φταις εσύ. Συμβαίνουν αυτά.
Δεν ξέρω πώς συμβαίνουν "αυτά".
Κοιμήθηκες μαζί της;
Δεν το πιστεύω.
Έχω τη Σόνα σαν μάνα μου, να πάρει! Πώς μου το έκανες αυτό;
Θα τη δεις ξανά; Σήμερα;
Και τα παιδιά σου; Η γυναίκα σου;
Κάτω από το γενναίο προσωπείο, η Ζεν παραμένει εύθραυστη.
- Τη ζω καθημερινά. - Δική μου είναι η σχέση.
- Δεν σε αφορά. - Στάσου.
Εγώ σας σύστησα, ήμουν κουμπάρος σας.
Και στην ερωμένη μου εσύ με σύστησες.
- Φίλος. Τι θα 'κανα χωρίς εσένα; - Ναι, αναρωτιέμαι!
Το πρόβλημα είναι το εξής:
Δεν είχες ποτέ οικογένεια, οπότε επένδυσες στη δική μου.
Γιατί βγαίνεις με κοπέλες που έχουν τα μισά σου χρόνια;
Ωραιότατα. Ώστε εγώ είμαι το πρόβλημα;
Διάλυσε τη ζωή σου, ελεύθερα. Δεν δίνω δεκάρα!
Με συγχωρείς.
Καλημέρα.
Συμβαίνει κάτι;
Η συνάντηση στο υπουργείο Υγείας ήταν ένα φιάσκο.
Να πάρει. Πες μου γι' αυτή.
- Θες καφέ; - Ναι, ευχαριστώ.
- Τι έγινε; - Δεν έχει σημασία.
Εσύ είσαι καλά;
- Συγγνώμη, ένας συνάδερφος. - Κανένα πρόβλημα.
Ναι, Πάτρικ.
Ο κύριος Ντουριέ έχει μετάσταση στα οστά.
Μπορεί να κινηθεί;
Κανένα νευρολογικό πρόβλημα στα πόδια;
Δεν μπορώ να έρθω τώρα.
Με συγχωρείς.
Μην απολογείσαι.
Η δουλειά είναι σημαντική. Κι εγώ δούλευα κάποτε.
Ήμουν πελαγωμένη κι αγχώδης. Δεν κοιμόμουν πριν τους διαγωνισμούς.
Ξέρω πως είναι.
Ξέρεις τι έκανα σήμερα, εκτός από το σταυρόλεξό μου;
Συμμάζεψα για σένα, έφτιαξα τα μαλλιά μου, βάφτηκα...
αγόρασα αυτό το μπουκέτο τουλίπες.
Αμφιταλαντευόμουν μισή ώρα ανάμεσα σε φρέζιες και τριαντάφυλλα...
γιατί δεν ήξερα τι θα σου άρεσε.
Επειδή νόμιζα ότι ήμουν...
Μην αναστατώνεις τη ζωή σου για μια γυναίκα χωρίς μέλλον.
Είναι ανόητο.
Κι εγώ έχω πολλά πράγματα να κάνω.
Είναι πολύ αργά.
Κοίτα με.
Δεν βλέπεις πόσο αναστατωμένος είμαι;
Με αναστάτωσες!
Τι μπορεί να βρεις σε μια γυναίκα 70 ετών;
Λες να μπορείς να σκοτώσεις κάποιον με τουλίπες;
Σε θέλω.
Α, εσύ είσαι.
- Η μαμά κοιμάται; - Όχι, δεν γύρισε ακόμα.
Κι ο Μαρσέλ;
Τον τάισα και τον έβαλα για ύπνο.
Ευχαριστώ.
Τίποτα.
Ρώτησε αν σας κάλεσαν για ένα καινούργιο λοκντάουν.
Λυπάμαι πολύ.
Θες μια μπίρα;
Τι ώρα πας σχολείο;
Θέλω μία.
Είσαι καλά;
- Θαυμάσια. - Αλήθεια; Τόσο χάλια;
Κόλλησα κάτι.
Κάτι;
Ιό θηλωμάτων υψηλού κινδύνου.
Δεν χρησιμοποιείς προστασία;
Ναι, χρησιμοποιώ μάσκες, γάντια, προφυλακτικά.
Αλλά αν πάθω καρκίνο, ο πατέρας μου είναι ογκολόγος.
Μη λες βλακείες. Μπορεί να χειρουργηθεί με λέιζερ.
Το ξέρω, έκλεισα ραντεβού.
- Η μητέρα σου το ξέρει; - Για ποιον λόγο;
- Έχεις αγόρι; - Έχω 200 και κανένα ουσιαστικά.
Τι εννοείς;
Δεν έχω αγόρι, μπαμπά. Δεν το έχεις προσέξει;
Δεν ήθελα να γίνω αδιάκριτος.
Σιγά μη δεν θες να γίνεις αδιάκριτος.
- Είναι δύσκολο να βρεις ισορροπία. - Δεν υπάρχει.
Ο κόσμος πάει κατά διαόλου κι εγώ δεν θα ερωτευτώ ποτέ.
Αν συνέβη μια φορά, θα ξανασυμβεί.
Στα 70;
Η Ζεν σου το είπε;
Ανάθεμα.
Ώστε γύρισες.
Συνάντησα έναν Πακιστανό που είχε ξεπαγιάσει.
Δεν είχα ψιλά να του δώσω.
Δεν υπάρχει κανένα βάζο εδώ;
Δεν έπαιρνε το χαρτονόμισμα, εγώ επέμενα...
και μου έδωσε όλα του τα τριαντάφυλλα. Δεν τα ήθελα.
Στην τελική, όμως...
θα ήταν εξευτελιστικό να τα αρνηθώ.
Δεν ζητιάνευε.
Άφησέ τα!
Είναι μια αληθινή μαφία.
Πόσα θα πάρει εκείνος από τα 20 ευρώ που του έδωσα;
Πέντε ευρώ για μια βραδιά δουλειάς;
Τι άθλια κοινωνία. Μη με αγγίζεις!
- Άσε μας μόνους. - Φεύγω.
Όχι, θα μείνεις.
Καλώς, θα πάω να κοιμηθώ κάπου αλλού.
Μαμά, σταμάτα! Τον πονάς!
- Ησύχασε. - Μη με αγγίζεις!
Καλή σου μέρα, καλέ μου.
Άσ' το.
Δεν ξέρεις να φτιάξεις βαλίτσα. Θα ξεχάσεις τις κάλτσες σου.
Άσε με να το κάνω, σε παρακαλώ.
Μου κάνει καλό.
- Έχασες κάτι; - Το κινητό μου.
Θα σου τηλεφωνήσω.
Εδώ είναι.
Είσαι τυχερός, για μια φορά είμαι μόνος.
Λυπάμαι, Ζορζ.
Πέρασε.
Τι λες γι' αυτό;
Τα πάνε καλά. Ωραίος αγώνας.
Αρέσει στη Σόνα το ράγκμπι;
Η Ζεν έχει δίκιο.
Ωραίο να είσαι με μια μεγαλύτερη και να μη σε νοιάζει τι θα πουν.
- Εγώ δεν έχω τέτοια τόλμη. - Είπε τέτοιο πράγμα;
Είναι πιο εύκολο για έναν γιατρό να εντυπωσιάζει ομορφούλες νεαρές.
Και δεν είμαι γιατρός στα Επείγοντα.
Πλατφόρμα G: Καταφθάνει το τρένο από Λυών.
"Σε παρακαλώ, μη με αφήσεις να πάψω να σκέφτομαι...
και να αρχίσω τυφλά, τρομαγμένα να αποδέχομαι.
Θέλω να γεύομαι και να δοξάζω την κάθε μέρα...
να μη φοβάμαι ποτέ να βιώσω τον πόνο...
να μην κλειστώ ποτέ σε έναν μουδιασμένο πυρήνα αναισθησίας...
ή να πάψω να αμφισβητώ και να κρίνω και να πάρω την εύκολη διέξοδο.
Να μαθαίνω και να σκέφτομαι, να σκέφτομαι και να ζω...
να ζω και να μαθαίνω, αυτό πάντα, με νέα επίγνωση...
νέα αντίληψη, νέα αγάπη".
Είναι υπέροχο.
Αυτοκτόνησε στα 31 της χρόνια...
αφού ετοίμασε πρωινό στα παιδιά της.
- Η Ματθίλδη μιλούσε για σένα. - Αλήθεια;
Έλεγε ότι ήσουν ένας φανταχτερός άνθρωπος...
που πορεύεται στη ζωή με προσοχή.
Σε έψαξα στο νοσοκομείο.
Για να σου επιστρέφω τη φωτογραφία. Το ήθελα, δεν ξέρω γιατί.
Ίσως να σε αγαπούσα ήδη.
Να πάρει, τα ψώνια!
Πάω εγώ.
Είσαι όμορφος.
Προσέχετε.
- Εντάξει. - Αχ, ναι.
Ανάθεμα! Πόσο ηλίθιος!
Με συγχωρείτε.
Είναι ερωτευμένος μαζί σου ο κύριος Ζανγκ;
Έκανα ομελέτα στο πάτωμά σου.
Κράτησα, όμως, ένα αβγό.
Μπορείς να κάνεις πολλά με ένα αβγό.
Για παράδειγμα, σου αρέσουν οι τηγανίτες;
Το νερό είναι πολύ ζεστό, θα ρυτιδιάσω.
Μέχρι να πας στην πόρτα, έγινα μια ηλικιωμένη γυναικούλα.
Η λανθάνουσα περίοδος του Πάρκινσόν σας έληξε.
Θα αυξήσω τη ντοπαμίνη για να αποτρέψω νέα συμπτώματα...
ή να περιορίσω τις επιπτώσεις τους.
Τι συμπτώματα;
Αδύναμες, ημιεκούσιες κινήσεις ίσως προκαλέσουν τρέμουλο...
ανεξέλεγκτες χειρονομίες, και παραδόξως, λειτουργικές δυσκολίες.
Ίσως να σκέφτεστε την κάθε πράξη: να σκέφτεστε να περπατήσετε...
να σκέφτεστε για να μιλήσετε πριν εκφραστείτε.
Το δέσιμο των παπουτσιών σας ίσως φαντάζει ακατόρθωτο.
Τι άλλο;
Επεισόδια σύγχυσης. Και μακροπρόθεσμα...
το πρόσωπό σας ίσως χάσει την κινητικότητά του και "παγώσει"...
κάτι σαν μάσκα.
Πρέπει να διαμοιράζετε τη ντοπαμίνη κάθε τρεις ώρες.
Αυτό απαιτεί αυτοπειθαρχία.
Θα συνταγογραφήσω και ένα αντικαταθλιπτικό.
Πώς απέκτησε πρόσβαση σε δημόσιες εργολαβίες η νεοφυής σας εταιρεία;
Μέσω ανοιχτού διαγωνισμού.
Το πρώτο μας έργο ήταν ένα νηπιαγωγείο έξω από το Παρίσι.
Δεν μας άρεσε η δέσμευση...
να κρατάμε τα παιδιά μέσα με την πρώτη σταγόνα βροχής.
Μέχρι που θέλαμε κάποια μαθήματα να γίνονται έξω κάποιες φορές.
Οπότε σχεδιάσαμε αυτό το στέγαστρο πάνω από τον χώρο παιχνιδιού.
Με συγχωρείτε. Ήταν ο διαγωνισμός για ένα νηπιαγωγείο...
ήταν μια επιλογή για να πάρετε το έργο;
Περάστε.
Τι λέγατε;
Μήπως δυο γυναίκες αρχιτέκτονες είχαν περισσότερες πιθανότητες...
στον σχεδιασμό ενός χώρου για παιδιά;
Δεν είμαι μια γυναίκα αρχιτέκτονας, είμαι μια αρχιτέκτονας.
Μπορείτε να προσαρμόσετε ένα κτίριο όπως κάνατε με το σχολείο;
Δύσκολη ερώτηση.
- Με συγχωρείτε, δεν ήθελα... - Μην απολογείσαι.
Εγώ γίνομαι γριά στρίγγλα.
Σας ευχαριστώ.
Ήρθα νωρίτερα για να σε ακούσω να μιλάς.
- Σπρώξε αριστερά. - Με το αριστερό;
Α, την πόρτα.
- Τι θα φάμε; - Το έψαξα.
Το Vartilab πειραματίζεται πάνω σε μια νέα θεραπεία για το Πάρκινσον.
Δεν βλέπω το μενού.
- Έτοιμοι να παραγγείλετε; - Το πιάτο ημέρας.
Εσείς, κύριε;
- Ένα φιλέτο ταρτάρ. - Να σας το ετοιμάσουμε εμείς;
- Ό,τι θέλετε. - Δεν θα το φάω εγώ.
- Ετοιμάστε το, λοιπόν. - Ωμό ή ελαφρώς καβουρδισμένο;
Ξέρετε κάτι; Θα πάρω μπριζόλα με πατάτες τηγανιτές.
Και μια κανάτα κρύο νερό βρύσης.
Ωραία, ευχαριστώ.
Ας το κλείσουμε, Πιερ.
Πήγαινε στον σταθμό και πάρε το τρένο σου.
Τι συμβαίνει;
Είσαι κουρασμένη; Θες να μείνεις μόνη;
Όχι.
Θέλω να πάψουμε να βλεπόμαστε.
Γιατί;
- Ήθελα να πιστέψω σε αυτό... - Σταμάτα, όλα είναι καλά.
Άκου. Στην ηλικία μου, όλο αυτό δεν είναι πολύ σημαντικό.
Βαριέμαι εύκολα.
Εμένα;
- Σου προκαλώ βαρεμάρα; - Ναι.
Ακόμα κι εσύ.
Κάποιες φορές.
Με συγχωρείς.
- Πρέπει να μιλήσουμε! - Είμαι κουρασμένη, Πιερ.
Ξέρω τι αισθάνεσαι.
Ξέρω ότι φοβάσαι, αλλά εγώ δεν φοβάμαι. Εμπιστεύσου με.
- Δεν χρειάζομαι το ενδιαφέρον σου. - Σε αγαπώ, δεν είναι ενδιαφέρον.
Αλήθεια; Θα είσαι διεστραμμένος για να ερωτευτείς μια άρρωστη γριά.
Δεν εννοείς αυτά που λες.
Πρέπει να πάω σπίτι. Άσε με να περάσω.
Μην τα διαλύσεις όλα. Δεν θέλω να με αποφεύγεις.
Ήμουν μια χαρά χωρίς εσένα.
Ήμουν μια χαρά πριν από σένα, τα μεγάλα σου χέρια και τον έρωτά σου.
Άσε με ήσυχη, Πιερ. Φύγε!
- Δεν φεύγω. - Άσε με ήσυχη!
- Δεν θέλω να σε ξαναδώ ποτέ! - Δεν είναι αλήθεια αυτό.
Δεν είναι αλήθεια.
Θα με πεθάνεις.
Σε αγαπώ, Πιερ.
Εφόσον με αγαπάς κι εσύ...
φύγε.
Σε ικετεύω.
Δεν θες έστω...
ένα ζεστό γάλα;
Γιατί δεν μου είπες ότι ήταν εκείνος;
Φοβόμουν μη σε πληγώσω.
Φαίνομαι τόσο απελπισμένη;
Όχι. Φυσικά και όχι.
Υποτιμάς την αγάπη μου για σένα.
Τέλος πάντων.
Να σου πω ότι ο Πιερ σου δεν είναι ο τύπος μου.
Μ' αρέσουν οι μεγαλύτεροι. Έπρεπε να το ξέρεις.
Μαμά;
Θα σου τηλεφωνήσω.
Είσαι καλά;
Έχω δει χειρότερα. Κι έχω δει καλύτερα.
Κι εσύ;
Αντέχω ακόμα.
Λυπάμαι, Ροζαλί.
- Δεν φταις εσύ. - Δεν εννοώ γι' αυτό.
Εννοώ όλα τα υπόλοιπα, την απουσία μου...
"Αρκετά κακή".
Σύμφωνα με τον Γουίνικοτ, η "αρκετά καλή μητέρα" είναι αρκετά κακή...
ώστε να αφήσει περιθώριο στα παιδιά της να αναπτύξουν προσωπικότητες.
- Διαβάζεις Γουίνικοτ; - Τυχαία το βρήκα.
Άρα ήμουν αρκετά κακή;
Τι είναι;
Κυρία Εσκάντ;
- Μαμά, θα έρθεις μαζί μου; - Ναι.
Ήθελες να μιλήσουμε;
Ήθελα να πω...
Πρέπει να βάλετε μια ντουζιέρα με πόρτα...
ώστε να μη χρειάζεται να σκαρφαλώνει. Κι ένα κάθισμα μέσα...
ώστε να πλένεται πιο εύκολα.
Ήταν καλά πριν.
Η γνωριμία σας το πυροδότησε.
Άξιζε τον κόπο;
Πιστεύεις όντως ότι άξιζε τον κόπο;
Με συγχωρείς.
Πρέπει να φύγω.
Δεν το εννοούσα αυτό.
3 μήνες αργότερα
Δεν είναι σε καλή κατάσταση. Φαίνεται χάλια.
Δεν ξέρω. Ίσως είναι κάτι μαμαδίστικο...
να ξεγελιέμαι νομίζοντας ότι με χρειάζεται ακόμα.
- Είναι καλός ο καιρός εκεί; - Ναι.
Μπορώ να ξεκλέψω το επόμενο Σαββατοκύριακο. Θα ήθελες να έρθω;
Έχω πολλές μέρες αδείας...
και είμαι δίχως κόρη, δίχως άνδρα ή τρομοκρατικές επιθέσεις ή ιούς.
Κανένας περιορισμός.
Ναι, αυτό είναι. Μου λείπουν όλο αυτά.
Μαμά, μου λείπεις.
Μαμά;
Δωμάτιο 402: Μάρθα Φλόρες.
Έχει βάρος 41 κιλά και ύψος 1,65.
Είναι πολύ αδύναμη.
Ο όγκος είναι 1,2 εκατ. μεγαλύτερος. Η τελευταία αξονική έδειξε...
τρεις όγκους μεσοθωρακίου, περίπου 1,2 εκατοστά ο καθένας.
Είχαμε μη ανταπόκριση ή εξέλιξη σε άλλους ασθενείς στα πρώτα στάδια;
Είχαμε πλήρη ή μερική παλινδρόμηση σε 5 εκ των 7 ασθενών.
Άρα είναι θετικό συνολικά.
Ναι, συνολικά.
Ναι. Άξιζε πραγματικά τον κόπο.
Συγγνώμη που σ' ενοχλώ. Ψάχνω τη μητέρα σου...
αλλά δεν βρίσκω το νούμερό της στο κινητό μου.
Πρέπει να έκανα κάτι λάθος.
Μπορείς να μου το δώσεις;
Η μαμά έχει φύγει πολύ καιρό.
Πού πήγε;
Μα, Σόνα...
Η Ματθίλδη είναι 15 χρόνια πεθαμένη.
Με συγχωρείς, έχω μια σύγχυση.
Ήμουν λιγάκι... μην ανησυχείς.
Καληνύχτα.
Μαμά, έκανα ένα κικφλίπ!
- Έχει εξελιχθεί, έτσι; - Ναι.
Έπεσε πάνω από 20 φορές κι ανέβηκε ξανά στη σανίδα του με θάρρος.
Ωραία είσαι.
Ευχαριστώ.
- Φεύγω. - Θες να μείνεις για φαγητό;
Όχι, έχω... Έχω πολλή γραφική δουλειά.
Είσαι καλά;
Ναι, μια χαρά.
Με τον Κοσίκ χωρίσαμε.
Ήταν ένας νεανικός έρωτας.
- Μια παιδική αγάπη. - Μια αγάπη της νεότητας.
Παιδική. Δεν είχες καν περίοδο ακόμα.
Το είπες και η ίδια.
Δεν χάνεις τη μνήμη σου με το Πάρκινσον;
Όχι, παθαίνεις σύγχυση.
Ευχαριστώ.
Σε ευχαριστώ.
Καλοσύνη σου που ήρθες.
Η μαμά θα ήθελε να έρθω.
Πώς πιστεύεις ότι τα πηγαίνει;
Απλώς ράγισε. Σύντομα θα περπατήσει ξανά.
Και επανεξετάζουν την αγωγή της.
Μπορείς να ζήσεις χρόνια με Πάρκινσον.
Κι η μαμά σου δεν είναι κανένα ψοφίμι.
- Μην ανησυχείς. - Εγώ να ανησυχώ;
Από παιδί ακόμα είχες μια ευαισθησία για τα χαμένα γατάκια...
ή τα πουλιά που έπεφταν από τη φωλιά τους.
Κάποιος έπρεπε να φροντίσει αυτά που έριχνες με τη σφεντόνα.
Τα έριχνα για να αισθάνεσαι χρήσιμη.
Αλήθεια;
Πάντως, αν χρειαστείς κάτι...
Όπως κανένα πήδημα;
Φαίνεσαι να έχεις ακόμα ωραία βυζιά.
- Κι εσύ ίσως να βελτιώθηκες. - Απίθανο.
Λοιπόν...
- Ξέρει ο Πιερ για τη Σόνα; - Όχι.
Κράτα με ενήμερο.
- Εδώ μένει η Σόνα Λοζίνσκι; - Ναι.
Να τη.
Καλημέρα, κυρία.
Ποια είστε;
Η Ζεν Εσκάντ.
- Με συγχωρείτε... - Περιμένετε.
Ευχαριστώ, Κένζα.
Γιατί είσαι εδώ;
Μάλλον από περιέργεια.
- Πώς είναι εκείνος; - Άσχημα.
Ουσιαστικά έχει παρατήσει τη δουλειά του.
Ανησυχώ για εκείνον. Δεν τρώει, δεν κοιμάται.
Ουσιαστικά, κι εγώ έχω παραιτηθεί, ναι;
Κάθισε.
Σε αηδιάζω;
Στην ηλικία σου, αν φανταζόμουν τον άνδρα μου με μια ηλικιωμένη...
θα με αηδίαζε.
Βασικά, με απατούσε με νεότερες γυναίκες, οπότε...
Όπως και να 'χει...
πονάει απίστευτα, έτσι δεν είναι;
Σας είπε ο Πιερ ότι χάσαμε ένα παιδί;
Αφότου πέθανε, δεν έφυγα από το δωμάτιό του για έναν χρόνο.
Κοιμόμουν σε ένα στρώμα στα πόδια της κούνιας...
με τα παντζούρια κλειστά. Δεν πίστευα ότι θα επιβίωνα.
Η Ροζαλί ήταν τεσσάρων ετών...
και ο Πιερ ήταν γελαστός για χάρη της.
Μας φρόντιζε...
αγνοώντας τη δική του θλίψη.
Όλα αυτά τα χρόνια, παρέμεινε...
σε μια κατάσταση εγρήγορσης. Συνέχισε να προχωρά.
Και μετά...
Και μετά γνώρισε εσάς.
Ήρθα να σας πω ότι ο Πιερ σας χρειάζεται.
Αντίο, κυρία.
Καλημέρα.
Λοιπόν;
Πώς είσαι, λοιπόν;
Όπως με βλέπεις.
Εσύ πώς είσαι, Σόνα;
Άκουσέ με, Πιερ.
- Πρέπει να προχωρήσεις. - Δεν μπορώ.
- Πρέπει. - Δεν μπορώ.
- Θα καταλήξω σε καροτσάκι. - Το ξέρω.
Πραγματικά πρόκειται να πεθάνω.
Το ξέρω.
Αλλά εσύ κι εγώ αναπνέουμε ακόμα τον ίδιο αέρα.
Ας τον αξιοποιήσουμε, λοιπόν, μαζί.
Εντάξει.
Στη Σολβέιγ Ανσπάχ
Στη μητέρα της Όγκνα, στην κόρη της Κλάρα
ΝΕΑΡΟΙ ΕΡΑΣΤΕΣ
OCR-ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ VaVooM