OCR-ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ VaVooM
- Ποιος θα βρει το πρώτο ρακούν; - Εγώ!
Φεαρχόουπ, Αλαμπάμα Φθινόπωρο 2013
- Τέτοια τραγούδια τούς αρέσουν. - Ένας σκίουρος!
Εκεί!
Εντάξει, θα το δώσουμε στην Ίβι, επειδή είναι στην τελευταία θέση.
Υπάρχει κάποιος τρόπος που θέλεις να το κάνουμε;
Αρκεί μόνο να είμαστε ειλικρινείς.
Η Κάρεν μού έδωσε μία λίστα με λέξεις για να αποφύγουμε,
για να μην αφήσουμε ανοιχτή την πόρτα για τα κορίτσια.
Τις θυμάσαι;
Τις έγραψα, είναι στο χαρτί, πάνω στη συρταριέρα.
"Η μαμά θα κοιμηθεί, η μαμά θα φύγει διακοπές..."
"Η μαμά θα λείψει για λίγο."
Θέλεις να τους μιλήσεις εσύ ή εγώ;
Νομίζω... ότι εσύ πρέπει να τους μιλήσεις.
Κι εγώ θα τις σφίγγω στην αγκαλιά μου.
Εντάξει.
Καλώς.
Εντάξει, πάω να τις φέρω.
Που να πάρει ο διάολος!
Ανάθεμα...
Ματ...
Δεν ξέρω αν μπορώ να το κάνω.
- Δεν ξέρω αν μπορώ να το κάνω. - Μπορείς, μωρό μου.
Κι εγώ φοβάμαι.
Τα μωρά μου είναι.
Εντάξει, πάω να τις φέρω.
Ελάτε, παιδιά.
- Γεια σας, κορίτσια. - Γεια.
- Πώς είναι το χέρι σου, Μόμο; - Καλύτερα, δεν πονάει πια.
Τι δυνατή που είσαι...
Νέα Ορλεάνη, 13 χρόνια νωρίτερα
Έτσι μπράβο, αστέρι είσαι!
- Θα τραγουδάς και θα χορεύεις; - Ναι!
Καίει, καίει!
Πρέπει να το φτιάξεις... Κάνε κάτι!
Έγινε χειρότερα.
Είμαι ενθουσιασμένος που θα σε δω απόψε.
Θα πουν: "Να η σπουδαιότερη ηθοποιός μιούζικαλ όλων των εποχών."
Δεν είμαι τόσο καλή.
- Θα έρθεις στο πάρτι για το καστ; - Αν πρέπει.
Θα είσαι ευγενικός με τον Ντέιν;
Τον καραγκιόζη που σου ζήτησε να βγείτε;
Πρώτον, δεν είναι καραγκιόζης.
Και δεν ήξερε ότι είμαι παντρεμένη, γι' αυτό μου ζήτησε να βγούμε.
Εντάξει, το δέχομαι.
Θα κάνεις παρέα μαζί του; Θα είσαι ευγενικός;
- Πρέπει; - Πρέπει να κάνεις φίλους εδώ.
- Έχω φίλους. - Πού;
Έχω πολλούς φίλους στη δουλειά.
- Τους μισείς αυτούς τους τύπους. - Ναι.
- Τους βρίζεις κάθε βράδυ. - Ναι. Οι κολλητοί μου.
- Όχι! - Καίει!
- Σ' αγαπώ. - Κι εγώ σ' αγαπώ.
- Μην αργήσεις απόψε, Μάθιου. - Για ποιο πράγμα;
Καλημέρα, Γκλεν.
Είχα κάποιες ιδέες.
Θυμάσαι τον φόνο την προηγούμενη βδομάδα;
Μάνα και παιδί θύματα σε ανταλλαγή πυρών συμμοριών, μόνο η μάνα έζησε.
Ναι, το έδωσα στον Λάιλ.
Θα πει πως είναι θαύμα που επέζησε η μητέρα...
Θα πρέπει να μάθει να ζει σ' έναν κόσμο χωρίς τον γιο της...
Βλέπω την ειρωνεία, αλλά θα επέλεγα μία άλλη προσέγγιση.
Θα έμενα στα γεγονότα, παρουσιάζοντας τις σχετικές πληροφορίες.
Το ασθενοφόρο έκανε 20 λεπτά να φτάσει.
Τι δεν κατάλαβες απ' το ότι το έδωσα στον Λάιλ;
Ότι ο Λάιλ είναι ηλίθιος και γράφει χάλια.
Είναι Παρασκευή, Τιγκ.
Και μ' έχεις κουράσει απ' την Τετάρτη.
- Ματ Τιγκ. - Μάθιου.
- Ναι. - Ρικ Μπραγκ από New York Times.
Ναι, μάλιστα...
Εσύ έγραψες το άρθρο "Μακριά από το Σπίτι";
- Ναι, εγώ. - Είναι αριστοτεχνικά γραμμένο.
Ευχαριστώ, σημαίνει πολλά να ακούω κάτι τέτοιο από σας.
Το αξίζεις.
Πόσο γρήγορα μπορείς να έρθεις στα γραφεία των Times στην Ατλάντα;
Γιατί θέλω να έρθεις όσο πιο γρήγορα γίνεται να με γλείψεις.
Για να δω πόσο γρήγορα μπορώ να έρθω, είναι πολύ δελεαστικό.
Αλλά πλύσου πρώτα, γιατί μπαίνει ο Μπράντσοου κάθε βδομάδα.
Φίλε... Έπρεπε να δεις τη φάτσα σου, Τιγκ.
"Σημαίνει πολλά για μένα, κύριε, σας ευχαριστώ."
Πολύ αστείο! Κι οι τρεις μαζί το σκεφτήκατε;
Ναι, και οι τρεις.
Γεια σου, μπισκοτάκι... Σου πήρα μία κόκα κόλα.
Ευχαριστώ. Κι εγώ, σε αντάλλαγμα, σου έφτιαξα ένα CD.
Κοίτα να δεις! Είναι τόσο καταθλιπτικό όσο το προηγούμενο;
Περνούσα τη φάση "Bloody Valentine"! Θα μου το χτυπάς για πάντα;
Για πάντα. Έχω σχεδόν τελειώσει τη συλλογή Led Zeppelin.
- Θεέ μου! Κράτα την. - Δεν καταλαβαίνω.
Οι Led Zeppelin είναι το μεγαλύτερο ροκ συγκρότημα όλων των εποχών.
Είναι το No 1 "ό,τι να'ναι" συγκρότημα.
Αγαπημένο σου συγκρότημα.
- "Ό,τι να'ναι"! - Αγαπημένο!
Έχω νέα. Απόψε, θα ζητήσω από τη Σάρλοτ να βγούμε.
- Ναι... - Επιτέλους!
Περίμενα τη σωστή στιγμή, αλλά τελικά έβγαλα εισιτήρια για τους Travis.
Της μίλησες χθες βράδυ στο πάρτι;
- Ντέιν, πήγες στο πάρτι χθες; - Πήγα, όπως μου είπες.
Δεν την είδα εκεί και δεν ήξερα κανέναν, οπότε έφυγα...
Πάντως, νομίζω ότι θα είστε τέλειοι μαζί.
Ναι; Ωραία. Κι εγώ το ίδιο. Ωραία.
Μήπως είναι πολύ όμορφη για μένα;
- Δεν μ' αρέσει όταν το κάνεις αυτό. - Ποιο;
Μειώνεις τον εαυτό σου, αμφιβάλλεις για σένα.
Μην το κάνεις αυτό, Ντέιν.
Γεια, παιδιά. Τι ωραίο που φαίνεται. Θα είναι φοβερή παράσταση.
- Γεια, Νικόλ. - Γεια, Σάρλοτ.
- Έχεις ένα λεπτό; - Ναι, φυσικά. Τι συμβαίνει;
Είσαι πολύ καλή φίλη με τον Ντέιν, τον βοηθό σκηνής, ε;
- Ναι. - Σου έχει πει τίποτα για μένα;
Μόνο ένα-δύο πράγματα κάθε μέρα τους τελευταίους τρεις μήνες.
Όχι... Αυτό φοβόμουν. Δεν μου αρέσει.
- Και είναι τόσο καλός... - Ναι.
Ξέρω ότι του αρέσω, γιατί έρχεται και μου λέει αστεία.
Αλλά έχω ξεκινήσει να κάνω κάτι με τον Άαρον.
Αυτόν τον Άαρον; Τον υπεύθυνο σκηνής;
Ξέρω, κανονικά δεν είναι ο τύπος μου, αλλά είναι πολύ αποφασισμένος!
- Τέλεια. - Τέλος πάντων, αναρωτιόμουν...
Έχεις καμιά συμβουλή για να απορρίψω τον Ντέιν ευγενικά;
Άσε με να το σκεφτώ και θα σου πω.
- Ευχαριστώ, Νικόλ. Καλή επιτυχία. - Κανένα πρόβλημα. Επίσης.
Εντάξει, δεν της αρέσω. Αλλά πρέπει να είναι τόσο επιθετικό όλο αυτό;
Τα χέρια του έχουν κολλήσει στον κώλο της.
- Μην κοιτάς. - Νιώθω ότι μου απευθύνεται.
Το ξέρω. Θες άλλο ποτό; Θα σου κάνει καλό. Φέρνω κι άλλα.
Άκου... Ξέρω ότι η Νικόλ μάλλον ανέφερε ότι της ζήτησα να βγούμε.
Αλλά δεν ήξερα ότι είστε παντρεμένοι.
- Δεν υπάρχει πρόβλημα. - Εντάξει.
- Γράφεις για την "The Times-Pic", ε; - Ναι, παράξενο.
Πάντα σκέφτομαι ότι κανείς δεν δίνει σημασία.
Αλλά μετά βρίσκω κάποιον που διαβάζει.
Δεν έχω διαβάσει τίποτα.
Η Νικόλ ανέφερε ότι γράφεις για την εφημερίδα και το θυμήθηκα.
Ναι, προς το παρόν γράφω αφιερώματα, αλλά δεν θέλω να κάνω ακριβώς αυτό.
Τι θέλεις να κάνεις;
Αν είναι να γράφω σε εφημερίδα, θέλω να γράφω πράγματα...
Επίκαιρα και σημαντικά, για να ενημερωθεί ο κόσμος...
και να κάνει κάτι που μπορεί να αλλάξει τον κόσμο.
Να γράψω για έναν πόλεμο ή για ανθρώπους που αδικούνται,
ή για τη διαφθορά, όχι για καλλιστεία σκύλων στο Σρίβπορτ.
- Το βρίσκω πολύ όμορφο. - Ευχαριστώ. Κι εσύ;
- Έχω σκεφτεί να κάνω σταντ-απ. - Ωραία.
Λες αστεία; Ή μάλλον γράφεις αστεία;
Δεν το έχω κάνει ακόμα, αλλά έχω αρχίσει να σκέφτομαι...
πράγματα που μου φαίνονται αστεία.
Και... θα ξεκινήσω από κει.
Θα φτιάξω ένα προσχέδιο πρώτα. Καταλαβαίνεις;
- Με αστεία, σωστά; - Τα αστεία προκύπτουν στην πορεία.
- Αλλά πρέπει να ξεκινήσεις... - Από ένα μεγαλύτερο μήνυμα.
Όχι, εννοώ να πάρεις ένα στιλό κι ένα σημειωματάριο.
Πλάκα έχεις... Τέλεια.
Πρώτα όμως, πρέπει να φύγω από το σπίτι των γονιών μου.
Καταλαβαίνω.
Ναι.
Πάντως, αν ακούσεις ποτέ άλλους να της ζητάνε να βγούνε...
Θα τους πιάσω και θα τους κρεμάσω απ' τα μπαλάκια.
- Ευχαριστώ, Ντέιν. - Θα φροντίσω να μάθουν ότι είναι...
- Καπαρωμένη. - Παντρεμένη.
Ε... Εγώ...
- Πάω έξω να μιλήσω, συγγνώμη. - Όχι, πήγαινε.
- Ο Μάθιου Τιγκ; - Ναι;
Εδώ Ρικ Μπραγκ, από τους New York Times.
Μόλις τελείωσα το άρθρο σου για τον κυκλώνα στη Λίμνη Τσαρλς.
Νομίζω ότι αξίζει να μιλήσουμε.
Αν έρθεις στην Ατλάντα, πέρνα απ' το γραφείο μου.
Μόλις έλαβα ένα τηλεφώνημα. Πρέπει να πάω...
- Στην Ατλάντα. - Είσαι καλά;
- Ματ; Εντάξει, εντάξει... - Τι συμβαίνει;
Λιποθυμάει. Πρόσεχε. Όταν ενθουσιάζεται ή πανικοβάλλεται.
- Τι συνέβη; - Τηλεφώνησε ο Ρικ Μπραγκ.
- Τι; Από τους New York Times; - Ναι, είπε ότι αξίζει να μιλήσουμε.
- Δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό. - Δεν ξέρω.
Δεν ξέρω, αλλά νομίζω ότι πρέπει να πάω εκεί και να μάθω.
- Εντάξει. - Καλά είμαι.
- Τώρα; - Νομίζω, ναι. Θες να έρθεις;
Δεν μπορώ, έχω παράσταση αύριο.
- Αλλά εσύ να πας. Σ' αγαπώ. - Κι εγώ σ' αγαπώ.
- Ντέιν, χάρηκα που σε γνώρισα. - Κι εγώ πολύ, φίλε.
- Έπεσε! - Θεέ μου!
Δεκέμβριος 2012 Το έτος της διάγνωσης
- Έβαλες το "κλειστά"; - Ναι.
Εντάξει...
- Τι κάνεις εδώ; - Σκέφτηκα να φας κάτι πριν φύγεις.
Τι γλυκό. Έλα μέσα.
- Κατάλαβες το αστείο; - Ναι.
Δεν μπορείς να μείνεις ως το πρωί;
Είπα στη Σάρλοτ ότι θα πάω ως τις 9.
Έχει τη Μόλι και την Ίβι από την Τρίτη. Νιώθω άσχημα.
- Πώς είναι ο Ματ; - Δεν είναι καλά.
Πριν δύο μέρες, λιποθύμησε στο νοσοκομείο.
Φροντίζει μόνος του τη Νικόλ εδώ κι έξι μήνες, είναι κουρασμένος.
Ναι, κι εγώ θα ένιωθα κουρασμένη.
- Ανταλλάξαμε δώρα προχθές. - Το ξέρω, αλλά σου πήρα κάτι...
Είσαι πολύ καλή μαζί μου. Το ανοίγω, ε;
Κατ, είναι το πιο ακριβό της σειράς.
Το ξέρω...
- Το ήθελα καιρό. - Το ξέρω.
Υπάρχει και κάτι άλλο στο κουτί.
Είναι για το διαμέρισμά μου.
- Αυτό είναι πολύ μεγάλο βήμα. - Ναι, αλλά καλό βήμα, σωστά;
- Ναι... - Βγαίνουμε πάνω από χρόνο και...
Δεν ξέρω... Σκέφτηκα ότι θα ήταν ωραίο ίσως...
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟ ΦΕΑΡΧΟΟΥΠ
- Σάρλοτ! Κορίτσια! - Μην μπεις μέσα, Ντέιν.
Θεέ μου! Τι είναι αυτό; Τι μυρίζει έτσι;
Κάτι που βγήκε απ' το σκυλί. Από μπροστά ή από πίσω, δεν ξέρουμε.
- Καλά Χριστούγεννα! - Καλά Χριστούγεννα και σε σένα.
Συγγνώμη που άργησα, είχε κίνηση. Έφυγα απ' τη Νέα Ορλεάνη στις 6.
Κανένα πρόβλημα, ο Άαρον έφυγε νωρίτερα απ' τη δουλειά.
Ο Ματ κάλεσε τον κτηνίατρο. Είπαν ότι θα σας περιμένουν.
Είπε να μην πάρεις μαζί τα κορίτσια. Θα κοιμηθούν στην Γκέιλ.
- Η σνομπ γυναίκα του γιατρού; - Ναι, αυτή είναι.
- Συγγνώμη που είμαι βιαστική. - Δεν πειράζει. Χάρηκα που σε είδα.
- Πώς είσαι; Είσαι εντάξει; - Καλά είμαι...
Χαίρομαι που μπορώ και βοηθάω κάπως. Εσύ;
- Καλά είμαι. Η ζωή μου πάει καλά. - Τέλεια. Καλά Χριστούγεννα.
Καλά Χριστούγεννα, κορίτσια. Να είστε φρόνιμες.
- Γεια, Ντέιν. - Γεια.
- Να κατεβούμε; - Έφυγε η μυρωδιά;
- Όχι, θα σας πω εγώ πότε. - Μυρίζει ακόμα.
Εντάξει... Θα το κάνω. Ένα, δύο, τρία.
Γιατί δεν μπορώ να έρθω μαζί σου;
Δεν ξέρω πόση ώρα θα κάνω, Μολς.
Επειδή ο μπαμπάς φοβάται να μας πει τι συμβαίνει;
- Ίσως. - Είναι το σκυλί μου, πρέπει να έρθω.
Είσαι κόρη του Ματ, οπότε δεν αποφασίζω εγώ, συγγνώμη.
Έχεις δει τα ξωτικά του Άγιου Βασίλη;
Εξαιρετική ερώτηση, Ίβι! Ευχαριστώ.
- Ναι, τα έχω δει μία φορά. - Πότε;
Σε ένα μπαρ με κοκτέιλ στη Νέα Ορλεάνη.
Έχουν στ' αλήθεια μυτερά αυτιά ή μόνο στις ταινίες είναι έτσι;
Αυτά τα ξωτικά είχαν μυτερά αυτιά και η ανάσα τους μύριζε τσιγάρο.
- Γεια σας, κορίτσια. Πηγαίνετε πάνω. - Γεια σας, κυρία Άμποτ.
Έλα, φίλε. Θα το πω μια κι έξω.
Ο κτηνίατρος λέει να κάνουμε ευθανασία στην Γκρέισι, έχει καρκίνο.
Εντάξει. Θέλετε να έρθετε μέσα και να την κρατάτε;
Εννοείτε ενώ...;
Ναι, οι πιο πολλοί ιδιοκτήτες θέλουν να είναι μαζί τους.
Δεν είναι δικό μου το σκυλί.
Ναι, αλλά είστε στενός φίλος της οικογένειας, σας ξέρει.
Καλύτερα απ' το να είναι με ξένους.
Όταν είστε έτοιμος, ελάτε.
Εντάξει.
- Γαργαλάει... - Το ξέρω, αλλά...
- Γεια, σας κορίτσια. - Γεια, Μόλι. Γεια σου, αγάπη μου.
Έλα να πεις γεια στη μαμά.
- Γεια, μπισκοτάκι. - Γεια. Πώς νιώθεις;
Κουρασμένη.
- Εσύ τι κάνεις; Πώς είναι η Κατ; - Καλά είναι.
- Σ' ευχαριστώ που ήρθες. - Δεν θα το έχανα.
Έλα εδώ. Τι κάνεις; Είσαι πολύ μακριά μου.
Τα κορίτσια μου... Είστε σαν τερατάκι με δύο κεφάλια.
- Δεν είπα στη Μόλι για την Γκρέισι. - Εντάξει.
- Σε προειδοποιώ, είναι τσαντισμένη. - Ναι.
Θα της μιλήσω εγώ,
απλά θέλω να το διαχωρίσω απ' τον καρκίνο της Νικόλ.
- Και δεν έχω βρει τρόπο. Κατάλαβες; - Ναι.
Θα σε βοηθούσε αν έμενα εδώ για λίγο;
Δεν χρειάζεται να το κάνεις μόνος σου, αν δεν θέλεις.
Έχω μερικές μέρες άδεια, μπορώ να έρθω να βοηθήσω.
Να σε βοηθήσω να τα βγάλεις πέρα μ' αυτό.
Ναι, τέλεια. Θα χαρούμε πολύ να έρθεις.
Εντάξει, έγινε.
- Έχει έναν ξενώνα κοντά στο σπίτι. - Εντάξει, ωραία.
Για κοίτα...
- Κορίτσια... - Έκπληξη!
- Τι ωραίο δωμάτιο. - Σου φέραμε λουλούδια.
Μυρίζουν πολύ όμορφα...
- Θυμάσαι εκείνη τη μέρα; - Ναι. Έχω ακόμα μαλλί της γριάς.
- Γεια. - Γεια.
Μολς, βάζω μαγιονέζα και μουστάρδα. Έτσι το κάνει ο μπαμπάς;
Μάλλον... Έχει πολύ καιρό να μας φτιάξει σάντουιτς.
Συνήθως, καταλήγω να τα κάνω εγώ. Φτιάχνω πρωινό και βραδινό.
Και φροντίζω να πλυθεί η Ίβι...
Ξέρεις κάτι;
Ίσως ο Ντέιν μπορεί να σε ξαλαφρώσει από κάποια απ' αυτά. Τι λες;
Αυτό δεν είναι μαμαδίστικο σάντουιτς. Είναι σάντουιτς γιαγιάς.
Μια που το είπαμε, θα ήθελα στο εξής να με φωνάζεις Γιαγιά Ντέιν.
- Εντάξει. - Μόλι! Με συγχωρείς...
- Εντάξει, τι; - Εντάξει, θα σε φωνάζω Γιαγιά Ντέιν.
Ευχαριστώ.
Το λατρεύω αυτό το τραγούδι.
Ξεκίνησα ένα ρόουντ τριπ...
Πού νομίζεις ότι πας, μωρό μου;
- Γεια σας, κορίτσια. - Γεια.
- Γεια σου, Ντέιν.
Γεια, Ντέιν. Έφτιαξα λίγο παραπάνω χθες βράδυ. Πώς είναι;
Είμαστε εδώ για σας.
Πρώτη φορά ακούω για σούπα με πίκλες, αλλά αν τη θέλετε...
- Μακαρόνια με τυρί. - Σούπα με πίκλες.
- Γεια, Ντέιν. - Να περάσετε όμορφα.
Και να μορφωθείτε, εντάξει;
Ήθελα να είμαι όμορφος για σένα.
Το βλέπω ότι κοιτάζεις εσένα κι όχι εμένα.
- Το μεγάλο τετράγωνο, όχι το μικρό. - Δεν το βλέπεις αυτό.
- Το βλέπω. - Απλά ρίχνω μια ματιά...
Πόσο πιστεύεις ότι θα μείνεις εκεί;
Μία-δύο βδομάδες το πολύ, ελπίζω, αλλά...
Να βεβαιωθώ ότι ο Ματ θα σταθεί στα πόδια του.
Θέλω απλά να προσέχεις τον εαυτό σου.
Ξέρω πώς μπορείς να γίνεις, γι' αυτό σ' αφήνω.
Αλλά θα σε περιμένω και θα σ' αγαπώ πολύ.
- Κι εγώ σ' αγαπώ. - Καληνύχτα.
Καλοκαίρι 2008 Τέσσερα χρόνια πριν τη διάγνωση
Δεν ξέρω. Σημαίνει ότι ίσως χρειαστεί να μείνω λίγο παραπάνω.
Να σε πάρω όταν θα σ' ακούω; Είναι δύσκολο να σου εξηγήσω.
Ο μεταφραστής έφυγε στη μέση και τώρα μας πηγαίνουν κάπου αλλού.
Ναι, συμβαίνουν πολλά.
Θες να πεις ένα γεια στην Ελίζαμπεθ; Περίμενε.
Η Ελίζαμπεθ ήταν.
Λαχόρη, Πακιστάν
Τα παιδιά κάνουν μία μεγάλη, πολύχρωμη ζωγραφιά στον τοίχο
για να ευχαριστήσουν τους δασκάλους τους.
Μου πρόσφερε δουλειά το "Atlantic", πρέπει να πάω στη Λιβύη.
- Α... Πότε; - Φεύγω στις 14.
Φεύγεις στις 14. Άρα δέχτηκες ήδη;
Χρειαζόμαστε τα λεφτά, όχι; Δεν πίστευα ότι έχω επιλογή.
- Θεέ μου... - Θέλω να δω τον μπαμπά.
- Πείτε γεια. - Γεια, κορίτσια.
Αφήστε με να μιλήσω λίγο με τη μαμά, ναι; Γεια...
Δεν καταλαβαίνω γιατί κάνεις έτσι, το έχουμε συζητήσει.
Ήθελες να μείνουμε στο Φεαρχόουπ, κοντά στους δικούς σου.
Δεν ήθελα όμως να είμαι σαν ανύπαντρη μητέρα.
- Δεν είσαι ανύπαντρη μητέρα. - Και ούτε μου είπες...
Δεν μπορώ να σου δώσω χρονοδιάγραμμα για όλα. Δεν το ξέρω.
Ήταν πολύ μεγάλη μέρα, συγγνώμη. Να το συζητήσουμε αύριο;
Εντάξει, γεια.
- Μας έβγαλαν τα εσώρουχα. - Ακούγονται έξι δύσκολα χιλιόμετρα.
Ήταν υπέροχη. Την άλλη μέρα, η Κέλι πήγε στο Ιράκ.
Μία βδομάδα αργότερα, πέθανε.
Κάποιες φορές, αναρωτιέμαι γιατί κάνουμε αυτή τη δουλειά.
Για τη φήμη και τα λεφτά.
Ή... Για το τσάι και τα μπισκότα.
- Σε ποιον όροφο είσαι; - Στον 6ο.
- Εγώ είμαι στον 4ο. - Εγώ, στον 6ο.
Εγώ, στον 4ο.
Ήταν μακρύ το ταξίδι, Ματ.
Ναι, το ξέρω.
Καληνύχτα, Ελίζαμπεθ.
Καληνύχτα.
- Θεέ μου! - Αυτή είναι όλη η πόλη.
Χρειαζόσουν ένα θερμό καλωσόρισμα. Γεια σας, κορίτσια.
Θέλω να σας γνωρίσω τη Σάρλοτ, μία απ' τις πιο παλιές μου φίλες.
Είναι υπέροχη. Μόλις μετακόμισαν εδώ απ' το Μπατόν Ρουζ με τον άντρα της.
- Όπως βλέπετε, είναι λίγο έγκυος. - Λίγο μόνο.
Ας την καλωσορίσουμε και... Άλισον!
- Η Γκέιλ, ε; - Χαίρομαι πολύ που σε γνωρίζω.
- Έχω ακούσει τόσα για σένα. - Κι εγώ, εδώ και χρόνια...
Έβρεξε το κρεβάτι, αλλά μιλάμε για απίστευτη ποσότητα ούρων.
Έτσι κάνει. Μπορούσε να είναι η δήμαρχος του Φεαρχόουπ.
Και μου είπε: "Όχι, δεν χρειάζεται να ντυθείς καλά."
Μόμο, πας να προσέχεις την αδερφή σου;
Αλλά δώσε μου ένα φιλί πρώτα.
Ευχαριστώ, κορίτσι μου.
Το ξέρεις ότι οχτώ γυναίκες σε θεωρούν την καλύτερή τους φίλη;
Εσύ είσαι στ' αλήθεια η καλύτερή μου φίλη.
- Αλήθεια. Εσύ είσαι. - Το ελπίζω. Ξέρω πράγματα.
- Να πάρει! - Ναι.
- Θα με εκβιάσεις; - Αν χρειαστεί.
Έχεις μία ολόκληρη ομάδα εδώ.
Ήρθα στο Φεαρχόουπ να δω τους φίλους μου και τα παιδιά τους.
Διαβάζω στα παιδιά τους. Έχει ενδιαφέρον.
Βλέπουν αυτές τις ιστορίες διαφορετικά απ' ό,τι εμείς.
Προχθές διάβαζα στην κόρη τους, τη Μόλι.
Το "Ένα ψάρι, δύο ψάρια, κόκκινο ψάρι, μπλε ψάρι". Το θυμάστε;
Όταν το τελείωσα, είπε: "Είναι τρομακτικό, Ντέιν."
"Τι είναι τρομακτικό;", είπα. Το ένα ψάρι;
Τα δύο ψάρια; Το κόκκινο ψάρι; Το μπλε ψάρι;
"Όχι, η έλλειψη φιλοδοξίας σου."
Ευχαριστώ. Είναι τρομακτικά εδώ πάνω.
Έχω ένα φίλο που θέλει να κάνει σταντ-απ, αλλά δεν το έχει τολμήσει.
Είναι λίγο κότα.
Το να είσαι σε μία επαρχία σαν το Φεαρχόουπ...
Είναι δύσκολο, γιατί δεν έχει καλό σήμα.
- Βάλε μέσα την τσέπη σου. - Δεν έχει καλό σήμα.
Σε αντίθεση με τη Νέα Ορλεάνη. Κι έχω κοπέλα στη Νέα Ορλεάνη.
Θέλουμε να κρατάμε τη μαγεία ζωντανή και κάνουμε τηλεφωνικό σεξ...
Αν καταλαβαίνετε. Είναι δύσκολο με το σήμα.
Γιατί το πράγμα χαλάει πάνω στην έξαψη.
Και η κοπέλα μου δεν μπορεί να συμπληρώσει τα κενά.
Είμαστε μεγάλοι άνθρωποι, γιατί να θέλω να παίξεις με τη βούρτσα μου;
Ευχαριστώ... Ευχαριστώ πολύ, Φεαρχόουπ, Αλαμπάμα.
Αυτό είναι πολύ αγενές...
Περνώ όλη τη μέρα μαζί της, καμιά φορά.
Γράφω αστεία. Ωραία είναι.
- Γνωρίζω κόσμο... - Ωραία.
- Πότε γυρνάει ο Ματ; - Στις 11 του μήνα.
Θα μείνει τέσσερις μέρες και μετά θα φύγει για τη Λιβύη.
- Πότε προέκυψε αυτό; - Πότε προέκυψε, ή πότε μου το είπε;
Νιώθω σαν...
Να έχω παντρευτεί πολεμικό ανταποκριτή, όχι δημοσιογράφο.
- Του το έχεις πει αυτό; - Ο Ματ ακούει αυτό που θέλει.
- Τι κάνει η Κολίν; - Χωρίσαμε την προηγούμενη βδομάδα.
- Ντέιν! - Ξέρω.
Είπε ότι ένιωθε πως η σχέση μας δεν εξελισσόταν.
Τέλος πάντων... Δεν είναι ηλίθια. Είναι υπέροχη, καλή...
Προχωράω παρακάτω. Είναι μία κοπέλα, η Κατ. Θα της ζητήσω να βγούμε.
Είναι ζαχαροπλάστρια, που είναι ωραίο.
- Εντάξει. - Ναι...
Μη φοβάσαι να δοθείς σε κάποια, Ντέιν.
Υποσχέσου μου.
Είναι άδικο να είμαι η μόνη γυναίκα που ξέρει πόσο ξεχωριστός είσαι.
Κοιτάξτε ποιος ήρθε! Γεια, κορίτσια.
Μπαμπά! Μου έφερες παιχνίδι;
- Εσύ μου έφερες; - Όχι.
- Ξέχνα το τότε! - Ανοίγω εγώ.
- Ευχαριστώ... Πώς είσαι; - Καλά.
Είναι ακόμα θυμωμένη μαζί μου; Ωραία...
Γεια σου, μωρό μου.
Πολύ ψαγμένο!
Ορμάμε για τα καλά ή αφήνουμε και για τους άλλους;
Ας αφήσουμε λίγο για τα παιδιά.
Υπάρχει όριο στις φέτες; Παρακολουθείς το πιάτο μου.
Τι κάνεις; Πάρε το χέρι σου από κει. Πρόσεχε την αδερφή σου, Μόλι!
Πρέπει να έχεις φοβερές ιστορίες, ε;
Ένα βράδυ, θα πιούμε χωρίς τις γυναίκες και θα μας πεις.
Μόλι, βοήθησε την αδερφή σου!
Λέω τα πάντα στη Νικόλ, αλλά, ναι, μπορούμε να βγούμε.
Μόλι, μείνε με την Ίβι.
Σίγουρα θα έχεις καμιά περιπέτεια...
Είσαι καλά; Το πόδι σου;
- Συγγνώμη, ήταν ατύχημα. - Τι κάνεις;
Δεν σου είπα να προσέχεις την αδερφή σου;
- Τι έγινε; - Γιατί δεν μ' ακούς;
Δεν πειράζει. Ίβι, σήκω. Δεν φταις εσύ, Μολς.
Φταίει. Πέντε φορές τής είπα να προσέχει την αδερφή της.
- Πρόσεχε πώς μιλάς. - Τι;
Δύο ώρες είσαι εδώ και κάνεις κιόλας έτσι;
- Πώς κάνω, Νικόλ; Πώς; - Δεν πειράζει, έλα τώρα...
Μη δεχτείς τη δουλειά απ' το "Atlantic".
Μείνε εδώ με τα κορίτσια και τη Νικόλ για λίγο.
- Σε έβαλε να μου μιλήσεις; - Δεν μ' έβαλε να κάνω τίποτα.
Γιατί νομίζει ότι δουλεύω τόσο; Χρειαζόμαστε τα λεφτά.
Καταλαβαίνω, αλήθεια... Απλά η συμβουλή μου είναι να μη φύγεις.
Και θα έπρεπε να δέχομαι συμβουλές ζωής από σένα;
- Ναι, θα έπρεπε. - Και γιατί το κάνεις αυτό;
Είμαι ο καλύτερός σου φίλος. Μπορώ να επισημαίνω τα ελαττώματά σου.
- Όπως; - Όπως; Είσαι κυκλοθυμικός.
Εγωιστής, απόμακρος... Φτάνουν ή θέλεις κι άλλα;
Όχι, φτάνουν. Αφού το λέει κάποιος τόσο επιτυχημένος όσο εσύ,
θα το λάβω υπόψιν.
- Αυτό το είπες για να με πληγώσεις; - Όχι, καθόλου.
Θυμάμαι ότι πάντα ονειρευόσουν να πουλάς εξοπλισμό χόκεϊ.
Έτσι, σε κοιτάζω και σκέφτομαι, απ' αυτόν τον τύπο θέλω συμβουλές.
Θα κάνω ό,τι λέει, φαίνεται να έχει τις απαντήσεις.
"Μη δεχτείς τη δουλειά." Δεν θα τη δεχτώ.
- Πάω στα κορίτσια. - Δεν ξέρω ότι η ζωή μου είναι χάλια;
- Τότε μη μου λες τι διάολο να κάνω. - Μάλιστα.
Μόλι και Εβάντζελιν. Τα ονόματά τους, σε περίπτωση που τα ξέχασες.
- Άντε στο διάολο! - Να πας, Ματ!
Άνοιξη 2013 Ένας χρόνος μετά τη διάγνωση
Πώς το έπιασες έτσι;
Και... μέσα! Πήγαινε φέρε τα πράγματα.
Πρόσεξες ότι η Νικόλ θέλει να τρώει μόνο μαγιονέζα;
Ναι, έφαγε ένα ολόκληρο μπολ μπροστά μου, χθες.
Σκέφτηκα να τη γράψουμε σε διαγωνισμό φαγητού.
- Πώς είναι με την Κατ εδώ; - Περνάμε ωραίο Σαββατοκύριακο.
Πάρε αυτά, ναι.
Από περιέργεια, πώς και οι γονείς της Νικόλ δεν έρχονται πιο συχνά;
Δεν έχουν ιδέα πόσο άρρωστη είναι.
Όποτε έρχεται κάποιος, είναι πολύ καλή ηθοποιός.
Βάζει την ξανθιά περούκα της, βάφεται,
τους υποδέχεται, μαγειρεύει για όλους, και φεύγουν.
Λένε, "Η Νικόλ τα πάει τέλεια." Κι εκείνη καταρρέει για 3 μέρες.
Κατάλαβα...
Τους έχετε πει για τη σχέση;
Όχι, όταν συμφωνήσαμε να το προσπαθήσουμε...
Είπαμε να μην το πούμε σε παιδιά και γονείς.
Μάλιστα.
Πετάω... Πετάω μπάλα του μπέιζμπολ.
- Αγώνας. - Αγώνας φαγητού!
- Μπράβο, Μολς. - Ομαδική προσπάθεια.
Γεια, Ρίτσαρντ. Πώς είσαι;
- Τι φέρατε; - Pringles.
Κοίτα τι έφτιαξε η Κατ.
Ναι, την είδα, είναι υπέροχη.
- Θες να ξεκουραστείς μέχρι να φάμε; - Παίζουμε παντομίμα, Τζακ.
- Μπορείς να παίζεις απ' τον καναπέ. - Δεν θέλω, διάολε!
Μήπως να κλειδωθώ όλη μέρα στο δωμάτιό μου;
Θα σου ήταν πιο εύκολο; Το προτιμάς;
Ποιος έχει σειρά;
- Τόσο και τόσο μεγάλο. - Ναι, έτσι είναι.
- Πώς είναι τα πράγματα στο σπίτι; - Πολύ καλά.
Ο Κούπερ έκανε πάρτι γενεθλίων. Μας έβαλε να κάνουμε αγώνα δρόμου.
- Και μετά πήγαμε μπαρότσαρκα. - Κρίμα που δεν ήμουν εκεί.
Ναι, όλοι ρωτούσαν για σένα.
- Πολύ ευγενικό. - Ναι, ήταν γλυκό.
Έχεις μιλήσει με τον Στιβ για τη δουλειά;
Νομίζω ότι θα με βγάλουν τελείως απ' το πρόγραμμα για τώρα.
Ίσως είναι καλό. Όταν γυρίσεις, μπορείς να ψάξεις κάτι πιο μόνιμο.
Τι εννοείς, πιο μόνιμο; Δούλευα κανονικά στο Red Beard's.
Το ξέρω, αλλά δεν θα δουλεύεις εκεί για την υπόλοιπη ζωή σου.
Θα ήταν πρόβλημα αυτό;
Τέλος πάντων, θα το συζητήσουμε την επόμενη φορά που θα έρθω.
Θα υπάρξει επόμενη φορά;
Θέλω να πω... Λείπεις τρεις μήνες, Ντέιν.
- Ήρθα... - Ναι, για το Σαββατοκύριακο.
Για να πάρεις πράγματα και να έρθεις πάλι εδώ.
Θα έλειπες για δύο βδομάδες, νόμιζα. Τι άλλαξε;
Ήρθα εδώ και είδα ότι δεν μπορεί να τα κάνει ένας άνθρωπος όλα αυτά.
Τα κορίτσια, τα φάρμακα της Νικόλ, οι χημειοθεραπείες...
Ο Ματ δεν μπορεί μόνος του.
Ναι, αλλά έχουν κι άλλους ανθρώπους.
- Την οικογένεια της Νικόλ. - Να τα μαζέψω...
- Η οικογένειά της μένει κοντά. - Δεν ξέρω τι θέλεις να πω.
Έχουν κι άλλους ανθρώπους στη ζωή τους, εκτός από σένα.
Νιώθω ότι, τώρα, πρέπει να είμαι εδώ.
Ο κόσμος λέει διάφορα...
- Ποιοι; - Η οικογένειά μου.
Με ρωτάνε τι είδους άνθρωπος παρατάει όλη τη ζωή του.
- Τη δουλειά, την κοπέλα του... - Ένας καλός φίλος.
- Κάποιος που αποφεύγει κάτι. - Χριστέ μου...
Γιατί είναι τόσο δύσκολο να δεις την δική μου πλευρά;
- Και αυτό το λέμε πλεξούδα; - Είναι γαλλική πλεξούδα.
- Γεια... - Γεια!
Πού είναι η Κατ;
Έπρεπε να γυρίσει στη Νέα Ορλεάνη, θα ανοίξουν το ζαχαροπλαστείο νωρίς.
Μόμο, πήγαινε πάνω. Ώρα για ύπνο. Καληνύχτα.
- Καληνύχτα, Ντέιν. - Καληνύχτα, Μόλι.
- Πώς πήγε το δείπνο; - Μια χαρά... Καλά.
- Ξέρουμε ότι λες ψέματα. - Λες ψέματα.
Πες τα όλα.
Νομίζω ότι η Κατ θέλει περισσότερη δέσμευση απ' όση μπορώ να δώσω.
Δεν ξέρω...
Τη συμπαθώ πολύ, γι' αυτό μην την κοροϊδεύεις.
Δεν είπα ποτέ ότι την κοροϊδεύω.
Θέλω να πω, στην ηλικία σου, αν δεν νιώθεις κάτι,
πρέπει να της το πεις.
- Δεν είναι τόσο απλό. - Το σωστό ποτέ δεν είναι απλό.
Πρέπει να είσαι τόσο αυτάρεσκη όλη την ώρα;
- Δεν είμαι αυτάρεσκη. - Χριστέ μου, Νικόλ!
Θεέ μου! Πρέπει να ωριμάσεις, Ντέιν.
- Ντέιν... Ντέιν! - Τι συμβαίνει;
Μόλι, πάρε την Ίβι πάνω. Όλα καλά. Ντέιν!
Εντάξει...
- Τι έπαθε η μαμά; - Μόλι, τσακίσου πήγαινε πάνω!
- Την πάω στο νοσοκομείο. Θα μείνεις. - Ναι, το 'χω.
Κορίτσια, όλα είναι εντάξει. Έρχομαι πάνω, ναι;
Ευχαριστώ, Ματ.
Λυπάμαι πάρα πολύ που σου φώναξα, Μόλι.
- Δεν πειράζει. - Όχι, πειράζει.
Δεν ήθελα να δείτε τη μαμά έτσι και έχασα την ψυχραιμία μου.
Γεια σας. Μπορούμε να μιλήσουμε λίγο, Ματ;
Γιατί είσαι τόσο σκληρή με τον μπαμπά σου;
Γιατί δεν ήταν ποτέ εδώ και ξαφνικά η μαμά αρρωσταίνει...
και νομίζει ότι μπορεί να μας λέει τι να κάνουμε!
- Ο μπαμπάς σου είναι. - Σκάσε, Ντέιν.
"Σκάσε, Ντέιν."
Μου έριξες αγκωνιά; Γιατί δεν πόνεσε καθόλου.
Τώρα, πονάει.
Μόλι, διέλυσες το σώμα μου.
Χαμογέλασες, το είδα.
Η Νικόλ κοιμάται.
Το χειρουργείο για το έντερό της πήγε καλά.
Τέλεια. Ευχαριστώ.
Όταν την ανοίξαμε, Ματ... Ο καρκίνος είναι παντού.
Σαν κάποιος να πήρε ένα πινέλο με μπογιά...
Και να το τίναξε στην κοιλιά της.
Δηλαδή, η χημειοθεραπεία δεν πιάνει;
Όχι, είναι σε τελικό στάδιο.
- Δηλαδή, πόσο καιρό... - Δεν θέλω να δίνω χρονοδιαγράμματα.
Μάλιστα...
Έχω δύο παιδιά στα οποία πρέπει να πω κάτι.
Αν πρέπει να πω, έξι μήνες...
Θα γίνει πολύ δύσκολο, Ματ.
Με την αρρώστια και τα φάρμακα, θα δεις πράγματα...
Που δεν έχεις ξαναδεί από τη Νικόλ.
Σύγχυση, θυμό, επιθετικότητα...
Πριν τελειώσει, όταν γίνουν δύσκολα τα πράγματα, γιατί θα γίνουν πολύ,
θέλω να τηλεφωνήσεις σε αυτή τη γυναίκα.
Φέιθ Προύετ. Είναι ένας άγγελος.
Λυπάμαι, Ματ.
Να τη...
Γεια σας, μωρά μου.
Έκλαιγες;
Ναι, επειδή είμαι χαρούμενη που το ξεπεράσαμε...
και θα γυρίσω μαζί σας, στο σπίτι.
- Ελάτε πιο κοντά μου. - Δεν ξέραμε πού ήσουν.
- Τι εννοείς; - Μας είπαν λάθος αριθμό δωματίου.
- Τρομάξατε; - Ναι.
Ναι; Συγγνώμη, μωρό μου.
Αν ξανασυμβεί αυτό,
κλείσε τα μάτια σου, κλείσ' τα...
Κι εσύ, γλυκιά μου. Κλείστε τα μάτια σας.
Αν ξανασυμβεί αυτό,
κλείστε τα μάτια σας και θα με δείτε.
Δεν σε βλέπω.
Κοίτα λίγο πιο προσεκτικά, μωρό μου.
Με βλέπεις;
Θα είμαι πάντα εκεί.
Εντάξει;
Ναι.
Δεν θα πούμε ακόμα στα κορίτσια ότι πεθαίνω. Εντάξει;
Όχι μέχρι η ποιότητα ζωής μου να φτάσει σε σημείο που δεν κρύβεται.
Και... Θέλω να κάνω μία λίστα.
Κάτι σαν... λίστα επιθυμιών.
Θέλω να διαβάσω στα κορίτσια τον "Άρχοντα των Δαχτυλιδιών".
Και θέλω να ξαναδιαβάσω όλα τα αγαπημένα μου βιβλία. Και...
Και θα ήθελα να γράψω μερικά γράμματα στα κορίτσια,
για κάποια σημαντικά γεγονότα στη ζωή τους.
Όπως, το πρώτο τους αγόρι,
η μέρα του γάμου τους, το πρώτο τους παιδί και...
Τέτοια πράγματα, σε περίπτωση που θέλουν τη συμβουλή μου,
ή να με νιώσουν.
Θέλω να γίνω ξανθιά.
Όχι... Θέλω μπλε μαλλιά.
Και να πάω μία τελευταία φορά στη Νέα Υόρκη να δω τους "Άθλιους".
Και, τις Αποκριές, θέλω να είμαι βασίλισσα της παρέλασης.
Και θέλω να τραγουδήσω στη σκηνή με την Κέιτι Πέρι.
Εντάξει;
- Εφικτά φαίνονται όλα. - Αλήθεια;
Ναι. Ίσως όχι αυτό με την Κέιτι Πέρι, αλλά τα άλλα...
Μπορούμε να της πούμε ότι η Κέιτι Πέρι το ξέρει...
Και να την ανεβάσουμε στη σκηνή.
Είσαι καλά;
Μια χαρά. Θέλω να κάνεις πλάκα και με τη δική μου λίστα επιθυμιών.
- Ίβι, μου φέρνεις το μπουκάλι; - Ναι. Αυτό;
- Ναι. - Να το κάνω εγώ;
- Τι; - Πλάκα έκανα...
- Μόλι, θα μου πεις όταν γίνει; - Γίνεται.
- Όχι ακόμα. - Ακόμα δεν έγινε;
Αυτό είναι το θέμα, είναι μοναδική ευκαιρία.
Όλη της τη ζωή, θέλει να γίνει βασίλισσα στην αποκριάτικη παρέλαση.
Της απομένουν λίγες μέρες, οπότε...
Ναι, εντάξει. Σας ευχαριστώ πολύ, σας ευχαριστώ.
Πόσος καιρός τής απομένει;
Μέρες, απ' ό,τι μου λένε.
Ναι! Πράγματι... Και σε σας.
Ευχαριστώ και καλή σας μέρα.
- Θέλω να μπω στο σιντριβάνι. - Εντάξει. Πότε;
Τώρα.
Τηλεφώνησε σε όλους. Ντέιν, τηλεφώνησε σε όλους.
"...Δεν έδειχνε να την ανησυχεί κάτι άλλο πέρα από την Μπεθ".
Αυστραλιανά.
"Αφού έραψε για λίγο, η Τζο είπε..."
"Νομίζω ότι μεγαλώνει."
"Αρχίζει να ονειρεύεται, να έχει φόβους, ελπίδες...
"Θυμήσου, εκείνη τη μέρα, εκείνη την ώρα...
"Θα σηκώσω τα χέρια μου και οι ρίζες μου...
"Θα φύγουν σε αναζήτηση άλλης γης.
"Αλλά αν κάθε μέρα, κάθε ώρα, νιώθεις πως προορίζεσαι για μένα,
"με γλύκα ασίγαστη...
"Αν, κάθε μέρα, ένα λουλούδι ανεβαίνει στα χείλη σου...
"Για να με βρει..."
Αυτή είναι; Νικόλ!
Μαμά!
Κι αν δεν το σκέφτομαι;
- Έπρεπε να με ακούσεις. - Σε έκανε να το σκεφτείς;
Φθινόπωρο 2010 Δύο χρόνια πριν τη διάγνωση
Η Νικόλ τα είπε βιαστικά, δεν ακούσαμε το ενδιαφέρον κομμάτι...
Συγγνώμη, ίσως παρέλειψα λεπτομέρειες απ' τον ενθουσιασμό.
Ήταν για ένα άρθρο που δημοσίευσα στο "Atlantic" πριν κάτι μήνες.
Για έναν Βρετανό κατάσκοπο που διείσδυσε στον IRA.
Πήραν από τις εκδόσεις Random House για να το κάνουν βιβλίο.
Ματ! Θεέ μου, Ματ, αυτό είναι καταπληκτικό!
Θα "εκδοθείς", φίλε! Φοβερό!
Είναι πολιτικό θρίλερ, τύπου "Jack Ryan";
- Όχι, γιατί αυτό είναι αλήθεια. - Τα γουστάρω αυτά. Πες μου.
- Στην υγειά σου, Ματ. - Η πόρτα. Ο Πίτερ θα είναι.
Ο σκηνοθέτης; Έχω τίποτα στα δόντια;
Έλα να τον γνωρίσεις.
- Λίγο χοιρινό μόνο. - Ωραία.
- Ήρθαμε! - Περάστε.
- Έχετε υπέροχο σπίτι. - Καλώς ήρθατε.
Κρασί Sassicaia. Ελπίζω να ταιριάζει με το φαγητό.
Ναι, βέβαια. Ακούγεται πολύ... ακριβό.
Ο Πίτερ Κέιχιλ, ο καινούργιος σκηνοθέτης στο θέατρο.
Είναι καταπληκτικός, πανέξυπνος, σε εμπνέει...
Και η γυναίκα του καλή είναι...
Μπάρμπαρα... Ναι, συγγνώμη!
Νόμιζα ότι θα σας άρεσε να πάτε στη Νέα Υόρκη, να δείτε παραστάσεις.
Ματ, είδα τον Ντέιν πριν δύο εβδομάδες.
Ήμουν στη Νέα Ορλεάνη για το συνέδριο.
Από όλα τα μέρη, ήταν στο Shim Sham Club.
Θα τον πάρω. Είχα δουλειά, αλλά μου λείπει.
Καλά, μη βιάζεσαι... Δεν κάνει και πολλά.
- Δουλεύει ακόμα στο Red Beard's. - Δεν είναι κακό αυτό.
Ζει ακόμα στο διαμερισματάκι στην οδό Χένεσι.
- Φίλος σας είναι; - Ναι, δικός μου και της Νικόλ.
Στο πανεπιστήμιο, έμενε στον καναπέ τους.
Σε όλους μας έχουν τύχει φιλοξενούμενοι που δεν φεύγουν.
- Κάνουν κατάχρηση της φιλοξενίας. - Όχι, μας άρεσε που ήταν εκεί.
Ήταν ο καλύτερός μας φίλος.
Ήταν αχώριστοι. Ένιωθα ότι ήταν παντρεμένοι μεταξύ τους.
Κι εγώ ήμουν απλά εκεί.
Το παρατσούκλι του ήταν Goldschlager.
Έπινε δύο σφηνάκια απ' αυτό...
Και άρχιζε να σου λέει ότι σ' αγαπάει...
- Μη γίνεσαι καθίκι. - Απλά λέω μία ιστορία.
Με δύο σφηνάκια, ο τύπος τούς αγκάλιαζε όλους.
Και έλεγε, "Είσαι ο καλύτερός μου φίλος, αδερφέ".
Του αρέσουν οι αγκαλιές. Δεν είναι κακό αυτό.
Ας μαζέψουμε το τραπέζι.
Ντέινστερ! Δύσκολη νύχτα;
Ένα παιδί ξέρασε. Να φέρω να το καθαρίσω;
- Ναι, ωραία. Σε ευχαριστώ. - Εντάξει, αφεντικό.
- Αυτό είναι! - Ωραία!
Ακόμα κάνεις αυτό με τα αστεία, Ντέιν;
Όχι όσο παλιά, θείε Τεντ, αλλά ναι, λίγο.
Τον έχεις δει σε παράσταση, Μπιλ;
Έχουμε πάει με τη Σέρι κάποιες φορές.
- Είναι αστείος; - Πολύ αστείος!
Αυτό είναι! Ναι!
- Πού πας; - Δεν ξέρω ακόμα.
Όλα καλά;
Η μαμά κι ο μπαμπάς πιστεύουν ότι περνάς μία απ' τις φάσεις σου.
- Δεν φαίνεσαι και πολύ καλά, Ντέιν. - Και πώς φαίνομαι, Ντέιβι;
- Βοήθησέ με να φορτώσω το αμάξι. - Εντάξει.
Όταν φτάσεις όπου πας, θα με πάρεις τηλέφωνο, να ξέρω ότι είσαι καλά;
- Ναι. - Εντάξει... Έλα εδώ.
Χριστέ μου, αδερφέ...
Γεια... Πώς σε λένε;
Γεια. Είμαι ο Ντέιν.
- Τερέζα. - Χαίρω πολύ.
Θες να πάμε μαζί για πεζοπορία σήμερα, Ντέιν;
Βασικά, θα πήγαινα μόνος μου.
Έλα τώρα... Θέλω λίγη παρέα.
Η πρώτη σου στάση είναι;
Όχι, ξεκίνησα πριν δύο μήνες από το Φαράγγι της Γουαδελούπης.
Πέρασα από το Μπράις, το Χόβενγουιπ και τώρα είμαι εδώ.
Είχα πάει στο Χόβενγουιπ πριν κάποια χρόνια.
Χάθηκα για τέσσερις μέρες, χωρίς νερό και φαγητό. Παραληρούσα.
Φρικτό. Πώς βρήκες τον δρόμο σου;
Έχω μία φίλη στη Γερμανία.
Κάθε φορά που ταξιδεύω, της στέλνω το δρομολόγιό μου.
Όταν πέρασαν κάποιες μέρες χωρίς νέα μου, ειδοποίησε τις αρχές.
Πρέπει να ήταν πολύ τρομακτικό.
Τρομακτικό; Ναι. Τα είχα παίξει απ' τον φόβο μου.
- Πίστευα ότι θα πεθάνω. - Καταλαβαίνω.
Και εγώ αυτό θα πίστευα.
Έχεις κάποιον που να ξέρει πού είσαι, έτσι;
Η Σάρλοτ πιστεύει ότι ο Άαρον έχει ερωμένη.
- Έχει αποδείξεις; - Ναι, e-mail.
Σε κάποια Τίνα στην Αριζόνα.
Αυτός το παρουσίασε σαν κάτι ασήμαντο.
Είπε ότι δεν έπρεπε να της είχε στείλει,
αλλά δεν συνέβη τίποτα μεταξύ τους.
Και τι θα κάνουν;
Αν δεν είχαν παιδιά, θα ήταν μία άλλη ιστορία.
Αλλά η Σάρλοτ θέλει να το παλέψει για τα παιδιά.
Θα μου θυμίσεις να τηλεφωνήσω στον Ντέιν αύριο;
Εντάξει.
- Σ' αγαπώ. - Κι εγώ σ' αγαπώ.
Ντέιν, είσαι ξύπνιος;
Ντέιν;
Συγγνώμη... "Έσβησα" τελείως.
Έφτιαξα λίγο παραπάνω φαγητό, αν πεινάς.
Ευχαριστώ, δεν ήταν ανάγκη.
Είναι το αγαπημένο της κόρης μου.
Κάνουμε κλήση στο FaceTime και μαγειρεύουμε μαζί.
- Σαν δική μας εκπομπή μαγειρικής. - Πολύ γλυκό αυτό.
Αυτή είναι.
Με τον άντρα μου.
Φαίνονται πολύ χαρούμενοι. Πολύ γλυκιά εικόνα.
Να σου πω κάτι;
Ναι.
Σου ζήτησα να έρθεις για πεζοπορία μαζί μου,
γιατί σε βλέπω εδώ και δύο μέρες που περπατάς μόνος σου.
Πριν από έξι χρόνια, πήγα μόνη μου στο Όρος Σιών.
Σκόπευα να αυτοκτονήσω.
Δεν είχα λόγο για να ζω.
Και κοίτα τι έχω τώρα.
Τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν και για σένα.
Δεν είσαι τόσο μόνος σου όσο νομίζεις.
Πάρε τον αριθμό μου.
Αν θες κάποιον να μιλήσεις, πάρε με.
Καληνύχτα.
Γεια, φίλε, ο Ματ είμαι. Καιρό έχουμε να τα πούμε.
Θέλαμε απλά να δούμε τι κάνεις. Πάρε μας όταν μπορέσεις.
- Γεια, μπισκοτάκι. - Γεια, κλανιάρη!
- Γεια, βρωμύλε. - Μας λείπεις, βρωμύλε. Τα λέμε.
Γεια, φίλε, ο Ματ είμαι. Καιρό έχουμε να τα πούμε.
Θέλαμε απλά να δούμε τι κάνεις. Πάρε μας όταν μπορέσεις.
- Γεια, μπισκοτάκι. - Γεια, κλανιάρη!
- Γεια, βρωμύλε. - Μας λείπεις, βρωμύλε. Τα λέμε.
Μην το δώσεις στα παιδιά, βάζω ρούμι μέσα.
Έχει ρούμι. Θες λίγο; Εντάξει. Βάζω πολύ ρούμι.
Φθινόπωρο 2013 Έναν χρόνο μετά τη διάγνωση
- Μαμά! - Μαμά!
- Μανούλα... - Γεια σας, μωράκια μου.
Γεια σου, αγάπη μου. Για να σας δω. Τι ωραίες που είστε.
Ευχαριστούμε. Με τρώει λίγο στην πλάτη.
Ναι; Για να δω. Έχουν πιαστεί τα μαλλιά σου μέσα.
- Μπορείς να μου το δέσεις; - Συγγνώμη, αγάπη μου. Ναι.
- Καλύτερα τώρα. - Εντάξει.
- Μπορώ να φάω ζαχαρωτά κάτω; - Ναι, μπορείς.
Ναι!
- Μαμά, θα έρθεις; - Ναι, έρχομαι αμέσως.
Έρχομαι.
Μόλι...
Το νιώθω ότι είσαι εδώ, μικρή μου Μόλι.
Σε βλέπω, χαζούλα.
Σε βλέπω, Μόμο. Μωρό μου...
Θέλεις να έρθω κάτω;
Πολύ ωραία στολή, μοιάζεις σαν να ξεπήδησες απ' το Γούντστοκ.
- Φάρσα ή κέρασμα! - Ευχαριστώ.
Χάρηκα που σε είδα.
Είμαι τόσο θυμωμένη μαζί τους που θέλω να τσιρίξω.
- Τι; Γιατί; - Η Τζανέτ και η Γκέιλ.
Υποσχέθηκαν ότι θα έρχονταν. Δεν σε τσαντίζει αυτό;
Δεν ξέρω, μάλλον δεν μπορούν να τη βλέπουν.
Ένας ένας θα απομακρυνθούν, είμαι σίγουρος.
Εγώ όχι.
Θυμήσου τα λόγια μου.
Στο τέλος, οι μόνοι φίλοι που θα μείνουν, θα είστε εσύ κι ο Ντέιν.
Το πας στη Νικόλ, σε παρακαλώ; Ευχαριστώ.
- Γεια, φίλε. - Γεια.
Ετοιμάζεσαι για το τέλος του κόσμου;
Η Νικόλ τακτοποιεί συνέχεια πράγματα.
Θέλει να είμαστε προετοιμασμένοι για το οτιδήποτε, φαντάζομαι.
- Ναι. - Όλοι είναι πίσω.
Είναι εδώ κι ο Ντέιν;
Ακόμα εδώ μένει; Σας δίνει ενοίκιο;
Όχι, δεν μας δίνει ενοίκιο. Ο Ντέιν μάς βοηθά να τα βγάλουμε πέρα.
- Χαλάρωσε, φίλε. - Μη γίνεσαι καθίκι.
Το προσπερνάω, γιατί ξέρω ότι περνάς πολλά τώρα.
Όχι, εγώ το προσπερνάω,
γιατί είσαι παντρεμένος με τη Σάρλοτ και τη συμπαθώ.
Αν χωρίσετε, πες το μου,
για να έρθω στο σπίτι σου και να σου ρίξω μπουνιά στη μούρη.
Είμαι τόσο άσχημη...
Τι είναι αυτά που λες;
Ο κόσμος δεν με κοιτάζει πια όταν μου μιλάει.
Θες να σου πω την ιστορία της γνωριμίας μας;
Στο παλιό Burger Palace;
Πρέπει να ξαναπάμε στο Burger Palace.
Δεν ήξεραν τι τους γινόταν εκεί μέσα.
Τρίτη, γύρω στις 11:30 το πρωί, μπαίνω στο Burger Palace στο Μομπίλ.
- Είναι πολύ νωρίς για μπέργκερ. - Με περίμενε το πεπρωμένο μου, όμως.
Και, για κάποιο λόγο, η καρδιά μου χτυπούσε σαν τρελή.
Και τότε, εμφανίστηκες εσύ κι εγώ είπα:
"Είμαι καινούργιος στην πόλη. Μπορείς να με ξεναγήσεις;"
Κι εσύ ρώτησες: "Γιατί εγώ;"
Κι εγώ είπα το μόνο που μπορούσα να σκεφτώ, γιατί ήταν αλήθεια.
Είπα ότι ήσουν η πιο όμορφη γυναίκα που είχα δει ποτέ.
Κι εσύ είπες: "Εντάξει."
Είσαι η πιο όμορφη γυναίκα που έχω δει.
Και θα είσαι πάντα.
Γύρισε αργά και κουνούσε τα χέρια πάνω κάτω.
Έμοιαζε με πουλάκι. Ένα χαριτωμένο πουλάκι.
- Πώς είναι; Σφιχτά; - Ναι.
Να τα βάλω στην πρίζα; Ναι!
Γιατί τα χρειαζόμαστε;
Για να μη χαλάσει το βερνίκι νυχιών.
- Θεέ μου! - Μοιάζει με μυστική πόρτα.
Σαν νεραϊδόσπιτο.
Επόμενο μάθημα: Θα σας μάθω να σιδερώνετε.
- Όχι! Αυτό είναι βαρετό. - Πρέπει;
Ναι.
- Πονάει! - Το ξέρω... Συγγνώμη, αγάπη μου.
Τι έγινε;
Δεν είδα ότι είχε εκεί το χεράκι της.
- Είναι καλά; - Ναι.
Μόλι, έλα να ρίξουμε λίγο νερό πάνω.
Έχεις θυμώσει μαζί μου; Εγώ δεν έκανα τίποτα.
Είμαι σαν τη Μόνα Λίζα. Με παγίδεψαν.
Σαν πίνακα σε κορνίζα. Μόνα... Όχι; Εντάξει.
- Πονάει; - Λίγο.
- Ματ; - Ναι.
Πρέπει να το πούμε στα κορίτσια.
- Πότε; - Τώρα.
Ποιος θα βρει το πρώτο ρακούν;
Να ένα...
Εντάξει, θα το δώσουμε στην Ίβι, επειδή είναι στην τελευταία θέση.
Πέντε εγώ, τρία ο Ντέιν και ένα η Ίβι.
- Δύο έχω. - Ένα έχεις.
- Δύο! - Παιδιά...
Η μαμά και ο μπαμπάς θέλουν να σας μιλήσουν λίγο. Έρχεστε μέσα;
Θυμάστε όταν σας είπαμε ότι η μαμά έχει καρκίνο;
Ναι.
Θυμάστε που είπαμε ότι θα σας λέγαμε ό,τι συνέβαινε;
Μιλήσαμε με τον γιατρό Φέλτον...
Και είπε...
Ότι η μαμά θα πεθάνει.
- Όχι... - Μην κλαις, αγάπη μου.
- Όχι! - Μην κλαις, μωρό μου...
Μαμά... Μαμά!
Χειμώνας 2011 Έναν χρόνο πριν τη διάγνωση
Δεν το πιστεύω ότι μου το κάνεις αυτό.
Δεν γίνεται να το συζητήσουμε τώρα.
Γεια, παιδιά.
Γεια σου, Πίτερ. Χαίρομαι που σε βλέπω.
- Σε ευχαριστώ, αγάπη μου. - Ήσουν τέλεια.
- Τι ήταν αυτό; Όλα καλά; - Ναι... Δράματα του θεάτρου.
- Τι γλυκιά που είσαι! - Ήταν πολύ περήφανες, το λάτρεψαν.
Τι να κάνω; Είναι πολύ δειλός για να μου το πει.
Μωρό μου...
Τι έγινε;
Διάβασα το μέιλ σου στον υπολογιστή.
Έγραφε: "Είναι πολύ δειλός για να μου το πει."
Τι δεν σου έχω πει;
Τι είναι;
Τι;
Δεν μιλούσες για μένα;
- Μιλούσες για κάποιον άλλον; - Εγώ...
- Ποιος είναι; - Εγώ...
Μου άρεσε κάποιος, αυτό είναι όλο.
Ήταν κάποιος απ' το θέατρο;
- Ναι. - Σου άρεσε αυτός ο Πίτερ;
Γιατί σου άρεσε;
Έγινε κάτι μεταξύ σας;
- Γιατί δεν... - Φιληθήκαμε.
- Αυτός σε φίλησε ή εσύ τον φίλησες; - Φιληθήκαμε.
Εντάξει, λοιπόν, φεύγω.
Όχι, εσύ πρέπει να φύγεις.
- Πρέπει να φύγεις. - Τι;
Σε είδα να κλαις χθες βράδυ και διάβασα το μέιλ σου.
Πόσο βλάκας νομίζεις ότι είμαι; Ξέρω ότι δεν ήταν μόνο ένα φιλί.
Ματ, θες να μου πεις ότι σε όλα αυτά τα ταξίδια,
τόσους μήνες που έχεις περάσει μακριά μας, ποτέ δεν...
Ποτέ! Δεν συνέβη ποτέ, Νικόλ!
Μην πας να δικαιολογηθείς. Ποτέ! Πόσο καιρό συμβαίνει αυτό;
Όχι πολύ... Όχι πολύ.
- Συγγνώμη. - Είσαι ψεύτρα.
Περίμενε, Ματ! Περίμενε!
Μπορώ να πάω στο σπίτι της Μία σήμερα; Ή να έρθει αυτή εδώ;
Ματ;
Είσαι καλά;
Όχι.
Όχι, δεν είμαι καλά.
Είχες άντρα και οικογένεια και τα κατέστρεψες όλα,
γιατί δεν μπορούσες να αντισταθείς, ήθελες να πας με έναν γέρο που...
Ματ, σταμάτα! Σταμάτα, Ματ!
Μαμά; Μαμά, τι συμβαίνει;
Δεν είναι τίποτα, αγάπη μου. Μείνε πάνω. Δεν είναι τίποτα...
- Ματ; - Περίμενε.
Ματ, άνοιξε την πόρτα.
Περίμενε, Ντέιν, είμαι στο μπάνιο.
Ματ, άνοιξε την πόρτα, σε παρακαλώ. Ματ!
Θεέ μου...
Ματ!
- Γιατί το έκανες αυτό; - Φοβήθηκα ότι μπορεί να...
Ρε φίλε...
Φτιάχνεται εύκολα. Έχω κατσαβίδι στο αμάξι.
Μεγαλώνει στη σκιά, οπότε είμαστε στο τέλειο σημείο.
Στην αρχή, φαίνεται άκακο. Όμως, σύντομα δεν θα νιώθετε τη γλώσσα σας.
Τα αυτιά σας θα αρχίσουν να πρήζονται και θα νιώσετε ένα κάψιμο.
Θα φάω λίγο τώρα.
- Τι ωραίος ουρανός! - Ναι.
Για να δω... Να δω το αστέρι.
Ο ήλιος είναι χάλια. Μοιάζει με ηλιοτρόπιο.
Να δω...
- Γεια. - Γεια.
- Ποιος θέλει να πάμε για ντόνατς; - Εγώ!
- Έχει μείνει ένα, γι' αυτό πάμε. - Θα το μοιραστούμε;
Εγώ δεν θέλω να το μοιραστώ.
Τον αγαπάς;
Όχι.
Εμένα, με αγαπάς;
Ναι.
Δεν ξέρω αν θα πετύχει.
Αλλά είμαι πρόθυμος να προσπαθήσω.
Καλοκαίρι 2014 Δύο χρόνια μετά τη διάγνωση
Τι λέτε να βγάλουμε μερικές καρέκλες, να είναι λίγο πιο ζεστός ο χώρος;
- Συμφωνείτε; - Ναι.
Ας το κάνουμε.
- Πάνω σε τι δουλεύεις; - Προσπαθώ να γράψω για τη Νικόλ...
Πας να πάρεις μερικά σάντουιτς για τη λέσχη ανάγνωσης;
Νόμιζα ότι θα έφερνε η Σάρλοτ.
Ναι, αλλά η κόρη της έχει στρεπτόκοκκο.
Και η Κάρολ-Ανν με την Τρέισι δεν ήρθαν.
- Ναι, θα πάω με το αμάξι. - Ευχαριστώ.
Ματ, δώσ' μου πίσω το τηλέφωνό μου! Δώσ' το μου!
Ποστάρεις κακίες για τις φίλες σου και ξέρω ότι δεν τις εννοείς.
- Δεν είναι φίλες μου! - Έγραψες ότι η Γκέιλ είναι ψεύτρα...
Στο διάολο η Γκέιλ! Πότε ήρθαν να με δουν τελευταία φορά;
Δώσ' μου το τηλέφωνό μου, δεν τα έχω χάσει ακόμα, Ματ!
- Πρέπει να πάρεις τα φάρμακά σου. - Δεν τα θέλω!
- Να πάρει! - Σταμάτα. Δώσ' μου το κινητό μου.
- Δώσ' μου το κινητό μου! - Νικόλ! Νικόλ, ηρέμησε.
- Ματ, φύγε, σε παρακαλώ. - Άσε με, Ντέιν!
Ματ, πρέπει να φύγεις.
- Ναι, γιατί δεν φεύγεις, Ματ; - Νικόλ, ηρέμησε.
Κι αναρωτιέσαι γιατί πήγα με άλλον, σιχαμένε δειλέ!
- Άντε στο διάολο κι εσύ, Ντέιν! - Γιατί;
Σας άκουσα να μιλάτε, να συνωμοτείτε εναντίον μου.
Θέλετε να μου πάρετε το κινητό, τον υπολογιστή, τις πιστωτικές.
- Θέλετε να με διαγράψετε. - Όχι.
Υπάρχω ακόμα κι εσύ θέλεις να πεθάνω.
- Δεν θέλω να πεθάνεις. - Ναι, θέλεις να εξαφανιστώ.
- Ξέρεις κάτι; Σε μισώ! - Λυπάμαι που νιώθεις έτσι.
"Λυπάμαι που νιώθεις έτσι, Νικόλ."
- Στα τσακίδια! Φύγε! - Όχι.
- Φύγε! - Δεν φεύγω!
Όχι, δεν φεύγω, Νικόλ.
Συγγνώμη που άργησα.
Μολ, συγγνώμη που άργησα.
Γιατί δεν... Μόλι, άσε αυτό το υφάκι.
Δεν έκανα τίποτα φοβερό.
Ποτέ δεν έχεις κάνει τίποτα για μένα.
- Η μαμά τα κάνει όλα. - Κανείς δεν είναι τέλειος.
Κοίτα να το συνηθίσεις.
Και δε νομίζω ότι έχεις θυμώσει...
που άργησα ένα τέταρτο να έρθω να σε πάρω.
Έχεις θυμώσει που η μαμά είναι άρρωστη.
Όχι!
Έχω θυμώσει γιατί θα μείνω μαζί σου!
Ναι;
- Φτιάξε τον σάκο. - Γιατί;
- Θα πάμε μία εκδρομή οι δυο μας. - Δεν μπορώ, Ντέιν. Δεν μπορώ.
Ματ, το έχεις ανάγκη. Το ίδιο και η Νικόλ.
Δεν μπορώ να πάω εκδρομή και ν' αφήσω τη Νικόλ.
Το έχουν ανάγκη και τα παιδιά. Πήρα τους γονείς της Νικόλ, είναι εδώ.
- Φτιάξε τον σάκο, διάολε! - Μη βρίζεις.
Ναι, αλλά και πάλι είναι στοιχείο. Γίνε πιο συγκεκριμένος.
Εντάξει... Σαν ζεστή χερσόνησος.
Τα νάτσος είναι το πιο αστείο φαγητό. Ακούγεται σαν "να το".
Και πού είναι το αστείο; "Να το φαγητό!"
Να το τυρί.
Πώς λες να τα πηγαίνουν οι γονείς της Νικόλ;
Δεν ξέρω.
Δεν είσαι υποχρεωμένος να μείνεις, ξέρεις...
Το ξέρω, Ματ.
Δεν το κάνω μόνο για σένα, ξέρεις.
Και οι δύο είστε οι καλύτεροί μου φίλοι.
Χαίρομαι που είμαι εδώ.
Ισχύει, αλλά, υποτίθεται, πρέπει να μαζεύουμε τα σκουπίδια μας.
Το βλέπεις κι εσύ αυτό, ε;
Ναι, το βλέπω.
Ωραία είναι.
- Τι; Γιατί γελάς; - Έφτιαξες τα μαλλιά σου.
Δεν τα έφτιαξα. Απλά είχε αέρα πριν.
Πρώτον, δεν μας βλέπουν. Δεν βλέπουν τα μαλλιά σου.
Δεύτερον, είναι παράξενο να καθόμαστε να τις κοιτάμε.
Πρέπει να τους πούμε ότι είμαστε εδώ, να ξέρουν.
Για να μην βουτήξουν γυμνές, ας πούμε...
Πες "έχει κόσμο" για να ξέρουν.
- Πες κάτι. Πες ότι είμαστε εδώ. - Σκέφτομαι τι να πω!
Πες "έχει κόσμο". Δεν έχει σημασία τι θα πεις.
Έχει κόσμο. Δεν έχει σημασία τι θα πεις.
Θα μας περάσουν για ανώμαλους στο δάσος.
- Ο φίλος μου έχει φρικάρει... - Ελάτε!
- Ήμασταν εδώ πριν από σας. - Περιμένετε λίγο, θα φύγουμε.
- Ελάτε να πηδήξετε. - Δεν ξέρει πώς.
Μπορώ να πηδήξω, απλά...
Ο φίλος μου δεν μπορεί να πηδήξει.
Ελάτε!
- Εντάξει! - Πάμε, Ντέιν!
Έλα, Ταρζάν.
Δεν έχετε ιδέα πόσο φοβάμαι τώρα.
Μην το αφήσεις!
Γεια. Ντέιν. Χαίρω πολύ. Ντέιν.
"Και παρά το βάσανό μου...
"Δόξα τω Θεώ, είμαι ευτυχισμένη."
Θα διαβάσω εγώ απόψε.
"Δεν χρειάζεται να το πω.
"Είμαι πιο ευτυχισμένη απ' όσο μου αξίζει, πρόσθεσε η Τζο,
"κοιτάζοντας τον άντρα της και τα τροφαντά παιδιά της
"που κυλιόντουσαν στο γρασίδι, πίσω της.
"Ο Φριτς έχει γκρίζα μαλλιά και παχαίνει. Εγώ έχω γίνει σαν σκιά."
Είναι τόσο αστείο... Θεέ μου!
Είναι...
Είναι τόσο αστείο...
Όχι... Όχι... Είναι...
Είναι τόσο αστείο.
Φέιθ Προύετ
Πάω εγώ.
Γεια. Είσαι ο Ματ; Είμαι η Φέιθ, η νοσοκόμα σας.
- Χαίρω πολύ. - Κι εγώ.
- Γεια. - Είμαι ο Ντέιν.
- Ντιν; - Ντέιν, με "ε".
Ο Ντέιν είναι φίλος και μένει μαζί μας για να μας βοηθάει.
- Τι καλός φίλος! - Ευχαριστώ.
- Έχει όμορφη μέρα έξω, ε; - Ναι, ωραία φαίνεται.
Όλη τη βδομάδα, οι ειδικοί μιλούσαν για βροχές.
Τελικά, έχει λιακάδα.
Έστειλα μήνυμα στην κοπέλα μου. Θα πηγαίναμε σινεμά απόψε.
Αλλά μία τέτοια νύχτα, δεν θέλω να κλειστώ σ' ένα σινεμά.
Οπότε είπα, γιατί δεν πάμε στην παραλία με μία εξάδα μπίρες;
Ωραίο ακούγεται.
Σε ποιο δωμάτιο είναι η Νικόλ;
Εδώ κάτω, αριστερά, στο τέρμα του διαδρόμου.
Γιατί δεν ξεκουράζεσαι λίγο; Αναλαμβάνω εγώ τώρα.
Πήγαινε να καθίσεις και μην κάνεις τίποτα.
- Ντέιν, φρόντισε να καθίσει. - Μάλιστα.
Τι λες να ανοίξουμε ένα παράθυρο, Νικόλ;
Ορίστε... Να μπει λίγος φρέσκος αέρας.
Πόσο καιρό είναι έτσι η Νικόλ;
- Έχει καρκίνο δύο χρόνια. - Όχι, εννοώ όπως είναι τώρα.
Δεν την αναγνωρίζω τους τελευταίους τέσσερις μήνες.
Και όλο αυτό το διάστημα τη φροντίζετε μόνοι σας;
- Ναι. - Χριστέ μου... Καημενούληδες.
- Χρειάζεται αντιψυχωσικά φάρμακα. - Εντάξει.
Ματ, καθώς το σώμα της Νικόλ πεθαίνει, το μυαλό της στρεσάρεται.
Και ξέρω ότι θέλεις να τη βοηθήσεις ώστε να είναι πιο εύκολο γι' αυτήν.
Πρέπει να αρχίσουμε να προετοιμαζόμαστε για το τέλος.
Ναι...
Ναι.
Όλα θα πάνε καλά, γλυκέ μου.
Όλα θα πάνε καλά, εγώ είμαι εδώ. Και θα είμαι μέχρι το τέλος.
Και δεν θα κρατήσει πολύ ακόμα, το εγγυώμαι.
Καλώς ήρθατε, Ματ και Νικόλ.
Συγγνώμη.
Συγγνώμη που σε πλήγωσα.
Δεν έπρεπε να σε είχα αφήσει μόνη.
Δεν έπρεπε να σε αφήνω τόσο πολύ μόνη.
Θες να παραβγούμε; Πάμε!
Όχι ρε, δεν μπορώ!
Βρήκα ένα που μου αρέσει.
Φοβάμαι ότι θα αποκοιμηθώ και... θα φύγει τότε.
Αυτό θα ήταν ευλογία.
Φαίνεσαι ακριβώς όπως όταν ήμασταν 20 χρονών.
Δεν ξέρω πώς το κάνεις αυτό.
Θα μου λείψεις.
Κοντεύουμε. Μάλλον είναι ώρα να φύγουν τα κορίτσια.
- Γεια. - Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ντέιν, πρέπει να τον ξυπνήσεις.
Ματ... Ματ...
Ματ, ξύπνα. Πρέπει να σηκωθείς.
Αυτή ίσως ήταν η τελευταία.
Αναπνέει όλο και πιο αργά.
Έφυγε;
Αν είχα τον κόσμο
Θα τον έδινα σε σένα Για όσο ζεις
Θα τον άφηνες να πέσει;
Ή στα χέρια σου θα τον κρατούσες;
Αν είχα ένα τραγούδι να τραγουδήσω
Σε σένα θα το τραγουδούσα Για όσο ζεις
Ένα νανούρισμα
Ή ίσως μια σερενάτα
Δεν θα γελούσες, θα χόρευες και θα έκλαιγες;
Δεν θα φοβόσουν την αλλαγή που έκανες;
Μπορεί να μην έχω τον κόσμο να σου δώσω
Αλλά ίσως έχω μια-δυο μελωδίες
Μόνο αν μ' αφήσεις ο κόσμος σου να γίνω
Θα μπορούσα αυτόν τον κόσμο να σου δώσω
Στην Ίβι: Για τη γέννηση του πρώτου σου παιδιού
Για τη μέρα του γάμου σου
Στην Ίβι: Για όταν θα θες να θυμηθείς πόσο σ' αγαπώ
Θα δώσω την αγάπη που έχω να δώσω
Για όσο ζω...
Αν είχα ένα τραγούδι να τραγουδήσω
Σε σένα θα το τραγουδούσα Για όσο ζεις
Ένα νανούρισμα
Ή ίσως μια σερενάτα
Μην αρχίζεις να τα βουρτσίζεις χωρίς αυτό.
Έχω μαγειρέψει. Κάτσε να φας.
Ντέιν, τρώμε.
Την αγάπησα με όλο μου το είναι.
Ο Ντέιν καθόταν με τα κορίτσια μέχρι να γυρίσουμε σπίτι.
Κάποιες φορές, μετά από λίγες ώρες. Άλλες, μετά από βδομάδες.
Τρία, δύο, ένα...
Θα στολίσουμε και σένα.
Μοιάζει σα να κυλήσαμε το έλατο στον δρόμο...
και να κόλλησαν πάνω διάφορα.
Ντέιν, Μόλι, Ίβι! Ώρα για φαγητό!
Σου έχω αφήσει φαγητό απ' έξω, αν θέλεις.
Η κατάρρευση ενός ανθρώπου.
Και η άρνηση ενός άλλου να την αφήσει να συμβεί.
Καλή χρονιά!
Αν είχα ένα αστέρι
Σε σένα θα το έδινα Για όσο ζεις
Θα είχες χρόνο να το κοιτάς να λάμπει;
Ή ζήτα μου το φεγγάρι και τον ουρανό
Κι εγώ θα σ' τα δώσω
Ναι!
Ο Φίλος του Μάθιου Τιγκ
Μπορώ να έχω την προσοχή σας μισό λεπτό;
- Βέβαια. - Εντάξει, αγάπη μου.
- Τι είναι; - Θέλω να σας δώσω κάτι.
- Είναι γράμματα απ' τη μαμά σας. - Τι λένε;
Δεν ξέρω, γιατί δεν τα διάβασα.
Αυτό είναι ανάμεσα σε εσάς και τη μαμά.
Εντάξει, κορίτσια, κατεβείτε. Σας αγαπώ. Τα πήρατε όλα;
- Ναι. - Πάμε.
Καλημέρα.
Σας αγαπώ!
Πάρε με τηλέφωνο, ίσως... Ντέιν
Τζουλς, πες μου πάλι τις ημερομηνίες.
Ναι, δεν θα μπορέσουμε,
γιατί τα κορίτσια έχουν διακοπές και θα πάμε στους παππούδες.
Ναι, οπωσδήποτε.
Περίμενε, Τζουλς. Να σε πάρω σε λίγο; Εντάξει... Ευχαριστώ.
Τι κάνεις; Φεύγεις κρυφά χωρίς να το πεις σε κανέναν;
Όχι, θα ερχόμουν να χαιρετήσω. Φοράω το πουλόβερ αποχαιρετισμού.
Σου πάει... Πού πηγαίνεις;
Πρέπει να γυρίσω στη Νέα Ορλεάνη.
Να δω λίγο τι μου γίνεται. Δεν γίνεται να ζω μαζί σας.
Δεν ξέρω, φίλε. Το να δεις τι σου γίνεται είναι υπερεκτιμημένο.
Ναι...
Μάλιστα...
Θα είσαι εντάξει;
Εντάξει θα είμαι.
Έτσι.
Το ευχαριστώ είναι λίγο, φίλε. Είναι λίγο.
- Θα σε πάρω μόλις φτάσω, ναι; - Ναι, πάρε με.
Ματ...
Νόμιζα ότι έγραφες για τη Νικόλ.
Κι εγώ έτσι νόμιζα.
Ο Ματ είμαι.
Ναι, είναι η δεύτερη βδομάδα, αλλά νομίζω ότι...
Συγγνώμη, Τζουλς, περίμενε λίγο.
Μ' ακούς; Συγγνώμη. Αποχαιρετούσα έναν φίλο.
Το 2016, το άρθρο του Ματ "Ο Φίλος" δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Esquire.
Πήρε το βραβείο "National Magazine Award".
Ο Ματ ζει ακόμα με τις κόρες του στο Φεαρχόουπ,
στο σπίτι που έχτισαν με τη Νικόλ.
Ο Ντέιν παντρεύτηκε και ζει στη Νέα Ορλεάνη.
Αυτός και ο Ματ παραμένουν στενοί φίλοι.
Στη μνήμη της Νικόλ Τιγκ 26/6/1978-9/9/2014
OCR-ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ VaVooM
Μετάφραση-Υποτιτλισμός Σύνια Κούσουλα