OCR-ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ VaVooM
Μικρά αθώα ψέματα 2
Τι κάνετε εδώ;
Γεια...
Γεια σου, αγάπη μου.
Γεια σου, Μαξ.
Θέλαμε να σου κάνουμε έκπληξη. Ήρθαμε για τα γενέθλιά σου.
Γιατί;
Η Σαμπίν είπε πως δεν κανόνισες κάτι.
Πάει καιρός, τέρμα οι βλακείες.
Λείπεις πολύ σε όλους.
Και είπαμε πως είναι καλή στιγμή.
Δεν θα σε αφήσουμε μόνο στα 60 σου!
- Χρόνια πολλά! - Χρόνια πολλά, μπαμπά!
Ευχαριστώ, γλυκιά μου, είναι σε τρεις μέρες!
- Γεια σου, μπαμπά. - Γεια σου, γιε μου.
Μου έλειψες πολύ, φίλε!
Είσαι καλά;
- Ο φίλος μου ο Αλέξ. - Γεια, χρόνια πολλά.
Μαξού μου!
Γεια...
Έρχεσαι, σε παρακαλώ;
Μάλιστα...
Δεν καταλαβαίνω. Σου λέω, δεν είμαι καλά, θέλω να μείνω μόνος.
Δεν θέλω να γιορτάσω τα γενέθλιά μου.
Κι εσύ καλείς φίλους που έχω να δω τρία χρόνια, για να γιορτάσουμε;
Μαξ, ο Βενσάν τούς κάλεσε, όχι εγώ.
Δεν τους γνωρίζω, δεν ξέρω καν πώς βρήκε το τηλέφωνό μου.
Δεν το πιστεύω! Μετά από ό,τι έγινε, έρχονται για διακοπές στο σπίτι μου!
Ήθελαν να σου κάνουν έκπληξη. Τα έκανα σαλάτα, έπρεπε να πω όχι.
Εσύ μου έλεγες ότι στενοχωριόσουν που δεν τους έβλεπες πια.
Σκέφτηκα ότι θα χαρείς. Μάλλον, όχι. Λυπάμαι.
Δεν είναι αυτό το πρόβλημα!
Δεν μένω εδώ! Η Βερό έρχεται μεθαύριο!
Είμαστε σε πόλεμο! Αν της πω να μην έρθει...
Μου είπες ότι θα λείψεις μία βδομάδα. Πού θα πήγαινες μετά;
Δεν ήξερα ακόμα!
Έχω ανάγκη να μείνω μόνος! Πνίγομαι, διάολε! Το καταλαβαίνεις;
Λοιπόν!
- Πόσο καιρό θα μείνουν; - Όλη τη βδομάδα.
Θα τους πω να φύγουν.
Σαμπίν, μην ανακατευτείς.
Σε ικετεύω.
Αν μ' αγαπάς, σου ορκίζομαι, μη μου το κάνεις αυτό.
Τι θες; Μην αναρωτιέσαι μετά γιατί είσαι μόνος!
Στενοχωριέσαι που δεν τους βλέπεις. Και τώρα που είναι εδώ, μουτρώνεις!
- Όχι ρε! - Τι;
Τίποτα.
Να πάρει ο διάολος!
Λοιπόν, μην τους πεις τίποτα, εντάξει; Θα τη βρούμε τη λύση.
Όταν δεν είμαι καλά, γίνομαι ηλίθιος, το ξέρω.
Το συζητάμε αργότερα, αλλά μην τους πεις τίποτα.
- Γεια! - Γεια σου, Ζαν-Μισέλ.
- Ζαν-Φρανσουά. - Συγγνώμη, Ζαν-Φρανσουά.
Έχω μεγάλο πρόβλημα.
Μόλις ήρθαν κάτι φίλοι, δεν ξέρουν τίποτα.
- Θέλετε να έρθω άλλη στιγμή; - Όχι, δεν έπρεπε να έρθουν...
Λοιπόν, ξέρεις τι θα κάνουμε;
Όχι ρε!
Όχι διάολε, με είδες!
Ναι, με είδες! Τι βλαμμένη!
Χρόνια πολλά!
Σε τρεις μέρες είναι!
Γεια σας. Ο Ζαν-Κριστόφ. Φίλος.
- Χαίρομαι που σε βλέπω. - Κι εγώ.
Κρίμα, τα χάλασα όλα. Ήταν έκπληξη.
Δηλαδή... νόμιζα ότι άργησα.
- Είναι ήδη εδώ! - Αλήθεια;
Άργησα, δηλαδή!
Μόλις πήρα το μήνυμα για το ραντεβού στο τέλος του δρόμου.
Το τρένο ήταν ταλαιπωρία!
Μήπως έχεις 100 ευρώ για το ταξί;
Θα σου τα δώσω, δεν πρόλαβα να πάω σε ATM.
Υπάρχει ακόμα αυτό στην αγορά.
Ορίστε.
- Ελάτε, αφήστε με να μιλήσω. - Ναι, βέβαια.
Ευχαριστώ!
Νινό, έλα, φτάσαμε.
Έλα, έλα!
Γεια σας.
Ρε διάολε!
Η καλύβα της εισόδου, το σπίτι, η καλύβα του κήπου... Οκτώ κρεβάτια.
Πολύ ωραία. Οι καλύβες συνδέονται με τον υπόνομο;
Ο Ζαν-Μισέλ, ένας φίλος.
- Γεια σας, Βενσάν. - Χαίρω πολύ.
- Αντουάν. - Η Σαμπίν, η σύντροφός μου.
- Γεια σας, Αντουάν. - Χάρηκα.
- Η Ιζαμπέλ, ο Ζαν-Μισέλ. - Χάρηκα.
Μαξ, θέλεις να φύγω; Αν είμαι εγώ το πρόβλημα, φεύγω.
Επιτέλους!
- Τι κάνεις, γλυκιά μου; - Καλά, εσύ;
Χαίρομαι.
- Γεια! Γιατί αυτά τα μούτρα; - Αυτά είναι τα μούτρα μου.
Στην ώρα σου! Ωραία!
- Μη μου τη σπας! Άργησε το τρένο. - Δεν έχεις κινητό να ειδοποιήσεις;
Με πήρε ο ύπνος στο ταξί! Εντάξει; Θες να στείλει συγγνώμη η μαμά μου;
Μπορώ να χαιρετήσω;
- Εγώ είμαι η Σαμπίν. Καλώς ήρθες. - Ευχαριστώ.
Νινό, πες γεια.
- Πόσων χρονών είναι; - Επτά!
Το είπα πριν από σένα!
Τι κάνεις; Αναγνωρίζεις το σπίτι; Και τον ηλικιωμένο κύριο;
Το σπίτι λιγάκι. Αλλά τον κύριο, όχι.
Λυπάμαι. Ήταν πολύ μικρός.
- Θέλετε να πιείτε κάτι; - Μία μπιρίτσα ή λευκό κρασί.
Ζαν-Μισέλ;
Όχι, ευχαριστώ.
- Να σου δείξω το σπίτι; - Ναι, ευχαρίστως.
- Λοιπόν; - Μπορεί να μη μείνουμε.
- Σοβαρά; - Με τέτοια υποδοχή, θα την κάνω.
- Υπάρχει λίγη ένταση. - Λίγη;
Το ξέραμε πως ίσως υπήρχε ένταση.
Περιμένατε να μας υποδεχθεί με γιρλάντες λουλουδιών και κοκτέιλ;
- Το σαλόνι, η τραπεζαρία... - Ναι, πολύ ωραία.
Λοιπόν...
Έπειτα...
- Ο ξενώνας. - Ναι, πολύ ωραία.
Είναι όλοι πολύ δεμένοι με το σπίτι. Πολλές αναμνήσεις. Αν το μάθουν...
Ο τελευταίος ξενώνας...
Το μπάνιο είναι λιγάκι μικρό...
Μπορώ;
Λοιπόν... Εντάξει...
Το μπάνιο.
Δεν φανταζόμουν ότι έχει τόσα δωμάτια!
Πολύ καλό σπίτι. Θα πουληθεί γρήγορα.
Αγάπη μου, συγγνώμη, αλλά...
Όλοι έξω, δεν ξέρουν τι να κάνουν. Θέλεις να τους πεις κάτι;
- Λοιπόν, εγώ φεύγω. - Θα σε συνοδεύσω.
- Συγγνώμη, δεν ήθελα να σε διώξω. - Όχι, πρέπει να φύγω.
- Αντίο. - Αντίο, Ζαν-Μισέλ.
- Τα λέμε. - Ναι, τα λέμε.
Τι θα κάνουμε; Με τις αυριανές επισκέψεις;
Δεν ξέρω. Θα βρω μία λύση. Δεν θέλω να το καθυστερήσω.
Κύριε Κανταρά, δεν βιαζόμαστε.
Κανονίζουμε επισκέψεις από την επόμενη βδομάδα.
Μου κάνετε πλάκα; Σας είπα, θα είναι εδώ η πρώην γυναίκα μου!
- Συγγνώμη, το ξέχασα. - Δεν το ξέρει!
Μην ανησυχείτε. Δεν κάνουμε τίποτα πριν φύγει.
Σας ευχαριστώ πολύ και καλή σας ημέρα!
Μπαμπά, το κλειδί της καλύβας; Θέλουμε το σκούτερ.
- Στο βάθος, πίσω από όλα. - Θα μας πας εσύ, τότε;
Στο δοκάρι, δεξιά.
Με συγχωρείτε, λυπάμαι που θα μιλήσω απότομα.
Αλλά δεν μπορείτε να μείνετε εδώ.
Σας ευχαριστώ που θέλατε να μου κάνετε έκπληξη.
Καλοσύνη σας που ανησυχήσατε για μένα έτσι ξαφνικά.
Αλλά η Βερό έρχεται μεθαύριο κι εγώ, φυσικά, πρέπει να φύγω.
Λοιπόν, λυπάμαι που χαλάω αυτή την ωραία συνάντηση.
Αλλά, δυστυχώς, πρέπει να φύγετε.
Μη μου θυμώσετε που σας ζητάω να φύγετε.
Διότι δεν σας κάλεσα εγώ.
Ξέρετε, για χρόνια...
Η μόνη μου χαρά ήταν να νιώθετε εδώ σαν στο σπίτι σας.
Στενοχωριέμαι πολύ που σας ζητώ σήμερα να φύγετε.
Δεν έχω άλλη επιλογή.
Συγγνώμη, Ερίκ, είναι ωραίο που κάλεσες...
Ναι, είναι ωραίο να προσκαλείς σε ξένο σπίτι,
αλλά με φέρνεις σε πολύ δύσκολη θέση.
Εγώ έχω τον ρόλο του κακού που χαλάει το πάρτι!
Δεν το οργάνωσα εγώ όλο αυτό.
Εγώ δεν ήθελα να έρθω. Με πήραν όλοι για να με πείσουν.
Ήρθες, όμως! Θυμάσαι τι μου είπες την τελευταία φορά εδώ;
Θυμάσαι τι μου πέταξες στα μούτρα;
"Να ψοφήσω εδώ και να χώσω τα λεφτά μου στον κώλο μου!"
Και τώρα έρχεσαι σαν χαζοχαρούμενος!
Δεν έρχομαι σαν χαζοχαρούμενος, που να πάρει ο διάολος! Με ξέρεις!
Μοιάζω να είμαι άνετα; Κοίταξέ με!
Δεν βλέπεις ότι δεν είμαι καλά;
Εγώ φταίω, συγγνώμη. Δεν έπρεπε να έρθουμε απροειδοποίητα.
Σε παρακαλώ, φίλε μου, μην το παίρνεις στραβά.
Θέλαμε απλώς να σου κάνουμε έκπληξη για τα γενέθλιά σου.
Δεν θέλω να γιορτάσω τα κωλογενέθλιά μου! Σκατά!
Δεν το καταλαβαίνετε; Πώς θέλετε να σας το πω;
Και πάψε τα "φίλε μου"!
Από πού κι ως πού; Δεν βλεπόμαστε, δεν έχουμε την ίδια ζωή πια!
Και μη μου λέτε ότι σας λείπω.
Μπορεί να σας έλειψε το σπίτι, όχι εγώ.
- Με πετάξατε σαν σκουπίδι. - Είσαι άδικος, δεν σε εγκαταλείψαμε.
Μάλωσες με τον Ερίκ και μας έβαλες όλους στο ίδιο τσουβάλι!
- Δεν απαντούσες στα μηνύματα μου. - Όλοι με εγκαταλείψατε!
Και για τρία χρόνια, πηγαίνατε στην Κορσική, στο σπίτι αυτουνού!
Και καλείτε και τη Βερό!
Λοιπόν, τέρμα!
Είναι ξαναζεσταμένο φαΐ!
Δεν με αντέχετε, άλλωστε.
Δεν χρειάζεται να παραμείνουμε φίλοι επειδή ήμασταν για 20 χρόνια!
Μαξ, μην τα λες αυτά. Πάψαμε να ερχόμαστε γιατί δεν ήταν διακοπές.
- Σου το λέγαμε, δεν άκουγες. - Νιώθαμε ότι σου τη σπάγαμε.
Και αυτό δεν άλλαξε, μάλλον.
Πολύ ωραίο δώρο γενεθλίων να έρχεστε και να με χτυπάτε!
Καθόλου, Μαξ. Εξηγούμε, συζητάμε.
Είναι σημαντικό αν θέλουμε να ξανασμίξουμε. Σταμάτα.
Ούτε εμείς μπορούσαμε να ξεπεράσουμε τον θάνατο του Λιντό.
Και για εμάς ήταν δύσκολο.
Μας θύμωσες, λες κι ήμασταν εμείς οι υπεύθυνοι.
Και μετά, χώρισες με τη Βερό. Και ήταν κόλαση.
Συγγνώμη που στις διακοπές μας πάμε αλλού για να ξεκουραστούμε!
Τώρα μιλάτε, επειδή έχετε τα λεφτά να πάτε αλλού.
Όχι, επειδή χάσαμε πολύ χρόνο.
Μαξ, ήρθαμε ξανά γιατί δεν θέλουμε να ζούμε χωρίς εσένα.
Και μας έλειψες. Και πολύ, μάλιστα!
Δεν έπρεπε να σου το πω αυτό.
Και το μετάνιωσα την ίδια στιγμή.
Μου πήρε λίγο χρόνο να το παραδεχτώ.
Ήρθα να σου ζητήσω συγγνώμη.
Σου ζητώ συγγνώμη.
Και ήρθα, γιατί θέλω να σου γνωρίσω και την κόρη μου.
Έχω μία κορούλα 10 μηνών, περιμένει στο αυτοκίνητο.
Αφού θες να φύγω, αυτό θα κάνω.
Όχι, περίμενε.
Συγγνώμη...
Με συγχωρείς.
Συγκινούμαι πολύ που σας ξαναβλέπω.
Είχα θυμώσει πολύ μαζί σας.
Αλλά χαίρομαι που είστε εδώ.
Θα βρούμε μία λύση, έστω και για δύο μέρες.
Πρέπει να ξαπλώσω λιγάκι, γιατί κοιμάμαι πολύ άσχημα.
Λοιπόν, μου δίνετε μία ώρα; Και μετά, είμαι δικός σας!
Θέλω πολύ να γνωρίσω την κόρη σου.
Όλα καλά;
- Πού είναι οι άλλοι; Έφυγαν; - Ναι.
Πήγαν να ψωνίσουν για το βραδινό.
- Πάω να κάνω ένα ντους. - Έρχομαι μαζί σου.
Τι;
Πλάκα κάνω, για να γελάσεις.
Ωραία θα περάσουμε.
- Κατρίν, κάντε κάτι! - Τι να κάνω; Πεινάει!
Μπορώ μόνο να είμαι υπεύθυνη και να την ταΐζω σε τακτικές ώρες.
- Φεύγετε; - Ναι, δεν θ' αργήσω.
Κοίτα ποιον βρήκα!
Τι κάνεις, Νασίμ;
Φίλε μου!
Τη νιώθεις;
Νιώθεις την καλή ενέργεια ανάμεσά μας;
Τη νιώθω, ναι! Ναι, αυτή την ενέργεια!
Φλώροι, τελειώσατε με τις αγκαλιές; Έχω και δουλειές!
Σε ποιον μιλάς; Πας καλά;
Τι έγινε; Δεν μπορούμε να πούμε τίποτα στον κύριο, επειδή είναι γνωστός;
- Τι σχέση έχει αυτό, βλάκα; - Ηλίθια!
Δεν έχεις τρόπους;
Βγες έξω, καθίκι, θα σου σπάσω τα μούτρα!
- Βούλωσ' το, μην κατέβω εγώ! - Έλα! Θα σας κανονίσω και τους δύο!
- Μαρί, σταμάτα! Σταμάτα! - Άσε με! Άσε με!
Κατεβείτε, παλιομαλάκες!
Φύγε, την ξέρω καλά. Πάρε δρόμο.
- Άσε με, διάολε! - Σταμάτα!
Η φίλη σου είναι για δέσιμο!
Παλιοκαθίκι!
Ο τύπος με λέει ηλίθια, δεν λες τίποτα και εγώ πρέπει να το βουλώσω;
Γέρασες! Είσαι δειλός, κότα!
Κοίτα, Μαρί. Αυτό είναι.
- Πανέμορφο! Εσύ το έφτιαξες; - Ναι, για τα γενέθλιά του.
Έφτιαξα τέσσερα. Δεν ήξερα πόσες τουαλέτες έχει το σπίτι.
Πρώτο!
- Τι είναι αυτό; - Σκαμνάκι, για να ακουμπάς τα πόδια.
Για να σηκώνει τα γόνατα.
Ίδια λογική με την τούρκικη τουαλέτα.
Μόλις διακόσια χρόνια το πολύ το κάνουμε καθιστοί.
Από αρχαιοτάτων χρόνων, ο άνθρωπος το κάνει κουκουβιστά.
- Αν το κάνεις αυτό... - Το σώμα μου θα με ευγνωμονεί.
Σοβαρά τώρα, μου εξηγείς πως να κάνω κακά;
Έχει δίκιο. Η κοιλιά δεν συμπιέζεται, η πλάτη είναι ίσια...
Η αφόδευση γίνεται ελεύθερα. Λογικό.
Όχι κι εσύ, σε παρακαλώ.
Φίλε μου, το ξέρω καιρό. Κι εγώ το κάνω κουκουβιστά.
- Κουκουβιστά; Πώς; - Με τα πόδια πάνω στη λεκάνη.
Δεν το πιστεύω! Αδύνατον! Σοβαρά;
Δεν θέλω να σε φαντάζομαι έτσι! Διώχνω την εικόνα απ' το μυαλό μου!
Κουκουβιστά! Δεν το πιστεύω!
Αδύνατον! Δεν το κάνεις αυτό!
- Τι έχει αυτός; - Δεν ξέρω.
- Έλα, βγες, βγες. - Καλά, δυο λεπτά.
- Τι έχεις; - Κάνε γρήγορα!
- Γεια σου, Νασίμ. - Αντουάν, τι χαρά που σε ξαναβλέπω!
- Έτοιμος;... Εντάξει; - Τι;
Πάμε!
Αντουάν!
- Τι κάνεις εκεί; - Κούρσα.
Είπες πως θα κάνουμε κούρσα μετά τα ψώνια.
Όχι, είμαστε μεγάλοι για να τρέχουμε για να πιάσουμε ένα δωμάτιο!
Με τέτοια διάθεση που έχει, καλύτερα όχι. Έλα να με βοηθήσεις.
Είσαι τρελός.
Είναι τρελός ο τύπος!
Ορίστε.
Κατρίν, με βοηθάτε, παρακαλώ;
Σε κλείνω, γιατί... Θα σε ξαναπάρω. Φιλιά.
- Συγγνώμη. - Μην κλείσεις, μαμά.
- Θα με βοηθήσετε, παρακαλώ; - Σας προειδοποίησα το πρωί.
Είναι αργά για την κόρη σας που δεν έχει φάει. Αργά και για μένα.
Δούλευα όλη νύχτα, σας θυμίζω. Υποτίθεται ότι σήμερα θα είχα ρεπό.
Θέλω να πάω στο δωμάτιό μου τώρα! Δικαιούμαι να ξεκουραστώ.
Το ξέρω, έχετε απόλυτο δίκιο.
Καλύτερα να μείνετε να εγκατασταθούμε.
Το βράδυ, σας πάμε στο ξενοδοχείο σας.
Όχι, καλύτερο είναι αυτό που είπα εγώ.
Αν δεν σας βολεύει, το πρακτορείο θα βρει κάποια για τα ωράριά σας!
- Ναι, μαμάκα μου... - Καλά, θα σας πάμε τώρα.
Άσε, θα πάθεις τη μέση σου.
Ευχαριστώ, άσ' το στην πόρτα.
Πας την Κατρίν στο ξενοδοχείο, παρακαλώ;
Τι; Σου τη σπάει αυτό;
Όχι, εντάξει.
Ναι, μπουμπού μου. Έρχεται ο μπαμπάς.
Ευχαριστώ, Νασίμ.
Μεγάλη μου χαρά, Μαξ. Εσένα σκεφτόμουν όταν τα έφτιαξα.
Κι αυτό είναι ιδιαίτερο. Ήταν του παππού μου.
Αυτός το έφτιαξε.
Χρόνια πολλά, φίλε μου!
Ευχαριστώ, Νασίμ. Πρέπει να συνεχίσω την τακτοποίηση τώρα.
Ναι, φυσικά! Κάνε ό,τι έχεις να κάνεις!
Χάρηκα πολύ που σε ξαναβρήκα.
Δεν ήξερα πώς να σου τα δώσω. Δεν σ' έβρισκα στο τηλέφωνο.
Ανέλαβε η ζωή...
Και προκάλεσε την ωραία συνάντηση με τη Μαρί στην αγορά.
Ωραία.
Λοιπόν, γεια σου.
- Τα λέμε, Μαξ. - Τα λέμε, Νασίμ.
Γεια σου, Ερίκ! Αν θες να αθληθείς λιγάκι, μη διστάσεις!
Δεν θα διστάσω, ευχαριστώ πολύ.
Γεια σου, Νασίμ.
Λες και λίγο σκουπιδαριό έχω εδώ πέρα.
Πάρε τους παλιατζήδες.
Μην κλαις, γλυκό μου!
Τι όμορφη που είσαι!
Είσαι όμορφη!
Χαίρομαι πολύ που σε γνωρίζω, πουλάκι μου!
- Σου μοιάζει, ε; - Καλοσύνη σου, αλλά όχι πολύ.
Στη μάνα της μοιάζει... Έλα εδώ, γατάκι μου.
Πού είναι;
Υπό την επήρεια Ecstasy στην Ίμπιζα.
Ας πούμε κάτι άλλο, γιατί αυτό...
Μαξ, νομίζω ότι έχω ένα φοβερό νέο να σου ανακοινώσω.
Σοβαρά; Τι;
- Θες; - Όχι, το έχω κόψει δέκα χρόνια.
Δεν υπάρχει πια πρόβλημα με τη Βερό. Βρήκα τη λύση.
Νοίκιασα μία σπιταρόνα!
Είναι μεγάλο, υπέροχο, παραθαλάσσιο. Θα περάσουμε τέλεια όλοι μαζί.
Μαζεύουμε, καθαρίζουμε και φεύγουμε όλοι μαζί. Είναι δέκα λεπτά από εδώ.
Εσύ θα ξεκουραστείς, αναλαμβάνω τα πάντα. Δεν θα κάνεις τίποτα.
Και αύριο πρωί, κανείς εδώ! Το πρόβλημα λύθηκε!
Τι λέμε; "Ευχαριστώ, Ερίκ!"
Όχι, άκου...
Πολύ ευγενικό εκ μέρους σου.
Αλλά έχω πολλές δουλειές στο Παρίσι, πρέπει να φύγω.
- Πιο απλό έτσι. Πάτε χωρίς εμένα. - Στάσου! Τι λες τώρα, Μαξ;
Με σένα θέλουμε να είμαστε!
Ξέρεις ότι είσαι ο μεγάλος μας αδερφός!
Μα τι έπαθες;
Μαξ, φίλε μου, τι έπαθες;
Κοίταξέ με...
Τι είναι, φίλε μου;
Οι τράπεζες με πούλησαν, δεν έχω τίποτα. Πρέπει να πουλήσω.
Όχι ρε...
Έχεις την υγεία σου, αυτό είναι το σημαντικό.
Σου υπόσχομαι, δεν θα πω τίποτα, αλλά δεν γυρνάς μόνος στο Παρίσι.
Μείνε μαζί μας, να ξεχαστείς.
Αν φύγεις, όλοι θα καταλάβουν ότι υπάρχει πρόβλημα. Πρώτη η γυναίκα σου.
- Το έχεις πει στη Σαμπίν; - Δεν έχω βρει τη δύναμη ακόμα.
Λοιπόν, έτσι θα κάνουμε. Μαξ, θα σου κάνει καλό.
Εντάξει, αλλά θα σου ζητήσω μια χάρη.
Ό,τι θέλεις.
Σας παρακαλώ! Ελάτε, φίλοι μου! Ιζά!
Βενσάν, έχω να σας πω κάτι. Αντουάν!
Ελάτε! Πρέπει να σας μιλήσω!
Λοιπόν... δεν είμαι από αυτούς που πετάνε έξω τους φίλους τους.
Βρήκα μία λύση. Το πρόβλημα λύθηκε, θα μείνετε.
- Τέλεια! - Αλλά όχι εδώ.
Νοίκιασα μία σπιταρόνα...
όπου θα περάσουμε τις υπόλοιπες διακοπές μας.
- Δεν το έκανες αυτό! - Ευχαριστούμε πολύ, Μαξ.
Προτείνω να φάμε ένα ωραίο δείπνο. Αύριο πρωί, την κάνουμε.
Οι διακοπές ξεκινούν!
Τέλεια, Μαξ! Φανταστικά!
Για να το γιορτάσουμε, ας ανοίξουμε ένα καλό μπουκάλι.
- Αλήθεια; - Τέλεια!
- Έχει πολλά δωμάτια; - Φυσικά!
Αυτό είναι υπέροχο νέο!
Μαξ, για το ταξί, το πρωί.
- Δεν ήταν ανάγκη... - Γιατί; Λογικό είναι.
Άλλο πάλι κι αυτό!
- Και τι έκανε πριν από αυτό; - Τα παιδιά πέθαιναν.
Πολύ ωραίο κρασί. Έχεις λίγο τυρί για συνοδεία;
- Ναι, πάνω να σου φέρω. - Όχι, πάω εγώ.
Μόλις ήρθαμε! Από αύριο, είπαμε!
Ορκίζομαι, αύριο θα πάμε για τρέξιμο.
Κανένα πρόβλημα, γατάκι μου.
- Μεγάλο παιδί είσαι. Πάω να το φέρω. - Ευχαριστώ.
Σοβαρά, λέτε ο ένας τον άλλον "γατάκι μου";
Συμπαθής δεν είναι;
- Τέλειος! - Φοβερός, τρελό ταλέντο!
Χρειάζεται κομπάρσους στη σκηνή;
- Τι δουλειά κάνει; - Χορογράφος.
Παλιός χορευτής στην Όπερα των Παρισίων.
Επί Λουδοβίκου 14ου!
- Είναι συνομήλικος του Μαξ. - Ο Μαξ ήταν φίλος του Ροβεσπιέρου!
- Άκουσα, ε; - Πλάκα κάνουμε.
- Πώς γνωριστήκατε; - Πριν έναν χρόνο, στο ιατρείο.
Είχε ένα πρόβλημα στον αστράγαλο. Τον έβαλα στη θέση του.
Τι πλάκα, κι εμείς εκεί γνωριστήκαμε.
Στην τουαλέτα;
Είχε τρομερό πονόδοντο, επειδή σφίγγει τα δόντια του.
Με το αναισθητικό, άρχισε να κλαίει κι εγώ τον ερωτεύτηκα.
- Τι γλυκό! - Αμέσως κατάλαβα σε τι έπεσα!
Γατάκι μου!
- Εμείς χαιρόμαστε πραγματικά... - Που είχα πονόδοντο;
Όχι, που τη γνώρισες!
- Μαμά, έπεσε το δόντι μου! - Τέλεια!
- Δείξε μου! - Ποιο δόντι;
- Τέλεια! - Το μεγάλο!
Βάλ' το στο μαξιλάρι, για το ποντικάκι.
- Δεν ξέρω, ρώτα τη μαμά. - Τι θέλει;
- Παγωτό. - Όχι ζάχαρη πριν τον ύπνο.
- Και είναι ώρα για ύπνο. - Μα δεν τελείωσε η ταινία!
Αν έμενες στη θέση σου, θα την έβλεπες. Για ύπνο!
Και ο Ελιότ θα πάει. Μην ανησυχείς, Νινό.
Ελιότ! Για ύπνο, με τον Νινό!
Σοβαρά μιλάς; Δεν πάμε για ύπνο από τώρα! Δεν έχουμε την ίδια ηλικία!
Ελάτε, όλοι για ύπνο! Ζαν, Αρτίρ, δώστε το παράδειγμα!
Στα δωμάτιά σας! Εμπρός! Ουστ!
- Ωραίες διακοπές! - Δεν θα πάμε για ύπνο από τώρα!
Χάλια ηλικία.
Θυμάσαι τις Κυριακές; Ξεκινάει ταινία...
κι εσύ πας για ύπνο γιατί έχεις σχολείο.
- Και ακμή! - Εγώ, φιλί;
Πόσο μεγάλωσε!
- Σ' αγαπάω, γιε μου. - Κι εγώ.
- Τι είναι; - Τίποτα. Απλώς σε κοιτάζω.
Πράγματι, μεγάλωσες. Θυμάμαι πολλά.
Όχι όμως ότι έχω γενέθλια στις 15 Μαρτίου!
Ελιότ, δεν πας καλά!
- Μαξ, συγγνώμη. Η εφηβεία. - Έχω συνηθίσει μετά δύο βλαμμένα.
Πράγματι, δεν είμαι καλός νονός.
Δεν το πιστεύω! Την έχεις αυτή;
Πώς είμαστε έτσι;
Άσε με να δω!
Βλέπεις; Αυτός είναι ο Ερίκ, πριν μοιάσει στον κύριο Πατάτα!
- Πολύ αστείο! Γελάς; - Συγγνώμη.
Πόσο έχουμε αλλάξει! Πριν από 7 χρόνια είναι;
Όχι, σχεδόν οκτώ!
Τι όμορφη η μαμά!
- Ποιος είναι αυτός; - Ο Λιντό.
Και ποιος είναι ο Λιντό;
Λοιπόν, Νινό! Πήγαινε για ύπνο! Στο κρεβάτι σου!
Μου άρεσε πολύ η τελευταία σου ταινία, η κωμωδία.
Μου άρεσε πολύ που έπαιξα σ' αυτή. Και χαίρομαι που πήγε καλά.
Οι τελευταίες μου ταινίες πάνε πολύ καλά...
και, ομολογώ, χαίρομαι πολύ.
Αντουάν, το κινητό μου είναι στο τραπέζι;
Περίμενε, θα ψάξω.
Δεν κουνιέσαι ποτέ; Θες βοηθό να σου φέρει το κινητό;
- Πράγματι, παράξενη σχέση. - Μόνο εγώ του βρήκα δουλειά.
Δουλειά είναι κι αυτή! Τα κηρύγματα, να τα βάλετε...
Και τον πληρώνεις με κουπόνια;
Δουλεύω με συμβόλαια στον χώρο του θεάματος.
Όποτε σε βολεύει!
Πολύ αστείο, εξυπνάκια. Πού είναι το πρόβλημα;
Ο κολλητός μου είναι το αφεντικό μου! Ξέρω να τα διαχωρίζω αυτά τα δύο.
Με βοήθησε και τον ευχαριστώ. Και οι γονείς μου. Τον λατρεύουν.
Δεν πρέπει να είναι εύκολο για σένα, Ερίκ.
Γιατί, ηθοποιός, βοηθός, φίλος, έμπιστος...
δεν ξέρεις πάντα ποιον έχεις απέναντί σου.
Και δεν με κάνεις ποτέ να νιώθω άβολα. Σ' ευχαριστώ, Ερίκ.
- Τι είναι αυτό το ενοχλητικό μπιπ; - Συγγνώμη, είναι ειδοποιήσεις.
Το "Happn", μία εφαρμογή γνωριμιών. Μάλλον έχω επιτυχία στην περιοχή.
- Να βάλω μουσική; - Φυσικά, έλα να σου δείξω.
Το συνδέεις με το Bluetooth...
Στάσου, ο Αλέξ δεν ξέρει από Bluetooth. Θα το κάνω εγώ.
Δεν ήταν υποχρεωμένος να τα κάνει όλα αυτά.
- Αυτό είναι. - Θα σε βοηθήσω... Ποιο;
- Αυτό! - Τέλειο!
Λατρεύω αυτή τη μουσική!
- Τι κάνεις, Μαξ; - Θα πάω για ύπνο.
Το σπίτι είναι ξύλινο. Δεν θα αφήσουμε τη φωτιά αναμμένη.
Μα εμείς είμαστε ακόμα εδώ!
Ωχ, τι διάολο! Συγγνώμη, σκέφτηκα...
- Θες να την ανάψω ξανά; - Όχι.
Τι κάνεις, Μαξ;
Ένα τελευταίο ποτό;
Συγγνώμη, φίλοι μου, αλλά είχα μία απαίσια νύχτα...
Χθες, εννοώ!
Λοιπόν...
Κοιμάμαι καλά απόψε, κι αύριο είμαι σε φόρμα.
Διασκεδάστε! Τέλεια!
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα, Μαξ.
Καληνύχτα!
Ελπίζω να μη σ' ενοχλεί ο Αλέξ. Ήθελα να τον γνωρίσεις.
Είμαι πολύ ερωτευμένος, αλλά αυτό που ένιωθα για σένα δεν συγκρίνεται!
Καληνύχτα, μανάρι μου! Βενσάν.
- Όλα καλά, Βενσάν; - Ναι, ναι...
- Έλα. - Έλα μαζί μας.
Μυρίζει χόρτο εκεί!
Σταμάτα, θα αρρωστήσεις!
Μην πείτε τίποτα!
Ιζαμπέλ, σε βρίσκω θεσπέσια.
Σε κοιτούσα που χόρευες. Απίστευτο πόσο έχεις εξελιχθεί.
Φαίνεσαι να έχεις αυτοπεποίθηση.
Τα έχεις καλά με τον εαυτό σου, γαλήνια.
Αν και δεν πρέπει να ήταν...
εύκολο, κάθε μέρα.
Το σώμα σου είναι εκπληκτικό!
Και συγγνώμη που το λέω έτσι, αλλά τι πισινός είναι αυτός!
Τι έχει γίνει;
- Αντουάν, με φλερτάρεις; - Ναι, μπορεί...
Νιώθεις λίγο άβολα εξαιτίας του Βενσάν;
Ξέρεις, Αντουάν, για χρόνια, δεν...
Είχα ξεχάσει τι σημαίνει οργασμός.
Εδώ και λίγους μήνες, ζω και ανακαλύπτω τρελά πράγματα.
Και δεν έχω σταματημό.
Όσο πιο καλά περνάω τόσο πιο πολύ θέλω.
Μάλιστα!
Όμως, έχω έναν κανόνα. Τέρμα πια οι χαζομάρες.
Πρέπει να υπάρχει κάποια στοιχειώδης... έλξη.
Καταλαβαίνεις; Να με γοητεύει ο άλλος, έστω και λίγο.
- Να σε γοητεύει... - Κατάλαβες;
Με σένα, θα νιώθω παράξενα, σαν να το κάνω με τον αδερφό μου.
Ναι, ναι.
Ναι, εντάξει, ναι...
Καταλαβαίνω τι λες. Με αυτή την έννοια, ναι.
Αλλά σ' ευχαριστώ για αυτά που είπες.
Όχι, μη μ' ευχαριστείς. Φαίνεσαι ότι είσαι πολύ καλά.
Καληνύχτα.
- Τα λέμε αύριο. - Τα λέμε αύριο. Καλό ύπνο.
Ελπίζω να είναι καλό.
Σίγουρα δεν χρειάζεστε κάτι;
Καλό ύπνο, τα λέμε αύριο.
Τι κάνεις εδώ, φιλαράκο; Δεν κοιμάσαι;
Δεν μπορώ να κοιμηθώ με τους άλλους. Φοβάμαι.
- Να κοιμηθώ μαζί σου; - Όχι, όχι!
Δεν θα κοιμάμαι με όλα τα παιδιά. Δεν θα πάρω όλες τις γενιές!
- Τι; - Τίποτα.
Καλά, εντάξει.
Έλα, αλλά μόνο για απόψε.
- Έλα, για ύπνο τώρα! - Το βάζω κάτω από το μαξιλάρι.
Ωραία... Καληνύχτα, φιλαράκο μου.
Έλα... Έλα εδώ δύο λεπτά.
- Όχι, δεν θα ξαπλώσω. - Έλα, δύο λεπτάκια!
Είδες τι ωραία είμαστε οι δυο μας;
Μη φύγεις.
Παιδιά, πού πάτε; Τα μπαγκάζια δεν θα μεταφερθούν μόνα τους.
Σου είπα, όχι Facetime.
Η οθόνη μου έχει χαλάσει, ο Νινό δεν θα δει τίποτα.
Εγώ μπορώ να τον βλέπω, όμως.
Νινό!
Ο πατέρας σου.
- Γεια σου, γιε μου! - Γεια σου, μπαμπίνο!
- Είσαι καλά; - Ναι, μόλις φτάσαμε.
- Μ' ακούς; - Ναι, αλλά δεν σε βλέπω.
- Να πάρει! - Σε ακούω, αλλά δεν σε βλέπω.
- Βλακεία! - Είναι σπαστικό!
- Πήρες το μήνυμά μου; - Ναι.
Εκεί, μία καλύβα...
με δωμάτια.
- Θα δείτε! - Δεξιά, έχει πισίνα.
- Δεξιά, η πισίνα! - Θερμαινόμενη;
Εκεί, κι άλλα δωμάτια.
Κι εκεί...
- Να αφήσουμε τις αποσκευές; - Ναι, βέβαια.
Εδώ, το κυρίως σπίτι. Ανοίγω από εδώ.
Ρε φίλε!
Έσκισες, φίλε! Πραγματικά!
Θέλω να συμμετάσχω οικονομικά, Μαξ.
Είναι τρελό.
Τρέλα! Μαξ, δεν πας καλά, ε;
- Υπέροχο, ε; - Ναι.
Αλέξ, ωραίο, ε;
Θα σου κόστισε μία περιουσία αυτό το πράγμα!
- Πανάκριβο. Πόσα έδωσες; - Μην ανησυχείς.
- Λοιπόν; - Είναι τρελό!
- Ωραία θέα, ε; - Τρομερή!
- Πολυτελές. - Απίστευτο! Υπέροχο!
Θεσπέσιο!
- Άλλο πράγμα το παραθαλάσσιο, ε; - Τρελό!
Ερχόμαστε χρόνια εδώ, πρώτη φορά βλέπω τέτοιο σπίτι!
Καταλαβαίνεις πως είναι βλακεία να μην έχεις θέα στη θάλασσα.
Λες και είμαστε σε άλλο μέρος!
- Σ' αγαπώ. - Κι εγώ.
Μαξ, τι κάνουμε με τα δωμάτια;
Ο Μαξ είναι εδώ για να ξεκουραστεί. Εγώ θα τα κανονίσω όλα.
- Είσαι εντάξει; - Ευχαριστώ.
Λοιπόν, διανομή δωματίων...
- Έλα να δεις! - Το έχω δει το δωμάτιο!
Ακόμη χειρότερα! Ευχαριστώ! Πολύ ωραία.
Κοίτα! Με δουλεύεις; Δεν θα κοιμηθώ εδώ!
Δεν θα κοιμάμαι μετά παιδιά, μια ζωή! Αυτό το σπίτι είναι τεράστιο!
Αντουάν, είμαστε πολλοί. Ηρέμησε. Κάνε μια προσπάθεια.
- Γιατί όχι σ' αυτό εδώ; - Είναι για την Ιζά. Κόφ' το τώρα.
- Η Ιζά να πάει πάνω. - Θέλω τη χοντρή εδώ.
- Εγώ είμαι η χοντρή; - Όχι...
Γενικά το έλεγα...
Κόψε τις βλακείες!... Κατρίν!
Τώρα έχει ένα άδειο δωμάτιο.
- Μη φύγετε! Μη μ' αφήσετε μόνο! - Καλέστε ταξί! Πάω σπίτι μου!
Κατρίν, δεν το εννοούσα. Για πλάκα το είπα.
Κι εγώ ήμουν χοντρό παιδί.
Υπέφερα, με κορόιδευαν. Ξέρω καλά τι περνάτε.
Ή και όχι. Θέλω να πω...
Δεν ήθελα να πω αυτό.
Κατρίν, η μάνα της είναι τρελή, ανίκανη να τη φροντίσει.
Κι αυτό με αγχώνει πολύ.
Είστε πολύ σημαντική για την ισορροπία αυτού του παιδιού.
Ε, κόρη μου;
Ίσως δεν εκφράζομαι αρκετά, αλλά σας εκτιμώ πολύ.
Εκτιμώ ό,τι κάνετε για τη μικρή.
- Κι όταν με μαλώνετε... - Πάψτε! Είναι ανυπόφορο!
Συνέλθετε!
Συγγνώμη.
Μωρό μου, θα σε φροντίσει ο μπαμπάς.
Δεν παίζετε καν καλό θέατρο τώρα! Είστε ανεύθυνος!
Γι' αυτό σας χρειάζομαι. Καταλαβαίνετε;
Κατρίν...
Θα μείνω για τη Μίλα. Κι όταν γυρίσουμε, θα βρείτε άλλη.
- Ναι, καταλαβαίνω. - Όχι, δεν καταλαβαίνετε.
- Όχι, δεν καταλαβαίνω. - Είστε αξιολύπητος.
Ορίστε.
Τη βαλίτσα!
Καλά, κατεβαίνω στην υπόγα μου.
Κατρίν, μας συγχωρείτε. Είναι ο ενθουσιασμός της πρώτης μέρας.
Θα σας δω σε λίγο στο δωμάτιο.
Χαμήλωσέ το! Χαμήλωσε τον ήχο!
Πιάσαμε ένα καβούρι!
Είναι τεράστιο!
- Δείτε εδώ! - Τρελό!
- Πώς θα το πούμε; - Κάβουρα!
Ο κύριος Κάβουρας που δαγκώνει τα παιδιά!
Να φτιάξω μία μακαρονάδα; Είναι γρήγορο και απλό.
- Τέλεια! - Πολύ ωραία η μακαρονάδα!
- Θες να σε βοηθήσω; - Όχι, Μαξ, εσύ δεν κάνεις τίποτα!
- Είσαι καλά; - Τέλεια!
Καλησπέρα σε όλους!
Ο Ζαν-Λουί!
Έφερες στρείδια; Τι πρωτότυπο!
Η σπεσιαλιτέ μου είναι να σας εκπλήσσω.
Όλα καλά;
- Όλα καλά, πριγκίπισσά μου; - Ναι, εσύ;
- Πώς είσαι; - Τέλεια!
- Τι κάνεις, φίλε; - Εσύ μαγειρεύεις;
- Μακαρονάδα με στρείδια! - Αηδία!
Πώς το λένε; "Βόνγκολε";
Είναι αχιβάδες! Σαν το μυαλουδάκι σου!
Ξέρεις τη διαφορά ανάμεσα σε ένα στρείδι κι ένα μύδι;
Προσπάθησε να ανοίξεις ένα στρείδι με τη γλώσσα!
Γεια σου, Αντουάν.
- Όλα καλά; - Ναι, εσύ;
Ξέχασα να σε ρωτήσω χθες. Ήρθες με τη Ζιλιέτ;
Ζαν-Λουί, έλα να μου πεις τι κάνεις.
- Πολύ καλά. Εσύ; - Κι εγώ το ίδιο.
Καλά, δεν έχετε τίποτα άλλο να κάνετε;
Συγγνώμη, αλλά με φρικάρετε. Στην ηλικία σας, είχα πιο πλούσια ζωή.
Ζωγράφιζα, έγραφα ποιήματα, έκανα ποδήλατο, δεντρόσπιτα.
Εσείς είστε κολλημένοι στις οθόνες σας.
Δεν αθλείστε καν! Η ζωή θέλει Α!
Ξέρετε τι είναι η αδρεναλίνη;
Όχι αυτές οι χαζές... σαχλαμάρες.
Τι κάνετε εκεί;
- Τι είναι αυτά; - Κάμπιες πεύκων. Δεν τις αγγίζουμε.
- Κάνε πέρα. - Πρόσεχε, είναι κάμπιες πεύκων.
Εντάξει, κάνε πέρα.
- Τι κάνεις; - Τις βάζω στην άκρη.
Δεν θα το έκανα στη θέση σου.
Ο Ζαν-Λουί κι ο Νασίμ είπαν ότι προκαλούν κνίδωση.
Ο Ζαν-Λουί κι ο Νασίμ λένε ό,τι θέλουν. Κάντε πέρα!
Τι βλάκας!
Βλακείες! Τι ξέρει ο Νασίμ;
Να αναπνέεις από τη μύτη.
Μπορεί και να πεθάνεις.
- Ο Ζαν-Πιερ, ο γιατρός μας. - Για μένα.
- Καλησπέρα σε όλους! - Καλησπέρα, γιατρέ.
Ένα πολύ ωραίο αγγειοοίδημα! Υπέροχο!
- Μην αγγίζετε τις κάμπιες! - Το ξέρω.
- Δεν σας το είπαν; - Του το είπαμε!
- Αντουάν, θες να πας για ύπνο; - Όχι, είμαι ωραία μαζί σας.
- Πού πας, γλυκέ μου; - Να δω ταινία, με τους άλλους.
Καληνύχτα, γιε μου.
- Μαρί, πώς πάει στη Ρεν; - Καλά πάει.
Δύσκολο να γυρνάς στους γονείς σου.
Αλλά είναι πρακτικό, με τον Νινό και τη δουλειά μου. Δουλεύω νύχτα.
- Σε εστιατόριο; - Μπαρ και χώρος συναυλιών.
Και τα ταξίδια σου; Οι ινδιάνικες φυλές;
Έχουν όλοι κινητά τηλέφωνα τώρα! Τι να κάνω εκεί πια;
Έτσι κι αλλιώς, ο κόσμος είναι φρίκη. Όλοι θα πάθουμε καρκίνο.
Ένας στους τρεις θα πάθει καρκίνο. Ας υπολογίσουμε...
Ένας, δύο... Είμαστε δέκα σ' αυτό το τραπέζι. Πάνω από τρεις!
Μην κατεβάζετε τα μούτρα τώρα.
Εδώ και χρόνια, τρώτε σκουπίδια. Ας το καταλαβαίνατε νωρίτερα.
Εγώ είμαι απ' αυτούς που πιστεύουν ότι δεν έχει νόημα να αγωνίζεσαι.
Το καταλάβαμε, Μαρί. Φτάνει.
- Τι φτάνει; - Φτάνει, καταλάβαμε. Ευχαριστούμε.
Μου την έσπασες τώρα! Πάω να πάρω μία μπίρα.
Έχω ένα καλό νέο... Εγώ το έχω πάθει ήδη.
Ένα άτομο λιγότερο στο τραπέζι.
Συγγνώμη, Μαρί, αλλά πιστεύω πως είναι πολύ σημαντικό να αγωνίζεσαι.
Έπαθα καρκίνο του στήθους πρόπερσι και σήμερα είμαι πολύ καλά.
Λοιπόν...
- Χάλασα την ατμόσφαιρα. - Όχι, καθόλου.
Θεραπεύτηκες ή είσαι σε ύφεση;
Σε ύφεση.
Άρα δεν θεραπεύτηκες τελείως.
Άρα, μισό άτομο μείον!
Στατιστικά.
- Μπορείς να το υπολογίσεις κι έτσι. - Σε σχέση μ' αυτά που έλεγε η Μαρί.
Συγγνώμη.
Είμαι ηλίθια. Με συγχωρείς.
Όλα καλά, Μαρί. Όλα καλά.
Έχει τη χρησιμότητά του.
Τι ακριβώς είναι; Δεν καταλαβαίνω.
Είναι παγωμένες σακούλες που τις βάζεις στο περίνεο.
- Πλάκα κάνεις! - Αλήθεια.
Είναι σοβαρό, ξέρετε.
Συγγνώμη, οι άλλοι κοιμούνται και είδα το φως.
- Μπορώ να δανειστώ το αμάξι σου; - Ναι, φυσικά!
Όλα καλά;
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
- Γεια! Πώς πάει; - Καλά, εσύ;
Δεν κοιμήθηκα πολύ, αλλά καλά.
- Πήγα στο Πο. - Στο Πο;
- Μα είναι πολύ μακριά. - Ναι, αλλά μου αρέσει η φωτογραφία.
Θέλεις καφέ;
Τώρα, τα χέρια πίσω από το κεφάλι.
Και κάνεις 25 κοιλιακούς, σε συγχρονισμό με την αναπνοή.
Άνοιξε τα πτερύγια του καρχαρία. Τέλεια!
- Γιατί σφίγγεις τον πισινό; - Για να δυναμώσω τον κορμό.
Τον κορμό, τον κορμό!
Το σώμα σου είναι ένας κήπος κι εσύ είσαι ο κηπουρός.
- Κορίτσια, τι θέλετε να φάτε απόψε; - Ευχαριστώ, φίλε μου!
- Μίλα στον πισινό μου. - Τι;
- Όλα καλά; - Γεια.
- Μπορώ να έχω ένα ποτήρι νερό; - Στην κουζίνα.
Τι γίνεται εδώ;
Συμφωνώ, είναι τρελό!
- Φτάνει! - Όχι! Πού τη γνώρισες;
- Γεια, ένα ποτήρι νερό; - Στην κουζίνα.
- Ευχαριστώ. - Γεια σας.
- Γεια σου, Αρτίρ. - Γεια σας, κορίτσια. Τα λέμε!
Γιε μου, κάνεις τον πατέρα σου περήφανο.
- Δεν έχω λόγια! - Μα δεν έγινε τίποτα.
- Γιατί; Δεν ήθελαν; - Μόνο αυτό ήθελαν!
- Λοιπόν; - Με δύο αδερφές; Αηδία!
- Όχι ρε! - Δεν το πιστεύω!
- Τι βλάκας! - Απίστευτο!
- Καλά έκανες, μην τους ακούς. - Όχι, δεν έκανες καλά. Κοίταξέ με!
Θα το μετανιώνεις κάθε μέρα της ζωής σου!
Όταν γεράσεις, θα κοπανιέσαι! Είσαι τρελός;
Δικές σου αδερφές ήταν;
Λοιπόν; Είναι τρελός!
- Είναι χυδαίο! - Όχι, είναι η φύση!
ΠΩΛΕΙΤΑΙ
Τι ηλίθιος!
Τι ζώον! Δεν το πιστεύω, διάολε!
Του είπα να περιμένει!
Κάλεσε τον μεσίτη.
Είμαι ο Μαξ Κανταρά. Η πινακίδα...
Η πινακίδα στην πόρτα, διάολε! Μα σας είπα να περιμένετε!
Πού νομίζει ότι είναι; Απ' το Παρίσι! Αλίμονο!
- Μαξ Κανταρά; - Όχι αυτό!
Δεν το πιστεύω!
- Τι κάνεις; - Πολύ καλά.
- Όλα καλά; - Γεια σου, Αλαίν.
Τι κάνεις εδώ; Έρχεσαι συχνά;
- Από μικρό παιδί. - Δεν το ήξερα.
Θα συναντιόμαστε. Έχω νοικιάσει για μία βδομάδα, με δύο φίλους.
Ήρθαμε να διασκεδάσουμε λιγάκι.
- Δικό σου είναι το σπίτι; - Ναι.
Και το πουλάς; Κρίμα, ναι!
Έμαθα για το Τροκαντερό.
Δεν έπρεπε να μπλέξεις εκεί. Εσύ ήσουν πάντα προσεκτικός.
Όλοι κάνουμε βλακείες.
Είναι ζόρικα αυτόν τον καιρό, για όλους.
- Μπορώ να το δω; Με ενδιαφέρει πολύ. - Όχι!
Περίμενε, θα δούμε αν έχει κάτι στο ψυγείο, αλλιώς...
Αλίμονο!
Προσοχή!
Λοιπόν...
"Κλείστε καλά το γκάζι."
"Μην αγγίξετε τις ρυθμίσεις των καλοριφέρ."
"Μην αγγίξετε τα κρασιά."
- "Μην καπνίζετε μέσα..." - Βερό, είναι κάποιοι στον κήπο.
- Με συγχωρείτε, τι κάνετε εδώ; - Δεν ξέραμε ότι είναι κάποιος εδώ.
Ερχόμασταν απ' την παραλία και μπήκαμε απ' την ανοιχτή πόρτα.
Έτσι μπαίνετε στα ξένα σπίτια;
Με συγχωρείτε. Εγώ είμαι ο Αλαίν. Από εδώ ο Φρανκ και ο Ξαβιέ.
- Είμαι φίλος του άντρα σας. - Πρώην!
Συγγνώμη, δεν το ήξερα.
Έχω κι εγώ εστιατόριο. Μου πρότεινε να δω το σπίτι.
Ήθελα να το δείξω στους φίλους μου. Ενδιαφέρομαι, ήθελα τη γνώμη τους.
Τι σας ενδιαφέρει; Δεν καταλαβαίνω.
Μαξ, μόλις έφτασα στο σπίτι. Τι είναι αυτή η ιστορία;
Πουλάς το σπίτι χωρίς να το πεις σε μένα και τα παιδιά;
Έλεγες ότι είναι το σπίτι τους.
Πώς κάνεις τέτοιο πράγμα; Με δουλεύεις;
Άκου, Βερό, μη μου μιλάς έτσι!
Και πάψε να με γεμίζεις τύψεις!
Ό,τι θέλω κάνω! Εσύ το πλήρωσες το σπίτι;
Εσύ πληρώνεις τη συντήρησή του;
Καταλαβαίνεις τι λες;
Είκοσι χρόνια πέρασα σ' αυτό το σπίτι!
Μαζί το χτίσαμε, μεγάλωσα τα παιδιά! Κάναμε μαζί τα σχέδια!
Μόνο τα λεφτά σ' ενδιαφέρουν; Τι μπέρδεμα είναι πάλι αυτό;
Πάντα ήθελες αυτό το σπίτι και τώρα το πουλάς;
Άκουσέ με καλά. Εγώ δεν...
Ακούς; Δεν θα σου δώσω λογαριασμό! Εσύ έφυγες, σου θυμίζω!
Σου κάνω τη χάρη να καλείς στο σπίτι τη νυμφομανή γελοία φίλη σου!
Μη με πρήζεις! Κάνω ό,τι θέλω, εντάξει;
Όχι, δεν κάνεις ό,τι θες!
Δεν πήραμε διαζύγιο, κι εγώ θέλω! Και μη μιλάς έτσι για τη Ζεραλντίν!
Πού είστε; Εσύ είπες στα παιδιά να μου πουν ψέματα;
Μου σπας τα νεύρα, Μαξ! Πάντα!
Θα πεθάνεις μόνος με τα λεφτά σου. Είσαι πολύ γελοίος!
Λυπάμαι πολύ, έκανα τεράστια γκάφα και πήρε διαστάσεις το θέμα.
Δεν πειράζει. Έτσι κι αλλιώς, κάπως θα το μάθαινα.
Θα σας αφήσουμε. Είμαστε δίπλα, αν χρειαστείτε κάτι. Μη διστάσετε.
Αν θέλετε, ελάτε για ένα απεριτίφ...
Θα χαρούμε πολύ.
Μήπως και τώρα αμέσως;
Θα σας κάνει καλό.
Σαμπίν, Μαξ, Ιζαμπέλ... Είναι και ο Ζαν-Λουί. Ξέχασα.
Λείπει κάποιος, νομίζω.
Ιζαμπέλ, Μαξ, Σαμπίν...
Μήπως έχεις βότκα; Κάτι δυνατό;
Αμέσως.
Τα πας πολύ καλά, φίλε μου. Συνέχισε έτσι.
Η σειρά μου!
Μήπως είμαι... άντρας; Το ρώτησα. Είμαι ψηλός;
- Δεν ξέρουμε. - Έχει δίκιο.
- Κάθεσαι συνέχεια. - Μην του λέτε!
Πολύ αργά! Ο Πουζαντάς, ο παρουσιαστής ειδήσεων!
Έλα, πιες!
Καλό σκεπτικό!
Λοιπόν, εγώ είμαι Αμερικανίδα...
Πλούσια...
Είμαι η Όπρα Γουίνφρεϊ!
Όχι, πιες!
Μαρίν Λε Πεν
Να πάρει! Δεν το πιστεύω!
- Πρώτη φορά τον βλέπω έτσι! - Κι εμείς, Σαμπίν.
Σταματήστε, θα ξεράσουμε!
Πάτε έξω! Ντροπή! Έξω!
Είσαι πολύ σέξι όταν μεθάς!
Μαρί, πιες! Έχασες!
- Επίτηδες χάνει, για να πίνει! - Φυσικά!
Λοιπόν, εγώ είμαι γυναίκα, 50 χρονών, ξανθιά.
- Είμαι καλή; - Όχι, δεν είσαι καλή!
- Έλα, πιες! - Δεν είπα όνομα, δεν πίνω.
Δεν είπα όνομα, δεν πίνω... Πρέπει να πεις όνομα!
- Δεν έχασα, ρε σεις! - Πες ένα όνομα!
Όχι, μου τη σπάτε με τους χαζοκανόνες σας!
Σας τηλεφωνώ και στέλνω μηνύματα εδώ και μισή ώρα!
Τέσσερις φορές πετάχτηκε η Μίλα απ' τον ύπνο της, με τις φωνές σας!
Καταλάβατε; Κουράστηκα! Δεν αντέχω άλλο!
Έχω ανάγκη να κοιμηθώ! Γιατί με πληρώνετε; Για να πεθάνω;
Δεν είμαι ζώο, ούτε ρομπότ! Θα με έχετε με τον ορό;
Κατρίν, συγγνώμη, δεν το καταλάβαμε. Έτσι κι αλλιώς, θα πάμε για ύπνο.
Κατρίν, συγγνώμη, δεν το καταλάβαμε.
Δεν ξανακατεβαίνω.
Καληνύχτα, Κατρίν.
Ξέρω ποια είμαι! Αυτή είμαι! Η Κατρίν!
Πιες! Πιες!
Τι έγινε; "Πήρες το μπλουζάκι!"
Λυπάμαι.
Σε ευχαριστώ, Αλαίν.
Πρώτη φορά νιώθω τόσο καλά εδώ.
Πάντα λάτρευα αυτό το μέρος.
Αλλά πάντα συνοδευόταν από στρες, σχόλια, απαγορεύσεις.
Με έπρηζε τόσο πολύ!
Τι ωραίο που είναι το γέλιο! Ευχαριστώ, Αλαίν.
Κρίμα να μην περνούσατε καλά εδώ. Και κρίμα που δεν πωλείται πια.
- Αν το πάρετε εσείς, το συζητάμε! - Αλήθεια;
Αλλά σας προειδοποιώ, δεν το κουνάω! Θα το αγοράσετε με μένα μέσα!
Μπορούμε να έχουμε και τη Ζεραλντίν;
Εγώ είμαι δωρεάν!
Φέρνω ένα τελευταίο μπουκάλι για να το γιορτάσουμε! Εντάξει;
Όχι! Θα γίνει έξαλλος! Έξω φρενών!
Αν μάθει πως ήπιαμε το κρασί του... Όχι, Αλαίν!
Και πού να δεις αν μάθει ότι πήδηξα τη γυναίκα του!
Βρήκα αυτό! Chateau Lynch-Bages του 1982.
- Επιτρέπεται; - Ασφαλώς!
Φαίνεται καλό, πολύ καλό.
Πάντα ονειρευόμουν να το κάνω αυτό.
Θέλω να χορέψω!
Εσύ έχεις τον ρυθμό στο αίμα σου!
Θεέ μου, έχεις κορμί λαμπάδα!
Είστε τρελοί!
Δεν θα κάνω πάντα τις ίδιες ταινίες.
Να δίνεις στον κόσμο αυτό που θέλει.
Πρέπει να κάνεις τις σωστές επιλογές για τους σωστούς λόγους.
Μαξ, μην το πίνεις αυτό. Είναι σκουπίδι.
Το έπινα πολύ παλιά. Ξέρεις τι βρήκαν;
- Χαλαζία στο κόλον μου! Ορκίζομαι! - Μήπως ήταν το ρολόι του Αλέξ;
Φίλε μου, κάνω πλάκα, αλλά τον συμπαθώ πολύ τον Αλέξ.
Και φαίνεσαι πολύ ευτυχισμένος. Είναι πολύ καλός ο Αλέξ, έτσι;
Ευχαριστώ, φίλε μου.
Δύο γκόμενες με αναγνώρισαν απ' την ταινία του Κοπναγιέφ.
Ήταν στην αβάν-πρεμιέρ στο Μπορντό.
Με είδαν στη σκηνή στο Τμήμα. Ξέρεις τι μου είπε η μία;
Πως ήμουν πολύ καλός μπάτσος.
Χαίρομαι, γιατί δούλεψα πολύ για αυτή τη σκηνή.
Κι είναι δύσκολο αν δεν έχεις ατάκα.
Μου φαίνεται περίεργο που με αναγνωρίζουν.
- Να τους πω να έρθουν; - Όχι.
Το πρόβλημα στη Γαλλία είναι ότι σε συνδέουν με ένα είδος ρόλου,
ενώ εγώ είμαι πολύπλευρος.
Στην Αμερική, είναι αλλιώς, αλλά...
Εμείς φεύγουμε.
- Γεια. - Εντάξει, γεια!
Πολύ ευχάριστο.
Είναι τέλεια να πίνεις!
Αύριο πέφτεις με το αλεξίπτωτο; Θα έρθω μαζί σου!
Έχω πολλή πίεση, πρέπει να χαλαρώσω!
- Σ' αγαπάω! - Κι εγώ!
Θα τρελαθείς, είναι τρέλα!
Κυρίως όταν ανοίγει η πόρτα του αεροπλάνου... Μπαίνει αέρας...
Δεν είναι πια η ίδια.
Χαίρομαι που τη βλέπω έτσι.
Έχει αυτοπεποίθηση... Και τα πάει πολύ καλά με τον Βενσάν.
- Τι είναι; - Τίποτα.
- Γιατί δεν είσαι πάντα έτσι; - Πώς είμαι τώρα;
Μιλάς γλυκά, είσαι πιο γλυκιά, δεν φωνάζεις.
Εσύ μου ζήτησες να ψιθυρίζω.
Γιατί είσαι πάντα θυμωμένη; Με ποιον τα έχεις βάλει;
Θα συνεχίσεις για πολύ έτσι;
Στο κωλόμπαρο στη Ρεν; Αυτή θα είναι η ζωή σου;
"Τζορτζ Κλούνεϊ της συμφοράς"...
Για σένα όλα πάνε περίφημα, αλλά κι η δική μας ζωή κάτι λέει.
- Είμαι πολύ ευτυχισμένη. - Πολύ ευτυχισμένη;
Και γι' αυτό πίνεις όλη μέρα;
Έχεις δει πώς φέρεσαι στον Νινό;
Του φωνάζεις, είσαι συνέχεια νευριασμένη.
Τρεις μέρες είμαστε εδώ και δεν πέρασες ούτε μια ώρα μαζί του.
Τον φορτώνεις στους άλλους, συνέχεια.
Ήθελες να σώσεις την ανθρωπότητα και δεν φροντίζεις ούτε τον γιο σου.
Δεν φταίει αυτός αν ο κόσμος είναι χάλια.
Ξέρεις πώς είναι να φροντίζεις ένα παιδί, εσύ που έχεις νταντά;
Είσαι χειρότερος από μένα!
Πράγματι, ζορίζομαι μαζί του.
Με φέρνει αντιμέτωπη με ό,τι απεχθάνομαι στον κόσμο!
Δεν είμαι πια ελεύθερη! Κι αυτό με τρελαίνει!
Τι ελεύθερη; Δεν καταλαβαίνω. Θα προτιμούσες να ήσουν μόνη;
Θες να καταλήξεις ολομόναχη;
Τι βλακείες! Το λες επειδή είσαι ανίκανη να μείνεις μ' έναν άντρα.
Κοντεύουν οκτώ χρόνια, Μαρί.
- Όποτε μιλάμε για τον Λιντό, κλαις. - Αυτό δεν είναι αλήθεια.
Τι; Έχεις πρόβλημα που μου λείπει;
Έχεις πρόβλημα που δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εκείνον;
Ναι, έχω πρόβλημα. Εγώ θέλω να είσαι ευτυχισμένη.
Πάψε να με πρήζεις, αν θες να είμαι ευτυχισμένη.
Εντάξει...
Δεν με θέλεις, λοιπόν.
Μα για πόσο καιρό θα προσπαθείς;
Μέχρι να καταλάβεις.
Είσαι πολύ βλάκας!
Σαχλαμάρες! Είσαι τρελός!
Δεν θα μπορούσα ποτέ να είμαι με κάποιον σαν εσένα.
Ούτε εσύ θα άντεχες κάποια σαν εμένα.
Θα είχα πρόβλημα με το στόμα σου, αλλά μπορώ να το προσπαθήσω.
Θα έκανα ένα βήμα προς εσένα, παρά τα ελαττώματά σου.
Σταμάτα...
- Αν μ' αγγίξεις, ορκίζομαι... - Τι πράγμα;
Μη φωνάζεις!
Μου λες να ψιθυρίζω κι εσύ ουρλιάζεις...
Ναι, τι; Τι έγινε;
Μου σπάει συνέχεια τα νεύρα! Στο διάολο!
- Όλα καλά; - Ναι.
Μαξ, σταμάτα! Θα κρυώσεις!
Ήρθε η καρότσα μου να μας πάει!
Είναι κάπως δύσκολο...
Σοβαρά, Μαξ, φόρεσε κάτι!
Τι υπέροχη βραδιά! Ευχαριστούμε, Αλαίν.
Εσένα ευχαριστούμε, ήταν τέλεια.
Τα λέμε αύριο, λοιπόν. Θα κάνουμε μπάρμπεκιου.
Ναι, σίγουρα θα κάνουμε μπάρμπεκιου.
Αλαίν, δώσε μου τα κλειδιά. Πάω για ύπνο.
Εγώ θα συνοδεύσω τον Ξαβιέ, αν δεν σ' ενοχλεί.
- Εντάξει, τα λέμε μετά. - Αύριο, μάλλον.
- Ευχαριστώ, τα λέμε αύριο. - Τίποτα!
Καληνύχτα.
- Όχι, όχι εδώ! Δεν πρέπει! - Όχι, εδώ πρέπει!
Με κάνεις να κάνω τρέλες.
Χάνω τον έλεγχο! Αλαίν, σταμάτα!
Έλα, Ίγκι Ποπ, πάμε για ύπνο.
Έλα, αγάπη μου.
Έλα, διάολε...
- Δεν μπορώ μόνη μου. - Θα σε βοηθήσω. Πάω κι εγώ για ύπνο.
Ακούμπησέ τον στην καρέκλα. Με το τρία, τον σπρώχνεις μπροστά.
Ένα, δύο... Τον σπρώχνεις!
Πρόσεχε, θα ξεράσει.
Ο κώλος του!
Καληνύχτα! Γεια!
Καληνύχτα!
Πάω κι εγώ για ύπνο. Δεν με κρατάνε τα πόδια μου.
Σωστά, μην το παρακάνουμε.
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα!
Εγώ θα δω μια ταινία.
Ταινιάκι... ωραία ιδέα.
Με τόσο που έχω πιει, δεν θα κοιμηθώ ποτέ.
- Τι θέλεις να δεις; - Δεν ξέρω. Εσύ;
- Δεν ξέρω. - Βλέπουμε το "Love Actually";
Σταμάτα... Μη με πλησιάζεις, σε ικετεύω.
Πάντως, για να μην τη σπάσουμε σε όλους με τον θόρυβο,
ας τη δούμε στο δωμάτιό μου.
- Ναι, φυσικά! - Νομίζω ότι είναι το καλύτερο.
- Ναι; - Ναι, ο Βενσάν είμαι.
- Σ' ενοχλώ; - Όχι.
- Τι έγινε; - Σκεφτόμουν κάτι.
Σκεφτόμουν πριν, στο κλαμπ...
Όχι μόνο στο κλαμπ, εδώ και κάμποσο καιρό...
Δεν ξέρω πώς να σ' το εξηγήσω.
Νομίζω ότι έχεις μεταμορφωθεί. Έχεις αλλάξει.
Θέλω να πω...
Όσο περνάει ο καιρός...
Κάποιες φορές, κάνουμε επιλογές...
γιατί είναι κάποιες στιγμές στη ζωή...
Καταλαβαίνεις τι θέλω να πω;
Καθόλου.
Δεν αμφιβάλλω για τη σχέση μου με τον Αλέξ. Τον αγαπώ πραγματικά.
Αλλά όσο πιο πολύ σε κοιτάζω...
τόσο πιο όμορφη σε βρίσκω.
Και σε θέλω ακόμα πολύ.
Δεν ξέρω τι να σου πω, Βενσάν. Δεν το περίμενα καθόλου αυτό.
Ήπια πολύ απόψε.
Δεν έπρεπε να έρθω να σου πω όλα αυτά.
Μα όχι, είναι πολύ σημαντικό να μιλάς.
Δεν έχω το δικαίωμα να το κάνω αυτό.
Δεν έχεις το δικαίωμα;
Έχεις κάθε δικαίωμα...
Είσαι καλά;
Μας έφτιαξες καφέ;
Εκεί είναι η μηχανή του καφέ.
Ναι, εντάξει... Τύπου, "φτιάξε μόνος σου".
Έχεις πλάκα!
- Εντάξει; Νιώθεις καλά; - Δεν ξέρω.
- Περιμένετε, έρχομαι μαζί σας. - Σοβαρά;
Τι "σοβαρά";
- Είσαι φυσιολογικός αυτός ο θόρυβος; - Πράγματι, είναι παράξενος.
- Πρόβλημα, Πασκάλ; - Η μηχανή.
Είστε βλάκες! Λογικό να φρικάρω!
Τι να με καθησυχάσει που θα πηδήξω στο κενό με 200 χλμ την ώρα!
Δεν πρέπει να ταράζεσαι στο αεροπλάνο.
Έχεις άγχος, είναι φυσιολογικό. Αλλά είσαι μέλος μίας ομάδας.
Δεν πρέπει να μεταφέρεις το άγχος σου στους άλλους.
Χαλάρωσε, θα γουστάρεις τρελά. Έχε μου εμπιστοσύνη!
Εντάξει, πάμε!
Το κεφάλι έτσι.
Μαρί, πάρε θέση!
Θα ουρλιάξω όπως δεν έχω ουρλιάξει εδώ και χρόνια!
Μην ανησυχείς, γι' αυτό το κάνεις. Έτοιμη;
- Πίσω το κεφάλι. - Εντάξει.
Όλα εντάξει;
- Δεν θέλω να πεθάνω! - Ούτε εγώ!
- Είσαι εντάξει; - Ναι!
Όλα καλά;
Ψηλά τα πόδια!
Τα έβγαλα όλα!
Τα έβγαλα όλα από μέσα μου! Όλα! Όλα!
Σ' ευχαριστώ, φίλε μου!
Σ'ευχαριστώ! Ήταν τέλεια!
Τα έβγαλα όλα από μέσα μου!
Ένιωθα πως πετούσα!
Δεν φοβήθηκα, ούτε καν στην απογείωση.
Δεν φοβήθηκα.
Ιπτάμενος άνθρωπος!
- Δεν το πιστεύω! - Να δω κι εγώ!
Θα πρέπει να φοράει πάνες.
Έχεις κάτι μούτρα...
- Έκανες ντους εκεί; - Ναι.
Εγώ το βρίσκω υγιές.
Το σώμα του απελευθερώνεται από εντάσεις, τοξίνες.
- Πολύ όμορφη εικόνα. - Θέλω να δω που τα έκανε πάνω του!
Φτάνει! Ελιότ, δώσ' το στον Αντουάν. Όχι τηλέφωνα στο τραπέζι!
- Θέλω να δω το βίντεο! - Νινό, έλα να σου πω ένα μυστικό.
- Θα σου πω ένα τέλειο μυστικό. - Γιατί να έρθω;
- Είναι τέλειο. - Καλά.
Αν είσαι φρόνιμος, θα πάμε βαρκάδα με καταμαράν το απόγευμα, εντάξει;
Ναι, αλλά όχι μ' αυτόν!
Συγγνώμη, για ποιον είναι ο κάβουρας;
Για τη Σαμπίν, που έχει πάθει καρκίνο!
Για μένα.
- Όλα καλά, Μαρί; - Ναι, τέλεια.
Είμαι ακόμα ενθουσιασμένη με την πτώση, ήταν τρέλα.
Τέλεια, ε; Τρομερή αίσθηση!
Σου είπα, παθαίνεις εξάρτηση. Γούσταρα τρελά.
Τα αθλήματα είναι εθισμός. Οι ενδορφίνες φτιάχνουν τη διάθεση.
Όπως σας είπα για την αδρεναλίνη.
Εσύ, την αδρεναλίνη, την προτιμάς σε ένεση!
Γιαγιά, να καλέσω στο σπίτι τον φίλο μου, το απόγευμα;
- Ναι, εντάξει. - Θα ρωτήσω τη μητέρα μου!
Μαμά, να πάω σ' έναν φίλο το απόγευμα;
Δεν ξέρω, θα δούμε.
Δεν πειράζει.
Μείνατε ευχαριστημένοι; Όλα καλά;
- Τέλεια, ως συνήθως, Μπερναντέτ. - Τέλεια, σας ευχαριστώ πολύ.
- Μαξ, μην ανησυχείς, εγώ κερνάω. - Γιατί να ανησυχώ;
Εγώ πληρώνω.
Κι εγώ μπορώ να πληρώσω. Πού είναι το πρόβλημα;
Κανένα πρόβλημα, απλώς θέλω να σας κεράσω.
Κι εγώ θέλω, έχω γενέθλια. Κάνω ό,τι θέλω.
Παιδιά, θα πληρώσουμε όλοι, για να συμφωνήσουμε.
Εγώ έφαγα πολύ, ενώ η Σαμπίν μόνο μία σαλάτα.
Για 20 χρόνια, σας κερνούσα. Τώρα θέλετε να μοιράσουμε τον λογαριασμό;
- Τέρμα οι βλακείες, τα λέμε έξω. - Μαξ, σταμάτα, σε παρακαλώ.
Μαξ, αν θες, κερνάω εγώ. Και λύθηκε το θέμα.
- Ολιβιέ, να πληρώσω; - Αμέσως, Μαξ.
- Γιατί αντιδράς έτσι; - Τι ήταν αυτό το υπονοούμενο;
- Ποιο υπονοούμενο; - Σου είπα, να το βουλώσεις.
Δεν κατάλαβαν τίποτα. Ήθελα απλώς να σας κάνω το τραπέζι.
- Πολύ κομψός τρόπος! - Αν θες να κάνεις μούτρα, κάνε.
- Δεν εννοούσα αυτό, εντάξει; - Εγώ είμαι σπαστικός τώρα;
Όλα καλά;... Τέλεια.
Έχεις άλλη κάρτα; Αυτή απορρίπτεται.
- Δεν καταλαβαίνω. - Δεν πειράζει.
Πέρνα να πληρώσεις όποτε θες. Καλή σου μέρα.
Δεν το παίρνω προσωπικά, δεν με νοιάζει.
Δεν θα γυρίσω αμέσως. Πάω μια βόλτα.
Πώς θα γυρίσεις;
Ίσως περάσω να δω τον Νασίμ και θα με φέρει.
- Σίγουρα; - Ναι.
Προσεκτικά, ε;
Ευχαριστούμε, Μαξ!
- Τι έχει; - Δεν ξέρω, πάει να δει τον Νασίμ.
Αλήθεια; Ωραία, δεν χρειάζεται να του το πούμε.
Πάμε να τη δούμε;
Δεν είναι καλή ιδέα να πάμε χωρίς να το ξέρει ο Μαξ.
Θα θυμώσει αν το μάθει.
Κάνετε ό,τι θέλετε. Εγώ γυρίζω σπίτι.
Ζαν! Νινό! Ελάτε μαζί μου, θα φτιάξουμε γλυκό!
- Να την ειδοποιήσω ότι θα πάμε; - Κατρίν, να σας πάρω;
Με το τζιπάκι; Με το μωρό; Με τέτοιο κρύο;
Πάρτε την αγκαλιά.
Θα πάρω τη Μίλα μαζί μας.
Κατρίν!
Θα πάρω τη Μίλα μαζί μου, με το αυτοκίνητο.
Τέτοια ώρα; Αποκλείεται. Πρέπει να κοιμηθεί.
Τι σπαστικιά η Μαίρη Πόπινς!
- Στο αυτοκίνητο θα είναι στα ζεστά. - Όχι, πρέπει να κοιμηθεί.
- Κατρίν, θα ήθελα πολύ... - Όχι!
Δεν τη βολεύει, γιατί η Μίλα πρέπει να κοιμηθεί.
- Ξεχνάμε την ποδηλατάδα; - Όχι, θα πάμε μετά.
Μετά, θα πρέπει να ετοιμάσουμε τα γενέθλια... Κρίμα.
- Το είχαμε συζητήσει. - Όχι, εντάξει.
Κορίτσια, θα έρθουμε άλλη φορά.
Πρέπει να τον πάω να κάνει ποδήλατο. Δηλαδή, θα κάνουμε ποδήλατο.
- Κατρίν, σας πάμε εμείς, αν θέλετε. - Σας ευχαριστώ.
Προσοχή!
- Θα το κλείσουμε... - Όχι με το μωρό μέσα!
Έρχομαι! Εδώ είμαι!
- Πόσο χαίρομαι που σας βλέπω! - Κι εμείς!
- Όλα καλά; - Γεια.
- Τι κάνεις; - Καλά, Βερό.
- Έχετε φάει, έχουμε αργήσει. - Μόλις φάγαμε.
Σοβαρά; Δεν το κατάλαβα.
Κάλεσα τους γείτονές μου. Πολύ σπαστικοί, σας προειδοποιώ.
Σοβαρά; Εντάξει.
Πουλάει το σπίτι! Ελάτε τώρα!
Είσαι καλά, Μαξ;
Με κατατρόπωσες!
- Είδες τι ωραία; - Τι έγινε χθες; Πού ήσουν;
- Τι πάει να πει, πού ήμουν; - Δεν είμαι χαζός.
Γυρίσατε στις 4 και ξαναβγήκες ως τις 6:45.
Με παρακολουθείς τώρα;
Τελευταία φορά το κάνεις αυτό. Τη θεωρείς ακόμα γυναίκα σου;
Αλέξ, είναι η μάνα των παιδιών μου. Έζησα 14 χρόνια μαζί της.
Είναι, κατά κάποιον τρόπο, η γυναίκα της ζωής μου.
Αλλά αυτό δεν αλλάζει κάτι για εμάς, το ξέρεις.
Αλέξ, περίμενε!
Δεν το εννοούσα έτσι!
Αλέξ!
Είναι τρελό που δεν έχει πει τίποτα στη Σαμπίν.
- Εσύ ήξερες ότι πουλάει το σπίτι; - Όχι.
Αυτή είναι η εκδοχή της Βερό.
Είσαι καλά, Μαξ;
- Είδε κανείς τον Αλέξ; - Όχι.
Έπαθες κάτι, φίλε μου;
Αλέξ, πού ήσουν; Τι έπαθες; Χτύπησες;
Παραλίγο να σκοτωθώ. Με άφησες μόνο και με εγκατέλειψες.
Κάθε άλλο! Σε γύρευα παντού. Έκανα πεντάλ σαν τρελός, σε φώναζα.
Είχες αφήσει το κινητό στο κρεβάτι. Νόμιζα ότι είχες γυρίσει.
Συγγνώμη, η πόρτα ήταν ανοιχτή. Ο φίλος σας πήγε να αυτοκτονήσει.
Όχι, ρε Μαξ!
Φίλε μου!
Βγάλε του το σκοινί.
Σιγά...
Ήρεμα, ήρεμα.
- Παιδιά, μείνετε πάνω! - Μα γιατί;
- Ελιότ, γρήγορα πάνω! - Πάμε στο καταμαράν.
Ελιότ, πήγαινε! Ανεβείτε πάνω!
- Τίποτα δεν μπορούμε να κάνουμε. - Θα μας πήγαινε ο Ερίκ!
Μαξ, όλα θα πάνε καλά.
Αγάπη μου, εμείς είμαστε εδώ.
Μαξ, τι έγινε, αγάπη μου;
Πώς μπόρεσες να κάνεις τέτοιο πράγμα;
Φαντάζεσαι να είχε άμπωτη;
Δεν θα άλλαζε τίποτα. Το σκοινί ήταν μακρύ.
Συγγνώμη, σου είπα ψέματα, γιατί φοβόμουν ότι θα σε χάσω.
Έτσι κι αλλιώς, τώρα τα έχω χάσει όλα.
Έχω μεγάλο πρόβλημα με τη δουλειά στο Τροκαντερό.
Δεν έπρεπε να μπλέξω σ' αυτό.
Όταν τσακωθήκαμε όλοι...
ζορίστηκα πολύ να συνέλθω.
Ένιωθα πως πρέπει να αποδείξω κάτι και έκανα βλακείες.
Πήρα μεγάλα δάνεια και οι τράπεζες με κρέμασαν.
Πτώχευση, ρευστοποίηση, χρεωκοπία.
Αναγκάστηκα να πουλήσω το ξενοδοχείο...
το εστιατόριο.
- Και πουλάω το σπίτι. - Τι;
Θα πουληθεί μέσα στον μήνα.
Ρώτα τους, ξέρουν.
Σας είδα με τη Βερό.
Με το που γυρίζω την πλάτη, τρέχετε στη Βερό!
Πολύ ωραίο αυτό που είδα.
Είχα μπροστά μου ό,τι έχασα.
Τη γυναίκα μου, το σπίτι μου, τους φίλους μου...
Πολύ ωραία εικόνα της αποτυχίας.
Αυτό θέλατε να γιορτάσουμε; 60 χρόνια αποτυχίες;
- Μαξ, εγώ πού είμαι σ' όλα αυτά; - Όχι, δεν μιλούσα για σένα.
Ευτυχώς που είσαι εδώ εσύ. Δεν ξέρω πώς θα είχα αντέξει.
Δεν μπορούσα να σου πω τίποτα, δεν ήθελα να με δεις σαν αποτυχημένο.
Συγγνώμη, με συγχωρείτε.
Εδώ και πάνω από έναν χρόνο, είμαι ρέστος.
Προσπαθώ να σωθώ, αλλά δεν τα καταφέρνω.
Ούτε να κρεμαστώ δεν καταφέρνω! Είμαι αξιολύπητος!
Αυτό το σπίτι το νοίκιασε ο Ερίκ, όχι εγώ.
Παρίστανα ότι το νοίκιασα εγώ.
Αλλά το νοίκιασε αυτός.
Δεν καταλαβαίνω γιατί γυρίσατε κοντά μου.
Γιατί;
Γιατί ενδιαφέρεστε ξαφνικά για μένα;
Μαξ, ήσουν πάντα εδώ για εμάς. Θέλουμε κι εμείς να σου σταθούμε.
Ναι, βέβαια... "Φίλοι για μια ζωή. Για πάντα μαζί." Μπούρδες.
Γιατί να διατηρούμε μία σχέση που δεν υπάρχει πια;
Διαφωνώ, Μαξ.
Οι φίλοι πρέπει να είναι δίπλα μας όταν πρέπει, όχι συνέχεια.
Μας έχεις ανάγκη, είμαστε όλοι εδώ για να σου πούμε πόσο σ' αγαπάμε.
- Είμαι κουρασμένος. - Έχεις κατάθλιψη.
Είναι φυσιολογικό.
Έκλεισες τα μάτια σου σε πολλά.
Και τώρα σου σκάνε όλα στα μούτρα.
Και κλείνεις τα 60! Κατάθλιψη!
Το καταλαβαίνω, όλοι θα το ζήσουμε.
Πρέπει να συνέλθεις, Μαξ.
Μην το βάζεις κάτω. Δεν μπορείς να πουλήσεις το σπίτι.
Αυτό το σπίτι ήταν το όνειρό σου.
Το έχεις τάξει στα παιδιά σου.
Έχει δίκιο, χαζή ιδέα! Ξέχνα το!
Νομίζετε ότι εγώ δεν θέλω να το κρατήσω;
- Αλλά δεν είναι τόσο απλό. - Ποτέ δεν ήταν απλή η ζωή σου.
Να σου θυμίσω από πού προέρχεσαι;
Κάθε καλοκαίρι, δούλευες στα στρείδια για να βγάλεις λίγα φράγκα.
Θυμάσαι πώς καμάρωνε ο πατέρας σου όταν έχτισες αυτό το σπίτι;
Αποδέξου την αποτυχία. Αποδέξου τον χωρισμό.
Δεν με νοιάζει που δεν έχεις λεφτά, αγάπη μου.
Δεν με νοιάζει.
Εντάξει;
Ήθελα να σας πω ότι φεύγω.
Καμία συνεννόηση! Μα, αυτοκτονία;
Είστε τρελοί σ' αυτό το σπίτι! Αυτοκτονείτε μπροστά σε παιδιά!
Πάρτε δρόμο!
Ορίστε;
Πάρτε δρόμο. Αρκετά, δεν αντέχω άλλο.
Έχω ανάγκη να μου προσέχουν την κόρη, νομίζετε;
Κανέναν δεν χρειάζομαι. Μπορώ και μόνος. Πάρε δρόμο.
- Μιλάμε στον ενικό τώρα, ε; - Βούλωσ' το!
Σου κάνει αυτό; Βούλωσε το στόμα σου!
- Eρίκ, είδες τα παιδιά; - Δεν βλέπουν ταινία;
Όχι, πήγε και είδε ο Βενσάν.
Ελιότ!
- Πήραν το καταμαράν! - Τι;
- Το πήραν. - Όχι!
- Πώς πήραν το καταμαράν; - Το πήραν.
Απίστευτο!
- Ο Αρτίρ ξέρει ιστιοπλοΐα; - Κάτι λίγα.
Δεν θα έχουν πάει μακριά. Πάω να τους βρω.
- Έρχομαι με το σκάφος μου. - Θα σου τηλεφωνήσω.
Έρχομαι μαζί σου, Ζαν-Λουί.
Όχι ρε! Απέλυσα τη βλαμμένη!
Πήγαινε, θα προσέχω τη Μίλα.
- Δεν σε πειράζει; - Καθόλου.
Ένα μικρό μπιμπερό κάθε 15 λεπτά. Ευχαριστώ, Σαμπίν.
Πέτα το σκοινί.
- Τι είναι αυτό το σκάφος; - Το σκάφος του.
Το ξύλινο σκάφος, το "Μαξ", πού είναι;
Το πούλησε.
Και αγόρασε αυτό. Το άλλο παραήταν παριζιάνικο.
Αυτό είναι καλύτερο για εδώ.
Μαξ, νομίζω ότι βγήκαν στα ανοιχτά.
Θα χωριστούμε. Πας στον εθνικό δρυμό κι εγώ στα κανάλια, εντάξει;
- Έχεις CB; - Έχω το κινητό μου. Το ίδιο είναι.
Όχι, δεν είναι το ίδιο.
Ελάτε, πάμε! Τα μάτια σας ανοιχτά!
Κρατηθείτε καλά, θα επιταχύνω.
Το σκάφος μου δεν είναι για πέταμα!
Κάθισε, αυτό που κάνεις είναι άσκοπο και επικίνδυνο!
Εντάξει, κρατιέμαι!
Μαξ!
Είναι φυσιολογικό αυτό;
Δεν είναι τίποτα. Περίμενε.
- Τι κάνεις εκεί; - Είσαι καλά, Αντουάν;
Ναι, ξαφνιάστηκα με το απότομο σταμάτημα.
Περίεργο, δεν είναι κρύα.
Δεν είναι τίποτα. Θα λάσκαρε η βαλβίδα.
- Πού είναι η βαλβίδα; - Δεν ξέρω.
Δεν κινδυνεύεις, δεν βυθίζονται αυτά τα σκάφη.
Ναι, καλά! Δεν βλέπεις ότι βουλιάζουμε;
Θα ρίξω άγκυρα και θα δω πώς θα αδειάσω τα νερά.
Αδύνατον να κολυμπήσεις με πουπουλένιο μπουφάν.
Πώς το κάνουν οι πάπιες;
- Τι πρόβλημα υπάρχει; - Κανένα! Βγάζε νερά!
- Υπάρχει πρόβλημα; - Όχι, απλώς έχει ξεφουσκώσει λιγάκι.
Στο δεξί μέρος.
Ελάτε, δεν προλαβαίνουμε. Νυχτώνει σε μία ώρα.
- Δεν μπορώ να το αφήσω εδώ. - Πήγαινε, Μαξ. Εγώ δεν έχω παιδιά.
Και είμαι ανώριμος, καταδικασμένος να είμαι μόνος.
- Αν πεθάνει κάποιος, ας είμαι εγώ. - Δεν βουλιάζει!
Βγάλε λίγα νερά, φούσκωσέ το και όλα καλά.
Έχεις τα κλειδιά εκεί, εντάξει;
- Μην αφήσουμε μόνο τον Αντουάν. - Άσε τις βλακείες. Έλα μαζί μας.
Όχι, εντάξει. Μόνο αυτό έχει μείνει στον Μαξ. Μη βυθιστεί.
Ευχαριστώ πολύ, Αντουάν.
Ξέρεις, Μαξ, στη φιλία...
Στη φιλία, δεν μετράει να είσαι εκεί όταν πρέπει...
Μην ανησυχείς, κατάλαβα.
Αντουάν, έχεις ρίξει άγκυρα, μένεις ακίνητος.
Σε σημειώνω στο GPS, θα έρθουμε να σε πάρουμε.
Εντάξει, πηγαίνετε.
Αντουάν, φούσκωσε λιγάκι!
- Φούσκωσε πριν βγάλεις τα νερά! - Το ξέρω!
Πού είναι η βαλβίδα;
Η βαλβίδα!
- Κοίτα το νερό! - Αυτό κάνω!
Με τα κύματα και το ρεύμα, δεν βλέπεις καθαρά.
Δεν μπορεί να πήγαν τόσο μακριά!
Είναι τρελό!
Εκεί πέρα!
Κρατηθείτε καλά! Πάμε!
Έχουν τουμπάρει!
Εδώ είμαστε!
Ερίκ, δεν βλέπω τον Νινό!
- Αρτίρ, πού είναι ο Νινό; - Τον πήρε το ρεύμα προς τα εκεί.
- Πριν από πόση ώρα; - Δεν ξέρω.
- Φορούσε σωσίβιο; - Ναι.
Πρόσεχε, θα χτυπήσεις.
Χτύπησες; Είσαι καλά;
- Προς τα πού πήγε; - Προς τα εκεί!
Ζαν-Λουί, προς τα εκεί!
Είναι από την άλλη!
Από την άλλη!
- Ο Αρτίρ είπε πως έφυγε προς εκεί! - Μαρί, γύρισε το ρεύμα.
Γαμώτο, προς τα εκεί, είπε!
Έχε μου εμπιστοσύνη! Γύρισε το ρεύμα.
- Προς τα εκεί, είπε, γαμώτο! - Σίγουρα τον πήρε το ρεύμα.
Έπεσε. Είχε πολύ δυνατό ρεύμα.
Σου ορκίζομαι, Ερίκ. Έχε μου εμπιστοσύνη.
Βοήθεια! Άνθρωπος στη θάλασσα! Ένα παιδί 7 ετών!
Κλήση προς όλα τα πλεούμενα!
Αναζητήστε ένα αγοράκι 7 ετών!
Φοράει καταδυτική στολή και σωσίβιο!
Βάλτε τα παιδιά στην καμπίνα! Θα κουνάει!
Άκουσες;
Εκεί είναι! Ζαν Λουί, εκεί είναι!
Δεν μπορούμε να πάμε πιο πέρα με το σκάφος.
Είναι πολύ επικίνδυνο, θα βυθιστούμε όλοι.
Αφήστε με να πάω!
Βενσάν, έλα στο τιμόνι.
Γρήγορα, κράτα έτσι το σκάφος.
- Κατάλαβα, αφήστε με. - Θα πάμε! Ηρέμησε!
Μαρί, θα πάμε, αλλά έχει πολύ ρεύμα.
Αφήστε με!
Κατάλαβα, εντάξει!
Μη! Όχι!
Νινό!
Έρχομαι!
Εδώ είμαι...
Εντάξει!
Πρόσεχε, μην το αφήσεις.
Έλα!
Νινό, δώσε μου το χέρι σου.
Μαρί, έλα... Πέτα του το σκοινί.
Ερίκ, είσαι καλά;
- Σε πήρε το ρεύμα. - Με ρούφηξε.
Φοβήθηκα πολύ, μωράκι μου.
Πάει, πέρασε τώρα.
Μαρί, πάμε. Θα πουντιάσουν.
- Και ο Αντουάν; - Ωχ, ο Αντουάν!
Θα πάμε μετά.
Αντουάν!
- Περίμενε, κάτι ακούω! - Πού;
- Εκεί! Εκεί! - Πάμε!
Ζαν-Λουί, εκεί είναι!
Τον βλάκα!
Μα τι έκανες;
Είσαι καλά;
Βοήθεια...
- Είσαι καλά, φίλε; - Συγγνώμη, Μαξ.
Δεν μπόρεσα να το σώσω...
Όλα έγιναν γρήγορα. Έβγαζα νερά σαν τρελός και βυθίστηκε σαν πέτρα.
Έλα, πλησίασε.
Ξέρεις τον φίλο μου τον Αντουάν το κοάλα;
Έλα!
Είσαι σίγουρος για την απόφασή σου;
Θέλεις να έρθουμε;
Ευχαριστώ, αλλά πρέπει να το κάνω μόνος.
Και δεν είμαι μόνος.
Να προσέχεις.
- Αντουάν, όχι! - Άσ' το σε μένα σου λέω.
Τέρμα οι βλακείες. Έχουν δίκιο. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι.
Δεν θα με πληρώνεις πια;
Δεν θα σε πληρώνω για να είσαι φίλος μου!
Δεν ξέρω, θα δούμε.
Μην το πιέζεις.
Θα οδηγήσεις; Είμαι πτώμα.
Περίμενε, θα οδηγήσω σαν φίλος ή σαν βοηθός;
Σαν φίλος, δεν σε πληρώνω.
Το ίδιο με πριν, αλλά τζάμπα!
Ναι, ακριβώς!
Μαξ!
Τι θα κάνεις με την τραπεζαρία;
Του είπα ότι του την αφήνω.
- Γεια σας! Πώς είστε; - Καλά, ευχαριστώ.
Ωραία, γρήγορα πουλήθηκε.
Θα τους περιμένω έξω.
Αυτοί είναι! Κατά φωνή!
Πάω να τους φέρω.
- Γεια σας! Πώς είστε; - Καλά, ευχαριστούμε. Εσείς;
Ο κ. Κανταρά, το ζεύγος Λαγκράνζ και τα παιδιά τους.
Καλώς ήρθατε.
Είμαστε ενθουσιασμένοι. Ψάχναμε καιρό.
Ερχόμαστε τρίτη φορά σε δύο μέρες. Και κάθε φορά, είμαστε πιο σίγουροι.
Είναι υπέροχο!
Πολ, Αντουάν! Όχι!
Κατά μήκος του φράχτη, έλεγα.
Καλύτερα από την άλλη, πιστεύω.
Θέλουμε να φτιάξουμε πισίνα.
Θα βάλω πλακάκια, μία μεγάλη πισίνα...
και θα βγάλω το γκαζόν. Το σιχαίνομαι.
Αν βάψουμε αυτό, θα πρέπει να βάψουμε και τα απέναντι.
Θα βάψουμε όλες τις καλύβες άσπρες, να θυμίζει Φίλιπ Σταρκ!
Πάμε να τελειώνουμε.
Ο πάσσαλος είναι εκεί, στον φράχτη που θέλετε να βάλετε την πισίνα σας.
Μάλιστα, μέσα στα φυτά. Εντάξει.
Θα σας διαβάσω το συμφωνητικό πώλησης.
Με σταματάτε αν υπάρχει λάθος.
Συμφωνητικό πώλησης.
"Ανάμεσα στον πωλητή κύριο Μαξ Πιερ Κανταρά...
"κάτοικο Παρισίων, Λεωφόρος ντε Σεγκίρ 22, 75007,
"που γεννήθηκε στις 10 Απριλίου 1958, στο Παρίσι,
"καλούμενος εφεξής "ο πωλητής".
"Ό κύριος Σαρλ-Στεφάν Λεγκράνζ
"και η κυρία Βαλερί-Κλερ Λεγκράνζ, κάτοικοι Παρισίων.
Τι κάνεις εκεί; Κόψε τις βλακείες κι έλα.
Έλα!
"Δεσμεύσεις και δηλώσεις:
"Οι δεσμεύσεις και οι δηλώσεις...
"θα πηγάζουν απευθείας...
Με συγχωρείτε.
Παρακαλώ, φύγετε.
- Πώς; - Φύγετε, το σπίτι δεν πωλείται πια.
- Δεν καταλαβαίνω. - Τι να καταλάβετε; Ευχαριστώ πολύ.
Εξαιτίας του συμβολαίου;
Το συμβόλαιο είναι τέλειο! Φύγετε τώρα!
Δεν καταλαβαίνω.
Έχω και δουλειές! Από το Παρίσι ήρθα για να υπογράψω, κύριε!
Σας μιλάω, κύριε! Απαράδεκτο!
Τι συμβαίνει, κύριε Κανταρά;
Ναι, ο Μαξ είμαι. Πού είστε;
OCR-ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ VaVooM
Απόδοση Διαλόγων Μελισσάνθη Γιαννούση