Τι επιθυμείτε, κ. Κόχραν;
Το κουτί.
Πάρ'τα, είναι δικά σου.
Πάντα ήταν.
-Ένα από αυτά είναι... -Θα ξεπαγιάσω...
-Ίσως άλλαξαν την κλειδαριά. -Τρελό. Ποιος να την αλλάξει;
Δεν ξέρω. Μια ιδέα ήταν.
Αυτό είναι! Το παλιό αγρόκτημα.
Μυρίζει υγρασία.
Ήταν καιρό άδειο...
Αλλά σύντομα θα το ζεστάνουμε και θα είναι σαν σπιτικό.
-Πόσο καιρό έχεις να'ρθεις; -Σχεδόν δέκα χρόνια.
Ήθελα να το πουλήσω, αφότου πέθανε η γριά.
Αλλά ο Φρανκ δε συμφωνούσε. Χρειαζόταν ένα κρησφύγετο.
Κοίτα εδώ...
Μην ανησυχείς. Αυτά δεν έχουν καμιά σημασία για μένα.
-Θα φύγουν όλα. -Είναι και του αδερφού σου...
Ποτέ δεν περιφρόνησε το χρήμα.
Εξάλλου, σε κάποια φυλακή θα βρίσκεται...
Πρέπει πρώτα να το δείξουμε στην Κέρστι. Θα το λατρέψει.
-Θες να μετακομίσουμε εδώ; -Δε σ'αρέσει;
Καλύτερο απ'τη δουλειά...
-Μην αρχίζεις, Τζούλια. -Τι να μην αρχίζω;
Θα αποδώσει. Έχω καλή δουλειά κι εσύ θα'χεις τον χώρο σου.
Θα είμαστε ευτυχισμένοι... Σε τι διαφωνείς;
Σε τίποτα.
Πού είσαι;
Καταληψίες;
-Ο Φρανκ... -Είναι εδώ;
Ήρθε εδώ. Δε θα πιστέψεις τι υπάρχει στην κουζίνα.
Προφανώς έκανε μια από τις φημισμένες δραπετεύσεις του.
Τι διάολο είναι αυτό;
-Ποιος είναι; -Μπαμπά...
Αγάπη μου, πού είσαι;
Βρήκα δωμάτιο... Είπα ότι βρήκα δωμάτιο.
Δε θα μείνεις λίγο καιρό μαζί μας;... Θα σ'αρέσει το σπίτι.
Θα σ'αρέσει το δωμάτιό μου.
-Το σπίτι είναι εκπληκτικό... -Σε δυο μέρες. Ψάχνω δουλειά.
Γιατί; Έκανες ήδη τη χειρονομία. Δε χρειάζεται...
Δεν είναι χειρονομία. Είναι κάτι που πρέπει να κάνω...
Έχε μου λίγη εμπιστοσύνη...
Τηλεφώνησέ μου αύριο.
Θα σου τηλεφωνήσω. Θα τα πούμε...
Λοιπόν;
Γιατί όχι;
Ωραία. Θα μετακομίσουμε την Κυριακή.
Ας κάνουμε διάλειμμα, παιδιά.
-Πώς είναι εκεί μέσα; -Σαν να έπεσε βόμβα.
-Έχετε μπίρες; -Έχει στο ψυγείο.
Θα φέρω εγώ.
Δεν έχω κάτι καλύτερο να κάνω.
-Με συγχωρείτε... -Η τυχερή μου μέρα.
-Θες ν'αγοράσεις κρεβάτι; -Όχι ιδιαίτερα.
Κέρστι... Γεια σου, καλό μου...
-Είναι μεγάλο σπίτι. -Σου αρέσει;
Θα σε ξεναγήσω, αν ποτέ μεταφέρουμε αυτό το κρεβάτι.
Η Τζούλια είναι εδώ;
Επάνω. Να είσαι ευγενική μαζί της. Μισεί τις μετακομίσεις.
Ξαφνιάζομαι!
Θα είμαι ευγενική. Δούλεψε εσύ κι εγώ θα φτιάξω καφέ να πιω.
Ωραία ιδέα. Η κουζίνα είναι εκεί.
Η κόρη σου είναι;... Μοιάζει στη μητέρα της.
Η μητέρα της έχει πεθάνει.
Μπορώ να περάσω;...
Είσαι η Τζούλια, έτσι;
Σωστά... Ποιος είσαι;
Είμαι ο Φρανκ.
Είμαι ο αδερφός Φρανκ.
Ήρθα για τον γάμο.
-Μπορώ να περάσω ή όχι; -Συγνώμη... Φυσικά.
-Είσαι πολύ ευπρόσδεκτος. -Χαίρομαι γι'αυτό...
Έχεις μια πετσέτα;
Κέρστι... Υπάρχει μια στο μπάνιο.
Σου είπε ο μπαμπάς ότι έπιασα δωμάτιο; Μικρό, αλλά καλό.
Τι πρόποση να κάνουμε;
Στη γαμήλια ευδαιμονία;
-Είμαι πολύ ευτυχισμένη. -Είμαι βέβαιος.
Θα μ'αφήσεις να φιλήσω τη νύφη;
Κι ο Λάρι;
Ξέχνα τον.
Πάρε το βάρος από μένα... Το έπιασες;...
Τώρα σπρώξε, ενώ τραβάω...
Ποτέ δεν είναι αρκετό...
Σε παρακαλώ...
Θα κάνω ό,τι θες...
-Είναι βαθύ; -Δεν ξέρω. Δεν κοίταξα.
-Αν δω αίμα, λιποθυμώ... -Δε θα λιποθυμήσεις.
Για να δω...
-Θα χρειαστεί ράμματα. -Θα ξεράσω...
Δε θα ξεράσεις... Ηρέμησε. Όλα θα πάνε καλά...
Τι έγινε;
Ήταν ένα ατύχημα. Είναι καλά. Θα οδηγήσεις; Θέλει ράμματα.
Τα κλειδιά είναι στην κουζίνα.
Ο γιατρός σκαλίζει με τη συμπόνοια του Τζόζεφ Μένγκελε.
Τον προειδοποιώ ότι θα λιπο- θυμήσω και λέει ''όχι, βέβαια''.
Μετά βρέθηκα στο πάτωμα και χρειαζόταν εκείνος βοήθεια...
Μάλλον φοβάται ότι θα τον μηνύσεις.
Θα'πρεπε. Εσύ ξέρεις απ'αυτά. Θα σου τηλεφωνήσω αύριο...
Γιατροί!
-Τι πίνει η αγαπημένη μου κόρη; -Δε θυμάμαι.
Δε θέλω άλλο, ευχαριστώ.
-Σταμάτα, δε μπορώ να σηκωθώ. -Ξάπλωσε, λοιπόν.
Με συγχωρείτε. Νομίζω ότι θα πάω για ύπνο.
Είσαι καλά, αγάπη μου;
Μάλλον πρέπει κι εμείς να πηγαίνουμε...
Όχι, βέβαια, Μπιλ. Απόψε γιορτάζουμε... κάτι.
-Την άλλη φορά ελάτε σ'εμάς. -Σύντομα. Χάρηκα που γύρισες.
Πονάς ακόμη;
Μόνο όταν πίνω.
Μη με κοιτάς.
-Ποιος είσαι; -Μην κοιτάς, είπα.
Βοήθησέ με.
Πες μου ποιος είσαι.
Ο Φρανκ.
Πίστεψέ με, εγώ είμαι. Εγώ είμαι, πραγματικά.
Το αίμα του, στο πάτωμα. Με έφερε πίσω.
Θα με βοηθήσεις; Βοήθησέ με...
Κάποιος...
Δε μπορείς να με αφήσεις έτσι...
Τι θέλεις να κάνω;
Χάρη στο αίμα έφτασα ως εδώ. Χρειάζομαι κι άλλο.
Πρέπει να με γιατρέψεις.
Είσαι καλά;
-Κέρστι, νόμιζα ότι σ'έχασα. -Εδώ είμαι...
Γιατί δε μένεις στο σπίτι του Λάρι; Έχει πολύ χώρο.
Ναι, έχει χώρο... Με τη Τζούλια.
-Σου μοιάζει. Πολύ ευγενική. -Τι θα πει αυτό;
Δεν ξέρω. Είναι σφιγμένη και ψυχρή.
Βλέπεις; Λες ''παρακαλώ''...
Δεν είμαστε όλοι ψυχροί.
-Εγώ άλλα άκουσα... -Μίλησες με λάθος ανθρώπους.
Οτιδήποτε;
Θα το κάνεις;
Θα το κάνω.
Είσαι καλά;
Δεν ξέρω... Έβλεπα όνειρο...
-Είμαι καλά, αγάπη μου. -Ήθελα να βεβαιωθώ...
Ποτέ δεν ήμουν καλύτερα. Να κοιμηθείς καλά...
-Σ'αγαπώ, γλυκιά μου. -Κι εγώ, μπαμπά.
-Τι έγινε; -Είδε άσχημο όνειρο.
-Ποιος; -Η Κέρστι.
Δεν έχει πολύ γούστο, ε;
Το να πίνεις μόνη.
Όχι πολύ...
Σκέφτηκα... Ίσως...
Αφού είμαστε κι οι δυο μόνοι, ας πιούμε μαζί ένα ποτό.
Γιατί όχι;
Δεν κάνω συχνά... Ξέρεις...
-Για όλα υπάρχει πρώτη φορά. -Μάλλον έχεις δίκιο.
-Θέλεις ένα ποτό; -Όχι, ήπια πάρα πολύ.
Είναι παράξενο, αλλά...
Νιώθω σαν να σε ξέρω χρόνια...
Τι συμβαίνει;
Γι'αυτό δε μ'έφερες εδώ;...
Ναι, μάλλον...
Τι πρόβλημα έχεις; Με τρόμαξες.
Δε θ'αλλάξεις γνώμη, γαμώτο...
Πάμε επάνω.
Δεν είναι η κρεβατοκάμαρα.
Τι συμβαίνει;...
Δε χρειαζόμαστε κρεβάτι, έτσι;
Πάντα προτιμούσα το πάτωμα.
Για όλα υπάρχει πρώτη φορά, ε;
Γιατί δε βγάζεις το σακάκι σου;
Γιατί δεν κάνεις το ίδιο;
Ίσως το κάνω...
Είσαι πολύ όμορφη.
Το ξέρεις ότι είσαι. Η πιο όμορφη γυναίκα που έχω δει...
Τι συμβαίνει;
Ήπια πολύ. Πρέπει ν'αδειάσω την κύστη...
Κλείδωσες;
Μη με κοιτάς.
Με ξανακάνει ολόκληρο.
Κάθε σταγόνα αίματος βάζει κι άλλη σάρκα στα κόκκαλά μου.
Κι αυτό το θέλουμε κι οι δυο.
Ωραία... Έλα εδώ.
Έλα εδώ, ανάθεμά σε. Θέλω να σ'αγγίξω.
Έλα στον μπαμπάκα.
Βγες έξω, όπου κι αν είσαι.
Τζούλια, σε φώναξα. ’κουσες;
Είσαι μέσα; Θες ένα κουλουράκι, μικρή;
Νιώθω ναυτία.
-Μπορώ να σου φέρω κάτι; -Ένα μπράντι...
-Θα το φέρω αμέσως... -Κατεβαίνω σε λίγο.
Εντάξει, δεν υπάρχει βιασύνη.
Πονάω.
-Τα νεύρα λειτουργούν ξανά. -Ωραία.
Ένας ακόμη, ίσως δυο... Για να γιατρευτώ εντελώς.
Μετά θα φύγουμε από εδώ πριν αρχίσουν να μας ακολουθούν.
Οι Κενοβίτες. Σύντομα θα ανακαλύψουν ότι τους ξέφυγα.
Πρέπει να φύγω από εδώ.
Μια στιγμή...
Βάλε μουσική, μωρό μου.
Ο καημένος ο Λάρι. Υπάκουος όπως πάντα.
Μίλα πιο σιγά.
Δε θες ν'ακούσει το ''μωρό'';
Πονάς.
Δε θα με ξεγελάσεις, έτσι; Θα μείνεις, θα με βοηθήσεις.
Μετά θα είμαστε μαζί, όπως ήμαστε πριν.
Πρέπει να είμαστε μαζί τώρα, στην ευτυχία και στη δυστυχία.
Θα κάνουμε έρωτα, πραγματικό.
Λυπάμαι, είμαι καινούργια. Πρέπει να περιμένετε.
Μην το κάνεις αυτό, παρακαλώ.
- Πού είναι ο διευθυντής; -Έκανε διάλειμμα για φαγητό.
Θέλω να δω κάποιον υπεύθυνο.
Πρέπει να περιμένετε. Με συγχωρείτε...
Τι κάνεις;
Δώσ'τα πίσω.
Φύγε! Φύγε από εδώ!
Πέρασα να δω τι θα κάνεις μετά τη δουλειά.
Τι συμβαίνει;
Κάτι αλλόκοτο.
Τίποτα.
Είσαι σίγουρη ότι δε θα μας ενοχλήσουν;
Απλώς μου αρέσει να είμαι προσεκτικός...
Μπορώ να το γευτώ...
Έχω πολύ καιρό να γευτώ κάτι.
Υποσχέθηκες να μου δώσεις μια εξήγηση.
Αυτή είναι.
Μην τ'αγγίζεις. Είναι επικίνδυνο, ανοίγει πόρτες.
Πόρτες στις απολαύσεις παρα- δείσου ή κόλασης. Αδιαφορούσα.
Νόμιζα ότι είχα φτάσει στα όρια. Δεν είχα φτάσει.
Οι Κενοβίτες μου έδωσαν μια εμπειρία πέρα από τα όρια.
Πόνο και ηδονή... Αδιαίρετα.
Δε θα με πάρουν πίσω.
Θα ζήσω κι εσύ θα με βοηθήσεις...
Δε θα μας βρουν ποτέ...
Πουθενά σ'όλο τον κόσμο.
Νόμιζα ότι αυτά σε αηδίαζαν.
Έχω δει χειρότερα.
Είσαι καλά;
Μια χαρά.
Τι ήταν αυτό;
Μάλλον άφησα ανοιχτό ένα παράθυρο επάνω. Πάω να δω.
Δεν ήταν τίποτα...
Τι έχεις πάθει;...
-Απλώς μισώ τις βροντές. -Είμαι εδώ, είσαι ασφαλής.
Τρέμεις. Δεν υπάρχει λόγος να φοβάσαι.
-Πρέπει να δω τι ήταν. -Μην πας επάνω, σε παρακαλώ.
Θα πάμε κι οι δυο.
-Λάρι, σε παρακαλώ. -Μην ανησυχείς...
Είναι μάλλον ένα ποντίκι...
Στο είπα. Δεν υπάρχει λόγος ν'ανησυχείς.
Πάμε κάτω...
Όχι, έχει αρκετό φως...
Σε παρακαλώ, μην το κάνεις. Δεν το αντέχω, σε παρακαλώ...
Δε σε καταλαβαίνω.
Τη μια στιγμή μ'αγκαλιάζεις και την άλλη...
Δε σε καταλαβαίνω...
Δεν ξέρω... Ίσως δεν έπρεπε να γυρίσω πίσω.
Στο Μπρούκλιν δεν ήταν χειρότερα από εδώ.
Την αγαπάς. ’ρα, για κάτι αξίζει να την αγαπάς.
Μακάρι να ήταν τόσο απλό.
Έχω σοβαρό πρόβλημα, μικρή.
Δε θέλει καν να βγει από το σπίτι.
Σαν να περιμένει κάτι.
Δεν ξέρω...
Δεν ξέρω... Μου είναι εντελώς ακατανόητο.
Θα μπορούσες... Θα...
Πήγαινε καμιά φορά, προσπάθησε να γίνετε φίλες.
Ίσως χρειάζεται απλώς κάποιον να μιλήσει.
-Αδύνατο να τον αγαπάς. -Ξέρεις ότι δεν τον αγαπώ.
-Τότε, γιατί είναι κακό; -Είπα όχι.
Τότε βρες μου κάποιον άλλο, πριν έρθουν να ψάξουν...
Νιώθω μοναξιά μερικές φορές.
Όλοι νιώθουν.
Τι είναι αυτό; Παιχνίδι;
Φύγε από εδώ!
Σε παρακαλώ, μην τον αφήσεις να με σκοτώσει.
Κέρστι, είμαι ο Φρανκ. Ο θείος Φρανκ... Θυμάσαι...
-Έλα στον μπαμπάκα. -’σε με, γαμώτο!
Μεγάλωσες. Είσαι πανέμορφη.
Μη μ'αγγίζεις. Μη μ'αγγίζεις γιατί...
Τι θα κάνεις; Τι μπορείς να κάνεις;
Δεν έχεις λόγο να φοβάσαι.
Σίγουρα ο μπαμπάς σου σε καμαρώνει... Πανέμορφη.
Αδύνατο να συμβαίνει αυτό...
Κι εγώ αυτό έλεγα, έκανα ότι ήταν όνειρο. Μην ξεγελιέσαι.
Αν υπομένεις μερικά πράγματα, η ηδονή είναι πιο γλυκιά.
Δώσ'μου το...
-Δώσ'μου το. -Το θέλεις;
Τελευταία φορά. Δώσ'μου αυτό το κουτί.
-Δώσ'μου το κουτί. -Θες να το πάρεις, γαμώτο;
Κέρστι, έλα στον μπαμπάκα.
Είμαι ο Φρανκ, θυμάσαι; Ο θείος Φρανκ...
Είστε καλά;
Ξύπνησες.
-Τι συνέβη; -Θα φωνάξω τον γιατρό.
-Μια στιγμή. Πώς ήρθα εδώ; -Δε θ'αργήσω...
-Γύρισε στο κρεβάτι. -Θα τηλεφωνήσω στον πατέρα μου.
Αυτό κανονίζεται εύκολα. Πρώτα, γύρισε στο κρεβάτι.
Όλα με τη σειρά... Θα τηλεφωνήσεις, αφού μιλήσουμε.
Σου θυμίζει κάτι αυτό; Το κρατούσες πολύ σφιχτά.
Δε θυμάμαι.
Οι αστυνομικοί θα θελήσουν να σου μιλήσουν. Το ξέρεις.
Στο μεταξύ, ίσως αυτό τονώσει τη μνήμη σου.
Το κουτί... Το άνοιξες, ήρθαμε...
-Ένα παιχνίδι είναι. -Όχι, καλεί εμάς.
Ποιοι είστε;
Εξερευνητές των μακρινών περιοχών της εμπειρίας.
Δαίμονες για μερικούς, άγγελοι για άλλους.
Ήταν λάθος. Δεν ήθελα να το ανοίξω.
Μπορείτε να φύγετε.
Δε μπορούμε να φύγουμε μόνοι. Εσύ έλυσες το κουτί.
Ήρθαμε. Τώρα θα'ρθεις μαζί, θα γευτείς τις ηδονές μας.
Σας παρακαλώ, φύγετε κι αφήστε με ήσυχη.
Όχι δάκρυα, παρακαλώ. Είναι σπατάλη ωραίου πόνου.
Περιμένετε...
Δεν είναι ώρα για φιλονικία...
-Το έχετε ξανακάνει, έτσι; -Πάρα πολλές φορές...
Σε κάποιον Φρανκ Κότον;
Σας ξέφυγε.
-Κανείς δε μας ξεφεύγει. -Εκείνος ξέφυγε. Τον είδα.
Ας υποθέσουμε ότι μας ξέφυγε. Τι σχέση έχει αυτό με σένα;
Μπορώ να σας οδηγήσω σ'αυτόν.
Και μπορείτε να τον πάρετε πίσω, αντί για μένα.
Ίσως προτιμούμε εσένα.
Θέλω να τον ακούσω να ομολογεί. Ίσως τότε...
Αλλά αν μας εξαπατήσεις...
Θα σου ξεσκίσουμε την ψυχή.
Θα του τα πει όλα.
Δεν νομίζω. Θα προτιμήσει να γνωρίσει τον Λάρι πρώτα.
-Αυτή είναι. Ή η αστυνομία. -Δεν έχει σημασία.
-Δε σ'ενδιαφέρει; -Μ'ενδιαφέρει ν'αλλάξω δέρμα.
-Ίσως πρέπει να φύγουμε. -Έτσι; Κοίτα πώς είμαι.
Δε μπορούμε να μείνουμε εδώ.
Ο αδερφός μου θα γυρίσει σύντομα.
Τι συμβαίνει;
Δεν ξέρω από πού να αρχίσω.
Μα τι λες;
Καλύτερα να δεις ο ίδιος.
Την άφησα εδώ σώα κι αβλαβή. Κλείδωσα και την πόρτα.
-Δεν είναι εδώ τώρα. -Θα την ψάξω...
Ίσως γύρισε...
Στο σπίτι του πατέρα της.
Μπαμπά, εγώ είμαι, η Κέρστι. ’νοιξέ μου...
-Κέρστι, είναι πολύ αργά... -Πού είναι ο μπαμπάς μου;
-Γιατί; Τι συμβαίνει; -Θέλω να δω τον πατέρα μου.
Φοβήθηκα πολύ μήπως έπαθες κάτι.
Πρέπει να σου μιλήσω.
Εντάξει, μωρό μου. Η Τζούλια μου τα είπε όλα.
Ο αδερφός σου ο Φρανκ είναι πάνω... Πάει να σε σκοτώσει...
Ό,τι κι αν έκανε ο Φρανκ ήταν απερίγραπτο.
Απερίγραπτο.
Αλλά, πίστεψέ με... Τέλειωσε τώρα.
- Γιατί τέλειωσε; -Έφυγε.
-Τι θα πει ''έφυγε''; -Είναι νεκρός, Κέρστι.
Ήταν παράφρων, ένα τρελό σκυλί. Τον ανακούφισα.
Φοβερή σκηνή!
Όταν συνέλθω, θα προσπαθήσω να εξηγήσω στην αστυνομία...
Ούτε εγώ καταλαβαίνω...
Σου έκανε κακό, μωρό μου;
Όχι, είμαι καλά.
Είναι καλύτερα έτσι, νεκρός. Ο καημένος ο Φρανκ.
-Δεν το πιστεύω... -Πίστεψέ το.
Πρέπει να τον δω... Ναι, πρέπει...
Δείξ'της...
Θέλουμε εκείνον που έκανε αυτό...
Δεν ήταν η συμφωνία. Είναι ο πατέρας μου, δε θα τον πάρετε.
Κουνήσου!
Τι συμβαίνει;
Αποκλείεται... Σου είπα ότι τέλειωσε τώρα.
Όχι, πρέπει να φύγουμε...
Μείνε μαζί μας. Θα είμαστε όλοι ευτυχισμένοι εδώ.
Έλα στον μπαμπάκα.
Τέρμα οι αηδίες ''η γάτα και το ποντίκι''.
Δεν είναι κάτι προσωπικό, μωρό μου.
Πού είσαι, ομορφούλα;
Βγες έξω, όπου κι αν είσαι.
Μην τον θρηνείς. Ήταν νεκρός, πολύ πριν τον αγγίξουμε.
Σώπα τώρα. Είναι όλα καλά. Είναι ο Φρανκ εδώ...
Ο αγαπημένος σου θείος Φρανκ.
Τι διάολο είναι αυτό;
Πρέπει να το ακούσουμε από τα δικά σου χείλια.
Δεν είναι για τα μάτια σου.
Με παγίδεψες, βρόμα!
Ο Χριστός σε ιστό!
Δε θα μας αφήσεις τόσο σύντομα, έτσι;
Έχουμε τόσα αξιοθέατα να σου δείξουμε!
-Μην το κάνεις αυτό! -’ντε στον διάολο!
Δόξα τω Θεώ είσαι καλά. Πάμε να φύγουμε από δω αμέσως.
Τι επιθυμείτε, κύριε;