Βασισμένο σε αληθινή ιστορία
Η μαμά, λατρεύει τη θάλασσα.
Πάντα τη λάτρευε.
Η μαμά γνώρισε τον μπαμπά στην παραλία όταν ήταν έφηβοι.
Είναι μαζί από τότε.
Αυτός είμαι εγώ όταν ήμουν τεσσάρων χρονών.
Ο Ρούμπεν, είναι ο μεσαίος αδερφός μου.
Πάντα ήταν ενοχλητικός.
Και μετά ο Όλι.
Τελευταίος και τυχερός.
Αυτοί είμαστε εμείς.
Οι Μπλουμ.
Τα πάντα ήταν σχεδόν τέλεια.
Αλλά πέρυσι συνέβη.
- Σειρά σου, Όλι. - Όχι, δεν είναι.
Γύρνα πίσω!
- Δεν μπορείς να με πιάσεις. - Σ' έπιασα!
Εμείς τα παιδιά, θέλαμε να πάμε στην Ντίσνεϋλαντ.
Αλλά η μαμά και ο μπαμπάς επέλεξαν την Ταϊλάνδη.
Μου άρεσε η Ταϊλάνδη.
Μαμά!
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
Πάρ' το από 'δώ!
- Γρήγορα. Έλα, Ρου! - Πάμε.
Ναι!
Έλα, μαμά.
Σάμι.
Μαμά!
- Αλλά μισώ την περσινή χρονιά. - Σαμ! Σαμ!
Παιδιά!
Θέλω να φύγω!
Παιδιά, σας το είπα. Ρου!
Σταματήστε το παιχνίδι.
Σας παρακαλώ.
Ρούμπεν, Όλι, μπορείτε να πάτε να δείτε αν η μαμά είναι καλά;
- Εγώ πήγα χθες. - Εγώ προχθές.
- Ναι, παρακουραστήκατε. - Ο Νόα πρέπει να πάει.
Δεν έχει σημασία ποιος πήγε χθες ή προχθές.
Σας ζητάω να πάτε να δείτε τη μαμά.
Γιατί δεν πάει ο Νόα;
- Πού είναι ο Νόα; - Είναι στην ταράτσα.
Φόρμες.
Κάτω τα παντελόνια και βάλτε τις φόρμες.
- Σταματήστε! - Θα πάρω ένα σάντουιτς ολικής άλεσης.
Νόα! Είναι επάνω;
Νόα;
Θέλω λίγη βοήθεια εδώ κάτω.
Εντάξει.
Η μαμά, ήταν πολύ φοβισμένη στο νοσοκομείο.
Αλλά τουλάχιστον εκεί, δεν ήταν η μόνη κολλημένη στο κρεβάτι.
- Περίμενε, Σαμ. - Δεν πειράζει.
- Εντάξει; - Μια χαρά.
Η μαμά, έσπασε την πλάτη της στο σημείο που οι γιατροί αποκαλούν, σπόνδυλο Τ6...
...και η μαμά το αποκαλεί, λουράκι σουτιέν.
Δεν μπορεί να αισθανθεί τίποτα από 'κεί και κάτω.
Ο καθετήρας θα μείνει στη θέση του. Απλά θα βγάλω αυτό.
Εκτός αν έχει λόξυγκα.
Μπαμπά, τελείωσε το γάλα!
Εντάξει είμαι.
Ο Νόα το ήπιε όλο.
Κλείνεις την πόρτα, σε παρακαλώ;
...και είμαστε έτοιμοι να φύγουμε.
Θα πονέσει πάλι;
Όχι αν προσγειωθείς σωστά.
Είσαι εντάξει;
Πρόσεχε.
Έλα, Ρου, σου ζήτησα να μην το κάνεις αυτό.
Μπορείς να το πάρεις από εκεί αυτό;
- Κάν' το για τη μαμά σου. - Νόα;
Κλείσε την τηλεόραση.
Μαμά, δεν μπορώ να δέσω τα κορδόνια μου.
Ο μπαμπάς ξέρει να κάνει τους καλύτερους κόμπους.
- Μπορώ να πάω στου Κάι μετά το σχολείο; - Όχι σήμερα.
- Γιατί όχι; - Έξω, όλοι σας. Πάμε.
Όχι, γαμώτο.
Δεν πειράζει.
Μπορούμε να αγοράσουμε τα φαγητά μας σήμερα; Είναι Παρασκευή.
- Μπορώ να πάρω πίτα; - Μπορώ να πάρω λουκάνικο;
Φυσικά και μπορείτε.
Ναι!
Είσαι σπίτι μόνο για λίγο. Θα καλυτερέψεις. Το υπόσχομαι.
Έλα μπαμπά, θ' αργήσουμε.
Λυπάμαι, Σαμ.
Σ' αγαπώ.
Θα σου τηλεφωνήσω μόλις τους αφήσω.
Δώστε μου ένα φιλί πριν φύγετε.
Αντίο, μαμά.
- Αντίο, γλυκέ μου. Καλή σου μέρα. - Αντίο, μαμά.
- Ελάτε, παιδιά. βιαστείτε. - Βγάλε αυτό πριν πας σχολείο.
Πάμε, πάμε, όλοι.
- Αντίο, Νόα. - Οι τσάντες μπροστά.
Ακούστε, παιδιά! Μη μαλώνετε, εσείς οι δύο!
- Είμαι ο μεγαλύτερος. - Είσαι πάντα ο μεγαλύτερος.
Κάθισε πίσω, Νόα.
Κούκου! Εγώ είμαι!
Γεια σου, αγάπη μου.
Γεια.
Τι κάνεις στο σκοτάδι;
Τίποτα.
Χρειάζεσαι λίγο φως και καθαρό αέρα εδώ.
Γιατί δεν βγαίνεις με το βιβλίο σου στο γκαζόν;
Ή κάνε τις ασκήσεις σου.
Θυμήσου τι είπε ο γιατρός. Πρέπει να κρατάς ψηλά το ηθικό σου.
Ναι.
Ή δοκίμασε κάποιο podcast.
Έπεσα πάνω στην Μπρον στο σουπερμάρκετ
και πιστεύει ότι μπορεί να πλένει τα ρούχα
και να διαλευκάνει έναν φόνο ταυτόχρονα.
Θα ήθελα να φάω κάτι ιδιαίτερο
όταν γυρίσει η Κάιλι.
Ορίστε;
Τι είπες, αγάπη μου;
Δεν είπα τίποτα.
Νόμισα πως μίλησες.
Ο Καμ, δεν άλλαξε τα σεντόνια;
Άφησέ τα, σε παρακαλώ, μαμά.
Θεέ μου!
Τι είναι αυτό;
Ταιριάζει εδώ.
- Μία κρυψώνα... - Ωραία.
Γεια σου.
Είσαι καλά;
Ίσως έπρεπε να το αφήσεις εκεί.
Θα είχε πεθάνει, μαμά.
Είχε ξεπέσει.
Ας του δώσουμε και λίγο νερό.
Θα ήταν καλύτερα να πάει στον κτηνίατρο.
Είναι αρσενικό ή θηλυκό;
Εδώ λέει ότι το φύλο μιας καρακάξας δεν μπορεί να καθοριστεί παρά μόνο μετά από ένα χρόνο.
Οπότε, δεν ξέρουμε.
- Είναι θηλυκό. - Πώς το ξέρεις;
Απλά το ξέρω.
Χρειάζεται ένα όνομα.
Όχι, Καμ.
Όχι ονόματα, σε παρακαλώ.
Έχουμε αρκετά για να ανησυχούμε εδώ γύρω.
Πένγκουιν.
Πένγκουιν; Γιατί;
Γιατί είναι ασπρόμαυρη.
Εντάξει.
- Τι λες για ζέβρα; - Κουνάβι;
- Πάντα; - Το Πάντα είναι καλό.
Όχι, τι λες για μαγικό ραβδί;
- Σκακιέρα. - Μπάλα ποδοσφαίρου; Σμόκιν;
- Πολύ καλό. - Πένγκουιν.
Το όνομά της είναι... Πένγκουιν.
Ήσυχα, Πένγκουιν.
Μερικές φορές είναι δύσκολο να πιστέψεις τι συνέβη.
Είναι σαν να μας έκλεψαν τη μαμά.
Έκανε σερφ μαζί μας,
πατινάζ,
και έπαιζε μαζί μας ποδόσφαιρο στην άμμο.
Ήταν απίστευτη.
Πάμε! Έλα!
Κοίτα με, Πενγκ.
Πλάκα έχει.
Περίμενε.
Σε κοτσίλισε;
Χρειάζεται πάνα.
Εσύ ξέρεις.
Όχι, εσύ ξέρεις. Για τις κλανιές σου.
Δεν με πειράζει.
Πενγκ, κοίτα πώς πετάνε.
Μη!
Πέταξα.
Αγνόησέ τον, Πενγκ.
Προσπάθησε, Νόα, δειλέ.
Το νιώθεις αυτό;
Αυτό;
Όχι.
Είναι σαν υπερδύναμη!
Μαμά;
Η Πένγκουιν, σου μιλάει.
Τι;
Γιατί δεν σου αρέσει;
Είναι ένα άγριο πουλί,
που σημαίνει ότι δεν μπορεί να μείνει εδώ για πάντα. Σωστά;
Έλα, Πενγκ. Πρέπει ν' ανακτήσεις τις δυνάμεις σου.
Προφανώς δεν της αρέσει, Νόα.
Θα έπρεπε.
Το έκανα όπως είπαν στο διαδίκτυο, με έντομα και τέτοια.
Γιατί δεν το δοκιμάζεις; Να δεις τι γεύση έχει;
Σκάσε, Ρούμπεν.
- Γεια. Συγγνώμη που άργησα. - Γεια σου, μπαμπά.
Υποτίθεται ότι θα ήταν ένα κανονικό οικογενειακό πορτρέτο.
Τελικά όλοι μισούν ο ένας τον άλλον.
Και για μένα, προφανώς, ήταν λίγο διασκεδαστικό.
Πώς είσαι;
Πώς είναι ο πόνος; Από το ένα έως το δέκα;
Καλά είμαι.
Κι εσύ;
Καλημέρα, όμορφη.
- Γείτσες. - Φταρνίστηκε;
Σκεφτόμουν να φάμε ψάρι με πατάτες για δείπνο.
Φαγητό στην παραλία;
- Να φέρω την Πενγκ; - Φέρε και την Πένγκουιν.
Θα σε κουβαλήσω, Σαμ.
Όχι.
Είναι όμορφα εκεί κάτω. Έλα.
Όχι. Πηγαίνετε εσείς.
Θα πάω στο κρεβάτι.
- Έλα, μαμά. - Είναι πολύ νωρίς για το κρεβάτι, Σαμ.
Σε παρακαλώ, μαμά.
Συγγνώμη, μωρό μου.
Φέρε μου ένα κοχύλι, εντάξει;
- Λοιπόν, ελάτε. Πάμε. - Σίγουρα μπορώ να σε νικήσω.
- Παραβγαίνουμε μέχρι την κρεβατοκάμαρα. - Πετσέτες, μαγιό, και φύγαμε!
Μη μου ξανακάνεις αυτή την ερώτηση μπροστά στα παιδιά.
Ποια ερώτηση;
Πώς είμαι;
Δεν θέλω να τους λέω ψέματα.
Μπαμπά, πού είναι το μαγιό μου;
Εντάξει.
Μη.
Σου λείπει η μαμά σου;
Όλι.
Δώσε αυτό το κοχύλι στη μαμά.
Ευχαριστώ, Νόα.
Έι, Πενγκ.
Έλα να δεις αυτό.
Είναι νόστιμο, μπαμπά.
Έλα, Πενγκ.
Γιατί δεν παίρνεις κι εσύ ένα, Πενγκ;
- Θέλεις ένα, Πενγκ; - Θέλεις λίγο ψάρι;
Ή ένα πατατάκι;
- Δεν του αρέσει. - Είναι καρακάξα, όχι γλάρος.
Έλα, φάε λίγο στρείδι.
Τι κάνεις, Πενγκ;
Μπράβο.
Μπαμπά;
Ρου;
Έλα, μωρό μου.
Ο Ρούμπεν, σε φωνάζει.
Κάτι συμβαίνει.
Είσαι εντάξει;
Θεέ μου!
Ωχ, όχι, όχι.
Μυρίζει σαν στρείδια.
Καμ;
Είναι καλά;
Καλά είναι.
Η Πένγκουιν, σχεδόν έφαγε ένα από αυτά.
- Ποτέ ξανά. - Θα μπορούσες να τη δηλητηριάσεις.
Κάνε πίσω μην τα πατήσεις.
Θα γίνεις καλά.
Συγγνώμη, μπαμπά.
Είσαι καλά, Όλι;
Τα έβγαλες όλα, θα νιώσεις καλύτερα.
Εντάξει. Αυτό είναι. Ορίστε. Έχει ακόμα λίγο εκεί.
Ξέρασα και στο κρεβάτι μου.
Κάνε πίσω!
Μια χαρά είναι.
Πρέπει να τον πείραξε το στρείδι.
Πρέπει να σε γυρίσω όσο είσαι ξύπνια.
Σαμ;
Τι είναι;
Είναι μια χαρά.
Συνήθως φώναζαν εμένα.
Δεν το έκαναν επίτηδες.
Τι είμαι, αν δεν μπορώ καν να είμαι μαμά;
Είσαι.
Όχι, δεν είμαι. Είμαι ένα τίποτα.
Το μισώ αυτό. Το μισώ τόσο πολύ.
Μισώ τον εαυτό μου τόσο πολύ.
Περισσότεροι από 20 εκατομμύρια άνθρωποι κάνουν διακοπές στην Ταϊλάνδη κάθε χρόνο.
Σε 20 εκατομμύρια ανθρώπους θα μπορούσε να είχε συμβεί.
40 εκατομμύρια άλλα χέρια, θα μπορούσαν να έχουν ακουμπήσει σ' αυτόν τον φράχτη.
Ένας φράχτης που ήταν εκεί για 15 χρόνια.
Θα μπορούσε να είχε σπάσει σε κάποια από τις 5.475 άλλες μέρες.
Αλλά περίμενε τη μαμά.
Παιδιά, γρήγορα. Πάμε.
Έλα. Θα γίνει χαρά.
Θα είναι μια χαρά. Θα γίνει καλά.
Έλα, μαμά.
- Να δεις τι βρήκα. - Έρχομαι.
Εγώ είμαι αυτός που την πήγα εκεί.
- Μαμά! - Σαμ;
Σαμ.
Σαμ! Κάλεσε ασθενοφόρο.
Σαμ!
Μόλις είδα
το πιο απαίσιο όνειρο.
Πνιγόμουν.
Αλλά ένιωσα καλά.
Σε παρακαλώ.
Κοίταξέ με.
Είμαι εδώ. Είμαι εδώ για σένα.
Δεν είναι αρκετό.
Λυπάμαι, Καμ.
Ακόμα και τα παιδιά.
Ακόμα και αυτά δεν είναι αρκετά.
- Έι... - Φύγε.
Άσε με να σε πάω στο ντους.
- Όχι, θέλω να μείνω... - Πρέπει να σηκωθείς.
Να σου περάσει...
Όχι, είμαι εντάξει.
Θέλω να μείνω εδώ.
Σε παρακαλώ.
Πήγαινε τα παιδιά στο σχολείο.
- Τα ψάρια βρωμάνε λίγο. - Αγόρια, τις τσάντες σας και πάμε.
- Γεια, Πενγκ. - Γεια, Πενγκ.
Ήταν σαν πισίνα με εμετό, μπαμπά.
Ναι, ένα ποτάμι εμετός.
Μαμά;
Ναι;
Μπορείς να φροντίσεις την Πένγκουιν για μένα;
Ακόμα δεν τρώει πολύ καλά.
Εντάξει.
Έλα, Νόα.
Αντίο, Πενγκ.
Σε παρακαλώ.
Σκάσε!
Καλά, μην το φας τότε.
Πουλί;
Γαμώτο.
Μην το πειράζεις αυτό.
Πού πήγες;
Έλα.
Έλα, βγες έξω.
Έλα.
Φύγε από 'κεί.
Εντάξει, περίμενε.
Πού πήγε τώρα;
Πουλί;
Πένγκουιν;
Μικρούλι.
Εντάξει.
Ηρέμησε.
Δεν θα σε πειράξω.
Ησύχασε.
Σάμι;
Είναι πολύ καλό, μαμά.
Ευχαριστώ, Ρου.
Νέα συνταγή;
- Το έφερε η Μπρον. - Πρέπει να φέρει κι άλλο.
Τι κάνει αυτή;
Πώς πήγε στο σχολείο σήμερα, Όλι;
Είδα τον Ντάνι Μακόι,
να στέκεται κάτω από την τσουλήθρα.
και μετά, όταν δύο μικρά παιδιά πήδησαν κάτω,
τα άρπαξε από τα βρακιά και τους τα τράβηξε πάνω από τα πρόσωπά τους...
...πίσω του, του είπε, "έι", και τον έσπρωξε μέσα.
- Πώς το λέτε αυτό; - Τι είναι αυτό το κόλπο;
- "Γουέτζι". - Ατομικό γουέτζι.
Αυτός είναι ο κ. Μέρφι μου!
Της αρέσει.
Κοίτα την Πενγκ.
- Τι σκαρώνεις; - Με Τον κ. Μέρφι.
Γιατί της αρέσει ο κ. Μέρφι;
Ορίστε και ο κ. Μέρφι.
Είναι τόσο χαριτωμένα.
Είναι εραστές.
Μπορεί να μείνει;
Σε παρακαλώ, μαμά, μπορεί;
Είναι ένα μικρό πουλάκι.
Μέχρι να δυναμώσει αρκετά.
Ναι!
Δεν θέλει να κολλήσει εδώ μέσα, έτσι δεν είναι;
Θα παραβγούμε.
Όχι.
Διάβασα ότι τα μωρά πουλιά, ονειρεύονται το τραγούδι της μητέρας τους.
Και έτσι μαθαίνουν να τραγουδούν.
Αναρωτιέμαι αν ονειρεύονται τις μητέρες τους να τα μαθαίνουν και να πετούν.
Η Πένγκουιν, δυνάμωνε και πάχαινε...
Σχεδόν τελειώσαμε, Πενγκ.
...αλλά δεν μπορούσε να πετάξει.
Ίσως επειδή δεν της δείχναμε.
Πένγκουιν, σταμάτα.
Κοίτα, Πενγκ, είναι μαγνήτης πουλιών.
Θέλεις λίγο, Πένγκουιν;
Πρέπει να είναι περίεργο να έχεις φτερά
και να μην μπορείς να πετάξεις.
Γεια σου, Ρου.
Γεια.
Καλημέρα, ξένε.
Γεια σου, θεία Κάιλι.
- Γεια σου, γιαγιά Τζαν. - Γιαγιά Τζαν, κοίτα αυτό!
Εντάξει.
Τώρα πήδα και αναπήδησε εδώ.
- Μια χαρά φαίνεσαι. - Ναι, ήταν καταπληκτικά.
Έκανα πολύ γιόγκα. Δεν μίλησα σε κανέναν για εβδομάδες.
Δεν ήπια τίποτα.
Πρέπει να πούμε στη μαμά να πάει.
Ναι.
Τι λες να βάλω λίγο καφέ; Χρειάζεσαι κάτι;
Όχι, είμαι μια χαρά. Ευχαριστώ, μαμά.
Τι θα λέγατε για λίγο τυρί και μερικά μπισκοτάκια;
Καλή ιδέα.
Ξηρούς καρπούς;
Εντάξει, τέλεια.
- Είσαι θυμωμένη μαζί μου; - Όχι.
Γιατί να θυμώσω μαζί σου; Εγώ σου είπα να φύγεις.
Λοιπόν...
θα σκότωνα για ένα ποτήρι κρασί.
- Πότε βγήκες τελευταία φορά έξω; - Βγαίνω έξω.
Ναι; Πού; Και όχι στο γιατρό.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που βγήκες;
Λοιπόν, τι λες; Πάμε για φαγητό.
Αυτό θα μας έκανε καλό.
Έλα, Σάμι.
Γιατί παρκάρει εκεί;
- Δεν είναι καν ανάπηρος. - Το ξέρω.
- Μπορούμε να μην παρκάρουμε εδώ; - Τι;
Όχι, ο Καμ μου έδωσε ένα αυτοκόλλητο, Σαμ.
- Δεν θέλω να το χρησιμοποιήσω αυτό. - Είναι βολικό, αγάπη μου.
- Αυτό δεν σημαίνει... - Δεν με νοιάζει, μαμά.
Δεν είσαι σπαστική.
- Κανείς δεν το πιστεύει αυτό. - Θεέ μου. Δεν έλεγα αυτό.
- Μαμά! Ποτέ! - Δεν μπορείς να λες αυτή τη λέξη.
Αυτός ήταν ο σωστός όρος. Είχα μια ξαδέρφη που ήταν σπαστική.
- Θεέ μου. - Μαίρη, τη θυμάσαι.
- Σε παρακαλώ... - Είχε υπέροχα κόκκινα μαλλιά.
Όχι, θα φέρω καρέκλα.
Θα φέρω καρέκλα.
Είσαι εντάξει;
Είσαι εντάξει, αγάπη μου;
Πρόσεχε.
- Δεν πειράζει. - Είσαι καλά;
- Ευχαριστώ. - Τέλεια, ευχαριστώ.
Λοιπόν, πώς νιώθεις, γλυκιά μου;
Πρέπει να πιεις ένα ποτήρι κρασί.
- Να μοιραστούμε ένα μπουκάλι. - Ίσως ένα ωραίο...
- Ας το κάνουμε. - Γεια! Μπρον!
- Σαμ; - Γεια.
- Γεια σου, Μπρον. - Γεια.
Σαμ, γεια σου.
Γεια.
Πώς είσαι;
- Καλά. - Το ξέρω. Συγγνώμη, ήταν ανόητη ερώτηση.
- Όχι, δεν πειράζει. - Ήρθα να σε δω τις προάλλες.
Ναι, σωστά.
Ευχαριστώ για τα λουλούδια.
Στα παιδιά άρεσαν τα λαζάνια.
- Ήμουν για φυσιοθεραπεία. - Ναι.
Όχι, δεν πειράζει. Το κατάλαβα.
Απλά ήθελα να σου πω ότι είμαι εδώ.
και ό, τι χρειαστείς, είμαι... ξέρεις.
Ίσως σε δω σε μερικές εβδομάδες.
Εσύ τι κάνεις, Μπρον;
Τα ίδια και τα ίδια. Πίσω στην πτέρυγα 20 στο νοσοκομείο.
Έρχεται ο σχολικός έρανος.
Είναι τόσο ενδιαφέρον όσο μπορεί να είναι.
Μετά τα Χριστούγεννα, θα γυρίσουμε στη Νούσα.
Λαζάνια.
- Ναι, λαζάνια. - Λαζάνια, ναι.
- Δες τι θέλει η μαμά πρώτα. - Παγωτό.
Παιδιά, μπείτε στο ντους.
Τρελάθηκε η μαμά;
Σκάσε, Ρούμπεν.
Όλα αυτά που κάναμε.
Ναι, όχι...
Κατάλαβα.
Θέλεις να...
σβήσεις τον εαυτό σου,
από όπου ήσουν
Αλλά είσαι ακόμα ο εαυτός σου, Σαμ.
- Όχι, δεν είμαι. Αυτό είναι το θέμα. - Είσαι.
- Είσαι. Είσαι! - Δεν είμαι.
Δεν είμαι.
Είναι κάποια άλλη.
Είμαι ένα τίποτα.
Δεν λειτουργεί!
Κοίταξέ με, Καμ.
Σχεδόν φτάσαμε. Ένα ακόμα. Έλα, Νόα.
Εδώ είναι!
Καμ.
Φτάσαμε. Έλα, Νόα.
Θες να πας έξω;
Άντε.
Κάνε μια προσπάθεια.
Την επόμενη φορά.
Ίσως πρέπει να δοκιμάσουμε κάτι διαφορετικό.
Τι εννοείς;
Σοβαρολογείς;
Λατρεύεις το νερό.
Δεν καταλαβαίνεις.
Τι φοβάσαι;
Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί είναι να γίνεις ρεζίλι.
- Έλα, Πενγκ. - Τουλάχιστον, προσπάθησε.
Τι άλλο θα βρεις για να με κάνει να νιώθω άχρηστη;
Τι χρειάζεσαι, Σαμ; Γιατί μου τελειώνουν οι ιδέες.
Τα αγόρια κι εγώ, αγωνιζόμαστε.
Αγωνίζεσαι;
Ναι, όλοι μας, Σαμ.
Όχι, δεν το κάνετε.
Πες μου τι θέλεις.
Οτιδήποτε εκτός απ' αυτό.
- Θέλω να πάω τα παιδιά στο σχολείο. - Πάμε για πατίνι.
Θέλω να ντυθώ μόνη μου.
Θέλω μια μέρα χωρίς πόνο.
Μπορεί κάποιος να καθαρίσει αυτό το χάλι;
Σώπα, Πενγκ.
Μαμά!
Εντάξει.
Ευχαριστώ, φίλε.
Όχι, μη με σηκώνεις. Μόνο φτιάξε τα πόδια μου.
Θα φέρω τον μπαμπά.
Δεν πειράζει.
Όχι, άσε με να σε βοηθήσω.
Δώσε μου μισό λεπτό.
Κάν' το αργά.
Τράβα την καρέκλα.
- Μπορείς να πάρεις το μαξιλάρι; - Ναι.
Εντάξει.
Αυτό είναι, μωρό μου. Αυτό είναι.
Μπράβο.
Τα πήγες καλά.
Ορίστε, θα μετακινήσω αυτό.
Πήγαινε, σε παρακαλώ.
Εντάξει.
Πενγκ!
Πέτα, Πενγκ!
Μπαμπά, κοίτα!
- Πέτα, Πενγκ! - Κοίτα! Πέτα, Πενγκ!
Σάμι! Σαμ!
Σαμ!
Είμαι εντάξει. Δεν πειράζει.
Δεν πρέπει να το χάσεις αυτό.
- Πετάει; - Ναι.
Περίμενε.
Προχώρα, Πενγκ!
Πενγκ, μπορείς να το κάνεις!
Ήξερα ότι θα τα κατάφερνες!
Πέτα, Πενγκ!
Γεια σας.
Πρέπει να είστε οι Μπλουμ.
Είμαι η Γκάι.
- Κάμερον. Μιλήσαμε στο τηλέφωνο. - Ναι.
Ο Κάμερον, μου είπε ότι είσαι καλή σέρφερ.
Ήμουν.
Και νοσοκόμα.
Και μαμά. Και με όλα αυτά τα βλέμματα, δεν θα μπορούσε να είναι βόλτα αναψυχής.
Φαίνεσαι λίγο νευρική.
Είμαι σε αναπηρικό καροτσάκι.
Δεν θα προτιμούσες να είσαι σε ένα καγιάκ;
Εσύ κράτα το μπροστινό. Εγώ θα πάω από πίσω.
Και δώσε το κουπί στη Σαμ, παρακαλώ.
Ναι. Εντάξει, τράβα το.
Θέλω να εξασκηθείς στην κωπηλασία.
Απαλά τα χέρια, Καμ.
Χριστέ μου, είναι δυνατός, έτσι δεν είναι;
Θέλω να το σκέφτεσαι σαν να κολυμπάς,
μόνο που θα μαζεύεις το νερό με το κουπί αντί με τα χέρια σου.
Νιώσε το στο χέρι σου μέχρι να το συνηθίσεις.
Ναι. Τα μάτια μπροστά.
Αν κοιτάζεις προς τα πλάγια, θα γέρνεις προς τα πλάγια.
Σωστά.
Ναι, κούνα το στο πλάι στη μέση.
Ωραία.
Αυτό είναι.
Όσο πιο άνετα είσαι, τόσο πιο γρήγορα θα πας.
Χαλάρωσε και πάρε ανάσα.
- Τα πας περίφημα, μαμά! - Φαίνεσαι λίγο τσιτωμένη, Σαμ.
Εντάξει.
Τώρα έχουμε έρθει στο πιο σημαντικό μέρος του μαθήματος.
Θέλω να αναποδογυρίσεις.
- Τι; - Με άκουσες. Μπες μέσα.
Αποκλείεται.
Τι μπορεί να σου συμβεί; Κολυμπάς, έτσι δεν είναι;
Έχεις ακόμα τα χέρια σου. Πρέπει να χρησιμεύουν σε κάτι.
Έλα, είναι σαν να κάνεις ποδήλατο.
Ούτε αυτό μπορώ να κάνω.
Μη με κάνεις να σε αναποδογυρίσω, Σαμ.
Δεν θα το έκανες.
Το κάνω συχνά στους ανθρώπους. Είμαι γνωστή γι' αυτό.
Δεν μπορώ.
Δεν μπορώ να το κάνω.
Αυτό είναι το εύκολο κομμάτι.
Σαν να πέφτεις απ' το ποδήλατο.
Είπα, δεν μπορώ!
Τρία, δύο, ένα.
- Θυμάσαι τότε που πήγαμε.. - Ναι!
Σύντομα θα είναι ώρα να φύγεις απ' το σπίτι.
ή θα πληρώνεις ενοίκιο.
Ήσουν απίστευτη σήμερα. Η Γκάι, πιστεύει ότι έχεις ταλέντο.
Ευχαριστώ που επέμενες.
Και λυπάμαι που πρέπει να ζήσεις με αυτό.
Πλάκα κάνεις;
Θεωρώ τον εαυτό μου τον πιο τυχερό άνθρωπο εν ζωή.
Έλα, σταμάτα.
Πώς κι έτσι;
Γιατί κάποια νύχτα...
καθόμουν και σκεφτόμουν ότι δεν θα σε ξαναδώ ποτέ.
Αλλά το έκανα.
Το κάνω, κάθε μέρα.
Διάβασα για τις καρακάξες.
- Αλήθεια; - Ναι.
Ζευγαρώνουν μία φορά.
Αλήθεια;
Εντελώς μονογαμικές.
Μία και μοναδική.
Βρίσκουν την αδελφή ψυχή τους και...
το παιχνίδι τελείωσε.
Ίσως αυτό εξηγεί γιατί είναι τόσο δυστυχισμένες και θυμωμένες όλη την ώρα.
- Τι έχεις πάθει; - Εσύ! Τι έχεις πάθει;
- Είσαι πολύ γλυκανάλατος. - Είσαι τρελή. Τρελή.
Έι, Πενγκ.
Χρόνια Πολλά!
Θεέ μου, τι είναι όλα αυτά.
Ευχαριστώ. Πενγκ μου.
"Πάρτε αυτό το καταραμένο πουλί έξω απ' το σπίτι";
Δεν είπα αυτό.
- Κάνε πιο 'κεί. - Μην τον ακούς.
- Άσε με να μπω. - Τρία, δύο, και πυρ!
Περιμένετε.
Εγώ κάνω κουμάντο.
- Συρρικνώθηκε αρκετά, μαμά. - Μάλλον.
Νομίζω πως το καταφέραμε.
Πώς ψήλωσες τόσο, Όλι;
Φοράει ψηλοτάκουνα.
- Είσαι ζαβολιάρης. - Ζαβολιάρη.
Μην ξεχάσεις την Πένγκουιν.
Έλα, Πενγκ. Ίσως να σου πάρω...
Πού είπαμε ότι είναι; Εδώ;
Η μαμά, λατρεύει τη θάλασσα. Πάντα τη λάτρευε.
Η μαμά γνώρισε τον μπαμπά...
Τι κάνεις;
Τίποτα.
Είναι κάτι που κάνω.
Τι ακριβώς;
Θα τα μαζέψω.
Χρειάζεσαι μήπως...
Μπορώ να βοηθήσω αν θέλεις.
Όχι, είμαι εντάξει.
Θα τα μαζέψω.
Ήρθαν.
Γεια σου, γιαγιά Τζαν.
Γεια.
- Γεια σου, γιαγιά. - Γεια σας.
Γεια.
Φέρατε και την Πένγκουιν. Τι ωραία.
- Γεια σου, μαμά. - Γεια σου, γλυκιά μου. Χρόνια Πολλά.
Ευχαριστώ.
Ελάτε, γρήγορα, βιαστείτε.
- Κρύψ' τα, γρήγορα. - Έλα.
Ευχαριστώ, Κάιλι.
Σάμι, μεγάλωσες πολύ.
Θα το φορέσω.
Πήρα και σαμπάνια, αλλά πήρα...
Κοίτα, πήρα τη φτηνή γιατί δεν έχεις γεύση.
- Τέλεια, ευχαριστώ. Συνέχισε. - Σ' αγαπώ.
Σ' αγαπώ.
Κάιλι!
Αυτό το τραπέζι δεν θα στρωθεί από μόνο του. Σήκω.
Και βάλε τις καλές χαρτοπετσέτες.
Περίμενα πάνω από ένα χρόνο γι' αυτό.
Ευχαριστώ, μαμά.
Ωχ, όχι.
Ορκίζομαι ότι αυτό το πουλί, κάνει το παν για να μ' ενοχλήσει.
- Συγγνώμη, μαμά. - Ανοίγω εγώ.
- Ευχαριστώ, Ρου. - Πρέπει να είσαι μέσα;
Δεν το ήθελε.
Αυτή θα είναι η Γκάι.
Μερικές φορές νομίζει ότι τα δάχτυλα των ποδιών είναι σκουλήκια.
Συγγνώμη. Συγγνώμη, Τζαν.
Λοιπόν, Γκάι, νομίζεις ότι η Σαμ έχει ελπίδες;
Ναι.
Θα περνάει πολύ χρόνο στο νερό;
Ναι, θα κάνει εξάσκηση, τρεις φορές τη βδομάδα.
Ακούγεται επικίνδυνο. Και η Σαμ δεν μπορεί να κολυμπήσει, έτσι;
Μην ανησυχείς, Τζαν. Δεν έχω πνίξει μαθητή ακόμα.
Αλλά ο πρώην άντρας μου, αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία.
Ξέρετε, οι μαθητές μου,
συνήθως χρειάζονται πολύ χρόνο για να βρουν την ισορροπία τους...
Πήγαινε Πενγκ, να πάρεις λίγο καθαρό αέρα.
...αλλά προσαρμόζονται όπως οι πάπιες στο νερό.
Ειλικρινά, είναι η πρώτη φορά που νιώθω φυσιολογική μετά το ατύχημα.
Όταν κάνω καγιάκ, μοιάζω με όλους τους άλλους.
Ευτυχώς για την Γκάι.
Κάποια έπρεπε να βγάλει τη Σαμ απ' το σπίτι, να μεριμνήσει.
Μαμά, σε παρακαλώ.
Μαμά, τι... Αυτό το κάνει ο Κάμερον κάθε μέρα.
Δεν έλεγα αυτό.
Δεν εννοούσα κάτι τέτοιο, Καμ.
- Το ξέρω. - Αυτό που λέω είναι ότι είναι πολύ δύσκολο.
Έχεις τη δουλειά σου. Η Σαμ, είναι συχνά μόνη.
Της αρέσει να είναι ανεξάρτητη, Τζαν.
- Αλλά δεν μπορεί να περπατήσει. - Θεέ μου.
Είμαι εδώ, μαμά.
Πόση ανεξάρτητη μπορεί να είναι;
- Μαμά, είμαι ένα μέτρο μακριά σου. - Όχι, αλήθεια.
Σε παρακαλώ.
- Κι αν συμβεί κάτι τρομερό; - Θεέ μου, μαμά.
Έχει το τηλέφωνό της, Τζαν. Θα τηλεφωνήσει.
Τι θα γινόταν αν έπεφτε ή υπήρχε φωτιά;
Παιδιά! Τι λέτε να πάτε για βουτιές στην πισίνα;
- Πάρτε τα πιάτα σας. - Πλάκα είχε.
- Θα πάρουμε ακόμα τούρτα; - Φυσικά, ντινγκ-ντονγκ.
- Είναι σοκολάτα. - Μη με λες ντινγκ-ντονγκ.
Τι θα συμβεί αν δεν μπορεί να φτάσει το τηλέφωνό της;
Ή αν δεν είναι φορτισμένο;
Δεν βαδίζουμε με το "αν", Τζαν. Ζούμε τη ζωή μας.
Ω, ναι.
Όλα διασκέδαση και καμία ευθύνη. Κοίτα που κατέληξες.
- Λέω να πάω για κολύμπι. - Σε παρακαλώ, κάθισε, Γκάι.
- Δεν πειράζει. - Και, Τζαν, αν υπονοείς...
Όχι, δεν υπονοεί κάτι. Απλά...
αφήστε την ήσυχη. Είναι μεθυσμένη και συναισθηματική.
Το άκουσα αυτό.
Ναι, φυσικά. Είσαι ένα μέτρο μακριά, μαμά.
Όταν πέθανε ο καημένος ο πατέρας σου...
- Λέω... - Κάθισε, σε παρακαλώ.
Όχι, σε παρακαλώ. Καλύτερα να μείνεις.
Όταν πέθανε ο καημένος ο πατέρας σου, σκέφτηκα, τουλάχιστον έχω ακόμα τα κορίτσια.
Αλλά τώρα μένω ξύπνια τη νύχτα ανησυχώντας.
Ενώ εγώ όχι;
Το μόνο που κάνω είναι να ανησυχώ.
Ανησυχώ, μην είμαι χαρούμενος μπροστά στη Σαμ ή λυπημένος μπροστά στα παιδιά.
Ανησυχώ αν πρέπει να πάμε στην παραλία
ή αν είμαστε εγωιστές. Ανησυχώ...
- αν κάνω αρκετά για τη Σαμ ή λίγα. - Το ξέρω.
Φοβάμαι, ότι η Σαμ, δεν μπορεί να περπατήσει επειδή τη μετακίνησα αφού έπεσε.
Όχι, αγάπη μου, δεν έχει να κάνει με αυτό...
Πίστεψέ με, Τζαν. Ανησυχώ.
Λυπάμαι, αγάπη μου. Απλά...
Απλά φοβάμαι.
Θέλω να κάνω το κοριτσάκι μου και πάλι καλά και δεν μπορώ.
Και αυτό με τρελαίνει...
- Μη μου λες να σωπάσω. - Όχι, όχι, σωπάστε.
- Το ακούς αυτό; - Ποιο;
Η Πένγκουιν, είναι αυτή;
Έι! Έι! Αφήστε την ήσυχο!
- Ωχ, όχι! - Πένγκουιν!
Κάντε πίσω!
Πένγκουιν!
Αφήστε την ήσυχη!
Τι συμβαίνει;
Πένγκουιν!
Αφήστε την ήσυχο, μπάσταρδοι.
Ωχ, όχι. Όχι!
Πένγκουιν, όχι
- Πενγκ! Πενγκ! - Πένγκουιν!
Γύρνα πίσω!
Πένγκουιν!
Πενγκ!
Γύρνα πίσω!
- Πένγκουιν! - Πήγε εκεί κάτω.
Πένγκουιν!
Το ήξερα.
Δεν σας φτάνει μια ομπρέλα.
Γυρίζουμε σπίτι. Δεν έχει νόημα μ' αυτόν τον καιρό.
Ίσως είναι στην παραλία.
Σκοτεινιάζει, Σνόου.
Ακόμα πέντε λεπτά, σε παρακαλώ.
Θα αρρωστήσετε όλοι.
Ας του δώσουμε άλλα πέντε λεπτά. Πάμε!
Πένγκουιν!
Γιατί το έκαναν;
Η Πένγκουιν, δεν θα έβλαπτε κανέναν.
Πενγκ!
Οι καρακάξες έχουν τις περιοχές τους.
Θεωρητικά, εδώ δεν είναι το σπίτι της Πένγκουιν.
Είναι δικό τους.
Πένγκουιν!
Αλλά είμαστε στο σπίτι μας.
Το ξέρω, αγάπη μου. Το ξέρω.
Πένγκουιν!
...θα μπορούσε να είχε σπάσει κάποια άλλη μέρα.
Αλλά περίμενε τη μαμά.
Εγώ είμαι αυτός που την πήγα εκεί.
Μακάρι να ήμουν εγώ αυτός που θα ακουμπούσε στον φράχτη.
Μακάρι να έσπαγα εγώ την πλάτη μου.
Είναι παραμονή Πρωτοχρονιάς;
Όχι.
Τότε γιατί υπάρχουν πυροτεχνήματα;
Δεν ξέρω.
Γιατί μερικές φορές
συμβαίνουν όμορφα πράγματα.
Είσαι θυμωμένη με τον Νόα;
Γιατί ο καθένας θα μπορούσε να τη βγάλει έξω.
Το ξέρω.
Πένγκουιν!
Πενγκ!
Πένγκουιν!
Πενγκ!
Είσαι καλά, Σνόου;
Πιστεύεις ότι πέθανε;
Χριστέ μου, Ρου, όχι.
Απλά φοβάται.
Ας της δώσουμε χρόνο να βρει το δρόμο της στο σπίτι. Ξέρει πού είμαστε.
Και η Πένγκουιν είναι ανθεκτική. Έτσι δεν είναι, Σάμι;
Νόα;
Είναι εντάξει. Είναι λίγο...
Νόα, δεν φταις εσύ.
Φυσικά και δεν φταις εσύ.
Σταμάτα να βασανίζεσαι.
Πρέπει να το ξεχάσεις.
Δεν φταις εσύ για την Πένγκουιν, ούτε και για το ατύχημά μου.
Εντάξει. Ας μην μπλέκουμε το ένα γεγονός με το άλλο.
Νομίζει ότι φταίει αυτός. Έτσι δεν είναι, Νόα;
Γιατί πρέπει να μιλήσουμε γι' αυτό;
Επειδή κουράστηκα να μη μιλάω γι' αυτό.
Σε παρακαλώ, μη φεύγεις.
Λες ότι δεν φταίω εγώ, μαμά, αλλά δεν το εννοείς.
Φυσικά και το εννοεί.
Δεν ξέρεις τίποτα, μπαμπά.
- Αρκετά. - Δεν βλέπεις τον τρόπο που με κοιτάζει.
- Οι φωνές μέσα σου, φίλε... - Σκάσε, Καμ!
Σε παρακαλώ, Νόα, αν έχεις κάτι να πεις, πες το.
Σε παρακαλώ, θέλω να μου μιλήσεις.
Εγώ φταίω που ανεβήκαμε στον πύργο. Ήταν δική μου ιδέα.
Εγώ είμαι ο λόγος που έσπασες την πλάτη σου.
Ευχαριστημένη;
Όχι, δεν είμαι ευχαριστημένη.
Και μερικές φορές νομίζω ότι δεν θα είμαι ποτέ ξανά ευχαριστημένη,
αλλά όχι εξαιτίας σου.
Τότε γιατί δεν θέλεις ποτέ να μου μιλήσεις ή να είσαι κοντά μου;
- Δεν ξέρω. Έχω κάνει πολλά λάθη. - Αγκαλιάζεις τον Όλι, όλη την ώρα.
- Δεν μπορείς να με κοιτάς! - Φοβάμαι.
Φοβάμαι ότι όλος αυτός ο θυμός θα βγει από μέσα μου.
Όχι μόνο σ' εσένα, σε όλους... σε όλους σας.
Και σ' εμένα. Και σ' εσένα, Καμ.
Και λέω μέσα μου κάθε μέρα...
μακάρι να μην είχαμε πάει ποτέ σ' αυτή την καταραμένη ταράτσα!
Αλλά πήγαμε.
Αυτή ήταν απόφαση όλων μας.
Όχι δική σου.
Δεν φταις εσύ για τίποτα.
Το υπόσχομαι.
Ήταν ένα κομμάτι παλιό, σάπιο ξύλο.
Λυπάμαι που δεν ήμουν αρκετά δυνατή για να σε βοηθήσω να το καταλάβεις.
Ή να σε βοηθήσω να το ξεπεράσεις.
Δεν πίστευα ότι ήμουν αρκετά δυνατή για να το ξεπεράσω μόνη μου.
Αλλά είμαι.
Και το ξέρω τώρα.
Είμαι εδώ.
Είμαι η μαμά σου.
Η ίδια μαμά.
Μια χαρά τα πας.
Αντίο, μαμά.
Αντίο, γλυκέ μου.
Αντίο, μαμά.
Τα λέμε.
Καλή σου μέρα, αγάπη μου.
Και σ' εσένα.
Και στο τέλος...
Εντάξει τότε.
Παραιτούμαι.
Περί τίνος πρόκειται;
Βγαίνουμε.
Δεν θα περάσουμε άλλο ένα βράδυ κοιτάζοντας το καλάθι της Πένγκουιν.
Θα πάμε για ψάρι και πατατάκια.
Και πρέπει να έχω δεμένα μάτια για να πάω στην παραλία;
Ποιος μίλησε για παραλία;
Παιδιά.
Τι σκαρώνετε;
- Θεέ μου. - Σε κρατάμε.
Τρία, δύο, ένα.
Είναι η Γκάι.
Δεν είναι μόνο η Γκάι. Είναι η Γκάι και το φορτηγάκι της.
- Παιδιά, πάμε. - Ναι!
- Γεια σου, Μπρον. - Έκπληξη;
Μην κοιτάς εμένα. Κανείς δεν μου λέει τίποτα.
- Τι συμβαίνει; - Ένα, δύο, τρία.
Το άρμα σου, σε περιμένει.
Οι τσάντες, μετά τη μαμά.
Θα πάμε για ψάρι και πατατάκια...
μόνο αν το θέλεις.
Εντάξει.
Προχωρήστε!
Προχωρήστε μπροστά, παιδιά!
Τα καταφέραμε.
- Δόξα τω Θεώ. - Σας ευχαριστώ, παιδιά.
- Εδώ; - Ευχαριστώ. Ναι, εδώ.
Ω, μαμά.
Αυτό ήταν πολύ έξυπνο.
Ναι.
Κάνε μου την ερώτηση.
Ποια ερώτηση;
Αυτή που σου είπα να μη με ρωτήσεις ποτέ.
Πώς είσαι;
Καλύτερα.
Σ' ευχαριστώ, Καμ.
Σ' ευχαριστώ.
Γίνεται να είναι κάποιο άλλο;
Δεν είναι.
Είναι η Πένγκουιν.
Είναι η Πένγκουιν!
- Γύρισε. - Πένγκουιν, Πένγκουιν!
Πένγκουιν!
Φίλησέ με. Θα βγάλει κάνα μάτι.
Πενγκ.
Η μαμά δεν είναι αυτή που ήταν κάποτε.
Και ξέρω ότι δεν είναι αυτή που ήθελε να είναι.
Αλλά για μένα,
είναι πολλά περισσότερα.
Σου αρέσει αυτή, Πενγκ;
Πού πας;
Πενγκ;
Τι είναι;
Τι σκαρώνεις;
Ευχαριστώ.
Η Σαμ Μπλουμ, αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα καγιάκ
και αργότερα έγινε δύο φορές Παγκόσμια Πρωταθλήτρια στο σέρφινγκ.
Όπου κι αν είναι η Πένγκουιν, θα είναι πάντα μέρος των Μπλουμ.
Οι Μπλουμ, Νιούπορτ, 2015
Υπότιτλοι: dilimar